Επίσκεψη Τραμπ (τον Ιούνιο) στην Αθήνα
Από μια καλή (σχετικώς) πηγή, από αυτές που σε άσχετους χρόνους με τροφοδοτούν με διάφορες ενδιαφέρουσες ειδήσεις, έμαθα ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο μέσα στον Ιούνιο να επισκεφτεί τα μέρη μας ο πρόεδρος Τραμπ. Σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη μου, ο Αμερικανός πρόεδρος φαίνεται ότι προετοιμάζει ένα διευρυμένο ταξίδι στην περιοχή, αφού εκτός από την Ελλάδα θα κάνει ένα πέρασμα τόσο από την Τουρκία όσο και από τη γειτονική μας Αλβανία. Για την ιστορία και μόνο να σας θυμίσω ότι πριν από κάμποσο (όχι πολύ) καιρό, η ομολογουμένως δραστήρια πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, είχε δηλώσει ότι ο πρόεδρος Τραμπ επιθυμεί να επισκεφτεί τη χώρα μας. Αν και είναι δύσκολο να επιβεβαιώσει κανείς ένα τέτοιο ταξίδι, θα αρκεστώ μόνο στην παράθεση της πληροφορίας που έφτασε στ’ αυτιά μου, με την επισήμανση ότι, όπως και να το κάνουμε, θα σηματοδοτήσει κάτι σπουδαίο για τον αρχηγό Κυριάκο, δεδομένου ότι θα πραγματοποιηθεί σε προεκλογική περίοδο.
Προσυνέδριο με άρωμα εξωκοινοβουλευτικών
Στο Ναύπλιο (όχι τυχαία η επιλογή της πόλης) θα συνεχιστούν σήμερα οι προσυνεδριακές εκδηλώσεις της ΝΔ, παρόντος του προέδρου Μητσοτάκη, ο οποίος οφείλω να παραδεχτώ ότι συμμετείχε (σχεδόν) σε όλα τα προσυνέδρια που πραγματοποιήθηκαν ανά την επικράτεια. Το θέμα της αποψινής εκδήλωσης είναι άκρως επίκαιρο, αφού συνδέεται με τον εκσυγχρονισμό του κράτους. Όλα αυτά ενδεχομένως να έχουν ελάχιστη σημασία μπροστά στη σύνθεση του πάνελ των ομιλητών, το οποίο συγκροτείται από τρεις εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς (ζωή να έχουν οι άνθρωποι), τους Σκέρτσο, Λιβάνιο και Παπαστεργίου. Μάλιστα, οι συγκεκριμένοι, εκτός του ότι δεν είναι κοινοβουλευτικοί, διαθέτουν και ένα ακόμη κοινό χαρακτηριστικό (πολιτικά πάντα) γνώρισμα, που συνδέεται με τις ιδεολογικές τους καταβολές.
! Με τη λιγοστή ενημέρωση που, ως γνωστόν, διαθέτω από το επίσημο Μαξίμου, κατάφερα να μάθω ότι στην κυριολεξία στο παρά ένα οι κομματικοί, αντιλαμβανόμενοι τη σύνθεση του πάνελ, έσπευσαν να σώσουν τα προσχήματα, επιλέγοντας να δώσουν (για τα μάτια του Νεοδημοκρατικού κόσμου) τον λόγο και στους δύο αντιπροέδρους, Χατζηδάκη και Άδωνι.
Το παιχνίδι του Βενιζέλου
Πριν από κάμποσο καιρό ξεκίνησα να σας γράφω ότι πίσω από τα όσα λέει και γράφει (ολοένα και πιο συχνά) ο πρόεδρος Βενιζέλος ενδεχομένως να βρίσκεται και μια παρέα (και τι παρέα) που απεργάζεται εδώ και χρόνια να δει τον Μητσοτάκη εκτός Μαξίμου. Από αίσθηση και μόνο έχω αρχίσει να αντιλαμβάνομαι ότι η δική μου αίσθηση, με τον καιρό, άρχισε να ωριμάζει και εντός του Μαξίμου, με αποτέλεσμα να μην αποκλείω κατά το αμέσως προσεχές διάστημα να δούμε χοντρά «πεσίματα» τόσο στον Μπένι όσο και στους φίλους του.
Ο Μαρινάκης «φωτογράφισε» διαπλεκόμενο
Με αφορμή, πάντως, τη χθεσινή ανάρτηση του προέδρου Τσίπρα για τη ΔΕΗ, δεν σας κρύβω ότι από τα πολλά που κυκλοφόρησαν στην πιάτσα, ξεχώρισα αυτά που είπε ο εκπρόσωπος Μαρινάκης κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών. Αν κατάλαβα καλά, γιατί δεν είμαι και σαν τον Σκέρτσο, που πιάνει πουλιά στον αέρα, η «φωνή του Κυρίου» (όπου «Κύριος» εν προκειμένω βάζετε Μητσοτάκης) έβγαλε μια φωτογραφία (ΝΑ) γνωστού διαπλεκόμενου, ο οποίος φημολογείται πως στηρίζει με πάθος το νέο πολιτικό εγχείρημα του προέδρου Αλέξη. Πρόκειται για έναν ισχυρό της επιχειρηματικής ζωής, που με το που ανακοινώθηκε η Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου της ΔΕΗ, βγήκε εκτός εαυτού, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι αυτήν τη φορά θα προσπαθήσει να ανατρέψει τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση.
Ψήφος εμπιστοσύνης σε Σκέρτσο από Ντόρα
Άκουγα χθες την Ντόρα στους συναγωνιστές Ξενάκη και Σκουρή στο ομόσταβλο ραδιόφωνο των «Παραπολιτικών» να απαντά για τον Σκέρτσο και ειλικρινά συγκινήθηκα. Ούτε ο Κοντογιώργης δεν θα απαντούσε με τόση στοργή και Προδέρμ για τον κάτι σαν στυλοβάτη της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Και δεν υπερβάλλω, αφού, αν κατάλαβα καλά, η ψηλή αντιμετωπίζει τον υπουργό Άκη κάτι σαν κυβερνητική βιβλιοθήκη, κάθε φορά που αναζητεί κάτι για να αρθρώσει πολιτικό λόγο. Επίσης, αυτό που με έκανε να συγκινηθώ ακόμη πιο πολύ είναι όταν άκουσα την Μπακογιάννη να λέει ότι παρεξηγήθηκε η ανάρτηση του υπουργού Επικρατείας, αφού μόνο τους βουλευτές δεν είχε στόχο να προσβάλει. Και τέλος, εκεί που κόντεψε να μου φύγει το τιμόνι από τα χέρια, ήταν όταν η Ντόρα είπε ότι μάλλον ο Βορίδης δεν είναι καλός στην ανάγνωση. Επειδή, λοιπόν, κάτι έχω πάρει χαμπάρι εσχάτως, σχετικά με την αδυναμία του Μάκη στην ανάγνωση κειμένων, θεωρώ ότι οι χθεσινές επισημάνσεις της πρώην υπουργού θα τον βοηθήσουν, προκειμένου να αποστηθίζει καλύτερα το μάθημά του, αποφεύγοντας να αδικεί τους διαχρονικούς αγωνιστές της παράταξης, όπως προσφάτως έπραξε με τον Σκέρτσο.
Ο Σκέρτσος επόπτευε τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Το «Μαζί», όπως σας έγραφα χθες, ήταν μια εφεύρεση του υπουργού Σκέρτσου, προκειμένου να παρακολουθεί την πορεία του κυβερνητικού έργου στα υπουργεία. Επί της ουσίας, και πάντα στο πλαίσιο του επιτελικού κράτους, ο επί της Επικρατείας κυβερνητικός αξιωματούχος είχε την υψηλή εποπτεία (άρα και τη συνολική ευθύνη) του έργου που επιτελούσαν οι υπουργοί. Ανάμεσα στα χαρτοφυλάκια που επόπτευε ο «επιτελάρχης Άκης» ήταν το Υγείας την περίοδο της πανδημίας (εκεί άλλωστε είχε λίγο-πολύ… διορίσει την Αγαπηδάκη και τον Θεμιστοκλέους) και το Αγροτικής Ανάπτυξης, την εποχή που είχαν εκτιναχθεί τα ρουσφέτια των βουλευτών. Το σχόλιο της στήλης στάθηκε αφορμή για να ξεκινήσει μια κουβέντα στο εσωτερικό της ΚΟ, σε σχέση με τις ευθύνες (όχι μόνο πολιτικές) που αναλογούν στον εποπτεύοντα το σύστημα «Μαζί» κυβερνητικό αξιωματούχο. Και επειδή οι εισαγγελείς ανάμεσα στα άλλα βρίσκονται και στην αναζήτησή ηθικών αυτουργών, κάτι μου λέει ότι δεν θα αργήσει εκείνη η ώρα (καλή μας ώρα) που ακόμη και πρώην υπουργοί θα αρχίσουν να αναφέρονται στην εποπτεία του υπουργού Άκη στη λειτουργία των υπουργείων τους.
Το mail για την 717
Με την ευκαιρία, να σας πω ότι εκεί που έγραφε διάφορα, και με αφορμή τα όσα ωραία υποστήριξε προσφάτως η Κοβέσι, θυμήθηκα ότι ο υπουργός Σκέρτσος (αν δεν με απατά η μνήμη μου) είχε γίνει αποδέκτης ως επιτελάρχης του επιτελικού κράτους ενός περίεργου mail, που τον ενημέρωνε για τη σύμβαση 717.
Τα γεγονότα εν συντομία
Επειδή από νομικά σας έχω ξαναπεί πως δεν νογάω πολλά, από το πρωί, που δημοσιεύτηκε η διάταξη του αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ξεκίνησα τα κλασικά τηλέφωνα σε φίλους δικηγόρους, για να μου δώσουν τα φώτα τους και να σας τα μεταφέρω κι εγώ. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: Τι έπρεπε να κρίνει ο κ. Τζαβέλλας; Κατά πόσο έχουν προκύψει νέα στοιχεία που να δικαιολογούν την ανάσυρση της δικογραφίας κατά το μέρος που την αρχειοθέτησε ο εισαγγελέας Ζήσης. Όπως μου τόνισαν οι φίλοι μου οι υπηρέτες της Θέμιδας, ο κ. Τζαβέλλας έπρεπε πρώτα να διαπιστώσει αν υπήρχαν στοιχεία που δεν τελούσαν σε γνώση του κ. Ζήση και κατόπιν να μπει στην ουσία. Τι απάντησε χθες η διάταξη Τζαβέλλα σχετικά με την τυχόν εμπλοκή άλλων προσώπων στο αδίκημα της κατασκοπείας; Ότι «παρ’ ότι ερευνήθηκε, επισταμένως, μεταξύ άλλων και η τυχόν διάπραξη του εγκλήματος της κατασκοπείας, δεν προέκυψε η απαραίτητη, για τη θεμελίωση του εγκλήματος της κατασκοπείας, ύπαρξη κρατικού απορρήτου». Όσο για την κρίση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου περί ενδεχόμενης τέλεσης του αδικήματος της κατασκοπείας λόγω παγίδευσης του Χρήστου Σπίρτζη, ο κ. Τζαβέλλας λέει κάτι λογικό, ότι «η διατήρηση εγγράφων και μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (mails), φερομένων ως κρατικών απορρήτων, κατά την έννοια του άρθρου 149 ΠΚ, στο κινητό τηλέφωνο του Xρήστου Σπίρτζη, μετά μάλιστα την απώλεια της ιδιότητός του ως υπουργού, εξ ορισμού, αποκλείει τον χαρακτήρα τους ως μυστικών ή κρατικών απορρήτων». Ως εκ τούτου, «η ακροαματική διαδικασία κανένα νεότερο στοιχείο δεν εισέφερε, που να δικαιολογεί την ανάσυρση της σχετικής δικογραφίας από το αρχείο». Άρα, ελλείψει νέων στοιχείων, ο αντιεισαγγελέας Τζαβέλλας δεν είχε καμία εξουσία να μπει στην ουσία ως προς το κατά πόσο πρέπει να ανοίξει ξανά ο φάκελος.
Γιατί δεν κλήθηκε ο Ντίλιαν;
Ακούγοντας χθες τον Νίκο Ανδρουλάκη να ρωτάει ξανά και ξανά γιατί δεν κλήθηκε να καταθέσει ο Ντίλιαν, δεν σας κρύβω ότι θυμήθηκα τον μακαρίτη τον Αλέφαντο στη συναγωνίστρια Στάη, που ρωτούσε «γιατί δεν βγαίνει ο Δούρος στο τηλέφωνο;». Ρώτησα, λοιπόν, τους φίλους μου τους δικηγόρους αν ήταν δυνατή η κλήση του πολυτραγουδισμένου Ισραηλινού, που κατά τους «δημόσιους κατηγόρους» μετετράπη εν μιά νυκτί από ειδεχθή εγκληματία σε αξιόπιστο μάρτυρα. Αυτό που μου εξήγησαν ήταν ότι, ως κατηγορούμενος, ο Ντίλιαν θα όφειλε (όχι θα μπορούσε) να κληθεί εφόσον άνοιγε ξανά ο φάκελος. Νωρίτερα δεν γινόταν; Όχι, γιατί η υπόθεσή του είναι ήδη ανοιχτή και εκκρεμεί σε δεύτερο βαθμό – έτσι μου είπαν, έτσι σας λέω. Επειδή, όμως, οι δημοσιογράφοι είμαστε άπιστοι Θωμάδες, ρώτησα ξανά, η δήλωσή του ότι η Intellexa έχει πελάτες μόνο κράτη δεν αρκούσε ως νέο στοιχείο; «Διάβασες πουθενά ότι πούλησε στην Ελλάδα;», μου αντιγύρισαν. Ανέτρεξα, λοιπόν, στις δύο δηλώσεις του Ισραηλινού, για να διαπιστώσω πως όχι. «Άρα», κατέληξαν οι φίλοι μου οι δικηγόροι, «νέο στοιχείο δεν υπάρχει». Για να γυρίσω, λοιπόν, στην αρχή του σημειώματος, με τα δεδομένα που έχουμε έως τώρα, μάλλον ο Νικόλας ο Αλέφαντος είχε περισσότερο δίκιο να ρωτάει γιατί δεν βγαίνει ο Δούρος, παρά ο κραταιός Νικόλας, που ρωτάει γιατί δεν βγαίνει ο Ντίλιαν.
Το ρεπορτάζ της θείας μου
Εκεί που πήγαινα να κλείσω τη στήλη, μαζί με το τηλέφωνό μου «χτύπησε» και η θεία μου από τα Χανιά. Η 86χρονη θεματοφύλακας του Μητσοτακισμού ήθελε να με ενημερώσει ότι, όπως έμαθε από μια συμμαθήτριά της στην κλινική του Γαβριλάκη, που η κόρη της είναι δικαστικός, στον δικαστικό κλάδο υπήρξε χθες ικανοποίηση για τους τόνους που επέλεξε να κινηθεί η κυβέρνηση, διά του εκπροσώπου Μαρινάκη, στο θέμα των υποκλοπών. «Και δεν είναι οι μόνοι χαρούμενοι», έσπευσε να συμπληρώσει. «Όλοι εμείς που ψηφίσαμε Νέα Δημοκρατία ακόμα και με τον σαρδανάπαλο τον Σαμαρά, λέμε τι καλά που τα είπε το κοπέλι μας». Αυτό που δεν της αποκάλυψα χθες (και θα το διαβάσει σήμερα μαζί σας) είναι ότι το δικό μου ρεπορτάζ έλεγε ακριβώς τα ίδια. Ότι οι θεράποντες της «τρίτης εξουσίας» πράγματι έμειναν απόλυτα ικανοποιημένοι από τη θεσμική γραμμή που επέλεξε ο ψηλός της κυβέρνησης – προφανώς σε συνεννόηση με τον πρόεδρο Κυριάκο. Όπως επίσης μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι εξίσου θετικά είδαν τη «γραμμή Μαξίμου» και στη βάση της Νέας Δημοκρατίας. Γενικά, με την τροπή που παίρνει η υπόθεση, δικαιώνεται η επιλογή του προέδρου Κυριάκου να δώσει χώρο και χρόνο στη Δικαιοσύνη. Γιατί καλές οι φωνές, αλλά στο τέλος πρέπει να υπάρχει αποτέλεσμα.
Εξεταστική, αλλά με ποιες ψήφους;
Ακούγοντας την εξαγγελία Ανδρουλάκη ότι θα απευθυνθεί στα προοδευτικά κόμματα για να προκαλέσει εξεταστική επιτροπή, έπιασα το κινητό μου και μπήκα στο site της Βουλής, από φόβο μήπως έχω χάσει κάποια σημαντική πολιτική μετατόπιση. Ωστόσο, όσα είδα στον επίσημο ιστότοπο του ναού της Δημοκρατίας μου θύμισαν ότι τα «πολιτικά μαθηματικά» ενίοτε επέχουν από τα πραγματικά. Τι θέλω να πω; Αν αθροίσετε τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς και της Πλεύσης Ελευθερίας (ο θεός να την κάνει δημοκρατικό κόμμα), τότε προκύπτει ο αριθμός 74. Αν προσθέσουμε και το ΚΚΕ, φτάνουμε στους 95 βουλευτές. Που σημαίνει ότι λείπουν άλλοι 25 για να συμπληρωθεί ο αριθμός των 120 που απαιτείται για να κινηθούν οι διαδικασίες εξεταστικής επιτροπής. Για να κάνω σοβαρή δουλειά, χαρτογράφησα έναν προς έναν τους 27 ανεξάρτητους, από τους οποίους μόνο οι 13 προέρχονται από τα προαναφερθέντα κόμματα. Να προσθέσουμε και τους Σαμαρά – Σαλμά, που έχουν όψιμες «δημοκρατικές» ευαισθησίες όταν θέλουν να αντιπολιτευτούν τον Μητσοτάκη; Και πάλι, λείπουν ακόμα 10. Που σημαίνει ότι η μόνη ελπίδα του προέδρου Ανδρουλάκη να γίνει εξεταστική επιτροπή είναι είτε να περιμένει από τους βουλευτές της πλειοψηφίας να την υπερψηφίσουν είτε να καλοδεχτεί τις ψήφους του Βελόπουλου, του Νατσιού και των πάλαι ποτέ Σπαρτιατών. Είτε, δηλαδή, ζητεί από τη Νέα Δημοκρατία να δώσει ψήφο σε ένα ακόμα σόου της Ζωής και της Μιλένας (πράγμα δύσκολο, γιατί στο Μαξίμου όταν παθαίνουν, συνήθως μαθαίνουν) είτε να καταστήσει την ακροδεξιά ρυθμιστή των εξελίξεων. Καταλαβαίνετε ότι στην τελευταία περίπτωση δεν θα πάει καλά αυτό…
Μια ειλικρινά καλόπιστη απορία
Όταν έλαβε τον λόγο στη συνέντευξη Τύπου ο Ζαχαρίας Κεσσές, αυτοσυστήθηκε με έναν τρόπο που μου έκανε εντύπωση. Το σημείωσα και επανήλθα όταν ολοκληρώθηκε η ζωντανή μετάδοση από τη Χαριλάου Τρικούπη για να βεβαιωθώ. Ο γνωστός, δικηγόρος, λοιπόν, δήλωσε επί λέξει ότι εκπροσωπεί δεκατρία θύματα, εκ των οποίων επτά πρόλαβαν να κάνουν μήνυση. Και εκεί κατάλαβα τι δεν μου πήγαινε εξαρχής καλά σε αυτήν τη δήλωση. Πριν από λίγες μέρες, λοιπόν, το αφήγημα των «δημόσιων κατηγόρων» των υποκλοπών ήταν ότι μόνο οκτώ στόχοι απάντησαν αν άνοιξαν ή όχι τα μηνύματα. Εδώ, λοιπόν, προκύπτει ένα καλόπιστο, νομίζω, ερώτημα προς τον κύριο Κεσσέ, κατά πόσο και οι δεκατρείς πελάτες του ανήκουν στους 87 στόχους. Γιατί, αν σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται μόνο οι επτά, είναι απορίας άξιον το γεγονός ότι έξι εντολείς του δεν έχουν ακόμα κινηθεί νομικά, αφήνοντας την υπόθεσή τους στο σκοτάδι και τα πλημμελήματα υπό παραγραφή. Αν, όμως, το σύνολο των δεκατριών εντολέων του περιλαμβάνονται στη λίστα των 87, η απορία μου είναι γιατί οι εντολείς του καλού ποινικολόγου ακολουθούν διαφορετική στρατηγική, με άλλους να ελέγχουν τα κινητά τους για μόλυνση από το Predator και άλλους να μην το κάνουν.
Εκτός ορίων, αλλά υπέρ τίνος;
Τα χθεσινά γεγονότα έρχονται να επικυρώσουν το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη όχι μόνο δεν έχει καμία πρόθεση να ρίξει τους τόνους, αλλά σκοπεύει να κλιμακώσει ολοένα και περισσότερο την αντιπολιτευτική του ρητορική. Ο κραταιός Νικόλας επανέλαβε χθες τον κλονισμό της εμπιστοσύνης του στη Δικαιοσύνη, ενώ χρησιμοποίησε τις εκφράσεις «εκτροπή», «ευθεία υπονόμευση της διάκρισης των εξουσιών», αλλά και είπε ότι «η σημερινή απόφαση δείχνει ότι δεν έχουμε γίνει Ουγγαρία. Πάμε και βήματα παρακάτω». Και μπορεί (εξ όσων γνωρίζω) ο Ζαχαρίας Κεσσές να μην είναι στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, όταν όμως από τη Χαριλάου Τρικούπη ακούγονται εξαγγελίες ότι θα ασκηθούν μηνύσεις στον κ. Ζήση, στον κ. Τζαβέλλα και στην κ. Αδειλίνη για κατάχρηση εξουσίας -και, μάλιστα, ότι «θα γίνει στον κατάλληλο χρόνο»-, τότε η κατάσταση έχει ξεφύγει εκτός κάθε ορίου. Το ερώτημα, όμως, είναι κατά πόσο αυτή η κατάσταση εξυπηρετεί όντως το ΠΑΣΟΚ. Και το γράφω αυτό γιατί υπάρχουν ήδη άλλα (και ετοιμάζονται και νέα) κόμματα που ξέρουν καλύτερα το παιχνίδι του χάους από τον κραταιό Νικόλα. Γιατί εκεί που η Χαριλάου Τρικούπη χρειάστηκε μία ώρα και πάνελ με τον πρόεδρο και τέσσερις νομικούς, ο Τσίπρας χρειάστηκε μία φράση: «Ό,τι εύκολα μπαίνει στο αρχείο, το ίδιο εύκολα βγαίνει από το αρχείο». Εξάλλου, σε τέτοιες περιπτώσεις αυτό που μετράει είναι το know how, που λέμε και στα Φαλάσαρνα – και ο οσονούπω πρόεδρος Αλέξης το έχει αποδείξει και με το παραπάνω, χάρη στον Μίμη τον Παπαγγελόπουλο. Για να μη σας πω για τη Μαρία Καρυστιανού και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, που με την «ξυλολιάδα» έχουν μετατρέψει τη δίκη των Τεμπών σε χάος δίχως τέλος. Γι’ αυτό, λοιπόν, ξαναλέω με αγάπη στην «προεδρική φρουρά» του αρχηγού Ανδρουλάκη ότι με αυτήν την ένταση το μόνο που θα καταφέρουν είναι να ρίχνουν νερό στον εκλογικό μύλο των άμεσων ανταγωνιστών τους.
Το μούδιασμα και η απουσία από την ψηφοφορία
Αν και το ρεπορτάζ της Χαριλάου Τρικούπη ήταν χθες σχεδόν μονοθεματικό, είπα να κάνω μια ερώτηση για την Κεντρική Επιτροπή της Κυριακής και πώς πήραν τα πράσινα στελέχη την επιλογή Βαρδακαστάνη. «Μουδιασμένα», ήταν η απάντηση που έλαβα από όλες τις πηγές που ρώτησα. Μάλιστα, οι συνομιλητές μου με ενημέρωσαν ότι το μούδιασμα δεν εξαντλήθηκε στις ομάδες των διάφορων δελφίνων, αλλά επεκτάθηκε ακόμα και εντός της «προεδρικής φρουράς». Γενικά, ο σύντροφος Γιάννης δεν ξεκινά τη θητεία του ως γραμματέας με τους καλύτερους οιωνούς, καθώς από πολλούς θεωρείται επιλογή συσχετισμών και όχι δυναμικής. Επειδή, όμως, αυτό θα το δείξει η ιστορία, να σας πω ένα νόστιμο που αλίευσα για τον αγαπημένο της στήλης, Χάρη Δούκα. Ο πρώτος δημότης της πρωτεύουσας, που λέτε, αποχώρησε στη διακοπή ανάμεσα στην ομιλία Ανδρουλάκη και στην έναρξη των αρχαιρεσιών για την ανάδειξη γραμματέα και Πολιτικού Συμβουλίου. Μόνο που, σε αντίθεση με τους περισσότερους, ο Δούκας των Αθηνών δεν επέστρεψε ποτέ, ούτε καν για να ψηφίσει τον εαυτό του για το Πολιτικό Συμβούλιο! Άβυσσος η ψυχή του δελφίνου…
Το «ευχαριστώ» των τοπικών κοινωνιών στο ΥΠΕΝ
Ένα από τα βασικά επιχειρήματα της αντιπολίτευσης απέναντι στο νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ για την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας RED III και τις ρυθμίσεις στις περιοχές Natura είναι ότι οι σχετικές διατάξεις δήθεν ευνοούν «τους μεγάλους και τους λίγους». Μόνο που η πραγματικότητα στη Βουλή έδειξε κάτι εντελώς διαφορετικό. Ο υπουργός Παπασταύρου μίλησε για ενεργειακή δημοκρατία, που ενισχύεται μέσα από ένα νομοσχέδιο που δίνει περισσότερα εργαλεία στους πολλούς. Και η καλύτερη επιβεβαίωση δεν ήρθε από τα κυβερνητικά έδρανα, αλλά από τους ίδιους τους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών. Χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση του αντιπεριφερειάρχη Βιώσιμης Ανάπτυξης, Ενέργειας, Χωροταξίας και Περιβάλλοντος Δυτικής Ελλάδας, Στυλιανού Μπλέτσα, ο οποίος, αναφερόμενος στο μεγάλο φωτοβολταϊκό πάρκο στο Μεσολόγγι, που προχωράει, σημείωσε ότι για τους 140.000 κατ’ επάγγελμα αγρότες της Δυτικής Ελλάδας το έργο μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του κόστους άρδευσης έως και 66%. Παράλληλα, μέσω του πλεονάσματος ενέργειας που θα παράγεται, προβλέπεται η παροχή δωρεάν ηλεκτρικής ενέργειας σε περίπου 17.000 ευάλωτα νοικοκυριά. Με άλλα λόγια, αυτό που κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν ως ρύθμιση «για τους λίγους», οι άνθρωποι της περιφέρειας το περιέγραψαν ως ανάσα για αγρότες και ευάλωτα νοικοκυριά. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι δήμαρχοι Ναυπλιέων, Δημήτρης Ορφανός, και Ιωαννιτών, Θωμάς Μπέγκας, δήμων με περιοχές που βρίσκονται εντός Natura. Και οι δύο ευχαρίστησαν το ΥΠΕΝ για τις προωθούμενες ρυθμίσεις, τονίζοντας ότι τα νέα νομοθετικά εργαλεία βάζουν φρένο στην άναρχη δόμηση και μπορούν να λειτουργήσουν ως καταλύτες για το δικαίωμα των πολιτών σε προσιτή στέγη, εργασία και καλύτερη ποιότητα ζωής. Ιδιαίτερη ήταν και η παρέμβαση του δημάρχου Πάτμου, Νικήτα Τσαμπαλάκη, ο οποίος αναφέρθηκε σε ρύθμιση που, όπως είπε, δεν αφορά απλώς ένα έργο υποδομής, αλλά την προοπτική ενός νησιού που θέλει να εξελίσσεται με σεβασμό στην ταυτότητά του. Η φράση του τα είπε όλα: «Το οφείλουμε στα παιδιά της Πάτμου, να τους αφήσουμε έναν τόπο που δεν θα εγκαταλείπουν, αλλά θα τον επιλέγουν».
