Ένα χλιαρό (τεχνοκρατικό) Συνέδριο
Έχοντας παρακολουθήσει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 όλα σχεδόν τα Συνέδρια της ΝΔ και με δεδομένο ότι αποφάσισα να πάω να ακούσω (πίσω πίσω στα κρυφά, αφού τελώ ξανά σε κατάσταση εμπάργκο) τις δύο ομιλίες του προέδρου Μητσοτάκη, προφανώς και σχημάτισα άποψη, που είμαι κάτι περισσότερο από βέβαιος ότι δεν πρόκειται να είναι και τόσο δημοφιλής στο Μαξίμου. Δεν ξέρω ποιος την έγραψε την ομιλία της Παρασκευής, αλλά ακόμη και ο ίδιος ο συγγραφέας, αν ήταν από κάτω, εκεί που καθόταν οι σύνεδροι, στο δεκάλεπτο θα βαριόταν. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, είναι άλλο να μιλάς στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ και εντελώς (μα εντελώς διαφορετικό) στους κομματάρχες της ΝΔ. Και επειδή δεν ισχύει αυτό που γράφω με την κυβέρνηση (που είναι του Κυριάκου), για το κόμμα, καλό θα ήταν να προβληματιστούν κάπως παραπάνω, όχι τίποτε άλλο, αν κατάλαβα καλά, από την Παρασκευή και για δεκατέσσερις μήνες θα κινούμαστε σε προεκλογικούς ρυθμούς.
Τα χειροκροτήματα
Και επειδή με έχουν που με έχουν… με βελάκια στο Μαξίμου, θα αποφύγω να γράψω την άποψή μου (που δεν είναι δα και σπουδαία), αρκούμενος να σας μεταφέρω μία και μόνη εικόνα από την αρκετά μεγάλη ομιλία του προέδρου Μητσοτάκη. Κι αυτή η εικόνα συνδέεται με το γεγονός ότι στον απολογισμό που έκανε ο αρχηγός Κυριάκος, δεν υπήρξαν πάνω από δυο, τρεις φορές που να συγκινήθηκαν οι παριστάμενοι Νεοδημοκράτες. Σκέφτηκα, λοιπόν, αν δεν συγκινούνται ακόμη και τα στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, με τα όντως μεγάλα κυβερνητικά επιτεύγματα, πώς υπάρχει η απαίτηση να βγει στον δρόμο ο απλός κόσμος; Καλώς ή κακώς, σε ένα Συνέδριο, και δη προεκλογικό, οι συμμετέχοντες σχεδόν βαριούνται να βλέπουν και κυρίως να ακούνε τα νούμερα των επιδόσεων, που τόσο ενθουσιάζουν τον απολύτως συμπαθή τεχνοκράτη, τον Άκη Σκέρτσο. Μάλιστα, κάτι μου λέει ότι οι περισσότεροι δεν τα πολυκαταλαβαίνουν. Αυτό που θέλουν να ακούσουν οι κομματικοί είναι κάτι πιο πολιτικό και κυρίως πιο «τρυφερό» ιδεολογικά, που θα εκπέμπει προοπτική και προσδοκία.
Το επετειακό βίντεο
Εκτός από την ομιλία της Παρασκευής, που ήταν ό,τι ήταν, το δεύτερο στο οποίο κοντοστάθηκε η περίεργη πλευρά του νοσηρού μυαλού μου ήταν το επετειακό βίντεο που προβλήθηκε στο Συνέδριο, από το οποίο, εξαιρουμένου του ιδρυτή Καραμανλή, έλαμψαν διά της απουσίας τους τόσο οι πεθαμένοι όσο και οι εν ζωή πρώην αρχηγοί και πρώην πρωθυπουργοί της παράταξης. Ειλικρινά, είμαι σίγουρος ότι αυτός που το επιμελήθηκε τα άκουσε από τον πρόεδρο Μητσοτάκη, αφού σε καμία περίπτωση δεν μπορώ να δεχτώ ότι ο λόγος που εξαιρέθηκαν οι πρώην είχε να κάνει με τον φόβο να χειροκροτηθούν ενθέρμως. Ωστόσο, ήταν ένα λάθος, που απλώς δεν πρέπει να επαναληφθεί, αν κρίνω και από το πάνδημο αίτημά του: «Κανείς δεν περισσεύει».
Τα στατιστικά του Κυριάκου
Αφήνω την γκρίνια και έρχομαι στα μεγάλα του Συνεδρίου, που είχαν να κάνουν με το γεγονός ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αυτός ο όχι και τόσο καλός Νεοδημοκράτης, έχει διοργανώσει ως πρόεδρος της ΝΔ τα επτά από τα δεκαέξι Συνέδρια του κόμματος που ίδρυσε ο Καραμανλής. Όπως και να το κάνουμε, δεν το λες και λίγο πράγμα, αν σε αυτό προστεθεί και το γεγονός ότι κυβερνά επτά χρόνια, έχει καταγράψει κάτι εκλογικά σαραντάρια και κυρίως το ότι στη χειρότερη δημοσκόπηση προηγείται δεκαπέντε μονάδες από τον δεύτερο. Σε αντίθεση με τους επικριτές του, ο αρχηγός Κυριάκος όλα αυτά τα χρόνια απέδειξε ότι, όντας τεχνοκράτης, κατάφερε να ξανακάνει μεγάλη τη ΝΔ, σε αντίθεση με τους κομματικούς Καραμανλή και Σαμαρά, που ο μεν πρώτος την εγκατέλειψε νύχτα, ο δε δεύτερος την πήγε στο 18%. Ο καθένας από τους προέδρους προφανώς και έχει τη δική του ιστορία, παρά το γεγονός ότι ορισμένοι θεωρούν ότι αρχίζει και τελειώνει εκεί που τους βολεύει.
Θεσμική συνέπεια με εκλογές το ’27
Αν και προσωπικά εδώ και καιρό έχω εμπεδώσει μέσα μου (πολύ βαθιά ομολογώ) ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να διολισθήσει στις Σειρήνες της διαπλοκής και κάτι πικραμένων της ΝΔ, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες κάλπες, από το βήμα του γαλάζιου Συνεδρίου φρόντισε να δώσει τέλος στη συγκεκριμένη κουβέντα. Έτσι, όχι μόνο παραμένει συνεπής στη θεσμική του προσήλωση, που τον κάνει διαφορετικό έναντι όλων των άλλων, αλλά δίνει και τον οδικό χάρτη σε υπουργούς και βουλευτές για το πώς θα κινηθούν από δω και πέρα. Παρά τα όσα κυκλοφόρησαν εσχάτως στην πιάτσα, οι κάλπες θα στηθούν το ’27, όπως έχει δεσμευτεί από την πρώτη στιγμή ο αρχηγός Κυριάκος. Αυτό σημαίνει ότι όσοι βιάζονται, εντός και εκτός ΝΔ, απλώς θα πρέπει να κάνουν για κάνα χρόνο υπομονή κι από κει και πέρα έχει ο Θεός!
Δικαιωμένοι Πιερρακάκης – Σκέρτσος
Με αφορμή το «κλείσιμο» της εκλογολογίας, σπεύδω να σας πω ότι οι δύο υπουργοί που από την πρώτη στιγμή υπήρξαν (και όχι αδίκως) υπέρμαχοι της θεσμικής συνέπειας, ο καθένας για διαφορετικούς λόγους, ήταν ο επί της Οικονομίας, Κυριάκος Πιερρακάκης, και ο επί της Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος. Τα όσα υποστήριξε ο αρχηγός Κυριάκος, σε σχέση με τον χρόνο των εκλογών, έρχονται να δικαιώσουν τα δύο κυβερνητικά στελέχη, ενισχύοντας ταυτόχρονα και την όποια θέση τους, στο μυαλό του πρωθυπουργού, που, εδώ που τα λέμε, ενδεχομένως να έχει και μεγαλύτερη αξία από αυτή καθ’ αυτή την εισήγηση.
Η σύγκριση του πρωθυπουργού με τους υπόλοιπους
Είναι προφανές ότι, βλέποντας το τριήμερο κομματικό πανηγύρι, δεν θα μπορούσε να μην επικοινωνήσει μαζί μου η θεία μου από τα Χανιά, η οποία ομολογώ ότι επιχείρησε να μου κάνει μια ανάλυση, καλύτερη κι από αυτήν που έκανε προ ημερών στο Mega ο Πρετεντέρης στην Κατερίνα Παναγοπούλου. Και το γράφω αυτό γιατί δεν είναι και λίγο πράγμα να φτάνει μέχρι τα αυτιά της 86χρονης Χανιώτισσας το γράμμα που μόλις είχε στείλει ο λατρεμένος της Κυριάκος, σε σχέση με την επιλογή που θα κληθούν να κάνουν οι πολίτες στις επόμενες εκλογές. Όχι τη γενική, αλλά την ειδική, που αφορά το πρόσωπο του πρωθυπουργού. Αν θέλουν τον Μητσοτάκη να συνεχίσει να μας κυβερνά ή κάποιον εκ των Τσίπρα, Ανδρουλάκη, Καρυστιανού, γιατί από κει και κάτω δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Ακόμη και η θεία μου, που παρά την ηλικία της αντιμετωπίζει με αυτοπεποίθηση τα επόμενα χρόνια της ζωής της, μακριά από τον μπάρμπα μου, που μετρά μια δεκαετία τρία μέτρα κάτω από τη γη ο συχωρεμένος, δεν θέλει να σκεφτεί ότι ο κόσμος θα έκανε μια άλλη επιλογή πέραν αυτής του Μητσοτάκη. Εδώ που τα λέμε, αν κάτι κρατά ακόμη ψηλά τη ΝΔ, σίγουρα δεν είναι η πολιτική ναφθαλίνη, αλλά η σιγουριά που εκπέμπει ακόμη και στους μετριοπαθείς αντιπάλους του ο σημερινός πρωθυπουργός.
Η ταβανόπροκα του Άδωνι στον Κωστή
Πολλοί πρόσεξαν την ταβανόπροκα του Άδωνι Γεωργιάδη προς τον Κωστή Χατζηδάκη, αλλά λίγοι ήξεραν το παρασκήνιο. Μία μόλις ημέρα πριν, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είχε βρεθεί στην ΕΡΤ, στους συναγωνιστές Παπαχλιμίντζο και Δούκα, αποφεύγοντας επιμελώς να πει έστω μισή κουβέντα για τον Ανδρουλάκη και το θέμα του χιλιοτραγουδισμένου ακινήτου στο Ηράκλειο. Η επιλογή αυτή δεν άρεσε καθόλου στον φίλο μου τον Άδωνι, που ανήκει στη σχολή «όταν βλέπεις μπάλα, σουτάρεις». Έτσι, στο Συνέδριο ήρθε η έμμεση, αλλά καθόλου διακριτική υπενθύμιση. Βέβαια, όσοι γνωρίζουν τον Κωστή απλώς χαμογέλασαν. Εδώ ο άνθρωπος έχει χτίσει ολόκληρη πολιτική καριέρα χωρίς να λερώνει τα χέρια του σε καβγάδες της ημέρας (ή και της εβδομάδας), τώρα θα αλλάξει;
Πλατφόρμα από Χατζηδάκη
Ο διάλογος Άδωνι – Χατζηδάκη για τους τόνους και το ύφος της αντιπολίτευσης ήταν ένα απ’ αυτά που ξεχώρισα από το τριήμερο Συνέδριο της ΝΔ. Αν και είναι σε όλους γνωστό το διαφορετικό ταμπεραμέντο των δύο αντιπροέδρων, ωστόσο οφείλω να παραδεχτώ ενώπιον Θεού και αναγνωστών ότι η ομιλία του Κωστή είχε κι άλλα στοιχεία που χρήζουν προσοχής. Για παράδειγμα, αν και πέρασε στο ντούκου, προσωπικά κοντοστάθηκα στην παρουσίαση μιας διακριτής πολιτικής πλατφόρμας με βάση το τρίπτυχο ενότητα (της μεγάλης ΝΔ) – ήθος της παράταξης – μεταρρυθμίσεις. Αν δεν το καταλάβατε, ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης προσπάθησε να απευθυνθεί στο σύνολο της παράταξης και να του μιλήσει για αξίες με τις οποίες ταυτίζεται ο κάθε Νεοδημοκράτης, όπως «το ήθος της παράταξης». Είναι σαν αυτό που επιμένουν να λένε οι kyriakistas, για τη θεσμική συνέπεια του προέδρου Κυριάκου.
Οι αναφορές Δένδια στον πρεσβύτερο Μητσοτάκη
Για την ομιλία και γενικότερα για την παρουσία του υπουργού Δένδια στο Συνέδριο της ΝΔ νομίζω ότι έχετε ακούσει κι έχετε διαβάσει μπόλικα. Γι’ αυτό και εγώ, ο ταπεινός του Θεού, αποφάσισα να αφήσω τα μεγάλα και πονηρά και να περιοριστώ στο σημείο της παρέμβασης του επί της Αμύνης κυβερνητικού αξιωματούχου, που είχε να κάνει με τον πρεσβύτερο Μητσοτάκη. Χωρίς να είμαι σίγουρος, από μια πρόχειρη ανάγνωση των δελτίων Τύπου με τις ομιλίες των υπουργών, έχω την αίσθηση πως ήταν ο μόνος που αναφέρθηκε στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Μάλιστα, έχει ιδιαίτερη αξία η αναφορά του Δένδια, δεδομένου ότι δεν τον λες και Μητσοτακικό. Ούτε «νέο» ούτε και «παλιό», αν και οι δύο δεν έχουν και μεγάλη σχέση.
Οι selfies και οι αιχμές του εκπροσώπου Μαρινάκη
Στα αξιοσημείωτα που μου μετέφεραν τώρα από το Metropolitan Expo ήταν πως, αν στο Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας υπήρχε διαγωνισμός περισσότερων selfies, δύσκολα θα έχανε μια θέση στο βάθρο μαζί με τους Άδωνι και Πιερρακάκη ο εκπρόσωπος Μαρινάκης. Καθ’ όλο το τριήμερο, από το πρωί μέχρι αργά το βράδυ, νεολαίοι, σύνεδροι και κάτι πιο… ώριμες ηλικίες έδειχναν την αγάπη τους στον ψηλό της κυβέρνησης, ο οποίος δρέπει τους καρπούς και από τη θητεία του ως πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, μα κυρίως ως γραμματέας του κόμματος. Παρακολουθώντας την ομιλία του, σημείωσα τρεις διακριτικές, αλλά απολύτως στοχευμένες αιχμές. Μία για τους νέους που θέλουν δουλειές και ένσημα αντί για εύκολες υποσχέσεις, μία για τα επιδόματα που «δεν μπορούν να είναι μόνιμη πολιτική» όταν μπορούν να μειωθούν φόροι και εισφορές και μία πιο ιδεολογική, με αναφορά στον πυρσό της ΝΔ και την ανάγκη «το εμείς να μπαίνει πάνω από το εγώ». Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Στο τραπέζι η κυβερνητική επιτροπή
Συνομιλώντας στα κρυφά με κάτι συνεργάτες από τους στενούς του προέδρου Μητσοτάκη, έσπευσα να μοιραστώ μαζί τους την ιδέα που προσφάτως είχε μοιραστεί μαζί μου ένας έμπειρος στα της πολιτικής. Ο συγκεκριμένος, παρακολουθώντας την κάπως κουρασμένη ομάδα του Μαξίμου, μεταξύ των άλλων άρχισε να μου επισημαίνει την ανάγκη (εν όψει και των εκλογών) της συγκρότησης μιας πιο πολιτικοποιημένης ομάδας στην κεντρική κυβέρνηση, που θα λειτουργεί κάπως σαν κυβερνητική επιτροπή. Δεν ξέρω πώς αντιμετωπίζει μια τέτοια προοπτική ο αρχηγός Κυριάκος, ωστόσο, εδώ που τα λέμε, θα εξέπεμπε ένα μήνυμα, και δη ισχυρό, η προσθήκη πέντε, έξι δυνατών υπουργών.
Μεταξύ Στύλιου και Σπανάκη η θέση του γραμματέα
Μετά το πέρας του Συνεδρίου και την εκλογή της νέας Πολιτικής Επιτροπής, δεν αποκλείεται ακόμη και μέσα στην επόμενη βδομάδα να έχουμε τη σύγκληση της πρώτης πανηγυρικής συνεδρίασης της Πολιτικής Επιτροπής, η οποία, μεταξύ των άλλων, θα κληθεί να επιλέξει τον νέο γραμματέα της. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, δύο είναι τα πρόσωπα που προκρίνονται, και μιλάμε για τους βουλευτές Σπανάκη και Στύλιο. Έχοντας ως δεδομένες τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει μεταξύ των ανθυποψηφίων του, στον Νότο της Αθήνας, η προοπτική της επιλογής του πρώτου, δεν αποκλείω στο τέλος να γίνει αποδεκτή η πρόταση του αντιπροέδρου Χατζηδάκη και να δούμε γραμματέα τον συντοπίτη του Τσίπρα, βουλευτή Άρτας, Γιώργο Στύλιο.
Ο Βορίδης αποφάσισε τη σιωπή
Μια κάποια εντύπωση προκάλεσε σε κάμποσο κόσμο το γεγονός ότι ο Βορίδης αποφάσισε προς τα τέλη της εβδομάδας να μην εκφωνήσει ομιλία στο Συνέδριο. «Τι αξία έχει να μιλήσω σε ένα ενωτικό Συνέδριο…», απαντούσε με εμφανή χιουμοριστική διάθεση σε όσους τον ρωτούσαν γιατί επέλεξε τη σιωπή. Όντας νομοταγής, ο πρώην υπουργός Μάκης θα ήταν περιττό (αν όχι βαρετό) να μιλήσει τρία λεπτά (αυτός ήταν ο χρόνος που δινόταν στους βουλευτές και τα στελέχη) και μάλιστα να ενταχθεί σε θεματικό πάνελ. Αν δεν το καταλάβατε και το θέλετε πιο λιανά, αν ο Βορίδης αποφάσιζε να μιλήσει, θα έπρεπε να πειθαρχήσει, από τη στιγμή που δεν είναι υπουργός, στα τρία λεπτά και να μιλήσει για το ΑΙ ή για κάτι αντίστοιχο. Ε, λοιπόν, προτίμησε να ακούσει την ενωτική ομιλία του προέδρου Μητσοτάκη και ακολούθως να το ρίξει στα παϊδάκια.
Ex officio έξοδος
Υποθέτω ότι έχετε ακούσει για την έξοδο διά της αναβαθμίσεως. Κάπως έτσι αντιμετωπίζεται από τους γνωρίζοντες η μη συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία των Λεμπέση, Μπουτσικάκη και Παπουτσή. Οι τρεις, λοιπόν έμειναν εκτός Πολιτικής Επιτροπής με το επιχείρημα ότι θα λάβουν ex officio θέσεις στο κομματικό οργανόγραμμα. Κάτι σαν τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, που, εδώ που τα λέμε, είχαν καλύτερη τύχη από τους κοινοβουλευτικούς.
Εξελίξεις στην υπόθεση Καραμανλή
Κάπου πήρε το αυτί μου, από μια εξαιρετική δικαστική πηγή, ότι μέσα στη βδομάδα (προς τις αρχές της) είναι πολύ πιθανόν να δρομολογηθούν εξελίξεις, που θα σχετίζονται με την εμπλοκή Καραμανλή στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη μου, η σπουδαιότητα της συγκεκριμένης υπόθεσης, σε συνδυασμό με τη φυσιογνωμία του αδικήματος, οδηγούν σε κάτι μεγαλύτερο, που για να είμαι ειλικρινής δεν κατάλαβα τι ακριβώς είναι. Πάντως, εσείς κρατήστε το ότι έρχονται εξελίξεις…
«Όχι» από Οδυσσέα σε Τσίπρα
Εσχάτως κυκλοφορούν σκόρπιες (όχι λίγες, οφείλω να ομολογήσω) φήμες, που θέλουν τον πρόεδρο Τσίπρα να «καμακώνει» πολλά από τα ξέμπαρκα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Ανάμεσα σε αυτά που ακούγονται είναι και μια πληροφορία που θέλει τον αρχηγό Αλέξη να καλοβλέπει την ιδέα της ένταξης του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου στο υπό ίδρυση κόμμα του. Εν προκειμένω, λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο, δεδομένου ότι ο Αρκάς δείχνει διάθεση (και μόνο τέτοια) να περιμένει τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ.
Σύναξη στο γραφείο της Γρατσία
Πρωί πρωί με την αυγούλα, διάβασα τη στήλη, στην «Απογευματινή», του αρχαίου φίλου μου Γιώργου Κατσίγιαννη, που είναι ο μόνος από τα αδέρφια του που δεν έκανε καριέρα στο τραγούδι, και διαβάζοντάς την, αποφάσισα να κάνω μια μικρή αναπαραγωγή. Ο εκ Βαλτεσινίκου Αρκαδίας συνάδελφος περιγράφει με γλαφυρό τρόπο το γκροτέσκο σκηνικό που είχε στηθεί χθες το μεσημέρι στην οδό Καρνεάδου 12, όπου βρίσκεται το δικηγορικό γραφείο της Γρατσία, στενής συνεργάτιδας της Καρυστιανού, που τους τελευταίους μήνες λειτουργεί ως κέντρο επιχειρήσεων και επικοινωνιακό στρατηγείο για την προετοιμασία του κόμματος της αποκαλούμενης μητέρας των Τεμπών.
Οι εικόνες του Μιχαήλ Αρχαγγέλου
Στο συγκεκριμένο γραφείο, όπως γράφει ο Κατσίγιαννης, που παραπέμπει σε «εκκλησιαστικό μετόχι» του Αρχαγγέλου Μιχαήλ Μανταμάδος, καθώς δεν υπάρχει τοίχος που να μην απεικονίζεται η «φιγούρα» του συγκεκριμένου Αγίου, είχαν μαζευτεί δεκάδες πρόσωπα για να υπογράψουν την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος της Καρυστιανού, ενώ εκείνος που είχε το προνόμιο να καλύψει ζωντανά τα στιγμιότυπα μιας τόσο σημαντικής στιγμής ήταν ένας ομογενής ινφλουένσερ από τη Ρωσία (από πού αλλού…), ο οποίος με παιχνιδιάρικο ενθουσιασμό απευθυνόταν στους κεντρικούς παίκτες του επιτελείου της προέδρου Καρυστιανού, καθώς και στην ίδια, προκειμένου να αποσπάσει μία δήλωση για τους ακολούθους του. Άπαντες οι συμμετέχοντες σε αυτήν την επικοινωνιακή φάση της live μετάδοσής του… ήταν μια «ωραία ατμόσφαιρα». Με τα «χωρατά» τους, τα «γέλια» τους, τις τσαχπινιές και τα σκέρτσα τους. Καμία σχέση το όλο θέαμα με «δράματα και κλάματα», με «οργή και πένθος». Σε γενικό πλάνο, το θέαμα απέκτησε περαιτέρω κωμικές διαστάσεις όταν ο στενός συνεργάτης της Καρυστιανού, Θανάσης Αυγερινός, ανταποκριτής του τηλεοπτικού σταθμού Open (του Σαββίδη, που εσχάτως τον «τρέχει» ο Παπαμιμίκος) στη Μόσχα, αισθάνθηκε την ανάγκη να εξομολογηθεί ότι «τραγουδάει στο μπάνιο», με την Καρυστιανού δίπλα του να χαμογελάει, ενόσω ανέβαζε κάτι φωτογραφίες στο κινητό της σε συνεννόηση με έναν άλλο στενό της συνεργάτη.
Ο διάλογος της προέδρου Μαρίας με τους… Ρώσους
Για να καταλάβετε το κωμικό της υπόθεσης, σπεύδω να αναμεταδώσω τον χαριτωμένο διάλογο ανάμεσα στον ομογενή ινφλουένσερ από τη Ρωσία του Πούτιν, τον Αυγερινό και την Καρυστιανού:
- Ινφλουένσερ: Κυρία Καρυστιανού, είμαστε live.
- Αυγερινός: Άρα να προσέχουμε τι λέμε.
- Καρυστιανού: Πάντα προσέχουμε τι λέμε.
- Αυγερινός: Εγώ δεν προσέχω πάντα. Τραγουδάω στο μπάνιο.
- Ινφλουένσερ: Θανάση, τραγουδάς στο μπάνιο;
- Αυγερινός: Θέλει λίγο life style για να ανέβει η θεαματικότητα.
- Ινφλουέσερ: Έχω την εντύπωση ότι η επόμενή σου καριέρα θα είναι το τραγούδι.
- Αυγερινός: Εγώ το έχω πει. Μετά από αυτό το plan b είναι να τραγουδάω.
Το παζλ κάτι περίεργων και η Μόσχα
Αφού τελειώνει η παραπάνω στιχομυθία, ο ινφλουένσερ απευθύνεται στον άνθρωπο που βρίσκεται καθισμένος στη θέση του επικεφαλής του μεγάλου τραπεζιού του δικηγορικού γραφείου της Γρατσία και έχει την ευθύνη να «τσεκάρει» τις υπογραφές των ιδρυτικών μελών του κόμματος. «Δημήτρη, πώς πάμε», τον ρωτάει ο ομογενής από τη Ρωσία. «Μέχρι τώρα έχουν υπογράψει 80», του απαντά ο Δημήτρης, ο οποίος ταυτόχρονα συνομιλεί και με την πρόεδρο Καρυστιανού, ρωτώντας την εάν ανέβασε κάποιες φωτογραφίες. Ο Δημήτρης, στενός συνεργάτης της Καρυστιανού, είναι ένας νεαρός, όπως γράφει ο Κατσίγιαννης, που το 2019 πολιτεύτηκε με το κόμμα του Γ. Βαρουφάκη, στη συνέχεια βρέθηκε στο Λονδίνο, όπου άσκησε το επάγγελμα του «γηροκόμου», αλλά απολύθηκε επειδή ήταν κατά των εμβολίων και δεν πίστευε στην πανδημία. Τη χαρακτηρίζει «πανδημαγωγία», υποστηρίζοντας ότι τα θανατηφόρα εμβόλια ήταν ένα κόλπο για να κερδίσουν οι φαρμακευτικές εταιρείες και ταυτόχρονα μια μεθόδευση για να επιτευχθεί η μείωση του πληθυσμού της Γης. Πρόκειται για τον Δημήτρη Γεωργόπουλο Ζούτα, ο οποίος κατά δήλωσή του είναι μέλος της οργανωτικής επιτροπής των συλλαλητηρίων κατά των εμβολίων και κατά της έκδοσης νέας ψηφιακής ταυτότητας. Επίσης, στη χθεσινή συνάντηση την ιδρυτική διακήρυξη του κόμματος της Καρυστιανού υπέγραψε ως στέλεχος της πρώτης γραμμής ο πρώην πολιτευτής της Νίκης Αναστάσιος Λουμίδης. Με βάση τα παραπάνω, δεν χρειάζεται κανείς να είναι και ιδιαίτερα ευφυής, ώστε να βγάλει τα συμπεράσματά του για τα χαρακτηριστικά του νέου κόμματος της Καρυστιανού, η οποία ποντάρει στους «ρωσόπληκτους» ψηφοφόρους της χώρας, σε θρησκόληπτους αντιεμβολιαστές και θιασώτες κάθε θεωρίας συνωμοσίας που συνδέεται με τις τεχνολογικές εξελίξεις.
Τα ρούβλια και οι μοναχοί του Αγίου Όρους
Βλέποντας το ως άνω σκηνικό, δεν σας κρύβω ότι απλώς επιβεβαιώθηκαν τα όσα εδώ και καιρό πιστεύω, σε σχέση με την Καρυστιανού και τους υποστηρικτές της. Άλλωστε, πλέον ο μόνος που λείπει είναι ο πρόεδρος Πούτιν αυτοπροσώπως και κάτι καλόγεροι του Αγίου Όρους, που βρήκαν στο πρόσωπο της Καρυστιανού μια ευλογημένη γυναίκα, που έχει όλα τα φόντα να αλλάξει τον ρου της ιστορίας, εκτός του ότι θα μπορέσει να φέρει ακόμη περισσότερα χρήματα στο Περιβόλι της Παναγιάς, χωρίς να τους ενοχλεί αν πρόκειται για ρούβλια ή για ευρώ. Άλλωστε, ο παναγιοσκέπαστοι μοναχοί του Όρους, αν και αντιευρωπαϊστές, ουδέποτε αρνήθηκαν τις δαιμονισμένες ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις, δείχνοντας αυτό που πραγματικά είναι. Άλλωστε, τι αξία έχει το είδος ή το χρώμα του χρήματος μπροστά στη δύναμη της πίστης;
Το AI και ο Νικ Νικ
Ενώ οι ανταποκρίσεις της θείας μου από το Συνέδριο κυλούσαν ομαλά, ξαφνικά το Σάββατο το βράδυ μια ανάρτηση του Νίκου -γέροντα η ευχή- Νικολόπουλου με αναστάτωσε. Ο δαιμόνιος Νικ Νικ ανάρτησε μια εικόνα που θα ζήλευαν και οι πιο ταλαντούχοι γραφίστες, αποδεικνύοντας ότι ο συνδυασμός Τεχνητής Νοημοσύνης και αχαϊκής καλαισθησίας μπορεί να κάνει θαύματα. Ωστόσο, αυτό που με προβλημάτισε ήταν η αναφορά του «λοχαγού» του Καραμανλή των καπνών (τι έχουμε ζήσει…) ότι το Μανιφέστο (του Νικ Νικ και) του Καραμανλισμού «μοιράστηκε κρυφά και λαθραία στους συνέδρους της ΝΔ». Αν και η ώρα ήταν προχωρημένη, τηλεφώνησα στη θεία μου να μου πει αν ήταν αλήθεια. «Κάτι Ιεχωβάδες δίπλα στο βανάκι που μας πηγαινοέφερνε από το Κορωπί είδα μόνο», μου είπε η 86χρονη Χανιώτισσα και για να με καθησυχάσει πρόσθεσε: «Αποκλείεται να ήταν ο Νικολόπουλος μεταξύ τους, ο κοντύτερος ήταν 10 πόντους ψηλότερος από τον Νικόλα».
! Πάντως, σταθερά και διαχρονικά πίστευα, και προφανώς εξακολουθώ να πιστεύω, ότι αυτό που «σκοτώνει» περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στην πολιτική είναι η χλεύη.

Πρόλαβαν τον Πολάκη
Εδώ και δυο, τρία χρόνια φυσικός αρχηγός στον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο Πολάκης. Όσο μάλιστα μίκραινε το κόμμα, άλλο τόσο εκτινασσόταν το πολιτικό μπόι του αψύ Σφακιανού. Μπροστά στην προοπτική να πάρει τα κλειδιά της Κουμουνδούρου, απλώς ο Φάμελλος άδραξε την ευκαιρία να τον θέσει εκτός κόμματος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ακόμη και να το επιθυμεί, που το επιθυμεί, από τη στιγμή που θα διαγραφεί από παντού, δεν θα έχει τη δυνατότητα να «κληρονομήσει» τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά να φτιάξει, εφόσον φυσικά το επιθυμεί, από την αρχή ένα δικό του κόμμα. Σε κάθε περίπτωση, τα όσα εκτυλίχθηκαν το Σάββατο μου θύμισαν αυτό που έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ, σε σχέση με το « έξυπνο πουλί (εν προκειμένω τον Παυλή), που πιάνεται από τη μύτη».
Ο Stefanos δεν καταθέτει τα όπλα
Καθώς ο Πολάκης διαγράφηκε από τον Φάμελλο, αφού -όπως είπε ο τελευταίος- δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της ηθικής του, έψαξα να μάθω τις αντιδράσεις του προέδρου Κασσελάκη. Λοιπόν, πληροφορήθηκα ότι ο Stefanos δεν κρύβει την ικανοποίησή του για τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και την εκπαραθύρωση ενός εκ των βασικών, όπως επισημαίνει, υπονομευτών του, όταν ήταν πρόεδρος (το ζήσαμε κι αυτό) στο κόμμα. Όλα εδώ πληρώνονται, είπε σε συνεργάτες του στο Κίνημα Δημοκρατίας, προβλέποντας ότι τα… χειρότερα έρχονται για την Κουμουνδούρου. Μάλιστα, όπως μου επισήμαναν οι ίδιες συμπαθητικές πηγές, επανέλαβε, σχολιάζοντας το σενάριο μήπως και αυτός κάνει πίσω, αφού το Κίνημα Δημοκρατίας «δεν τραβάει», ότι δεν πρόκειται να πάει σπίτι του, όπως θα εύχονταν μερικοί. Ο Κασσελάκης επιμένει ότι εξ ιδίας πείρας γνωρίζει πως η αιτία της διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και συνεχίζει να είναι ο Αλέξης Τσίπρας. Συνεπώς, λέει στους συνεργάτες του, όχι μόνο δεν πρόκειται να διαλύσει το κόμμα του, όπως προβλέπουν μερικοί, αλλά θα πάει στις εκλογές για να κόψει «έστω και 1%» από το νέο κόμμα του συντρόφου Αλέξη. Κι αυτό, έστω και αν χάσει το δεξί του χέρι στο κόμμα, τη συντρόφισσα Τζάκρη…
Ο καβγάς για τα περιουσιακά στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ
Ας μη γελιόμαστε. Ο λόγος για το ξέσπασμα του Πολάκη για κρυφή ατζέντα του Φάμελλου περί διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ και ένταξής του στο καράβι του Τσίπρα ήταν τα περιουσιακά στοιχεία της Κουμουνδούρου. Η αφορμή ήταν η προτροπή του Χατζησωκράτη για αναστολή λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, οπότε τίθεται μείζον θέμα για τα περιουσιακά στοιχεία του κόμματος. Τι θα γίνει με τα γραφεία της Κουμουνδούρου, την Αυγή (καλά, γι’ αυτήν, εδώ που τα λέμε, δεν χάθηκε ο κόσμος) και κυρίως ποιος θα βάζει υπογραφή στην επιχορήγηση που παίρνει το κόμμα. Και ακόμη, τι θα απογίνει η συχνότητα του ραδιοσταθμού «Στο Κόκκινο», αλλά και άλλων συχνοτήτων που κατέχουν ΣΥΡΙΖΑίοι στην περιφέρεια; Κοντολογίς, εδώ ο αγώνας δεν γίνεται για την ηθική ή την ιδεολογία -πάνε αυτά, έχουν ξεφτίσει με τον χρόνο-, αλλά για την πίτα των περιουσιακών στοιχείων. Αν δεν το καταλάβατε, μιλάμε για κατάντια και μάλιστα την απόλυτη…
Τσιπροκαραμανλική συζήτηση για την αποκατάσταση της λειτουργίας του κράτους
Υπάρχουν μερικά τόσα δα πραγματάκια που δείχνουν πως το φλερτ του Καραμανλή της Ραφήνας με τον Αλέξη της Ιθάκης καλά κρατεί. Την Τετάρτη σε ημερίδα του Κύκλου Ιδεών θα κάτσουν στο ίδιο τραπέζι ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος -κατά κόσμον Πάκης-, και ο πολυσχιδής διανοούμενος Αντώνης Παπαγιαννίδης, που στελεχώνει την ομάδα κρούσης του Τσίπρα στο Ινστιτούτο του. Όλα τα λεφτά, όμως, είναι το θέμα της συζήτησης: «Η αναστήλωση των θεσμών και η αποκατάσταση της λειτουργίας του κράτους». Προφανώς θα μιλήσουν για τη δεύτερη μεταπολιτευτικά αναστήλωση, δεδομένου ότι επί υπουργίας Παυλόπουλου (του Προκόπη και όχι του συναδέλφου μας, του Άκη) είχε επανιδρυθεί (το κράτος πάντα). Σε κάθε περίπτωση, αναμένω με ζωηρό ενδιαφέρον τις παρουσίες και κυρίως το μείγμα των Τσιπροκαραμανλήδων, που θα αποτυπωθεί στις εικόνες. Όπως επίσης, έχω μια κάποια αγωνία να δω αν μεταξύ των άλλων θα παραστεί ο Μίμης ο Παπαγγελόπουλος, ο οποίος συνέβαλε τα μάλα στην αποκατάσταση της λειτουργίας του κράτους, την περίοδο της διακυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου.
Η περίπτωση της «σοβαρής» Αχτσιόγλου
Εκτός, όμως, από τον θλιβερό επίλογο στη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ, τις τελευταίες ώρες συντελείται και η εξαέρωση της Νέας Αριστεράς. Πρωταγωνίστρια η Έφη Αχτσιόγλου, που πλέον εξυμνεί και αυτή τον καθοριστικό ρόλο του Αλέξη για την προοδευτική ανασυγκρότηση. Είναι η ίδια που πρωταγωνίστησε για να παραιτηθεί ο Τσίπρας μετά την εκλογική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή που υπονόμευσε την εκλογή Κασσελάκη, διασπώντας το κόμμα της για το χατίρι της Νέας Αριστεράς και τώρα επιστρέφει στην αυλή της Ιθάκης κατά της δεξιάς. Κι αυτά από τη «σοβαρή περίπτωση», όπως κάποιοι μιλούν για την Αχτσιόγλου. Φαντάσου και να μην ήταν…

