Μικρά από το Υπουργικό
Αν και το Υπουργικό Συμβούλιο δεν έβγαλε είδηση, εντούτοις υπάρχουν ορισμένα μικρά πραγματάκια που ίσως λένε περισσότερα απ’ όσα φαίνονται. Ξεκινώντας από τα περίφημα 90 «συγκεκριμένα και μετρήσιμα παραδοτέα» μέχρι τις κάλπες, εγώ καταλαβαίνω τρία πράγματα. Πρώτον, ότι ο πρόεδρος Κυριάκος σκοπεύει να «ανοίξει τη βεντάλια» στο σύνολο του κυβερνητικού έργου, αντίθετα με τη συνήθως μονοθεματική αντιπολίτευση. Το δεύτερο έχει να κάνει με έναν αρκετά… μπακάλικο υπολογισμό του χρόνου των εκλογών. Με 63 παραδοτέα εντός του 2027, είναι πολύ δύσκολο οι κάλπες να στηθούν εντός του πρώτου τετραμήνου του νέου έτους. Κυρίως, όμως, τα 27 παραδοτέα μέχρι το τέλος της τρέχουσας χρονιάς στα πονηρά μου μάτια μοιάζουν ως ένα τελευταίο crash test για τα μέλη της κυβέρνησης, που δεν αποκλείεται να οδηγήσει σε μικρές αλλαγές πριν από την τελική ευθεία, εάν κριθεί ότι κάποιος τομέας μένει πίσω στην υλοποίηση των περίφημων «μπλε φακέλων». Τώρα, αν κάποιοι πικράθηκαν από την αποστροφή του προέδρου Μητσοτάκη πως «το προεκλογικό κυνήγι του σταυρού μπορεί να περιμένει», καθώς «προτεραιότητα έχει το κυνήγι του κυβερνητικού αποτελέσματος», ευτυχώς υπήρχε ο εορτάζων (και χρόνια του πολλά επ’ ευκαιρία) Δημήτρης Παπαστεργίου να τους γλυκάνει με εδέσματα από (πού αλλού;) τα Τρίκαλα.
Απουσία Δένδια από την ανάρτηση Μητσοτάκη
Στην καθιερωμένη καθημερινή βόλτα που κάνω στα social media, χθες έβγαλα ένα λαβράκι, από αυτά που βγάζουν οι καλοί ψαράδες, ακόμη κι όταν οι θάλασσες είναι φουρτουνιασμένες. Αναφέρομαι στην ανάρτηση του λαοπρόβλητου Μητσοτάκη, με αφορμή την παραλαβή της δεύτερης γαλλικής φρεγάτας. Και ενώ είχε πάει στη Γαλλία ο Έλληνας επί της Αμύνης υπουργός, Νίκος Δένδιας, στις φωτογραφίες που ανήρτησε ο αρχηγός Κυριάκος αγνοείται (προφανώς από παράλειψη) η εκεί παρουσία του. Και είμαι σίγουρος ότι πρόκειται περί παραλείψεως, γνωρίζοντας το διαρκές και ουσιαστικό ενδιαφέρον που δείχνουν όλοι, μα όλοι, εντός του Μαξίμου, συμπεριλαμβανομένου του συμπαθέστατου Πίνατ, για τον υπουργό Άμυνας.
View this post on Instagram
Ο Σκέρτσος και το άρθρο 23
Όπως θα έχετε ήδη διαβάσει, η κυβέρνηση κάνει πίσω ολοταχώς στην ψήφιση του άρθρου 23, γεγονός που αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη για τους δανειολήπτες και συνάμα μια τεράστια ήττα για τους servicers. Αν και, όπως γνωρίζετε, δεν μου μιλάει άνθρωπος ζωγραφιστός στο Μαξίμου, ω του θαύματος, βρέθηκε ένας χριστιανός (από αυτούς που λες και τους στέλνει απευθείας στο κινητό μου ο Ύψιστος), που πρωί πρωί με την αυγούλα μού είπε ότι ακόμη κι αυτήν την ύστατη στιγμή εξακολουθούν να υπάρχουν κυβερνητικά στελέχη που επιμένουν στη χρησιμότητα του άρθρου 23. Επειδή δεν πίστευα στ’ αυτιά μου, επέμεινα στην πηγή μου να μου κατονομάσει τους «επιμένοντες». Χωρίς ιδιαίτερη πίεση, ο πληροφοριοδότης μου έσπευσε να μου «ξεφουρνίσει» το επώνυμο Σκέρτσος. Αν δεν το καταλάβατε, ο υπουργός Επικρατείας μέχρι και χθες προσπαθούσε να μεταπείσει τον πρόεδρο Μητσοτάκη για την ανάγκη ψήφισης του άρθρου 23. Με αυτά και κάτι άλλα, δεν σας κρύβω ότι έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ο Άκης είναι με τους άλλους, ενδεχομένως και με τους επόμενους…
Η αλλαγή στάσης του Μπένι
Σας έγραφα χθες για το άρθρο του προέδρου Βαγγέλη Βενιζέλου και τη στήριξη που παρείχε στον Μητσοτάκη, με αφορμή τη στάση που κράτησε ο τελευταίος στην πρόσφατη εξέλιξη με το τουρκολυβικό μνημόνιο. Παρά το γεγονός ότι στους περισσότερους προκάλεσε έκπληξη η στάση του πρώην υπουργού, εμένα δεν με αιφνιδίασε και τόσο. Και αυτό γιατί πριν από κάμποσο καιρό, όταν βρίσκονταν σε εξέλιξη τα στρογγυλά τραπέζια στον «Κύκλο Ιδεών», κάπου είχε πάρει το αυτί μου ότι με τη μεσολάβηση του υπουργού Γεραπετρίτη και ακόμη ενός πολύ ισχυρού άνδρα, υπήρξε συνάντηση των Μητσοτάκη – Βενιζέλου. Αν κρίνω από τη μετέπειτα στάση του τελευταίου, μάλλον τα έχουν βρει οι δύο άνδρες. Το ερώτημα είναι «έως πότε;». Για όση αξία έχει, πάντως, οφείλω να επισημάνω ότι οι σχέσεις των Γεραπετρίτη – Βενιζέλου ήταν και παραμένουν κάτι περισσότερο από άριστες.
Εξελίξεις από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία
Από μια συμπαθητική δικαστική πηγή έμαθα ότι δεν αποκλείεται τις επόμενες μέρες να δούμε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να αποστέλλει στη Βουλή μία από τις υποθέσεις που επεξεργάζεται εδώ και πολύ καιρό.
Η μάχη της δεύτερης θέσης
Διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον το χθεσινό σημείωμα του Ζαχαρία Ζούπη στο Liberal, στο οποίο σχολιάζει όχι μόνο ορισμένες δημοσκοπικές τάσεις, αλλά και ορισμένα πολύ χρήσιμα μεθοδολογικά ζητήματα γύρω από τις δημοσκοπήσεις. Ο διευθυντής ερευνών της Opinion Poll καταπιάνεται αρχικά με τη μάχη της δεύτερης θέσης, για την οποία χρίζει φαβορί την ΕΛΑΣ. Όπως εξηγεί, από τις επτά έρευνες που διεξήχθησαν μεταξύ 13 και 29 Οκτωβρίου, ο μέσος όρος της διαφοράς ΕΛΑΣ – ΠΑΣΟΚ είναι 2,8%. Με βάση αυτό το εύρημα, ο σύντροφος Ζούπης αποφαίνεται ότι «η μάχη αυτή δεν έχει κριθεί, αν και μια διαφορά 3% είναι αυτήν τη στιγμή διακριτή», έχοντας κακά μαντάτα τόσο για τον Τσίπρα όσο και για τον Ανδρουλάκη. Όπως εξηγεί, «η ΕΛΑΣ δείχνει να αναζητεί δεξαμενές, γιατί αυτήν τη στιγμή έχει χάσει περίπου 1%-1,5%», το οποίο οφείλεται «στη μείωση της διείσδυσης που έδειχνε κυρίως στο ΠΑΣΟΚ και στο ΚΚΕ». Όσο για το ΠΑΣΟΚ, εκεί γίνεται… της βελόνας το ανάγνωσμα. Όπως αναφέρει ο καλός δημοσκόπος, το ΠΑΣΟΚ «κινείται στο 13% και δεν πρέπει να ξεχνιέται ότι επί δύο χρόνια κινούνταν στο 12,5%-13,5%», καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι ο κραταιός Νικόλας «πρέπει να δείξει εν ολίγοις ότι διαθέτει τα καύσιμα για υψηλότερες πτήσεις και δεν αναμένει μόνο μια πτώση της ΕΛΑΣ». Πού θα κριθεί το ντέρμπι της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Αν πιστέψουμε τον Ζούπη, «η μάχη του κέντρου και των μεγάλων αστικών κέντρων θα κρίνει πολλά». Τώρα, κατά πόσο στην Αμαλίας και τη Χαριλάου Τρικούπη ήχησαν καλά αυτές οι εκτιμήσεις, δεν το ξέρω.
Οι κεραυνοί του Ζούπη
Όσο, όμως, μειλίχιος ήταν ο σύντροφος Ζούπης στο θέμα της δεύτερης θέσης, άλλο τόσο «άστραψε και βρόντηξε» για τα θέματα που βάζουν διάφοροι πονηροί γύρω από τις δημοσκοπήσεις. Ξεκινώντας από το θέμα του κατά πόσο πρέπει οι δημοσκοπικές να μετράνε τη Συμμαχία Ελλήνων, το κόμμα δηλαδή στο οποίο έδωσε στήριξη ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο καλός δημοσκόπος είπε το αυτονόητο, ότι «το θέμα απασχόλησε την Επιτροπή Δημοσκοπήσεων του ΣΕΔΕΑ, η οποία κατέληξε ομόφωνα ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί, και έτσι άρχισαν στις έρευνές τους να μετράνε αυτό το κόμμα». Ωστόσο, δεν άφησε αναπάντητες ούτε τις κατηγορίες του Τάκη Δουδωνή ούτε τις υπόνοιες του Αλέξη Τσίπρα για το θέμα. «Αν δε κάποιοι θεωρούν ότι εμφανίζονται ως αντιφασίστες, είτε με παρόμοιες δηλώσεις είτε με αντισυγκεντρώσεις, μάλλον δεν έχουν σκεφτεί ότι μπορεί έτσι να βοηθάνε τις στοχεύσεις του Κασιδιάρη», ήταν τα λόγια του. Εκεί, όμως, που ο διευθυντής ερευνών της Opinion Poll «ξεσπάθωσε», ήταν όταν απάντησε στις επικρίσεις που δέχονται οι δημοσκοπικές για την εκτίμηση ψήφου. Όπως γράφει ο Ζούπης, «δεν γνωρίζω κανέναν δημοσκόπο που να έχει επιφύλαξη για την εκτίμηση ψήφου, ούτε κανέναν που με ευχή ή προσευχή να καταλήγει με τη μεθοδολογία που επιλέγει σε εκτίμηση ψήφου». Όσο για τα περί… εύρους τιμών, εκεί ο καλός δημοσκόπος τα είπε όλα: «Το εύρος τιμών δεν είναι υπεκφυγή, όπως γράφεται. Είναι στατιστική», συμπληρώνοντας δεικτικά ότι «ίσως να έχουν ξεχάσει ότι τη βραδιά των εκλογών όταν ανακοινώνεται το πρώτο και το δεύτερο κύμα του exit poll, ανακοινώνεται εύρος τιμών, με την επισήμανση ότι κάθε ενδιάμεση τιμή έχει τις ίδιες πιθανότητες να ισχύει». Όπως καταλήγει, «είναι επιτακτικό να δίνεται πια εύρος τιμών στις έρευνες από εδώ και πέρα. Γιατί οι έρευνες δεν αποτελούν μέθοδο μαντεψιάς, αλλά μελέτης των τάσεων. Καμία υπεκφυγή, λοιπόν. Προσέγγιση με τον πιο επιστημονικό τρόπο λέγεται». Γενικά, πάντως, έχω την αίσθηση ότι από εδώ και πέρα οι δημοσκόποι θα αρχίσουν να απαντούν τόσο σε εύλογες απορίες όσο και σε… καλοθελητές. Συνεπώς, προσοχή, ειδικά οι δεύτεροι.
Στο πρόγραμμα Δίκαιης Μετάβασης «βρέχει» εκατομμύρια
Μέχρι τώρα είχα καταλάβει ότι μετά το κλείσιμο των μονάδων της ΔΕΗ στην περιοχή της Μεγαλόπολης στην Αρκαδία, το νέο παραγωγικό μοντέλο που χρηματοδοτεί αδρά το πρόγραμμα της «Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης» των Παπαθανάση – Καλλίρη θα βασιζόταν στη δημιουργία data centers. Ειδικά για το θέμα αυτό, εδώ και καιρό στο site μας είχε δημοσιευθεί ένα αναλυτικό άρθρο, Στη Δίκαιη Μετάβαση βρέχει εκατομμύρια, για το πώς δύο εταιρείες του ίδιου ομίλου εξασφάλισαν από το πρόγραμμα της Δίκαιης Μετάβασης σχεδόν 40 εκατ. ευρώ για δύο ίδιες επενδύσεις. Οι αιτήσεις τους υποβλήθηκαν με διαφορά 13 δευτερολέπτων (!), αξιολογήθηκαν από κοινή επιτροπή, αφορούσαν δύο εγκαταστάσεις στην ίδια ακριβώς περιοχή με ταυτόσημα τεχνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά, ενώ φαίνεται να πήραν και 6,15 εκατ. ευρώ περισσότερα απ’ όσα προβλέπει ο Γενικός Απαλλακτικός Κανονισμός. Μου έκανε εντύπωση ότι σε κανένα από τα άπειρα δελτία Τύπου που βγάζει ο Παπαθανάσης για εντάξεις (και μόνο…) έργων στο ΕΣΠΑ δεν υπήρξε η παραμικρή απάντηση. Δεν ξέρω αν διέλαθε της προσοχής του αγαπημένου μου υπουργού ή απλώς δεν έχει κάτι να απαντήσει.
Χθες, όμως, ένας φίλος από την ευρύτερη περιοχή μού έστειλε από την επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος (Κατάλογος Πράξεων – Ειδική Υπηρεσία Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης – ΕΥΔΑΜ) τα «ενταγμένα» έργα που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα (σελ. 75-78) και τι είδαν τα μάτια μου;
Τα 25 εκατ. για ενοικιάσεις ΙΧ και η ενημέρωση του Πτωχού
Ότι υπάρχουν πάνω από 15 συνεχόμενα έργα, που τι αφορούν; Υπηρεσίες ενοικίασης αυτοκινήτων (rent a car) και μάλιστα ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Αν, μάλιστα, κάποιος κάνει μια πρόχειρη σούμα των προϋπολογισμών αυτών των έργων, το συνολικό ποσό ξεπερνά τα 25 εκατ. ευρώ. Μήπως ο συναγωνιστής Καλλίρης θα πρέπει να μας πει για ποιον λόγο θα πρέπει να υπάρχει ένας τέτοιος πολυάριθμος στόλος ηλεκτρικών αυτοκινήτων που θα πλημμυρίσει τη Μεγαλόπολη, ποιες είναι οι ανάγκες και εν τέλει ποιους (κατοίκους ή σκοπούς) θα εξυπηρετούν; Εκτός, φυσικά, από κάποιες υπάρχουσες εταιρείες, π.χ. από την Αθήνα, τον Βόλο κ.λπ., οι οποίες, λογικά σκεπτόμενες, φτιάχνουν ένα υποκατάστημα στη Μεγαλόπολη, ώστε να εκμεταλλευθούν τη διαθέσιμη χρηματοδότηση. Επίσης, πώς είναι δυνατόν εταιρείες με μετοχικό κεφάλαιο 10 χιλ. ευρώ να παίρνουν επιχορήγηση 758 χιλιάδες ή και 1,3 εκατ. ευρώ, όπως επίσης εταιρεία με μετοχικό κεφάλαιο 20 χιλ. ευρώ να λαμβάνει επιχορήγηση 2,8 εκατ. ευρώ; Δεν πρέπει να ζητηθούν κάποιες πρόσθετες χρηματοοικονομικές εγγυήσεις για τη λήψη της επιχορήγησης; Ή απλώς ο Καλλίρης παριστάνει τον Άι Βασίλη στη Μεγαλόπολη; Άραγε, είναι αυτή αναπτυξιακή στρατηγική για την απολιγνιτοποίηση και κυρίως σωστή και αποδοτική διαχείριση των ευρωπαϊκών χρημάτων; Εκτός πάλι αν η βούληση των Παπαθανάση-Καλλίρη προβλέπει ότι οι εργαζόμενοι που δούλευαν κάποτε στη ΔΕΗ πλέον θα απασχολούνται αποκλειστικά στις υπηρεσίες ενοικίασης ηλεκτρικών αυτοκινήτων. Τέλος πάντων, καλό είναι, τώρα που ο περιφερειάρχης Πτωχός καταρτίζει το νέο αναπτυξιακό πρόγραμμα της Περιφέρειας Πελοποννήσου μέχρι το 2035, να ενημερωθεί άμεσα από τον Παπαθανάση γι’ αυτές τις νέες «προτεραιότητες», μην τυχόν και κάνει λάθος σχεδιασμό…
Τι ενόχλησε πιο πολύ τον Ανδρουλάκη
Έρχονται στιγμές στο ΠΑΣΟΚ που οι αποφάσεις υπό την… επήρεια του Χάρη Δούκα -όπως… καμία συνεργασία με τη δεξιά, ο επάρατος Μητσοτάκης και τα συναφή- καταρρέουν όταν η συζήτηση σοβαρεύει. Αυτό πρέπει να συνειδητοποιεί ο πρόεδρος του κόμματος, μετά το άρθρο του Ευάγγελου Βενιζέλου για εθνικά θέματα και τη στάση του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος επανήλθε χθες με συνέντευξή του στο Mega News, δηλώνοντας εκ νέου ότι «όταν η χώρα μιλάει στον ΟΗΕ, και μάλιστα ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας, μιλάει η χώρα. Δεν μιλάει το κόμμα της ΝΔ, δεν μιλάει ο εκάστοτε πρωθυπουργός, στην προκειμένη περίπτωση ο κύριος Μητσοτάκης. Όταν λοιπόν πηγαίνει ο Έλληνας πρωθυπουργός, ο νόμιμος, ο δημοκρατικά νομιμοποιημένος, όποιος και αν είναι, στον ΟΗΕ, και μάλιστα ως προεδρεύων, και μιλάει για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, είναι δική μου υποχρέωση να τον υποστηρίξω». Δεν νιώθει, όμως, τέτοια υποχρέωση ούτε ο Ανδρουλάκης ούτε ο νεκραναστημένος Τσίπρας – καλά, δεν μπορώ να φανταστώ τι τραβάει ο γέροντας Σαμαράς με αυτά που ακούει από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησής του. Ούτε, βέβαια, μπορούν να χωνέψουν γιατί ο Βενιζέλος υπερασπίζεται την Ασπίδα του Αχιλλέα και τη συμμαχία μας με το Ισραήλ. Ούτε, βέβαια, τους αρέσει να ακούνε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε τους Γάλλους στο καλώδιο ως συνεταίρους – αυτοί, μαζί και ο Καραμανλής της Ραφήνας, περιμένουν πώς και πώς να κάτσει μια στραβή στον σχεδιασμό για το καλώδιο για να… απονομιμοποιήσουν τον Μητσοτάκη. Μια και ο λόγος για νομιμότητες, μαθαίνω ότι αυτό που πείραξε τον πρόεδρο Νίκο πιο πολύ ήταν η αναφορά του Βενιζέλου στο ότι ο Μητσοτάκης είναι ο δημοκρατικά νομιμοποιημένος πρωθυπουργός. Μεγάλο στραπάτσο στην προσπάθεια αποδόμησης του Μητσοτάκη, στην οποία έχει επιδοθεί αποκλειστικά η Χαριλάου Τρικούπη.
Το «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε» από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ
Ο συναγωνιστής Νίκος δεν άντεξε, πάντως, το άδειασμα που υπέστη και έδωσε τη δική του απάντηση στην τοποθέτησή του στην επιτροπή Συμπαράταξης του ΠΑΣΟΚ. Εκεί, στο όνομα της επίθεσης στον Κυριάκο Μητσοτάκη, αποδόμησε όσα είπε ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Κατ’ αρχάς έκανε λόγο για «επικοινωνιακά πυροτεχνήματα» στον ΟΗΕ και, όσον αφορά την παρέμβαση του πρωθυπουργού, είπε ότι «ο πρωθυπουργός έκανε απλά το καθήκον του, που δίνει χώρο στην επικοινωνία και όχι στην ουσία». Μόνο που ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έκανε λόγο για παρουσία-αγγαρεία του πρωθυπουργού στον ΟΗΕ, αλλά για καθαρές θέσεις, που στηρίζει. Για την αντιπαράθεση με την Τουρκία δεν θα σας ταλαιπωρήσω και πολύ, αρκεί να ρίξετε μια ματιά στα όσα λέει ο Αντώνης Σαμαράς για τα «ήρεμα νερά», ενώ πρότεινε κάτι εξαιρετικά απίθανο να πραγματοποιηθεί σε αυτήν τη συγκυρία, δηλαδή ένα… «νέο Ελσίνκι». Τον μπέρδεψε τον πρόεδρο ο Ευάγγελος και αυτός με τη σειρά του μας μπέρδεψε με αυτά που είπε.
First world problems
Εσείς πώς θα χαρακτηρίζατε μια χώρα που το δημοτικό συμβούλιο της πρωτεύουσάς της καταναλώνει χρόνο για τη δημιουργία ενός δημοτικού καφενείου, που θα αντικαταστήσει ένα (ιστορικό, καμία αντίρρηση) καφενείο της πόλης; Εγώ θα έλεγα πως πρόκειται για μια τυχερή χώρα, που έχει λυμένα τα βασικά της προβλήματα και ασχολείται με… first world problems, που λέμε και στα Φαλάσαρνα. Εγώ, λοιπόν, αν ήμουν Μητσοτάκης (που δεν είμαι), θα πανηγύριζα βλέποντας το χθεσινό στιγμιότυπο από το δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, όπου ο αγαπημένος της στήλης, Χάρης Δούκας, καλεί τις διάφορες συλλογικότητες με τις οποίες συνδιοικεί τον δήμο «να προχωρήσουμε στη δημιουργία ενός δημοτικού καφενείου στον Λόφο του Στρέφη, με ευθύνη του Δήμου Αθηναίων και συμβολικό αντίτιμο. Ανοιχτό στους κατοίκους, όπως θέλουμε να είναι και συνολικά ο Λόφος». Και θα πανηγύριζα γιατί, αν η έγνοια των συνασπισμένων μου πολιτικών αντιπάλων είναι πώς θα ανοίξουν κατάστημα εστίασης στον ΑΦΜ του δήμου, τότε μάλλον πάει να πει πως η πρωτεύουσα δεν έχει σοβαρότερα ζητήματα να λύσει. Υπάρχει, όμως, και μια δεύτερη εκδοχή, που πάλι βολεύει τη Νέα Δημοκρατία. Η «ενωμένη αντιπολίτευση» να βρίσκεται σε τέτοια αφασία που, αντί να ασχοληθεί με τα προβλήματα της πόλης, δείχνει ενδιαφέρον για το πώς θα πίνουν φθηνό καφέ οι σύντροφοι. Για να το πω πάλι όπως το λέμε στα Φαλάσαρνα, «το χωριό καιγότανε και η Μαριώ…».
Συγκεντρώσεις χωρίς βαριά ονόματα
Άρχισαν από χθες και ολοκληρώνονται στις 9 Νοεμβρίου οι συγκεντρώσεις της ΕΛΑΣ σε Αθήνα και περιφέρεια. Τα στελέχη που ανακοινώθηκαν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι από τις νέες σειρές. Βλέπω ότι απουσιάζουν από τους ομιλητές όλοι όσοι μεταμεληθέντες του ΣΥΡΙΖΑ ή της Νέας Αριστεράς γράφτηκαν ηλεκτρονικά στο νέο κόμμα των ελπίδων τους. Φαίνεται πως δεν αρκεί η παραίτηση από τη Βουλή και η εγγραφή στην ΕΛΑΣ για να αποκτήσουν το δικαίωμα να είναι ομιλητές. Καταλαβαίνω ότι υπάρχει κάτι σαν δοκιμαστική περίοδος, κάτι σαν εξετάσεις – εκτός αν ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί πως δεν είναι ακόμη καιρός στις συγκεντρώσεις αυτές να εμφανιστούν οι μεταμεληθέντες…
Τα καμπανάκια Εξάρχου για τον Κάθετο Διάδρομο
Αποκαλυπτικό -αλλά και αιχμηρό- για ακόμα μία φορά ήταν το αφεντικό της AKTOR (και διευθύνων σύμβουλος της Atlantic SEE LNG), Αλέξανδρος Εξάρχου, που από το βήμα του συνεδρίου Green Deal Greece 2026 (του αφεντικού του ΤΕΕ, Γιώργου Στασινού) τοποθετήθηκε για τους ανταγωνιστές του Κάθετου Διαδρόμου εντός και εκτός Ελλάδος. Ο Εξάρχου έκανε λόγο για πόλεμο στον Κάθετο Διάδρομο από αμερικανικά συμφέροντα που μπορούν να προκαλέσουν ζημίες, καθώς θα προτιμούσαν η αφετηρία της διαδρομής να είναι όχι στην Ελλάδα, αλλά στην Τουρκία. Και τούτο διότι, όπως εξήγησε, εκεί το αμερικανικό LNG θα μπορούσε να αναμειχθεί με ρωσικό αέριο και οι εμπλεκόμενοι να εξασφαλίσουν έτσι χαμηλότερες τιμές, κάτι που είναι αδύνατον να γίνει στην Ελλάδα, λόγω του ευρωπαϊκού μπλόκου στο ρωσικό αέριο. Αν και ο Εξάρχου δεν κατονόμασε τα συμφέροντα, το δικό μου (πονηρό) μυαλουδάκι πήγε αμέσως στη γνωστή και μη εξαιρετέα αμερικανική εταιρεία Argent LNG, που τον περασμένο Μάιο υπέγραψε MoU με την κρατική εταιρεία αερίου της Τουρκίας BOTAS για προμήθεια LNG από το τερματικό στη Λουιζιάνα που κατασκευάζει. Μια συνεργασία που επιδιώκει να αναδείξει την Τουρκία ως στρατηγικό ενεργειακό κόμβο για τη μεταφορά αμερικανικού LNG προς τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδήμων περί τα γεωπολιτικά για να αντιληφθεί ότι μια τέτοια σύμπραξη είναι ευθέως ανταγωνιστική με τη συνεργασία της Atlantic SEE LNG (όπου συμπράττουν ο ΑΚΤΟR με την κρατική ΔΕΠΑ Εμπορίας) με τη Venture Global για προμήθεια αμερικανικού LNG στην ίδια περιοχή μέσω του Κάθετου Διαδρόμου.
Οι Έλληνες στην πορεία της αντιπαλότητας
Την ίδια στιγμή, όπως είπε ο Εξάρχου, «στην πορεία της αντιπαλότητας υπάρχουν ενδεχομένως και Έλληνες στους οποίους δεν αρέσει αυτό που συμβαίνει, αλλά ούτως ή άλλως δεν τους θεωρώ και μεγάλο κίνδυνο». Υπενθύμισε δε με νόημα ότι «όταν η AKTOR συνεργάστηκε με τη ΔΕΠΑ Εμπορίας για να υπογράψει την 20ετή συμφωνία προμήθειας LNG με τη Venture Global, δεν υπήρχαν πολλοί ιδιώτες που ήθελαν να αναλάβουν τον κίνδυνο. Αντιθέτως, υπήρχαν ιδιώτες που δεν ήθελαν καθόλου αμερικανικό LNG, διότι για πολλά χρόνια χρησιμοποιούσαν ρωσικό αέριο και έκαναν συναλλαγές με αυτό». Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια; Αίσθηση προκάλεσε επίσης η αποκάλυψη του συναγωνιστή Αλέξανδρου ότι όταν υπεγράφη η συμφωνία Atlantic SEE – Venture Global, υπήρχαν φωνές στην κυβέρνηση που αμφισβητούσαν τη βιωσιμότητα της συμφωνίας, η οποία εκ των υστέρων αποδείχθηκε σοφή κίνηση, καθώς οι τιμές στις οποίες «κλειδώθηκαν» αυτές οι ποσότητες δεν υπάρχουν πια, αφού έχουν διαμορφωθεί σε πολύ υψηλότερα επίπεδα. «Εκείνη την περίοδο κάποιοι υποστήριζαν ότι οι τιμές στις οποίες είχαμε προμηθευτεί το LNG ήταν εξαιρετικά κακές και ασύμφορες και ακόμα και μέσα στην κυβέρνηση κάποιοι είχαν διατυπώσει αμφιβολίες, Όμως, οι τιμές με τις οποίες έχουμε πουλήσει το αέριο στην Αλβανία και τη Βοσνία δεν υπάρχουν πια για καμία ποσότητα». Ερωτώμενος δε αν υπάρχουν ακόμα αμφισβητίες του Κάθετου Διαδρόμου στην κυβέρνηση, ο Εξάρχου πιθανολόγησε ότι με την εξαίρεση ενός ή δύο, όλοι οι υπόλοιποι έχουν ενστερνιστεί την αναγκαιότητα του πρότζεκτ. Αν ήταν να μαντέψω, θα έλεγα ότι ένας από αυτούς έχει την έδρα του στη Λεωφόρο Μεσογείων…
