Κρίσιμες αποφάσεις
Σημαντική η σημερινή μέρα για την Ευρώπη, με τον πρόεδρο Μητσοτάκη να έχει το πάνω χέρι στη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών. Ενδεχομένως να είναι και μία από τις κρισιμότερες Συνόδους, δεδομένου ότι το συμβούλιο θα κληθεί να δώσει (εδώ και τώρα) απαντήσεις σε σχέση με την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης. Βλέπετε, στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν έχουν την ευκαιρία να διαθέτουν Παπασταύρου, άρα είναι λογικό να κυριεύονται από ανησυχία.
Το θερμό κλίμα μεταξύ Μητσοτάκη και Μυτιληναίου
Κάτι που συγκράτησα από τη χθεσινή εκδήλωση των εγκαινίων της mega μπαταρίας της Metlen και του Ομίλου Καράτζη στην καρδιά του Θεσσαλικού Κάμπου ήταν το ζεστό κλίμα μεταξύ του προέδρου Κυριάκου και του προέδρου Βαγγέλη. Ο Μυτιληναίος, κλείνοντας την παρέμβασή του, είπε απευθυνόμενος με χαμόγελο στον λαοπρόβλητο πρωθυπουργό μας ότι «έχει βαρεθεί να εγκαινιάζει βιομηχανικές μας μονάδες». Ο Μητσοτάκης πήρε την πάσα και ξεκίνησε τη δική του ομιλία, λέγοντας: «Μακάρι, Βαγγέλη, να βρισκόμαστε συχνά σε εγκαίνια σημαντικών επενδύσεων, όπως αυτές που έχει υλοποιήσει ο Όμιλος Metlen». Ο οικοδεσπότης, εξάλλου, άκουσε με μεγάλη ικανοποίηση την αναφορά στη συνέχεια της ομιλίας του Μητσοτάκη ότι «η επένδυση και η στήριξη στην ελληνική βιομηχανία αποτελεί εθνική προτεραιότητα, που πρέπει όμως να συμβαδίζει και με τη βούληση της Ευρώπης να θέσει την επαναβιομηχάνισή της ως πρώτη πολιτική προτεραιότητα». Και τούτο γιατί πρόκειται για μια πάγια θέση του προέδρου Βαγγέλη, που δεν έχει διστάσει να ασκήσει σκληρή κριτική στην Κομισιόν για την έως τώρα αβελτηρία της…
Η ναυτιλία στις προτεραιότητες του Μητσοτάκη στη Σύνοδο Κορυφής
Κατά την ομιλία του, εξάλλου, ο Μητσοτάκης έδωσε μια πρόγευση των θεμάτων που θα θέσει στη Σύνοδο Κορυφής που ξεκινά αύριο στις Βρυξέλλες, εστιάζοντας συγκεκριμένα σε τρία ζητήματα. Το πρώτο είναι η αύξηση της δημοσιονομικής ευελιξίας, ώστε να αυξηθούν τα περιθώρια στήριξης των νοικοκυριών κατά τον χειμώνα, ο οποίος προδιαγράφεται πολύ δύσκολος από ενεργειακής πλευράς, όπως παραδέχθηκε ο λαοπρόβλητος πρωθυπουργός μας από το βήμα της εκδήλωσης, αλλά και οι υψηλοί προσκεκλημένοι στα «πηγαδάκια». Το δεύτερο είναι η στήριξη της ευρωπαϊκής και κατ’ επέκταση της ελληνικής βιομηχανίας. Και το τρίτο, η αντίσταση στις φωνές που ακούγονται μέσα στην Ευρώπη για ταχεία απανθρακοποίηση του κλάδου της ναυτιλίας, ενός κλάδου που παράγει το 2% των παγκόσμιων ρύπων, μεταφέρει όμως το 90% του παγκόσμιου εμπορίου.
Τι ζητεί η Ελλάδα
Και εδώ δράττομαι της ευκαιρίας να σας πω ότι το θέμα της προστασίας της ναυτιλίας -στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του λεγόμενου Χρηματιστηρίου Ρύπων της ΕΕ- τέθηκε από την Ελλάδα και στο πρόσφατο Συμβούλιο των υπουργών Περιβάλλοντος (όπου ο θεόσταλτος αρμόδιος υπουργός, Σταύρος Παπασταύρου, έλαμψε διά της απουσίας του, ενώ έδωσε το «παρών» στην εκδήλωση του προέδρου Βαγγέλη…). Εκεί ο αντικαταστάτης του, ο γενικός γραμματέας Βαρελίδης, επισήμανε το αυτονόητο: Ότι η ναυτιλία είναι ένας από τους ελάχιστους κλάδους της οικονομίας όπου η Ευρώπη είναι παγκόσμιος leader. Και αυτό οφείλεται εν πολλοίς στην Ελλάδα, αφού πάνω από το 50% του ευρωπαϊκού στόλου και το 20% του παγκόσμιου στόλου είναι ελληνόκτητο. Ίσως θα αναρωτηθείτε τι με έπιασε και τα γράφω όλα αυτά. Παρά ταύτα, πολλές χώρες που είναι υπέρμαχοι της «κλιματικής υπερφιλοδοξίας» (και όλως τυχαίως δεν διαθέτουν καράβια, όπως συμβαίνει με τη χώρα μας, τη Μάλτα, την Κύπρο και την Ιταλία) πιέζουν για μια ταχεία διαδικασία απανθρακοποίησης, που θα επιβάρυνε με τεράστια κόστη τους τελικούς καταναλωτές. Η θέση της Ελλάδας -που αναμένεται να τονίσει ο Μητσοτάκης και στους ομολόγους του στην Ευρώπη- είναι ναι στην πράσινη μετάβαση, αλλά με κανόνες που να ισχύουν σε παγκόσμιο επίπεδο και χωρίς υπερβολές. Για τη χώρα μας και τις συμμάχους της το μεγάλο στοίχημα είναι να μειωθούν οι εκπομπές ρύπων της ναυτιλίας χωρίς να υπονομευθούν η θέση του κλάδου και η πρόσβαση των νησιών στις μεταφορές. Και η παρουσία και η δυνατή φωνή της Ελλάδας έχουν τη σημασία τους στην ευρωπαϊκή συζήτηση, που θα κρίνει πόσα πλοία θα υπαχθούν στο νέο σύστημα και με ποιους όρους και πού θα κατευθυνθούν τα έσοδα…
Χαμηλό βαρομετρικό για Παπασταύρου
Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος θεωρεί ότι έχει κάνει θαύματα εντός, αλλά κυρίως εκτός συνόρων, υπάρχει μια κοινή διαπίστωση, που τα θαύματα τα μετατρέπει σε παραμύθια. Εν προκειμένω, αναφέρομαι στον υπουργό Παπασταύρου, ο οποίος έχει καταφέρει να τον βρίζουν σχεδόν όλοι οι εμπλεκόμενοι με την ενέργεια επιχειρηματίες, να μιλούν άσχημα οι συνάδελφοί του υπουργοί και να μη θέλουν να τον δουν οι Νεοδημοκράτες βουλευτές. Σε γενικές γραμμές, έχει καταφέρει κάτι μοναδικό. Να λένε όλοι τα ίδια, άσχημα λόγια, εστιάζοντας εκτός των άλλων και στην αλαζονεία που εκπέμπει με τη συμπεριφορά του. Και εδώ ταιριάζει κουτί η γνωστή μαντινάδα, που αναφέρεται στον πεζό και τα καλάμια. «Καλοχαιρέτα τον πεζό όταν καβαλικέψεις, για να σε χαιρετά κι αυτός όταν θα ξεπεζέψεις». Πέραν τούτου, στην περίπτωση του θεόσταλτου Παπασταύρου ισχύει και το άλλο με το δις εξαμαρτείν, δεδομένου ότι επιδεικνύει μια επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά.
Δεν θα γίνει αντικατάσταση στην πρεσβεία
Επειδή διαβάζω πολλά και διάφορα, έσπευσα να ρωτήσω έναν δικό μου, από αυτούς που γνωρίζουν τα των Αμερικανών, για το ποιος θα είναι ο διάδοχος της Κίμπερλι και προ μεγάλης μου έκπληξης έλαβα την αφοπλιστική απάντηση «μάλλον κανείς». Βλέπετε, δεν θα είμαστε η εξαίρεση, αλλά κάτι σαν κανόνας, αφού υπάρχουν πάρα πολλές χώρες στις οποίες παραμένουν κενές οι θέσεις στην κορυφή των αμερικανικών πρεσβειών. Επειδή, λοιπόν, μετά τις Ενδιάμεσες Εκλογές το τελευταίο που θα απασχολήσει τον πρόεδρο Τραμπ είναι να καλύψει τη θέση της Κίμπερλι, έχω την αίσθηση ότι για την επόμενη διετία δεν θα δούμε νέο πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα.
Τα ελαφρά πηδηματάκια
Παρακολουθώντας τα απόνερα των όσων έχουν εκτυλιχθεί μετά την παραίτηση της Κίμπερλι, δεν σας κρύβω ότι ήρθα για λίγο στη θέση της και απλώς επιβεβαίωσα τον άγραφο κανόνα που έχει να κάνει με τη συμπεριφορά μας. Όσο η κυρία ήταν στα ψηλά, παρατηρούνταν κάτι σαν συνωστισμός όπου εμφανιζόταν. Όλα αυτά μέχρι προχθές, αφού μόλις έγινε γνωστή η απόφαση Τραμπ (με εξαίρεση τη δήλωση Εξάρχου), όσοι είχαν επαφές μαζί της και κυρίως όσοι την «έγλειφαν», απλώς την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια. Και ακόμη είναι αρχή, αφού πολύ σύντομα η πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ θα συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει και μια άλλη όψη σε αυτό που λέμε Ελλάδα. Αυτή που όταν είσαι στα πάνω σου, σε πλησιάζουν ακόμη και οι ντόπιες μύγες και η άλλη, που όταν χάνεις τον θώκο σου, ως διά μαγείας, εξαφανίζονται οι πάντες, λες και υπάρχει μια δύναμη που πατάει ένα κουμπί και τους εξαφανίζει όλους από δίπλα σου.
Ο Αργυρός ξέχασε την Κίμπερλι
Για παράδειγμα, έβλεπα τον Κωνσταντίνο Αργυρό, τον γνωστό τραγουδιστή, να λέει ότι θα έχει να ενημερωθεί ύστερα από έναν μήνα για το τι έχει συμβεί με την υποψήφια κουμπάρα του. Λες και ζει σε άλλη χώρα το παλικάρι. Μιλάμε για τον ίδιο που τέσσερις μήνες πριν έρθει στην Αθήνα η Κίμπερλι μας είχε πρήξει με βιντεάκια και διαρροές, προσπαθώντας να μας πείσει για το πόσο κοντά βρισκόταν με τη νέα πρέσβειρα. Και είναι ο ίδιος αυτοπροσώπως που κόντεψε να ντύσει κάτι σαν τον Λευκό Οίκο το «Κέντρο Αθηνών» (το μπουζουξίδικο που εμφανίζεται), ως ένδειξη υποταγής στη νέα ισχυρή της πρεσβείας στην Αθήνα. Φεύγοντας για την Κωνσταντινούπολη, του ζήτησαν ένα σχόλιο σε σχέση με την παραίτηση Κίμπερλι και η απάντηση που έδωσε απλώς επιβεβαίωσε τον χαρακτήρα του. Ζήτησε από τους δημοσιογράφους να τον ρωτήσουν μόνο για μουσική, έχοντας προφανώς πιστέψει ότι έχει κάποια σοβαρή σχέση με αυτήν (τη μουσική εννοώ). Με δεδομένο ότι ο Αργυρός ξέχασε την Κίμπερλι δώδεκα ώρες αφότου έγινε γνωστή η παραίτησή της, σε δώδεκα μέρες ούτε που θα θυμάται πως είχε περάσει από την Αθήνα (μου) μια κυρία με το συγκεκριμένο επώνυμο.
! Πάντως, ακούγοντας τον Αργυρό να δηλώνει ότι δεν έχει παρακολουθήσει τα όσα έχουν γίνει με την Κίμπερλι, άρχισα να πιστεύω ότι ο άνθρωπος ζει στον κόσμο του, αφού δεν νομίζω να υπάρχει έστω και ένας σε αυτήν τη χώρα (εκτός από τον γνωστό τραγουδιστή) που να μην πήρε είδηση το τι έχει γίνει.
Ο Τσάκος κρατά αποστάσεις
Εκτός από τον Αργυρό, υπάρχει και ένας «χρυσός» φίλος της Κίμπερλι, ο εφοπλιστής Νίκος Τσάκος, που από αίσθηση και μόνο καταλαβαίνω ότι προσπαθεί να πάρει αποστάσεις από την πρώην πρέσβειρα των ΗΠΑ. Ο λόγος για τον σύζυγο της σχεδιάστριας Σήλιας Κριθαριώτη, που επί έναν χρόνο ζούσε τον μύθο του δίπλα στην πρέσβειρα της Αμερικής. Ο Τσάκος, που πάντα έψαχνε κάποιον (άντε κάποια) για να τον κάνει γνωστό στο ευρύ κοινό, συνόδευε μέχρι και στις επιδείξεις μόδας την Κίμπερλι, ενώ χαιρόταν που φωτογραφιζόταν μαζί της, ακόμη και στα VIP του Ειρήνης και Φιλίας. Από την πρώτη μέρα που ξεκίνησαν τα δημοσιεύματα στην WSJ, ο εφοπλιστής, αντί να βάλει πλάτη στην πρώην πρέσβειρα, κοίταξε να περιορίσει τα δημοσιεύματα που τον ενέπλεκαν στην όλη ιστορία. Κι όταν αναφερόμαστε σε εμπλοκή Τσάκου, προφανώς και μιλάμε για όσα ο ίδιος προσέφερε στην Κίμπερλι, για τα οποία υπερηφανευόταν. Τώρα πώς ένας άνδρας (που το παίζει και καπετάνιος) τη μία μέρα επιδεικνύει τη σχέση του και την επομένη προσπαθεί να σβήσει κάθε ίχνος (από τη σχέση), μόνο ο Τσάκος μπορεί να μας το εξηγήσει. Σε κάθε περίπτωση, η συμπεριφορά τού ως άνω μου θύμισε τη ρήση με τους μούτσους και τους καπεταναίους, εκτός από κάτι μαύρους Αμερικανούς.
Μεσολαβήσεις
Με την ευκαιρία της αναφοράς στον Τσάκο, έμαθα ότι όσο στριφογύριζε, για την ακρίβεια έκανε τον κολαούζο της Κίμπερλι, παρέα με τον Fancy James, άρχισε να κάνει τον παράγοντα και επί αμερικανικού εδάφους. Στο πλαίσιο αυτό, μεσολαβούσε (λέει) προκειμένου να πείσει τους διοργανωτές της ελληνικής παρέλασης να επιλέξουν για σημαιοφόρους στη φετινή ετήσια εκδήλωση τους Αγγελόπουλους του μπασκετικού Ολυμπιακού. Για όσους δεν το θυμούνται, πέρυσι κράτησε ο ίδιος το κοντάρι της ελληνικής σημαίας στην 5η λεωφόρο.
Οι υπαινιγμοί Ανδρουλάκη για την Κίμπερλι
Έκατσα χθες να ακούσω τον πρόεδρο Ανδρουλάκη στο νέο του ραδιοφωνικό «στέκι» στον ΣΚΑΪ (εννοώ την εκπομπή των συναγωνιστών Μουρούτη και Στούμπου, οι οποίοι διαδέχτηκαν τον Παύλο Τσίμα στη φιλοξενία του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ όποτε αυτός «κατηφορίζει» στο Φάληρο). Και δεν σας κρύβω ότι με προβλημάτισαν τόσο πολύ όσα χρέωσε στην κυβέρνηση για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, που νομίζω πως θα ήταν χρήσιμο ο αρμόδιος τομεάρχης Εξωτερικών, Δημήτρης Μάντζος, να τον ενημερώσει ότι είθισται οι χώρες να μην αποφασίζουν για το πρόσωπο του πρέσβη που τους στέλνουν άλλες χώρες. Τώρα, αν ο κραταιός Νικόλας ζήλεψε την κίνηση Μητραλέξη και των «απελπισμένων για τη Δημοκρατία», για την οποία σας έγραψα χθες, με αγάπη ενημερώνω τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης πως τα εκλογικά ακροατήρια που γοητεύονται από αυτές τις θέσεις εκτιμούν και την ευθύτητα – για την ακρίβεια, την ωμότητα. Συνεπώς, αν όντως θέλει να απευθυνθεί σε αυτούς, ας βγει να μιλήσει πιο ανοιχτά.
Ο υπεύθυνα αντισυστημικός Νικόλας
Ωστόσο, από όλα όσα είπε ο φίλος μου ο Ανδρουλάκης στο ραδιόφωνο του Αλαφούζου αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν η ανάλυσή του περί αντισυστημικότητας. «Έχουμε συστημικό λαϊκισμό και αντισυστημικό λαϊκισμό. Έχουμε ορθό λόγο που είναι συστημικός και αντισυστημικός. Πολλές φορές κάνουμε το λάθος και θεωρούμε συστημικό τον ρεαλισμό, δίνοντας στον λαϊκισμό τον χώρο του αντισυστημικού», ήταν η αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσα ανάλυση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο οποίος μας ενημέρωσε πως μπορείς «να λαϊκίζεις, αλλά να είσαι συστημικός, να σε σπρώχνει το σύστημα, η ολιγαρχία και η διαπλοκή». Μάλιστα, έσπευσε να τοποθετήσει το ΠΑΣΟΚ στον αντισυστημικό ορθό λόγο. Ναι, καλά διαβάσατε – και συνεχίζω να αντιγράφω τον λόγο του: «Χαίρομαι πάρα πολύ, διότι το ΠΑΣΟΚ έχει έναν προοδευτικό, ορθό λόγο, που είναι συγχρόνως και αντισυστημικός, γιατί χτυπάει ένα κατεστημένο που έχει βολευτεί με ολιγοπωλιακές πρακτικές, με πρακτικές εις βάρος του δημοσίου συμφέροντος». Αφού συγχαρώ τους καλούς συναδέλφους που δεν έβαλαν τα γέλια, πραγματικά σηκώνω τα χέρια ψηλά με τον κραταιό Νικόλα. Αν πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αντισυστημικό, τότε δεν ξέρει τι σημαίνει η λέξη. Και αν πιστεύει ότι το ΠΑΣΟΚ απευθύνεται σε αντισυστημικούς πολίτες, τον ενημερώνω ότι οι τελευταίοι αντισυστημικοί που πλησίασαν τη Χαριλάου Τρικούπη ήταν κάτι «καλόπαιδα» που πετούσαν Μολότοφ στα χρόνια των μνημονίων. Εκτός εάν ο φίλος μου ο Ανδρουλάκης μας λέει με τρόπο ότι οι μεταγραφές από τον ΣΥΡΙΖΑ θα αλλάξουν το DNA του ΠΑΣΟΚ προς… Κουμουνδούρου μεριά. Σε αυτό το τελευταίο ακόμα κι εγώ πάω πάσο.
Οι Ευρωπαίοι «επιστρατεύουν» τον Μητσοτάκη
Παρακολουθώντας από απόσταση τα όσα εξελίσσονται σε επίπεδο Ευρώπης, δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι ένα από τα θέματα που θα μας απασχολήσουν κατά το αμέσως προσεχές διάστημα θα αφορά την αξιοποίηση του Έλληνα πρωθυπουργού σε νευραλγική θέση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ που τα λέμε, στο σκηνικό που έχει διαμορφωθεί ο αρχηγός Κυριάκος φαντάζει όαση, που ανοίγει διάπλατα τον δρόμο για τη σωτηρία (των ψυχών μας).
Συνωμοσία σε δημόσια θέα
Μία από τις πιο γνωστές φράσεις του Γεωργίου Παπανδρέου είναι ότι «μόνο σε δύο χώρες οι μυστικές υπηρεσίες δεν μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους: στην Ιαπωνία, επειδή δεν μιλάει κανένας, και στην Ελλάδα επειδή μιλούν όλοι». Και φαίνεται ότι ο Αντώνης Σαμαράς και οι φίλοι του έχουν βαλθεί να δικαιώσουν τον Γέρο της Δημοκρατίας. Δεν μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά αυτήν τη συνωμοσία σε δημόσια θέα που διαδραματίζεται τις τελευταίες εβδομάδες από τους (κατά κανόνα επίσης παλαίμαχους) φίλους του παλαίμαχου Μεσσήνιου. Κάντε μια βόλτα σε φίλα προσκείμενες στο γεροντάκι του Muppet Show σελίδες – ή σε αντιπολιτευόμενα Μέσα που είδαν το φως το… Σαμαρικό. Από ονοματολογία για τους υποψηφίους ανά την Ελλάδα μέχρι αναλυτική παρουσίαση της στρατηγικής του κυοφορούμενου κόμματος, όλα τα ρεπορτάζ επικαλούνται πηγές πέριξ του γέροντα Αντώνη. Και από τη στιγμή που ούτε ο ίδιος, αλλά ούτε και ο πιστός του προφήτης, Νίκος Τσιούτσιας, διαψεύδουν οτιδήποτε, μάλλον πάει να πει πως ισχύουν. Τώρα, γιατί δεν κάνουν τα επίσημα θυρανοίξια της ΠΟΛΑΝ 2, αφού τα έχουν όλα έτοιμα και αφού κινούνται τόσο δυναμικά και χωρίς να κρύβονται, δεν το ξέρω – και, εδώ που τα λέμε, δεν με απασχολεί και ιδιαίτερα. Απλώς το να «τραβήξει» ένα εξάμηνο αυτή η κατάσταση και να συνεχίσει να κόβει εισιτήρια, το θεωρώ λίγο δύσκολο.
Προσβλέπουν σε παπανδρεϊκούς στην ΠΟΛΑΝ 2;
Μία από τις αρκετές αφορμές για το παραπάνω σημείωμα στάθηκε το ρεπορτάζ του συναγωνιστή Χρήστου Βεργανελάκη στην εφημερίδα «Πελοπόννησος» για το πώς θα λειτουργήσει η ΠΟΛΑΝ 2 στην Αχαΐα. Πέρα από την αναλυτική παρουσίαση (με ονόματα και διευθύνσεις), στέκομαι ιδιαίτερα σε αυτό το κομμάτι για ένα σημείο που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Γράφει ο καλός συνάδελφος πως «κυκλοφορεί ότι παραδοσιακά στελέχη του ΠΑΣΟΚ στην Αχαΐα και “σεσημασμένοι” παπανδρεϊκοί έχουν εκδηλώσει την πρόθεση, κάποιοι εξ αυτών και απευθείας στον Αντώνη Σαμαρά, να “βάλουν πλάτη” μόνο και μόνο για να “πέσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τους πολλούς σημιτικούς υπουργούς”». Και αν η φράση αυτή από μόνη της δεν σας φαίνεται αρκετά σουρεαλιστική, το ρεπορτάζ συνεχίζει, αποκαλύπτοντας πως «κάποιοι απ’ αυτούς, μάλιστα, όπως διαρρέει το περιβάλλον Σαμαρά, παραδέχονται ευθέως και δημοσίως ότι “τον Μητσοτάκη δεν μπορεί να τον ρίξει ούτε ο Τσίπρας ούτε ο Ανδρουλάκης. Μόνο ο Σαμαράς μπορεί. Και γι’ αυτό, έστω με βαριά καρδιά, θα στηρίξουμε για μία και μόνη φορά τον Σαμαρά”». Πραγματικά, τέτοια υπονόμευση στον Αντωνάκη τον πολιτευόμενο δεν θα τολμούσε να κάνει ούτε η θεία μου από τα Χανιά. Γιατί τα κομπρεμί του παλαίμαχου Μεσσήνιου με τον Παπανδρέου στην προεδρική εκλογή του 1995 τα θυμούνται ακόμα και οι Νεοδημοκράτες που ήταν αγέννητοι τότε. Και σίγουρα δεν σκοπεύουν να τα ξαναζήσουν – τουλάχιστον όχι με τη δική τους ψήφο.
Μια απλή ερώτηση
Μια και, όπως έχει φανεί από προηγούμενα βίντεο, το γεροντάκι του Muppet Show ή έστω ο αρχαίος φίλος μου ο Νίκος ο Τσιούτσιας ανήκουν στους αναγνώστες των Μέσων του Ομίλου, και μια και έχουν εγκαινιάσει μια όμορφη «παράλληλη επικοινωνία» με τα ομόσταβλα «Παραπολιτικά», παίρνω το θάρρος να θέσω μία ερώτηση που μπορούν να απαντήσουν στο επόμενο βιντεάκι τους. Αποκλείει ο Αντώνης Σαμαράς το ενδεχόμενο να συνεργαστεί με άλλα κόμματα για τον σχηματισμό κυβέρνησης χωρίς τη συμμετοχή της ΝΔ; Και, αν δεν αποκλείει το συγκεκριμένο ενδεχόμενο, ποια είναι τα κόμματα με τα οποία καταδέχεται να κάτσει στο ίδιο τραπέζι; Όχι τίποτε άλλο, αλλά ισχυρίζεται πως οι δυσαρεστημένοι Νεοδημοκράτες, στους οποίους (υποτίθεται ότι) απευθύνεται, ζητούν επιστροφή της ΝΔ στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις» της παράταξης. Αν είναι να τα τακιμιάσει με τον Τσίπρα, τον Ανδρουλάκη ή την Καρυστιανού για να βάλουν τον Μητσοτάκη φυλακή, δεν είμαι τόσο βέβαιος ότι αυτή η συγκυβέρνηση θα διέπεται από τις αρχές και τις αξίες του Εθνάρχη. Και επειδή είπαμε, με την ΠΟΛΑΝ 1 βρέθηκαν κάποιοι που την πάτησαν, αν έχει μια σταγόνα εντιμότητας το γεροντάκι του Muppet Show, αυτό πρέπει να το απαντήσει.
Δήμαρχος σκέφτεται την Περιφέρεια Αττικής
Από αξιόπιστη πηγή, από αυτές που σπάνια με ρίχνουν στα βράχια, πληροφορήθηκα ότι εν ενεργεία δήμαρχος της Αττικής, που διαθέτει «μπάρμπα στην Κορώνη» πιέζεται προκειμένου να πει το «ναι» και να διεκδικήσει την Περιφέρεια Αττικής. Μέχρι στιγμής το σκέφτεται, περιμένοντας να δει πόσα αχλάδια θα μαζέψει ο σάκος της κεντροαριστεράς στις βουλευτικές εκλογές.
Οι αμπελοφιλοσοφίες του Κύρτσου
Είναι γνωστό ότι ο Γιώργος Κύρτσος συναγωνίζεται (αν δεν τον έχει ήδη ξεπεράσει) τον Νίκο Μπίστη σε αλλαγές κομμάτων. Ξεκίνησε από το ΚΚΕ, αργότερα πήρε μεταγραφή στη Νέα Δημοκρατία, στη συνέχεια πήγε στο ΛΑΟΣ του Καρατζαφέρη, μετά επέστρεψε πάλι στη ΝΔ, ακολούθως ψήφισε στις εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ (!) και τώρα, 74 χρόνων προς τα 75 πια, γλυκοκοιτάζει προς την πλευρά Σαμαρά… Και τι κάνει για να την πέσει στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να δώσει αντικυβερνητικά διαπιστευτήρια; Λέει ότι στην Ελλάδα τρώγαμε καλύτερα επί ΣΥΡΙΖΑ το 2015, με κλειστές τράπεζες και τρίτο μνημόνιο, απ’ ό,τι σήμερα. «Πότε τρώγατε καλύτερα, το 2015, που λίγο έλειψε να βρεθούμε εκτός ευρωζώνης, ή το 2025, που λόγω της μεταμνημονιακής πολιτικής Μητσοτάκη η ελληνική κοινωνία έχασε πολλά από τα ευρωπαϊκά χαρακτηριστικά της; Το 2015 επί Τσίπρα!», έγραψε στο Χ (πρώην Twitter). «Οι διατροφικές και καταναλωτικές συνήθειες των Ελλήνων έχουν μεταβληθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια», γράφει στην έρευνά του το ΙΕΛΚΑ, εξηγώντας γιατί μεταξύ άλλων τρώμε λιγότερο μοσχάρι και περισσότερο κοτόπουλο. «Ακρίβυνε το κρέας, δεν ακολούθησαν τα εισοδήματα και την πλήρωσαν τα κοτόπουλα», είναι η εξήγηση του «επιστήμονα» Κύρτσου. Αγοράζουμε λιγότερο λάδι, γιατί δυστυχώς ο κόσμος δεν μαγειρεύει τόσο πολύ πια στο σπίτι και είτε τρώει έξω είτε παραγγέλνει από τις πλατφόρμες είτε παίρνει έτοιμα γεύματα. «Με Μητσοτάκη κόψατε και το ελαιόλαδο, τη βάση της μεσογειακής διατροφής», επιμένει ο Κύρτσος. Τι άλλο να κάνει ο άνθρωπος για να επιστρέψει, με άλλο κόμμα πάλι, στην πολιτική. Τα πάντα και συμφέρει…
Απευθείας ανάθεση για να κοιτάνε τα ρέματα
Εν όψει του χειμώνα, ο κρατικός μηχανισμός προετοιμάζεται για την αντιμετώπιση της κακοκαιρίας και των βροχοπτώσεων. Ευρισκόμενος επί αμερικανικού εδάφους, εντόπισα ένα χαρτάκι, από το οποίο προκύπτει ότι το υπουργείο του Παπαστεργίου διέθεσε το ποσό των 55.800 ευρώ με ΦΠΑ για να παρακολουθούν (αυτόματα και από πάνω, με την αθώα του όρου έννοια) τα ρέματα για 10 μήνες. Η εταιρεία που πήρε (απευθείας) τη δουλειά έχει κύριο ΚΑΔ την παροχή Υπηρεσιών Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Τεχνολογιών της Πληροφορίας. Πρόκειται για την Anadelta Technologies ΙΚΕ, που ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2024, με έδρα τον Ταύρο, και η οποία έχει ως βασική δραστηριότητα την καταγραφή και παρακολούθηση έργων καθαρισμού ρεμάτων για τη μείωση της πλημμυρικής διακινδύνευσης. Σύμφωνα με την απευθείας (πάντα) ανάθεση, η εταιρεία θα αναλάβει το δύσκολο έργο της καταγραφής και φυσικά παρακολούθησης των έργων καθαρισμού των ρεμάτων. Βέβαια, έχει ενδιαφέρον μία λεπτομέρεια που μπορεί και να κάνει τη διαφορά. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα οικονομικά στοιχεία, η ανάδοχος, όπως προκύπτει από τους ισολογισμούς, για το 2024 είχε κύκλο εργασιών μόλις 50.000 ευρώ και για το 2025 175.000 ευρώ. Τι σημασία, όμως, θα μου πείτε έχουν οι αριθμοί, μπροστά στον στόχο της απευθείας ανάθεσης; Άλλωστε, ποιος ασχολείται με το αποτέλεσμα στην Ελλάδα;
Μάζωξη Μηταράκη
Σας έχω γράψει ότι ο Νότης (όλους τους ηγέτες τους αποκαλούμε με το μικρό τους) ο Μηταράκης είναι ένας εξ αυτών που όταν θα έρθει η ώρα της διαδοχής του Μητσοτάκη, όχι μόνο θα σηκώσει το χέρι, αλλά ενδεχομένως να είναι εξ αυτών που θα επιδιώξουν την έκπληξη. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, από τη στιγμή που μέχρι και ο Κικίλιας ονειρεύεται να γίνει αρχηγός, γιατί να στερήσει κάποιος μια αντίστοιχη επιθυμία από τον Μηταράκη; Χθες το βράδυ, στο «Νολίτα» του Ψυχικού, ο πρώην υπουργός (που δεν κατάφερε να ξαναγίνει νυν) τραπέζωσε καμιά δεκαπενταριά συναδέλφους του, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν με μεγάλη ευχαρίστηση στο τσάμπα φαγητό. Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ήταν οι Πλακιωτάκης, Κατσανιώτης, Παππάς, Γεωργαντάς, Βούλτεψη, Μονογυιού, Μπαραλιάκος, Σκόνδρα, Μακρή, Κελέτσης, Τσιάρας, Χρυσομάλλης, Σιμόπουλος, Σταυρόπουλος, Βασιλειάδης και Αντωνίου. Αν τώρα θέλετε να σας μεταφέρω κλίμα από τη μάζωξη, επειδή βρίσκομαι πολύ μακριά, δεν κατάφερα να μάθω και πολλά, εκτός από την κοινή διαπίστωση των παρισταμένων περί της πολιτικής κυριαρχίας του Μητσοτάκη. Άλλωστε, όπως κατάλαβα, ο Νότης και οι ηγετικές φιλοδοξίες του μπορούν να περιμένουν.
Ακόμη μεγαλύτερη πλάτη από τα διυλιστήρια
Επειδή οι καλές ειδήσεις δεν πρέπει να περνούν στα ψιλά, νομίζω ότι αξίζει να σταθούμε λίγο στα δύο διυλιστήρια και στο γεγονός ότι συνεχίζουν να στέκονται έμπρακτα δίπλα στην ελληνική κοινωνία. Και αυτό γιατί όσο διευρύνεται η ενεργειακή κρίση τόσο διευρύνεται και η δική τους συνεισφορά, που από χθες καλύπτει και το πετρέλαιο θέρμανσης. Συγκεκριμένα, οι δύο όμιλοι θα παράσχουν έκπτωση 20 λεπτών ανά λίτρο, η οποία έρχεται να προστεθεί στην αντίστοιχη κρατική επιδότηση, ανεβάζοντας το συνολικό όφελος στα 40 λεπτά. Καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό, αν αναλογιστεί κανείς τι σημαίνει το γέμισμα μιας δεξαμενής εν όψει χειμώνα. Και επειδή η μνήμη μας είναι σχετικά κοντή, να σας θυμίσω ότι η συμβολή των διυλιστηρίων δεν ξεκίνησε χθες, αφού οι δύο όμιλοι έχουν εισφέρει από τον Ιούλιο μέχρι και τον Σεπτέμβριο ένα ποσό που ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ, στηρίζοντας τους καταναλωτές αμόλυβδης βενζίνης και ντίζελ κίνησης. Μάλιστα, η συνεισφορά τους συνεχίζεται και τον υπόλοιπο Οκτώβριο, με έκπτωση 5 λεπτών ανά λίτρο στο ντίζελ κίνησης. Σκέφτομαι, μάλιστα, ότι την ώρα που περισσεύουν οι εύκολες κουβέντες για τα κέρδη των ενεργειακών ομίλων, καλό θα ήταν να μην προσπερνάμε και τις φορές που οι τελευταίοι βάζουν το χέρι στην τσέπη. Γιατί, κακά τα ψέματα, άλλο πράγμα να ζητάς από τις επιχειρήσεις να συνεισφέρουν και άλλο αυτές να ανταποκρίνονται εμπράκτως – και μάλιστα επί τέσσερις συνεχόμενους μήνες. Και στην προκειμένη περίπτωση, ο λογαριασμός δεν περιορίζεται στις καλές προθέσεις, αλλά μετριέται σε εκατομμύρια ευρώ…
Από Μακρόπουλο σε Μαρκόπουλο
Βλέποντας τη χθεσινή ανάρτηση-κάλεσμα της Βάσιας Αναστασίου για «ανοιχτό καφέ στο Μαρκόπουλο», δεν σας κρύβω πως ανησύχησα για τον Μανώλη Χριστοδουλάκη. Βλέπετε, αφού ο καφές είναι απαραίτητο αξεσουάρ σε «δυσάρεστες» κοινωνικές υποχρεώσεις, φοβήθηκα μήπως επαληθεύτηκε το αμίμητο που είχε πει η καλή συντρόφισσα περί «ενός θανάτου μακριά από τη Βουλή». Ευτυχώς, η ανησυχία μου αποδείχτηκε υπερβολική, αφού ο σύντροφος Μανώλης ζει και βασιλεύει – και από καρδιάς τού εύχομαι να συνεχίσει να το κάνει. Και αφού η αναπληρώτρια βουλευτής (sic) εξακολουθεί να απέχει έναν θάνατο από τον ναό της Δημοκρατίας, η επόμενη σκέψη μου είχε να κάνει με τη μετάλλαξη που έχει υποστεί το ΠΑΣΟΚ. Επί «ΠΑΣΟΚ, ωραία χρόνια», η μάζωξη της συντρόφισσας Βάσιας θα ήταν «ανοιχτό ποτό στον (Νίκο) Μακρόπουλο», ο οποίος έχει τραγουδήσει ένα νέο άσμα υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «ορκίσου».
Το βάσανο να είσαι ανεξάρτητος βουλευτής, πρώην ΣΥΡΙΖΑ
Δεν υπάρχει μεγαλύτερος μπελάς από το να είσαι ανεξάρτητος βουλευτής, προερχόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ ή άλλο αριστερό κόμμα. Δεν σε αφήνουν να απολαύσεις την ανεξαρτησία σου, να κρατήσεις την έδρα σου, χωρίς να σε ζαλίζουν. Τη μία ο Τσίπρας τούς λέει πως αν θέλουν να γίνουν μέλη του κόμματός του, να παραιτηθούν πριν να είναι αργά και κλείσουν οι πόρτες του κόμματος γι’ αυτούς. Την άλλη, βγαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ της Δούρου και δίνει τελεσίγραφα στους 14 ανεξάρτητους βουλευτές που εκλέχτηκαν με το κόμμα, να παραδώσουν την έδρα τους. Το τελεσίγραφο εξέπνευσε χθες και καμία παράδοση δεν έγινε, οπότε η Κουμουνδούρου δημοσίευσε βίντεο με παλαιότερες δηλώσεις τους, που έλεγαν ότι πάνω απ’ όλα το κόμμα, ότι έχουν υπογράψει συμφωνητικά, ότι η έδρα ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ. Οπότε πώς λύνεται ο γόρδιος δεσμός; Την απάντηση έδωσε η Όλγα Γεροβασίλη, στενή φίλη με τον Τσίπρα, παραμένουσα πάντως βουλευτής (ή βουλεύτρια, όπως αγαπάτε), από τις διαπρύσιες φωνές υπέρ του ότι η έδρα ανήκει πρωτίστως στο κόμμα με το οποίο κάποιος εκλέγεται. Και τι έκανε η συντρόφισσα Όλγα; Εξαφάνισε τον ΣΥΡΙΖΑ! «Ναι», απάντησε στην επίθεση της Δούρου, «μόνο που δεν υπάρχει πια ο ΣΥΡΙΖΑ. Τα παιδιά του Κασσελάκη δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ»… και να πώς ησυχάζει η συνείδηση. Λες και η ίδια ήταν αμέτοχη στη φαρσοκωμωδία μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα μπουλούκι που έλυσε τις διαφορές του σε «μπουζουξίδικο» -όπως αρέσκεται να λέει ο Stefanos-, με αποτέλεσμα την εκπαραθύρωσή του από τη θέση του εκλεγμένου -να μην ξεχνιόμαστε- προέδρου. Ένα έχω να πω, ότι κανείς δεν ξεχνάει εύκολα πως όλα τα στραβά άρχισαν από τη συντριβή του Τσίπρα στις εκλογές του 2023, την παραίτησή του και την αρχική προσέγγιση που εκείνος έκανε προς τον Κασσελάκη, αδειάζοντας την Αχτσιόγλου, που τώρα υμνεί εκ νέου τον αναβαπτισθέντα Αλέξη και εγγράφεται στο νέο κόμμα του, ζηλεύοντας τη δόξα της Θεοπούλας από παλιότερο βίντεο για την εγγραφή μελών στην ΕΛΑΣ. Μύλος. Είμαι σίγουρος πως όλοι οι πρωταγωνιστές του δράματος γνωρίζουν το τι συνέβη, αλλά κάνουν πως δεν ξέρουν, γιατί νοιάζονται για την πολιτική τους επιβίωση. Όταν τους ρωτάς, απαντούν σαν τα μικρά παιδιά, που στο λογοπαίγνιο «τα παιδιά του Ζεβεδαίου ποιον είχαν πατέρα;», κάποιοι κάνουν πως σκέφτονται με τις ώρες για να βρουν την απάντηση.
! Έμαθα πως τέσσερις από τους ανεξάρτητους βουλευτές σκέφτονταν στα σοβαρά την περασμένη Δευτέρα να παραδώσουν τις έδρες τους, αλλά μόλις έμαθαν για το τελεσίγραφο δεν το έπραξαν.
Πόρτα και από τον Κώστα Ζαχαριάδη
Δεν υπάρχει περίπτωση, επιμένουν γνωρίζοντες, ο Κώστας Ζαχαριάδης να παραιτηθεί από επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Ανοιχτή Πόλη», που στηρίχθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ στον Δήμο Αθηναίων. Χθες, μετά τη δήλωσή του ότι προσχωρεί στην ΕΛΑΣ του Αλέξη, εντάθηκαν οι πιέσεις από την Κουμουνδούρου να τον ρίξουν στο… φιλότιμο και να τους αδειάσει τη γωνιά. Μάλιστα, ο γραμματέας Οργανωτικού και γενικός διευθυντής των κομματικών μέσων, Γιάννης Μπουλέκος, επικαλέστηκε τα ίδια επιχειρήματα που περιείχε και το τελεσίγραφο προς τους ανεξάρτητους βουλευτές: «Δεν νοείται ο διορισμένος, με απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας, επικεφαλής δημοτικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ να επιλέγει άλλη κομματική ένταξη. Ζητώ από τον Κώστα Ζαχαριάδη να παραιτηθεί από επικεφαλής της δημοτικής παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ. Θεωρώ ότι ο Κώστας έχει το ηθικό και αξιακό φορτίο για να πράξει το σωστό». Ο Κώστας, όμως, δεν θα τους κάνει το χατίρι, άλλωστε εδώ μιλάμε για μια παράταξη δημοτική και όχι κόμμα, που μπορεί να περιλαμβάνει και παράγοντες διαφορετικών πεποιθήσεων και προσανατολισμών. Άσε που ο Ζαχαριάδης διατηρεί μια θερμή και προνομιακή σχέση με τον δήμαρχο Χάρη Δούκα, που θα του φανεί χρήσιμος στα του δήμου.
Οι αξιωματικοί του Ναυτικού και τα δάση του Κρανιδίου
Σήμερα μαθαίνω πως θα γίνει στο Πολεμικό Μουσείο μια μάζωξη αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού για την τύχη μιας τεράστιας έκτασης στο Κρανίδι. Πρόκειται, όπως αναφέρεται στη σχετική πρόσκληση, να εγκριθούν οι βασικοί όροι συνεργασίας με μια εταιρεία ονόματι Theta Development, για αξιοποίηση έκτασης συνολικής επιφάνειας 3.782 στρεμμάτων στην Κορακιά Κρανιδίου. Βέβαια, υπάρχει και μια μικρή λεπτομέρεια. Η έκταση στην Κορακιά είναι κυρίως δάσος και συνεπώς υπάρχουν μικρά περιθώρια αξιοποίησης. Βέβαια, ο συνεταιρισμός των μονίμων αξιωματικών του Ναυτικού δεν το βάζει κάτω, αφού είναι η τρίτη φορά που προσπαθεί να αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη έκταση. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, ειδικά όταν έχουν επιλέξει πλέον και στρατηγικό εταίρο.
Ελληνικό: Μετά τους εκατομμυριούχους η Lamda ψάχνει και κατοίκους
Φαίνεται πως στη Lamda Development συνειδητοποιούν ότι για να αποκτήσει ζωή μια ολόκληρη πόλη δεν αρκούν οι εκατομμυριούχοι, οι επενδυτές και οι αγοραστές πολυτελών κατοικιών. Χρειάζονται και άνθρωποι που θα μένουν πραγματικά εκεί, που σήμερα δεν υπάρχουν. Κάπως έτσι εξηγείται η στροφή που σχεδιάζεται για τη δεύτερη φάση του Ελληνικού, με 3.500 νέες κατοικίες, οι οποίες θα ολοκληρωθούν έως το 2032 και θα απευθύνονται σε μικρότερα πορτοφόλια. Βέβαια, το τι ακριβώς σημαίνει «πιο οικονομική κατοικία» σε μια ανάπτυξη όπου η μέση τιμή αγγίζει το 1,3 εκατ. ευρώ, χωρίς μάλιστα να υπολογίζονται ο Riviera Tower και οι παραλιακές βίλες, είναι μια άλλη συζήτηση. Επειδή το έψαξα, πιστέψτε με ότι ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει το ποιοι αγοράζουν μέχρι σήμερα στο Ελληνικό. Από τις περίπου 1.000 κατοικίες για τις οποίες έχουν υπογραφεί συμβόλαια, το 55% έχει καταλήξει σε Έλληνες που κατοικούν στη χώρα, το 25% σε Έλληνες της διασποράς, οι οποίοι μάλιστα εμφανίζονται ιδιαίτερα αποφασιστικοί και κλείνουν γρήγορα τις συμφωνίες τους, ενώ ένα 10%-15% αφορά διεθνείς αγοραστές. Επιπλέον, ποσοστό 5%-10% αντιστοιχεί σε ξένους που εργάζονται στην Αθήνα. Στον χάρτη των αγοραστών συναντά κανείς τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γερμανία, την Ελβετία, την Τουρκία, την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Μάλιστα, η διεθνής ζήτηση έχει αυξηθεί στο 30%-40% της συνολικής, από μόλις 20% κατά την έναρξη της εμπορικής διάθεσης. Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο, πάντως, είναι ότι λιγότερες από μία στις δέκα κατοικίες έχουν αγοραστεί με τραπεζικό δάνειο. Με άλλα λόγια, στο Ελληνικό αγοράζουν κυρίως όσοι έχουν την οικονομική δυνατότητα να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, χωρίς να χρειάζεται να περάσουν από το γκισέ της τράπεζας για δανεισμό.
