Απτή απόδειξη των σχεδίων της για ενίσχυση των επενδύσεων σε τεχνολογίες καθαρής ενέργειας -μέρος των οποίων πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από την ΑΜΚ των 4 δισ. ευρώ η οποία βρίσκεται στις ράγες- δίνει η ΔΕΗ.
Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα νέο σχέδιο για τη μετατροπή των δύο υδροηλεκτρικών μονάδων στο Καστράκι και στο Πουρνάρι σε σταθμούς αντλησιοταμίευσης, δύο πρότζεκτ που έρχονται να ενισχύσουν ουσιαστικά το χαρτοφυλάκιο αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, απαντώντας έτσι σε μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ενεργειακής μετάβασης.
Η κίνηση αυτή εντάσσεται στη στρατηγική κατεύθυνση της ΔΕΗ, η οποία επιδιώκει να αναδειχθεί σε «ενεργειακό πρωταθλητή» τόσο στην Ελλάδα όσο και στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής και Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Σε αυτό το πλαίσιο, παίζοντας τον ρόλο «φυσικών μπαταριών», οι μονάδες αντλησιοταμίευσης αποκτούν κομβικό ρόλο.
«Στο κάδρο» δύο υδροηλεκτρικά
Πριν από λίγες ημέρες, η εταιρεία δημοσίευσε Πρόσκληση για Διαβούλευση Αγοράς / Αίτημα Παροχής Πληροφοριών (RFI), με στόχο να διερευνήσει το επενδυτικό ενδιαφέρον και τις τεχνικές δυνατότητες της αγοράς ενόψει της μελλοντικής δημοπράτησης των δύο έργων. Πρόκειται ουσιαστικά για το πρώτο στάδιο ωρίμανσης ενός σχεδίου που φιλοδοξεί να μετατρέψει σε σύγχρονες υποδομές αποθήκευσης μεγάλης κλίμακας δύο υφιστάμενα υδροηλεκτρικά asset, τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς Πουρνάρι (στον Άραχθο) και Καστράκι (στον Αχελώο).
Η ακριβής αντλητική ισχύς δεν έχει ακόμη «κλειδώσει», ωστόσο με βάση την προκήρυξη, θα κινείται σε ένα εύρος μεταξύ 160 και 260 MW. Πρόκειται για σημαντικό μέγεθος, ικανό να προσφέρει ευελιξία στο σύστημα και να λειτουργήσει ως σταθεροποιητικός παράγοντας σε περιόδους έντονης μεταβλητότητας παραγωγής από ΑΠΕ.
Ο βασικός μηχανισμός αξιοποίησης των έργων είναι το λεγόμενο arbitrage στη χονδρεμπορική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας: η άντληση νερού προς τον πάνω ταμιευτήρα θα γίνεται όταν οι τιμές ηλεκτρισμού είναι χαμηλές και η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας (με την ροή νερού στο κάτω ταμιευτήρα) όταν οι τιμές είναι υψηλές.
Σε δύο στάδια η διαδικασία
Η διαδικασία ωρίμανσης των έργων έχει σχεδιαστεί σε δύο στάδια. Στην πρώτη φάση θα επιλεγούν δύο ενδιαφερόμενοι επενδυτές ή κοινοπραξίες, οι οποίοι θα κληθούν να συμβάλουν ενεργά στη βελτιστοποίηση των τεχνικών λύσεων, στην περαιτέρω ανάπτυξη του σχεδιασμού και στη διαμόρφωση του πλαισίου τιμολόγησης και συμβασιοποίησης.
Στο τέλος αυτής της φάσης, οι συμμετέχοντες θα υποβάλουν δεσμευτικές προσφορές, μία για κάθε έργο, ώστε πλέον να αξιολογηθεί από την εταιρεία η προοπτική υλοποίησης των δύο πρότζεκτ.
Υπενθυμίζεται ότι η ΔΕΗ ήδη διαθέτει δύο αντλησιοταμιευτικούς σταθμούς, τον Θησαυρό και τη Σφηκιά, οι οποίοι λειτουργούν ως κρίσιμες μονάδες ευελιξίας στο εγχώριο ηλεκτρικό σύστημα. Παράλληλα, έχει θέσει σε υψηλή προτεραιότητα την περαιτέρω ανάπτυξη τέτοιων έργων, ωριμάζοντας επενδύσεις σε πρώην λιγνιτικά πεδία στη Δυτική Μακεδονία.
Έμφαση στις «φυσικές μπαταρίες»
Η σημασία της αντλησιοταμίευσης ενισχύεται όσο αυξάνεται η διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα. Οι σταθμοί αυτοί λειτουργούν ουσιαστικά ως «φυσικές μπαταρίες», προσφέροντας τη δυνατότητα μακροχρόνιας αποθήκευσης ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα, κάτι που καμία άλλη τεχνολογία σήμερα δεν μπορεί να προσφέρει με την ίδια ωριμότητα και οικονομική αποδοτικότητα.
Σε ένα σύστημα με υψηλή παραγωγή ηλεκτρισμού από τον ήλιο και τον άνεμο, η ανάγκη για τέτοιου τύπου υποδομές δεν είναι απλώς επιθυμητή – είναι αναγκαία. Η ΔΕΗ επιχειρεί να τοποθετηθεί ως πρωταγωνιστής τόσο στις επενδύσεις σε ΑΠΕ, όσο και υποδομές που μπορούν να υποστηρίξουν υψηλά «πράσινα» μερίδια στο μίγμα.
Το στρατηγικό της σχέδιο για την περίοδο 2026-2030 προβλέπει επενδύσεις κολοσσιαίου μεγέθους, της τάξης των 24,2 δισ. ευρώ, με έμφαση στις καθαρές τεχνολογίες, την αποθήκευση ενέργειας και τη δημιουργία ενός πιο ευέλικτου και ψηφιοποιημένου ενεργειακού χαρτοφυλακίου.
Η χρηματοδοτική βάση αυτού του σχεδίου θα ενισχυθεί και από την επικείμενη αύξηση μετοχικού κεφαλαίου ύψους 4 δισ. ευρώ, με το bookbuilding να ξεκινά στις αρχές της επόμενης εβδομάδας. Τα κεφάλαια από την ΑΜΚ θα καλύψουν περίπου το 15% του στρατηγικού πλάνου. Με άλλα λόγια, η κεφαλαιακή ενίσχυση δεν αποτελεί απλώς χρηματοδοτικό εργαλείο, αλλά βασικό μοχλό υλοποίησης της ενεργειακής μετάβασης που σχεδιάζει η εταιρεία.
