Το National Geographic ξεχωρίζει πέντε ευρωπαϊκά νησιά που παραμένουν μακριά από τον μαζικό τουρισμό, προτείνοντάς τα ως εναλλακτικούς προορισμούς για τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές. Στη λίστα περιλαμβάνεται και ένα ελληνικό νησί, το οποίο εξακολουθεί να διατηρεί αναλλοίωτη την ταυτότητα και την αυθεντική του γοητεία.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, τα νησιά της Ευρώπης ασκούν διαχρονικά ιδιαίτερη γοητεία στους ταξιδιώτες. Από τα μεσογειακά τοπία όπου εκτυλίσσεται η «Οδύσσεια» του Ομήρου έως το απομονωμένο σκωτσέζικο νησί που φέρεται να ενέπνευσε τον Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον για το «Νησί των Θησαυρών», η νησιωτική απόδραση ήταν πάντα συνδεδεμένη με την περιπέτεια, την ανακάλυψη και την απομάκρυνση από την καθημερινότητα.
Σήμερα, βέβαια, ο υπερτουρισμός έχει αλλάξει την εικόνα πολλών δημοφιλών προορισμών, γεμίζοντας παραλίες, λιμάνια και οικισμούς με πλήθη που θα ήταν αδιανόητα την εποχή του Στίβενσον. Ωστόσο, στην ευρωπαϊκή ήπειρο εξακολουθούν να υπάρχουν νησιά που παραμένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και διατηρούν τον αυθεντικό χαρακτήρα τους.
Για όσους αναζητούν πιο ήσυχες διακοπές, παρθένα τοπία και εμπειρίες πέρα από τις συνηθισμένες τουριστικές διαδρομές, το National Geographic ξεχωρίζει πέντε λιγότερο προβεβλημένους προορισμούς. Από έναν ηφαιστειακό παράδεισο του κρασιού στην Ιταλία και ένα κυκλαδίτικο νησί χωρίς μαζικό τουρισμό έως ένα γαλήνιο σκανδιναβικό αρχιπέλαγος, οι επιλογές αυτές αποκαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά της νησιωτικής Ευρώπης.
1. Παντελλερία: Το «Μαύρο Μαργαριτάρι» της Μεσογείου
Ανάμεσα στη Σικελία και τις ακτές της Τυνησίας, η Παντελλερία ξεχωρίζει για το ηφαιστειακό της τοπίο, το οποίο της έχει χαρίσει το προσωνύμιο «Μαύρο Μαργαριτάρι της Μεσογείου».
Λόγω της στρατηγικής της θέσης, το νησί πέρασε διαδοχικά από τον έλεγχο Φοινίκων, Βυζαντινών, Αράβων και Ισπανών. Σήμερα, όμως, κυριαρχούν η ηρεμία, οι απομονωμένοι όρμοι, τα μικρά ψαρολίμανα και οι αμπελώνες που απλώνονται στο εσωτερικό του.
Χαρακτηριστικά του τοπίου είναι τα «dammusi», τα θολωτά σπίτια αραβικής προέλευσης, χτισμένα από ηφαιστειακή πέτρα. Αρκετά από αυτά έχουν μετατραπεί σε μικρά ξενοδοχεία και πολυτελή καταλύματα.
Η αμπελουργική παράδοση της Παντελλερίας χρονολογείται από την εποχή των Φοινίκων, οι οποίοι έφεραν στο νησί το αρωματικό σταφύλι ζιμπίμπο. Από αυτό παράγονται τόσο ξηρά λευκά κρασιά όσο και το γλυκό κρασί «passito».
Οι αμπελουργοί ακολουθούν τη μέθοδο «vite ad alberello», η οποία έχει αναγνωριστεί από την UNESCO. Τα αμπέλια φυτεύονται σε μικρές κοιλότητες, ώστε να προστατεύονται από τους ισχυρούς ανέμους. Κατά τον τρύγο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο, ορισμένοι αμπελώνες επιτρέπουν τη συμμετοχή επισκεπτών, ενώ όλο το καλοκαίρι διοργανώνονται ξεναγήσεις και γευσιγνωσίες.
View this post on Instagram
2. Μπάρα: Τυρκουάζ ακτές και άγρια ζωή στη Σκωτία
Η εμπειρία της Μπάρα, στις Εξωτερικές Εβρίδες της Σκωτίας, αρχίζει πριν ακόμη ο επισκέπτης πατήσει στο νησί. Το αεροδρόμιό της διαθέτει έναν από τους πιο ιδιαίτερους διαδρόμους προσγείωσης στον κόσμο, καθώς τα αεροσκάφη προσγειώνονται στην παραλία Traigh Mhòr, πάνω σε μία έκταση από λευκή άμμο και κοχύλια.
Οι τυρκουάζ ακτές θυμίζουν τροπικό προορισμό, αν και οι ψυχροί άνεμοι του Ατλαντικού αποκαλύπτουν γρήγορα τη γεωγραφική θέση του νησιού. Η Μπάρα, όπου εξακολουθούν να ομιλούνται τα γαελικά, θεωρείται ένας από τους καλύτερους προορισμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο για την παρατήρηση θαλάσσιων θηλαστικών και πτηνών.
Το νησί αποτελεί μέρος της διαδρομής «Birds of Prey Trail» των Εξωτερικών Εβρίδων. Το μονοπάτι περνά από μικρούς οικισμούς, αγροτικές εκτάσεις και τοπία με ερείκη, ενώ στον ουρανό εμφανίζονται χρυσαετοί και λευκοουράδες αετοί.
Οι επισκέπτες μπορούν ακόμη να παρατηρήσουν γκρίζες φώκιες στον κόλπο Seal Bay ή να ακολουθήσουν θαλάσσιες εκδρομές στις νότιες ακτές. Εκεί συναντώνται παπαγάλοι της θάλασσας, δελφίνια και, από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, μεταναστευτικές φάλαινες μίνκε.
View this post on Instagram
3. Σέριφος: Η ήσυχη πλευρά των Κυκλάδων
Ανάμεσα στις επιλογές του National Geographic βρίσκεται και η Σέριφος, ένα από τα νησιά των δυτικών Κυκλάδων που διατηρούν ακόμη μεγάλο μέρος του αυθεντικού τους χαρακτήρα.
Η εικόνα που αντικρίζει ο ταξιδιώτης φτάνοντας στο λιμάνι του Λιβαδιού περιλαμβάνει αμμώδεις και βοτσαλωτές παραλίες, παραθαλάσσιες ταβέρνες και το χαρακτηριστικό βραχώδες τοπίο του νησιού. Η απουσία αεροδρομίου και μεγάλων ξενοδοχειακών αλυσίδων έχει συμβάλει στο να παραμείνει η Σέριφος σχετικά προστατευμένη από τον μαζικό τουρισμό.
Το νησί προτιμάται από Αθηναίους που αναζητούν μία σύντομη απόδραση, αλλά και από καλλιτέχνες και ταξιδιώτες που επιθυμούν πιο ήρεμες διακοπές. Διαθέτει περισσότερες από 40 καταγεγραμμένες παραλίες, αν και οι κάτοικοι υποστηρίζουν ότι οι μικροί όρμοι είναι πολύ περισσότεροι.
Κυριότερα σημεία διαμονής είναι το Λιβάδι και η Χώρα, η οποία είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στην κορυφή ενός λόφου. Τα ασβεστωμένα σοκάκια, οι ανεμόμυλοι, οι εκκλησίες και η θέα προς το Αιγαίο συνθέτουν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κυκλαδίτικα τοπία.
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το πετρώδες ανάγλυφο του νησιού συνδέεται με τον Περσέα, ο οποίος επέστρεψε στη Σέριφο κρατώντας το κεφάλι της Μέδουσας και μετέτρεψε το τοπίο σε πέτρα.
View this post on Instagram
4. Ελ Ιέρο: Η άγρια άκρη των Καναρίων Νήσων
Το Ελ Ιέρο είναι το δεύτερο μικρότερο από τα Κανάρια Νησιά και ένας από τους πιο απομακρυσμένους ευρωπαϊκούς προορισμούς στον Ατλαντικό. Το ηφαιστειακό νησί βρίσκεται απέναντι από τις αφρικανικές ακτές και διαθέτει μερικά από τα πιο άγρια και ανεμοδαρμένα παράκτια τοπία της Ευρώπης.
Έχει αναγνωριστεί ως απόθεμα βιόσφαιρας της UNESCO και σχηματίστηκε από ηφαιστειακή δραστηριότητα πριν από περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι ένα τοπίο με δάση, πεδία λάβας, απότομους γκρεμούς και φυσικά θαλάσσια καταφύγια.
Στα δυτικά, το μονοπάτι La Llanía διασχίζει δάση δάφνης που συχνά καλύπτονται από την ομίχλη του Ατλαντικού και οδηγεί προς το Ελ Γκόλφο, ένα τεράστιο φυσικό αμφιθέατρο που δημιουργήθηκε από προϊστορική κατολίσθηση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν επίσης τα αρχαία δέντρα αρκεύθου του El Sabinar, τα οποία έχουν πάρει παράξενες μορφές από τους ισχυρούς ωκεάνιους ανέμους, καθώς και το σεληνιακό τοπίο του πεδίου λάβας El Lajial.
Στο νότιο τμήμα του νησιού βρίσκεται το θαλάσσιο καταφύγιο Mar de las Calmas, με καθαρά νερά, υποβρύχια ηφαίστεια, χελώνες και σαλάχια, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους καταδυτικούς προορισμούς της περιοχής.
View this post on Instagram
5. Φάστα Όλαντ: Σάουνες και καγιάκ στη Βαλτική
Στον Κόλπο της Βοθνίας, ανάμεσα στη Φινλανδία και τη Σουηδία, βρίσκεται το σουηδόφωνο αρχιπέλαγος των Νήσων Όλαντ. Αποτελείται από περίπου 6.700 γρανιτένια νησιά, καλυμμένα με δάση κωνοφόρων, ξύλινα χωριά και βραχώδεις κόλπους.
Το κύριο νησί, Φάστα Όλαντ, προσφέρεται ως βάση για την εξερεύνηση του αρχιπελάγους, με πρωτεύουσα τη Μαριεχάμν.
Η κουλτούρα της σάουνας αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής. Πολλά εξοχικά διαθέτουν ιδιωτική σάουνα, ενώ οι επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν παραδοσιακές σάουνες καπνού ή ακόμη και πλωτές σχεδίες-σάουνες.
Το καγιάκ αποτελεί επίσης έναν από τους καλύτερους τρόπους εξερεύνησης των μικρών νησιών και των προστατευμένων κόλπων. Για κολύμπι, ξεχωρίζει η αμμώδης παραλία Degersand, στο γειτονικό νησί Eckerö.
Όσοι επιθυμούν να αποσυνδεθούν πλήρως μπορούν να διανυκτερεύσουν σε απομονωμένες ξύλινες καλύβες χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Με σάουνα που θερμαίνεται με ξύλα και θέα στις ήσυχες ακτές της Βαλτικής, το αρχιπέλαγος προσφέρει ίσως την πιο γαλήνια από τις πέντε καλοκαιρινές αποδράσεις που προτείνει το National Geographic.
View this post on Instagram
