Ένα νέο μοντέλο μείωσης των εργοδοτικών ασφαλιστικών εισφορών εξετάζει η κυβέρνηση με «όχημα» τον ευρύτερο σχεδιασμό της για τόνωση της παραγωγικότητας ιδίως στις περιφέρειες εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
Σύμφωνα με έγκυρες πηγές του powergame.gr από κυβερνητικά στελέχη, τα οποία συμμετέχουν ενεργά στην διαπραγμάτευση που βρίσκεται σε εξέλιξη, το νέο πακέτο μέτρων ενίσχυσης της περιφερειακής ανάπτυξης, θα έχει στο εθνικό σκέλος του, όχι μόνο συγχρηματοδοτήσεις (μαζί με κοινοτικούς πόρους από το νέο «ΕΣΠΑ»), αλλά και κίνητρα που θα σχετίζονται ακόμα και με μείωση του μη μισθολογικού κόστους σε συγκεκριμένες περιφέρειες (και όχι μόνο οριζόντια για όλους τους μισθωτούς ανά την επικράτεια όπως έχει ήδη κάνει η κυβέρνηση, αλλά και ξανακάνει την 1/1/2027).
Πιο συγκεκριμένα, θα μπορεί να προβλέπει μείωση των εισφορών των μισθωτών, στα πλαίσια της παροχής κινήτρων από πλευράς του κράτους προκειμένου να προσελκυστούν επιχειρήσεις, έτσι ώστε να απορροφήσουν νέους εργαζομένους από τα αστικά κέντρα προς τις περιοχές της επαρχίας, δηλαδή τις περιφέρειες, οι οποίες αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα ανάπτυξης, παραγωγικότητας αλλά και μείωσης του πληθυσμού.
Από το ΕΣΠΑ στην «Εθνική και Περιφερειακή Εταιρική Σχέση» (ΕΠΕΣ)
Σημειώνεται πως ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου Πολυετούς Δημοσιονομικού Πλαισίου για την προγραμματική περίοδο 2028 – 2034 είναι η ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στην ανάπτυξη των περιφερειών κάθε χώρας – μέλους της ΕΕ.
Είναι για αυτό, συν του ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική θα ενταχθεί σε ένα κοινό «κορβανά» με την πολιτική Συνοχής, που το «ΕΣΠΑ» (Εταιρικό Σύμφωνο για το Πλαίσιο Ανάπτυξης της περιόδου 2021 – 2027) θα ονομαστεί, στη νέα προγραμματική περίοδο, δηλαδή του 2028 – 2032, «Εθνική και Περιφερειακή Εταιρική Σχέση».
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως αν και η αρχική πρόταση της Κομισιόν σε σχέση με το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο (2028 – 2034) προβλέπει τη μεσολάβηση των εθνικών κυβερνήσεων στη διανομή των επιδοτήσεων στις περιφέρειες και όχι πλέον «απευθείας» σχέση μεταξύ Βρυξελλών – περιφερειών (όπως ισχύει έως το τρέχον ΕΣΠΑ), δεν θα πρέπει να αποκλείεται η διατήρηση του υφιστάμενου μοντέλου.
Κλειδί η παραγωγικότητα, άξονας το τρίπτυχο ««υποδοχή – παραμονή – παραγωγή»
Εκείνο, όμως, που δεν τίθεται σε αμφισβήτηση στις Βρυξέλλες είναι ο κεντρικός στόχος των προγραμμάτων κοινοτικών επιδοτήσεων (2028 – 2034) και αυτός δεν είναι άλλος από την αύξηση της παραγωγικότητας ανά περιφέρεια.
Μάλιστα, οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως θα τεθούν μετρήσιμοι, ποσοτικοποιημένοι στόχοι αύξησης της παραγωγικότητας εντός της νέας, 7ετούς προγραμματικής περιόδου, οι οποίοι θα καθορίζουν και το ρυθμό εκταμίευσης των επιδοτήσεων από την Κομισιόν κατά το μοντέλο των οροσήμων του Ταμείου Ανάκαμψης και όχι της πιστοποίησης δαπανών του υφιστάμενου ΕΣΠΑ.
Σύμφωνα με τα πρώτα συμπεράσματα της μελέτης του ΟΟΣΑ, η οποία παρουσιάστηκε σε ειδική ημερίδα του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών στις 9/7/26, η ανάπτυξη είναι εξαιρετικά άνισα κατανεμημένη μεταξύ των ελληνικών περιφερειών, γεγονός που υπογραμμίζει την ανάγκη για χωρικά επικεντρωμένη περιφερειακή πολιτική.
Επτά από τις δεκατρείς περιφέρειες της χώρας γνώρισαν αύξηση του «ΑΕΠ» τους την περίοδο 2013-2024, ενώ 2 (Δυτική Μακεδονία, Βόρειο Αιγαίο) είδαν πτώση και 4 στασιμότητα ή ελάχιστη ανάπτυξη. Ενδιαφέροντα είναι και τα στοιχεία για την παραγωγικότητα της εργασίας ανά περιφέρεια.
Στη Δυτική Μακεδονία και στο Νότιο Αιγαίο καταποντίστηκε, αλλά και σε όλες τις άλλες περιφέρειες μειώθηκε, περισσότερο ή λιγότερο.
Κεντρικός άξονας των προγραμμάτων ΕΠΕΣ σε σχέση με τις περιφέρειας είναι το τρίπτυχο «υποδοχή – παραμονή – παραγωγή», αναφέρουν αρμόδια κυβερνητικά στελέχη στο powergame.gr,
Αυτό σημειώνει πως ζητούμενο των νέων περιφερειακών προγραμμάτων είναι να διαμορφωθούν πλατφόρμες ενημέρωσης των ενδιαφερόμενων για τις συνθήκες ζωής και εργασίας ανά την επικράτεια (ιδίως στις περιφέρειες με πολύ χαμηλή ανάπτυξη και παραγωγικότητα), να αναπτυχθούν όλες οι αναγκαίες υποδομές (υγεία, παιδεία, κλπ.) προκειμένου να καταστούν οι περιφέρειες ελκυστικές και τέλος, να υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας -και- μέσω παροχής φορολογικών κινήτρων, όπως η μείωση των εργοδοτικών εισφορών.
