Οι μηνύσεις για τις υποκλοπές, το… κίνημα για την κατάργηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, το κόστος από τις δηλώσεις Σκέρτσου και το ποντάρισμα Παππά στο άκυρο του Τσίπρα

Ο Παππάς που ποντάρει στο άκυρο του Τσίπρα, ο Χρυσομάλλης και το «κίνημα» για την κατάργηση του γάμου των ομόφυλων

Αλέξης Τσίπρας © Eurokinissi / Στέφανος Ραπάνης

Τριήμερο στην Αθήνα για Μητσοτάκη

Κανονικά στο Μαξίμου θα βρίσκεται την Πρωτομαγιά ο πρόεδρος Μητσοτάκης, όπου μεταξύ των άλλων θα προεδρεύσει και του πρωινού καφέ. Όπως μαθαίνω, τις τελευταίες ώρες έχει ανακτήσει ψυχολογία, με το μόνο θέμα που τον απασχολεί (και ορθώς) να είναι αυτό της έντασης που παρατηρείται στους κόλπους της ΚΟ. Με δεδομένο ότι την επόμενη Πέμπτη είναι προγραμματισμένη η συνεδρίαση της ΚΟ, ήδη γίνεται μια σχετική προετοιμασία, αφού σε καμία περίπτωση ο αρχηγός Κυριάκος δεν θα ήθελε να ξεφύγει το πράγμα. Ωστόσο, από τα λίγα που μαθαίνω, παρόντος του πρωθυπουργού είναι κομματάκι δύσκολο να ξεσπάσει γενικευμένο αντάρτικο στη συνεδρίαση της επόμενης Πέμπτης, αν και οι «πέντε» σχεδιάζουν να εκπροσωπηθούν σε επίπεδο παρέμβασης. Σε αντίθεση με την ΚΟ, εκεί που υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να ξεφύγει το πράγμα είναι στο Συνέδριο, αφού τα μισά από αυτά που προαναγγέλλονται να πραγματωθούν, θα βρεθούμε στο πρώτο δύσκολο εσωκομματικό ματς επί προεδρίας Κυριάκου.

Στη Βουλή ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Την ερχόμενη εβδομάδα η χώρα θα κινηθεί στους ρυθμούς της επίσκεψης του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, μεγάλη η χάρη του. Εκτός από την εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο Ιωνικό Κέντρο της Μητρόπολης Νέας Ιωνίας, της οποίας ηγείται ο Μητροπολίτης Γαβριήλ, προκειμένου να τιμηθεί ο πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, παρουσία του Οικουμενικού, του Αρχιεπίσκοπου και του πρωθυπουργού, την Τρίτη ο προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας θα βρεθεί στη Βουλή, σε μια ξεχωριστή για το Κοινοβούλιο μέρα. Με αυτά και κάτι άλλα που φτάνουν στ’ αυτιά μου, αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι ο αρχηγός Κυριάκος ξεκίνησε να ρίχνει γέφυρες και προς την Εκκλησία, βλέποντας ότι έχει ξεκινήσει πάλι ένα περίεργο πανηγυράκι, με τους ρασοφόρους να στέλνουν κόσμο προς την Καρυστιανού.

Το πρόγραμμα του Κυριάκου

Και μια και ασχολήθηκα με το πρόγραμμα του προέδρου Μητσοτάκη, να σας πω ότι σήμερα θα παραστεί σε κάτι εγκαίνια, ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου της Κύπρου, τη Δευτέρα θα πάει στο Κολέγιο, ενώ την Τέταρτη θα ταξιδέψει μέχρι την Ιορδανία. Και το Σαββατοκύριακο, όχι αυτό, αλλά το επόμενο, θα ανηφορίσει μέχρι τη Θεσσαλονίκη, προκειμένου να συμμετάσχει στο προσυνέδριο της ΝΔ.

Ο Θεοδωρικάκος πάει (;) Μαξίμου

Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν προτίθεται να αλλάξει ούτε το κυπελλάκι που πίνει νερό ο Πίνατ, εσχάτως άρχισαν να κυκλοφορούν και πάλι στην πιάτσα κάτι πληροφορίες που τον θέλουν (τον Μητσοτάκη) να σχεδιάζει αλλαγές μέχρι και στο Μαξίμου. Ανάμεσα σε αυτά που άκουσα τις τελευταίες ώρες ήταν και κάτι που μου προκάλεσε τεράστια ταραχή, δεδομένου ότι εν όψει της έλευσης του εισαγόμενου πληθωρισμού, αδυνατώ ακόμη και ως πέρασμα από τη σκέψη μου να διανοηθώ ότι θα μετακινηθεί από το Ανάπτυξης ο φίλος μου ο Τάκης Θεοδωρικάκος. Και το γράφω αυτό γιατί κάποιος μου είπε ότι τελευταίος μπορεί και να μετακινηθεί στο Μαξίμου, χωρίς να έχει απολύτως καμία βάση η σχετική πληροφορία, αφού ούτε ο Τάκης επιθυμεί τη μετακίνησή του ούτε ο Μητσοτάκης θα ρίσκαρε να τον πάρει από το Ανάπτυξης.

Με ομάδα στο WhatsApp

Να σας πω ότι οι γαλάζιοι βουλευτές που τα έχουν πάρει άγρια στο κρανίο με τον υπουργό Σκέρτσο, ανάμεσα στα πολλά που έχουν κάνει, είναι και η δημιουργία group στο WhatsApp με τη χαρακτηριστική ονομασία «επιτελικό κράτος». Λαμβάνοντας τη σχετική πληροφορία, δεν ξέρω πώς μου πέρασε από το μυαλό αυτό που λέει συχνά πυκνά ένας φίλος μου, σε σχέση με τη δύναμη της χλεύης στην πολιτική, που πολλές φορές ξεπερνά ακόμη και την πιο τεκμηριωμένη κριτική.

Ο Υψηλάντης (ο Βασίλης) συνάντησε τον Άκη

Πριν προλάβει να τελειώσει το πέσιμο στον υπουργό Σκέρτσο ο βουλευτής Παππάς, ο ανθυποψήφιός του στα Δωδεκάνησα, Βασίλης (και κάτι άλλο που δεν το θυμάμαι) Υψηλάντης, έσπευσε να πάει στο προσυνέδριο του Ναυπλίου, προκειμένου να ακούσει τον συναγωνιστή Άκη. Πριν από την απόλαυση της ομιλίας, εξ όσων διαπίστωσα, είχε το μοναδικό, οφείλω να παραδεχτώ, προνόμιο να συνομιλήσει κατ’ ιδίαν με τον υπουργό Επικρατείας. Που λέει ο λόγος, φυσικά, γιατί η γλώσσα του σώματος είναι αποκαλυπτική του διαλόγου που είχαν οι δύο άνδρες. Επειδή προφανώς και τη γλώσσα δεν την έχουμε μόνο για να μιλάμε, ενίοτε τη χρησιμοποιούμε και για άλλες απολαύσεις, όπως το γλείψιμο, εκτός από το παγωτό, και στον υπουργό.

αλεξης τσιπρας

Ο Χρυσομάλλης και το «κίνημα» για την κατάργηση του γάμου των ομόφυλων

Το πρόσφατο άρθρο του βουλευτή Χρυσομάλλη στην ομόσταβλη «Απογευματινή» φαίνεται ότι ευαισθητοποίησε κι άλλους Νεοδημοκράτες βουλευτές, οι οποίοι ετοιμάζονται είτε στην ΚΟ είτε στο Συνέδριο να θέσουν ευθέως θέμα κατάργησης του νόμου για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών. Όπως μου λένε κάτι περίεργοι φίλοι μου, οι γαλάζιοι βουλευτές θεωρούν ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος για να τεθεί επί τάπητος το συγκεκριμένο θέμα. Και φυσικά οι ίδιοι αντιμετωπίζουν κάτι σαν φάρσα την πληροφορία που θέλει τον πρόεδρο Μητσοτάκη να διορίζει υποδιοικητή στην Τράπεζα της Ελλάδος τον φίλο μου τον Άλεξ Πατέλη. Δεδομένου ότι στον τελευταίο χρεώνουν εξ ολοκλήρου την εισήγηση που οδήγησε σε παραταξιακό Βατερλό, εξυπακούεται, όπως λένε, ότι πριν από τις εκλογές είναι στις αντενδείξεις οτιδήποτε θυμίζει τον νόμο και τους εμπνευστές του.

Από τα φόρα στο Υπουργικό

Σας έγραφα τη Δευτέρα πως κάτι μου λέει ότι θα επανέλθουμε σύντομα στο θέμα της ανωνυμίας στο διαδίκτυο και ήρθε το χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο να με δικαιώσει. Γιατί ο πρόεδρος Μητσοτάκης όχι μόνο άνοιξε ξανά τη συζήτηση, αλλά το έκανε με τρόπο που δείχνει ότι στο Μαξίμου το αντιμετωπίζουν πλέον ως ζήτημα μείζονος πολιτικής και κοινωνικής σημασίας. Ο πρωθυπουργός μίλησε ανοιχτά για την «ανώνυμη χυδαία τοξικότητα του διαδικτύου» και περιέγραψε το αδιέξοδο που συναντούν ακόμη και πολιτικά πρόσωπα όταν επιχειρούν να κινηθούν νομικά απέναντι σε λογαριασμούς λάσπης, πέφτοντας πάνω σε ένα τείχος ανωνυμίας. Μάλιστα, απευθυνόμενος προς τους αρμόδιους υπουργούς, χρησιμοποίησε τη φράση «πρέπει να το δούμε», που αποτελεί μια διακριτική προτροπή του αρχηγού Κυριάκου να κινήσουν το θέμα… χθες. Ταυτόχρονα, έσπευσε να βάλει και τη «θεσμική γραμμή», επιμένοντας ότι η ελευθερία της έκφρασης είναι απολύτως κατοχυρωμένη και πως το ζητούμενο είναι η ύπαρξη αντίβαρων απέναντι στη συκοφαντία και την οργανωμένη ψηφιακή αλητεία. Μαζί με εμένα, βέβαια, αυτός που δικαιώνεται κατά… προτεραιότητα και περισσότερο είναι ο εκπρόσωπος Μαρινάκης, που έβαλε πρώτος το θέμα στο τραπέζι, όταν αρκετοί έσπευδαν να τον παρουσιάσουν περίπου ως εχθρό της ελευθερίας του λόγου. Τελικά, μάλλον έβλεπε λίγο πιο μπροστά από τους υπόλοιπους.

Μήνυση για τις υποκλοπές από Λαζόπουλο

Όπως σας έχω γράψει εδώ και κάμποσο καιρό, αυτός που έχει πάρει την απόφαση να προχωρήσει σε μήνυση, επειδή λέει τον παρακολούθησαν με το Predator, είναι ο Λάκης Λαζόπουλος, ο οποίος, αν δεν κάνω λάθος, εκτός των άλλων τυγχάνει και διαπρεπής φίλος του προέδρου Τσίπρα. Σύμφωνα με τα όσα κυκλοφορούν εσχάτως στην πιάτσα, ο Mr Αλ Τσαντίρι έχει αποφασίσει να τινάξει την μπάνκα στον αέρα, ελπίζοντας ότι αυτήν τη φορά θα καταφέρει να κάνει τη μέγιστη ζημιά στον Μητσοτάκη.

Φήμες και για τον Σαμαρά

Εκτός από τον Λαζόπουλο, κάπου πήρε το αυτί μου ότι εσχάτως κάτι περίεργες σκέψεις έχει αρχίσει και κάνει ο πρόεδρος Σαμαράς. Κι όταν αναφέρομαι σε περίεργες σκέψεις, επειδή μόνο τέτοιες κάνει από τα χρόνια που ήταν μικρό παιδί, σπεύδω να αποσαφηνίσω ότι η περιέργεια συνδέεται με την πιθανότητα να καταθέσει μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα που διερευνά την υπόθεση των υποκλοπών. Όπως μου έλεγε ένας κοινός γνωστός, από τη στιγμή που θα τον δούμε να κάνει κάτι τέτοιο, τότε θα πρέπει να θεωρείται κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι θα ιδρύσει κόμμα.

Το σενάριο του νέου κόμματος

Με αφορμή την ως άνω επισήμανση, δεν σας κρύβω ότι μπήκα στον πειρασμό να ρωτήσω τον κοινό γνωστό αν όντως πιστεύει ότι ο πρόεδρος Σαμαράς θα προχωρήσει στη δημιουργία νέου φορέα. Χωρίς δεύτερη σκέψη και χωρίς να γνωρίζει κάτι περισσότερο από μένα επί του θέματος, έσπευσε να μου πει ότι δίνει πολλές πιθανότητες σε μια τέτοια προοπτική. Και αυτό γιατί ο αρχηγός Αντώνης δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του να κάθεται στο σπίτι και να μην είναι βουλευτής. Επειδή, λοιπόν, δεν μπορεί να πάει σε κανένα από τα υφιστάμενα κόμματα, θα συγκροτήσει ένα δικό του, μόνο και μόνο για να περνά την ώρα του. Με απλά λόγια, αντί να πάει στο ΚΑΠΗ, θα πηγαίνει στο κόμμα.

«Επενδύουν» στο Πρωτοδικείο για τις υποκλοπές

Πάντως, μια και το ‘φερε η κουβέντα, να σας πω (για την ακρίβεια να σας γράψω) ότι εκεί που εστιάζουν επί της ουσίας ο πρόεδρος Ανδρουλάκης και οι υπόλοιποι που ασχολούνται νυχθημερόν με την υπόθεση των υποκλοπών, προφανώς δεν είναι ούτε στην Εξεταστική της Βουλής ούτε στην πρόσφατη αρχειοθέτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Εκεί που ρίχνουν το βάρος τους είναι στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, όπου ως γνωστόν έχει διαβιβαστεί η πρόσφατη απόφαση του δικαστηρίου, προκειμένου να διενεργηθούν νέες ανακριτικές πράξεις. Επειδή μιλάμε περί μιας διαδικασίας που ξεκινά επί της ουσίας από το απόλυτο μηδέν, αφού θα παρελάσουν πολλοί και διαφορετικοί για να καταθέσουν, προφανώς και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν στην πορεία της εισαγγελικής έρευνας θα προκύψουν νέα στοιχεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται στη νομική επιστήμη.

Βλέποντας και κάνοντας

Μέχρι αργά χθες το βράδυ, που έκλεισα τη στήλη, δεν ήταν ακόμα ξεκάθαρο ποια γραμμή θα ακολουθήσει το Μέγαρο Μαξίμου ως προς την εξεταστική. Αναφέρομαι, φυσικά, στο κατά πόσο θα απαιτηθούν 120 ή 151 ψήφοι για να γίνει δεκτό το αίτημα του ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και ο πληροφοριοδότης μου από την πλαϊνή πόρτα του Μαξίμου μου μετέφερε ότι δεν κατάφερε να αλιεύσει κάτι, ούτε καν από τον απογευματινό προαυλισμό του Πίνατ, που πολλές φορές «μαρτυρά» τον σχεδιασμό του πρωθυπουργικού στρατηγείου. Η αίσθησή μου είναι ότι η κυβέρνηση θα κινηθεί με το «βλέποντας και κάνοντας», που εδώ που τα λέμε είναι και η θεσμικότερη προσέγγιση. Θα διαβάσουν την πρόταση και, αν πρόκειται για «κανονική» εξεταστική, τότε θα μείνουμε στις 120 ψήφους. Αν, όμως, το αίτημα είναι διατυπωμένο με τρόπο που θέτει ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας, τότε θα πάμε στις 151. Ως εκ τούτου, αν με διαβάζει κάποιος από την προεδρική φρουρά του κραταιού Νικόλα, ας κάνει έναν κόπο να προτρέψει τους συντάκτες του αιτήματος να δείξουν προσοχή στη διατύπωση. Εκτός εάν στη Χαριλάου Τρικούπη θέλουν να προκαλέσουν την κυβέρνηση να βάλει τον πήχη στο 151, προκειμένου να κάνουν μεγαλύτερο τζερτζελέ – ενδεχόμενο που μεταξύ μας δεν αποκλείω καθόλου.

Ποιος (και τι) θα καταθέσει στην εξεταστική;

Όπως θα έχετε διαπιστώσει, τις τελευταίες μέρες οι σχέσεις μου με τους φίλους μου τους δικηγόρους βρίσκονται στο καλύτερο σημείο τους. Έτσι, έχω ξεθαρρέψει κι εγώ, ρωτώντας ό,τι βλέπω στην επικαιρότητα. Μάλιστα, μία από τις ερωτήσεις μου απέσπασε και έπαινο από έναν συλλειτουργό της Δικαιοσύνης. «Επιτέλους, κάποιος ρώτησε το προφανές», ήταν η αντίδραση του δικηγόρου, όταν τον ρώτησα αν πιθανολογεί το ενδεχόμενο ο Ταλ Ντίλιαν να εμφανιστεί στην εξεταστική – και, γενικά, πώς βλέπει να κυλά η διαδικασία. «Ο Ντίλιαν είναι κατηγορούμενος», μου εξήγησε ο συνομιλητής μου. «Μέχρι τον Δεκέμβριο, που δικάζεται η έφεσή του, έχει δικαίωμα να μην καταθέσει οτιδήποτε που θα επιβαρύνει τη θέση του». Όπως συμπλήρωσε, αυτό αυτονόητα ισχύει και για τους άλλους τρεις συγκατηγορούμενους του Ισραηλινού. «Αυτό περιλαμβάνει», μου ξεκαθάρισε, «και τα κάθε λογής έγγραφα». Καταλήγοντας, μου είπε ότι θεωρεί απίθανο ακόμα και να εμφανιστούν στην περίφημη εξεταστική οι εμπλεκόμενοι – αλλά και να εμφανιστούν, δεν πρόκειται να πουν τίποτα. «Τζάμπα η φασαρία, λοιπόν», κατέληξε ο φίλος μου. Συνεπώς, κάντε εικόνα τη Ζωή, τη Μιλένα και τα επίδοξα στελέχη του νέου κόμματος Τσίπρα να διαγκωνίζονται ποιος θα παραστήσει καλύτερα τον μεγάλο ιεροεξεταστή, τη στιγμή που ξέρουν ότι οι κρίσιμοι μάρτυρες δεν πρόκειται να πουν απολύτως τίποτα.

Μια ερασιτεχνική παρατήρηση

Μια και εδώ τα λέμε όλα, θα ήθελα να σας εξομολογηθώ πως όταν ήμουν μικρός, ένα από τα πράγματα που με γοήτευαν επαγγελματικά ήταν η επικοινωνία. Και μπορεί η ζωή να μη με πέταξε και πολύ μακριά, ωστόσο ως γραφιάς του Κουρτάκη δεν θεωρώ ότι δικαιούμαι να δηλώνω επικοινωνιολόγος. Μια ερασιτεχνική πετριά, πάντως, μου έχει μείνει – και γι’ αυτό εκτίμησα την πρωτοβουλία της Νέας Αριστεράς να οργανώσει εκδήλωση για τις υποκλοπές με τίτλο «Δικαιοσύνη Ώρα Μηδέν». Το βρήκα, λοιπόν, πολύ ταιριαστό ένα κόμμα που μετριέται στο μηδέν και κάτι ψιλά να βάζει το μηδέν έτσι χτυπητά στον τίτλο. Όσο για τον υπότιτλο, «Αγώνας ενάντια στην εκτροπή», θα μπορούσε να είναι μήνυμα προς τον πρώην πρόεδρο, Αλέξη Χαρίτση, ο οποίος τόλμησε να προτείνει την ενσωμάτωση του μηδέν και κάτι ψιλά στο κυοφορούμενο κόμμα Τσίπρα. Σε κάθε περίπτωση, ας ευχηθούμε στους συντρόφους καλή επιτυχία στην εκδήλωση, ξεκινώντας από τον πρώτο (και σχετικά εφικτό) στόχο, το κοινό να είναι αριθμητικά μεγαλύτερο από το πενταμελές πάνελ.

Οι αθλιότητες του προέδρου Νίκου και οι κορόνες για «συμμορία του Μαξίμου»

Δύο 24ωρα πριν άκουγα σε βίντεο τη Ζωή Κωνσταντοπούλου να θέλει να μηνύσει τη μισή κυβέρνηση, χαρακτηρίζοντάς την «εγκληματική οργάνωση». Εντάξει, η Ζωή μάς έχει συνηθίσει σε αυτά. Όμως χθες, ακούγοντας το πρωί τον πρόεδρο Ανδρουλάκη, αναρωτήθηκα μήπως τον προσέλαβε η αρχηγός της Πλεύσης, στη θέση της απολυμένης συνεργάτιδάς της, αναθέτοντας την εκλαΐκευση του τι σημαίνει εγκληματική οργάνωση. Μήπως δεν άκουσα καλά όταν μιλούσε για «συμμορία στο Μαξίμου» ή το άλλο που ειρωνευόταν τον εισαγγελέα Τζαβέλλα με ατάκες του στυλ «ωραία η ηγεσία της Δικαιοσύνης»; Και κάπου πιο κάτω έλεγε κάτι για «τελευταίους πραίτορες του Μητσοτάκη, που είναι τα ορφανά του ΛΑΟΣ και κάτι τύποι από τα παρατράγουδα της κυρίας Πάνια, αυτοί που έχουν μείνει». Άργησα να συνέλθω, είναι η αλήθεια, αλλά έχω να θέσω, ένα δυο ζητηματάκια. Πιστεύει ο πρόεδρος Νίκος ότι με τις εξαλλοσύνες του κερδίζει πόντους στον χώρο των μετριοπαθών ψηφοφόρων του κέντρου; Μάλλον τους στέλνει συστημένους πίσω στους κόλπους της ΝΔ. Πιστεύει επίσης ότι οι ευκαιριακές συμπράξεις για την εξεταστική -από την Πλεύση μέχρι την Ελληνική Λύση του Βελόπουλου και τη Νίκη- τον εξυπηρετούν. Έπαθε, δεν έμαθε από την οδυνηρή περιπέτειά του στις συμπορεύσεις για τα ξυλόλια; Και κάτι ακόμα. Τα σεμνά και πολιτισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, όπως η Διαμαντοπούλου και ο Γερουλάνος, συμμερίζονται τις εξαλλοσύνες περί «συμμορίας του Μαξίμου»;

! Πάντως, μετά την Καρυστιανού και τον Αρβανίτη που έδιναν μάχες για τα ξυλόλια στο Ευρωκοινοβούλιο, κατακεραυνώνοντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη, τη σκυτάλη έχει πάρει ο «σοβαρός» Γιάννης Μανιάτης, που χθες κατήγγειλε ότι «η κυβέρνηση της ΝΔ αποτελεί κίνδυνο για το Κράτος Δικαίου στην Ελλάδα». Τουλάχιστον αυτός δεν την αποκάλεσε «συμμορία». Δεν πειράζει, την άλλη φορά θα πάρει γραμμή από τον πρόεδρο.

Πώς ο Ανδρουλάκης… ανασταίνει τον Μιτεράν με το 35ωρο

Μετά την ανάσταση του Λαζάρου, που βιώσαμε πριν από μερικές εβδομάδες, να που ήρθε η στιγμή να ζήσουμε και την ανάσταση του… Μιτεράν! Μέσα στον ορυμαγδό των δεκάδων δηλώσεων του προέδρου του ΠΑΣΟΚ και των στελεχών του για τον Άρειο Πάγο και τη «συμμορία του Μαξίμου», ήρθε ο πρόεδρος Νίκος να ανοίξει τη συζήτηση για την καθιέρωση του 35ώρου -τι λέω, ακόμα και του 32ώρου- χρόνου εργασίας, με πλήρεις αποδοχές, παρακαλώ! Ως γνωστόν, η μόνη χώρα στην ΕΕ που έχει θεσπίσει 35 ώρες εργασίας είναι η Γαλλία, με πρωτοβουλία του αείμνηστου προέδρου Μιτεράν. Ο σύντροφος Ανδρουλάκης το πάει παρακάτω, αφού αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα και για 32 ώρες! Γιατί όχι και 30 ώρες, θα ρωτήσω εγώ, καθώς η βόμβα του προέδρου δεν αναφέρεται ούτε στο πόσο θα κοστίσει η μεταρρύθμιση αυτή, όχι μόνο στον κρατικό κορβανά, αλλά ακόμα και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας. Θα μου πει κάποιος, στη Γαλλία ακόμα ερίζουν για το πόσο τελικά έχει αποδώσει το μέτρο, καθώς οι περισσότεροι μισθωτοί προσφεύγουν σε υπερωρίες για να καλύψουν τις ανάγκες τους. Επίσης, η Γαλλία είναι η πρώτη χώρα στην ΕΕ σε ό,τι αφορά την παραγωγικότητα, ενώ εμείς -τα λέει και ο πρόεδρος- είμαστε κάπου στη μέση. Επίσης, η Γαλλία δεν πέρασε την κρίση που εμείς βιώσαμε την περασμένη δεκαετία – και ακόμα να συνέλθουμε, εδώ που τα λέμε. Κάτι πιλοτικά προγράμματα παίζουν στο Βέλγιο, ενώ στη Γερμανία μόνο ένας, δύο κλάδοι εφαρμόζουν μερικώς το 35ωρο. Οπότε το ερώτημα είναι. Καλά ανοίγει τη συζήτηση ο πρόεδρος, αλλά το ΠΑΣΟΚ πώς ακριβώς κοστολογεί το μέτρο; Ή μήπως να περιμένουμε να έρθει πρώτο στις εκλογές, με μία ψήφο διαφορά, για να γίνουν τα αποκαλυπτήρια της πρότασης;

Συνάντηση Πλεύρη με τον Τούρκο ομόλογό του

Εξ όσων μαθαίνω, ο υπουργός Πλεύρης είχε χθες την ευκαιρία να συναντηθεί, στο πλαισίο της τριμερούς Ελλάδας, Τουρκίας και Βουλγαρίας, με τον Τούρκο ομόλογό του, Τσιφτσί. Το κλίμα, λέει, ήταν θετικό. Βλέπετε, οι ροές το πρώτο τρίμηνο του 2025 από τα παράλια στα ελληνικά νησιά ήταν 6.200 και το 2026 το αντίστοιχο διάστημα μόλις 2.100. Για όσους δεν το γνωρίζουν, οι δύο πολιτικοί θεωρούνται της σκληρής γραμμής. Αρκεί να σας πω ότι ο Τσιφτσί έχει βραβευτεί ως καλύτερος στην απομνημόνευση του Κορανίου, ενώ για τη σκληρότητα του δικού μας, του Πλεύρη, δεν νομίζω ότι χρειάζονται συστάσεις. Από κάτι καλά ενημερωμένους επί του συγκεκριμένου πεδίου τύπους έμαθα ότι, παρά τις αντιθέσεις τους, η συνεργασία στον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών θεωρείται απολύτως επιτυχής, με το ιστορικό χαμηλό να έχει ήδη καταγραφεί. Μετά την ενημέρωση που έγινε στον πρόεδρο Μητσοτάκη, αποφασίστηκε το βάρος του Πλεύρη να πέσει στην Κρήτη. Πάντως, απ’ όλα όσα έφτασαν στ’ αυτιά μου, εκείνο που ξεχώρισα είναι ότι έχουμε φτάσει στο σημείο να συνομιλούμε και να τα βρίσκουμε με τους Τούρκους στο πεδίο της διαχείρισης του μεταναστευτικού. Τα ύστερα του κόσμου, που θα έλεγε και η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ, αν ζούσε και τα έβλεπε όλα αυτά.

Όταν ο Σκέρτσος συσκεπτόταν με τους διευθυντές των υπουργών

Αυτό που συμβαίνει εσχάτως με τον υπουργό Σκέρτσο δεν έχει προηγούμενο, και αναφέρομαι στα στόματα που έχουν ανοίξει και λένε πολλά και διάφορα, σε σχέση με τη μακροχρόνια δράση τού επί μία επταετία (με την καλή έννοια της επταετίας) στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού. Κάτι πονηροί φίλοι μου Νεοδημοκράτες έκριναν σκόπιμο να μου θυμίσουν ότι τα χρόνια της κυβερνητικής αθωότητας ο Άκης του Μαξίμου συσκεπτόταν σε εβδομαδιαία βάση στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης με τους διευθυντές των υπουργών. Αν και δεν κατάφερα να μάθω περισσότερα, είμαι σίγουρος ότι τους έκανε ιδιαίτερα (μαθήματα), προκειμένου να αντιμετωπίζουν με τεχνοκρατικό τρόπο τα αιτήματα των πολιτών.

Η λάθος κριτική για το επιτελικό

Διαβάζοντας πρωτίστως το άρθρο και ακούγοντας μετέπειτα τους πέντε βουλευτές της «ανοικτής επιστολής», έχω καταλήξει σε ένα συμπέρασμα, από αυτά που μου παίρνουν κάμποσο χρόνο για να τα βγάλω, δεδομένου ότι δεν είμαι ούτε PwC ούτε φυσικά διαθέτω τις αρετές του αναντικατάστατου Σκέρτσου. Ύστερα από ώριμη σκέψη κατέληξα στο συμπέρασμα ότι η κριτική των πέντε για το επιτελικό κράτος είναι σε λάθος βάση, αφού, εδώ που τα λέμε, το πρόβλημα δεν είναι το πόσο καλό ή κακό είναι το επιτελικό, αλλά το κατά πόσο αυτά που υποστηρίζει στον δημόσιο λόγο του ο υπουργός Άκης μπορούν να σταθούν σε οποιαδήποτε λογική βάση. Όταν, λοιπόν, την «πέφτουν» στο επιτελικό, αυτομάτως αναγκάζουν τον πρόεδρο Μητσοτάκη να πάρει αγκαλιά τον Σκέρτσο, δεδομένου ότι αμφισβητείται η βασική επιλογή του πρωθυπουργού, που δεν είναι άλλη από τη συγκεκριμένη δομή στην κυβερνητική λειτουργία.

Το κόστος από τις δηλώσεις Σκέρτσου

Επειδή, λοιπόν, κάθισα και το σκέφτηκα, εκείνο που οφείλουν οι βουλευτές να επισημάνουν στον πρόεδρο Μητσοτάκη είναι ότι ο υπουργός Σκέρτσος, όντας άγουρος πολιτικά, κάνει τη μία γκάφα μετά την άλλη. Από τη συμμετοχή στα πανηγύρια για την ψήφιση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, στη δήλωση ότι θα κατέβαινε παρέα με την Καρυστιανού στην πλατεία για να διαδηλώσει για τα Τέμπη, μέχρι την πρόσφατη ανάρτησή του για το πελατειακό κράτος, που παρέμεινε πελατειακό, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε τη δυνατότητα, όντας δίπλα στον επί επτά συναπτά έτη κυβερνήτη μας, να το αφήσει χωρίς πελάτες. Αυτό που θα έπρεπε να αναδεικνύουν οι Ζεμπίλης, Κατσανιώτης, Οικονόμου, Παππάς και Μπαραλιάκος είναι ότι ο υπουργός Σκέρτσος, αν και διεκδικεί Ολυμπιακό μετάλλιο στις μα… μένες δηλώσεις, εξακολουθεί και απολαμβάνει μιας ιδιότυπης ασυλίας, που στο τέλος (αυτή η ασυλία) είναι που επιφέρει ζημιά στην παράταξη. Σε κάθε περίπτωση, εκείνο που οφείλουν να πουν στον υπουργό Άκη, όσο συνομιλούν μαζί του, είναι ότι την πολιτική θέση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού έχει εξουσιοδοτηθεί να την εκφράζει ο εκπρόσωπος Μαρινάκης και όχι ο κάθε υπουργός, που θέλει να το παίξει κάτι άλλο από αυτό για το οποίο τον έχει εξουσιοδοτήσει ο Μητσοτάκης. Για να σας το κάνω πιο λιανά, το πρόβλημα δεν είναι ο τεχνοκράτης Σκέρτσος, αλλά ο άλλος, που κάνει τη μία μετά την άλλη (πολιτική) γκάφα, όταν αποφασίζει να διαδραματίσει ρόλο πολιτικού.

Ξέχασαν από το πρόγραμμα τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Και επειδή ασχολήθηκα εκτενώς τις προηγούμενες μέρες με το πρόγραμμα «Μαζί» του Σκέρτσου, το οποίο αξιολογούσε την πορεία του κυβερνητικού έργου, σπεύδω να πω ότι, αν και φοβερά επιμελής ο υπουργός Επικρατείας, ούτε πριν από τις εκλογές του ’19 ούτε και έπειτα από αυτές, μέχρι και το ’22, του είχε ξεφύγει το μπάχαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν δεν το καταλάβατε, θα σας το κάνω πιο ξεκάθαρο. Ενώ, λοιπόν, όπως μας λένε σήμερα, στον ΟΠΕΚΕΠΕ γινόταν του Κουτρούλη ο γάμος, όλοι αυτοί που μεταρρυθμίζουν μαζί με τον πρόεδρο Μητσοτάκη το κράτος δεν είχαν αφιερώσει ούτε μισή λέξη, τόσο στο προεκλογικό όσο και στο μετέπειτα κυβερνητικό πρόγραμμα, για τον πιο ξεχαρβαλωμένο οργανισμό του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.

Ο Παππάς ποντάρει στο άκυρο του Τσίπρα

Κάτι περίεργα ακούγονται τελευταία για τον Νίκο Παππά και την επιμονή του να σπρώχνει τον Σωκράτη Φάμελλο να επικοινωνήσει με τον Τσίπρα. Το σχετικό τηλεφώνημα αποκάλυψαν προχθές τα ομόσταβλα parapolitika.gr. Επισήμως, βέβαια, η γραμμή είναι γνωστή: Να αποκατασταθεί ο δίαυλος, να υπάρξει συνεννόηση, να μη χαθεί το «τρένο» της ανασυγκρότησης του προοδευτικού χώρου. Στην πράξη, όμως, κάποιοι λένε ότι το πράγμα παίζεται αλλιώς. Γιατί, σε αντίθεση με αυτούς που βλέπουν στην επαναπροσέγγιση μια πιθανή επιστροφή στο κάδρο του νέου εγχειρήματος, ο Παππάς φέρεται να είναι πιο… κυνικός. Εκτιμά -λένε όσοι τον ξέρουν- ότι ο Τσίπρας δεν πρόκειται να ανοίξει και πολύ την πόρτα. Οπότε, αν τελικά πέσει «άκυρο», θα είναι και μια καλή ευκαιρία να του χρεωθεί η αποτυχία για το περιβόητο προοδευτικό μέτωπο. Κοινώς; «Εμείς προσπαθήσαμε, εκείνος δεν θέλησε». Και, κάπως έτσι, η πρωτοβουλία αποκτά και plan B… αν όχι και plan A.

Φρένο στον ενθουσιασμό Σιακαντάρη

Από κάτι καλές πηγές έμαθα ότι ο πρώην ΠΑΣΟΚος Γιώργος Σιακαντάρης, που έχει αναλάβει την κατάρτιση του νέου μανιφέστου του Αλέξη, φαίνεται πως σήκωσε πολύ ψηλά τον πήχη για το νέο του πόνημα. Ο υπερενθουσιασμός του, όμως, μάλλον οδήγησε στα αντίθετα αποτελέσματα. Όπως μου μεταφέρει έμπειρο στέλεχος της Κεντροαριστεράς -από αυτά που γνωρίζουν καλά τους παροικούντες την… Ιερουσαλήμ του πρώην πρωθυπουργού-, φαίνεται πως ενόχλησε ιδιαιτέρως το γεγονός ότι ο Σιακαντάρης πήρε σβάρνα τα κανάλια, παρουσιάζοντας το κείμενό του περίπου σαν κάτι αντάξιο του «Κράτος και Επανάσταση» του Λένιν, άντε στη χειρότερη σαν το «Κράτος, Εξουσία, Σοσιαλισμός» του Πουλαντζά. Σύμφωνα με την ανάγνωση της πηγής μου, η ενόχληση στην Αμαλίας δεν περιορίστηκε μόνο στην υπερπροβολή, αλλά και στις στοχευμένες διαρροές αποσπασμάτων (π.χ. οι προτάσεις για τη φορολόγηση), πριν καν το δει ολοκληρωμένο το μανιφέστο ο ίδιος ο Τσίπρας. Και κάπως έτσι, ενώ ο ίδιος προεξοφλούσε πανηγυρική παρουσίαση, με ειδική εκδήλωση και έντονη προβολή, τελικά επιλέχθηκε το ακριβώς αντίθετο: Μια λιτή ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου ανήμερα της Πρωτομαγιάς. Στο ίδιο πλαίσιο «χαμηλώματος τόνων» εντάσσεται -λένε οι γνωρίζοντες- και η διαρροή από την Αμαλίας ότι δεν πρόκειται για τη διακήρυξη ενός νέου πολιτικού φορέα, αλλά απλώς για ένα μανιφέστο αρχών του Ινστιτούτου Τσίπρα. Με άλλα λόγια, φρένο… διακριτικό, αλλά σαφές.

Από την Ουάσιγκτον στο Ντουμπρόβνικ και τα Τίρανα

Η είδηση αρχικά ήταν για την Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών (Three Seas Investment Summit- 3Si) στην Κροατία, με την ενεργειακή ασφάλεια της περιοχής και την προώθηση των υποδομών που θα τη θωρακίσουν να κυριαρχούν στην ατζέντα. Με τον Κάθετο Διάδρομο να κουμπώνει στο όραμα που φιλοδοξεί να συνδέσει τα συστήματα μεταφοράς φυσικού αερίου της Ελλάδας με χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Όπως επισήμανε ο υπουργός Παπασταύρου, που βρέθηκε στο Ντουμπρόβνικ, «η ενέργεια μας επιτρέπει να υπερβούμε την ιστορία και τη γεωγραφία. Και, κατά κάποιον τρόπο, η ενέργεια έχει αυτήν τη μαγική δύναμη να μας οδηγήσει όλους προς το μέλλον». Ωστόσο, οι ειδήσεις δεν περιορίστηκαν στην Κροατία, αν και είχαν κοινό παρονομαστή τον αναβαθμισμένο ρόλο της χώρας μας στην περιοχή. Στα Τίρανα, η πρέσβειρα των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, παραβρέθηκε στην υπογραφή 20ετούς συμφωνίας ύψους 6 δισεκατομμυρίων δολαρίων μεταξύ της AKTOR LNG USA, 100% θυγατρικής του Ομίλου AKTOR, και της ALBGAZ, 100% κρατικής εταιρείας φυσικού αερίου της Αλβανίας, για την πώληση και την αγορά υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) από τις ΗΠΑ. Και έχει και συνέχεια, αφού, όπως έγινε γνωστό, η Ουάσιγκτον και αμερικανικές εταιρείες υπέγραψαν συμφωνίες αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων με χώρες των Βαλκανίων, ενισχύοντας την ενεργειακή παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή. Μια σχέση η οποία ξεκίνησε, για όση αξία μπορεί να έχει το συγκεκριμένο γεγονός, από τις συμφωνίες με την Ελλάδα. «Ο πρόεδρος Τραμπ ανοίγει μια νέα εποχή συνεργασίας με τη νότια, κεντρική και ανατολική Ευρώπη», δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Ενέργειας των ΗΠΑ, Κρις Ράιτ, σε δημοσιογράφους στο Ντουμπρόβνικ, ο οποίος, απ’ ό,τι έμαθα, είχε και κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Παπασταύρου, σε πολύ θερμό κλίμα.

Η επιτυχία του Εξάρχου στην Αλβανία

Συνεχίζω και γράφω, για να σας πω ότι πραγματικά μεγάλη, οφείλω να παραδεχτώ, ήταν η συμφωνία που υπεγράφη στην Αλβανία με την AKTOR LNG USA. Δεν είναι μόνο ότι έκλεισε ένα μεγάλο δεσμευτικό deal για την προμήθεια αμερικανικού LNG μέσω του Κάθετου Διαδρόμου, ο οποίος αρχίζει και λαμβάνει σάρκα και οστά, αλλά και το γεγονός ότι η συμφωνία αυτή, αν κατάλαβα καλά, συνδυάζεται με ένα νέο εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας στην Αλβανία, επίσης από την AKTOR Energy USA. Και εκεί που διάβαζα τις περιπέτειες του συναγωνιστή Εξάρχου στις χώρες των δυτικών Βαλκανίων, με διέκοψε ένα επίμονο τηλεφώνημα της θείας μου, η οποία πανηγύριζε για την τεράστια επιτυχία του καλού αυτού ανθρώπου (εξακολουθώ να αναφέρομαι στον Εξάρχου), που κατάφερε όχι μόνο να επιβάλει στους Τούρκους, Βούλγαρους, Ουκρανούς και τους Ρουμάνους τον ελληνικό Kάθετο Dιάδρομο, αλλά έφτασε η χάρη του μέχρι και στην Αλβανία, χώρα που ακόμα και η θεία μου βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση από την εποχή που έχασε στα βουνά της Βορείου Ηπείρου τον πρώτο της γκόμενο. Από τότε, η 86χρονη Χανιώτισσα (τι σου κάνει η καψούρα…) ασχολείται με τα τεκταινόμενα στην Αλβανία, αφού δεν μπόρεσε ποτέ να ξεπεράσει την απώλειά του ενός και μεγάλου έρωτά της. Με τα λίγα που καταλαβαίνει από αυτά, η θεία μου άρχισε να πανηγυρίζει έξαλλα, αφού κατάλαβε ότι οι Αλβανοί θα εξαρτώνται από μας, αν θα έχουν ενεργειακή ασφάλεια ή θα εξακολουθήσουν να ζουν στην ανασφάλειά τους. «Και βλέπεις», μου είπε η θεία μου, «τελικά μόνο οι Μητσοτάκηδες στην Ελλάδα έχουν πραγματική επαφή με το αμερικανικό κράτος. Ο Κωνσταντίνος με τον Μπους και τα ντολμαδάκια της Μαρίκας και ο Κυριάκος με τον Τραμπ, που καταφέρνει το απίστευτο, να τα έχει καλά με Γερμανούς και Γάλλους, αλλά και να περνάει στους Αμερικανούς ό,τι θέλει». Και δεν έχει και άδικο, τώρα που το ξανασκέφτομαι, αφού μέσα σε λίγους μήνες (ούτε καν χρόνια), και παρά τις γκρίνιες και τη μιζέρια μερικών υφυπουργών αλλά και άλλων ντόπιων παραγόντων, όχι μόνο υπεγράφησαν δεσμευτικές συμφωνίες για την υλοποίηση του ελληνικού εγχειρήματος του Κάθετου Διαδρόμου, αλλά, αν θεωρήσει κανείς ότι όσα μνημόνια έχουν υπογραφεί θα οδηγήσουν και σε οριστικές εικοσαετείς συμφωνίες, σαν και αυτήν της Αλβανίας, τότε θα μιλάμε για ένα πραγματικά σοβαρό επίτευγμα της κυβέρνησης, τόσο οικονομικό όσο κυρίως γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό. Και αυτά χωρίς να χαλάνε και οι σχέσεις του Μητσοτάκη με τους Ευρωπαίους, τουλάχιστον προς το παρόν.

Η κίνηση-ματ που ανεβάζει την τάση στον Κάθετο Διάδρομο

Μονίμως «στην πρίζα» όσον αφορά τα ενεργειακά deals σε όλους τους τομείς και εντός και εκτός συνόρων είναι το αφεντικό του Ομίλου AKTOR, Αλέξανδρος Εξάρχου. Πραγματικά, δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι στη συμφωνία για την εξαγορά του 51% της εταιρείας Sun Force Two -που ενισχύει το προφίλ της εταιρείας στον κλάδο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας στην Ελλάδα- και ανακοινώθηκε νέο mega deal ύψους 6 δισ. ευρώ στην Αλβανία, με πολλαπλή σημασία. Πρόκειται για τη δεύτερη (χθες ανακοινώθηκε και μια τρίτη με τη Βοσνία, θα έχει εκτιμώμενα έσοδα 3 δισ.) μακροπρόθεσμη συμφωνία για παροχή αμερικανικού LNG στην περιοχή των Βαλκανίων (με προμηθευτή τη Venture Global, με την οποία υπεγράφη και η πρώτη συμφωνία), η οποία αποτελεί «κλειδί» για την επέκταση του Κάθετου Διαδρόμου προς τα Δυτικά Βαλκάνια. Κάτι που αποτελεί προτεραιότητα τόσο για την ελληνική κυβέρνηση (όπως έχει επανειλημμένως τονίσει ο υπουργός Παπασταύρου) όσο και για την αμερικανική. Μάλιστα, η υπογραφή της συμφωνίας συνέπεσε με τη Σύνοδο της Πρωτοβουλίας των Τριών Θαλασσών στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, όπου η διεύρυνση της «επήρειας» του Κάθετου Διαδρόμου ως εργαλείου για τον περιορισμό της ρωσικής ενεργειακής επιρροής στα Δυτικά Βαλκάνια με τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών ήταν ένα από τα θέματα της συζήτησης. Μακροπρόθεσμα συμβόλαια, όπως αυτό που υπέγραψε ο Εξάρχου, είναι «κλειδί» για να γίνουν αυτές οι υποδομές. Και δεν είναι φυσικά τυχαίο ότι η συμφωνία για την προμήθεια LNG από την AKTOR LNG USA συνδυάστηκε με την υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας (MoU) με την έτερη θυγατρική, AKTOR ENERGΥ, για την ανάπτυξη, κατασκευή και λειτουργία ενός ολοκληρωμένου ενεργειακού κόμβου στον Αυλώνα της Αλβανίας, που θα περιλαμβάνει Μονάδα Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας ισχύος 380 MW και πιθανόν Τερματικό Σταθμό Αποθήκευσης και Υγροποίησης LNG (FSRU) στην ίδια περιοχή, προοπτική στην οποία είχε αναφερθεί ο κ. Εξάρχου σε παλαιότερες δηλώσεις του επί αμερικανικού εδάφους. Η μεγάλη εικόνα είναι ότι έναν περίπου μήνα μετά τη συμφωνία των Διαχειριστών Συστημάτων Μεταφοράς και των Ρυθμιστικών Αρχών των χωρών του Κάθετου Διαδρόμου με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη βελτίωση του ρυθμιστικού πλαισίου και την καλύτερη εμπορική αξιοποίηση της υποδομής, χθες έγινε ένα ακόμα μεγάλο βήμα για να «ανέβει η τάση» στο project, με τις ευλογίες φυσικά της κυβέρνησης των ΗΠΑ (και της αεικίνητης εκπροσώπου της στην Ελλάδα, Κίμπερλι) και τη σφραγίδα του «Mr AKTOR» o οποίος μαντεύω ότι ήδη ετοιμάζει το επόμενο χτύπημά του. Γι’ αυτό και προβλέπω ότι η ενημέρωση των αναλυτών για τα αποτελέσματα 2025 του Ομίλου θα είναι άκρως ενδιαφέρουσα και δεν αποκλείεται να βγάλει κι άλλες ειδήσεις…