Το επιχειρηματικό σχέδιο για αδύναμο Μητσοτάκη, αυτό που ενοχλεί τους βουλευτές της ΝΔ, η απάντηση Κατσανιώτη στον Σκέρτσο και τα “όχι” που εισέπραξε ο Ανδρουλάκης

Ο στόχος να αποδυναμωθεί ο Μητσοτάκης, η «ηθική και πολιτική ασυλία» Σκέρτσου και οι αρνήσεις στον Ανδρουλάκη για τη θέση του γραμματέα

Κυριάκος Μητσοτάκης ©Eurokinissi / Μιχάλης Καραγιάννης

Απάντηση Κατσανιώτη στον Σκέρτσο: «Ψάξε αλλού για εχθρούς»

«Ας ψάξει αλλού για εχθρούς ο Σκέρτσος. Στη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχουν ούτε εσωτερικοί εχθροί ούτε αντίπαλοι. Εάν κάποιοι τους αναζητούν, ας ψάξουν αλλού. Υπάρχουν βουλευτές και στελέχη που αγωνιούμε για τα προβλήματα και την καθημερινότητα των πολιτών. Προβλήματα που απαιτούν παρεμβάσεις και εμείς θα είμαστε στην πρώτη γραμμή για τη λύση τους». Τα ως άνω δήλωσε αποκλειστικά στη στήλη ο Nεοδημοκράτης βουλευτής Ανδρέας Κατσανιώτης, απαντώντας στα όσα είχε πει λίγη ώρα νωρίτερα στο προσυνέδριο της ΝΔ στο Ναύπλιο ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος. Επί της ουσίας, ο Αχαιός πολιτικός δεν λέει τίποτα περισσότερο από το αυτονόητο, που πολλές φορές είναι αυτό που ξενίζει τους επονομαζόμενους «kyriakistas». Πάντως, από τα λίγα που έχω αρχίσει και καταλαβαίνω, δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι η ιστορία με τον υπουργό Άκη δεν θα πάει και τόσο καλά.

Απόλυτη στήριξη (σύμφωνα με την Καθημερινή) στον υπουργό Άκη

Ειλικρινά απορώ, όχι με την καρδιά μου, αλλά με την αγωνία των επιτελών του Μητσοτάκη να μας πείσουν με πόσο φανατισμό εξακολουθεί να στηρίζει τον υπουργό Σκέρτσο ο πρωθυπουργός. Λες και διανοήθηκα, ακόμη και εγώ, από τούτη εδώ τη φτωχική (σε επίπεδο πληροφόρησης) γωνίτσα, να θέσω υπό αμφισβήτηση τον διαχρονικό εναγκαλισμό των δύο ανδρών. Επειδή διάβασα ένα ακόμη σχόλιο στην «Καθημερινή» του Αλαφούζου, σε σχέση με τη στήριξη του αρχηγού Κυριάκου στον υπουργό Άκη, σπεύδω να σημειώσω ότι ακριβώς αυτό είναι που ενοχλεί τους βουλευτές και τα στελέχη της ΝΔ. Το γεγονός δηλαδή της «ηθικής και πολιτικής ασυλίας», της οποίας σταθερά και διαχρονικά απολαμβάνει ο επί της Επικρατείας κυβερνητικός αξιωματούχος. Συγκεκριμένα, όπως λένε, έχει αποδειχτεί πως ό,τι κι αν πει ο Σκέρτσος, όχι μόνο δεν πρόκειται να τιμωρηθεί, αλλά απεναντίας, κάθε φορά που κάνει ένα λάθος, δεν αργεί η ώρα που επιβραβεύεται.

Το «πέσιμο» του Παππά

Άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τα όσα είπε στους συναγωνιστές Γκαντώνα και Φουσκίδη ο βουλευτής Παππάς και δεν σας κρύβω ότι αισθάνθηκα κάπως καλύτερα, αφού μέρα με τη μέρα διαπιστώνω ότι αυξάνεται ο αριθμός των βουλευτών που επί της ουσίας υποστηρίζουν το πολιτικά προφανές. Ότι δηλαδή ο υπουργός Σκέρτσος, ως «επιτελάρχης» του επιτελικού κράτους, δεν μπορεί να αποποιείται των όποιων ευθυνών του αναλογούν για το μπάχαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεδομένου ότι ένα από τα χαρτοφυλάκια που εποπτεύει από το ’19 είναι και αυτό του Αγροτικής Ανάπτυξης. Ο βουλευτής Παππάς, που έχει πάρει κάτι χιλιάδες ψήφους στα Δωδεκάνησα, σε αντίθεση με τον Σκέρτσο, που απολαμβάνει μόνο της εμπιστοσύνης του αρχηγού Κυριάκου, είπε και κάτι άλλο, που θα επιχειρήσω να το αποδώσω σε ελεύθερη μετάφραση. Ότι δηλαδή δεν μπορεί ο Σκέρτσος, όπως και ο κάθε Σκέρτσος, να γράφει τους βουλευτές εκεί που δεν πιάνει μελάνι, στον βωμό της όποιας επιτελικότητας. Επειδή τον Παππά τον γνωρίζω από τότε που ήμουν 1,67, γιατί όσο περνούν τα χρόνια κάπως μαζεύω σε μπόι, και με δεδομένο ότι αν κάτι έχει μάθει να κάνει καλά, είναι να μαζεύει κόσμο, καλό θα ήταν να ξανακούσουν κάνα, δυο φορές αυτά που είπε χθες στο ραδιόφωνο των ομόσταβλων «Παραπολιτικών». Εκτός κι αν εκεί στο Μαξίμου πιστεύουν ότι κάθε πρωί ξυπνούν οι βουλευτές και επειδή δεν έχουν κάτι άλλο να περάσουν τον χρόνο τους, αποφασίζουν να την πέσουν στον λαοπρόβλητο Σκέρτσο.

Οι «υποβολείς» και η άρνηση της πραγματικότητας

Πάντως, εκείνο που ξεχώρισα, γιατί έχει και τη μεγαλύτερη κατά την ταπεινή μου άποψη αξία, είναι η αναφορά αλά Big Mouth, που έκανε ο βουλευτής Παππάς (που εκλέγεται από κάτι 20.000 και βάλε Νεοδημοκράτες στα Δωδεκάνησα, άρα δεν έχει «κατ’ απονομή άποψη», όπως για παράδειγμα η παρέα των «kyriakistas»), σε σχέση με τις τεράστιες θεσμικές ευθύνες που αναλογούν στον Σκέρτσο στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. «Δεν μπορεί για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να έχουνε ευθύνη 7 υπουργοί, 15 υφυπουργοί, 7 πρόεδροι, αλλά αυτός ο οποίος επόπτευε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και είχε μια άμεση ευθύνη από πάνω -γιατί είναι στις αρμοδιότητες του κ. Σκέρτσου- να μην έχει καμία εμπλοκή, καμία ευθύνη! Θα έπρεπε, όπως κρίνονται όλοι, να κριθούν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι είναι στενοί συνεργάτες (του πρωθυπουργού) και οι οποίοι αποφασίζουν για πάρα πολλά πράγματα, τα οποία έχουν οδηγήσει σε όχι πολύ καλό δρόμο την κυβέρνησή μας», επισήμανε ο Παππάς, που επαναλαμβάνω, για όση αξία έχει η σχετική επανάληψη, ότι είναι ένας από τους βουλευτές που συγκροτούν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, η οποία πλειοψηφία με τη σειρά της στηρίζει τον πρόεδρο Μητσοτάκη, προκειμένου να εμπιστεύεται για όσο ο ίδιος κρίνει τον Σκέρτσο και γενικώς του «Σκέρτσους». Και επειδή τη ΝΔ την ξέρω και από την καλή και από την ανάποδη, από την περίοδο που οι «kyriakistas» πάλευαν να κάνουν πρωθυπουργό τον Βενιζέλο και κάτι άλλοι μιντιάρχες την έπεφταν οικογενειακώς στον Μητσοτάκη, προφανώς και δεν μασάω, σε αυτά που ακούω τις τελευταίες μέρες, ότι δηλαδή τα όσα υποστηρίζουν οι βουλευτές προέρχονται από «υποβολείς», άρα δεν είναι «δικά» τους. Δυστυχώς, και «δικά» τους είναι, και όσο περνά ο καιρός θα γίνονται και «δικά» του – και αναφέρομαι στον αρχηγό Κυριάκο. Το θέμα, ωστόσο, είναι να αντιληφθεί το συντομότερο δυνατόν την πραγματικότητά (του), γιατί κάτι μου λέει ότι η άρνηση σε αυτήν (την πραγματικότητα) δεν οδηγεί πάντα σε ασφαλείς διεξόδους.

Το αντάρτικο των πέντε γαλάζιων

Με δεδομένο ότι τους τέσσερις από τους πέντε Νεοδημοκράτες βουλευτές που υπογράφουν την ανοικτή επιστολή που δημοσιεύθηκε στα «Νέα» τους γνωρίζω πολύ πριν ανακαλυφθεί η πολιτική γοητεία του υπουργού Σκέρτσου, και επειδή πρόκειται για διαχρονικούς αγωνιστές της παράταξης, δεν σας κρύβω ότι κάπως ανησύχησα, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι και τους προβληματισμούς τους. Με την ιδιότητα του προνομιακού συνομιλητή των Κατσανιώτη, Μπαραλιάκου, Οικονόμου και Παππά, γιατί τον βουλευτή Ζεμπίλη δεν τον γνωρίζω, σπεύδω να σας πω ότι οι τέσσερις το τελευταίο που ονειρεύονταν, τουλάχιστον στην επίγεια ζωή τους, είναι να κάνουν μια τρίτη καριέρα (γιατί έχουν κάνει ήδη δύο) ως «αντάρτες» του Μητσοτάκη. Υπηρετώντας μια ντουζίνα χρόνια την παράταξη, χωρίς να τη διαχωρίζουν σε «νέα» και «παλιά» ΝΔ, διακατέχονται από μια αγωνία, που συνδέεται (η αγωνία) με το ξεχαρβάλωμα που έχει προκληθεί στην κομματική δομή, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο Σκέρτσος, και γενικώς οι «Σκέρτσοι», αν μπορούσαν, θα καταργούσαν διά νόμου, εκτός από τον σταυρό προτίμησης, και τους… βουλευτές που δεν ταιριάζουν στο προφίλ τους. Επειδή κάπως το έψαξα, το γεγονός ότι αποφάσισαν την ανοικτή επιστολή να την υπογράψουν πέντε και όχι έξι, μόνο τυχαίο δεν θα πρέπει να θεωρείται. Και αυτό το αφήνω εδώ απλώς για να υπάρχει…

Η απουσία του Χρυσομάλλη

Για όσους γνωρίζουν τη γαλάζια ανθρωπογεωγραφία, προκάλεσε μια κάποια εντύπωση το ότι από τους υπογράφοντες την ανοικτή επιστολή απουσιάζει (ως αναμενόταν) το ονοματεπώνυμο του βουλευτή Μίλτου Χρυσομάλλη, ο οποίος εκτός των άλλων διατηρεί στενή προσωπική σχέση με τους Παππά, Μπαραλιάκο και Κατσανιώτη. Ωστόσο, κάτι μου λέει το ότι από το επίμαχο κείμενο δεν υπάρχει η υπογραφή του βουλευτή Μεσσηνίας έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτοί που ανέλαβαν τη σχετική πρωτοβουλία δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να θολώσει το μήνυμα, με σχόλια του τύπου, τι να σχολιάσουμε για μια επιστολή που την υπογράφει ο άνθρωπος του Σαμαρά και άλλα τέτοια ωραία.

Ο Σκέρτσος και οι σημαδούρες!

Τόσους πονοκεφάλους έχει ο υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος και τώρα ήρθαν να προστεθούν και οι σημαδούρες για τα σκάφη αναψυχής! Γιατί; Μα γιατί από τις αρχές της εβδομάδας τρέχει και δεν φτάνει, αφού ήταν αυτός που χειρίστηκε το θέμα με τις διαδικασίες-εξπρές, άνευ διαγωνισμών, κατά παράβαση κοινοτικών οδηγιών, που επιχειρεί να παραχωρήσει το Δημόσιο το δικαίωμα εκμετάλλευσης θαλασσίων κόλπων σε ιδιώτες ή άλλους φορείς προκειμένου να λειτουργούν σημαδούρες για να δένουν πολυτελή σκάφη αναψυχής. Όσοι αντιδρούν στην επίμαχη Κοινή Υπουργική Απόφαση υποστηρίζουν πως η ρύθμιση που είχε αναλάβει να προχωρήσει ο Σκέρτσος προκαλεί σοβαρά ζητήματα αδιαφάνειας, ασφάλειας, ισότιμης πρόσβασης και διαφυγόντων εσόδων για το Δημόσιο. Όπως έγραψε η «Καθημερινή» την περασμένη Κυριακή, η ρύθμιση προβλέπει πως το μίσθωμα που πληρώνει ο ιδιώτης στο Δημόσιο δεν ξεπερνά τα 20 ευρώ ανά στρέμμα θάλασσας ετησίως! Πρόκειται για προκλητικά χαμηλό τίμημα, αφού στην Ιταλία το αντίστοιχο τέλος ξεκινά από τις 3.500 ευρώ και στην Κροατία από τα 1.000 ευρώ ανά στρέμμα. Τώρα κάποιοι ψάχνουν ποιοι βολεύονταν με τη συγκεκριμένη ρύθμιση και κάποιοι άλλοι πώς την πάτησαν στο Μέγαρο Μαξίμου και την προώθησαν.

Τα «νέα στοιχεία»

Όσα σας μετέφερα χθες σχετικά με την υπόθεση των υποκλοπών προκάλεσαν το ενδιαφέρον του πρωινού μου αναγνώστη, ο οποίος τυγχάνει να ξέρει δυο νομικά παραπάνω από εμένα και με κάλεσε για να μοιραστεί μαζί μου ορισμένες επιπλέον σκέψεις. «Ωραία όσα γράφεις, αλλά εμένα μου έκανε εντύπωση κάτι άλλο. Εδώ και δύο μήνες, από τον Φεβρουάριο, που ανακοινώθηκε η πρωτόδικη απόφαση, όλοι φωνάζουν ότι αργεί ο Άρειος Πάγος και ότι παραγράφονται πλημμελήματα», ξεκίνησε να μου λέει ο άνθρωπός μου. «Και ήρθαν χθες στη συνέντευξη Τύπου και έλεγαν ότι, πάνω που θα έφερναν νέα στοιχεία, βγήκε το πόρισμα Τζαβέλλα. Δεν σου φαίνεται παράξενο;», με ρώτησε και ομολογώ πως δεν είχα απάντηση. Ωστόσο, φαίνεται ότι τέτοιες απορίες δεν απασχολούν τον εκπρόσωπο Τσουκαλά, ο οποίος χθες στα ομόσταβλα «Παραπολιτικά» επανέλαβε το παράπονο ότι «ο κύριος Κεσσές πήγε στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου για να προσκομίσει νέα στοιχεία και του είπαν περίπου έλα από Δευτέρα». Έχει, λοιπόν, ενδιαφέρον να μάθουμε τι στοιχεία είναι αυτά και γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο «και πέντε» της υπόθεσης για να προσκομιστούν σε αυτόν που είναι επιφορτισμένος με την αξιολόγηση της υπόθεσης, δηλαδή τον Άρειο Πάγο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, αν τα περίφημα «νέα στοιχεία» δεν ήταν ακόμα στη δικογραφία, γιατί ζητούσαν τόσο καιρό να ανασυρθεί από το αρχείο;

Καθεστώς επηρεασμού

Καθώς διαπίστωσα ότι ο πρωινός μου αναγνώστης είχε όρεξη για κουβέντα, τον ρώτησα για την προαναγγελία στην οποία προέβη χθες ο Ζαχαρίας Κεσσές περί μελλοντικής μήνυσης για κατάχρηση εξουσίας εις βάρος των Αρεοπαγιτών που χειρίστηκαν την υπόθεση. «Αν θες τη γνώμη μου, προσπαθεί να κινητοποιήσει τη Δικαιοσύνη για να τον καλέσει να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του», μου είπε. «Ωστόσο», συνέχισε, «οι δικαστές έχουν πάψει να τσιμπάνε σε τέτοια κόλπα». Αυτό, όμως, που μου έκανε εντύπωση ήταν η εξήγηση που μου έδωσε αμέσως μετά: «Αν εμένα ένας πελάτης μου είχε υποστεί τέτοιο «στήσιμο» σαν αυτό που φωνάζουν ότι έπαθαν στο ΠΑΣΟΚ, το πρώτο πράγμα που θα έκανα θα ήταν να υποβάλω τις μηνύσεις την ίδια ώρα. Μέσα για να διοχετεύσει τους ισχυρισμούς του έχει, οπότε η ζημιά που θα πετύχαινε εις βάρος εκείνων που κατηγορεί θα ήταν πολλαπλάσια». Προτού με αποχαιρετήσει, μου είπε και κάτι τελευταίο: «Σκέψου να σπάσει ο διάολος το ποδάρι του, να γίνει πρωθυπουργός ο Ανδρουλάκης και να κάνει τη μήνυση ο Κεσσές. Δεν θα διαμορφωθεί ένα καθεστώς επηρεασμού της κρίσης του εισαγγελέα που θα αναλάβει τον φάκελο;», ήταν το ερώτημά του, στο οποίο εγώ δεν είχα απάντηση, οπότε το αφήνω στην κρίση σας.

Κάν’ το όπως στον ΟΠΕΚΕΠΕ

Αφήνοντας στην άκρη τα «βαριά νομικά» των υποκλοπών, θέλω να κάνω ένα σχόλιο από το επικοινωνιακό «μετερίζι» (ωραία λέξη, την ξεστομίζεις και μεταφέρεσαι σε κλαδική του ΠΑΣΟΚ το ’80). Γενικά, όσοι διεκδίκησαν τον ρόλο του «δημοσίου κατήγορου» σε αυτήν την υπόθεση έκαναν πάνω-κάτω ό,τι και στην περίπτωση του ΟΠΕΚΕΠΕ: δημιουργία αφηγήματος μέσω της διοχέτευσης στοιχείων σε δόσεις μέσω ΜΜΕ. Αυτό, όμως δεν λέγεται «φως στο σκάνδαλο». Λέγεται σαλαμοποίηση μέσω διαρροών. Τι συνέβη, λοιπόν; Ο Άρειος Πάγος δεν μπήκε σε αυτήν τη λογική, ο αντιεισαγγελέας Τζαβέλλας άνοιξε τον φάκελο, διαπίστωσε (καλώς ή κακώς, ας το κρίνουν οι ειδικοί) ότι δεν υπήρχαν νέα στοιχεία, έκλεισε τον φάκελο και διάφοροι που εδώ και δύο μήνες μιλούν ακατάπαυστα για την υπόθεση σε media και social media φωνάζουν ότι «κλείνετε την υπόθεση τώρα που θα σας τα φέρναμε». Όπως μου είπε και ένας άλλος φίλος, μάχιμος δικηγόρος, συμβαίνουν αυτά όταν η προτεραιότητα δεν είναι η ίδια η υπόθεση, αλλά το αφήγημα προς τα ΜΜΕ.

Το επιχειρηματικό σχέδιο για «αδύναμο» Μητσοτάκη

Έχοντας περάσει ένα δύσκολο βράδυ, έπειτα από καιρό την έπεσα στον καναπέ του γραφείου μου, και χωρίς να καταλάβω το πότε, άρχισα να ροχαλίζω. Μάλιστα, ήταν τόσο βαθύς και συνάμα γλυκός ο ύπνος, που δεν άργησε να ξεκινήσει ένα ονειρεμένο (όνομα και πράμα) ταξίδι, από αυτά που, αν μπορούσες, θα ήθελες να είναι ατελείωτο. Μέσα στον βαθύ ύπνο, άρχισα να βλέπω έναν τύπο που έμοιαζε με πασίγνωστο εισηγμένο της πιάτσας, ο οποίος εκτός του ότι είχε δώσει γην και ύδωρ στον πρόεδρο Τσίπρα, είχε και έναν δεύτερο στόχο, από αυτούς που κάνουν πικάντικα ακόμη και τα όνειρα. Ο δεύτερος στόχος, σύμφωνα πάντα με τα όσα «παρακολούθησα» στο όνειρο, δεν ήταν άλλος από το να αποδυναμωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Το ιδανικό (σύμφωνα με το όνειρο) για τον επιφανή και πλέον παραδοσιακό διαπλεκόμενο θα ήταν μετά τις εκλογές να αμφισβητηθεί ο αρχηγός Κυριάκος και κάπου εκεί να εμφανιστεί στην καλύτερη ως εθνοσωτήρια λύση ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Και ενώ το όνειρο είχε χτυπήσει… κόκκινο, ξύπνησα με τη γνωστή αγωνία των πρώτων δευτερολέπτων, που δεν είναι άλλη από την προσπάθεια που κάνω να συνειδητοποιήσω τι απ’ όσα κυριαρχούν στο μυαλό μου τα έχω δει στον ύπνο μου και πώς αυτά συνδέονται με τα άλλα του ξύπνιου μου.

Ρωμανός για την υποκρισία ΣΥΡΙΖΑ με την Ευρωπαία εισαγγελέα

Στην αποκάλυψη ότι ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Κόκκαλης χαρακτήρισε ελλειμματική τη δικογραφία που έστειλε στη Βουλή η Ευρωπαία εισαγγελέας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ προχώρησε ο Νίκος Ρωμανός σε πρωινή εκπομπή, προσθέτοντας: «Αυτό σημαίνει ότι ο κ. Κόκκαλης επιτίθεται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία;». Συγκεκριμένα, ο Ρωμανός υποστήριξε ότι ο Κόκκαλης έκανε την παραπάνω τοποθέτηση σε πάνελ στο Φόρουμ των Δελφών το Σάββατο, ταυτιζόμενος επί την ουσίας με τα κυβερνητικά στελέχη που ο ΣΥΡΙΖΑ (κατά τα άλλα) κατηγορεί για απαράδεκτες επιθέσεις στην Κοβέσι και στοχοποίησή της. Με ενδιαφέρον περιμένουμε την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι γίνεται με τη συμφωνία της Lamda Development και του Andrea Pignataro;

Έχουν περάσει κάποιοι μήνες από την ανακοίνωση της μεγάλης συμφωνίας της Lamda Development και του Ιταλού επιχειρηματία και μεγαλοεπενδυτή Andrea Pignataro για τη συμμετοχή του στο project του Ελληνικού και στο μετοχικό κεφάλαιο της Lamda. Η τελευταία ενημέρωση, πριν από τα Χριστούγεννα, ήταν ότι διεξάγεται διαχειριστικός έλεγχος από την πλευρά του Ιταλού επενδυτή, αλλά ο χρόνος ο οποίος έχει περάσει είναι αδικαιολόγητα μεγάλος, ειδικά όταν μιλάμε για μια εταιρεία όπως η Lamda. Μήπως τελικά θα πάει στον βρόντο και αυτή η επένδυση του Pignataro, όπως είχε γίνει και με το χαρτοφυλάκιο μη εξυπηρετούμενων δανείων Galaxy της Alpha Bank ή την εξαγορά της «Θεά Άρτεμις», η οποία δεν έγινε ποτέ; Για να μη σας θυμίσω το φιάσκο με το ενδιαφέρον του για την Τράπεζα Πειραιώς. Πάντως, στην Ιταλία έσκασαν ανακοινώσεις -κυρίως από την πλευρά του «επενδυτή»- ότι έλυσε το πρόβλημα της κατηγορίας για φοροδιαφυγή ύψους 1,2 δισεκατομμυρίου ευρώ, για την οποία διώκεται, καταβάλλοντας ποσό συμβιβασμού 280 εκατ. ευρώ. Θα με συγχωρήσετε, αλλά αυτό επιβεβαιώνει ότι έγινε καραμπινάτη φοροδιαφυγή και ότι τελικά έγινε κάποιος συμψηφισμός για να σταματήσει η δίωξη. Εν τω μεταξύ, φαίνεται πως σαλπάρει γι’ άλλη γη, γι’ άλλα μέρη, που λέει και το τραγούδι. Φήμες από την Ιταλία αναφέρουν ότι τελευταία έχει ερωτευτεί την Ινδία ως προορισμό των επενδύσεών του για την πραγμάτωση του ονείρου του, τη δημιουργία ενός παγκόσμιου κέντρου έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογίας. Οι φήμες λένε ότι μάλλον σκέπτεται και την πώληση της Cerved Properties Management (την πρώην Eurobank Properties Management), απ’ όπου ο επί σειρά ετών επικεφαλής της, Δημήτρης Ανδρίτσος, αποχώρησε πρόσφατα. Λέτε τελικά να μείνει στα κρύα του λουτρού η Lamda; Ξέρω εγώ, τι να σας πω!

Οι αρνήσεις στον Ανδρουλάκη για τη θέση του γραμματέα

Όσο ψηλώνουν οι τόνοι του συναγωνιστή Ανδρουλάκη επί παντός επιστητού τόσο φανερώνεται ο εκνευρισμός του για τις νέες κομματικές αφίξεις, που κάνουν στο ΠΑΣΟΚ δύσκολη τη ζωή. Το θέμα είναι πως και μέσα στη Χαριλάου Τρικούπη δεν συγκρατεί τα νεύρα του. Μπορεί να εκλέχτηκε νέος γραμματέας ο Βαρδακαστάνης, αλλά μαθαίνω πως δεν ήταν η πρώτη επιλογή, μάλλον κάπου η… δέκατη. Απευθύνθηκε σε πολλούς συντρόφους, και μάλιστα του δικού του χώρου -να μη λέμε ονόματα τώρα, σε βουλευτές, πολιτευτές που πρώτευσαν στο πρόσφατο Συνέδριο, υπεύθυνους τομέων-, αλλά εισέπραξε ένα μεγαλοπρεπές όχι. Βασικό τους επιχείρημα, η φιλοδοξία τους να είναι υποψήφιοι βουλευτές στις προσεχείς κάλπες. Δεν ξέρω αν κρατάει μπλοκάκι με τις αρνήσεις ο πρόεδρος Νίκος, αλλά πάντως ένα είναι σίγουρο, δεν ξεχνάει αυτούς που του λένε όχι…

Ο Φάμελλος και η λάθος αναφορά στον Κουρτάκη

Και ενώ είχα ξυπνήσει από τον μεσημεριανό ύπνο μου, ένας από τους επιμελείς του χώρου έσπευσε να μου στείλει, ένα κομμάτι της ομιλίας του προέδρου Φάμελλου, το οποίο είχε να κάνει με την πρόσφατη απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την υπόθεση των υποκλοπών. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από τα εσωκομματικά μπούτια του, μπέρδεψε και τον Κουκάκη με τον Κουρτάκη. Έτσι, «χρέωσε» στον δεύτερο τον δικηγόρο Κεσσέ, που, όπως είπε, κατέθεσε για λογαριασμό προφανώς του Κουκάκη, την προηγούμενη Παρασκευή, ένα αίτημα προς τον ανώτατο εισαγγελέα. Με αφορμή το μπέρδεμα του Φάμελλου, ξανασκέφτηκα ότι εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ έπειτα από χρόνια εξακολουθούν να βλέπουν στον ξύπνιο τους τον συναγωνιστή Κουρτάκη.

Το «red flag» της Χαριλάου Τρικούπη

Θυμάστε το «-Are you in pain? -No I’m in Spain», από το βιντεάκι της πρόσφατης επίσκεψης Ανδρουλάκη στο Φόρουμ του συντρόφου Σάντσεθ; Η αλήθεια είναι ότι, όπως κι εσείς, έτσι κι εγώ προσπαθώ να το ξεχάσω, ωστόσο μου το θύμισε χθες ένας παλιόφιλος, που έτυχε να μιλήσουμε ύστερα από καιρό. Μετά τις κλασικές ερωτήσεις για γονείς, παιδιά, σκυλιά, γατιά, η κουβέντα πήγε στα επαγγελματικά. Εκεί ο φίλος μού είπε ότι αυτήν την περίοδο συνεργάζεται με έναν πολιτικό του ευρύτερου (και υπό ανασύσταση) «προοδευτικού χώρου». Σε ένα από τα ραντεβού της ομάδας με ειδικούς επί των social media, το εν λόγω βίντεο του κραταιού Νικόλα φιγουράριζε πρώτο πρώτο μεταξύ των λεγόμενων «κακών πρακτικών», που στα Φαλάσαρνα τις λέμε bad practices. «Μα, δεν θέλουν και λίγο χιούμορ τα κοινωνικά δίκτυα;», ρώτησε ένας από τους συνεργάτες του πολιτικού; «Όπως ακριβώς το είπατε», ήταν η απάντηση, «χιούμορ – όχι αυτό». Μάλιστα, οι ειδικοί το πήγαν ένα βήμα παραπέρα: «Με όποιον και αν συνεργαστείτε, θα σας πει το ίδιο. Με το που δημοσιεύτηκε, μιλώντας με άλλες εταιρείες όλοι συμφωνούσαμε πόσο κακό ήταν». Για να το πω, λοιπόν, με ορολογία social media, η αγορά θεωρεί το χιούμορ της Χαριλάου Τρικούπη «red flag».

Η περίοδος Ζούλα στον ΣΚΑΪ

Ενίοτε οι παραιτήσεις γίνονται αποδεκτές. Η συγκεκριμένη ρήση επιβεβαιώθηκε και με το παραπάνω στην περίπτωση του πρώην διευθυντή ειδήσεων του ΣΚΑΪ, Βασίλη Παπαδρόσου, που ύστερα από έναν από τους συχνούς καβγάδες με τον Ζούλα, είπε να υποβάλει την παραίτησή του στον πρόεδρο Αλαφούζο, ο οποίος την έκανε αποδεκτή χωρίς δεύτερη σκέψη. Επειδή λοιπόν μέσα στα πολλά προσπάθησα να μάθω δυο, τρία πράγματα σε σχέση με το παρασκήνιο που προηγήθηκε της παραίτησης, δεν σας κρύβω ότι κάτι κατάφερα επ’ αυτού. Όπως έμαθα πριν από καμιά δεκαπενταριά μέρες είχε γίνει ένας χοντρός καβγάς μεταξύ Παπαδρόσου και Ζούλα, για ένα θέμα που απασχολούσε την ειδησεογραφία. Τότε ο πρώτος, μη αντέχοντας τη διαρκή υπονόμευση του δεύτερου, αποφάσισε να πάει στον Αλαφούζο, παραβλέποντας ότι πλέον οι δύο άνδρες ήταν σε κοινή γραμμή. Για την ιστορία και μόνο, να σας μεταφέρω και δύο ακόμη νέα από το συγκεκριμένο πεδίο. Το πρώτο αφορά την ανάληψη των ειδήσεων του ΣΚΑΪ από τον εκλεκτό του Ζούλα, Φώτη Καφαράκη και το δεύτερο σχετίζεται με την αποκλιμάκωση της έντασης που υπήρχε μεταξύ Ζούλα και του διευθυντή του ραδιοφώνου, Βασίλη Χιώτη.

! Για όση αξία μπορεί να έχει, να σας πω ότι ο νέος διευθύνων σύμβουλος του ΣΚΑΪ, Γρηγόρης Δημητριάδης, προσπάθησε (ανεπιτυχώς) να μεταβάλει την αποδοχή της παραίτησης Παπαδρόσου.