Όταν ονειρεύεσαι εκλογές το φθινόπωρο
Ύστερα από ένα ομολογουμένως κοπιαστικό τριήμερο (και βάλε), δεν σας κρύβω ότι ένιωσα την ανάγκη να ξαπλώσω μεσημεριάτικα στον καναπέ του γραφείου μου. Λες και τον είχα παραγγελία τον ύπνο, πριν προλάβω να γείρω το όχι και τόσο ευέλικτο κορμί μου (βαριά 1,67 ύψους), άρχισα να ροχαλίζω. Και έπειτα από λίγο (αλλά πολύ λίγο) είδα κάτι τύπους που έμοιαζαν με τον Μητσοτάκη και τον υπουργό Λιβάνιο να μιλάνε για εκλογές τον Σεπτέμβρη, άντε βαριά τον Οκτώβρη. Μάλιστα, οι φτυστοί με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Εσωτερικών είχαν στήσει ένα κουβεντολόι, ζυγίζοντας τα συν και τα πλην μιας τέτοιας απόφασης. Κάπου εκεί ξύπνησα και άρχισα να συνδυάζω αυτά του ονείρου (που είχα δει) με κάτι άλλα που άκουσα και σχετίζονται με τις σκέψεις που κάνει στον ξύπνιο του ο original Μητσοτάκης, οι οποίες οδηγούν στον ίδιο ακριβώς χρονικά στόχο με εκείνες του ονείρου (μου). Για να γίνω συγκεκριμένος, εσχάτως ακόμη κι αυτοί που δεν συζητούσαν πέριξ του αρχηγού Κυριάκου για το ενδεχόμενο του εκλογικού αιφνιδιασμού, όχι μόνο έχουν αρχίσει να κουβεντιάζουν ένα τέτοιο ενδεχόμενο, αλλά θεωρούν κάτι σαν «σιγουράκι» τις κάλπες το φθινόπωρο.
Οι υποκλοπές και ο Μπέζος
Όπως όλοι οι άνθρωποι μιας κάποιας ηλικίας, έτσι και η θεία μου από τα Χανιά έχει ορισμένες δυσκολίες στον χειρισμό των σύγχρονων smartphones. Να φανταστείτε ότι μια μέρα με πήρε FaceTime από την τουαλέτα και λίγο έλειψε να βάλω τα κλάματα από την εικόνα με τη θεία μου να ζορίζεται πρωί πρωί… Επανέρχομαι, όμως, στο χθεσινό τηλεφώνημα, για να σας πω ότι μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε νέο αίτημα για κλήση του Ταλ Ντίλιαν και του Γρηγόρη Δημητριάδη στη Βουλή. Αρχικά νόμιζα ότι η 86χρονη Χανιώτισσα έχει ξεχάσει ανοιχτή κάποια καρτέλα εδώ και δύο μήνες. «Φρέσκο πράμα είναι, παιδάκι μου, μου το μήνυσε ένα κοπέλι, φίλος του Μανούσου μας, που δουλεύει στη Βουλή», ήταν τα λόγια της. Ύστερα από λίγο διαπίστωσα ότι το ρεπορτάζ της ήταν παραπάνω από σωστό, γιατί λίγο αργότερα μαθεύτηκε ότι η αξιωματική αντιπολίτευση επανέφερε το θέμα, αυτήν τη φορά όχι σε επίπεδο εξεταστικής επιτροπής, αλλά σε αυτό της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας. Ως αιτία, η Χαριλάου Τρικούπη επικαλείται τις πρόσφατες δηλώσεις. Παραβλέποντας το γεγονός ότι η συνέντευξη Δημητριάδη κοντεύει να κλείσει μήνα, ανέτρεξα στη χθεσινή δήλωση Ντίλιαν, η οποία δεν λέει τίποτα καινούργιο σε σχέση με όλες τις προηγούμενες. Κάπως έτσι, σε μια περίοδο που η βελόνα έχει πάρει την κάτω βόλτα, το ΠΑΣΟΚ επιμένει να σηκώνει θέματα τα οποία οδηγούν τους πολίτες να πάθουν… Μπέζο, αναφωνώντας «από πότε είναι αυτή η εφημερίδα;». Και αυτό δεν έχει πάει ποτέ καλά.
Ο Βαρδάρης φύσηξε… Ντίλιαν
Με αφορμή τη χθεσινή επανεμφάνιση του Ισραηλινού επιχειρηματία Ταλ Ντίλιαν στην «Εφημερίδα των Συντακτών», προσπάθησα να μάθω λίγο παρασκήνιο, από αυτά τα παρασκήνια που με εξιτάρουν από μικρό παιδί. Εκεί που έψαχνα, βρήκα μια απευθείας διασύνδεση της Βέροιας με το Τελ Αβίβ. Επειδή, όμως, αν δεν κάνω λάθος, η Ημαθία δεν διαθέτει αεροδρόμιο, συνέχισα την έρευνά μου και στην όμορφη Θεσσαλονίκη, όπου δεν σας κρύβω ότι εντόπισα κάτι ίχνη ενός επιχειρηματία, ο οποίος συνδέεται στενά με τον Ντίλιαν. Προφανώς, για όλα αυτά και κάτι άλλα σύντομα θα μάθουμε περισσότερα…
Αποφάσεις (;) μετά τη Βοστώνη
Σας έγραφα χθες ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα ταξιδέψει μέχρι τη Βοστώνη, προκειμένου να βρεθεί κοντά στη μικρή του κόρη, που τόσο αδυναμία της έχει και δεν το κρύβει. Με δεδομένο το συγκεκριμένο ταξίδι, η μόνη μέρα για να λάβει -αν φυσικά τις λάβει αυτήν την εβδομάδα- δυο, τρεις αποφάσεις είναι η αυριανή. Κι όταν γράφω περί αποφάσεων, προφανώς και αναφέρομαι στο πρόσωπο που θα αντικαταστήσει τον μακαρίτη τον Ταγαρά στο Περιβάλλοντος, την επιλογή του νέου γραμματέα και κάνα, δυο ακόμη από αυτές που δεν τις περιμένει κανείς (αποφάσεις πάντα).
Προβληματισμός για Φλωρίδη
Και μια και το ‘φερε η κουβέντα, σπεύδω να σας πω ότι ύστερα από καιρό, ο πρόεδρος Μητσοτάκης δείχνει τόσο προβληματισμένος με κυβερνητικό αξιωματούχο. Εν προκειμένω αναφέρομαι στον πρωθυπουργικό προβληματισμό σε σχέση με τον υπουργό Φλωρίδη, που, αν καταλαβαίνω καλά, θεωρείται ότι έχει χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια. Αν και, όπως γνωρίζετε, δεν έχω και καμιά σοβαρή πηγή στο Μαξίμου, από κάτι ωτακουστές ενημερώθηκα ότι ανάμεσα στις αποφάσεις που σκέφτεται να πάρει ο αρχηγός Κυριάκος είναι και η αντικατάσταση του επί της Δικαιοσύνης υπουργού.
Επιστροφή Βορίδη στην κυβέρνηση
Λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν μου μιλάει άνθρωπος ζωγραφιστός από την κεντρική κυβέρνηση, από κάτι περιφερειακούς τύπους που συχνά πυκνά με «προμηθεύουν» με αξιόπιστες πληροφορίες έμαθα ότι ανάμεσα στα προς αξιοποίηση ονόματα, που βρίσκονται στο μυαλό του προέδρου Μητσοτάκη, είναι κι αυτό του πρώην υπουργού Βορίδη. Μάλιστα, κάποιες από τις πηγές μου έσπευσαν να συνδέσουν τη δυσμένεια Φλωρίδη με τα σενάρια της αξιοποίησης του Μάκη. Αν και προφανώς πρόκειται για αυθαίρετη σύνδεση, εδώ που τα λέμε, για το Δικαιοσύνης, γιατί είναι σαν να συγκρίνουμε τον Μέσι με τον φίλο μου τον Γιώργο Ανατολάκη.
Στον Κικίλια ο διαγωνισμός για την υποπαραχώρηση του λιμανιού Ελευσίνας
Τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Ναυτιλίας και του υπουργού Κικίλια περιμένουν, όπως μαθαίνω, στο Υπερταμείο (άντε, να το γράψουμε Growth Fund, να μη στενοχωρήσουμε κάτι φίλους μας στην οδό Παλαιών Πατρών Γερμανού), προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία για τον διαγωνισμό υποπαραχώρησης του λιμανιού της Ελευσίνας. Για όσους δεν το γνωρίζουν, πρόκειται για το γνωστό φιλόδοξο σχέδιο δημιουργίας ενός Κάθετου Διαδρόμου μεταφοράς εμπορευμάτων και πολεμικού υλικού, που προωθείται με τις ευλογίες της αμερικανικής κυβέρνησης. Σε συνδυασμό με άλλες επενδύσεις στον τομέα των logistics, όπως το Εμπορευματικό Κέντρο στο Θριάσιο (άλλο στοιχειωμένο έργο κι αυτό…), θα δημιουργηθεί (λέει) ένας διάδρομος που θα ξεκινάει από την Ελλάδα και θα φτάνει μέχρι την Ανατολική και την Κεντρική Ευρώπη.
«Κλείδωσε» η υποψηφιότητα Σδούκου
Με τις ευλογίες του προέδρου Μητσοτάκη θα είναι υποψήφια στην Α’ Αθήνας η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Αλεξάνδρα Σδούκου, η οποία είχε αρχίσει να ασχολείται σοβαρά με τη μονοεδρική των Γρεβενών. Με το γεγονός ότι στο ψηφοδέλτιο της πρώτης περιφέρειας της Αθήνας συμμετέχει επί της ουσίας μία και μόνη γυναίκα (η καλύτερη κατά την ταπεινή άποψή μου), η υπουργός Όλγα Κεφαλογιάννη, κρίθηκε αναγκαία η ενίσχυση του συγκεκριμένου ψηφοδελτίου σε επίπεδο γυναικείας εκπροσώπησης. Κάπως έτσι προέκυψε η υποψηφιότητα Σδούκου, η οποία, εξ όσων πληροφορούμαι, θα ανακοινωθεί και επισήμως τις επόμενες μέρες.
Ο Ανδρουλάκης και ο πανικός του τρίτου
Όσοι έχουν τη δυνατότητα (εκτός από τη Στεφανία Μουρελάτου) να συνομιλούν καθημερινά με τον πρόεδρο Ανδρουλάκη προφανώς και έχουν διακρίνει τον εμφανή πανικό που τον έχει κυριεύσει. Γιατί μπορεί να την «πέφτει» στους δημοσκόπους και σε όποιον άλλον θεωρεί ότι επιβουλεύεται το μεγαλείο του, αυτό όμως δυστυχώς για τον ίδιο τον αρχηγό Νικόλα δεν ανατρέπει την πραγματικότητά του. Πλέον ακόμη και οι φιλικοί στο ΠΑΣΟΚ δημοσκόποι τον δείχνουν τρίτο (και καταϊδρωμένο) με διαφορά, γεγονός που μπορεί να σταθεί ικανό για να δρομολογηθούν ακόμη και μέσα στο καλοκαίρι εξελίξεις στη Χαριλάου Τρικούπη.
Το σενάριο της παραίτησης
Και επειδή εσχάτως κυκλοφορεί εντόνως το σενάριο της εσωκομματικής αμφισβήτησης του προέδρου Ανδρουλάκη, σπεύδω να σας πω ότι δεν θα πρέπει να αφαιρεθεί από το μυαλό σας και η εκδοχή της οικειοθελούς αποχώρησης του νυν προέδρου του ΠΑΣΟΚ από την ηγεσία του Κινήματος. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, σε λίγο θα έχει να επιλέξει μεταξύ της απλής ξεφτίλας και του γενικευμένου εκλογικού διασυρμού.
Αδυναμία διαγραφής Δούκα
Πάντως, τις τελευταίες μέρες δεν σας κρύβω ότι έχω αρχίσει και λυπάμαι τον πρόεδρο Ανδρουλάκη, παρατηρώντας την αδυναμία του να αντιμετωπίσει τα στοιχειώδη. Κι ένα από αυτά (τα στοιχειώδη), σε άλλη φάση, θα ήταν μια σοβαρή ηγετική αντίδραση απέναντι στον δήμαρχο Δούκα, ο οποίος εδώ, που τα λέμε, έχει αρχίσει και χορεύει πεντοζάλη τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, όντας εγκλωβισμένος από τις δημόσιες τοποθετήσεις του Χάρη της Πλατείας Κοτζιά, όχι μόνο δεν μπορεί να τον διαγράψει, αλλά, απεναντίας, είναι κάτι σαν υποχρεωμένος να κάθεται και να ακούει τα όσα του σούρει ο Δούκας. Μ’ αυτά και κάτι άλλα, δεν σας κρύβω ότι είχα χρόνια να δω, τέτοιον ιδιότυπο εσωκομματικό εγκλωβισμό και δη σε επίπεδο αρχηγού κόμματος.
Θέμα ηγεσίας από Γερουλάνο
Αν και δεν είναι εύκολο, δεδομένων των στενών χρονικών ορίων, αν μου ζητούσατε να αποκλείσω το ενδεχόμενο της προεκλογικής αμφισβήτησης του προέδρου Ανδρουλάκη, δύσκολα θα το απέκλεια. Απεναντίας, οφείλω να ομολογήσω ότι το τελευταίο διάστημα πυκνώνουν οι φωνές εκείνων (σε επίπεδο παρασκηνίου επί του παρόντος) που προτρέπουν τον Sir Γερουλάνο να βγει και να θέσει θέμα ηγεσίας «εδώ και τώρα». Με δεδομένο, πάντως, ότι τα πολιτικά νεκροταφεία είναι γεμάτα από επισπεύδοντες στην πολιτική, το κόβω σχετικώς δύσκολο να πατήσει την εσωκομματική μπανάνα ο Γερουλάνος.
Τομέας ναι, Επικοινωνίας όχι
Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο Τομέας Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ αποτελεί κοινωνικό πείραμα – σαν να φτιάχνεις παιδικό σταθμό και να τον ονομάζεις «Ηρώδης» ένα πράγμα. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά πώς γίνεται μια κομματική δομή που υποτίθεται ότι είναι επιφορτισμένη με την επικοινωνία να κάνει τέτοια επικοινωνιακά εγκλήματα. Και αν μέχρι πρότινος πίστευα ότι ο φίλος της στήλης Αλέξανδρος Αλεξανδράκης ήταν η μόνη αντισυστημική φωνή του Τομέα, τελικά έπεσα έξω. Και σας το γράφω αυτό γιατί έπεσα πάνω (με την καλή έννοια) στις αναρτήσεις του αναπληρωτή γραμματέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ και συναγωνιστή Γιώργου Καρβουνιάρη, ο οποίος πιστεύει ότι ο Ζαχαρίας Ζούπης συμπεριφέρεται σαν «πολιτικός νταής» και απειλεί το ΠΑΣΟΚ με χαμηλότερα νούμερα επειδή ο κραταιός Νικόλας αμφισβητεί τα ευρήματα των δημοσκοπικών εταιρειών. Αλήθεια, δεν ξέρω πώς να το γράψω πιο διακριτικά, αλλά όσοι (όχι πολλοί) συνεχίζουν να παρακολουθούν την πράσινη «προεδρική φρουρά» να επιτίθεται με εξαλλοσύνη σε όποιον αμφισβητεί τα αντιπολιτευτικά πρωτεία του ΠΑΣΟΚ, και αμφιβολίες να είχαν για την ακρίβεια των δημοσκοπήσεων, πείθονται ότι λένε την αλήθεια.
Κόμμα-πούλμαν
Για όποιον παρακολουθεί στοιχειωδώς το πολιτικό ρεπορτάζ, η διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς δεν ήταν δα και κάποια σπουδαία είδηση, υπό την έννοια ότι μιλάμε για το χρονικό ενός προαναγγελθέντος (πολιτικού) θανάτου. Αυτό, όμως, που αναστάτωσε χθες το πρωί τα δημοσιογραφικά στέκια είναι το γεγονός ότι, πέρα από τους επτά βουλευτές, έφυγαν ακόμα 140κάτι στελέχη του κόμματος. Ναι, καλά καταλάβατε, η είδηση είναι ότι η Νέα Αριστερά είχε (τουλάχιστον μέχρι χθες) 150 ψυχές σε πανελλαδικό επίπεδο. Τώρα, όμως, που μάθαμε πόσοι έφυγαν, το επόμενο φλέγον ερώτημα είναι πόσοι μένουν. Χωρίς να είμαι ειδικός επί του θέματος, αμφιβάλλω σφόδρα ότι οι εναπομείναντες «πιστοί» του Γαβριήλ Σακελλαρίδη επαρκούν για να γεμίσουν ένα πούλμαν.
Η δικαίωση της Μαλβίνας
Οι τίτλοι τέλους της Νέας Αριστεράς ανοίγουν την αυλαία για το νέο, διπλό αριστερό ψυχόδραμα. Από τη μία η προφανής συζήτηση είναι το ποιοι, πώς και πότε θα προσχωρήσουν στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα. Από την άλλη, υπάρχει και το ζήτημα του με ποιους και με τι όρους θα συνεργαστούν οι εναπομείναντες σύντροφοι της ΝΕΑΡ. Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, το πρώτο πράγμα που έφερα στο βρόμικο μυαλό μου ήταν η συχωρεμένη η Μαλβίνα. Βλέπετε, καθώς η ΝΕΑΡ αποτελούσε ό,τι κοντινότερο στον «παλιό Συνασπισμό», θυμήθηκα την ατάκα της αγαπημένης παρουσιάστριας ότι «ο Συνασπισμός δεν είναι κόμμα, είναι δέκα κ… που γυρεύουν καρέκλα». Και όταν η σάτιρα παραμένει επίκαιρη κοντά τρεις δεκαετίες αργότερα, πάει να πει ότι αυτοί που δεν άλλαξαν ούτε κατ’ ελάχιστον έχουν γίνει αφόρητα ανεπίκαιροι.
Η μάταιη προσδοκία της νεκρανάστασης
Όταν, λίγα λεπτά μετά την αποχώρηση των «επτά», ανακοινώθηκε η παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου από τη βουλευτική της έδρα, κυκλοφόρησε η φήμη-ελπίδα (όχι της Καρυστιανού, η σκέτη) της «νεκρανάστασης» για την ΚΟ της Νέας Αριστεράς. Βλέπετε, καθώς η συντρόφισσα Έφη είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ, η έδρα της επιστρέφει στην Κουμουνδούρου για να αναζητήσει νέο κάτοχο στους επιλαχόντες του ψηφοδελτίου, δηλαδή τον Γιάννη Δραγασάκη και τον Δημήτρη Βίτσα. Με δεδομένο ότι ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τσίπρα είχε αποχωρήσει από την Κουμουνδούρου λόγω Κασσελάκη, χωρίς να προσχωρήσει στη Νέα Αριστερά, αρχικά φάνηκε να ανοίγει ο δρόμος ώστε ο σύντροφος στη ζωή της Πέτης Πέρκα να γίνει και σύντροφός της στη Βουλή. Ωστόσο, ακόμα και αν συνέβαινε αυτό, η ΚΟ της Νέας Αριστεράς δεν θα επανασυστηνόταν. Κι αυτό γιατί το όριο των 5 βουλευτών ισχύει για κόμματα που σχημάτισαν ΚΟ έχοντας περάσει το 3% στις προηγούμενες εκλογές – όπως για παράδειγμα η Πλεύση Ελευθερίας. Για τις Κοινοβουλευτικές Ομάδες που προκύπτουν από διασπάσεις κατά τη διάρκεια της τετραετίας, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής το «πάτωμα» ανέρχεται στους δέκα βουλευτές. Εξάλλου, νωρίς το μεσημέρι ανακοινώθηκε ότι ο Γιάννης Δραγασάκης θα αποδεχτεί την έδρα ως «ανεξάρτητος βουλευτής της Αριστεράς», οπότε η συζήτηση έληξε απ’ όλες τις απόψεις.
Μεγάλη απώλεια ο Τζανακόπουλος
Αν κάτι με στεναχωρεί αφάνταστα, είναι ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να στερηθούμε από την πολιτική ζωή του τόπου τον γίγαντα της πολιτικής σκέψης Δημήτρη Τζανακόπουλο. Γράφω γι’ αυτόν τον τρυφερό αριστερό, που όταν ο πρόεδρος Τσίπρας τον έκανε κυβερνητικό εκπρόσωπο, λίγο έλειψε να πιστέψει ότι έγινε Πάπας στη Ρώμη. Κάτι μου λέει, όμως, ότι τα δύσκολα για τον Τζανακόπουλο έρχονται και μάλιστα σύντομα από το Στρασβούργο, έχοντας καταδικαστεί γι’ αυτά που έκανε όταν την είχε ψωνίσει – με την καλή έννοια.
Το κενό σαφήνειας της ΕΛΑΣ
Αν και ακόμα στην ΕΛΑΣ κινούνται στους ρυθμούς του γνωστού άσματος του Μαραβέγια «Άσε με να μπω», με το φτωχό μου το μυαλό οφείλω να παρατηρήσω ένα ζήτημα το οποίο μπορεί να «γυρίσει ανάποδα» στον πρόεδρο Αλέξη. Αναφέρομαι, φυσικά, στην επιμονή του συγγραφέα της «Ιθάκης» να μείνει το νέο του κόμμα εκτός του τρέχοντος Κοινοβουλίου. Αν και ως σύλληψη μοιάζει (και σίγουρα είναι) πιασάρικη, το «κενό σαφήνειας» μπορεί να γίνει βάρος. Και αυτό γιατί ναι μεν γλιτώνει τις κοκορομαχίες με τους διάφορους πρώην συντρόφους που βρίσκονται σε αποδρομή, αλλά ταυτόχρονα δεν παίρνει θέση σε κρίσιμα θέματα, που αν μη τι άλλο οι εν δυνάμει ψηφοφόροι του θα ήθελαν να ξέρουν τις απόψεις του. Γιατί ο αρχηγός της ΕΛΑΣ (όχι ο αντιστράτηγος Μάλλιος, ο άλλος) δεν είναι πλέον «το παιδί που και τα μισά να κάνει, κέρδος θα είναι». Είναι ένας πολιτικός που απέναντι στους ανταγωνιστές του στην αντιπολίτευση παίζει το χαρτί της εμπειρίας και του κυβερνητικού know how. Και αυτό δεν μπορεί να συνδυάζεται για πολύ ούτε με τις γκριμάτσες της Κουφονικολάκου σε κάθε δύσκολη ερώτηση ούτε με τους αυτοσχεδιασμούς του Νυφούδη.
Τσουνάμι αντιδράσεων για τον γάμο της Πύλου
Τι το ήθελα με το που μπήκε και επισήμως το καλοκαίρι να ασχοληθώ με τον γάμο της κόρης του Πέτρου Κωστόπουλου και της Τζένης Μπαλατσινού, Αμαλίας, η οποία (ως γνωστόν) παντρεύτηκε τον Αμερικανό Τζέικ Μέντγουελ σε έναν γάμο-υπερπαραγωγή εντός του αρχαιολογικού κάστρου στο Νιόκαστρο της Πύλου; Πριν προλάβει να αναρτηθεί το επίμαχο σχόλιο, άρχισαν να τηλεφωνικά νταβαντούρια. Οι αποκαλύψεις της στήλης για τις αποφάσεις που έλαβε η (προερχόμενη, όπως μου είπαν, από τον ιδεολογικό χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, αν υφίσταται ακόμη κάτι τέτοιο) προϊσταμένη της Εφορείας Μεσσηνίας, Ευαγγελία Μηλίτση-Κεχαγιά, σε σχέση με τον συγκεκριμένο γάμο, στάθηκαν αφορμή για να ξεσπάσει κανονικός πόλεμος με ανακοινώσεις από συλλόγους αρχαιολόγων.
Σκληρή ανακοίνωση από τον Σύλλογο Αρχαιολόγων
Αφού ζητήσω ταπεινά συγγνώμη από το ζευγάρι και τους συγγενείς του, να σας πω ότι το σχόλιο της στήλης στάθηκε αιτία (από τις καλές) για να ξεκινήσουν να εκδίδονται ανακοινώσεις από τους αρμόδιους φορείς. Σύμφωνα, λοιπόν, με δελτίο Τύπου που εξέδωσε ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, κρίνει ότι η εν λόγω παραχώρηση, η οποία έγινε από την αρμόδια Εφορεία Αρχαιοτήτων με απλή απόφαση (χωρίς δημοσίευση στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ), για την οποία λέει (απόφαση) ο ΣΕΑ έλαβε γνώση κατόπιν αιτήματός του, σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία περί παραχώρησης μνημείων και αρχαιολογικών χώρων για τη διενέργεια εκδηλώσεων, στερείται νομιμότητας. Επιπλέον, στην ίδια ανακοίνωση γίνεται ένα άλμα, αφού επισημαίνεται το γεγονός ότι το όλο θέμα έλαβε μεγάλη δημοσιότητα καθώς αφορά συγγενικό πρόσωπο συζύγου εν ενεργεία υπουργού της κυβέρνησης (του παλιού μου φίλου Βασίλη Κικίλα) και εύλογα δημιούργησε ενστάσεις και αντιδράσεις στους κόλπους της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας – και όχι μόνο.
Η «απολογία» της αρχαιολόγου που έδωσε την άδεια
Εκτός, όμως, από την ανακοίνωση του ΣΕΑ, μία αντίστοιχη ανακοίνωση εξέδωσε και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, η οποία φέρει και τη βασική ευθύνη για το προκλητικό μπάχαλο στην Πύλο. Όπως αναφέρει η δραστήρια κατά τα λοιπά αρχαιολόγος, η τοπική Εφορεία Αρχαιοτήτων ενέκρινε υπό όρους την παραχώρηση προσωρινής χρήσης του χώρου της ακρόπολης του Νιόκαστρου Πύλου για την πραγματοποίηση κοινωνικής εκδήλωσης (καθιστό δείπνο, μουσική και τοποθέτηση μικρής εξέδρας με ξύλινους πάγκους στον πευκώνα, που εγκρίθηκε εκ των υστέρων έπειτα από υποβολή συμπληρωματικών στοιχείων)». Μάλιστα, η ίδια αναφέρει ότι οι διοργανωτές ακολούθησαν πλήρως τους όρους άδειας παραχώρησης «με την καταβολή των αναλογούντων τελών (τόσο για την ημέρα της εκδήλωσης όσο και για τις δύο ημέρες προετοιμασίας). Στην εκδήλωση συμμετείχαν 160 περίπου άτομα, οι οποίοι αποχώρησαν λίγο μετά τις 12:00 τα μεσάνυχτα, χωρίς να δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα στον αρχαιολογικό χώρο».
Τα ερωτηματικά της νομιμότητας
Στη συνέχεια τονίζεται ότι ο εν λόγω χώρος έχει παραχωρηθεί «υπό όρους και προϋποθέσεις αρκετές φορές κατά το παρελθόν […] για την πραγματοποίηση δείπνων (κοινωνικών εκδηλώσεων, γευσιγνωσίας ή δημοσιογραφικών), με ανώτατο όριο συμμετεχόντων 300 ατόμων, με τους συνήθεις όρους παραχώρησης και καταβολή των αναλογούντων τελών». Ωστόσο, δεν διευκρινίζεται πόσες φορές έχει επιτραπεί η παρέμβαση με το στήσιμο ντεκ, η τέλεση μη ελληνορθόδοξων γάμων έξω από τον Στρατώνα Μαιζώνος, όπως αυτός της θυγατέρας Κωστοπούλου – Μπαλατσινού. Επιπλέον, δεν διευκρινίζεται πόσες φορές έχει δοθεί και ο χώρος δυτικά του προμαχώνα Santa Maria, γνωστός ως Σάντα Μάουρα ή Τζαφέρ Πασά, για την τέλεση γαμήλιας δεξίωσης. Όντως, στον χώρο έχουν πραγματοποιηθεί κατά καιρούς ανά τα χρόνια διάφορες εκδηλώσεις δημόσιου χαρακτήρα, αλλά σύμφωνα με τους κατοίκους της περιοχής γαμήλια δεξίωση δεν έχει λάβει χώρα. Αυτό, βέβαια, πάντα αμφισβητείται.
Και μια παραδοχή με νόημα
Στην ίδια ανακοίνωση, η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας παραδέχεται ότι από το 2015 επιτρέπονται στον Ιερό Ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος οι θρησκευτικοί γάμοι, «χωρίς να επιτρέπονται παρεμβάσεις εντός αυτού, για λόγους προστασίας της τοιχοποιίας του, με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο 100 ατόμων». Να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο ότι -όπως αποκάλυψε η στήλη- από το ιδιωτικό συμφωνητικό που η κ. Μηλίτση-Κεχαγιά συνυπογράφει με τα ενδιαφερόμενα ζευγάρια, απαγορεύεται η οποιαδήποτε παρέμβαση σε οποιοδήποτε σημείο του κάστρου, όπως ο στολισμός του χώρου ή η ρίψη ρυζιού, κάτι που στην Αμαλία Κωστοπούλου επετράπη. Η ίδια, πάντως, σπεύδει να διευκρινίσει ότι ο γάμος Κωστοπούλου – Μέντγουελ δεν ήταν ελληνορθόδοξος και δεν τελέστηκε εντός του Ιερού Ναού. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι από τη σύντομη έρευνα που έκανα μου προέκυψε ότι προφανώς και η ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού, δηλαδή η υπουργός Μενδώνη, δεν είχε καμία εμπλοκή στο μπάχαλο που δημιούργησε η προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας.
Το μήνυμα Εξάρχου
Μια άκρως ενδιαφέρουσα στιγμή (και) από παραπολιτικής πλευράς είχε η παρουσία του συναγωνιστή Αλέξανδρου Εξάρχου στο συνέδριο που συνδιοργάνωσαν στα Χανιά ο Economist και το powergame.gr. Αναφερόμενος στο θέμα του Κάθετου Διαδρόμου και των ζυμώσεων που τρέχουν στο πλαίσιο αυτό εντός κι εκτός συνόρων, φρόντισε διά του υπουργού Παπασταύρου, που άκουγε με περίσσιο ενδιαφέρον την ομιλία του, να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση γι’ αυτό το κομβικό, αν μη τι άλλο, εγχείρημα για το ενεργειακό μέλλον της χώρας και της Ευρώπης. Ερωτηθείς από την καλή συνάδελφο Λυμπεράκη για την πρόοδο στο εν λόγω μέτωπο και τις διαφορετικές προσεγγίσεις που υφίστανται στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέλεξε να ξεκινήσει την ομιλία του με την εξής χαρακτηριστική φράση: «Βλέπω εδώ και τον κύριο Παπασταύρου, ο οποίος δίνει μαζί μας, πιστεύω (σ.σ. τα συμπεράσματα δικά σας για τη χρήση του συγκεκριμένου ρήματος), έναν αγώνα για το θέμα του Κάθετου Διαδρόμου». Τώρα, αν προβλεπόταν από το πρωτόκολλο κάποια απάντηση του υπουργού, του τύπου… πίστευε και μη ερεύνα, θα είχε ενδιαφέρον, αν και νομίζω ότι δεν θα ταίριαζε και πολύ στο όλο σκηνικό.
Μείωση τροχαίων ατυχημάτων και ευρωπαϊκή αναγνώριση για Κυρανάκη
Ουκ ολίγα τα ενδιαφέροντα που συζητήθηκαν στο συνέδριο του powergame.gr στα Χανιά, την περασμένη Παρασκευή, αλλά ξεχώρισα κάτι που τολμώ να πω μόνο σύνηθες δεν είναι στη χώρα μας τους τελευταίους μήνες. Ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος να μιλά καλά και ιδιαίτερα τιμητικά για τη χώρα μας. Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου Ασφάλειας Μεταφορών, ο οποίος άφησε με ανοιχτό το στόμα τους παρευρισκόμενους, όταν ανέφερε πως πάλι καλά που τον καλέσαμε φέτος και όχι πέρυσι ή πρόπερσι, καθώς η επίδοση της Ελλάδας στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων το 2025 ήταν εντυπωσιακή: 22% η μείωση των τροχαίων στην Ελλάδα και 4% στην υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Ένωση. Στη συνέχεια, απευθυνόμενος στον υπουργό Κυρανάκη, χαρακτήρισε θαρραλέα την πολιτική του απόφαση για νέο και αυστηρό ΚΟΚ, τη στρατηγική για ενίσχυση της παρουσίας των καμερών, αλλά και εκτεταμένη αστυνόμευση παντού. Ο Antonio Avenida δεν σταμάτησε εκεί, λέγοντας πως, με την ιδιότητα του στελέχους ΜΚΟ αυτήν τη φορά, ενώ θα ήταν σύνηθες να κάνει αυστηρή κριτική, σε αυτήν την περίπτωση «πρέπει να αναγνωρίσουμε την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης». Αν συνδυάσει κανείς αυτά τα αν μη τι άλλο κολακευτικά λόγια με τη μείωση τροχαίων στον ΒΟΑΚ, θα τολμήσω να πω πως αυτήν τη φορά έχουν πάρει στα σοβαρά το θέμα της οδικής ασφάλειας και πιθανώς κάτι να γίνει.
