Η Ουκρανία και η Σαουδική Αραβία προχωρούν στην υλοποίηση της αμυντικής συμφωνίας για drones, σε μια συνεργασία που μπορεί να εξελιχθεί από ανταλλαγή τεχνογνωσίας σε πραγματικές αμυντικές συμβάσεις.
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε σήμερα Δευτέρα 10/8, μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τον διάδοχο του σαουδαραβικού θρόνου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, ότι οι δύο πλευρές συζήτησαν τα «επόμενα βήματα» στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα drones. Παράλληλα, συντόνισαν τις θέσεις τους για την επισιτιστική ασφάλεια.
Η εξέλιξη έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η συμφωνία δεν αφορά απλώς μια αγορά όπλων. Το αρχικό πλαίσιο αμυντικής συνεργασίας, που υπογράφηκε τον Μάρτιο στη Τζέντα, προβλέπει τη βάση για μελλοντικά συμβόλαια, τεχνολογική συνεργασία και επενδύσεις.
Ουκρανική πολεμική τεχνογνωσία
Η Ουκρανία προσφέρει στη Σαουδική Αραβία την πολεμική τεχνογνωσία που απέκτησε αντιμετωπίζοντας επί χρόνια μαζικές ρωσικές επιθέσεις με drones.
Και η ανάγκη του Ριάντ δεν είναι θεωρητική. Τον Μάρτιο, μέσα σε λίγες ημέρες, οι σαουδαραβικές αρχές ανακοίνωσαν επανειλημμένα την αναχαίτιση drones πάνω από τη χώρα, μεταξύ άλλων στην περιοχή του Ριάντ, στην Ανατολική Περιφέρεια και κοντά στο πετρελαϊκό κοίτασμα Shaybah.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η συνεργασία θα οδηγήσει και σε αγορά ουκρανικών συστημάτων. Μέχρι σήμερα, δεν έχει ανακοινωθεί δημόσια συγκεκριμένο σαουδαραβικό συμβόλαιο αγοράς ουκρανικών drones. Υπάρχουν όμως σαφείς ενδείξεις ότι το ενδεχόμενο βρίσκεται στο τραπέζι.
Χώρες του Κόλπου ζητούν βοήθεια από την Ουκρανία
Τον Μάρτιο, το Reuters είχε μεταδώσει ότι χώρες του Κόλπου είχαν ζητήσει από την Ουκρανία βοήθεια για την αντιμετώπιση των ιρανικών επιθετικών drones. Ο Ζελένσκι είχε τότε δηλώσει ότι το Κίεβο αναζητούσε σε αντάλλαγμα χρήματα και τεχνολογία, ενώ ουκρανικές ομάδες ειδικών είχαν σταλεί στη Σαουδική Αραβία, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και στο Κατάρ.
Ακόμη πιο συγκεκριμένες ήταν οι πληροφορίες που είχαν δημοσιευθεί για πιθανή αγορά ουκρανικών drones αναχαίτισης και συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου από χώρες του Κόλπου. Τα λεγόμενα interceptor drones έχουν διαφορετική λογική από τα ακριβά αντιαεροπορικά βλήματα: χρησιμοποιούνται για να εντοπίζουν και να καταρρίπτουν εισερχόμενα drones με πολύ χαμηλότερο κόστος.
Η Ουκρανία έχει αποκτήσει τεράστια εμπειρία σε αυτόν τον τομέα. Σύμφωνα με το Reuters, εταιρείες όπως η ουκρανική SkyFall έχουν αναπτύξει drones αναχαίτισης που χρησιμοποιούνται εναντίον ρωσικών UAV, ενώ η συγκεκριμένη εταιρεία έχει αναφέρει δυνατότητα παραγωγής έως και 50.000 interceptor drones τον μήνα.
Το κόστος τους μπορεί να είναι της τάξης των χιλιάδων ή ακόμη και περίπου 1.000 δολαρίων ανά μονάδα, ανάλογα με το μοντέλο και τις προδιαγραφές, έναντι εκατομμυρίων δολαρίων για ορισμένους πυραύλους Patriot.
Αυτή ακριβώς η σχέση κόστους είναι που κάνει την ουκρανική τεχνολογία ελκυστική για τις χώρες του Κόλπου. Η αντιμετώπιση ενός φθηνού drone με έναν πανάκριβο αντιαεροπορικό πύραυλο μπορεί να είναι αποτελεσματική στρατιωτικά, αλλά δύσκολα μπορεί να αποτελέσει βιώσιμη λύση όταν ο αντίπαλος εξαπολύει δεκάδες ή εκατοντάδες drones.
Το ουκρανικό «Drone Deal»
Η συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία εντάσσεται σε ένα ευρύτερο σχέδιο του Κιέβου. Ο Ζελένσκι έχει δηλώσει ότι η Ουκρανία έχει πλέον δεκαετείς συμφωνίες τύπου «Drone Deal» με τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ, ενώ το πρόγραμμα μπορεί να περιλαμβάνει τουλάχιστον δέκα διαφορετικά συμβόλαια για εξαγωγές ουκρανικών αμυντικών συστημάτων.
Το μοντέλο δεν περιορίζεται στην πώληση έτοιμων drones. Περιλαμβάνει τεχνογνωσία, εκπαίδευση, ηλεκτρονικό πόλεμο, συστήματα αντιμετώπισης UAV, αεράμυνα, μεταφορά τεχνολογίας και ενδεχομένως συμπαραγωγή.
Ανάλογη λογική εφαρμόζει η Ουκρανία και με ευρωπαϊκούς εταίρους. Με τη Λιθουανία, για παράδειγμα, έχει συμφωνήσει συνεργασία που περιλαμβάνει μεταφορά τεχνολογίας και δυνατότητα τοπικής παραγωγής drones μεγάλου βεληνεκούς, ναυτικών drones, βομβαρδιστικών και αναχαιτιστικών UAV.
Η Σαουδική Αραβία, επομένως, δεν αντιμετωπίζεται από το Κίεβο απλώς ως πιθανός πελάτης. Είναι ένας πλούσιος εταίρος που μπορεί να προσφέρει κεφάλαια και τεχνολογία, ενώ η Ουκρανία προσφέρει κάτι που δύσκολα αγοράζεται από μια συμβατική αμυντική εταιρεία: εμπειρία από πραγματικό πόλεμο μεγάλης κλίμακας.
Τουρκία, Πακιστάν και Σ. Αραβία
Η εξέλιξη αποκτά ακόμη μεγαλύτερο βάρος μετά τη νέα αμυντική συμφωνία που υπέγραψαν στις 7 Αυγούστου η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και το Πακιστάν.
Το «Σύμφωνο Κοινής Άμυνας της Μέκκας» προβλέπει ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός από τα τρία κράτη θα θεωρείται επίθεση εναντίον όλων, δημιουργώντας έναν μηχανισμό αμοιβαίας άμυνας.
Η συμφωνία έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Σαουδική Αραβία αντιμετωπίζει αυξημένες απειλές από drones και πυραύλους και αναζητά μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία.
Εδώ βρίσκεται και το ενδιαφέρον για την Ουκρανία. Η Σαουδική Αραβία χτίζει ταυτόχρονα ένα δίκτυο αμυντικών συνεργασιών με Τουρκία και Πακιστάν, ενώ με την Ουκρανία αναπτύσσει συνεργασία σε έναν από τους ταχύτερα εξελισσόμενους τομείς του σύγχρονου πολέμου: τα drones και την αντιμετώπισή τους.
Για το Κίεβο, η αγορά της Μέσης Ανατολής μπορεί να γίνει σημαντική πηγή χρηματοδότησης και ταυτόχρονα τρόπος να μετατρέψει την πολεμική καινοτομία του σε διεθνή αμυντική βιομηχανία. Για το Ριάντ, η ουκρανική τεχνογνωσία προσφέρει μια πιο οικονομική απάντηση σε μια απειλή που έχει ήδη χτυπήσει την περιοχή.
