Ένα εκτενέστατο και με πολύ ρεπορτάζ δημοσίευμα της Daily Mail διατυπώνει σαρκαστικά σχόλια για το κύμα φυγής δισεκατομμυριούχων από τη Βρετανία με προορισμό την Ελλάδα ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύει τον προβληματισμό από την απώλεια έως και 1 δισεκατομμυρίου λιρών από τη βρετανική οικονομία με ορίζοντα τις επόμενες εκλογές στη χώρα. Για τη βρετανική εφημερίδα, η μεγαλύτερη «πληγή» για τη Βρετανία είναι η απόφαση φυγής του επιχειρηματία Κρις Ρόκος.
Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο συντάκτης του άρθρου, «πρόκειται, στην πραγματικότητα, για ένα από τα πολλά παρόμοια κενά που, συνολικά, μετατρέπουν τα δημόσια οικονομικά σε «σουρωτήρι». Και αυτό το συγκεκριμένο κενό έχει μάλιστα και όνομα: Κρις Ρόκος.»
Φεύγει για Αθήνα ο Κρις Ρόκος: «Πολύ κακά νέα» – Τι γράφει για αυτόν η Daily Mail
Τι λέει, λοιπόν, για τον Ρόκος: «Είναι η ιδιοφυΐα των hedge funds, ηλικίας 55 ετών, που μόλις αποφάσισε να εγκαταλείψει τη Βρετανία προτού η κυβέρνηση ανακοινώσει περαιτέρω τρόπους δήμευσης των χρημάτων του. Σε αυτό, αναμφίβολα, ορισμένοι από τους πιο στενόμυαλους και φανατισμένους της Αριστεράς θα φωνάξουν «καλό δρόμο» και θα επικροτήσουν τον Άντι Μπέρναμ. Ωστόσο, όποιος διαθέτει στοιχειώδη λογική και μια αριθμομηχανή, θα κρατάει το κεφάλι του από την απόγνωση. Διότι πρόκειται για πολύ κακά νέα. Καθώς, μέχρι τώρα, ο κ. Ρόκος βρισκόταν σταθερά στην κορυφή της λίστας των μεγαλύτερων φορολογουμένων της Βρετανίας, καταβάλλοντας στο Δημόσιο Ταμείο ετήσια ποσά ύψους (σύμφωνα με την τελευταία εκτίμηση) 330 εκατομμυρίων λιρών. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με την καταβολή σχεδόν 2 δισεκατομμυρίων λιρών κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του Κοινοβουλίου – ποσό αρκετό για να αγοραστούν, ας πούμε, έξι φρεγάτες για το Βασιλικό Ναυτικό ή 20 μαχητικά F-35 για τη Βασιλική Αεροπορία (RAF) ή για να καλυφθούν οι ετήσιοι μισθοί τουλάχιστον 40.000 νοσηλευτών. Μόνο που εκείνος μόλις μάζεψε αθόρυβα τα πράγματά του και μετακόμισε σε μια χώρα που δεν θεωρεί δεδομένο τον ίδιο και τον πλούτο του».
Παρακάτω γίνεται αναφορά στην υποδοχή του επιχειρηματία στη χώρα μας: «Πράγματι, όπως διαπίστωσα αυτή την εβδομάδα, εκείνοι [σ.σ. οι Έλληνες] πανηγυρίζουν που θα υποδεχτούν αυτόν τον συγκεκριμένο οικονομικό μετανάστη».
Ο Κρις Ρόκος © linkedin.com/in/chris-rokos
Η Βρετανία δεν έχασε απλώς τη σημαντικότατη συνεισφορά του κ. Ρόκου στα κρατικά ταμεία. Μέχρι τώρα, υπήρξε ένας εξαιρετικά αξιόλογος φιλάνθρωπος, χρηματοδοτώντας πολλές υποτροφίες στο πανεπιστήμιο από το οποίο αποφοίτησε, την Οξφόρδη, και προσφέροντας 190 εκατομμύρια λίρες στον μεγάλο της αντίπαλο, το Κέιμπριτζ. Στο Ινστιτούτο Ερευνών για τον Καρκίνο (Institute of Cancer Research) του Λονδίνου λειτουργεί μια εξαιρετικά σημαντική υποτροφία που φέρει το όνομά του (Chris Rokos Fellowship), ενώ χάρη σε αυτόν διεξάγεται αντίστοιχα σημαντική έρευνα στον τομέα της ορθοπεδικής στο Imperial College του Λονδίνου. Δεν πρόκειται για κάποιον περαστικό εύπορο κάτοικο με καθεστώς μη μόνιμης φορολογικής κατοικίας (non-dom), που απλώς μετακινείται από τη μία διεθνή δικαιοδοσία στην άλλη. Είναι γέννημα-θρέμμα της χώρας.
Το πρώην «παιδί-θαύμα» δημόσιου σχολείου από το Χάμερσμιθ του Δυτικού Λονδίνου έχει επίσης καταβάλει εκατομμύρια σε ένα ταμείο υποτροφιών, ώστε κάθε χρόνο τέσσερα αγόρια από οικογένειες με περιορισμένους οικονομικούς πόρους να μπορούν —όπως έκανε και ο ίδιος— να απολαύσουν μια πλήρως χρηματοδοτούμενη, δωρεάν εκπαίδευση στο Ίτον.
Παράλληλα, έσωσε από την ερείπωση και τη φθορά μία από τις ωραιότερες επαύλεις της νοτιοδυτικής Αγγλίας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, εκατοντάδες θέσεις εργασίας σε τοπικό επίπεδο εξαρτώνταν από τις εργασίες αποκατάστασης του Tottenham House στο Γουιλτσάιρ.
Όλα δείχνουν ότι ο κ. Ρόκος θα ολοκληρώσει τελικά το έργο. Τι μέλλει γενέσθαι όμως; Θα συνεχίσει να διοχετεύει χρήματα σε μια χώρα που δεν αποτελεί πλέον την πατρίδα του; Ο ίδιος —πατέρας πέντε παιδιών και άνθρωπος που αποφεύγει τη δημοσιότητα— δεν αποκαλύπτει τις προθέσεις του.
Ωστόσο, καλά πληροφορημένες πηγές επιβεβαιώνουν ότι η αποχώρησή του δεν αποτελεί κάποιο πονηρό λογιστικό τέχνασμα. Ο κ. Ρόκος μεταφέρει ολόκληρη τη ζωή του, αλλά και την επιχείρησή του. Αυτό σημαίνει ότι θα χάσουμε μια ολόκληρη ομάδα φορολογουμένων που υπάγονται στα υψηλότερα φορολογικά κλιμάκια. Την είδηση του τρέχοντος μηνός ακολούθησε άμεσα η αποκάλυψη ότι ο ανώτερος διαχειριστής χαρτοφυλακίου —με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο— του κολοσσού των hedge funds Millennium, καθώς και η ομάδα του, θα ακολουθήσουν το παράδειγμά του.
«Πριν 10 χρόνια η Ελλάδα ήταν σε οικονομική κατάρρευση, τώρα σημειώνει ραγδαία ανάπτυξη»
Εκείνο που θα έπρεπε (αλλά δεν πρόκειται) να προβληματίσει ακόμη περισσότερο τον Υπουργό Οικονομικών John Healey είναι ο προορισμός τους: η Ελλάδα. Μόλις πριν από δέκα χρόνια, η νέα πατρίδα του κ. Ρόκου βρισκόταν σε κατάσταση οικονομικής κατάρρευσης, διοικούμενη από μια ομάδα αριστερών «παράφρονων» που αποθεώνονταν από τη βρετανική Αριστερά.
Σήμερα, έχοντας προχωρήσει σε δραστικές περικοπές σε έναν διογκωμένο και διεφθαρμένο δημόσιο τομέα, η Ελλάδα σημειώνει ραγδαία οικονομική ανάπτυξη. Αντί να μιλούν απλώς αόριστα για «ανάπτυξη» πίνοντας μπίρες και τρώγοντας σνακ σε παμπ —όπως προτιμά να κάνει η διοίκηση του Burnham—, οι Έλληνες συνεχίζουν να παράγουν απτά αποτελέσματα.
Πέρυσι, η κεντροδεξιά κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη πέτυχε ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας ύψους 2,1% (έναντι 1,3% που πετύχαμε εμείς). Ενώ εμείς συσσωρεύουμε ολοένα μεγαλύτερο δημόσιο χρέος, Πρόκειται για χρήματα που οφείλονται από την εποχή που η χώρα αιμορραγούσε οικονομικά λόγω της πολυετούς σοσιαλιστικής ανικανότητας, και κυρίως εξαιτίας ενός συστήματος παροχών που άγγιζε τα όρια της φάρσας (κρατικές συντάξεις ίσες με τον πλήρη μισθό για εκατοντάδες επαγγέλματα, από μηχανοδηγούς τρένων μέχρι κομμωτές, με όριο ηλικίας συνταξιοδότησης τα 53 έτη).
Η Ελλάδα απέφυγε τη χρεοκοπία –αν όχι την αναρχία– χάρη αποκλειστικά στα τεράστια δάνεια από την ΕΕ, με αντάλλαγμα τη λήψη δρακόντειων μέτρων περικοπής δαπανών.
Μια δεκαετία αργότερα, η χώρα έχει περάσει από μια διαδικασία εθνικής αναζωογόνησης τύπου Θάτσερ, ενώ η Βρετανία είναι αυτή που παρασύρεται προς τα κάτω από ένα δυσκίνητο και διογκωμένο σύστημα κοινωνικών παροχών. Το πρόβλημα αυτό αναμένεται να επιδεινωθεί, καθώς και άλλοι εύποροι Βρετανοί εξετάζουν το ενδεχόμενο να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Ρόκος.
