Μέλη εργατικών συνδικάτων και κοινωνικών φορέων σε όλη την Ισπανία συμμετείχαν στο 1 λεπτό σιγής που οργανώθηκε σήμερα το μεσημέρι στις 12 από την Ένωση Ενοικιαστών και τα συνδικάτα UGT και CCOO στη μνήμη της Μαρικάρμεν Αμπασκάλ, της 87χρονης γυναίκας που πέθανε στη Μαδρίτη, λίγες ημέρες μετά από το σάλο που προκλήθηκε όταν εκδιώχθηκε με έξωση από το σπίτι που ζούσε επί 70 χρόνια.
Οι περισσότερες από τις συγκεντρώσεις πραγματοποιήθηκαν έξω από τις κατά τόπους έδρες των συνδικάτων, τα οποία χαρακτήρισαν την υπόθεση της Μαρικάρμεν ως κοινωνική αδικία και αποτυχία του συστήματος, ενώ παράλληλα προέτρεπαν τους πολίτες να συμμετάσχουν στη γενική απεργία που έχει προκηρυχθεί για τις 11 Νοεμβρίου, καθώς «η τρέχουσα κατάσταση απαιτεί αντίδραση», όπως αναφέρεται.
Επίσης, σε όλη την ισπανική επικράτεια οργανώνονται διαμαρτυρίες προς τιμήν της, με αγρυπνίες και μηνύματα αντίστασης σε άλλες εξώσεις, ώστε «να μην υπάρξουν άλλες Μαρικάρμεν».
Στις εκδηλώσεις αυτές δε συμμετέχουν πάντως τα μέλη του δεξιόστροφου συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος (ΡΡ) και του ακροδεξιού Vox. Μάλιστα ο δήμαρχος της Μαδρίτης, Χοσέ Λουίς Μαρτίνεθ Αλμέιδα, που προέρχεται από το ΡΡ, χαρακτήρισε τις κινητοποιήσεις «φάρσα», καθώς «ορισμένα κόμματα χρησιμοποιούν τον θάνατο της 87χρονης γυναίκας για πολιτικούς σκοπούς», λέει.
Η έξωση μιας 87χρονης γυναίκας από το σπίτι όπου ζούσε επί 71 χρόνια στάθηκε η αφορμή για να ξεσπάσει ένα πρωτοφανές κύμα κοινωνικών αντιδράσεων στην Ισπανία, φέρνοντας τη στεγαστική κρίση στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης και πυροδοτώντας εξελίξεις που κατέληξαν στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών.
Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ αγωνίστηκε να παραμείνει στο σπίτι όπου ζούσε επί 71 χρόνια, στη συνοικία Ρετίρο της Μαδρίτης. Όταν το ακίνητο πέρασε στην ιδιοκτησία επενδυτικού κεφαλαίου, ξεκίνησε μια δικαστική διαμάχη που οδήγησε σε τέσσερις απόπειρες έξωσης. Οι τρεις πρώτες, μία τον Οκτώβριο του 2025 και δύο τον Ιούνιο του 2026, είχαν αποτύχει έπειτα από κινητοποιήσεις πολιτών.
Στις 22 Σεπτεμβρίου, δεκάδες μέλη του Συνδικάτου Ενοικιαστών και τοπικών συλλογικοτήτων διανυκτέρευσαν έξω από το διαμέρισμά της, επιχειρώντας να αποτρέψουν την τέταρτη έξωση. Ωστόσο, το επόμενο πρωί, παρουσία ισχυρών αστυνομικών δυνάμεων, η 87χρονη, που αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα, απομακρύνθηκε με φορείο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Gregorio Marañón.
Οι εικόνες της ηλικιωμένης πάνω στο φορείο προκάλεσαν κύμα οργής στην Ισπανία. Όπως καταγράφει το RTVE, εκατοντάδες πολίτες άρχισαν να κατασκηνώνουν στην Πουέρτα δελ Σολ της Μαδρίτης, ενώ οι κινητοποιήσεις εξαπλώθηκαν και σε άλλες πόλεις.
Παράλληλα, δημοσιοποιήθηκε ηχογραφημένο μήνυμα της Μαρικάρμεν προς τον πρωθυπουργό Πέδρο Σάντσεθ, με το οποίο ζητούσε να απαγορευτούν οι εξώσεις χωρίς εξασφαλισμένη εναλλακτική κατοικία.
Στις 28 Σεπτεμβρίου, η οικογένειά της και η εταιρεία διαχείρισης ακινήτων Urbagestión συμφώνησαν να επιστρέψει στο διαμέρισμα, καταβάλλοντας ενοίκιο που δεν θα ξεπερνούσε το 30% του καθαρού εισοδήματός της. Ωστόσο, η ηλικιωμένη παρέμεινε στο νοσοκομείο.
Υπό την πίεση των κινητοποιήσεων, η κυβέρνηση Σάντσεθ ενέκρινε στις 29 Σεπτεμβρίου δύο έκτακτα νομοθετικά διατάγματα, με μέτρα για τον περιορισμό των εξώσεων, την παράταση των μισθωτηρίων συμβάσεων και την αντιμετώπιση της κερδοσκοπίας στην αγορά ακινήτων.
Ωστόσο, στις 2 Οκτωβρίου, τα διατάγματα απορρίφθηκαν από το ισπανικό Κοινοβούλιο, με τις αρνητικές ψήφους του καταλανικού αυτονομιστικού Junts, του κεντροδεξιού Λαϊκού Κόμματος (PP), του ακροδεξιού Vox και του συντηρητικού UPN της Ναβάρας. Η κοινοβουλευτική ήττα επιτάχυνε τις πολιτικές εξελίξεις, οδηγώντας τον Πέδρο Σάντσεθ στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών για τις 29 Νοεμβρίου.
Στις 7 Οκτωβρίου, η Μαρικάρμεν πέθανε σε ηλικία 87 ετών, χωρίς να προλάβει να επιστρέψει στο σπίτι της. Η προσωπική της τραγωδία είχε ήδη μετατραπεί σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης που μαστίζει την Ισπανία, αναδεικνύοντας την εκτίναξη των ενοικίων, την έλλειψη προσιτής κατοικίας και τον ρόλο των επενδυτικών εταιρειών στην αγορά ακινήτων.
