Στο ζήτημα της ταυτότητας και του μέλλοντος του δυτικού πολιτισμού επανέρχεται ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, με άρθρο γνώμης στο Fox News δύο μέρες μετά την ομιλία του στην Πνύκα.
Ο Αμερικανός ΥΠΕΞ αναφέρεται στο βαθύ χρέος της Δύσης απέναντι στην Ελλάδα. Όπως επισημαίνει, η συμβολή της αρχαίας Ελλάδας δεν περιορίζεται στη δημοκρατία και τη φιλοσοφία, αλλά εκτείνεται στις αξίες, στην αναζήτηση της γνώσης και στην επιδίωξη της αριστείας, που διαμόρφωσαν τον δυτικό πολιτισμό.
Ο Ρούμπιο καλεί τις χώρες της Δύσης να ανακτήσουν την αυτοπεποίθησή τους, να υπερασπιστούν την κοινή ιστορική τους κληρονομιά και να οικοδομήσουν ισχυρότερη συμμαχία απέναντι στις προκλήσεις της εποχής.
Ύμνοι Ρούμπιο στην αρχαία Ελλάδα
Στο άρθρο του, ο Ρούμπιο αναδεικνύει την αρχαία Ελλάδα ως κοιτίδα θεμελιωδών χαρακτηριστικών του δυτικού πολιτισμού: της ατομικότητας, της φιλοδοξίας, της περιέργειας, της δημιουργικότητας και της αδιάκοπης αναζήτησης της γνώσης. Όπως υποστηρίζει, οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι ο κόσμος μπορεί να παρατηρηθεί, να μετρηθεί, να χαρτογραφηθεί και να γίνει κατανοητός, μια αντίληψη που έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη της δυτικής επιστήμης, της ιατρικής και της φιλοσοφίας.
Κατά τον ίδιο, αυτή η πνευματική παρακαταθήκη δημιούργησε το υπόβαθρο πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε ο ευρωπαϊκός χριστιανικός πολιτισμός, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση μιας ιδιαίτερης αντίληψης για την αλήθεια, την αρετή, την ομορφιά, το καθήκον και τη φυσική τάξη.
Ολόκληρο το άρθρο Ρούμπιο στο Fox News
«Η αρχαία Ελλάδα υπήρξε η γενέτειρα όλων των βασικών χαρακτηριστικών που θα καθόριζαν αργότερα τη Δύση: της έντονης ατομικότητας και της ακατάπαυστης φιλοδοξίας, της ακούραστης περιέργειας, της δημιουργικότητας και της εφευρετικότητας, της ακόρεστης επιθυμίας για περιπέτεια, δόξα και εξερεύνηση, καθώς και της προσπάθειας να δοκιμάζονται τα όρια όσων μπορεί ο άνθρωπος να γνωρίσει και να επιτύχει.
Σήμερα βρισκόμαστε σε σημείο καμπής – όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σε ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό.
Αυτό που κληρονόμησε η Δύση από την κλασική Ελλάδα δεν είναι μόνο η φιλοδοξία να εξερευνά το άγνωστο, αλλά και η πεποίθηση ότι το άγνωστο μπορεί να γίνει γνωστό.
Οι Έλληνες πίστευαν ότι ο κόσμος μπορούσε να παρατηρηθεί, να μετρηθεί, να χαρτογραφηθεί και να κατανοηθεί. Αυτή η πεποίθηση αποτέλεσε τη βάση της δυτικής επιστήμης, της ιατρικής και της φιλοσοφίας. Δημιούργησε το πρόσφορο έδαφος για να ριζώσει και να αναπτυχθεί ο χριστιανισμός, διαμορφώνοντας την ευρωπαϊκή χριστιανοσύνη, και συνέβαλε στη συγκρότηση ενός πολιτισμού με ξεχωριστή αντίληψη για την αλήθεια, την αρετή, την ομορφιά, το καθήκον και τη φυσική τάξη – ενός πολιτισμού που διαθέτει έναν κώδικα αξιών ο οποίος καθορίζει πώς πρέπει να ζουν οι άνθρωποι, καθώς και αντικειμενικά πρότυπα και ιδανικά προς τα οποία οφείλουν να προσπαθούν να φτάσουν.
Οι αρχαίοι Έλληνες οργάνωσαν την πολιτική και κοινωνική τους ζωή γύρω από την επιδίωξη αυτών των ιδανικών. Πίστευαν ότι οι άνθρωποι έπρεπε να αγωνίζονται και να συναγωνίζονται για την αριστεία στον αθλητισμό, στον πόλεμο, στην τέχνη, στη φιλοσοφία, στην πολιτική διακυβέρνηση και σε κάθε άλλο πεδίο της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Η κλασική ελληνική πόλη ήταν ένας χώρος όπου σπουδαίοι άνδρες δοκιμάζονταν και αποδείκνυαν την αξία τους μέσα από διαρκείς αναμετρήσεις και αγώνες, επιδιώκοντας να γίνουν οι καλύτεροι, οι ισχυρότεροι, οι ομορφότεροι και να ξεπεράσουν όσους είχαν προηγηθεί.
Αυτά είναι τα χαρακτηριστικά που διαμόρφωσαν τη Δύση, ωθώντας τους απογόνους της να δημιουργήσουν και να επιτύχουν πράγματα που άλλοι δεν μπορούσαν. Αυτά τα στοιχεία μάς ξεχώρισαν από τους πολλούς πολιτισμούς του κόσμου, στους οποίους η σταθερότητα και η εξασφάλιση των βασικών αναγκών της ζωής αποτελούσαν τους υπέρτατους στόχους.
Σήμερα, όμως, μεγάλο μέρος της Δύσης φαίνεται να ντρέπεται για τα ίδια τα χαρακτηριστικά που την έκαναν ξεχωριστή. Με την πάροδο του χρόνου, αρχίσαμε να αντιμετωπίζουμε τα επιτεύγματά μας ως κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρεπόμαστε, ενώ η ισχύς και η ευημερία μας έγιναν πηγή ενοχής.
Έτσι, ανοίξαμε τα σύνορά μας, μεταφέραμε την παραγωγή των άλλοτε μεγάλων βιομηχανιών μας σε άλλες χώρες και επιτρέψαμε στις ένοπλες δυνάμεις μας να αποδυναμωθούν και να παρακμάσουν. Και, με κάθε χρόνο που περνούσε, μεταφέραμε όλο και περισσότερες εξουσίες σε διεθνείς γραφειοκρατικούς μηχανισμούς που βρίσκονται πέρα από τον έλεγχό μας.
Άλλα κράτη ήταν περισσότερο από πρόθυμα να καλύψουν το κενό που άφησε η αδυναμία μας. Συνέχισαν να ανταγωνίζονται για εδάφη, πόρους και επιρροή, ενισχύοντας τον δικό τους πλούτο και τη δική τους ισχύ, την ώρα που εμείς υποχωρούσαμε.
Σήμερα βρισκόμαστε σε σημείο καμπής – όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά σε ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό.
Υπό τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν να ανακτήσουν τον έλεγχο της εθνικής τους πορείας: να ανασυγκροτήσουν την άμυνά τους, να επαναβιομηχανοποιήσουν την οικονομία τους και να αγωνιστούν για την κυριαρχία τους στις τεχνολογίες και τις βιομηχανίες που θα καθορίσουν το μέλλον.
Ειλικρινής μας ελπίδα είναι ότι και η υπόλοιπη Δύση θα επιλέξει να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.
Υπάρχουν ενθαρρυντικά σημάδια σε ολόκληρη την Ευρώπη. Οι αμυντικές δαπάνες αυξάνονται. Η μεταποίηση και η βιομηχανική παραγωγική ικανότητα επιστρέφουν στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης. Τα ευρωπαϊκά κράτη αρχίζουν να αναγνωρίζουν ότι η εθνική κυριαρχία, τα σύνορα και η στρατιωτική ισχύς δεν αποτελούν κατάλοιπα ενός ξεπερασμένου παρελθόντος, αλλά απαραίτητες προϋποθέσεις για αξιοπρεπές μέλλον.
Δεν πιστεύουμε ότι η διατλαντική φιλία πρέπει να αποτελεί παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος, στο οποίο ό,τι κερδίζει η μία πλευρά το χάνει η άλλη. Ακριβώς το αντίθετο: οραματιζόμαστε μια συμμαχία της οποίας η ισχύς θα είναι μεγαλύτερη από το άθροισμα των επιμέρους δυνάμεών της.
Είμαστε πολλά έθνη, αλλά ένας πολιτισμός – γεννημένος στην Αθήνα, σφυρηλατημένος στη Ρώμη, βαφτισμένος στον χριστιανισμό. Μαζί, πρέπει να οικοδομήσουμε μια συμμαχία ικανή να αντιμετωπίσει τις απειλές της εποχής μας.
Για να το πετύχουμε αυτό, πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά το πνεύμα των ανθρώπων που έχτισαν τον Παρθενώνα και να αναζωπυρώσουμε τη φλόγα που άναψε για πρώτη φορά στην Αθήνα πριν από χιλιάδες χρόνια.
Η αρχαία Ελλάδα δεν μας προσφέρει απλώς μια εικόνα των θεσμών μας στις πρώτες μορφές τους. Μας δείχνει μια εικόνα του ίδιου μας του εαυτού.
Μας θυμίζει ότι είμαστε κληρονόμοι σπουδαίων ηρώων και ότι πρέπει να είμαστε υπερήφανοι -βαθιά και έντονα υπερήφανοι- για τις ρίζες μας.
Η ιστορία του πολιτισμού μας είναι η σπουδαιότερη ιστορία που γνώρισε ποτέ ο άνθρωπος. Όμως, πρέπει να αγωνιστούμε για να την υπερασπιστούμε.
Μαζί, τα κράτη της Δύσης μπορούν να επιλέξουν να απορρίψουν την παρακμή, να υπερασπιστούν την κοινή ιστορική τους κληρονομιά και να νικήσουν τους κινδύνους της εποχής μας».
