Το καλώδιο, η αναδίπλωση Φιντάν…
Επειδή παρακολουθώ με ενδιαφέρον όσα γράφονται και λέγονται τις τελευταίες ημέρες για το καλώδιο (γίναμε και ειδικοί επί των καλωδίων) Ελλάδας – Κύπρου, έχω την εντύπωση ότι μέσα στον διπλωματικό θόρυβο έχει χαθεί η ουσία της υπόθεσης. Και η ουσία είναι ότι οι Γάλλοι, οι οποίοι έχουν αναλάβει τις εργασίες, δεν ζήτησαν άδεια από την Τουρκία, παρά τις επίμονες απαιτήσεις της Άγκυρας. Αντιθέτως, οι προβλεπόμενες άδειες εκδόθηκαν από τις ελληνικές και κυπριακές αρχές, ακολούθησε η ελληνική NAVTEX και το Abeille Marengo αναμένεται, εκτός απροόπτου, να βάλει πλώρη σήμερα για την Κάσο. Αυτό ακριβώς είναι που έχει σημασία για την Αθήνα, καθώς η τουρκική πλευρά επιχείρησε να επιβάλει μια διαδικασία στην οποία θα είχε λόγο για τις έρευνες, χωρίς τελικά να προκύπτει ότι εξασφάλισε κάτι τέτοιο. Θυμίζω ότι την Παρασκευή το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών εξέδωσε μια ιδιαίτερα αυστηρή ανακοίνωση, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία εξασφάλισης της συγκατάθεσής του. Είχαν προηγηθεί και οι γνωστές αντιNAVTEX, με τις οποίες η Άγκυρα αμφισβητούσε την ελληνική αρμοδιότητα. Και ενώ όλα έδειχναν ότι οι Τούρκοι θα συνέχιζαν να ανεβάζουν τους τόνους, εμφανίστηκε ο Χακάν Φιντάν και μας είπε, λίγο πολύ, ότι όλα είναι καλά. Εύλογα, λοιπόν, αναρωτιέται κανείς τι ακριβώς μεσολάβησε. Διότι ούτε η Αθήνα άλλαξε θέση ούτε οι Γάλλοι υπέβαλαν αίτημα άδειας στις τουρκικές αρχές. Η αλλαγή, τουλάχιστον σε επίπεδο δηλώσεων, ήρθε από την Άγκυρα. Στην Αθήνα, πάντως, η εκτίμηση που επικρατεί είναι ότι ο Χακάν Φιντάν επιχείρησε να διαχειριστεί την υπόθεση κυρίως για εσωτερική κατανάλωση. Άλλωστε, δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα για την τουρκική κυβέρνηση να εξηγεί στο ακροατήριό της πώς από τις αντιNAVTEX και τις απαιτήσεις για συγκατάθεση φτάσαμε στο «όλα καλά», χωρίς οι Γάλλοι να έχουν ζητήσει άδεια από την Άγκυρα.
…και η γαλλική διακοίνωση που καταγγέλλει ο Τσίπρας
Κάπως έτσι, η γαλλική ενημέρωση προσφέρεται για διαφορετικές ερμηνείες, με την τουρκική πλευρά να επιχειρεί να την παρουσιάσει ως επιβεβαίωση των αξιώσεών της. Σύμφωνα, μάλιστα, με τον τουρκικό Τύπο, η Άγκυρα είχε ζητήσει γραπτή ενημέρωση ακόμη και για τις συντεταγμένες των ερευνών, χωρίς να έχει αποσαφηνιστεί τι ακριβώς έλαβε από το Παρίσι. Μέσα σε αυτό το σκηνικό ήρθε και η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, η οποία καταγγέλλει τη φερόμενη γαλλική ρηματική διακοίνωση, υποστηρίζοντας ότι μια τέτοια ενημέρωση ισοδυναμεί στην πράξη με αίτημα άδειας και δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο. Μόνο που εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα. Ακόμη δεν έχει επιβεβαιωθεί με βεβαιότητα ούτε η ύπαρξη της συγκεκριμένης ρηματικής διακοίνωσης ούτε, πολύ περισσότερο, το ακριβές περιεχόμενό της. Και, όπως μου έλεγε άνθρωπος που γνωρίζει καλά τα διπλωματικά, μπορούμε να συζητάμε επί ώρες για το τι έγραψαν οι Γάλλοι και πώς το ερμηνεύουν οι Τούρκοι, αλλά υπάρχει ένα γεγονός που δεν αλλάζει. Την άδεια για τις έρευνες την εξέδωσαν η Αθήνα και η Λευκωσία, όχι η Άγκυρα. Με άλλα λόγια, όσο κι αν επιχειρεί η τουρκική πλευρά να εμφανίσει μια ενδεχόμενη ενημέρωση ως συγκατάθεση και όσο κι αν η αντιπολίτευση εκφράζει ανησυχίες για τις συνέπειές της, η ουσία παραμένει ότι οι Γάλλοι δεν ζήτησαν τουρκική άδεια. Και αυτό είναι που μετρά στην παρούσα φάση, χωρίς βεβαίως να προδικάζει τη στάση που θα κρατήσει η Τουρκία όταν το Abeille Marengo βρεθεί στην περιοχή των ερευνών.
Ενόχληση για «Καθημερινή»
Με την ευκαιρία, πάντως, να σας πω ότι από μια αξιόπιστη κυβερνητική πηγή, από αυτές που σπάνια με ρίχνουν στα βράχια, πληροφορήθηκα, ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αυτοπροσώπως, ενοχλήθηκε (λέει) με το χθεσινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της «Καθημερινής» υπό τον τίτλο: «Σε ρότα με νάρκες το καλώδιο». Σύμφωνα με την ίδια, αξιόπιστη πηγή, εκτός από τον αρχηγό Κυριάκο, ενοχλημένος έδειχνε και ο υπουργός Γεραπετρίτης. Βλέπετε, η ναυαρχίδα του Νέου Φαλήρου, είναι μιας από τις εφημερίδες, που δεν περνάνε στο ντούκου, εντός και εκτός, τα όσα γράφει. Πολλώ δε μάλλον όταν προαναγγέλλει κάτι σαν πόλεμο με την Τουρκία.
Το πρωτοσέλιδο της Καθημερινής
Βιβλίο από Άδωνι
Μιας και αναφέρθηκα στον υπουργό Γεραπετρίτη, να σας πω ότι την 16η Δεκεμβρίου στο ξενοδοχείο «Κάραβελ», θα μιλήσει για το νέο βιβλίο του Άδωνι Γεωργιάδη υπό τον τίτλο «Βυζάντιον». Προφανώς και δεν γνωρίζω τι προγραμματίζει να πει ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας, ωστόσο και μόνο η παρουσία του, στην εκδήλωση του υπουργού Υγείας, αποτελεί γεγονός. Φυσικά θα ήταν μεγαλύτερο, το γεγονός, αν αντί του Γεραπετρίτη, αποτολμούσε να φωνάξει τον Δένδια. Με την ευκαιρία να σας πω ότι το πρώτο αντίτυπο έφτασε στα χέρια του Άδωνι, το βράδυ της Παρασκευής, από τη σύζυγό του, Ευγενία Μανωλίδου, στη μάζωξη που έκανε, με αφορμή τα γενέθλιά του.
Το νέο βιβλίο του Άδωνι Γεωργιάδη υπό τον τίτλο «Βυζάντιον»
Ραντεβού τον Μάιο
Σας έγραφα την περασμένη Τρίτη ότι «με 63 παραδοτέα εντός του 2027, είναι πολύ δύσκολο οι κάλπες να στηθούν εντός του πρώτου τετραμήνου του νέου έτους» και η χθεσινή ανάρτηση του προέδρου Κυριάκου νομίζω με δικαίωσε. Αναφέρομαι, φυσικά, στην καθιερωμένη κυριακάτικη ανάρτηση, η οποία έβγαλε είδηση ως προς τον χρόνο των εκλογών. «Στο Υπουργικό Συμβούλιο αυτής της εβδομάδας παρουσιάσαμε τις 90 προτεραιότητες της κυβέρνησης για τους επόμενους έξι μήνες, μέχρι τις εκλογές», ήταν τα λόγια του πρωθυπουργού. Συνεπώς, με δεδομένο ότι 2 Μαΐου έχουμε Πάσχα, οι διαθέσιμες ημερομηνίες στο εκλογικό καλεντάρι ξεκινούν από τις 9 Μαΐου και μετά. Αν, πάντως, επιβεβαιωθεί η πρόβλεψη της θείας μου από τα Χανιά, η πρώτη διαθέσιμη ημερομηνία θα είναι και η… φαρμακερή. Όπως μου θύμισε χθες η 86χρονη Χανιώτισσα, οι Κυριακές πέριξ του Πάσχα είναι οι αγαπημένες των Μητσοτάκηδων, αφού οι εκλογές του 1990 πραγματοποιήθηκαν μια Κυριακή πριν από τη μεγάλη γιορτή της Ορθοδοξίας. Αφού, λοιπόν, η Κυριακή των Βαΐων ήταν αυτή που έφερε με την… τρίτη την πολυπόθητη αυτοδυναμία στη ΝΔ του μπαμπά Μητσοτάκη, σύμφωνα με τη συλλογιστική της, η Κυριακή του Θωμά θα είναι αυτή που θα φέρει την τρίτη (εξίσου πολυπόθητη) αυτοδυναμία στον Κυριάκο.
Διήμερο στην Ιρλανδία
Από την Πέμπτη και για δύο μέρες, ο πρόεδρος Μητσοτάκης, θα βρίσκεται στην Ιρλανδία, αφήνοντας για άλλη μια φορά στο πόδι του, τους υπουργούς Επικρατείας Χατζηδάκη και Σκέρτσο. Πάντως, σπεύδω να σας πω ότι η εβδομάδα που ξεκινά σήμερα είναι ολίγον χαλαρή.
Συμπληρωματική δικογραφία για τη Pizza Fan
Από μια καλή δικαστική πηγή έμαθα ότι πριν από δυο τρεις μέρες, ο ανακριτής που χειρίζεται την υπόθεση της Pizza Fan έστειλε συμπληρωματική δικογραφία, ανεβάζοντας το ποσόν της φοροδιαφυγής στα 50 εκατ. ευρώ. Κάτι μου λέει ότι όσο περνούν οι μέρες, θα αυγατίζουν τα εκατομμύρια, γεγονός που θα δυσκολεύει την εξεύρεση λύσης για τη συγκεκριμένη αλυσίδα.
Γιατί ο Καραμανλής λέει στον Σαμαρά να περιμένει για το κόμμα
Σας έγραψα τις προάλλες για τα σενάρια αλλαγής του Κυριάκου Μητσοτάκη εν κινήσει, δηλαδή πριν από τις εκλογές, με αφορμή τις αλλαγές ηγεσίας και διεργασίες που έχει πυροδοτήσει στις Βρυξέλλες και τη Φρανκφούρτη (όπου η έδρα της ΕΚΤ) η επικείμενη παραίτηση της Κριστίν Λαγκάρντ. Επ’ αυτού έχω να καταθέσω δύο ακόμη πληροφορίες μια ευρωπαϊκού χρώματος και μια για εγχώρια κατανάλωση. Η αλήθεια είναι πως στους κόλπους της ΕΕ το όνομα του προέδρου Μητσοτάκη έχει ανεβασμένες μετοχές και περνάει από τα χείλη των ξένων ηγετών αλλά και της παντοδύναμης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Ωστόσο, από πουθενά δεν προκύπτει ότι αυτό συνεπάγεται και αξιοποίηση του Μητσοτάκη στα όργανα, καθώς ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει πάρει τις αποφάσεις του και έχει διαμηνύσει ότι θα δώσει τη μάχη για τρίτη αυτοδυναμία, κάτι που -όπως ο ίδιος εξηγεί- θα έχει θετικό πολιτικό αντίκτυπο και στα της Ευρώπης. Πάμε τώρα στο παρασκήνιο εντός των συνόρων. Για λόγους που δεν μπορώ να αντιληφθώ, το σενάριο παραίτησης του πρωθυπουργού πριν από την κάλπη ασκεί μια ιδιαίτερη γοητεία τόσο στον Καραμανλή της Ραφήνας όσο και στον πρόεδρο Σαμαρά. Και οι δύο ποντάρουν σε αυτό το σενάριο. Μάλιστα έχω ακούσει ότι ένας από τους βασικούς λόγους που ο Καραμανλής (των καπνεμπόρων) συμβουλεύει τον Σαμαρά να μην βιαστεί να προχωρήσει στο κόμμα, είναι να περιμένει μήπως και τα σενάρια μεταγραφής του Κυριάκου έχουν βάση και ανοίξει ο δρόμος για αλλαγή φρουράς στη ΝΔ, κάτι που θα ανοίξει ορίζοντες σύγκλισης. Δεν ξέρω πώς καταφέρνουν να παραμυθιάζονται με τέτοιες ιστορίες οι δύο γέροντες και ποιοι τους τροφοδοτούν με αυτές. Σε κάθε περίπτωση, αποδεικνύεται ότι το πραγματικό τους πρόβλημα δεν είναι η σωτηρία της ψυχής της παράταξης αλλά η αποκαθήλωση του «επάρατου Κυριάκου», την κυβέρνηση του οποίου ο Σαμαράς, με το χθεσινό μήνυμά του, αποκαλεί… νεοφιλελεύθερη, προσεγγίζοντας όλο και περισσότερο τα εσώψυχα του Αλέξη Τσίπρα.
Το όνειρο με τον υφυπουργό και τις μετοχές
Ξάπλωσα χθες το απόγευμα το κορμάκι μου, αυτή τη φορά στον καναπέ του σπιτιού μου, που όπως και να το κάνουμε είναι πιο βολικός, από αυτόν του γραφείου μου και δεν χρειάστηκε να περάσει πολύ χρόνος για να αρχίσω να ροχαλίζω. Ανάμεσα στον ήχο του ροχαλητού, που παρέπεμπε στις ανάσες που έπαιρνε πάνω στην πίστα ο συγχωρεμένος ο Βασίλης ο Καρράς, άρχισα να βλέπω ένα όνειρο σκέτο εφιάλτη. Είδα λοιπόν έναν τύπο, που έμοιαζε με κυβερνητικό αξιωματούχο, να παλεύει με κάτι προβλήματα που του είχαν ανακύψει και αφορούν, μια… μακακία που έκανε, όντας ενημερωμένος (εσωτερικά), αγοράζοντας κάτι μετοχές για την πάρτη του. Επειδή αν και όνειρο δυσκολεύτηκα να πιστέψω ότι ένας άνθρωπος και δη σ’ αυτή την ηλικία, μπορεί να κάνει αυτή τη… μακακία, δηλαδή, να αγοράσει μετοχές για να κονομήσει ως ιδιώτης, την ίδια στιγμή που ως κυβερνητικός αξιωματούχος, είχε εσωτερική πληροφόρηση, ότι θα γινόταν deal, με αποτέλεσμα η μετοχή της εταιρείας που ψώνισε να εκτινάσσονταν. Όταν ξύπνησα, και επειδή δυσκολευόμουν να πιστέψω, όσα είχα δει στον ύπνο μου, έσπευσα να επικοινωνήσω με τον δικηγόρο μου, προκειμένου να του ζητήσω γνώμη έστω και αν επρόκειτο περί ονείρου. Όχι τίποτα άλλο, εσχάτως κάτι τέτοια όνειρα (που βλέπω), μετά από λίγο τα ζω στον ξύπνιο μου. Αφού λοιπόν εξήγησα το όνειρο, χωρίς να χάσει χρόνο ο δικηγόρος μου, απλά με ενημέρωσε ότι ο κυβερνητικός αξιωματούχος, είχε «τσιμπήσει», ένα κακούργημα.
Το δύσκολο τεστ Παπασταύρου με τους δημάρχους
Για λύπηση ήταν όπως μου μεταφέρθηκε από φίλους αυτοδιοικητικούς ο θεόσταλτος Παπασταύρου στο συνέδριο των δημάρχων στην Καλαμάτα. Έχοντας κοροϊδέψει όποιον μιλάει ελληνικά, αγγλικά και κινέζικα, ο ένας από τους δέκα Παπασταύρους, ήταν λογικό να μην γίνει δεκτός με ενθουσιασμό δεκτός από τους αυτοδιοικητικούς. Και το χειρότερο είναι ότι κάποια στιγμή είχε την ατυχία να «πέσει» πάνω (με την καλή έννοια) στον τοπικό βουλευτή, Μίλτο Χρυσομάλλη, που λίγες ώρες πριν τον είχε ξεμπροστιάσει καταθέτοντας ερώτηση στη Βουλή, για ένα θέμα που τον έψαχνε (ο βουλευτής τον υπουργό) για κανένα μήνα. Ο Παπασταύρου, που δεν διακρίνεται για το θάρρος του, όχι μόνο δεν μπήκε στον κόπο να ζητήσει τον λόγο από τον Χρυσομάλλη, αλλά έστριψε με φόρα, μήπως και γλιτώσει τα χειρότερα. Πάντως, με τα όσα φτάνουν στα αυτιά μου, αργά ή γρήγορα, όλο και κάποιος από τους βουλευτές θα βρεθεί να τον κάνει ρόμπα, από αυτές που δεν έχουν κουμπιά. Όχι τίποτα άλλο, αυτό που δεν καταλαβαίνει ο φοβερός και τρομερός επί της Ενέργειας υπουργός, είναι ότι για να απολαμβάνει την κυβερνητική γοητεία του, κάποιοι έτρεξαν για να εκλεγούν βουλευτές, με αποτέλεσμα να συγκροτηθεί η λαοπρόβλητη κυβέρνηση και να γίνει υπουργός μέχρι και ο Παπασταύρου.
Η μαυρίλα του Προκόπη
Ένα από τα πολλά πράγματα για τα οποία οφείλω να απολογηθώ τον τελευταίο μήνα είναι ότι δεν έδωσα τη δέουσα προσοχή σε όσα ανέφερε ο Προκόπης Παυλόπουλος στο (πολύ ωραίο, παρεμπιπτόντως) vidcast της ΕΡΤ με Έλληνες Ακαδημαϊκούς). Και μπορεί η συγκεκριμένη σειρά επεισοδίων να έχει ως αφορμή τα 100 χρόνια λειτουργίας της Ακαδημίας Αθηνών, ωστόσο ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν αναφέρθηκε καθόλου στο αρχαιότερο πνευματικό ίδρυμα της χώρας, αλλά στη συνταγματική αναθεώρηση που είναι σε εξέλιξη. Και δεν σας κρύβω πως όσα είπε ο Προκόπης της Δημοκρατίας με σόκαραν, όχι γιατί περίμενα να ακούσω καλή κουβέντα από το στόμα του για τον πρόεδρο Μητσοτάκη και την λαοπρόβλητη κυβέρνησή του, αλλά γιατί όσα είπε ο καλός συνταγματολόγος μου ακούστηκαν πολύ περισσότερο ως αυτοκριτική. Παραθέτω αποσπάσματα: «Έχουμε ένα πρωθυπουργικοκεντρικό σύστημα και πού είναι η διάκριση των εξουσιών; Πιστεύει κανείς σοβαρά ότι η νομοθετική εξουσία νομοθετεί και η εκτελεστική εξουσία απλώς και μόνο εκτελεί; Ας έρθουμε στο δικαστικό σώμα. Πιστεύει κανείς σοβαρά ότι έχει τέτοια ανεξαρτησία σήμερα ώστε να μπορεί να σηκώσει το κεφάλι της; Ένας πολίτης για να πάρει μια απόφαση στα χέρια του χρειάζεται χρόνια ολόκληρα, φτάνουμε στα όρια της αρνησιδικίας». Αυτά είναι μόνο μερικά από όσα ανέφερε ο πάλαι ποτέ ρυθμιστής του πολιτεύματος. Μόνο που δεν μας είπε αν ο ίδιος υπήρξε υπερυπουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μια χώρα με άλλο Σύνταγμα ή στην Ελλάδα. Γιατί τότε δεν τον θυμάμαι να τα περιγράφει τόσο μαύρα κι άραχνα. Αντίθετα, τον θυμάμαι να μένει ελαφρώς… Παυλόπουλος.
Bad loser
Επανέρχομαι στο συνέδριο της ΚΕΔΕ για να σας πω ότι το οργανωτικό κομμάτι δεν είναι το δυνατό σημείο των περισσότερων δήμων (το θέτω πολύ κομψά) και πως αυτό φάνηκε και στο θέμα της περιβόητης ψηφοφορίας στο συνέδριο. Ωστόσο, από αυτή τη διαπίστωση μέχρι τις υστερίες του Χάρη Δούκα περί νοθείας υπάρχει μια σημαντική απόσταση. Διαβάζοντας τον χαμό που προκάλεσε ο πρώτος δημότης της Αθήνας, αρχικά νόμιζα ότι το ψήφισμα της παράταξής του και το ψήφισμα της παράταξης Κυρίζογλου πήγαιναν ψήφο ψήφο. Όταν, την Κυριακή διαπίστωσα ότι ο δήμαρχος Αμπελοκήπων – Μενεμένης έγραψε… double score έναντι του Δούκα των Αθηνών. Συνεπώς, τι μας λέει ο δελφίνος του ΠΑΣΟΚ; Ότι το 213-111 θα είχε ανατραπεί αν γινόταν ονομαστική ψηφοφορία; Δηλαδή η ψήφος πάνω από πενήντα δημάρχων διαστρεβλώθηκε; Τώρα, ως προς τον χαρακτηρισμό «εξαπτέρυγα της κυβερνητικής πολιτικής» που ο σύντροφος Χάρης επεφύλασσε για τους εκλεγμένους εκπροσώπους των δημάρχων, νομίζω ότι κάποιος πρέπει να του πει ότι με τέτοιες εκφράσεις προσβάλλει όχι μόνο την πολιτική θέση του συνόλου των ομολόγων του (αφού αυτοί εξέλεξαν την παράταξη Κυρίζογλου) αλλά και την ίδια τη νοημοσύνη τους. Βέβαια, ήδη από τις εκλογές του ΠΑΣΟΚ έχει αποδειχθεί ότι ο φίλος μου ο Δούκας είναι bad loser που λέμε και στα Φαλάσαρνα, οπότε δεν νομίζω ότι και να του το πει κάποιος θα αλλάξει μυαλά.
Σκληρά καρύδια οι πρώην σύντροφοι του Αλέξη
Την ώρα που ο Αλέξης ανέβαζε βιντεάκια από τις πεζοπορίες του στο Παρίσι, νιώθοντας να ξαναβρίσκει τον άλλο του εαυτό, τον πάλαι ποτέ θαρραλέο που συμμετείχε στις καταλήψεις στα σχολεία ή τις συγκρούσεις με την αστυνομία στην Γένοβα, οι πρώην σύντροφοί του εξαπέλυαν ομαδικά πυρά για τα έργα (όχι μόνο τα παλιά αλλά και αυτά που τρέχουν) και τις ημέρες του. Την αρχή έκανε η παλιά του σύντροφος, Έλενα Ακρίτα, που σε συνέντευξή της μίλησε με πικρία για τη στάση του Αλέξη απέναντι στους παλιούς του συντρόφους και εξήγησε γιατί την πλήγωσαν οι αναφορές του στις «σκουριασμένες ταμπέλες» και στην κρατική χρηματοδότηση του κόμματος. Τη σκυτάλη πήρε ο Στέφανος Κασσελάκης, που κατακεραύνωσε τον Αλέξη για το τι έκανε στον ποινικό κώδικα πριν από τις εκλογές του 2019, λέγοντας ότι αν τα γνώριζε όλα αυτά, δεν θα ήταν ποτέ υποψήφιος στον ΣΥΡΙΖΑ ούτε θα συνεργαζόταν με τον Τσίπρα. Ακολούθησε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, που δήλωσε ότι ήταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που επέβαλε ηλεκτρονικά τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας, που ψήφισε το νόμο για τα funds και που τον έδιωξε όταν αντέδρασε στους πλειστηριασμούς. Όπως έλεγε κάποιος φίλος μου που επιμένει να αυτοχαρακτηρίζεται αριστερός, «οι πρώην σύντροφοι του Αλέξη αποδεικνύονται σκληρά καρύδια και γίνονται οι καλύτεροι κήρυκες των αμαρτιών του πρώην συντρόφου τους».
Βάζουν στο στόχαστρο τον Κουτεντάκη
Εντός της ΕΛΑΣ τα πράγματα δεν είναι ρόδινα, δυστυχώς για τον αναβαπτισμένο εις Παρισίους Αλέξη. Αυτή τη φορά σοβεί υπογείως μια νέα, πολύ σοβαρή κρίση με επίκεντρο το οικονομικό πρόγραμμα του κόμματος. Ως γνωστόν, η ΕΛΑΣ κατέθεσε τα δέκα βασικά σημεία του προγράμματός της στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο, που άνοιξε την πύλη την 1η Νοεμβρίου. Τρεις μέρες μετά, ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης κατέθεσε τις δέκα προτάσεις, με βάση τις επεξεργασίες των όσων είπε ο Αλέξης στη ΔΕΘ τον περασμένο Σεπτέμβριο. Όμως, τις τελευταίες εβδομάδες το κλίμα έχει αλλάξει, το κεντρώο πρόγραμμα -όπως το αποκάλεσε η Ακρίτα- πάει πίσω και οι εξαγγελίες του Τσίπρα προσαρμόζονται επί το λαϊκότερον, με ματιές προς τα αριστερά. Ήδη άλλοι συνεργάτες του Αλέξη στοχοποιούν υπογείως τόσο τον Κουτεντάκη όσο και τον Χουλιαράκη, που τάχθηκαν εξαρχής υπέρ της τήρησης των δημοσιονομικών περιορισμών. Φαίνεται πως η πρόταση… υποταγής στο Δημοσιονομικό Συμβούλιο, θεσμός που θέσπισε η κυβέρνηση τον Ιούλιο του 2023, θα έχει άδοξο τέλος και οι συντάκτες της πιθανότατα να βρεθούν σε δυσμένεια…
! Για την πρωτοβουλία αυτή ήδη αντιδρούν και άλλοι πρώην σύντροφοι του Αλέξη όπως ο Χριστόφορος Βερναρδάκης -άλλοτε σύμβουλός του για τις δημοσκοπήσεις- αλλά και Παύλος Πολάκης, που αφού αναδημοσίευσε την κριτική Βερναρδάκη, αναφώνησε «έλεος, τι είναι αυτά;» Μια ωραία ατμόσφαιρα!
Άνοιγμα στον μεσαίο χώρο
Μέσα στον χαμό, δεν πρόλαβα να ασχοληθώ καθόλου με την πρόσφατη ανακοίνωση της Επιτροπής Διεύρυνσης – Συμπαράταξης του ΠΑΣΟΚ για την προσθήκη 21 νέων μελών στο αγαπημένο μας όργανο της Χαριλάου Τρικούπη. Και μπορεί ο τελευταίος (μέχρι τον επόμενο) κύκλος προσχωρήσεων να μην περιλάμβανε κάποιο μεγάλο όνομα, ωστόσο ψάχνοντας εντόπισα μια περίπτωση που μου κίνησε το ενδιαφέρον. Αναφέρομαι στον σύντροφο Γιώργο Χρήστου, ο οποίος εμφανίστηκε με δύο ιδιότητες, του περιβαλλοντολόγου και του προέδρου του «ΕΜΠΡΟΣ». Ψάχνοντας τι είναι αυτό το ΕΜΠΡΟΣ, ανάμεσα σε αυτοδιαχειριζόμενα θέατρα και πολλά άλλα, βρήκα και ένα πολιτικό κόμμα. Κυριευμένος από την περιέργεια, έψαξα να βρω πώς μου είχε ξεφύγει τόσα χρόνια η ύπαρξή του. Με τα πολλά, βρήκα ένα άρθρο του συντρόφου Χρήστου από το 2023, που κατακεραύνωνε πολλά και διάφορα, αλλά και πολλούς και διάφορους. Μεταξύ πολλών άλλων, «την ήττα και τη συνθηκολόγηση του καλοκαιριού του 2015, τη συμφωνία των Πρεσπών, την αποδόμηση και την επίθεση στο εθνικό-λαϊκό στοιχείο, την ενεργοποίηση των “καταστάσεων έκτακτης ανάγκης” σαν γενικευμένου τρόπου διαχείρισης κρίσεων (πανδημία, πλημμύρες, πυρκαγιές)», αλλά και «τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη θέση της χώρας γι’ αυτόν, τον πόλεμο του Ισραήλ ενάντια στην Παλαιστίνη και τη στάση του ελληνικού πολιτικού κόσμου». Το πιο ωραίο, όμως, είναι ότι ο σύντροφος Χρήστου καταγγέλλει επίσης «την ατιμωρησία των υπευθύνων για σκάνδαλα (χρηματιστήριο, Ζίμενς, Νοβάρτις κ.ά.) όπως και «το γενικό ακαταδίωκτο των πολιτικών». Μιλάμε, λοιπόν, για τον ορισμό του κεντρώου – μετριοπαθούς πολιτικού, που τονώνει τη διείσδυση του προέδρου Ανδρουλάκη στον μεσαίο χώρο.
Από το ΕΠΑΜ, στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη
Ενθουσιασμένος από τον σύντροφο Χρήστου, προσπάθησα να μάθω κι άλλα γι’ αυτόν. Έτσι, λοιπόν, ανακάλυψα ότι το (όχι και τόσο μακρινό) 2024 συμμετείχε στις ευρωεκλογές. Όχι με το ΠΑΣΟΚ του προέδρου Ανδρουλάκη, όχι με κάποιο κόμμα που κόπτεται για τον εξευρωπαϊσμό της χώρας, όχι με κάποια κίνηση για την προοδευτική παράταξη, αλλά με το ΕΠΑΜ. Αν δεν σας λένε κάτι τα αρχικά του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, πρόκειται για το κίνημα του Δημήτρη Καζάκη, που διακρίθηκε στις πλατείες των «Αγανακτισμένων», αγκαλιά με τον Γιάνη Βαρουφάκη, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Γιώργο Κατρούγκαλο – και κάτι Χρυσαυγίτες λίγο πιο πάνω, αλλά ας μην το κάνουμε θέμα. Αφήνω όμως πίσω τα του 2011 και περνάω στα πιο πρόσφατα (ευρωπαϊκά) κουλούρια του 2024. Πριν από δυο χρόνια, που λέτε, ο σύντροφος Χρήστου συμμετείχε σε ψηφοδέλτιο κόμματος που μιλούσε για «μια συνεχώς κλιμακούμενη αντιδραστική και ολοκληρωτική Ευρωπαϊκή Ένωση, υπηρέτη των λίγων ενάντια στα συμφέροντα των πολλών». Και τι διεκδικούσε; Μεταξύ άλλων «την απελευθέρωση από το μνημονιακό καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε με καταφανή παραβίαση του Ελληνικού Συντάγματος», «την αποκατάσταση του Δημοκρατικού Πολιτεύματος», «το πέρασμα υπό Δημόσιο Έλεγχο βασικών παραγωγικών Δομών της Χώρας» και «μια αξιοπρεπή και πολυσχιδή εξωτερική πολιτική». Τώρα, πώς γίνεται ένας άνθρωπος πριν από δύο χρόνια να συμμετέχει στον συνδυασμό ενός εκ των επιφανέστερων δραχμιστών της χώρας και σήμερα να εντάσσεται στο ΠΑΣΟΚ που έχει ως σημαία ότι κράτησε τη χώρα στο ευρώ, μόνο ο κραταιός Νικόλας και η προεδρική φρουρά του μπορούν να μας το εξηγήσουν.
