Απόλυτη στήριξη του Μαξίμου στον Σκέρτσο
Πρωί πρωί την Παρασκευή, κάτι καλοί άνθρωποι έσπευσαν να με ενημερώσουν ότι το Μαξίμου (όχι προφανώς το κτίριο), μέσω του «Θέματος» και του συναγωνιστή Ευγενίδη, άφησε να διαρρεύσει ότι δεν τίθεται προφανώς θέμα Σκέρτσου. Είναι προφανές ότι όσοι θέλησαν να με ενημερώσουν δεν είχαν διαβάσει τα όσα έγραφα, γιατί επί της ουσίας αυτό που επισήμαινα ήταν αυτό ακριβώς. Το γεγονός ότι σταθερά και διαχρονικά, ο διορισμένος από τον πρόεδρο Μητσοτάκη υπουργός Επικρατείας, ό,τι κι αν κάνει, ό,τι κι αν γράψει και κυρίως ό,τι κι αν πει, απολαμβάνει μιας ιδιότυπης «ηθικής ασυλίας» και ενός «θεσμικού απυρόβλητου», που εσχάτως έχει αρχίσει να ενοχλεί, όχι εμένα, αλλά μια μεγάλη ομάδα γαλάζιων βουλευτών. Παρά το γεγονός ότι ακόμη και οι αρχηγός Κυριάκος έχει καταλάβει τη ζημιά που του έχει κάνει ο υπουργός Άκης, βλέποντας ότι έχει αποδιοργανωθεί από τις δημόσιες επιθέσεις που δέχεται, έσπευσε να τον καλύψει για άλλη μία φορά, επιβεβαιώνοντας την ύπαρξη αυτού του αόρατου νήματος, που συνδέει το μυαλό του πρωθυπουργού με την πολιτική γοητεία του Σκέρτσου.
Η ατιμωρησία του «Επιτελάρχη»
Με αφορμή τα όσα εδώ και μέρες σας γράφω για τον Σκέρτσο, χθες αργά το απόγευμα εμφανίστηκε ένας τύπος που ομολογώ ότι είχε εξαφανιστεί εδώ και κάμποσο καιρό από το κινητό μου, ο οποίος, με αφορμή και την πρόσφατη στήριξη του πρωθυπουργού προς τον υπουργό Επικρατείας, έκρινε σκόπιμο να μου επισημάνει κάτι που δεν σας κρύβω ότι είχα παραβλέψει. Μου θύμισε ότι από το ’19 ο Άκης έχει επί της ουσίας την ευθύνη του συντονισμού της κυβέρνησης. Μάλιστα, αν δεν κάνω λάθος, είχε φτιάξει και μια εφαρμογή, το «Μαζί», όπου μετρούσε για λογαριασμό του Μητσοτάκη την αποτελεσματικότητα των υπουργών, των υφυπουργών και γενικώς των κρατικών λειτουργών. Όταν όλα πήγαιναν καλά, ο Σκέρτσος, και δικαίως, έπαιρνε credit, ενώ τώρα, που το πράγμα κάπως έχει στραβώσει, άρχισε να κάνει τον Κινέζο. Ο συνομιλητής μου, που δεν τον λες και αντιμητσοτακικό, κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας και με αφορμή τις αμπελοφιλοσοφίες που έγραψε ο υπουργός Επικρατείας για τα ρουσφέτια και τους βουλευτές, μου επισήμανε ότι «αν κάποιος δεν νομιμοποιείται να εγκαλεί τον οποιονδήποτε, αυτός είναι ο Σκέρτσος, και αυτό γιατί ως εποπτεύων τους υπουργούς, ενδεχομένως να του αναλογεί και η μεγαλύτερη ευθύνη για το γεγονός ότι ενώ έχουν αλλάξει πέντε, έξι υπουργοί και οκτώ πρόεδροι του ΟΠΕΚΕΠΕ, απλώς δεν πήρε χαμπάρι τι γινόταν. Αυτό, λοιπόν, που εξοργίζει υπουργούς (νυν και πρώην), εκτός από τους βουλευτές, είναι ότι ενώ οι πάντες γνωρίζουν ότι ο υπουργός Επικρατείας επί χρόνια λειτουργούσε κάτι σαν «Επιτελάρχης» στο επιτελικό κράτος, τώρα εμφανίζεται κάτι σαν περαστικός. Εδώ προκύπτει ένα θέμα που, μέσα στα πολλά που έχει στο μυαλό του, ενδεχομένως και να το έχει παραβλέψει ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Και το θέμα δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι ενώ «αποτυγχάνουν» διαρκώς οι υπουργοί και οι υπόλοιποι, δεν αποτυγχάνουν οι επιβλέποντές τους.
Οι υποθέσεις που… καίνε
Μια και το ‘φερε η κουβέντα για το «Μαζί» του Σκέρτσου και γενικώς για τον συντονιστικό ρόλο που διαδραματίζει στην κεντρική κυβέρνηση από το ’19 μέχρι και σήμερα, δεν θέλω να πιστέψω ότι έπειτα απ’ αυτά που άκουσα από την Κοβέσι, θα έρθει η στιγμή που θα επιχειρηθεί να τον μπλέξουν τον άνθρωπο. Όχι τίποτε άλλο, ήδη υπάρχουν κάτι περίεργοι στην πιάτσα, που, ακούγοντας την Ευρωπαία εισαγγελέα, έσπευσαν να επισημάνουν ότι ο υπουργός Άκης είχε την υψηλή εποπτεία των κονδυλίων για την πανδημία, είχε λάβει ένα ενημερωτικό mail για τη σύμβαση 717 και γενικώς είχε προνομιακή ενημέρωση εκ του ρόλου του από το σύνολο των υπουργείων. Με αυτά και κάτι άλλα που κυκλοφορούν στην αγορά, κάτι μου λέει ότι αυτήν τη φορά ίσως η ασυλία που εξακολουθεί να απολαμβάνει ο Σκέρτσος από τον πρόεδρο Μητσοτάκη να μην είναι και η πλέον ενδεδειγμένη επιλογή. Ωστόσο, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, αφήστε που στο τέλος, όταν θα έρθει η ώρα του εισαγγελέα, είμαι σίγουρος ότι το «Μαζί» μέσα σε ελάχιστο χρόνο θα μετουσιωθεί σε «Χώρια», θυμίζοντάς μου το τραγούδι του συχωρεμένου του Καρρά: «Και μαζί και χώρια, ίδια στεναχώρια».
Τα μάτια του Μάριου και ο υπουργός Άκης
Διάβασα αυτό που έγραφε ο συναγωνιστής Κατσίγιαννης στην «Απογευματινή», ότι δηλαδή ο λόγος που αποφάσισαν οι βουλευτές του (παλιού) Υπολοίπου Αττικής (Βορίδης, Πέτσας και Βλάχος) να την «πέσουν» στον λαοπρόβλητο (βλέπετε, πάει παρέα με την επίσης λαοπρόβλητη κυβέρνηση) υπουργό Σκέρτσο, είναι για τα… μάτια του Μάριου Θεμιστοκλέους. Δεν σας κρύβω ότι δεν το είχα σκεφτεί, όπως επίσης κι ότι δεν είχα καταλάβει τι ακριβώς προκαλούσε την αγωνία που εσχάτως ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπο -κυρίως- του Βορίδη. Όταν ανάγνωσα το επίμαχο σχόλιο, έδωσα όλες τις απαντήσεις στον εαυτό μου. Γιατί, εδώ που τα λέμε, σου προκαλεί μια ταραχή (ακόμη κι αν είσαι Βορίδης) η παρουσία και μόνο του υφυπουργού Μάριου. Και η προκληθείσα ταραχή δεν έχει να κάνει τόσο με τον εκλογικό κίνδυνο στο Υπόλοιπο Αττικής, όσο με το γεγονός ότι μπορεί κάποια στιγμή να χαθεί σε κανένα αρβανιτοχώρι και να τον ψάχνουν από κοινού οι συνυποψήφιοί του. Το σχόλιο σε σχέση με τα μάτια του Μάριου και τον υπουργό Άκη δεν σας κρύβω ότι μου προκάλεσε και κάτι άλλες σκέψεις. Με δεδομένο ότι ο υπουργός Επικρατείας έχει βολέψει μια ντουζίνα από πρώην ΠΑΣΟΚους στην κρατική μηχανή, τρομάζω στην ιδέα το φαινόμενο Θεμιστοκλέους να επεκταθεί οριζοντίως και καθέτως (αυτό το κάθετο ενίοτε επιφέρει και πόνο) στην ελληνική κοινωνία, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να του την «πέφτουν» τη μία για τα μάτια της Χαραλαμπογιάννη, την επομένη για τους οφθαλμούς του Κοντογιώργη, τη μεθεπόμενη για τα μάτια της Στρατινάκη (που την ήξερε καλά και από παλιά ο Σκέρτσος) και ποιος ξέρει για ποιου άλλου τους οφθαλμούς. Σε κάθε περίπτωση, και οι πλέον αδαείς αντιλαμβάνονται ότι ουδείς ασχολείται σοβαρά σε επίπεδο εκλογικής επιρροής, ούτε με τον υπουργό Άκη, πολλώ δε μάλλον με εκείνη των πολιτικών του εξαπτέρυγων, που σε πολύ λίγο θα ψάχνουν τρύπα να κρυφτούν.
Η ανάρτηση και τα μηνύματα
«Η αναζήτηση της ομορφιάς στα πιο απλά πράγματα είναι μια συνειδητή πράξη αντίστασης και ελπίδας». Αυτό έγραψε χθες, Κυριακή, ο υπουργός Σκέρτσος στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, και δεν σας κρύβω ότι επειδή δεν έχω το βάθος ούτε της κουλτούρας ούτε των γνώσεων του ανδρός, δεν κατάλαβα τι ακριβώς θέλει να πει ο ποιητής. Πάντως, από φωτογραφίες σκίζει ο επί της Επικρατείας κυβερνητικός αξιωματούχος. Σε σχέση τώρα με την «αντίσταση» και το άλλο με την «ελπίδα», ομολογώ ότι μου θυμίζουν ολίγον Τσίπρα, αν και, όπως μαθαίνω από κάτι καλές πηγές, αν φύγει από το Μαξίμου ο υπουργός Άκης, δεν σκοπεύει να πάει σε τρίτο κόμμα, προτιμώντας να συνεχίσει την καριέρα του στον ιδιωτικό τομέα. Το τελευταίο, μάλιστα, θέλω να το κρατήσετε.
Νέο Ταμείο Ανάκαμψης
Παρακολουθώντας τα όσα ειπώθηκαν κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα, κατάλαβα ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες ενδεχομένως να «δουλεύουν» για να κερδίσει κάνα, δυο εκλογικές αναμετρήσεις ακόμη ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Το επισημαίνω αυτό γιατί, αν κατάλαβα καλά, εκτός από τη συζήτηση που έχει ξεκινήσει για την ενοποίηση του χρέους των κρατών-μελών της ΕΕ, υπάρχει και μια δεύτερη κουβέντα, σε σχέση με την έκδοση ευρωομολόγου. Επειδή όλα αυτά μπορεί και να αργούν, εκείνο που καταλαβαίνω ότι είναι πιο κοντά απ’ όλα είναι ένα δεύτερο (ζεστό) Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο μάλιστα θα ανακοινωθεί μέσα στους επόμενους μήνες. Με αυτά και με κάτι άλλα που έχει ήδη διαθέσιμα ο αρχηγός Κυριάκος, Θεού θέλοντος και εισαγγελέων επιτρεπόντων, δεν αποκλείω να εμφανιστεί στη ΔΕΘ, όχι με καλάθι, αλλά με κανονικό κοφίνι παροχών.
Ποιον αγκάλιασε ο Μακρόν στο «Ελευθέριος Βενιζέλος»
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης Μακρόν στην Αθήνα υπήρξε και ένα περιστατικό που λίγοι το έπιασαν. Στην άφιξή του στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» ο Μακρόν ξέφυγε για λίγο από τα τυπικά, πλησίασε έναν άγνωστο για τους περισσότερους άνδρα, τον αγκάλιασε και τον φίλησε – και τότε άρχισαν τα βλέμματα και τα ερωτήματα. Ποιος είναι; Και γιατί αυτή η οικειότητα; Πρόκειται για τον Ευαγόρα Μαυρομάτη, πρόεδρο της Κυπριακής Κοινότητας Γαλλίας και πολύ γνωστό επιχειρηματία της εστίασης, ο οποίος μαζί με τον αδερφό του, Ανδρέα, που απεβίωσε πρόσφατα, άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στη γαλλική γαστρονομία. Το εστιατόριο που άνοιξαν στο Παρίσι, Les delices d’Aphrodite (Οι λιχουδιές της Αφροδίτης), αποτέλεσε πόλο έλξης για τους Γάλλους καλοφαγάδες, αλλά και για σημαντικές προσωπικότητες της πολιτικής από την Ελλάδα και τη Γαλλία. Το συγκεκριμένο εστιατόριο ήταν για χρόνια ένα από τα αγαπημένα των Γάλλων προέδρων, καθώς πελάτες του έχουν υπάρξει κατά καιρούς μεταξύ άλλων ο Μιτεράν, ο Ολάντ και, όπως είναι φυσικό, και ο Μακρόν. Ακόμη, αξέχαστο έχει μείνει στους δημοσιογραφικούς κύκλους το δείπνο που παρέθεσε εκεί ο Ανδρέας Παπανδρέου στους Έλληνες ανταποκριτές στο Παρίσι, όταν επισκέφτηκε τον Φρανσουά Μιτεράν το 1993. Μάλιστα, ο Ευαγόρας Μαυρομάτης είχε συνοδεύσει τον Γάλλο πρόεδρο και κατά την επίσκεψή του στην Κύπρο, ως φόρο τιμής για τον αδερφό του.
Γιατί θυμήθηκε τον Καστοριάδη στο Προεδρικό
Το δεύτερο που ξεχώρισα από τα όσα έλαβαν χώρα ήταν αυτό που είπε ο Μακρόν στην ομιλία του κατά τη διάρκεια του δείπνου που παρέθεσε προς τιμήν του ο Πρόεδρος Τασούλας. Ο Γάλλος πρόεδρος ανέφερε δύο ονόματα Ελλήνων που διέπρεψαν στη Γαλλία, ως φιλοφρόνηση προς τη χώρα που τον φιλοξενεί. Για όσους δεν το πήραν χαμπάρι, επέλεξε να αναφερθεί στον φιλόσοφο Κορνήλιο Καστοριάδη, που έζησε για χρόνια στο Παρίσι, και στον γνωστό σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά. Μέχρις εδώ καλά. Ωστόσο, όσοι ξέρουν το παρασκήνιο κατάλαβαν ότι υπάρχει και μια πιο προσωπική διαδρομή από πίσω. Όπως μου είπαν κάτι γαλλομαθείς, ο Μακρόν, πριν γίνει πρόεδρος, είχε περάσει από τη φιλοσοφία – και όχι επιφανειακά. Υπήρξε συνεργάτης και προσωπικός βοηθός του Πολ Ρικέρ, ενός από τους σημαντικότερους Γάλλους φιλοσόφους του 20ού αιώνα, γνωστού για τη σκέψη του πάνω στη μνήμη, την ιστορία και το πώς καταλαβαίνουμε τον κόσμο. Μάλιστα, συμμετείχε στην προετοιμασία του εμβληματικού έργου του La Mémoire, l’Histoire, l’Oubli. Στη Γαλλία αρκετοί λένε ότι το πολιτικό δόγμα του Μακρόν, γνωστό και ως «Μακρονισμός», είναι αποτέλεσμα της φιλοσοφικής σκέψης του Ρικέρ. Και κάπου εδώ κολλάει ο Καστοριάδης. Ο Ρικέρ δεν ήταν απλώς ένας φιλόσοφος της ίδιας εποχής, αλλά είχε ουσιαστική και γνωστή σχέση μαζί του. Στους φιλοσοφικούς κύκλους είναι σχεδόν «κλασικός» ο διάλογος Ρικέρ – Καστοριάδη γύρω από την κοινωνία, τη φαντασία και την ιστορία. Θρυλική θεωρείται και η συνάντησή τους στις 9 Μαρτίου 1985, στο στούντιο της εκπομπής «Le bon plaisir» του France Culture, όπου συζήτησαν δημόσια τις διαφορές και τις συγκλίσεις τους.
Επίσκεψη Μητσοτάκη στον «Ευαγγελισμό»
Σχεδόν καθημερινές εξακολουθούν να είναι οι επισκέψεις του προέδρου Μητσοτάκη στον «Ευαγγελισμό», προκειμένου να ενημερωθεί για την πορεία της υγείας του υφυπουργού Μυλωνάκη. Όπως έμαθα, ο πρωθυπουργός βρέθηκε και χθες το απόγευμα στο νοσοκομείο, όπου και ενημερώθηκε από την πολύπειρη γιατρό Αναστασία Κοτανίδου για την εξέλιξη της υγείας του στενού συνεργάτη του. Εξ όσων πληροφορήθηκα, ο αρχηγός Κυριάκος μπήκε και στην εντατική, προκειμένου να δει τον Μυλωνάκη, ο οποίος δείχνει να παρουσιάζει τα πρώτα σημάδια βελτίωσης, αν και οι θεράποντες γιατροί εξακολουθούν να επισημαίνουν ότι χρειάζεται και χρόνος και υπομονή. Πάντως, πέρα απ’ όλα τα υπόλοιπα, δεν σας κρύβω ότι είναι συγκινητικό το διαρκές ενδιαφέρον που δείχνει σε καθημερινή βάση για τον συνεργάτη του ο πρόεδρος Μητσοτάκης.
«Ραντεβού» στη Βασιλίσσης Όλγας
Αύριο ο πρόεδρος Μητσοτάκης έχει προγραμματίσει επίσκεψη στη Βασιλίσσης Όλγας, προκειμένου να δει από κοντά το όντως σημαντικό έργο που ολοκληρώθηκε πριν από λίγες μέρες. Εκεί θα τον περιμένει η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, ενώ δεν αποκλείεται να δούμε και τον δήμαρχο Δούκα να επιχειρεί ένα πέρασμα, μόνο και μόνο για να «παίξει» στις φωτογραφίες.
Προσυνέδρια σε Ναύπλιο και Θεσσαλονίκη
Το απόγευμα της Τρίτης ο πρωθυπουργός θα ταξιδέψει μέχρι το Ναύπλιο, προκειμένου να μιλήσει στο μίνι προσυνέδριο της ΝΔ, το οποίο θα είναι αφιερωμένο στην ψηφιοποίηση του κράτους, με τον υπουργό Παπαστεργίου να έχει την τιμητική του. Όπως με πληροφορεί μια καλή νεοδημοκρατική πηγή, η αυλαία των προσυνεδρίων θα πέσει το επόμενο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη, όπου, εδώ που τα λέμε, θα ήταν μια εξαιρετική ευκαιρία να κληθεί, εκτός από τον Καραμανλή, ο Μεϊμαράκης και δεν ξέρω και ποιος άλλος, κίνηση που θα εξέπεμπε μήνυμα ενότητας. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι ο πρόεδρος του συνεδρίου, Θοδωρής Ρουσόπουλος, έχει ξεκινήσει μια σχετική προεργασία προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση. Αν θα το πετύχει στο τέλος, θα φανεί στο χειροκρότημα.
Επιχείρηση θετική ατζέντα
Όσοι διαβάσατε τη στήλη της Παρασκευής ίσως περιμένατε ότι η δημοσκόπηση της GPO για τα ομόσταβλα «Παραπολιτικά» θα ήταν χειρότερη για την κυβέρνηση απ’ όσο τελικά αποδείχθηκε. Ωστόσο, νομίζω ότι δεν θα διαφωνήσει ούτε καν ο Πίνατ με το γεγονός ότι η πτώση 2,3 μονάδων στην πρόθεση ψήφου ούτε ανώδυνη είναι ούτε αποτελεί μια συνθήκη που πρέπει να αγνοηθεί από το Μαξίμου (όχι το κτίριο). Και βλέπουμε ήδη από το τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, με την ανακοίνωση του πλεονάσματος και των νέων μέτρων στήριξης, αλλά και με το Ελληνογαλλικό Φόρουμ, ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του προσπαθούν να επαναφέρουν τον δημόσιο διάλογο στη λεγόμενη «θετική ατζέντα». Και, μια και όταν ανοίγει ο καιρός ανοίγουν και τα παράθυρα, ο ωτακουστής μου από την πλαϊνή πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου με ενημέρωσε ότι αυτήν την εβδομάδα που μας μπήκε (με την καλή έννοια) θα έχουμε μπόλικα να πούμε για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Ήδη το προηγούμενο διάστημα ακούστηκαν αρκετές ιδέες, όμως το Σύνταγμα δεν είναι μόνο το πολιτικό σύστημα – και αυτά που πολλές φορές απασχολούν τους πολίτες βρίσκονται και σε άλλες διατάξεις.
Ο Χατζηδάκης προτείνει Ζαχαράκη
Με δεδομένο ότι έχει μείνει «ορφανή» η θέση του γραμματέα της ΝΔ, είναι λογικό να έχει ξεκινήσει στο νεοδημοκρατικό παρασκήνιο μια κουβέντα, με τα ονόματα να δίνουν και να παίρνουν. Όπως μαθαίνω, ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης έχει προκρίνει τη λύση της υπουργού Ζαχαράκη, με την τελευταία να μη δείχνει να ενθουσιάζεται στη συγκεκριμένη προοπτική. Αφήστε που ο πρόεδρος Μητσοτάκης, έχοντας να συγκρίνει ανάμεσα στους κοινοβουλευτικούς και τους εξωκοινοβουλευτικούς γραμματείς, μάλλον καταλήγει στο ότι οι δεύτεροι έχουν να επιδείξουν πολύ ουσιαστικότερο έργο. Γι’ αυτό και παίζουν δυνατά στο μυαλό του τα ονόματα των Μπρατάκου – Σμυρλή, με τον πρώτο να θεωρείται το απόλυτο φαβορί για να «τρέξει» το κόμμα στον δρόμο προς τις κάλπες.
Στις 7 Μαΐου η ΚΟ
Με βασικό μενού τη Συνταγματική Αναθεώρηση θα πραγματοποιηθεί στις 7 Μαΐου η ματαιωθείσα συνεδρίαση της γαλάζιας ΚΟ. Εκεί ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα επιχειρήσει να δώσει το εναρκτήριο λάκτισμα, θέλοντας να καταδείξει την αποφασιστικότητα που τον διακρίνει για να προχωρήσει σε βαθιές τομές τόσο στο κράτος όσο και στη δομή του υφιστάμενου Συντάγματος. Πάντως, από τα λίγα που μπορώ να γνωρίζω, δεν αποκλείω η συνεδρίαση της ΚΟ να επισκιαστεί από τις γκρίνιες βουλευτών, οι οποίοι προφανώς και δεν έχουν ως πρώτο θέμα στην ατζέντα τους τη Συνταγματική Αναθεώρηση.
Κατάργηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών
Το γεγονός ότι ο κολλητός του προέδρου Σαμαρά, βουλευτής Μεσσηνίας, Μίλτος Χρυσομάλλης, αποφάσισε σε αυτήν τη χρονική συγκυρία να γράψει άρθρο στην «Απογευματινή», ζητώντας την κατάργηση του νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια, μόνο τυχαίο δεν θα πρέπει να θεωρείται. Απεναντίας, έχω την αίσθηση και συνάμα τη βεβαιότητα ότι ο εν λόγω κοινοβουλευτικός άνδρας αποφάσισε να ανοίξει το συγκεκριμένο θέμα, έχοντας κατά νου ότι θα αποτελέσει ένα από τα βασικά ζητήματα της επικείμενης προεκλογικής περιόδου. Με δεδομένο ότι ήταν και εξακολουθεί να είναι εκ των βασικών συνομιλητών του πρώην πρωθυπουργού, μάλλον κάτι παραπάνω θα γνωρίζει σε σχέση με το πόσο ψηλά θα σηκώσει το θέμα ο αρχηγός Αντώνης.
Οι δικογραφίες, η εθνικότητα και το επάγγελμα
Για τα «ήξεις αφήξεις» της φίλης μου της Κοβέσι, που τα είπε τόσο ωραία, ώστε κάθε μεριά κράτησε ό,τι ήθελε να ακούσει, σας έγραψα το πρωί της Παρασκευής. Ωστόσο, μέσα στη μέρα άρχισε να κυκλοφορεί στη δημοσιογραφική «πιάτσα» ότι είναι στον… φούρνο και η δικογραφία «ΟΠΕΚΕΠΕ 3». Μάλιστα, μαζί άρχισε να ακούγεται όχι μόνο ο αριθμός των εμπλεκόμενων βουλευτών, αλλά και η κομματική τους προέλευση. Γιατί τα γράφω αυτά; Διότι την προηγούμενη εβδομάδα στην Αθήνα η Ευρωπαία εισαγγελέας, αφού άκουσε τις κυβερνητικές επισημάνσεις τόσο για τη «σαλαμοποίηση» όσο και για τις διαρροές, απάντησε δημοσίως και ιδιωτικώς με ένα ακόμα «ήξεις αφήξεις» και με το που έφυγε από τη χώρα μας συνέχισε το αγαπημένο της τροπάριο. Κάπως έτσι δικαιώνεται μετά θάνατον ένας μπάρμπας μου, που έφαγε τα Βαλκάνια με το κουτάλι (με την καλή και την κακή έννοια) και μου έλεγε πάντα ότι «ο Ρουμάνος δεν είναι εθνικότητα, είναι επάγγελμα». Καλό είναι, λοιπόν, αυτό που εγώ έμαθα διά της αποστήθισης σε τρυφερή ηλικία να το καταλάβει και η κυβέρνηση του λαοπρόβλητου Κυριάκου.
Ματ στην ανωνυμία σε τρία φόρα
Όταν, πριν από σκάρτο ενάμιση μήνα, στο Alitheia Forum ο εκπρόσωπος Μαρινάκης άνοιξε τη συζήτηση για την ανωνυμία στο διαδίκτυο, πολλοί εκφραστές «του προοδευτικού χώρου» εξανέστησαν. Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι, με μπόλικα fake news (όπως αυτό για τον επαναπατρισμό της κόρης του πρωθυπουργού). Δύο φόρα μετά, η πρόταση του ψηλού της κυβέρνησης δείχνει να μπαίνει ξανά στο τραπέζι, διά στόματος Μητσοτάκη αυτήν τη φορά. Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά: Την Παρασκευή στο Delphi Forum ο υφυπουργός Μαρινάκης έβαλε ξανά στο τραπέζι την πρόταση για ταυτοποίηση χρηστών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τονίζοντας την ανάγκη η Ελλάδα να πιέσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο και, λίγα λεπτά μετά στο ίδιο πάνελ, ο αρμόδιος υπουργός, Παπαστεργίου, τόνισε ότι «είναι σημαντικό να υπάρξουν πιο σαφείς υποχρεώσεις ως προς την ταυτοποίηση και την ευθύνη των χρηστών» και ότι «η Ευρώπη χρειάζεται ένα κοινό κανονιστικό πλαίσιο και όχι αποσπασματικές εθνικές πρωτοβουλίες». Λίγες ώρες μετά, στη συζήτηση του προέδρου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο Μακρόν και τον συναγωνιστή Παπαχελά, στο περιθώριο του Ελληνογαλλικού Φόρουμ, ο ίδιος ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε σε ένα φαινόμενο που «καθίσταται ανεξέλεγκτο», κάνοντας λόγο για «μάχη διαφύλαξης του δημόσιου χώρου». Χαρακτήρισε, επίσης, μεγάλη πρόκληση για όλους τη θέσπιση κατάλληλων κανόνων όσον αφορά τη δημόσια σφαίρα, ακόμη και όσον αφορά την ανωνυμία, συσχετίζοντάς το μάλιστα με τις εκλογές των επόμενων μηνών σε όλη την Ευρώπη. «Ματ σε τρεις κινήσεις», θα λέγαμε σε σκακιστική ορολογία, αλλά εν προκειμένω μιλάμε για ματ σε τρία φόρα.
Πολιτική επιβίωση και κοινωνική συνοχή
Μένω λίγο ακόμα στο θέμα, γιατί δεν θεωρώ καθόλου τυχαίο το ότι ο πρωθυπουργός επιλέγει να βγει ο ίδιος μπροστά σε ένα τέτοιο ζήτημα. Και αυτό γιατί όλα τα focus groups (που λέμε και στα Φαλάσαρνα) δείχνουν ότι ο πρόεδρος Κυριάκος διατηρεί σχεδόν αλώβητη την αξιοπιστία του σε ζητήματα τεχνολογικής ρύθμισης. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι σπάνια μιλάει στον αέρα, αλλά συνηθίζει να βάζει τα θέματα στην ατζέντα όταν έχει επεξεργαστεί το πλαίσιο που θα θέσει στον δημόσιο διάλογο. Και μιλάμε για ένα θέμα που, όπως και το «φρένο» των social media στους ανήλικους, είναι μεν βαθιά πολιτικό, αλλά ταυτόχρονα (και πρωτίστως) κοινωνικό. Γιατί δεν πρόκειται απλώς για έναν όρο επιβίωσης κάθε συστημικού κόμματος, αλλά για προϋπόθεση της ίδιας της κοινωνικής συνοχής. Γιατί μπορεί κάποιοι στην αντιπολίτευση να νομίζουν ότι στα οικογενειακά τραπέζια συζητούν για τις υποκλοπές, αλλά η πραγματικότητα λέει ότι οι οικογένειες ανησυχούν περισσότερο για το αν το παιδί τους κινδυνεύει να εμφανιστεί σε ένα ψεύτικο πορνό βίντεο, παρά για το αν τους ακούει ο κάθε Ντίλιαν.
Ο γραμματέας (του ΠΑΣΟΚ) που επαινούσε την κυβέρνηση (της ΝΔ)
Η στήλη θα ήθελε να συγχαρεί τον Γιάννη Βαρδακαστάνη για την εκλογή του στη θέση του γραμματέα της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ. Και επειδή όλοι ξέρουμε ότι ο πρόεδρος Ανδρουλάκης δίνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον (για να το πω κομψά) στα εσωκομματικά, η επιλογή ενός προσώπου που αναγνωρίζει τα θετικά των πολιτικών του αντιπάλων είναι ίσως μια καλή αρχή ώστε οι τόνοι της αντιπαράθεσης να πέσουν και να επανέλθει ο δημόσιος διάλογος σε όσα απασχολούν την κοινωνία. Όχι, δεν τρελάθηκα, ούτε ήπια πολύ το Σαββατοκύριακο – τουλάχιστον όχι την ώρα που έγραφα αυτό το σημείωμα. Απλώς αντιγράφω από το Δελτίο Τύπου της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία όσα έλεγε ο πρόεδρός της τον Νοέμβριο του 2022. «Η υλοποίηση της κάρτας αναπηρίας, που για πρώτη φορά προτάθηκε από την ΕΣΑμεΑ το 1991, αποτελεί την πλήρη δικαίωση της θέσης του αναπηρικού κινήματος ότι πρέπει να έχει χαρακτηριστικά ταυτότητας. Με την κάρτα παρέχεται η δυνατότητα απεικόνισης των στοιχείων και χαρακτηριστικών του/της κατόχου, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Έτσι, βάζουμε τέλος στη δημόσια χρήση της γνωμάτευσης της αναπηρίας για πάνω από 500.000 Άτομα με Αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στη χώρα μας. Με μεγάλη μας χαρά και δικαίωση, η κάρτα αναπηρίας αποτελεί πλέον την κάρτα αξιοπρέπειας για καθεμία και καθέναν από εμάς». Μάλιστα, λίγο πιο κάτω ο σύντροφος Βαρδακαστάνης αναφέρθηκε και στο Ψηφιακό Μητρώο Ατόμων με Αναπηρία, που ανακοινώθηκε ταυτόχρονα, τονίζοντας ότι «αποτελεί μια βαθιά μεταρρύθμιση για τη χώρα».
Περί κοινωνικού κράτους και Κράτους Δικαίου
Συνεχίζω την ανάγνωση των δηλώσεων του νέου «πράσινου» γραμματέα, ο οποίος προέβη και σε μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή, με όρους αυτοκριτικής, αλλά και σύγκρισης με προηγμένες χώρες: «Η Κάρτα Αναπηρίας είχε νομοθετηθεί από το 1996, αλλά μέχρι τον Ιούλιο του 2022 καμία κυβέρνηση δεν είχε αποφασίσει η κάρτα αυτή να έχει χαρακτηριστικά ταυτότητας. Η ελληνική Κάρτα Αναπηρίας είναι η πιο προχωρημένη σε όλη την Ευρώπη και ίσως και παγκοσμίως και μπορεί να δείξει τον δρόμο για την Ευρωπαϊκή Κάρτα Αναπηρίας. Μόνο δύο ευρωπαϊκές χώρες, η Γερμανία και η Ισπανία, διαθέτουν κάρτες αναπηρίας με χαρακτηριστικά ταυτότητας». Είπε μόνο αυτά ο σύντροφος Βαρδακαστάνης; Όχι, είπε κι άλλα: «Για εμάς η κάρτα αυτή είναι κάρτα αξιοπρέπειας και έτσι πρέπει να την αγκαλιάσουν όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες με αναπηρία. Γιατί παύει για εμάς και για εμένα η χρήση της γνωμάτευσης και των προσωπικών δεδομένων ως ρεκλάμα, καθώς μέχρι σήμερα για να αποδείξουμε ότι είμαστε Άτομα με Αναπηρία έπρεπε να δείχνουμε τις γνωματεύσεις αναπηρίας και τα προσωπικά μας δεδομένα». Εγώ, λοιπόν, αν ήμουν στο Μέγαρο Μαξίμου (που έχω να περάσω έστω και απέξω εδώ και έναν χρόνο), τις δηλώσεις αυτές θα τις έκανα σημαία σε όποιο πάνελ άκουγα κάποιο στέλεχος της Χαριλάου Τρικούπη να μου κουνάει το δάχτυλο για την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους. Και όχι μόνο του κοινωνικού κράτους, γιατί τα προσωπικά δεδομένα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του Κράτους Δικαίου – του αγαπημένου θέματος της «προεδρικής φρουράς» του κραταιού Νικόλα.
Τα «ανθρωποδίκτυα» του ΠΑΣΟΚ εναντίον «ομάδων αυτοοργάνωσης» του Τσίπρα
Δεν χρειάζεται να σας εξηγήσω πως άρχισε ήδη ο σκληρός ανταγωνισμός μεταξύ του προέδρου Ανδρουλάκη και του εκ νέου προέδρου Τσίπρα για την πρωτοκαθεδρία στη… δεύτερη δημοσκοπική θέση. Ως γνωστόν, ο συγγραφέας της «Ιθάκης» περιορίζει όπως όπως τις ιστορικές αναλύσεις του για το παρελθόν και ετοιμάζεται να στήσει το νέο του κόμμα με τις λεγόμενες «ομάδες αυτοοργάνωσης». Κάποιοι, δηλαδή, αυτοοργανώνονται σε πυρήνες -«από τα κάτω», που λένε- και ετοιμάζονται να υποδεχτούν με «ωσαννά» τον αναβαπτισμένο αρχηγό τους. Ωστόσο, ένας φίλος μου ΠΑΣΟΚος μου είπε πώς και στο θέμα αυτό φαίνεται ο Αλέξης να αντιγράφει τα κόλπα του ΠΑΣΟΚ. Όχι μόνο μου το υπογράμμισε, αλλά, προς απόδειξη, μου είπε πως υπάρχει στο ΠΑΣΟΚ και επί τούτου γραμματέας αυτοοργάνωσης, ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος, που θα συμμετέχει ex officio στο νέο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος. Μάλιστα, βασικός σκοπός του τμήματος αυτοοργάνωσης του ΠΑΣΟΚ είναι η έμφαση στο στήσιμο «ομάδων πρωτοβουλίας» και «ανθρωποδικτύων» σε όλη τη χώρα. Που σημαίνει πως με το νέο κόμμα Τσίπρα δεν θα έχουμε μόνο συγκρούσεις κορυφής, αλλά και μονομαχίες σε τοπικό επίπεδο των «ομάδων αυτοργάνωσης» των υποστηρικτών του Τσίπρα με τα πράσινα «ανθρωποδίκτυα». Καλά ξεμπερδέματα!
Ο δόκτωρ Διονύσης και ο μίστερ Τεμπονέρας
Εν τω μεταξύ, στον ΣΥΡΙΖΑ συντελούνται σκηνές απείρου κάλλους, που κάνουν και τα νουμεράκια επιθεώρησης του Σεφερλή να ωχριούν. Το μαγαζί θυμίζει καταστήματα που γράφουν «ξεπούλημα λόγω διάλυσης» ή «όλα μισοτιμής λόγω συνταξιοδότησης» και άλλα συναφή. Έτσι, πλέον κάποιοι προβεβλημένοι αριστεροί δεν κωλώνουν και πατάνε ταυτόχρονα σε δύο βάρκες, λες και δεν τρέχει τίποτα. Παράδειγμα τρανό, ο Διονύσης Τεμπονέρας. Χθες μίλησε σε εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Νέα Σμύρνη ως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Όμως μόλις την περασμένη Τετάρτη μίλησε στην Κόρινθο, σε εκδήλωση στήριξης του Αλέξη Τσίπρα, με την ιδιότητα του μέλους της πρωτοβουλίας του νέου κόμματος του Αλέξη – μαζί με τον Νίκο Μπίστη, που μετακινείται από κόμμα σε κόμμα πιο γρήγορα και από τις κινητές εορτές. Και όλα αυτά γίνονται και περνούν λες και δεν τρέχει κάστανο… Τέτοια είναι η κατάπτωση στον χώρο της Αριστεράς, που κατά τα άλλα περιμένει τη… νέα Φιλική Εταιρεία του Αλέξη για να διασωθεί.
Αγνοούμενος ο Μακρόν στη Χαριλάου Τρικούπη
Πήγε στο Φόρουμ των Δελφών, έκανε χθες μια εκτεταμένη ομιλία στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, αλλά ο πρόεδρος Νίκος δεν βρήκε ούτε μια τόση δα λέξη να πει για τα αποτελέσματα της επίσκεψης Μακρόν στην Ελλάδα, την υπογραφή σημαντικών συμφωνιών, κυρίως για την άμυνα, σε τόσο κρίσιμη περίοδο. Εντάξει, δεν περίμενα να πετάξει τη σκούφια του, αλλά μια κουβέντα για το ότι η χώρα ενισχύει τους δεσμούς της άμυνας με τη Γαλλία δεν θα έπεφτε βαριά… Άλλωστε, επειδή -όπως είπε στη χθεσινή του ομιλία- είναι έτοιμος να κυβερνήσει τον τόπο, δεν μπορεί να περιορίζεται σε φλύαρες τοποθετήσεις του τύπου «την ίδια ώρα που εμείς εκφράζουμε αυτήν την ανάγκη και αυτόν τον στόχο για την ανθρωπότητα, εδώ στη χώρα μας η κυβέρνηση έχει επιλέξει έναν διαφορετικό δρόμο. Συνδέει τη χώρα με τις επιλογές της όλο και περισσότερο, στο άρμα όσων υπονομεύουν το διεθνές δίκαιο. Συνεχώς μακριά από την ιστορία μας και τις επιλογές του χθες. Ευθυγραμμίζεται με λογικές ισχύος, αντί αρχών». Περί… Μακρόν, ουδείς λόγος. Επίσημα αγνοείται στη Χαριλάου Τρικούπη.
Τι άλλο θα γίνει για να μιλήσουμε για τη Ζωή;
Το είδαμε κι αυτό να συμβαίνει, λοιπόν. Την προηγούμενη Πέμπτη δύο υπάλληλοι της Επιθεώρησης Εργασίας που ερευνούσαν την εργατική διαφορά μεταξύ της Πλεύσης Ελευθερίας και μιας πρώην εργαζόμενης του κόμματος κατέληξαν στο αυτόφωρο. Ο λόγος; Καλά μαντέψατε. Τους μήνυσε η πρόεδρος Ζωή για απόπειρα εκβίασης. Επειδή αυτά τα πράγματα είναι πρωτοφανή, ακόμα και όταν μιλάμε για την κόρη του Νίκου Κωνσταντόπουλου, είναι η ώρα να το πούμε καθαρά. Αυτά είναι τα αποτελέσματα όταν όλοι φοβούνται να σηκώσουν ανάστημα απέναντι σε συμπεριφορές εκτός ορίων. Κι όταν λέω «όλοι», εννοώ από το πολιτικό σύστημα μέχρι τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Πού είναι οι ανακοινώσεις της «δημοκρατικής αντιπολίτευσης» από την Παρασκευή, που δύο άνθρωποι που πήγαν να κάνουν τη δουλειά τους βρέθηκαν πίσω από τα κάγκελα; Πού είναι η υπεράσπιση του υπουργείου Εργασίας (και της ίδιας της αρμόδιας υπουργού) προς τα στελέχη του; Ποια είναι η αντίδραση του ΔΣΑ; Παρεμπιπτόντως, να τους συγχαρούμε ξανά τους συμβούλους (πράσινους, κόκκινους και με «ολίγη» από γαλάζιο) για την παραχώρηση αίθουσας προκειμένου να κάνει η πρόεδρος της Πλεύσης ντουέτο με τον μπαμπά της για την υπόθεση που αναμένεται να ελεγχθεί πειθαρχικά. Γενικά, όποιος νομίζει ότι χαϊδεύοντας τη Ζωή, αυτή θα βρει άλλα χέρια να δαγκώσει, κάνει λάθος. Και όποιος δεν θέλει να το δει, κακό του κεφαλιού του.
Κάθετος Διάδρομος: Επόμενος σταθμός, Κροατία
Στην Κροατία μεταφέρεται αυτήν την εβδομάδα το διεθνές ενδιαφέρον γύρω από τον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου. Στο πλαίσιο του Three Seas Initiative Summit στο Ντουμπρόβνικ, στο οποίο θα συμμετάσχουν περισσότεροι από 800 εκπρόσωποι κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και επενδυτικών οργανισμών, αναμένεται να δοθεί νέα ώθηση σε ένα έργο που αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη γεωπολιτική και οικονομική σημασία. Η συνάντηση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρου Παπασταύρου, με τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ για την Ενέργεια, Joshua Volz, την περασμένη εβδομάδα, επιβεβαίωσε ότι Αθήνα και Ουάσιγκτον κινούνται με κοινό στρατηγικό προσανατολισμό, επιδιώκοντας να μετατρέψουν τον σχεδιασμό σε απτά αποτελέσματα. Και, απ’ ό,τι έμαθα, στο Ντουμπρόβνικ ο Παπασταύρου θα έχει συνάντηση και με τον Αμερικανό ομόλογό του, Κρις Ράιτ. Ο Κάθετος Διάδρομος, που συνδέει τα συστήματα μεταφοράς φυσικού αερίου της Ελλάδας με χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, συνιστά κρίσιμο εργαλείο για τη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού και την ενίσχυση της ενεργειακής ασφάλειας της ηπείρου. Σε μια περίοδο αυξημένων αβεβαιοτήτων στις διεθνείς αγορές ενέργειας, η προώθηση του έργου αποκτά ιδιαίτερη σημασία, με την Ελλάδα και τον Παπασταύρου να διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην επιτάχυνση των διαδικασιών και την ενίσχυση της διεθνούς συνεργασίας. Η πρόσφατη συμφωνία των Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς για ένα πλήρως εναρμονισμένο πλαίσιο προσφοράς δυναμικότητας από το 2026-2027 ενισχύει την αξιοπιστία και την εμπορική ελκυστικότητα του διαδρόμου, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για πιο σταθερές και μακροπρόθεσμες συνεργασίες στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου.
