Ο Τραμπ θέλει να νικήσει το Ιράν μέσω οικονομικής πίεσης

Ο Τραμπ λέει ότι θα αφήσει την οικονομική πίεση στο Ιράν να κάνει τη δουλειά. «Παρακολουθούμε τον τεράστιο πληθωρισμό του και το ότι δεν έχει χρήματα»

Ο Ντόναλντ Τραμπ © EPA/FILIP SINGER

Ο Ντόναλντ Τραμπ δείχνει διατεθειμένος να αφήσει την οικονομική πίεση στο Ιράν να ενταθεί, αντί να εξαπολύσει νέες στρατιωτικές επιθέσεις, δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται σε κατάσταση μόλις «ημιδιαπραγμάτευσης» με την Τεχεράνη σχετικά με τα Στενά του Ορμούζ, μεταδίδει το Bloomberg.

«Απλώς παρακολουθούμε το Ιράν με τον τεράστιο πληθωρισμό του και το γεγονός ότι δεν έχει χρήματα», δήλωσε ο Τραμπ στο Axios σε συνέντευξή του την Κυριακή, λέγοντας ότι ένας αμερικανικός ναυτικός αποκλεισμός της χώρας επιδεινώνει τα οικονομικά της προβλήματα. «Το χειριζόμαστε πιο χαμηλότονα», πρόσθεσε.

Τα σχόλια του Αμερικανού σηματοδοτούν μια αλλαγή στάσης σε σχέση με τις επανειλημμένες απειλές του να κλιμακώσει τη βομβαρδιστική εκστρατεία εναντίον του Ιράν και έρχονται ενώ συνεχίζονται οι συνομιλίες μεταξύ της Ισλαμικής Δημοκρατίας και του Ομάν για το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ στη θαλάσσια ναυσιπλοΐα.

Η Τεχεράνη έχει δηλώσει ότι πλησιάζει σε συμφωνία για τη θαλάσσια οδό, ενώ ταυτόχρονα έχει θέσει μια μακρά σειρά απαιτήσεων προς την Ουάσιγκτον προτού μπορέσει να ξαναρχίεσει η ναυσιπλοΐα, μεταξύ των οποίων η άρση των κυρώσεων και ο τερματισμός των επιθέσεων εναντίον ομάδων που υποστηρίζονται από το Ιράν σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.

Το Σαββατοκύριακο, η Τεχεράνη επίσης τοποθέτησε έναν σκληροπυρηνικό πρώην διοικητή σε κορυφαία θέση στον τομέα της ασφάλειας. Ο Μοχσέν Ρεζάε, στρατιωτικός σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη του Ιράν, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, και πρώην αρχηγός των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης, διορίστηκε νέος επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, σύμφωνα με το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Islamic Republic News Agency, αργά την Κυριακή. Αντικαθιστά τον Μοχάμαντ Μπαγκέρ Ζολγκατρ, έναν ακόμη σκληροπυρηνικό αξιωματούχο, ο οποίος ανέλαβε νέα θέση ως πολιτικός σύμβουλος του ανώτατου ηγέτη.

Ο Ρεζάε έχει ταχθεί υπέρ του πλήρους ελέγχου των Στενών του Ορμούζ από το Ιράν. Το συμβούλιο του οποίου θα ηγείται είναι το όργανο όπου η ιρανική ηγεσία συντονίζει τις αποφάσεις σχετικά με τον πόλεμο και τις διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του.

Το Σαββατοκύριακο, ο υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι μια συμφωνία με το Ομάν για τη δημιουργία θαλάσσιου διαδρόμου μέσω των Στενών είναι «πολύ κοντά», χωρίς να δώσει λεπτομέρειες για το περιεχόμενό της. Απέκλεισε προς το παρόν τις απευθείας συνομιλίες με τις ΗΠΑ, επικαλούμενος αυτό που χαρακτήρισε επανειλημμένες παραβιάσεις μιας βραχύβιας προσωρινής ειρηνευτικής συμφωνίας που υπογράφηκε τον Ιούνιο. Πρόσθεσε ότι οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν μηνύματα μέσω μεσολαβητών.

Όπως υπενθυμίζει το πρακτορείο, τα Στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων διερχόταν πριν από τον πόλεμο περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και του υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), έχουν καταστεί βασικός παράγοντας στον πόλεμο που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου. Ο Τραμπ ζητά εδώ και μήνες την αποκατάσταση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά.

Οι τιμές του πετρελαίου παρουσίασαν μικρές μεταβολές τη Δευτέρα, με το διεθνές σημείο αναφοράς brent να διαπραγματεύεται στα 83,61 δολάρια το βαρέλι, μετά από άνοδο άνω του 5% στις τρεις προηγούμενες συνεδριάσεις.

Η Τεχεράνη δημοσίευσε το Σάββατο έναν κατάλογο απαιτήσεων προς την Ουάσινγκτον ως προϋποθέσεις για το πλήρες άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ, γεγονός που δείχνει ότι οποιαδήποτε άμεση ανακούφιση για τον ενεργειακό εφοδιασμό ενδέχεται να είναι περιορισμένη.

Όπως υπενθυμίζει το Bloomberg, το Ιράν ζητά από τις ΗΠΑ:

  • να άρουν τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμανιών,
  • να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από την περιοχή γύρω από το Ιράν,
  • να καταργήσουν τις κυρώσεις,
  • να αποδεσμεύσουν τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία,
  • και να καταβάλουν αποζημιώσεις για τις πολεμικές ζημιές.

Απαιτεί επίσης τον μόνιμο τερματισμό των επιθέσεων εναντίον των οργανώσεων που υποστηρίζει στον Λίβανο, το Ιράκ, την Υεμένη και τη Γάζα.

Ορισμένες από αυτές τις απαιτήσεις θα είναι δύσκολο να ικανοποιηθούν από τις ΗΠΑ μόνες τους.