Όταν ακούγονται από την Άγκυρα αλήθειες που πονάνε
Άστραψε και βρόντηξε χθες στην Τουρκία ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Οζγκιούρ Οζέλ. Θα μου πείτε, τι με έπιασε σήμερα, μέρα που είναι, να ασχολούμαι με τους πολιτικούς της γείτονος χώρας; Δεν μπορώ, γιατί όταν οι απέναντι λένε αλήθειες, οφείλουν, τουλάχιστον, οι εδώ γέροντες και οι άλλοι υπερπατριώτες να στήνουν αυτί και να σιωπούν. Πάμε, λοιπόν, να δούμε τι έσουρε στον Ερντογάν ο Οζέλ για θέματα για τα οποία εγκαλείται η ελληνική κυβέρνηση από τους εγχώριους αμφισβητίες: «Μας πέταξαν έξω από το πρόγραμμα των F-35, για τα οποία η Τουρκία είχε πληρώσει. Μάλιστα, στα έξι από αυτά είχε ζωγραφιστεί η ημισέληνος και το αστέρι, ενώ είχαν σταλεί και οι πιλότοι μας για εκπαίδευση. Κράτησαν τα χρήματά μας. Έστειλαν τα F-35 σε άλλους. Τώρα ο Τραμπ λέει: “Μπορεί να έχω μια έκπληξη στο μέλλον”. Λένε νυχθημερόν: “Έρχεται έκπληξη με τα F-35”. “Θα βγει μήπως κινητήρας για το KAAN (σ.σ. τούρκικο μαχητικό) από το μεταγωγικό αεροσκάφος;”. Ούτε κινητήρας βγήκε για το KAAN ούτε F-35 ήρθαν. Σαν να μην έφταναν τα F-35 που πουλήθηκαν στο Ισραήλ και την Ελλάδα, τα πιο εκσυγχρονισμένα F-16 βρίσκονται επίσης στα χέρια της Ελλάδας και του Ισραήλ. Ο Τραμπ έδωσε υποσχέσεις για όλα αυτά. Ούτε μία δεν υλοποιήθηκε». Αυτά για όσους υποστηρίζουν ακόμα ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης στα θέματα άμυνας πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες…
Δεύτερες σκέψεις από Σαμαρά
Και ενώ ήμουν κάτι περισσότερο από σίγουρος ότι ο πρόεδρος Σαμαράς θα προχωρούσε στη δημιουργία του δεύτερου (μετά την ΠΟΛΑΝ) κόμματος, εσχάτως μαθαίνω ότι κάνει δεύτερες σκέψεις. Λογικό, αφού από τη μία ο Κασιδιάρης, από την άλλη η απροθυμία του προέδρου Καραμανλή να του κλείσει το μάτι, εκ των πραγμάτων προβληματίζουν τον αρχηγό Αντώνη. Εδώ που τα λέμε, αν ένα κόμμα κινείται πριν ανακοινωθεί μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, φανταστείτε τι έχει να πάθει όταν με το καλό αποκτήσει σάρκα και οστά.
Την «πέφτουν» στον Πιερρακάκη
Εσχάτως στην πιάτσα έχω αρχίσει και πιάνω (με την καλή έννοια του πιασίματος) κάτι ψιλές που τρώει ο υπουργός Πιερρακάκης. Για παράδειγμα, και με αφορμή την πρόσφατη εκδήλωση στην οποία μίλησε ο τσάρος της οικονομίας, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που στην προσπάθειά τους να τη συγκρίνουν με τις άλλες, των Δένδια και Χατζηδάκη, μεταξύ σοβαρού κι αστείου μού έλεγαν ότι σε αυτήν του επί της Οικονομίας κυβερνητικού αξιωματούχου μαζεύτηκαν κυρίως όσοι πρόκοψαν τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή όχι οι κομματικοί, αλλά οι νοικοκυραίοι της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας.
Παραγραφή Pizza Fan
Άκουσα προ ημερών τον πρόεδρο Μητσοτάκη να λέει ότι η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας πιάνει τα «μεγάλα ψάρια», με αφορμή την αποκάλυψη για τη φοροδιαφυγή της Pizza Fan. Επειδή, λοιπόν, μιλάμε για φορολογικές χρήσεις, ένας φίλος, από αυτούς που ασχολούνται και με τα φορολογικά, έσπευσε να μου πει ότι «κάποιοι εκθέτουν τον πρωθυπουργό». Όταν τον ρώτησα γιατί το λέει αυτό, χωρίς να το πολυσκεφτεί μου απάντησε ότι «οι περισσότερες χρήσεις από αυτές για τις οποίες κατηγορείται το αφεντικό της Pizza fan είναι παραγεγραμμένες». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το «μεγάλο ψάρι» μπορεί στο τέλος να προκύψει συμιακό γαριδάκι.
Τα κέρδη της ΜΕΤΚΑ
Διαβάζοντας τα όσα αναφέρουν οι αναλυτές σε σχέση με τα κέρδη της ΜΕΤΚΑ, εν όψει της εισόδου της εταιρείας του προέδρου Μυτιληναίου στο Χρηματιστήριο, άλλαξα άρδην άποψη σε σχέση με την μπίζνα των κατασκευών. Για παράδειγμα, εκεί που πίστευα ότι AKTOR, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ και AVAX δούλευαν με κέρδος πέριξ του 10%, από προχθές κατάλαβα ότι είχα σχηματίσει λάθος άποψη, αφού έμαθα ότι οι κατασκευαστικές δουλεύουν με 20% κερδοφορία. Επειδή ποτέ δεν είναι αργά, δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα να φτιάξω και εγώ μία.
Το πολύνεκρο δυστύχημα στην Ισπανία
Η πολύνεκρη σιδηροδρομική τραγωδία της Ισπανίας επανέφερε στις μνήμες τα δικά μας Τέμπη. Βλέποντας τις εικόνες, σκέφτηκα αν εκεί εμφανίστηκαν «μαϊμού», εμπειρογνώμονες, αν κατασκευάστηκαν συνωμοσίες περί ξυλολίων και φυσικά αν ζητήθηκε να πέσουν στην πυρά υπουργοί, περιφερειάρχες και όποιος μιλά ισπανικά. Πάντως, με αφορμή και το χθεσινό, να σας πω ότι ένας φίλος μου, από τη μέρα που είχαμε τα Τέμπη, έχει μετρήσει πέντε πολύνεκρα με τρένα, τα οποία συνέβησαν ενώ υπήρχαν όλα τα συστήματα τηλεδιοίκησης.
Μετά τους Πυξ Λαξ, η Λάουρα
Μέχρι πριν από λίγες ώρες οι γνώσεις μου γύρω από τις αποχαιρετιστήριες παραστάσεις περιορίζονταν στις τελευταίες συναυλίες των Πυξ Λαξ. Όλα αυτά μέχρι χθες, που διάβασα την αποχαιρετιστήρια συνέντευξη της απερχόμενης Ευρωπαίας εισαγγελέως, Λάουρα Κοβέσι, στο Politico και στη συναγωνίστρια Νεκταρία Σταμούλη. Ελπίζοντας να μη βάζω ιδέες στον Βασίλη Φλωρίδη, αφήνω στην άκρη ότι δεν έχω ξαναδεί δικαστικό να δίνει αποχαιρετιστήρια συνέντευξη και περνώ στην ουσία όσων είπε η διασημότερη εισαγγελέας στη χώρα μας. Και αυτό γιατί η συντρόφισσα Λάουρα προφήτευσε ότι, μαζί με την ολοκλήρωση της θητείας της, ξεκινά το ξήλωμα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Όπως εξήγησε, «ανησυχώ ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα εξοντωθεί αθόρυβα, ακριβώς επειδή κάνει τη δουλειά της». Δεν έμεινε, όμως, εκεί, αλλά έσπευσε να διασκευάσει τον Σάκη Ρουβά, λέγοντας μέσες άκρες «μετά από μένα (και όχι από σένα) το χάος». Συγκεκριμένα, «σέντραρε» έναν από τους επίδοξους διαδόχους της, για τον οποίο ισχυρίστηκε ότι το σχέδιό του ήταν να «ομαλοποιήσει» την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Γενικά, αυτό που δεν καταλαβαίνω με τη Ρουμάνα είναι γιατί δεν αναγνωρίζει στους άλλους το δικαίωμα που χωρίς περιορισμούς αναγνωρίζει στον εαυτό της, να λέει πάντα ό,τι θέλει, χωρίς να αμφισβητείται η αυθεντία της.
Όσα (δεν) είπε για την Ελλάδα η Κοβέσι
Μένω λίγο ακόμα στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξη της συντρόφισσας Κοβέσι, γιατί είπε πολλά και ενδιαφέροντα για τα καθ’ ημάς. Και, βέβαια, το σημείο που ξεχώρισα ήταν η αποστροφή της συντρόφισσας Λάουρα ότι «η πιο απροκάλυπτη απόπειρα εκφοβισμού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σημειώθηκε στην Ελλάδα, όπου αντιμετωπίσαμε το ζήτημα της ανανέωσης της θητείας των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων». Βέβαια, αυτό που δεν ανέφερε η καλή εισαγγελέας ήταν ότι η υπόθεση είχε και δικαστική συνέχεια, αφού η ίδια προσέφυγε στον Άρειο Πάγο κατά της διετούς παράτασης που έλαβε η θητεία της Πόπης Παπανδρέου, της Χαρίκλειας Θάνου και του Διονύση Μουζάκη. Αλλά μάλλον δεν το ανέφερε διότι η εν λόγω υπόθεση κρίθηκε με το… πανηγυρικό 72-10 εις βάρος της, για δύο λόγους: Πρώτον, γιατί κρίθηκε πως μόνο οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι είχαν δικαίωμα προσφυγής και, δεύτερον, γιατί αυτό το δικαίωμα θα υπήρχε μόνο σε περίπτωση που οι ενδιαφερόμενοι είχαν λάβει τουλάχιστον δύο ψήφους στο Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η απόφαση ήταν ομόφωνη.
! Πάντως, διαβάζοντας τα περί διετίας και πενταετίας στη θητεία των Ευρωπαίων Εισαγγελέων, σπεύδω να πω ότι αν ήμουν στη θέση όσων ασχολούνται με τις ανανεώσεις, θα έδινα δέκα χρόνια τράτο. Άλλωστε, όπως έλεγε και η συχωρεμένη η γιαγιά μου, «καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται». Αφήστε που, εδώ που τα λέμε, οι τρεις εισαγγελείς είναι και αψεγάδιαστοι.
Περί ΟΠΕΚΕΠΕ
Συνεχίζω να διαβάζω όσα χρεώνει στη χώρα μας η αγαπημένη μου Κοβέσι και πάω στη χιλιοτραγουδισμένη υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ξεπερνώ τη συγκίνηση που μου προκάλεσε η δακρύβρεχτη αναφορά ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξέτασε «αν οι έντιμοι αγρότες έχουν πρόσβαση στα ευρωπαϊκά κονδύλια», πράγμα που δεν ξέρω κατά πόσο ενέπιπτε στις αρμοδιότητές της. Δεν άντεξα, όμως, και λύγισα στην ατάκα πως στην περίπτωση που ζητήθηκε η άρση ασυλίας για 11 βουλευτές της ΝΔ, «δεν έγινε κανένα λάθος». Όπως εξήγησε, «όταν ζητάμε την άρση της ασυλίας, αυτό δεν αφορά την ενοχή. Είναι απλώς μια προϋπόθεση, προκειμένου να επιτραπεί στους εισαγγελείς να διεξαγάγουν την έρευνα και να συγκεντρώσουν αποδεικτικά στοιχεία». Τώρα πώς γίνεται να υπάρχουν στοιχεία για να ζητηθεί η άρση ασυλίας, ενώ είχε ήδη ζητηθεί από την Παρασκευή Τυχεροπούλου να συντάξει έκθεση, πάνω στην οποία (έκθεση) βασίστηκε η κρίση περί μη επαρκών στοιχείων, ας ελπίσουμε ότι η φίλη μου η Κοβέσι θα ακολουθήσει τη συνταγή των Πυξ Λαξ και θα δώσει και άλλες αποχαιρετιστήριες συνεντεύξεις για να μας το εξηγήσει.
Τι έλεγε ο Πόντα για τη Λάουρα
Κλείνω τον προσωπικό μου αποχαιρετισμό στη συντρόφισσα Κοβέσι, σχολιάζοντας τα δύο σημεία που η λαλίστατη λειτουργός της Ευρωπαίας Θέμιδος απέφυγε να απαντήσει. Το ένα ήταν τα σχέδια που κάνει «από βδομάδα», που θα βρίσκεται εκτός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Και το δεύτερο ήταν στην ερώτηση για το αν η αναφορά της σε πολιτικούς που «πιστεύουν ότι βρίσκονται υπεράνω του νόμου» αφορά το «Pfizergate». Κατά έναν περίεργο τρόπο, αυτές οι δύο φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους απαντήσεις έχουν ένα κοινό, ότι συνοψίζουν άψογα τη «μέθοδο Κοβέσι», όπως την είχε περιγράψει εδώ στο powergame.gr ο συντοπίτης και παλιός φίλος της Λάουρα, ο πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Βίκτορ Πόντα (καμία σχέση με τον Απόστολο, που κάποτε διεκδίκησε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ). Ως προς το πρώτο σημείο, ο πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας έχει δηλώσει στον συναγωνιστή Φώτη Κόλλια πως «για εμάς στη Ρουμανία είναι προφανές ότι η κ. Κοβέσι είχε πάντα στο μυαλό της να επιστρέψει στη Ρουμανία για μια πολιτική καριέρα». Ως προς το δεύτερο, ο σύντροφος Πόντα είχε έγκαιρα προειδοποιήσει πως η συντρόφισσα Λάουρα εστιάζει «μόνο σε ανατολικές χώρες ή σε νότιες χώρες, όπως η Ελλάδα, χωρίς ποτέ να αγγίζει τη Γερμανία, τη Γαλλία ή οποιονδήποτε από τους μεγάλους δυτικούς υποστηρικτές της». Τέλος πάντων, καλή επιτυχία στα επόμενά της βήματα, όποια κι αν είναι αυτά, γιατί, εδώ που τα λέμε, επί των ημερών της και γνωστός έγινε ο θεσμός και κάποιες σοβαρές υποθέσεις αποκαλύφθηκαν.
Αντανακλαστικά Ραντανπλάν στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα
Ότι οι αιτιάσεις της συντρόφισσας Κοβέσι για την υπόθεση των Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων θα έβρισκαν στοργική αγκαλιά από την ΕΛΑΣ (όχι την Αστυνομία, την άλλη) ήταν από αναμενόμενο μέχρι… φραγμένο στο Στοίχημα. Συνεπώς, δεν μου προκάλεσε έκπληξη η ίδια η ανακοίνωση της αρμόδιας τομεάρχη, Μαρίας Λεπενιώτη, παρά το γεγονός ότι το έκανε με τρόπο… unfair (που λέμε και στα Φαλάσαρνα) απέναντι στους μέχρι πρότινος συναδέλφους της στον Άρειο Πάγο. Μου προκάλεσαν, όμως, εντύπωση τα αντανακλαστικά Ραντανπλάν του νεογέννητου κόμματος Τσίπρα. Κι αυτό γιατί η απόφαση του Αρείου Πάγου, που η πάλαι ποτέ πρόεδρος και νυν συντρόφισσα Λεπενιώτη επικρίνει, δεν εκδόθηκε τώρα, αλλά τον περασμένο Ιούνιο. Δηλαδή έναν μήνα περίπου μετά τη μέρα που η κυρία Λεπενιώτη είχε διαβεί την είσοδο του Αρείου Πάγου, συνοδεύοντας τον Αλέξη Τσίπρα για το «πιστοποιητικό γέννησης» της ΕΛΑΣ. Τότε η ίδια και το κόμμα της επέλεξαν την αφωνία. Τώρα, που το επανέφερε στη συζήτηση η Κοβέσι, βρήκαν την ευκαιρία για λίγη ανέξοδη δημοσιότητα. Δεν το λες και πρότυπο θάρρους για μια δικαστικό που, αν μη τι άλλο, μας είχε μάθει διαφορετικά όταν καθόταν στην έδρα.
Η άστοχη δήλωση Δουδωνή
Ότι στο ΠΑΣΟΚ βλέπουν τους δημοσκόπους (εκτός από αυτούς που συνεργάζονται μαζί τους) και αφηνιάζουν, είναι κάτι που το βλέπουμε εδώ και μήνες. Η χθεσινή, όμως, παράσταση του αγαπημένου της στήλης, Παναγιώτη (για τους φίλους Τάκης) Δουδωνή, είναι από τα… Άγραφα. Πήγε, που λέτε, ο σύντροφος Τάκης στη Μυτιλήνη και αντί να πάει να γνωρίσει κανέναν άνθρωπο στην εκλογική του περιφέρεια (που δεν λες ότι τον ξέρουν και οι πέτρες), έκανε μια απίστευτη μανούρα, μπλέκοντας την εθνική μας επέτειο με τους κακούς δημοσκόπους, γιατί, λέει, «μετρούν το λεγόμενο “κόμμα Κασιδιάρη”, όταν είναι γνωστό ότι δεν μπορεί να κατέβει στις εκλογές με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους». Δεν θα πω το προφανές, ότι δηλαδή είναι άκομψο να επιλέγεις μια εθνική εορτή για να επιτεθείς στον οποιονδήποτε. Θα πω, όμως, ότι ο φίλος μου ο Τάκης είτε έχει ξεχάσει τα νομικά του είτε λέει πράγματα που δεν πιστεύει. Το «κόμμα Κασιδιάρη» (δυστυχώς) έχει ιδρυθεί. Το αν θα κατέβει στις εκλογές, θα το κρίνει ο Άρειος Πάγος. Πότε; Όταν προκηρυχθούν οι κάλπες. Και πιστεύω πραγματικά ότι το Ανώτατο Δικαστήριο θα υψώσει «απαγορευτικό». Ωστόσο, αυτήν τη στιγμή υφίσταται. Και το σωστό είναι να μετριέται, για να ξέρουμε όλοι τι έχουμε απέναντί μας. Συνοψίζοντας, αυτό που είπε ο φίλος μου ο Τάκης δεν ήταν μόνο απρεπές, αλλά και φοβερά άστοχο.
H εκλεκτή (ιταλική) παρέα των Εξάρχου και Μυτιληναίου
Αν πιστεύετε ότι το αφεντικό της AKTOR, Αλέξανδρος Εξάρχου, και ο εκτελεστικός πρόεδρος της METLEN, Ευάγγελος Μυτιληναίος, είναι οι μοναδικοί στην Ευρώπη που ασκούν -δημόσια- σκληρή κριτική στην Κομισιόν για την κοντόφθαλμη ενεργειακή πολιτική που ασκεί, πλανάσθε πλάνην οικτράν. Οι δύο επιχειρηματίες έχουν εκλεκτή παρέα, αφού την ίδια άποψη έχουν και κορυφαίοι μάνατζερ στη γειτονική μας Ιταλία. Αναφέρομαι στον διευθύνοντα σύμβουλο του ιταλικού ενεργειακού κολοσσού Eni, Κλαούντιο Ντεσκάλζι, ο οποίος δήλωσε ότι η Ευρώπη φέρει τεράστια ευθύνη για την ενεργειακή κρίση. «Αν είναι να κλάψουμε, πρέπει να κλάψουμε για τα δικά μας λάθη», είπε χαρακτηριστικά, αναφερόμενος στη στάση της ΕΕ, τόσο στην ενεργειακή κρίση του 2022-2023 όσο και στην τρέχουσα, που απειλεί (δυστυχώς) να μοιάσει στην προηγούμενη. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Αγκοστίνο Σκορναγένκι, επικεφαλής της Snam, που δήλωσε ότι η «Η Ευρώπη βρισκόταν για χρόνια σε ύπνο βαθύ, συζητώντας αισιόδοξα σενάρια για την πράσινη μετάβαση χωρίς να συνειδητοποιεί ότι αυτά στηρίζονταν σε ένα τεράστιο μαξιλάρι αερίου», που έπαψε να υφίσταται μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Οι Ευρωπαίοι και οι Μοιραίοι του Βάρναλη
Με αυτά και μ’ εκείνα, και πριν καν μπει ο χειμώνας, η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη ξεπέρασε για πρώτη φορά από το 2022 το ψυχολογικό φράγμα των 100 ευρώ ανά Μεγαβατώρα. Μια εξαιρετικά αρνητική εξέλιξη, που δικαιώνει τον Εξάρχου, που εδώ και μήνες προειδοποιούσε ότι θα βλέπαμε τέτοιες τιμές, οι οποίες θα οδηγούσαν σε ανεξέλεγκτο ράλι και των τιμών ηλεκτρισμού. Πράγματι, σήμερα στη μισή Ευρώπη βλέπουμε τιμές ρεύματος πάνω από 300 ευρώ τη Μεγαβατώρα, που είχαν να εμφανιστούν -και αυτές- από το 2022. Σε αυτήν την ωραία ατμόσφαιρα συνεδριάζουν σήμερα οι υπουργοί Ενέργειας των «27». Και, αν και θα περίμενε κανείς να υπάρχει πρόσφορο έδαφος για τις προτάσεις της Ελλάδας για πρόσθετες ευρωπαϊκές παρεμβάσεις, ο πήχης των προσδοκιών είναι πολύ χαμηλά, καθώς στο διευθυντήριο των Βρυξελλών «περί άλλα τυρβάζουν». «Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουν ίσως κάποιο θάμα», για να θυμηθώ το γνωστό ποίημα του Βάρναλη, που ταιριάζει γάντι σε ορισμένους «εγκεφάλους» της Κομισιόν – και όχι μόνο…
Πινιατάρο, CPS, Eurobank και Grivalia ένα κουβάρι
Σας είχα προειδοποιήσει εδώ και καιρό ότι θα έχουμε επεισόδια με την εταιρεία του Πινιατάρο, CPS (πρώην Eurobank Properties), και τη Eurobank. Τώρα προστέθηκε εμμέσως πλην σαφώς και η Grivalia. Να τα βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά. Η CPS ζει χάρη στο συμβόλαιό της με τη Eurobank, η τριετία του οποίου λήγει στα μέσα του 2027. Η Eurobank έχει δικαίωμα επέκτασης της σύμβασης για ακόμη 2 χρόνια. Η τράπεζα, όμως, μετά τις αποχωρήσεις στελεχών και την αφαίμαξη από τον Πινιατάρο των 7 εκατ. ευρώ από το ταμείο της εταιρείας, σκέφτεται σοβαρά να μην ασκήσει το δικαίωμα επέκτασης ή ακόμα και να σπάσει από τώρα το συμβόλαιο. Κάποια στελέχη της Eurobank, ίσως και της Grivalia, επεξεργάζονται σενάρια επαναγοράς της CPS από την τράπεζα, αλλά ο Πινιατάρο τηρεί σιγήν ιχθύος. Σε κατάσταση αβεβαιότητας, λοιπόν, προωθούνται λύσεις στελεχών για τη διοίκηση της εταιρείας που δεν θα ευδοκιμήσουν. Για παράδειγμα, εσχάτως ακούγονται αποστολές στελεχών από την Ιταλία – τα οποία μάλλον έρχονται ως περαστικοί στην Ελλάδα και, σε κάθε περίπτωση, δεν έχουν την παραμικρή γνώση για την αγορά ακινήτων της χώρας- ή επιλογή υφιστάμενων εγχώριων στελεχών της CPS. Ένα από τα ονόματα που κυκλοφορούν στην πιάτσα είναι κι αυτό της Βάλιας Δήμου, την οποία, όπως πληροφορούμαι, προωθούν ως λύση μετά την παραίτηση της Χατζηγέρου. Δυστυχώς, όμως, απ’ ό,τι λένε στελέχη της CPS, η Δήμου δεν έχει καθόλου καλό όνομα εντός της εταιρείας. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως είναι θέμα χρόνου -αν οι Ιταλοί κάνουν την ανάγκη φιλότιμο για να μη χάσουν το συμβόλαιο και την επιλέξουν- να δούμε κι άλλες αποχωρήσεις. Πάντως, αναρωτιέμαι ποιος εγκέφαλος προτείνει στον Φωκίωνα Καραβία και τον Σταύρο Ιωάννου να επαναγοράσουν ένα προβληματικό προϊόν, που μάλιστα η τράπεζα το συντηρεί ως πελάτη. Επίσης, δεν καταλαβαίνω ποιος εισηγείται τη συνέχιση μιας συνεργασίας με μια εταιρεία η οποία τεχνολογικά είναι πολλά χρόνια πίσω και οι πλατφόρμες της εξυπηρετούν μετά βίας τα βασικά. Κι όλα αυτά με φόντο τη στρατηγική του Πινιατάρο για τη CPS, που όχι μόνο δεν έχει επενδύσει για να την αναπτύξει από τότε που την αγόρασε, αλλά εν μιά νυκτί της άδειασε όλο το ταμείο. Αυτή είναι η αυριανή μέρα για τη Eurobank και τη διαχείριση των ακινήτων της;
! Μαθαίνω ότι ήδη ανεξάρτητες εταιρείες, συνεργαζόμενες με τη CPS, αλλά απλήρωτες εδώ και καιρό για τις υπηρεσίες τους, στέλνουν σήμα κινδύνου στη Eurobank για τις συνέπειες.
