Στα Βριλήσσια ο Μητσοτάκης
Χαλαρό είναι και το σημερινό πρόγραμμα του λαοπρόβλητου πρωθυπουργού μας, αφού με εξαίρεση τον καφέ με πολίτες που έχει προγραμματίσει στην πλατεία των Βριλησσίων, δεν έχει κάτι πιο σοβαρό. Βλέπετε ο αρχηγός Κυριάκος, προετοιμάζοντας το ταξίδι για τις ΗΠΑ, προφανώς και θέλει να είναι πιο ξεκούραστος του συνηθισμένου. Πάντως, εκτός από τον καφέ, ο πρωθυπουργός θα πάρει και ολίγη ευλογία, αφού θα δεχτεί στο Μαξίμου τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας, με τον οποίο διατηρεί πολύ καλή σχέση. Με αφορμή τη συγκεκριμένη συνάντηση, σπεύδω να σας μεταφέρω και αυτό που έμαθα σχετικά με τις εκτιμήσεις που γίνονται στο υπουργείο Εσωτερικών, σε σχέση με τον αριθμό των αποδήμων που θα ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές. Αν δεν με απατά η μνήμη μου, ο υπουργός Λιβάνιος, που ξέρει πολύ καλά από αριθμούς, και δη εκλογικούς, εκτιμά ότι αυτήν τη φορά θα ψηφίσουν πάνω από 100.000 ομογενείς, με τη ΝΔ να κυριαρχεί στη συγκεκριμένη δεξαμενή.
Εκλογική ετοιμότητα
Επιστρέφοντας (με το καλό) από τις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα προεδρεύσει της Εκτελεστικής Γραμματείας του κόμματος, εγκαινιάζοντας επί της ουσίας τις προεκλογικές εργασίες του οργάνου, το οποίο θα συνεδριάζει δύο φορές τον μήνα. Και ο λόγος που το κάνει από τώρα είναι για να έχει σε πλήρη ετοιμότητα όλο το σύστημα, αν και εδώ που τα λέμε ο Κυρανάκης δεν τους αφήνει να εφησυχάσουν ούτε λεπτό.
Προσωπική αναφορά
Από τη χθεσινή ομιλία του προέδρου Μητσοτάκη στο Στρατηγικό Φόρουμ Ελλάδας – ΗΑΕ, που διοργανώνει η Enterprise Greece, κράτησα τον επίλογο και συγκεκριμένα το σημείο που έκανε μια προσωπική αναφορά , θέλοντας να αναδείξει το επίπεδο των σχέσεων μεταξύ των δύο λαών. «Θα ήθελα να ολοκληρώσω αναδεικνύοντας την ιδιαίτερη έμφαση που δίνω και στις σχέσεις μεταξύ των λαών μας. Υπάρχει σημαντικός αριθμός Ελλήνων στα ΗΑΕ, μεταξύ των οποίων και τα δύο από τα τρία παιδιά μου, που εργάζονται εκεί, οπότε η οικογένειά μου δείχνει έμπρακτα την προτίμησή της σε αυτό το μέρος του κόσμου», ανέφερε ο αρχηγός Κυριάκος , προκαλώντας ενθουσιασμό τόσο στους προσκεκλημένους όσο και στους δικούς μας.
Ο Παπασταύρου και ο διώκτης της Γκίλφοϊλ
Ο Τζόναθαν Κωνσταντίνου (Jonathan Constantine), πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος της οργάνωσης Republicans Overseas (Ρεπουμπλικανοί του Εξωτερικού), εδώ και μέρες βγαίνει δεξιά κι αριστερά, διατυπώνοντας διάφορους ισχυρισμούς εναντίον της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, λες και είναι ο Πάπας, που μιλάει στους πιστούς στο Βατικανό. Για όσους δεν την έχετε παρακολουθήσει, η συνέντευξη του Κωνσταντίνου δόθηκε στον Έρικ Ντίτερς (Eric Deters) -τον γνωστό δωρητή του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ-, ο οποίος είχε αποκαλύψει ότι η Γκίλφοϊλ του ζήτησε 100 χιλιάδες δολάρια για να πληρώσει την πιστωτική της κάρτα. Με αφορμή τα ως άνω, ένας από τους συμπαθέστατους (οφείλω να ομολογήσω) πληροφοριοδότες μου, που αρέσκεται στην πιπεράτη τεκμηρίωση, ακούγοντας τις παλαβομάρες του Κωνσταντίνου, ανέτρεξε στο αρχείο του. Και εκεί έπεσε πάνω (με την καλή έννοια) σε ένα από τα καλά λαβράκια. Εντόπισε τον διώκτη της Κίμπερλι με τον θεόσταλτο Παπασταύρου. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, μιλάμε για μία φωτογραφία που είχε «τραβηχτεί» πριν από περίπου έναν χρόνο στο Ζάππειο. Τώρα, αν εσείς θέλετε να συνδέσετε τα παλιά με τα καινούργια, δεν μπορώ να σας το απαγορεύσω. Μένω σε αυτό και μόνο το γεγονός, χωρίς κανένα περαιτέρω σχόλιο. Άλλωστε, και μόνο που ένας υπουργός, και δη επί της Ενέργειας, συνομιλεί με αυτόν τον απίστευτο τύπο, λέει και δείχνει πολλά. Ενδεχομένως πολύ περισσότερα μπορεί να καταλάβει, βλέποντας το συγκεκριμένο ενσταντανέ, η πρώην πρέσβειρα, όπως και οι υπόλοιποι εντός του Λευκού Οίκου. Σε κάθε περίπτωση, με αυτά που βλέπω και ακούω, ένα έχω να πω, που δεν είναι άλλο από την επίκληση στον Ύψιστο, μήπως και φιλοτιμηθεί και βάλει το χέρι του.
Ο Σταύρος Παπασταύρου με τον Τζόναθαν Κωνσταντίνου (Jonathan Constantine), πρόεδρο του ελληνικού παραρτήματος της οργάνωσης Republicans Overseas.
! Πάντως, εκτός από τη συνύπαρξη με τον Παπασταύρου, διαπίστωσα ότι ο Κωνσταντίνου κυκλοφορεί παντού και επί έναν χρόνο με το ίδιο καπελάκι. Μάλλον δεν έχει εκπαιδευτεί από τον υπουργό Σταύρο, ο οποίος τα αλλάζει ανάλογα με τη συγκυρία (τα καπέλα).
Ακτινογραφία αποσυσπειρωμένων
Καθώς οι δημοσκοπήσεις της GPO για το ομόσταβλο iefimerida, της Metron Analysis για το MEGA και της PULSE για τον ΣΚΑΪ αποτυπώνουν πάνω-κάτω την ίδια εικόνα ως προς την πρόθεση και την εκτίμηση ψήφου -και δη επαναλαμβάνοντας την εικόνα των προηγούμενων μετρήσεων, δεν χρειάζεται να πούμε πολλά σχετικά. Με τη ΝΔ στο φάσμα του 30%, τη βελόνα της ΕΛΑΣ να μιμείται το ΠΑΣΟΚ, το κόμμα του προέδρου Ανδρουλάκη να «τσιμπάει» μεν, αλλά να παραμένει τρίτο και ακόμα… επτά κόμματα να είναι είτε εντός Βουλής είτε γύρω στο 3%, η κατάσταση παραμένει… σταθερά αβέβαιη. Γι’ αυτό, λοιπόν, βρήκα πολύ πιο ενδιαφέρον το εύρημα της PULSE σχετικά με τους αποσυσπειρωμένους ψηφοφόρους του κυβερνώντος κόμματος, στην προσπάθειά μου να μαντέψω το εκλογικό «ταβάνι» της ΝΔ. Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Ένας στους δύο (50%) που ψήφισαν ΝΔ το 2023 αυτήν τη στιγμή δεν απαντούν ότι θα κάνουν το ίδιο και λένε ότι θα ψηφίσουν με βασικό κριτήριο την οικονομία. Αντίστοιχα, ένας στους πέντε (19%) θέτει ως κριτήριο το κράτος δικαίου και τη δικαιοσύνη, ενώ ακολουθούν η εγκληματικότητα και η ασφάλεια με μόλις 7%, κάτω από το… δεν ξέρω – δεν απαντώ (12%). Αντίστοιχα, στο ερώτημα με ποιο κίνητρο θα ψηφίσουν οι… γαλάζιοι δυσπιστούντες, βλέπουμε μια κάποια σύμπτωση ποσοστών. Ένας στους δύο (49%) απαντά προοπτική, σχεδόν ένας στους πέντε (16%) απαντά θυμό-τιμωρία, ενώ… ακριβώς ένας στους πέντε (20%) απαντά ανησυχία-ασφάλεια. Με απλά λόγια, τουλάχιστον οι μισοί αποσυσπειρωμένοι ψηφοφόροι της ΝΔ θα ψηφίσουν με κριτήρια που επιτρέπουν στην κυβέρνηση να ελπίζει, καθώς η οικονομία και η προοπτική αποτελούν έως τώρα προνομιακά πεδία του προέδρου Μητσοτάκη. Αντίθετα, ένα 20% δείχνει να έχει αποκοπεί, καθώς δύσκολα κάποιος θα ψηφίσει ΝΔ από θυμό ή με τιμωρητική διάθεση ή με κριτήριο το κράτος δικαίου. Πόσο είναι αυτό; Τρεις με τέσσερις μονάδες συνολικά. Συνεπώς, σε θεωρητικό πάντα επίπεδο, η ΝΔ δείχνει να έχει ακόμα αρκετά περιθώρια συσπείρωσης. Και η άνοδος της ΝΔ εξαρτάται από την τσέπη όσων την ψήφισαν το 2023 και όχι από κάποια… δεξιά ατζέντα – χωρίς αυτό να σημαίνει φυσικά ότι όσοι τελικά δεν ψηφίσουν ΝΔ δεν μπορούν να κατευθυνθούν δεξιότερα.
Οποίος πρόλαβε τον Κύριον είδε για το μπλε τιμολόγιο της ΔΕΗ
Ο «καλός χαμός» γίνεται, όπως έμαθα, με το σταθερό μπλε τιμολόγιο της ΔΕΗ που προσφέρεται στα 11,3 λεπτά/κιλοβατώρα για 12 μήνες, τη στιγμή που τα πράσινα κυμαινόμενα τιμολόγια ξεκινούν από τα 15 λεπτά ανά κιλοβατώρα (τα περισσότερα προσφέρονται σε αρκετά υψηλότερες τιμές) και όλα δείχνουν ότι θα αυξηθούν ακόμα περισσότερο τον Νοέμβριο, καθώς ο Οκτώβριος «τρέχει» με χονδρεμπορική τιμή ρεύματος 180 ευρώ/MWh (ή 18 λεπτά/κιλοβατώρα, για να το κάνουμε πιο λιανά). Αν και η ΔΕΗ του εξαίρετου μάνατζερ Γιώργου Στάσση κρατά ως επτασφράγιστο μυστικό τον αριθμό των πελατών (τόσο των δικών της που βρίσκονταν σε άλλα τιμολόγια όσο και των ανταγωνιστικών εταιρειών) που μεταπηδούν στο μπλε τιμολόγιο, το οποίο θα προσφέρεται έως το τέλος του μήνα, κάτι καλοί μου φίλοι από τον χώρο της ενέργειας μιλούν για πολύ ισχυρό «ρεύμα» μετακίνησης, με πολλά νοικοκυριά να αποφασίζουν ακόμα και να «σπάσουν» ακριβότερα σταθερά συμβόλαια που είχαν (πληρώνοντας και το σχετικό «πέναλτι») για να πάρουν το προϊόν της ΔΕΗ, θέλοντας να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο για το επόμενο δωδεκάμηνο, ιδίως εν όψει της ενεργειακής βαρυχειμωνιάς, που έρχεται με βήμα ταχύ. Οι ίδιοι φίλοι, μάλιστα, μου λένε για την… απελπισία που έχει φέρει το νέο προϊόν στα call centers, που προσπαθούν να προωθήσουν ανταγωνιστικά προϊόντα, η οποία είναι τόσο μεγάλη, ώστε οι δυστυχείς υπάλληλοι λένε στους υποψήφιους πελάτες ότι… υπάρχει μεγάλη ουρά μέχρι να πάρουν το συμβόλαιο και πολυήμερη αναμονή, στην προσπάθειά τους να τους αποθαρρύνουν, ενώ πρόκειται για προϊόν που προσφέρεται αποκλειστικά on line, με απλές διαδικασίες. Εξάλλου, το τιμολόγιο της ΔΕΗ διαφημίζεται διακριτικά και από τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη ως το βασικό «ανάχωμα» στο ανοδικό ράλι των τιμών, καθώς οι οριζόντιες επιδοτήσεις που δίνονταν στο παρελθόν είναι ακριβό σπορ, το οποίο η κυβέρνηση κατά τα φαινόμενα θα επιχειρήσει να αποφύγει όσο μπορεί, χωρίς να είναι βέβαιο ότι τελικά θα τα καταφέρει…
Τα ζώα και οι Λειψοί
Ομολογουμένως η παραμονή μου στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού με έχει δυσκολέψει αρκετά στην παρακολούθηση της εγχώριας πραγματικότητας. Κάπως έτσι, μέχρι να καταλάβω τι εννοούσε η Έλενα Φλώρου με τη φράση «αν τα ζώα ψήφιζαν, τώρα θα ήμουν πρωθυπουργός», η νέα πολιτεύτρια της ΝΔ είχε αλλάξει την αρχική της ανάρτηση. Ωστόσο, η δική μου χρονοκαθυστέρηση δεν εμπόδισε άλλους χρήστες των social media να τρολάρουν τη νέα γαλάζια υποψηφιότητα του Νοτίου Τομέα (η οποία ειρήσθω εν παρόδω έχει κάνει πολλή και καλή δουλειά στον τομέα της φιλοζωίας), παρεμβαίνοντας αισθητικά στην κάρτα της, για να προσθέσουν με photoshop σε αυτήν το ευφάνταστο σλόγκαν «η φωνή των ζώων». Και μπορεί το εν λόγω σύνθημα να ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό, ωστόσο η όλη ιστορία με γύρισε πίσω στο 2013, στα ωραία, αντιμνημονιακά χρόνια, τότε που ο Πάνος Καμμένος είχε δηλώσει σε μια τηλεοπτική εκπομπή του συναγωνιστή Χατζηνικολάου το αμίμητο «στους Λειψούς ήμασταν πρώτο κόμμα». Και μπορεί ο πιστός συνοδοιπόρος του Αλέξη Τσίπρα να εννοούσε το νησί, η ατάκα του όμως έμεινε στην ιστορία με άλλη… σημειολογία.
Όταν ο Λιόλιος έπαιρνε ξενοδοχείο μέσω πλειστηριασμού στη Ναύπακτο
Θυμάστε που σας έγραφα χθες για το πολιτικό χρήμα και γενικώς το χρήμα, που ρέει, μαύρο, άσπρο και σε διάφορες αποχρώσεις του μπλε, στα τερέν του μπάσκετ; Επιστρέφοντας από τη Νέα Υόρκη, και ενώ πετούσα στα σύννεφα, έλαβα ένα μήνυμα από τον γνωστό και μη εξαιρετέο πληροφοριοδότη μου. Αυτόν που ψαχουλεύει δεξιά κι αριστερά και όλο κάτι βρίσκει. Σύμφωνα με την πηγή μου, τον Ιανουάριο του 2024 ο Λιόλιος (των Coffee Island) μέσω πλειστηριασμού από την Intrum (τι καλή και κυρίως εξυπηρετική εταιρεία…) απέκτησε ένα ξενοδοχείο, το Pepo’s Guesthouse, που βρίσκεται κοντά στο λιμάνι της Ναυπάκτου,, καταβάλλοντας το ποσό των 450.517€. Μέχρις εδώ, όλα καλά καμωμένα. Το ενδιαφέρον αρχίζει να ζωηρεύει όταν από τα χαρτάκια που έφτασαν στο κινητό μου (εκεί πάνω στα σύννεφα) προκύπτει ότι ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του συγκεκριμένου ξενοδοχείου ονομάζεται Αναστάσιος Δελημπαλταδάκης, ο οποίος προφανώς είχε κάποιο δάνειο και ακολούθως έμπλεξε με την Intrum, με τη γνωστή εξέλιξη που έχουν όσοι μπλέκουν με τη συγκεκριμένη εταιρεία. Επειδή δεν είναι και το πιο συνηθισμένο όνομα το Αναστάσιος Δελημπαλταδάκης, δεν σας κρύβω ότι εκεί πάνω στα σύννεφα επιχείρησα μια έρευνα και εντελώς τυχαία βρήκα ένα ίδιο (όνομα) στο ΔΣ της ΕΟΚ, ως μέλος . Συνωνυμία; Σύμπτωση; Ή όλα μαζί;
Τρικυμία στη Θεσσαλονίκη λόγω υποψηφιότητας Φλωρίδη
Καθώς βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη για να παρακολουθήσω τη μεγάλη συναυλία από τον «Μελωδία Θεσσαλονίκης 98», με τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, έρχονται και με προλαβαίνουν διάφορα παρασκήνια από τα προεκλογικά κατορθώματα των υποψηφίων της ΝΔ. Στην Α’ Θεσσαλονίκης, λοιπόν, μαθαίνω ότι μετρήθηκε ο Φλωρίδης και βρίσκεται μέσα στην πρώτη τετράδα εκλογής. Μάλιστα, άκουσα ότι σε δημοσκόπηση που έτρεξε το ΠΑΣΟΚ επιβεβαιώνεται το «ρεύμα Φλωρίδη», με μια ελαφρά κάμψη των ποσοστών του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Κάτι που μου λέει ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης τσιμπάει από τον ευρύτερο κεντρώο χώρο – και μπράβο του. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν κάνουμε μια γύρα στην «ψυχή της παράταξης». Πολλοί Νεοδημοκράτες ξινίζουν με την υποψηφιότητα Φλωρίδη, ενώ και οι νυν βουλευτές και φιλόδοξοι υποψήφιοι έχουν να λένε για τη στήριξη που παίρνει ο Φλωρίδης από το Μαξίμου. «Στάθηκε στα δύσκολα στον πρωθυπουργό και αυτός το ανταποδίδει, στηρίζοντας ακόμα και με στελέχη την υποψηφιότητά του. Μόνο που την πληρώνουμε εμείς», είναι το παράπονο βουλευτή της Α’ Θεσσαλονίκης – γιατί εκεί θα γίνει η σφαγή. Εν των μεταξύ, ακούω ότι ο Βασίλης Φλωρίδης, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί στην πόλη, περνά γενεές δεκατέσσερις τον αδερφό του για την «προδοσία» του. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, δηλαδή, είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα…
Νέος, ωραίος και… εξυπηρετικός
Μια άλλη απειλή για τους παλιούς της Α’ Θεσσαλονίκης έρχεται από το νέο αίμα των υποψηφίων. Πρώτος και καλύτερος, ο συντονιστής του πρωθυπουργικού γραφείου στη Θεσσαλονίκη, Γιάννης Παπαγεωργίου. Νέος, ωραίος και πολύ δραστήριος, Μόνο που, όπως μου λένε οι… παραπονούμενοι, έχει μετατρέψει το γραφείο του πρωθυπουργού σε εκλογικό κέντρο και χώρο υποδοχής πολιτών και εξυπηρέτησης αιτημάτων κάθε μορφής. Προφανώς, όλα αυτά είναι σε γνώση του πρωθυπουργού της καρδιάς μας, οπότε δεν μου πέφτει λόγος. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, γι’ αυτήν τη δουλειά επέλεξε τον Παπαγεωργίου ο αρχηγός Κυριάκος. Τώρα, αν ενοχλούνται οι βολεμένοι, έχω την αίσθηση ότι δεν θα αργήσει η ώρα που θα τους περάσει.
Θοδωρής Καράογλου, ο… ανυπότακτος Νεοδημοκράτης
Πριν σας αφήσω για να απολαύσω έναν καφέ στην πλατεία Αριστοτέλους, έχω νέα και για τον ανυπότακτο Γαλάτη της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ. Ο Θοδωρής Καράογλου τάραξε τα νερά την περασμένη εβδομάδα με τις δηλώσεις για σύμπραξη του κόμματός του ακόμα και με την… κουτσή Μαρία, για να κυβερνηθεί, υποτίθεται, ο τόπος. Έδωσε λαβή στο ΠΑΣΟΚ να μιλά για κρυφή ατζέντα της ΝΔ με την ακροδεξιά και τον Παύλο Μαρινάκη να διαψεύδει επανειλημμένα τις φαντασιώσεις του Καράογλου. Αυτό που ακούω είναι, πάντως, όχι μόνο ότι φιλοδοξεί να είναι υποψήφιος για την περιφέρεια Μακεδονίας, όχι μόνο ότι έχει σκοπό να επανέλθει στις εκτός γραμμής δηλώσεις του, αλλά επίσης ότι δεν πρόκειται να είναι υποψήφιος στις προσεχείς εκλογές με κανένα κόμμα. Έριξε πόρτα και στην κρούση από μεριάς Σαμαρά και δηλώνει ότι το μόνο που τον απασχολεί είναι η περιφέρεια. Βλέπει μακριά ο Καράογλου και μάλιστα πιστεύει ότι στο τέλος η ΝΔ θα αναγκαστεί να τον στηρίξει. Τώρα μιλάμε για μια περίοδο δύο και βάλε ετών, την ώρα που εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε σχέδια για την επόμενη μέρα.
! Για την περιφέρεια, πάντως, σιγοψιθυρίζει το ενδιαφέρον του και ο Κώστας Γκιουλέκας. Ο λαοφιλής βουλευτής, πάντως, δεν ακολουθεί τη γραμμή Καράογλου και θα είναι κανονικά υποψήφιος στην Α’ Θεσσαλονίκης.
Ο Καλογερόπουλος «έπαθε Τζάκρη»
Αν και δεν έχει τύχει να γνωριστώ με τον Δημήτρη Καλογερόπουλο, δεν σας κρύβω ότι ο βουλευτής της ΝΔ στα δυτικά μού είναι συμπαθής. Γι’ αυτό και λυπήθηκα σε τρεις δόσεις με τη χθεσινή του δήλωση ότι «στη Λιβύη τον ήπιαμε». Αρχικά, στεναχωρήθηκα που «έπαθε Τζάκρη», μπαίνοντας στο ίδιο κάδρο με την επικείμενη «μεταγραφή» της Χαριλάου Τρικούπη. Κατά δεύτερον, μου προκάλεσε λύπη το γεγονός ότι αναγκάστηκε να «καταπιεί» τη δήλωσή του – όσο και αν περιποιεί τιμή σε κάποιον να «μαζεύει» το λάθος του, αυτό δεν αναιρεί πως είναι μια άβολη στιγμή. Και τρίτον, γιατί εκτέθηκε διπλά από την πραγματικότητα, με την ανακοίνωση των νέων συζητήσεων Ελλάδας – Αιγύπτου. Βέβαια, επειδή ο συναγωνιστής Καλογερόπουλος έπραξε το παραταξιακά σωστό, το χθεσινό του «φάλτσο» θα ξεχαστεί γρήγορα. Εδώ (ευτυχώς για τη χώρα) βγήκε ολόκληρη η αντιπολίτευση οφσάιντ, κάνοντας την ίδια κριτική με τον κυβερνητικό βουλευτή, ποιος θα το θυμάται (ή θα το υπενθυμίζει) από αύριο;
Ο Τσάφος και ο Μεταξάς
Τι το ήθελα να ασχοληθώ με τον υφυπουργό Τσάφο; Πριν καλά καλά προλάβει να δημοσιευτεί το επίμαχο σχόλιο, μου «έσκασαν» στο κινητό κάνα, δυο ακόμη, λες και είναι για χόρταση. Επειδή δυσκολεύομαι να τα αναδημοσιεύσω αυτολεξεί τα όσα μου έστειλαν οι φίλοι μου, αποφάσισα να κάνω ένα ρεζουμέ. Έχουμε, λοιπόν, έναν τύπο (εν προκειμένω τον Τσάφο) που εμφανίζεται από το πουθενά , αφού δεν είχε και καμιά σοβαρή επαγγελματική καταξίωση στο παρελθόν, τον οποίο συνοδεύει η αντεθνική δήλωση για την τουρκική κατοχή της Κύπρου. Αυτός, λοιπόν, ο τύπος γίνεται αρχικά σύμβουλος του πρωθυπουργού και μετά υφυπουργός. Με απλά λόγια, η Πολιτεία -και για να ακριβολογώ ο πρωθυπουργός- του εμπιστεύτηκε την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας. Και επί τρία χρόνια (αυτόν τον τύπο) τον παρακολουθούμε να πολεμάει με νύχια και με δόντια οποιαδήποτε προσπάθεια της κυβέρνησης (της δικιάς του, όχι του Τσίπρα) να αποκτήσει η χώρα ενεργειακή ασφάλεια. Το παλικάρι λέει «όχι» στον Κάθετο Διάδρομο, το επαναλαμβάνει το «όχι» στις μπαταρίες, το ξαναφέρνει το «όχι» σε άλλο FSRU, λέει «όχι» σε έργα αντλησιοταμίευσης, «όχι» σε άλλες άδειες ΑΠΕ, «όχι» σε οτιδήποτε θα μπορούσε να ενισχύσει την ενεργειακή αυτονομία της χώρας . Και γενικώς, σαν νέος Ιωάννης Μεταξάς, προσπαθεί να κάνει καριέρα με ένα «όχι» στο στόμα. Ωστόσο, για να του μοιάσει ο Τσάφος του Μεταξά, πρωτίστως θα πρέπει να αποκτήσει αυτά που σε κάνουν γενναίο και κυρίως εθνικά υπερήφανο. Επειδή και από τα δύο πάσχει, το μόνο που μπορεί να πλησιάσει ο υφυπουργός του Μητσοτάκη είναι τον «Μεταξά» της γνωστής ποτοποιίας, με τα δημοφιλή κονιάκ. Μάλιστα, τώρα αρχίζω να καταλαβαίνω ως προς τι η επιμονή στα «όχι». Ο άνθρωπος, όντας θαυμαστής του Μεταξά των ποτών, ονειρεύεται κηδείες, μήπως και κάνει καμιά σοβαρή δουλειά, ακόμη και στη Ρωσία, που το κονιάκ ανεβάζει τις θερμοκρασίες.
Τα παιχνίδια με τους Τούρκους
Δεν ενοχλεί το ότι πουλάμε το μεσημέρι ρεύμα στη Βουλγαρία σε σχεδόν μηδενικές τιμές και το αγοράζουμε χρυσό το βράδυ, το ρεύμα που εμείς στείλαμε στη γειτονική χώρα, επειδή η χώρα μας δεν διαθέτει μπαταρίες. Το χειρότερο, όμως, όλων έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο υφυπουργός Τσάφος δεν ενοχλείται που δεν υπάρχει ένας άνθρωπος που να έχει συναλλαχθεί μαζί του και που, φεύγοντας από τη συνάντηση, να μη σπεύδει ακόμη και στην τουαλέτα για να πιει νερό από τη βρύση, άντε και να ρίξει λίγο στο προσωπάκι του, για να συνέλθει. Δεν ενοχλείται που το σύνολο του επιχειρηματικού κόσμου εκδηλώνει σχεδόν δημόσια την απελπισία του. Ακόμα και επιχειρηματικοί εχθροί σε περίοδο επιχειρηματικού πολέμου ενώνονται στην εκδήλωση απελπισίας και αγανάκτησης για τον ανεκδιήγητο αυτόν υφυπουργό και την αλαζονεία με την οποία συμπεριφέρεται στους πάντες. Το γεγονός ότι ο Τσάφος, την ώρα που τον «φτύνουν» οι πάντες, κάνει σαν να… ψιχαλίζει, καταδεικνύει αυτό που γράφω εδώ και καιρό από τούτη εδώ τη φτωχική γωνίτσα,. Ότι δηλαδή ο άνθρωπος βρίσκεται σε αποστολή – και σίγουρα δεν αναφέρομαι σε αυτές που συγκροτούν οι ομάδες μπάσκετ ή ποδοσφαίρου. Όσο για τα άλλα, που τον θέλουν (τον Τσάφο) να ρίχνει νερό στον μύλο των Τούρκων και των Ρώσων, πολύ σύντομα θα φανούν στο χειροκρότημα.
Αδύναμος κρίκος
Με την επάνοδο του Αλέξη Τσίπρα στην πρώτη γραμμή της πολιτικής αντιπαράθεσης συμβαίνουν δύο πράγματα ταυτόχρονα. Το ένα είναι πως η αντιπολίτευση απέκτησε έναν πολιτικό αρχηγό που, είτε μας αρέσει είτε όχι, διαθέτει «πρωθυπουργικά» χαρακτηριστικά. Και το δεύτερο είναι πως στον πολιτικό διάλογο επανέρχονται σε πρώτο πλάνο τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, με ό,τι θεωρεί καλό ή κακό κάθε πολιτικός χώρος. Αυτό, όμως, που γίνεται εμφανές στους πρώτους μήνες του πολιτικού βίου της ΕΛΑΣ είναι πως ο rebranded Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να «διαβάζεται» μέσα από το φίλτρο του παλιού του εαυτού. Και πως, όσο κι αν ο πρώην πρωθυπουργός προσπαθεί να αποτινάξει το παρελθόν του, αυτό επανέρχεται πεισματικά στο προσκήνιο. Και μπορεί να βάζουν το χεράκι τους σε αυτό οι πολιτικοί του αντίπαλοι (παλιοί και νέοι), αλλά δεν βοηθά και ο ίδιος ο Τσίπρας της ΕΛΑΣ τον (καινούργιο) εαυτό του, τη στιγμή που προβάλλει θέσεις διαμετρικά αντίθετες με τις ιδέες και τις πράξεις του Τσίπρα του ΣΥΡΙΖΑ. Και, κάπως έτσι, από ισχυρός πόλος σε σχέση με την υπόλοιπη αντιπολίτευση, ο σύντροφος Αλέξης αναδεικνύεται ταυτόχρονα σε αδύναμο κρίκο απέναντι στη ΝΔ.
Αποτελεσματική εξωτερική πολιτική
Επειδή, όμως, όσο καλές και αν είναι (που είναι) οι απαντήσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, η κυβέρνηση κρίνεται από τις πράξεις της, το βασικό επιχείρημα της ΝΔ απέναντι στους επικριτές της είναι η χθεσινή ανακοίνωση της επανέναρξης του διαλόγου με την Αίγυπτο για επέκταση της συμφωνίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών ανατολικά του 28ου μεσημβρινού. Αν δεν θυμάστε, το 2020 το συγκεκριμένο σημείο είχε αποτελέσει το όριο της σχετικής συμφωνίας, καθώς η κυβέρνηση Σίσι δεν ήθελε να «μπει στο μάτι» Τουρκίας και Λιβύης. Τώρα, όμως, που οι καλοί μας γείτονες προχώρησαν με ένα μνημόνιο που δεν πατάει πουθενά, οι Αιγύπτιοι κατάλαβαν ότι τα συμφέροντά τους είναι με την Ελλάδα. Και επειδή ο πρόεδρος Κυριάκος και ο υπουργός Γεραπετρίτης φρόντισαν να κρατήσουν ανοιχτούς διαύλους με την Αίγυπτο, οι δύο χώρες είναι σε θέση να ολοκληρώσουν αυτό που ξεκίνησαν προ πενταετίας, έχοντας ως σύμμαχο το διεθνές δίκαιο. Και, είτε αρέσει αυτή η κυβέρνηση σε κάποιους είτε δεν αρέσει (δημοκρατία έχουμε), η εξωτερική της πολιτική φέρνει αποτελέσματα. Είναι αυτό που κάποιοι περιέγραφαν ως «γκουντ ντιπλόμασι», αν θυμάστε…
Πουλάει ακίνητα η Dimand
Μετά το ΜΙΝΙΟΝ, η Dimand του Ανδριόπουλου, σε μια προσπάθεια να γλιτώσει από τον υπέρογκο και συνάμα επικίνδυνο δανεισμό της, εσχάτως αποφάσισε να πουλήσει και τον εμβληματικό Πύργο του Πειραιά. Με την ευκαιρία, πάντως, θα είχε αξία να μαθαίναμε αν ο Ανδριόπουλος της Dimand γνώριζε λόγω κοινής καταγωγής τον Λιόλιο του μπάσκετ.
