Χαλαρή εβδομάδα για Μητσοτάκη
Ύστερα από ένα ομολογουμένως δύσκολο μεταπασχαλινό (σχεδόν) τριβδόμαδο, από σήμερα και μέχρι το τέλος της εβδομάδας το πρόγραμμα του προέδρου Μητσοτάκη μόνο βαρύ δεν θα το χαρακτήριζε κανείς. Για παράδειγμα, σήμερα θα δώσει το «παρών» σε εκδήλωση στο αγαπημένο του (μακριά από μας) Κολέγιο, αύριο θα συναντηθεί με τον Πατριάρχη, την Τέταρτη θα πεταχτεί μέχρι την Ιορδανία, την Πέμπτη θα μιλήσει στους βουλευτές της ΝΔ και το Σάββατο θα ανηφορίσει μέχρι τη Θεσσαλονίκη για το τελευταίο προσυνέδριο του κόμματος. Σε γενικές γραμμές, με εξαίρεση τη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, η εβδομάδα θα κυλήσει κάπως ήρεμα, αν και, όπως θα διαβάσετε και παρακάτω, κάτι μου λέει ότι, σε αντίθεση με τα όσα κυκλοφόρησαν τις τελευταίες ημέρες περί ήρεμης συνεδρίασης, εσχάτως προκύπτει ότι υπάρχουν κάτι βουλευτές που θεωρούν πως δεν πρέπει να χάσουν την ευκαιρία για να τα ψάλλουν στον πρωθυπουργό.
Ταξίδι στις ΗΠΑ τον Ιούνιο
Στη Νέα Υόρκη θα βρίσκεται προς τα τέλη του Ιούνη ο πρόεδρος Μητσοτάκης, στο πλαίσιο των διεργασιών για τη Γενική Συνέλευση του ΝΑΤΟ που θα γίνει τον ίδιο μήνα στην Άγκυρα. Με δεδομένη την εκεί παρουσία του, μαθαίνω ότι ήδη έχει ξεκινήσει η κατάρτιση ενός προγράμματος που προβλέπει πολλές και σημαντικές συναντήσεις.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα και οι… «πέντε» γαλάζιοι
Με αφορμή τα παραπάνω, να σας πω ότι από μια καλή νεοδημοκρατική πηγή πληροφορήθηκα ότι παρά τα περί του αντίθετου εκτιμώμενα, στη συνεδρίαση της ΚΟ την ερχόμενη Πέμπτη υπάρχει ζωηρό ενδιαφέρον βουλευτών για να μιλήσουν. Συγκεκριμένα, μου λένε ότι τρεις από την ομάδα των «πέντε», οι Οικονόμου, Κατσανιώτης και Μπαραλιάκος, έχουν δηλώσει την πρόθεσή τους να τα… ψάλλουν παρουσία του προέδρου Μητσοτάκη. Μάλιστα, ο τελευταίος, που έδωσε κάμποσες συνεντεύξεις κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ημερών, εξ όσων καταλαβαίνω, θα επιδιώξει να καταδείξει την απομάκρυνση του κυβερνώντος κόμματος από τον σκληρό κομματικό και συνάμα ιδεολογικό πυρήνα.
Έρχεται το «κίνημα των ετοιμοπόλεμων»
Μια και εσχάτως στη ΝΔ κινήματα βουλευτών πάνε κι έρχονται, να σας πω ότι οι δημοσιογραφικές μου κεραίες έπιασαν ότι αρχίζει να δημιουργείται ένα ακόμα κίνημα, που εν όψει Συνεδρίου αναμένεται να κάνει θόρυβο και δη μεγάλο. Αν και δεν έχει βαφτιστεί ακόμα, έρχομαι να κατοχυρώσω τον όρο «κίνημα των ετοιμοπόλεμων», γιατί περιγράφει νομίζω με ακρίβεια τους υπουργούς και τους βουλευτές που θα συμμετάσχουν σε αυτό. Ο λόγος για τους γνωστούς και μη εξαιρετέους, που στις δύσκολες περιόδους δεν κρύβονται, αλλά «βάζουν πλάτη» στην κυβέρνηση. Αν και όλοι έχετε καταλάβει, σας το γράφω με τα λόγια ενός εκ των βουλευτών που ανήκει στην εν λόγω κατηγορία. «Κατηγορούν συχνά πυκνά τον Άδωνι για όσα λέει, αλλά αν δεν έβγαινε μπροστά αυτός, ο Πλεύρης, ο Βορίδης, όσο ήταν ακόμα υπουργός, θα είχε μείνει ο εκπρόσωπος Μαρινάκης μόνος του, μαζί με λίγους θαρραλέους βουλευτές, όπως ο Μαρκόπουλος και η Βούλτεψη». Και, εδώ που τα λέμε, αυτή είναι η αλήθεια. Όταν η μπάλα καίει, πάνω από τη μισή κυβέρνηση κρύβεται πίσω από 3-4 υπουργούς και 5-6 βουλευτές, οι οποίοι τρώνε ξύλο για όλους, ώστε να βγαίνουν μερικοί υπουργοί ατσαλάκωτοι, είτε διά της εξαφανίσεως είτε βγαίνοντας στα κανάλια με συμφωνία καμία ή το πολύ μία ερώτηση για τις «καυτές πατάτες». Και επειδή είναι το πρώτο Συνέδριο έπειτα απ’ όλα όσα έχουν συμβεί, κάτι μου λέει ότι όλα αυτά δεν θα περάσουν απαρατήρητα, ούτε από τους θαρραλέους βουλευτές ούτε από τα κομματικά στελέχη.
Διώξεις μέσα στον μήνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Με δεδομένο ότι η Βουλή έχει άρει τις ασυλίες των εμπλεκόμενων προσώπων στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, από μια συμπαθητική πηγή, που έχει το προνόμιο να γνωρίζει μέρος του προγραμματισμού των εν Ελλάδι Ευρωπαίων εισαγγελέων, πληροφορήθηκα ότι δεν θα αργήσει η ώρα που θα έρθει η λυπητερή. Κι όταν εν προκειμένω αναφέρομαι σε λυπητερή, προφανώς και εννοώ την άσκηση διώξεων. Με βάση, λοιπόν, τον προγραμματισμό αλλά και την προσπάθεια επίσπευσης προκειμένου να αποφευχθούν οι παραγραφές , είναι πολύ πιθανόν ακόμη και μέσα στις επόμενες μέρες να μάθουμε ποιοι εκ των βουλευτών θα… συνεχίσουν στην επόμενη πίστα. Από αίσθηση και μόνο, σπεύδω να εκτιμήσω ότι θα είναι πολύ λιγότεροι (σε αριθμό) του αναμενομένου.
Όνειρο για εξελίξεις
Επιστρέφοντας από την Πόλη και έχοντας περάσει τρεις, τέσσερις ώρες αναμονής στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, με το που έκατσα στο κάθισμα του αεροπλάνου, έκλεισα τα μάτια μου και χωρίς να το καταλάβω, άρχισα να βλέπω ένα όνειρο από το κοντινό μέλλον. Είδα, λοιπόν, κάτι τύπους να την πέφτουν στη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας, προσπαθώντας (εκ νέου) να την αποδομήσουν. Κάποιοι εξ αυτών (των τύπων) δεν μιλούσαν ελληνικά, αλλά αγγλικά με προφορά αμερικανική. Επειδή είχε αναταράξεις η πτήση, ξύπνησα στο καλό του ονείρου, με αποτέλεσμα να μην προφτάσω να δω το τέλος του.
Ενθαρρυντικά νέα για τον Μυλωνάκη
Από το βράδυ του Σαββάτου το ομόσταβλο site των Παραπολιτικών αποκάλυψε τα καλά νέα για την πορεία της υγείας του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Γιώργου Μυλωνάκη. Όπως έμαθα και χθες, τα σημάδια εξακολουθούσαν να είναι καλά, αφού ο ασθενής, έπειτα από 18 μέρες στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, παρουσιάζει αξιοσημείωτα σημάδια βελτίωσης. Συγκεκριμένα, φαίνεται να έχει «ξυπνήσει», αντιδρώντας σε ερεθίσματα, εξέλιξη που αξιολογείται θετικά από τους θεράποντες ιατρούς. Αυτό, όμως, που ξεχώρισα από τα ομολογουμένως πολλά που έφτασαν στ’ αυτιά μου ήταν η σκηνή που μου περιέγραψαν, σύμφωνα με την οποία ο Μυλωνάκης άνοιξε τα μάτια του και κούνησε τα χέρια του την ώρα που τον επισκέφτηκε στην εντατική ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Όπως και να το κάνουμε, επρόκειτο για μια συγκινητική στιγμή, απ’ αυτές που σου αποτυπώνονται στο μυαλό, όσο σκληρός κι αν είσαι. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι και κατά τη διάρκεια της χθεσινής μέρας τα νέα εξακολούθησαν να είναι ενθαρρυντικά σε σχέση με την εξέλιξη της υγείας του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ.
Σε κακή ψυχολογία ο Σκέρτσος
Αν και δεν έχω εδώ και σχεδόν έναν χρόνο πρόσβαση στο κέντρο πληροφοριών του Μαξίμου, ένας φιλότιμος που κυκλοφορεί στους διάδρομους της κεντρικής κυβέρνησης, από λύπηση, σπεύδει κατά καιρούς να μου πετάει κάνα ξεροκόμματο από… ειδήσεις. Προχθές, λοιπόν, μου μετέφερε μια πληροφορία που ήταν πασπαλισμένη με μπόλικη στεναχώρια, αφού συνδεόταν με την άσχημη ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκεται (λέει) ο υπουργός Σκέρτσος. Βλέπετε, ο επί μια επταετία (με την καλή έννοια) υπουργός Επικρατείας, βλέποντας την κλιμάκωση των… πεισμάτων από βουλευτές και media, έχει αρχίσει να προβληματίζεται, αφού δεν μπορεί να καταλάβει πώς και του συνέβη κάτι τέτοιο. Αυτό, μάλιστα, που τον στενοχωρεί περισσότερο είναι ότι δυσκολεύεται να εκτιμήσει έως πότε ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα αντέχει να του παρέχει αυτήν την ιδιότυπη ασυλία, η οποία είναι αυτή που ενοχλεί τους βουλευτές και τα στελέχη κυρίως της «παλιάς» ΝΔ.
Το δημοσίευμα και η διάψευση για το γεύμα με Στουρνάρα
Αν και αντιλαμβάνεστε ότι δεν είμαι ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος για να παρουσιαστώ ως αυτόκλητος υπερασπιστής του υπουργού Σκέρτσου, δεν σας κρύβω ότι δεν είχε περάσει ούτε ως πονηρή σκέψη από το μυαλό μου αυτό που «αποκάλυψε» ο Κοττάκης στην ιστορική «Εστία». Ότι δηλαδή ο υπουργός Σκέρτσος γευμάτισε (μυστικά) με τον κεντρικό τραπεζίτη Γιάννη Στουρνάρα, παρέα με τους «kyriakistas» Κοντογιώργη και Πατέλη, έχοντας, όπως έγραφε ο γνωστός δημοσιογράφος, ως κυρίως πιάτο μια κουβέντα που αφορά το ενδεχόμενο να μην υπάρξει κυβέρνηση το βράδυ των εκλογών. Όπως ήταν αναμενόμενο, ο υπουργός Άκης έσπευσε να διαψεύσει το δημοσίευμα, επιβεβαιώνοντας όσους μου έλεγαν ότι ήδη έχει βρει δουλειά στον ιδιωτικό τομέα, αντιλαμβανόμενος ότι κάπου εδώ ή λίγο παρακάτω περατώνεται η καριέρα του ως πολιτικού. Με αφορμή το δημοσίευμα (που το διέψευσε ο ίδιος), που ήθελε τον Σκέρτσο να έχει γευματίσει με τον Στουρνάρα, δεν χάνω την ευκαιρία να σας πω ότι όντως κάποιοι περίεργοι της πιάτσας έχουν αρχίσει να ονειρεύονται «Τζαννετακηδες» και «Παπαδήμους». Ένας εξ αυτών είναι ο πρόεδρος Βενιζέλος (όχι ο Ελευθέριος, αλλά Βαγγέλης), ο οποίος αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα αρνούνταν, εφόσον του ζητηθεί, να προσφέρει στην πατρίδα ακόμη και από τη θέση του πρωθυπουργού. Ο δεύτερος χωρίς δεύτερη σκέψη θα ήταν ο κεντρικός τραπεζίτης Στουρνάρας, ο οποίος ακόμη και την περίοδο των μνημονίων, όταν τον κάλεσε ο πρόεδρος Σαμαράς, έπεσε στα βαθιά, χωρίς να βαρυγκομήσει. Φυσικά, με όλα αυτά τα σενάρια και τους πιθανούς πρόθυμους είναι προφανές ότι δεν έχει απολύτως καμία σχέση ο υπουργός Σκέρτσος, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να τον εμφανίσουν ως «συμπρωταγωνιστή» του επίμαχου παρασκηνίου.
Επίσκεψη σε Βουλή και βράβευση Μυλωνά από Πατριάρχη
Όπως σας έγραφα και προ ημερών, από σήμερα θα βρίσκεται στην Αθήνα ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο οποίος εκτός από τα δικά του, τα εκκλησιαστικά, την Τρίτη θα πραγματοποιήσει και ομιλία στη Βουλή. Αν κατάλαβα καλά, κατά πάσα πιθανότητα θα συναντηθεί αύριο με τον πρόεδρο Μητσοτάκη, δεδομένου ότι ο πρωθυπουργός την Τέταρτη θα ταξιδέψει μέχρι την Ιορδανία. Αυτό που ξεχώρισα από το ομολογουμένως βαρύ πρόγραμμα του προκαθήμενου της Ορθόδοξης Εκκλησίας ήταν η ανακήρυξη του Παύλου Μυλωνά της Εθνικής Τράπεζας, ως κάτι που δεν κατάλαβα τι ακριβώς, του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Ωστόσο, από την εμπειρία που διαθέτω, εκτιμώ ότι ο Βαρθολομαίος, ως επί γης εκπρόσωπος του Υψίστου, έστω και με σχετική χρονοκαθυστέρηση, αποφάσισε να αναγνωρίσει το θεάρεστο έργο που επιτελεί επί χρόνια ο διευθύνων την Εθνική. Σταματώ εδώ, γιατί αν συνεχίσω, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να κινδυνεύσω με πατριαρχικό αφορισμό. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οφείλω να παραδεχτώ ότι η τριήμερη επίσκεψη Βαρθολομαίου στην Αθήνα θα στρέψει πολλούς (και όχι αδίκως) προβολείς πάνω του.
Θέλουν γραμματέα τον Ορφέα
Όπως σας έχω γράψει εδώ και κάμποσες μέρες, με δεδομένο ότι έχει μείνει «ορφανή», μετά την παραίτηση Σκρέκα, η θέση του γραμματέα της ΝΔ, είναι λογικό, εν όψει και του επικείμενου Συνεδρίου, να έχει φουντώσει η σχετική σεναριολογία. Έτσι, στα ονόματα που κυκλοφορούν στην πιάτσα εσχάτως προστέθηκε κι αυτό του προέδρου της ΟΝΝΕΔ, Ορφέα Γεωργίου, ο οποίος (λέει) αποτελεί κάτι σαν πρόταση του εκπροσώπου Μαρινάκη. Βλέπετε, ο τελευταίος, έχοντας ζήσει τη δική του εμπειρία, προφανώς και προκρίνει ως λύση (έστω και μεταβατική) ένα πρόσωπο που γνωρίζει και από την καλή και από την ανάποδη των κομματικό μηχανισμό, εκτός του ότι είναι και «δικός» του άνθρωπος – και εξακολουθώ να αναφέρομαι στον πρόεδρο Ορφέα.
Η ιστορία του Πόντα
Όταν στη σύσκεψη της περασμένης Τετάρτης ο συναγωνιστής Φώτης Κόλλιας ανακοίνωσε πως «αύριο έχω συνέντευξη τον Πόντα», δεν σας κρύβω ότι απόρησα. Τι δουλειά έχει ο διευθυντής του powergame.gr να παίρνει συνέντευξη από τον καλό δικηγόρο και πάλαι ποτέ υποψήφιο για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ (το μακρινό 2017, όταν και έλαβε 0,54%); «Όχι τον Απόστολο Πόντα», μου διευκρίνισε ο πάντα μάχιμος ρεπόρτερ. «Τον Βίκτορ Πόντα έχω συνέντευξη, τον παλιό Ρουμάνο πρωθυπουργό». Επειδή εξακολουθούσα να μη βλέπω το προφανές, ο συναγωνιστής Φώτης μού το έκανε ταλιράκια: «Θα δεις αυτά που λέει για την Κοβέσι και θα καταλάβεις». Ε, τα διάβασα, κατάλαβα και θα σας προέτρεπα να τα διαβάσετε κι εσείς. Για όσους δεν προλαβαίνουν, σπεύδω να κάνω μια περίληψη. Ο Πόντα ήταν εκείνος που επέλεξε το 2013 τη συντρόφισσα Λάουρα για τη θέση της επικεφαλής της DNA – δηλαδή της ρουμανικής υπηρεσίας καταπολέμησης της διαφθοράς. Δεν πέρασαν λίγοι μήνες και η εκλεκτή τού ανταπέδωσε την εμπιστοσύνη, επιλέγοντάς τον ως βασικό ύποπτο για υποθέσεις διαφθοράς. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Πόντα απαλλάχθηκε οριστικά απ’ όλες τις κατηγορίες.
Η μέθοδος Κοβέσι
Ωστόσο, μεγαλύτερο ενδιαφέρον από αυτή καθ’ αυτή την περιπέτεια του Πόντα έχουν όσα λέει για τη φιλοσοφία της αγαπημένης μας Κοβέσι. Όπως εξηγεί, «η μέθοδός της ήταν απλώς να κατηγορεί και να χρησιμοποιεί τα μέσα ενημέρωσης, και ιδιαίτερα τα ευρωπαϊκά μέσα, για να διατυπώνει κατηγορίες και ισχυρισμούς. Και για όλους, η διαδικασία ήταν η ίδια. Μεγάλες κατηγορίες». Οδήγησαν αυτές οι καταγγελίες εις βάρος πολιτικών, επιχειρηματιών και εταιρειών κάπου; Σύμφωνα με τον Πόντα, πουθενά: «Στη συνέχεια αποδείχθηκε ενώπιον του δικαστηρίου ότι όλες αυτές οι κατηγορίες ήταν μόνο για τα μέσα ενημέρωσης, χωρίς να βασίζονται σε αποδείξεις. Και όλοι αθωώθηκαν». Όπως χαρακτηριστικά σχολιάζει, «στο τέλος έμειναν μόνο χαμένος χρόνος, χαμένες ζωές και χαμένα χρήματα για τη χώρα. Και απλώς ελπίζω, επειδή μου αρέσει πολύ η Ελλάδα, ότι δεν θα σας επηρεάσει όσο επηρέασε τη δική μας χώρα». Και αν από τα παραπάνω δεν έγινε αρκετά σαφές, ο σύντροφος Πόντα το λέει ακόμα πιο ξεκάθαρα: «Η κ. Κοβέσι έχει χτίσει την καριέρα της πάνω σε αυτό το μοτίβο: να εξηγεί στους δυτικούς πολιτικούς ότι όλες οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όλες οι κοινωνίες και όλοι οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι και ότι εκείνη είναι η μόνη που τους πολεμά, εστιάζοντας μόνο σε ανατολικές χώρες ή σε νότιες χώρες, όπως η Ελλάδα, χωρίς ποτέ να αγγίζει τη Γερμανία, τη Γαλλία ή οποιονδήποτε από τους μεγάλους δυτικούς υποστηρικτές της».
Απορρίπτονται τα αιτήματα για προανακριτική και εξεταστική
Κάτι περισσότερο από οριστική είναι η απόφαση του προέδρου Μητσοτάκη να απορρίψει τα αιτήματα του ΠΑΣΟΚ για τη σύσταση προανακριτικής για τους Λιβανό και Αραμπατζή, όπως και το άλλο για τη σύσταση (νέας) εξεταστικής επιτροπής για τις υποκλοπές. Σύμφωνα με κάτι κυβερνητικούς φίλους μου, ο πρωθυπουργός αποφάσισε να πάρει πάνω του και τα δύο αιτήματα, δίνοντας σαφείς οδηγίες για την απόρριψή τους. Μάλιστα, για το δεύτερο (αυτό της εξεταστικής για τις υποκλοπές) δεν σκοπεύει να μπει καν στην κουβέντα, επικαλούμενος ότι τίθενται θέματα ύψιστης εθνικής ασφάλειας.
Εκτεθειμένος ο εισαγγελέας Τζαβέλλας
Και μια και ασχολήθηκα με τα εισαγγελικά και τα δικαστικά, ακόμη κι αυτά που σχετίζονται με την Ευρωπαία Κοβέσι, να σας πω ότι τα όσα αποκαλυπτικά είδαν το φως της δημοσιότητας για τον εισαγγελέα Τζαβέλλα έχω την βεβαιότητα ότι εκθέτουν ανεπανόρθωτα και τον ίδιο και τον θεσμό της Δικαιοσύνης. Και το γράφω αυτό, γιατί, όπως μαθαίνω, ο συγκεκριμένος εισαγγελέας, εκτός από τις υπογραφές που έβαλε για μια ντουζίνα από άρσεις τηλεφώνων από την ΕΥΠ, έχει αφήσει τα ίχνη του τόσο στο Εσωτερικών Υποθέσεων της Αστυνομίας όσο και στην Αντιτρομοκρατική. Με αυτά που διαβάζω και τ’ άλλα που ακούω, δεν αποκλείω να τον δούμε να μπαίνει σε περιπέτειες, ακόμη και μετά τη συνταξιοδότησή του. Σε κάθε περίπτωση, ήδη έχει ξεφτιλιστεί, και δη πανηγυρικά, ο κυρ εισαγγελέας (του Αρείου Πάγου).
! Και επειδή όταν ξέσπασε το θέμα των υποκλοπών βρέθηκε στο στόχαστρο η τότε εισαγγελέας, Βλάχου, σπεύδω να σας πω ότι από μια καλή δικαστική πηγή πληροφορήθηκα ότι αν κάτι έκανε λάθος η τελευταία, είναι που δεν ξεμπρόστιασε τον προκάτοχο της, στην Κατεχάκη. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, όταν αναφέρομαι σε ξεμπρόστιασμα, προφανώς και δεν αναφέρομαι σε κάτι ποινικά κολάσιμο, αλλά στο γεγονός ότι επί Τζαβέλλα η ΕΥΠ φέρεται να είχε «σπάσει» κάθε ρεκόρ αιτημάτων άρσης του τηλεφωνικού απορρήτου. Για την ιστορία και μόνο, να σας επισημάνω ότι ενώ στη Βλάχου είχαν στείλει μήνυμα από το Predator, στον προκάτοχό της το είχαν προφανώς παραβλέψει αυτοί που είχαν την ευθύνη της αποστολής.
Τι πιστεύει το ΠΑΣΟΚ για τις δημοσκοπήσεις;
Ότι η δημοσκόπηση της Metron Analysis που δημοσιεύτηκε την περασμένη Πέμπτη δεν ήταν καλή για τη ΝΔ είναι κάτι που θα το παραδεχόταν μέχρι και ο Πίνατ. Ωστόσο, φαίνεται ότι δεν γέμισε μόνο απογοήτευση το Μαξίμου, αλλά και οργή τη Χαριλάου Τρικούπη. Όπως καταγγέλλει (το συνηθίζουν πλέον εκεί στο ΠΑΣΟΚ) ο Αλέξανδρος Αλεξανδράκης, υπεύθυνος Επικοινωνίας Οργανωτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ (μη με ρωτήσετε τι ακριβώς σημαίνει αυτό, έτσι αυτοπαρουσιάζεται, έτσι τον αναφέρω), «η χειραγώγηση της κοινής γνώμης με στόχο την παραμονή του Μητσοτάκη στην εξουσία έχει κάνει τις εταιρείες μετρήσεων όργανα αναξιοπιστίας και ψεύδους». Πού βασίζει την καταγγελία του το πράσινο στέλεχος; Στο ότι η καλή δημοσκοπική εταιρεία (προσωπικά θεωρώ τον Φαναρά από τους καλύτερους, αν και όταν του γράφω ότι αγάπησε τον Τσίπρα, βγαίνει στα κεραμίδια) «εκτοξεύει τα ποσοστά της Νέας Δημοκρατίας από το 21,5% της πρόθεσης στο 28,6% στην εκτίμηση ψήφου». Μάλιστα, συνοδεύει την ανάρτησή του με ένα γράφημα που τιτλοφορείται «η μεγάλη απάτη των δημοσκοπήσεων» και μας διαβεβαιώνει πως «ό,τι κι αν κάνουν, οι μέρες τους είναι μετρημένες». Επειδή, όμως, ο σύντροφος Αλεξανδράκης έχει μια κάποια θεσμική ιδιότητα και επειδή συνοδεύει το γράφημα με το λογότυπο του ΠΑΣΟΚ, θα είχε ενδιαφέρον να μας απαντήσει το λαλίστατο γραφείο Τύπου της Χαριλάου Τρικούπη αν αυτές οι απόψεις και η συγκεκριμένη φρασεολογία απηχούν τις επίσημες θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Η μεθοδολογία της Metron
Προσπαθώντας να βγάλω μια άκρη με τη δημοσκόπηση της Metron Analysis και την καταγγελία του συντρόφου Αλεξανδράκη, επειδή είμαι παλιομοδίτης, έβγαλα χαρτί και μολύβι και άρχισα να μετράω. Τι διαπίστωσα, λοιπόν: Ότι ο καλός δημοσκόπος Φαναράς στην πρόθεση ψήφου μέτρησε την αδιευκρίνιστη ψήφο (αναποφάσιστοι και όσοι δεν απάντησαν) στο 15%. Πέρα από αυτό το ποσοστό, κατέγραψε και ένα επιπλέον 10% «άρνησης ψήφου» (αποχή – άκυρο – λευκό). Με απλά λόγια, τα ποσοστά των κομμάτων στην πρόθεση ψήφου της δημοσκόπησης της Metron αθροίζουν πάνω-κάτω 75% και η «γκρίζα ζώνη» ανέρχεται στο 25%. Παρατηρώντας τις διαφορές μεταξύ πρόθεσης και εκτίμησης ψήφου, διαπιστώνει κανείς ότι η δημοσκοπική εταιρεία εφαρμόζει για όλα τα κόμματα τη μέθοδο των τριών (με την καλή έννοια). Με απλά λόγια: αφού στο 75% του εκλογικού σώματος το τάδε κόμμα παίρνει τόσο ποσοστό, πόσο θα πάρει στο 100%; Έτσι, η ΝΔ ανεβαίνει από το 21,5% στο 28,6, το ΠΑΣΟΚ από το 11,3% στο 15, ο Βελόπουλος από το 7,7% στο 10,2 η Ζωή από το 7,8% στο 10,4 και ο ΣΥΡΙΖΑ από το 4% στο 5,3. Όλων τα ποσοστά είναι αναλογικά αυξημένα κατά τον ίδιο πολλαπλασιαστή. Δημοσκόπος για να κρίνω τη συγκεκριμένη μεθοδολογία δεν είμαι, ωστόσο με μαθηματικά Γυμνασίου (για να μην πω Δημοτικού) προκύπτει τι ακριβώς κάνει η Metron Analysis. Τώρα, αν αυτό για το ΠΑΣΟΚ θεωρείται «μεγάλη απάτη», δεν το ξέρω – ας μας το πουν εκείνοι. Αλλά στην προκειμένη περίπτωση θα είναι εξίσου απάτη και το 15% που λαμβάνουν οι ίδιοι.
Τα φρέσκα κουλούρια της MARC
Τρεις μήνες μετά την προηγούμενη δημοσκόπηση, χθες το Πρώτο Θέμα δημοσίευσε τη νέα τρίμηνη έρευνα της MARC. Αν και πρόθεση και εκτίμηση ψήφου χωρίς δύο από τους βασικούς «παίκτες» των εκλογών (αναφέρομαι στους οσονούπω προέδρους Αλέξη και Μαρία) δεν μπορεί να αποτελέσει εκλογική πρόγνωση, παρ’ όλα αυτά δεν περνά αδιάφορο το γεγονός ότι στη «μεγάλη εικόνα» η ΝΔ καταγράφει άνοδο μιας μονάδας σε κάθε κατηγορία, φτάνοντας στο 28,7% στην πρόθεση και στο 32,2% στην εκτίμηση ψήφου. Ωστόσο, εμένα το μάτι μου έπεσε σε ορισμένα άλλα στοιχεία, που μάλλον θα κάνουν το Μαξίμου (όχι το κτίριο) να χαμογελά. Πέρα από το 32,8% της καταλληλότητας του προέδρου Κυριάκου, εξαιρετικά καλό (για κυβέρνηση επτά ετών) είναι το 38,5% που αποτιμά «θετικά» και «αρκετά θετικά» την κυβέρνηση, καθώς και το 39,1% που δίνει αυτές τις απαντήσεις στην αξιολόγηση του ίδιου του Μητσοτάκη. Με ενδιαφέρον, επίσης, σημείωσα τα ποσοστά των ψηφοφόρων της αντιπολίτευσης που χαρακτηρίζουν το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ διαχρονική ευθύνη.
! Γενικά, η εικόνα που αποτυπώνει η εταιρεία δείχνει ότι η κυβέρνηση είναι σε σταθερά καλό δημοσκοπικό «φεγγάρι» το 2026 και, κυρίως, ότι υπάρχουν ακόμα αρκετοί ψηφοφόροι που αναγνωρίζουν τα θετικά, αλλά περιμένουν «κάτι ακόμα» για να δώσουν ψήφο τρίτης θητείας στον Μητσοτάκη. Τι είναι αυτό το «κάτι»; Κρίνοντας συνολικά από την έρευνα, όλα δείχνουν ότι βρίσκεται στο πεδίο της ακρίβειας.
Η θεία μου και η εξ αποστάσεως συμπόρευση Φαραντούρη
Οι πιο παρατηρητικοί αναγνώστες το τελευταίο διάστημα θα έχετε διαπιστώσει μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή της θείας μου από τα Χανιά: ενώ μέχρι και πριν από κάποιους μήνες έβλεπε τον μακαρίτη τον μπάρμπα μου κατά κύριο λόγο στον ύπνο της, εσχάτως τον βρίσκει πιο συχνά μπροστά της στον ξύπνιο της. Προτού προλάβετε να ανησυχήσετε, σπεύδω να σας καθησυχάσω ότι ο γιατρός της, ο πολυτραγουδισμένος Γαβριλάκης, τη βρίσκει πιο καλά από ποτέ – ιδίως το κομμάτι της μνήμης της. Γι’ αυτό, μου εξήγησε ο καλός επιστήμονας, σπεύδει να ταυτίσει ό,τι την ενοχλεί σήμερα με ό,τι τη θύμωνε στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να την πληρώνουν τόσο η αντιπολίτευση όσο και ο συχωρεμένος.
Η πιο πρόσφατη αφορμή για να ξεσπάσει την οργή της δόθηκε την περασμένη Πέμπτη, όταν ο Νικόλας Φαραντούρης ανακοίνωσε στα ομόσταβλα Παραπολιτικά τη συμπόρευσή του με το ΠΑΣΟΚ, για να ακολουθήσει λίγο αργότερα η επίσημη υποδοχή του από τον πρόεδρο Ανδρουλάκη. Δεν είχε προλάβει καλά καλά να καλημερίσει τους συναγωνιστές Σκουρή και Ξενάκη και το τηλέφωνό μου χτύπησε. «Πρόκοψε ο Νικόλας με τον νέο μουσαφίρη», φώναζε από την άλλη άκρη της γραμμής η 86χρονη Χανιώτισσα. «Στηρίζει το ΠΑΣΟΚ, αλλά δεν θα κατέβει υποψήφιος, θ’ αράξει στη Βρυξέλλα», συνέχισε απτόητη, προτού συσχετίσει τις πολιτικές εξελίξεις με το αγαπημένο της θέμα. «Σαν τον σαρδανάπαλο τον μπάρμπα σου, που έκαμε πως με βοηθάει με το μάζεμα του τραπεζιού και καθόντανε να με θωρεί». Εδώ που τα λέμε, ιδιαίτερο άδικο δεν έχει – όπως από την άλλη πλευρά δεν έχει άδικο και ο Φαραντούρης, που προτιμά τη συμπόρευση εξ αποστάσεως. Γιατί κάποιος κακοπροαίρετος (όχι εγώ) θα μπορούσε να τον κατηγορήσει για καιροσκόπο, όχι όμως για κορόιδο.
Εξέθεσε Ανδρουλάκη ο Μαρινάκης
Αν και ο καβγάς του συντρόφου Τάκη Δουδωνή με την πρόεδρο Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν αυτοτελώς «κάτι το ωραίον», ωστόσο το επίδικο, δηλαδή η ηγεσία των ανεξάρτητων αρχών, αποτελεί ένα πραγματικά σοβαρό θέμα. Γι’ αυτό και η δεύτερη σύγκρουση για το θέμα, αυτήν τη φορά μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, έχει και περισσότερο ενδιαφέρον. Και δεν σας κρύβω ότι όσα είπε το Σαββατοκύριακο ο εκπρόσωπος Μαρινάκης στους συναγωνιστές Γκαντώνα και Σιωμόπουλο στο MEGA μου φάνηκαν πειστικές απαντήσεις – και καθόλου κολακευτικές για τον πρόεδρο Ανδρουλάκη. Τι είπε ο ψηλός της κυβέρνησης; Ότι εδώ και καιρό υπήρχε δίαυλος επικοινωνίας μεταξύ του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και της Χαριλάου Τρικούπη, προκειμένου να βρεθούν πρόσωπα κοινής αποδοχής, που θα «πιάσουν» την αυξημένη πλειοψηφία των 3/5 στη διάσκεψη των προέδρων. Μάλιστα, ο Μαρινάκης το πήγε ένα βήμα παραπέρα, ξεκαθαρίζοντας ότι η κ. Συγγούνα, που πήγαινε για επικεφαλής της ΑΠΔΠΧ, υπήρξε πρόταση του ΠΑΣΟΚ, που αποδέχτηκε η ΝΔ. Κοινώς, ο πρόεδρος Κακλαμάνης δεν τρελάθηκε να συγκαλέσει τη διάσκεψη χωρίς προγενέστερη συμφωνία. Τι έγινε εκεί; Η συντρόφισσα Ζωή εξερράγη, το ΠΑΣΟΚ φοβήθηκε ότι δεν θα φανεί αρκετά αγωνιστικό και έκανε πίσω. Τώρα, κατά πόσο αυτό είναι σοβαρή στάση κόμματος που κόπτεται για τις ανεξάρτητες αρχές, ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του.
! Γενικά, διαβάζοντας ανάμεσα στις λέξεις του εκπροσώπου Μαρινάκη, μου φαίνεται ότι η κυβέρνηση επενδύει στο τρίπτυχο «λογική, αυτοκριτική και αποτέλεσμα». Με το ΠΑΣΟΚ να προσπαθεί να ανταγωνιστεί τη Ζωή, τον Αλέξη και σύντομα την πρόεδρο Μαρία σε τοξικότητα και υστερία, η συγκεκριμένη στρατηγική φαντάζει μεν αυτονόητη, ωστόσο πρόκειται για το ύφος που ταιριάζει γάντι στον πρόεδρο Κυριάκο.
Υπάρχει ζωή στον ΔΣΑ;
Η απόφαση της πλειοψηφίας του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, που ζητούσε την παραίτηση του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, με έριξε για ακόμα μία φορά στην ανάγκη των φίλων μου των δικηγόρων. Και η αλήθεια είναι ότι όσα μου μετέφεραν με έστειλαν… αδιάβαστο. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Σε μία ακόμα αγαστή σύμπραξη, οι παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς στον ΔΣΑ πέτυχαν την υπερψήφιση μιας πρωτοφανούς θέσης, που ζητάει την παραίτηση του αντιεισαγγελέα Τζαβέλλα. Μάλιστα, παρέκαμψαν μέχρι και τον πρόεδρο Κουτσόλαμπρο, ο οποίος θεωρούσε επαρκή την ανακοίνωση αποδοκιμασίας του δικαστικού λειτουργού που είχε εκδώσει η Ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων. Το πιο ωραίο, όμως, μου το κρατούσαν για το τέλος. Όπως έμαθα, στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΣΑ φιλοξενήθηκε και μια… υψηλή παρουσία. Ο λόγος για τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία παρέστη στη συνεδρίαση «ως δικηγόρος και ως πολιτικός», όπως δήλωσε σε σύμβουλο που (άκουσον, άκουσον) τόλμησε να ρωτήσει με ποια ιδιότητα συμμετέχει στο όργανο. Γενικά, αναρωτιέται κανείς αν υπάρχει… ζωή στον μεγαλύτερο επιστημονικό σύλλογο της χώρας – γιατί Ζωή υπάρχει σίγουρα, και διαφεντεύει.
Παπασταύρου – Φαρμάκης: ένα όραμα γίνεται πραγματικότητα
Στην Αιτωλοακαρνανία βρέθηκε το Σαββατοκύριακο ο υπουργός Παπασταύρου. Ανάμεσα στις επαφές του, ομολογώ ότι ξεχώρισα την επίσκεψη στην περιοχή όπου δρομολογείται το μεγαλύτερο δημόσιο συνεργατικό φωτοβολταϊκό πάρκο στην Ελλάδα. Οπως έμαθα, το συγκεκριμένο έργο μόλις την περασμένη Πέμπτη πήρε τη θεσμική του «σφραγίδα» με τον νόμο του ΥΠΕΝ που ψηφίστηκε στη Βουλή. Και ο υπουργός, που ενεργεί (με την καλή έννοια πάντα), δεν έμεινε στα λόγια, αλλά, απεναντίας, πήγε επί του πεδίου, στο κτήμα Polder στο Μεσολόγγι, όχι για να κανει μια δεύτερη έξοδο, αλλά για να τρέξει την υλοποίηση. Και για όσους δεν το γνωρίζουν (ένας εξ αυτών είμαι και εγώ), εδώ δεν μιλάμε για ένα ακόμη ενεργειακό project. Απεναντίας, πρόκειται για παρέμβαση με σαφές κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα. Γι’ αυτό και ο Παπασταύρου μίλησε για «ενεργειακή δημοκρατία» στην πράξη: 147.000 αγρότες ωφελούμενοι και 17.000 ευάλωτα νοικοκυριά με δωρεάν ρεύμα, νούμερα που δύσκολα περνούν απαρατήρητα. Όμως, με την ευκαιρία να σας πω ότι ιδιαίτερη σημασία έχει και το παρασκήνιο του έργου. Όπως έμαθα, η πρόταση έφτασε στο υπουργείο έγκαιρα, τεκμηριωμένα και, κυρίως, με εξασφαλισμένη ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Κάτι που, όπως λένε όσοι ξέρουν, δεν είναι και ο κανόνας, απεναντίας κάτι μου λέει ότι μπορεί να είναι και η εξαίρεση στον κανόνα. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι αγκαζέ (με την καλή πάντα έννοια) με τον υπουργό Σταύρο ήταν και ο περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Φαρμάκης, που μίλησε για «ένα μεγάλο όραμα, που πλέον παίρνει τον δρόμο της υλοποίησης», ευχαριστώντας τον ΠΘ γαι την υποστήριξη. Και κάπου εκεί βρίσκεται η ουσία: ένα σχέδιο που δούλεψε επίμονα σε επίπεδο Περιφέρειας βρήκε τον δρόμο του προς την κυβέρνηση και τώρα επιστρέφει ως υλοποιήσιμο έργο. Η «χημεία» Παπασταύρου – Φαρμάκη δείχνει κάτι απλό, αλλά όχι αυτονόητο: όταν κυβέρνηση και αυτοδιοίκηση ευθυγραμμίζονται (που ομολογώ ότι δεν συμβαίνει και πολύ συχνά), τα αποτελέσματα δεν μένουν στα χαρτιά.
Ο Ζούλας δεν θέλει την Κοσιώνη
Μετά το αναμενόμενο, εδώ που τα λέμε, διαζύγιο ΣΚΑΪ – Παπαδρόσου -και γράφω αναμενόμενο όχι γιατί γνωρίζω κάποιο καλά κρυμμένο μυστικό, αλλά επειδή γνωρίζω ότι επί των ημερών του δεύτερου ως διευθυντή ειδήσεων είχε καταρρεύσει το κανάλι του Φαλήρου-, έχω την αίσθηση ότι ο Ζούλας δείχνει την πόρτα της εξόδου και στην Κοσιώνη. Δεν ξέρω αν στο τέλος θα τα καταφέρει, δεδομένης της διαχρονικής αδυναμίας που τρέφει στο πρόσωπο της κεντρικής παρουσιάστριας του δελτίου του ΣΚΑΪ ο πρόεδρος Αλαφούζος, ωστόσο αυτό που γνωρίζω και δη από πρώτο χέρι είναι ότι ο Ζούλας χρεώνει εν πολλοίς στη Σία το γεγονός ότι το δελτίο πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο.
