Ως απάντηση στον τελευταίο γύρο αιτιάσεων από τον βιομηχανικό κόσμο για το υψηλό ενεργειακό κόστος και τις πιέσεις στην ανταγωνιστική θέση των ελληνικών βιομηχανιών σε σχέση με τις ανταγωνίστριές τους από άλλες χώρες της Ευρώπης θα μπορούσαν να «διαβαστούν» τα στοιχεία που παρέθεσε -σε πρόσφατη ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης- ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, σύμφωνα με τα οποία η ελληνική βιομηχανία ενισχύεται διαρκώς και η συμμετοχή της στο ΑΕΠ έχει φτάσει στο υψηλότερο ποσοστό.
Ο κ. Σκέρτσος επιχειρεί να καταρρίψει την επιχειρηματολογία ότι η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία που της έδωσε το Ταμείο Ανάκαμψης να μετασχηματίσει το παραγωγικό της μοντέλο και ότι η βιομηχανική παραγωγική και η μεταποίηση δεν έχουν σημειώσει ουσιαστική πρόοδο τα τελευταία χρόνια, εν πολλοίς λόγω του υψηλού ενεργειακού κόστους που υποδεικνύεται σταθερά ως Αχίλλειος πτέρνα της βιομηχανίας από τους εκπροσώπους του κλάδου. Όπως αναφέρει, τα στοιχεία τόσο της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας όσο και της Ευρωπαϊκής σκιαγραφούν μια εντελώς διαφορετική εικόνα που παραπέμπει σε διαρκή ενίσχυση της βιομηχανίας, στο μέτρο που η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία της βιομηχανικής παραγωγής (που περιλαμβάνει τη μεταποίηση, την ενέργεια, τις εξορύξεις, τα νερά και τα απορρίμματα) αυξήθηκε κατά 11,5% μεταξύ 2019 και 2024 και πλέον αντιστοιχεί στο 15,5% του ΑΕΠ, το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων δεκαετιών.
Ο αντίλογος στα στοιχεία αυτά από κύκλους της βιομηχανίας είναι ότι το 2019 που χρησιμοποιείται ως σημείο αφετηρίας στην κυβερνητική ρητορική ήταν το «ναδίρ» για την ελληνική βιομηχανία που μόλις είχε εξέλθει από τη δεκαετή οικονομική κρίση και ξεκινούσε από χαμηλή βάση σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ, μια παράμετρος που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στις όποιες συγκρίσεις.
«Η κρίση χρέους οδήγησε τη βιομηχανία στο χαμηλότερο σημείο της, αλλά την τελευταία εξαετία η τάση έχει αντιστραφεί πλήρως. Σήμερα, η συμβολή της βιομηχανίας στο ΑΕΠ είναι μεγαλύτερη ακόμη και από ό,τι στις αρχές της δεκαετίας του 2000», ανταπαντά ο κ Σκέρτσος μέσα από την ανάρτησή του, την οποία «συνυπογράφει» με τον υφυπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Νίκο Τσάφο και τον επικεφαλής του Οικονομικού Γραφείου του πρωθυπουργού Μιχάλη Αργυρού. Όπως τονίζει, « Η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία της βιομηχανικής παραγωγής ξεπέρασε τα 32 δισ. ευρώ, όταν τα έσοδα-ρεκόρ από τον τουρισμό το 2025 διαμορφώθηκαν στα 23,6 δισ. ευρώ. Την ίδια στιγμή, την περίοδο 2019-2025 η Ελλάδα καταγράφει μια από τις καλύτερες επιδόσεις σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση την περίοδο 2019–2025, καθώς ήταν δεύτερη
στην ΕΕ στην αύξηση της απασχόλησης στη μεταποίηση με άνοδο 19%, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ βαίνει μειούμενος (-2%). τρίτη στην ΕΕ στην αύξηση της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας της μεταποίησης, με άνοδο 44%, έναντι μόλις 7% στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πέμπτη στην αύξηση της βιομηχανικής παραγωγής, με άνοδο 25%, όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι μόλις 3%.
Σύμφωνα πάντα με την κυβερνητική γραμμή, τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι αυξάνονται ταυτόχρονα οι θέσεις εργασίας, η παραγωγικότητα και η προστιθέμενη αξία που παραμένει στην ελληνική οικονομία και ότι η χώρα δεν βρίσκεται σε πορεία αποβιομηχάνισης, αλλά σε πορεία παραγωγικής ανασυγκρότησης. Μια αισιόδοξη ανάγνωση, που δεν φαίνεται να συμμερίζονται πλήρως οι εκπρόσωποι των βιομηχανικών συνδέσεων (ΣΕΒ, ΣΒΕ, ΣΒΘΣΕ, Ελληνική Παραγωγή κ.α.) , αν κρίνει κανείς από τις δηλώσεις τους το τελευταίο δίμηνο που χωρίς να παραγνωρίζουν την πρόοδο που έχει καταγραφεί, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την χαμηλή παραγωγικότητα συνολικά, το επενδυτικό κενό και την ανάγκη σταθερής βιομηχανικής στρατηγικής,
Χαρακτηριστική είναι η αποστροφή του προέδρου του ΣΕΒ Σπύρου Θεοδωρόπουλου (η θητεία του οποίου ανανεώθηκε προ ημερών) στην ετήσια ΓΣ του Συνδέσμου ότι «παρά τα βήματα που έγιναν τα τελευταία χρόνια, το ενεργειακό κόστος στην Ελλάδα εξακολουθεί να παραμένει σημαντικά υψηλότερο από αυτό ανταγωνιστικών χωρών της περιοχής. Σήμερα υπάρχουν περισσότερα περιθώρια εθνικών παρεμβάσεων και οφείλουμε να τα αξιοποιήσουμε πλήρως.». Στο ίδιο μήκος κύματος ο αντιπρόεδρος του ΣΕΒ (και Διευθύνων Σύμβουλος της Helleniq Energy) Ανδρέας Σιάμισιης σημείωσε ότι «Η στήριξη καταναλωτών και αγοράς ήταν σημαντική, αλλά όχι αρκετή για να καλύψει το αυξημένο κόστος και γι’ αυτό απαιτείται μεγαλύτερη προσπάθεια σε στήριξη, σταθερότητα πλαισίου και αναγνώριση του πραγματικού κόστους μετάβασης μέσω στοχευμένων κινήτρων».
