Τα τηλεφωνήματα Χαρακόπουλου – Μπεκίρη σε βουλευτές
Παρά το γεγονός ότι, όπως γνωρίζετε, εξακολουθώ και παραμένω αποκλεισμένος από την καλή πληροφόρηση του Μαξίμου, έμαθα ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης έδωσε εντολή στον γραμματέα της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας, Μάξιμο Χαρακόπουλο, και τον επί χρόνια στενό συνεργάτη του, Μιχάλη Μπεκίρη, προκειμένου να επιχειρήσουν ένα πρώτο μασάζ στους βουλευτές εν όψει της αυριανής ψηφοφορίας, που θα αποφασίσει για την άρση της ασυλίας των έντεκα που περιλαμβάνονται στη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Από την ίδια πηγή (μη φανταστείτε και τόσο σπουδαία, όπως θα έλεγε και ο Βορίδης) πληροφορήθηκα επίσης ότι το μασάζ δεν πήγε και τόσο καλά, δεδομένου ότι είχαν προηγηθεί κάτι περίεργα δημοσιεύματα, που εμφάνιζαν τους βουλευτές κάτι σαν δεδομένους.
Τι θα κάνουν οι βουλευτές
Επειδή, όμως, μέσα στην αντάρα των ημερών προσπαθώ να κάνω κάποιες νηφάλιες σκέψεις, έχω την αίσθηση ότι σημαντικό ρόλο στην τελική κρίση των γαλάζιων βουλευτών αναμένεται να παίξει η επιχειρηματολογία που θα διατυπώσουν από βήματος Βουλής οι έντεκα που ήδη έχουν ζητήσει να υπερψηφιστεί η άρση της ασυλίας τους. Εδώ που τα λέμε, από τη στιγμή που οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι θα θελήσουν να πάνε στον φυσικό τους δικαστή, νομίζω ότι θα ήταν κάπως παράλογο να τους στερηθεί η σχετική δυνατότητα από τους συναδέλφους τους.
Με επιστολική ψήφο ο Δένδιας
Η ήδη εκφρασμένη επιθυμία των έντεκα της ΝΔ φαίνεται ότι έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην τελική απόφαση του υπουργού Δένδια, ο οποίος θα ψηφίσει διά επιστολικής ψήφου, δεδομένου ότι από σήμερα θα βρίσκεται στις ΗΠΑ. Ο Κερκυραίος πολιτικός, που ως γνωστόν είναι και νομικός, όχι μόνο συνυπολόγισε στην απόφασή του την επιθυμία των συναδέλφων του, αλλά ταυτόχρονα δείχνει να σέβεται και το δικαίωμα του οποιουδήποτε να πάει στον φυσικό του δικαστή για να δικαστεί. Σε κάθε περίπτωση, ο υπουργός Άμυνας έχει αποδείξει ότι δεν αρέσκεται και στα ανέξοδα αντάρτικα, τα οποία στο τέλος, εδώ που τα λέμε, σε ταυτίζουν και με κάτι τύπους σαν τον Γιώργο Βλάχο.
Στο Μαξίμου ο Γεραπετρίτης
Από τη γνωστή περιφερειακή πηγή που εξακολουθώ να διατηρώ στο Μαξίμου πληροφορήθηκα ότι εσχάτως έχουν πυκνώσει οι επαφές (γενικώς) του προέδρου Μητσοτάκη με τον υπουργό Γεραπετρίτη. Δεν σας κρύβω πως όταν το έμαθα, κάπως ανακουφίστηκα (με την καλή πάντα έννοια), δεδομένου ότι ο καθηγητής είναι ένα από τα πρόσωπα που έχουν αποδείξει εμπράκτως ότι διαθέτουν μια σχετική ικανότητα να μαζεύουν τα πράγματα. Το γεγονός ότι σε αυτήν τη συγκυρία μπαινοβγήκε κάνα δυο φορές στο Μαξίμου δείχνει ότι υπάρχει ελπίδα και δεν πρόκειται για πεθερά (που περιμένεις να πεθάνει, αλλά πεθαίνει τελευταία).
Ποιος «έφαγε» (πραγματικά) τον Μακάριο
Επειδή ακούω και κυρίως διαβάζω πολλά και ενδιαφέροντα σε σχέση με το ποιος «έφαγε» τον Μακάριο Λαζαρίδη, σπεύδω να σας πω ότι πολλές φορές πλάθουμε σενάρια για τα προφανή και αυταπόδεικτα. Ούτε η Ντόρα τον καρατόμησε ούτε η συνέντευξη που έδωσε τον έφερε σε δύσκολη θέση. Αυτός που έστειλε τον Μακάριο από κει που ήρθε και λίγο παρακάτω ήταν ο Πολάκης, που με το «καλημέρα» της υπουργοποίησής του έσπευσε να αναδείξει το θέμα που τελικώς οδήγησε σε παραίτηση τον πρώην υφυπουργό Ανάπτυξης. Μάλιστα, δεν σας κρύβω ότι εσχάτως έχω αρχίσει να προβληματίζομαι για την αδυναμία της ΝΔ να συγκροτήσει μια αξιόμαχη ομάδα τεκμηρίωσης στον δρόμο προς τις εκλογές, που, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, θα πραγματοποιηθούν, όπως έχει ξεκαθαρίσει κατ’ επανάληψη ο πρόεδρος Μητσοτάκης, προς την άνοιξη του ’27.
Ο Πολάκης φυσικός ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ
Αν και, όπως θα έχετε καταλάβει, δεν ανήκω στην κατηγορία των θαυμαστών του Πολάκη, αυτό δεν με εμποδίζει να παραδεχτώ ότι ο αψύς Σφακιανός παίζει μπάλα μόνος του απέναντι στη ΝΔ και προσωπικά στον Μητσοτάκη. Κάνει πράξη τη θεωρία (αν μπορεί κάποιος να τον εντάξει στην κατηγορία της θεωρίας) του «όλοι σας και μόνος μου». Ο Παυλής από τα Σφακιά, την περίοδο που ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέει, όχι μόνο καταφέρνει και βάζει θέματα στην πολιτική ατζέντα, αλλά είναι και ο μόνος που μπορεί και «τρώει» βουλευτές και υπουργούς και μάλιστα με συνοπτικές διαδικασίες. Η εξέλιξη αυτή προφανώς και του δημιουργεί ένα κεφάλαιο, στη λογική (αν και στην Κουμουνδούρου σπανίζει αυτό το είδος, της λογικής εννοώ) ότι μπορεί να ανατρέψει το «καθεστώς Μητσοτάκη». Έχοντας φτιάξει ήδη ένα βαρύ βιογραφικό, κάτι μου λέει ότι δεν θα αργήσει η στιγμή που είτε θα σηκώσει είτε θα του το σηκώσουν (του Πολάκη) το χεράκι, προκειμένου να ηγηθεί εκείνος του ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές. Εδώ που τα λέμε, αν θέλουν να έχουν μια τύχη (που δεν το βλέπω) οι ΣΥΡΙΖΑίοι, δεν μπορούν να επιμένουν στην Green Cola, από τη στιγμή που έχουν την original Coca-Cola. Εκτός κι αν θέλουν να αδυνατίσουν δημοσκοπικά ακόμη περισσότερο.
Η επιστροφή Μπρατάκου εν όψει εκλογών
Κατά κοινή παραδοχή, ένας άνθρωπος που γνωρίζει όσο λίγοι τον κομματικό μηχανισμό της ΝΔ είναι ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, Γιάννης Μπρατάκος. Θα μου πείτε -και δεν θα έχετε και άδικο-, πού τον θυμήθηκες τον άνδρα και τι σχέση μπορεί να έχει πλέον με τα κομματικά, δεδομένου ότι ασχολείται με πιο σοβαρά πράγματα; Ε, λοιπόν, ήρθε στο μυαλό μου (πρέπει να το ψάξω) ο συναγωνιστής Μπρατάκος, γιατί καταλαβαίνω ότι μετά την αποπομπή Σκρέκα, και με δεδομένο ότι μπαίνουμε στην τελική ευθεία για τις εκλογές, ο πρόεδρος Μητσοτάκης είναι κάτι σαν προφανές ότι θα αναζητήσει πρόσωπο που θα ηγηθεί του προεκλογικού αγώνα. Με δεδομένη την εμπειρία που έχει ο συγκεκριμένος άνδρας, δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι το πρόσωπο που θα κληθεί να αναλάβει τη συγκεκριμένη (αν όχι και άλλη) δουλειά θα είναι ο Μπρατάκος.
Ο Τσίπρας στην Παλιά Αγορά
Τα παραδοσιακά στέκια των βορείων προαστίων αρχίζει εσχάτως να μαθαίνει ο Αλέξης Τσίπρας. Σύμφωνα με έναν πληροφοριοδότη μου, το Σάββατο το βράδυ εθεάθη να απολαμβάνει το φαγητό του στην Παλαιά Αγορά στη Φιλοθέη, με συνδαιτυμόνες τη σύζυγό του, Μπέττυ, και έναν διαχρονικό του φίλο, γνωστό επιχειρηματία, που έμοιαζε (λέει) με τον Κώστα Τούμπουρο. Κάποια στιγμή πέρασαν για λίγο από το τραπέζι και τον χαιρέτησαν δύο πρώην υπουργοί, ο Χρήστος Σπίρτζης και ο Στέφανος Τζουμάκας. Λίγο αργότερα βρέθηκαν, τυχαία, απ’ ό,τι αντιλήφθηκε ο πληροφοριοδότης μου, στο μαγαζί η Όλγα Γεροβασίλη με τη σύζυγο του αείμνηστου Αλέκου Φλαμπουράρη, Εύη. Προφανώς οι δύο τελευταίες έκατσαν στο τραπέζι του πρώην πρωθυπουργού, καθώς η σχέση τους είναι πολύ στενή. Κατά τα λοιπά, αν κάτι μαθαίνω, είναι πως ο Αλέξης πατάει γκάζι σε σχέση με τις ανακοινώσεις για την ίδρυση του φορέα. Από Σεπτέμβριο, που έλεγε ο αρχικός σχεδιασμός, τώρα το βλέπω προς Ιούνιο.
! Με δεδομένο ότι επισπεύδεται το νέο κόμμα, που είναι απόρροια, η επίσπευση εννοώ, της δυναμικής που καταγράφει εσχάτως το ΠΑΣΟΚ, είναι φυσιολογικό να έχει ξεκινήσει και η στελέχωση του φορέα. Στο πλαίσιο αυτό, ένας φίλος, από αυτούς που έχουν το κουράγιο να συνομιλούν με τον πρόεδρο Τσίπρα, έσπευσε να μου μεταφέρει μια πληροφορία, σύμφωνα με την οποία υπάρχουν προχωρημένες συζητήσεις, προκειμένου να αναλάβει εκπρόσωπος Τύπου του νέου φορέα ο παλιός βουλευτής του Ποταμιού Νίκος Νυφούδης, που εκτός των άλλων είναι και άνθρωπος του Σπύρου Βούγια στη Θεσσαλονίκη. Αν κατάλαβα καλά, το σχετικό προξενιό έγινε από τον Μαραντζίδη, επιβεβαιώνοντας τις φήμες που τον θέλουν να παίζει κεντρικό ρόλο στην προετοιμασία του νέου φορέα. Μάλιστα, σύμφωνα με την πηγή μου, επίκειται ραντεβού του πρώην πρωθυπουργού με τον πρώην ποταμίσιο, στο οποίο θα οριστικοποιηθεί και ο «γάμος».
Ένα όνειρο με ΟΠΕΚΕΠΕ
Πάμε σε κάτι άλλο, πιο χαλαρό, δεδομένου ότι έχει να κάνει με αυτά που ζω όταν χαλαρώνω. Έκλεισα, λοιπόν, τα ματάκια μου για να κοιμηθώ στον καναπέ του γραφείου μου, μόλις είχα μάθει ότι έρχεται και ο τρίτος φάκελος του ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή μέσα στον Μάιο. Μέχρι πρότινος πίστευα ότι ο Μάιος είναι ο μήνας που ενδείκνυται για τους γάμους των βασιλέων, ενώ εσχάτως διαπίστωσα ότι ευδοκιμούν και οι δικογραφίες. Μετρούσα, λοιπόν, στον ύπνο μου πόσοι από τους βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας θα είναι υποψήφιοι, όχι για βουλευτές, γιατί αυτό παίζεται, αλλά υπόδικοι. Στον βαθύ, αλλά ταραγμένο ύπνο, από αυτούς που κάνω όταν τρώω πολύ πιλάφι στα Χανιά, με αποτέλεσμα να εκτινάσσεται η χοληστερίνη στα ύψη, λες και έχω βάλει τον Πετρούνια στις φλέβες μου, το cocktail του πιλαφιού και της χοληστερίνης με πήγε σε άλλη διάσταση, αφού ένιωθα μια απόλαυση, σαν αυτήν που ένιωθα μικρός όταν έτρωγα παγωτά Άστυ.
Η σύναξη των πρώην ΠΑΣΟΚων
Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, σπεύδω να σας πω πως ό,τι διαβάσετε παρακάτω είναι προϊόν του ονείρου μου και φυσικά ακόμη κι αν πολλά εξ αυτών κάπως κουμπώνουν πρόσωπα και πρακτικές, που βιώνουμε στον πραγματικό κόσμο, μακριά από μένα ή σχετική προσομοίωση. Είδα, λοιπόν, (στο όνειρο) μια παρέα πρώην ΠΑΣΟΚων (ιδιότητα κι αυτή) που προσπαθούσε να οικοδομήσει πάνω στα συντρίμμια της ΝΔ την επόμενη μέρα μιας συγκυβέρνησης. Βυθισμένος στο όνειρό μου, κάπου στο βάθος, και επηρεασμένος προφανώς από το στακοβούτυρο (πρόκειται για την πρώτη και βασική ύλη μαζί με το αρνί για το πιλάφι), κάπως σαν αστραπή, πέρασε από μπροστά μου ο φίλος μου ο Γιάννης ο Στουρνάρας, που ως γνωστόν για το καλό της χώρας συντάσσεται με τη γραμμή του πρώην συνεργάτη του και νυν υπουργού Επικρατείας, Άκη Σκέρτσου, σε σχέση με τις πρόωρες εκλογές. Εκεί, λοιπόν, που ονειρευόμουν ένα δεύτερο πρόσωπο, που έκανε ένα γρήγορο πέρασμα, ήταν ο πρόεδρος Βενιζέλος, που επίσης κάτι θέλει από τη μετα-Μητσοτάκη (όπως λέμε μετα-Χριστόν) εποχή. Το ιδανικό για τον Μπένι θα ήταν να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ωστόσο, όμως, κι επειδή δεν μπορεί να περιμένει, θα αρκούνταν και σε μια μεταβατική πρωθυπουργία, αν και η εκδοχή Στουρνάρα προφανώς και δεν θα του χαλούσε τη διάθεση.
Ο Σκέρτσος του ονείρου
Λίγο πιο κάτω, πάντα στο όνειρο, είδα μαζεμένους και κάτι άλλους, ο ένας έμοιαζε (φτυστός ήταν ο άτιμος, του ονείρου) με τον Σκέρτσο, ο οποίος προσπαθούσε να πείσει τον πρόεδρο Μητσοτάκη πόσο ευεργετικό θα ήταν για τη ΝΔ να «καθαρίσει» ό,τι παλιό υπάρχει στο κόμμα. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, αναφέρομαι στον Σκέρτσο του ύπνου μου, αν και με αυτά που φτάνουν στ’ αυτιά μου κάτι μου λέει ότι δεν διαφέρει και πολύ (σε επίπεδο προσέγγισης) με τον κανονικό του ξύπνιου μου. Επανέρχομαι, όμως, στην αφήγηση του ονείρου, για να σας πω ότι η παρέα των πρώην ΠΑΣΟΚων έδειχνε κάτι σαν να αναζητεί τη μετεκλογική σταθερότητα, όχι στο πρόσωπο του αρχηγού Κυριάκου, αλλά σε κάποιου άλλου, που δεν σας κρύβω ότι είχε κάνει ένα πέρασμα από το όνειρό μου.
Ο υπόγειος δίαυλος
Ξέρω ότι σας μπέρδεψα, γι’ αυτό και όταν ξύπνησα άρχισα, ως συνηθίζω τα τελευταία χρόνια, να επαναφέρω το μυαλό στην πραγματική ζωή, αυτήν του ξύπνιου. Επηρεασμένος προφανώς από τα όσα είχα δει στο όνειρο, άρχισα να σκέφτομαι ότι κάποιοι, όχι λίγοι, έχουν αρχίσει, άλλοι δημοσίως και άλλοι κατ’ ιδίαν, να κάνουν εισηγήσεις, έχοντας στην άκρη του μυαλού τους και το ενδεχόμενο να μη σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση ο Μητσοτάκης. Αυτοί ακριβώς οι «κάποιοι» είναι που θέλουν προσοχή. Εκτός, όμως, από τους «κάποιους», υπάρχουν και κάτι άλλοι, που σε αυτήν τη φάση έκριναν σκόπιμο να κάνουν άνω-κάτω τη ΝΔ, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο προσφέρουν πολύτιμες υπηρεσίες στον αρχηγό Κυριάκο. Επειδή μετά το Πάσχα αποφάσισα να κάνω μόνο καλές σκέψεις, δεν θέλησα να συνδέσω τους «κάποιους» με τους άλλους «κάποιους», υπό τον φόβο της ύπαρξης ενός υπόγειου διαύλου. Πάντως, καλού-κακού, έχω την αίσθηση ότι κάποια στιγμή ο αρχηγός Κυριάκος, παρά το γεγονός ότι απεχθάνεται τα σενάρια (και καλά κάνει), οφείλει να πονηρευτεί και λίγο περισσότερο. Όχι τίποτε άλλο, εκτός από τις εποχές, αλλάζουν και οι άνθρωποι και δη αυτοί που νιώθουν ανασφαλείς.
Κατάρρευση των αστρολόγων
Εδώ και κάτι χρόνια δεν σας κρύβω ότι είχα πιστέψει στη δύναμη της προφητείας των αστρολόγων και κυρίως στο συναπάντημα, όχι του συχωρεμένου του μπάρμπα μου, αλλά των άστρων. Είχα και κάτι φίλες που με ρωτούσαν τι ωροσκόπο έχω και άλλα τέτοια, με αποτέλεσμα να παίρνω κάτι κουφές ώρες τη μάνα μου και να τη ρωτώ τι ώρα με έφερε σε αυτόν τον μάταιο κόσμο. Και εκεί που είχα πιστέψει στα άστρα και στους αστρολόγους, χθες ήρθε να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος η συγκεκριμένη πίστη μου. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ ότι έχουν κάποια σχέση ο Χατζηδάκης, ο Κουτνατζής και ο Φουσκίδης, που γεννήθηκαν την ίδια μέρα. Συγκεκριμένα, οι τρεις (ζωή να έχουν οι άνθρωποι) είχαν γενέθλια χθες. Και για να καταλάβετε γιατί κατέρρευσαν οι αστρολόγοι και τα άστρα μέσα μου, το μόνο κοινό που μέχρι τώρα συνδέει τον Φουσκίδη με τον Χατζηδάκη (που δεν νομίζω ότι επηρεάστηκε από τη συναστρία) είναι ότι κάποια στιγμή συμπάθησαν την Ντόρα Μπακογιάννη.
Τα χρόνια του Φουσκίδη
Με αφορμή τα γενέθλια του Φουσκίδη, που δεν πιστεύει στο πέρασμα του χρόνου, επειδή του λένε ότι παραμένει (κάτι σαν άγαλμα) αναλλοίωτος στον χρόνο, σκέφτηκα ότι μάλλον έχει δίκιο ο άνθρωπος. Γιατί, βλέποντας μια φωτογραφία του μπαμπά Πλεύρη (που σε αυτά δεν του έχει μοιάσει ούτε στο μικρό δαχτυλάκι ο γιος του), συνειδητοποίησα ότι αν κάτι δεν επηρεάζει τους ανθρώπους όταν πάνω τους «γράφουν» τα χρόνια, είναι οι γυναίκες. Αυτό δηλαδή που δίνει στους άνδρες το ραντεβού με την προοπτική.
Ο πρεσβύτερος Πλεύρης στην Κόρινθο © Big Mouth
Ο πρεσβύτερος Πλεύρης στην Κόρινθο © Big Mouth
ΥΓ.: Οι φωτογραφίες του πρεσβύτερου Πλεύρη είναι φρέσκιες και συγκεκριμένα τραβήχτηκαν την Κυριακή στην Κόρινθο.
Περί πειραγμένων εκλογών
Πάνω που ετοιμαζόμουν να κλείσω νωρίς τη στήλη για να πάω για ποτά με τον συναγωνιστή Φουσκίδη, που κερνούσε για τα γενέθλιά του (χρόνια πολλά στην κολόνα του ομίλου μας), σαν κεραυνός έσκασε η είδηση ότι στο OPEN του Ιβάν ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Αρβανίτης, χαρακτήρισε «πειραγμένες» τις εκλογές του 2023. Και λέω «σαν κεραυνός», γιατί κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι υπάρχει (για λίγο ακόμα) ως κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, ότι εξακολουθεί να έχει ευρωβουλευτές και ότι ο σύντροφος Αρβανίτης μάς εκπροσωπεί στις Βρυξέλλες. Ωστόσο, από συναδελφική αλληλεγγύη κάθισα να επεξεργαστώ λίγο την καταγγελία του συναγωνιστή Αρβανίτη και, εδώ που τα λέμε, δεν είναι τόσο αβάσιμη όσο φαίνεται εξαρχής. Βάλτε τα κάτω: Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ένα σκάρτο 20%, το οποίο, αν αθροίσουμε σήμερα τις πιο αισιόδοξες δημοσκοπικές επιδόσεις της Κουμουνδούρου και της Νέας Αριστεράς (ή τέλος πάντων ό,τι έχει απομείνει και από αυτήν) βγαίνει ένα τάλιρο και μένουν και… ρέστα. Τι λείπει; Μα, φυσικά, ο πρώην σύντροφος (και οσονούπω πρόεδρος) Τσίπρας, ο οποίος, όμως, αν αυτήν τη στιγμή δει το υπόλοιπο 15% στις δημοσκοπήσεις, θα το αγοράσει με… χίλια. Γι’ αυτό σας λέω, έχει δίκιο ο σύντροφος Αρβανίτης. Πειραγμένες ήταν οι εκλογές – προς τα πάνω. Και πού να σφίξουν οι ζέστες, θα πω εγώ…
Πρώην στελέχη του Υπερταμείου μαζεύει ο Αλαφούζος
Μετά τον Γρηγόρη Δημητριάδη, τον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο του Υπερταμείου (ΕΕΣΥΠ) που ανέλαβε τις τύχες του ΣΚΑΪ, ο Γιάννης Αλαφούζος προχώρησε σε μία ακόμα πρόσληψη που συνδέεται με τον ίδιο κρατικό φορέα. Ο πρώην εντεταλμένος σύμβουλος του Υπερταμείου, Στέφανος Γιουρέλης, αναλαμβάνει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, όπως έγινε γνωστό χθες το απόγευμα. Ορισμένοι παρατηρητές θεωρούν πως ο Γιουρέλης ήταν πρόταση του Δημητριάδη, αφού οι δύο άνδρες συνεργάστηκαν για χρόνια στην ΕΕΣΥΠ, η οποία βαπτίστηκε Growth Fund λίγο πριν από την αποχώρηση του Δημητριάδη. Και επειδή υπάρχουν αρκετά πρώην στελέχη του Growth Fund που ψάχνουν δουλειά ή θα ψάχνουν σύντομα δουλειά, μπορούν να ελπίζουν πως θα βρουν ένα ασφαλές καταφύγιο στο γνωστό κτίριο του Νέου Φαλήρου.
Όταν η Πόπη ήταν στο στόχαστρο του Βαγγέλη
Δεν είναι λίγες οι φορές που για αλλού ξεκινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει – για παράδειγμα, εγώ ξεκίνησα για μοντέλο και κατέληξα γραφιάς του Κουρτάκη. Όχι, δεν με έπιασε ο αναστοχασμός μου, αλλά ήθελα με αυτήν την εισαγωγή να σας πω ότι υπάρχουν περιπτώσεις που, ψάχνοντας κάτι, βρίσκεις κάτι άσχετο, που μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Έτσι κι εγώ, χθες γκούγκλαρα κάτι εντελώς (μα εντελώς) άσχετο και έπεσα πάνω σε ένα ρεπορτάζ του news247 από το (πολύ) μακρινό 2014. Ο τίτλος του; «Η Πόπη Παπανδρέου στο στόχαστρο του ΠΑΣΟΚ για τη δικογραφία για τα υποβρύχια». Επειδή, όπως κι εγώ, μάλλον ούτε εσείς θυμάστε το γεγονός, πρόκειται για μια δικογραφία που απέστειλε στη Βουλή η τότε εισαγγελέας κατά της διαφθοράς εις βάρος του τότε προέδρου του ΠΑΣΟΚ και αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σαμαρά, Βαγγέλη Βενιζέλου, καθώς και του άλλοτε ΥΠΟΙΚ, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, για την υπόθεση των υποβρυχίων. Συνεχίζω την ανάγνωση: «Πολιτικό ζήτημα εγείρει, σύμφωνα με τον γραμματέα της ΚΟ του ΠΑΣΟΚ, Παναγιώτη Ρήγα, ο χειρισμός εκ μέρους της εισαγγελέως κατά της διαφθοράς, Πόπης Παπανδρέου». Πιο κάτω, μάλιστα, υπάρχει και δήλωση που αποδίδεται στον σύντροφο Ρήγα, που αναφέρει ότι «σκεφτόμαστε να ζητήσουμε πειθαρχική έρευνα από την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Η ενέργεια της κ. Παπανδρέου είναι απαράδεκτη νομικά και εγείρει πολιτικό ζήτημα».
Το επίδικο στην κόντρα Βαγγέλη – Πόπης
Δεν σας κρύβω ότι, διαβάζοντας σε ένα προοδευτικό μέσο ότι ο πρόεδρος Βαγγέλης στοχοποιεί την εισαγγελέα, έψαξα το θέμα λίγο παραπάνω και σε ρεπορτάζ της ίδιας ημέρας από το «Βήμα» βρήκα τη σχετική ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ. Τι λέει; Πολλά και ενδιαφέροντα: «Την επομένη της συζήτησης του Δεκεμβρίου 2013 για σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα υποβρύχια του ΠΝ και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κωνσταντοπούλου κατέθεσε στην εισαγγελία τα πρακτικά της Βουλής, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι το μόνο που μπορεί να κάνει η εισαγγελία είναι να διαβιβάσει στη Βουλή τα ίδια τα πρακτικά της “από υπηρεσιακό καθήκον” και “χωρίς αξιολόγηση του περιεχομένου”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει το έγγραφο του κ. αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου προς τη Βουλή». Πώς σχολιάζει στη συνέχεια το ΠΑΣΟΚ αυτήν την εξέλιξη; «Επρόκειτο για μια παιδαριώδη επικοινωνιακή κίνηση, κατά παραβίαση του Συντάγματος. Καμία εισαγγελική αρχή δεν είχε την αρμοδιότητα να διενεργήσει οποιαδήποτε δήθεν προκαταρκτική εξέταση ή πολύ περισσότερο να κάνει οποιαδήποτε δήθεν αξιολόγηση». Καταλήγει, δε, το γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ ότι «η κ. εισαγγελέας του Αρείου Πάγου είμαστε βέβαιοι ότι θα ελέγξει όλη αυτήν την αντισυνταγματική και παράνομη μεθόδευση για τη δημιουργία φευγαλέων εντυπώσεων προς κομματική χρήση». Το ΠΑΣΟΚ του τότε προέδρου Βαγγέλη, που λέτε, καλούσε την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να ελέγξει αυτήν τη μεθόδευση. Ποιον να ελέγξει; Μα, εκείνον που έχει αρμοδιότητα να ελέγξει, δηλαδή τον εισαγγελέα που διέπραξε τη μεθόδευση.
Μία ακόμα ατάκα του Ρήγα και η απάντηση της Ένωσης Εισαγγελέων
Συνεχίζω την ανάγνωση του ίδιου ρεπορτάζ από το «Βήμα», διότι αποτυπώνει πολύ πιο αναλυτικά όσα ανέφερε ο σύντροφος Ρήγας στους κοινοβουλευτικούς συντάκτες. Ο γραμματέας της πράσινης ΚΟ, λοιπόν, «χαρακτήρισε “λάθος τη διαδικασία, τουλάχιστον ως προς τις διατυπώσεις”, διευκρινίζοντας ότι οι εισαγγελείς δεν μπορούσαν, ούτε προέβησαν σε κάποια προκαταρκτική εξέταση». Λίγο πιο κάτω, «ερωτηθείς σχετικά με τη ρητή διατύπωση του διαβιβαστικού ότι “από την προκαταρκτική εξέταση που διενεργήθηκε προέκυψαν στοιχεία περί ενδεχόμενης ποινικής ευθύνης” των Ευ. Βενιζέλου και Γ. Πακωνσταντίνου, δεν έκρυψε τη δυσφορία που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ, λέγοντας μάλιστα ότι θα ζητηθούν διευκρινίσεις από τους εισαγγελείς». Και, για να μην υπάρχει η παραμικρή παρανόηση, ο σύντροφος Ρήγας διαβεβαίωσε τους δημοσιογράφους ότι «ο Βενιζέλος δεν θα τα αφήσει έτσι». Όλα τα παραπάνω οδήγησαν την Ένωση Εισαγγελέων Ελλάδος να εκδώσει ανακοίνωση, με την οποία καλεί τα θεσμικά όργανα της Πολιτείας «σε σώφρονες αντιδράσεις όσον αφορά ζητήματα λειτουργίας και απονομής της Ποινικής Δικαιοσύνης», κάνοντας λόγο για αυτονόητη υποχρέωση «η τυχόν συναφής κριτική να ασκείται εντός του πλαισίου που διαγράφει το Σύνταγμα, οι νόμοι και τα πέραν αμφισβήτησης, γνωστά δεδομένα της εκάστοτε υπόθεσης».
Τότε και τώρα
Όπως καταλαβαίνετε, όλη η παραπάνω ιστορία θα μπορούσε να αποτελέσει σκετσάκι στη σειρά «Τότε και τώρα» του Αλέξανδρου Τσουβέλα και της Έλενας Χαραλαμπούδη (ειρήσθω εν παρόδω, μια από τις ελάχιστες καλές ιδέες επί των ημερών του φίλου μου του Κωνσταντίνου Ζούλα του Α’ στον ΣΚΑΪ). Τότε, όταν το ΠΑΣΟΚ συγκυβερνούσε με την «επάρατο δεξιά» (και όχι με όποια κι όποια δεξιά, αλλά με τη Σαμαρική εκδοχή της), η αποστολή μιας δικογραφίας στη Βουλή μπορούσε να θεωρηθεί λόγος για πειθαρχικό έλεγχο της αρμόδιας εισαγγελέως. Τώρα, που η βελόνα παραμένει κολλημένη στο 10 και κάτι ψιλά, οι πράξεις της (κατά σύμπτωση ίδιας) εισαγγελέως μοιάζουν για τη Χαριλάου Τρικούπη με κάτι σαν πολιτειακό θέσφατο, που όποιος το αμφισβητεί θέτει σε κίνδυνο το πολίτευμα, το Κράτος Δικαίου, το δημοκρατικό κεκτημένο της χώρας και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Επειδή δημοκρατία έχουμε, μπορεί ο καθένας να θεωρεί σωστή τη μία ή την άλλη στάση. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι το «τότε» και το «τώρα» του ΠΑΣΟΚ μπορούν να αποτελούν στάση του ίδιου πολιτικού φορέα.
Πολλά νεύρα στο ΠΑΣΟΚ
Δεν ξέρω αν στον δρόμο για Θεσσαλονίκη ο εκπρόσωπος Μαρινάκης διάβασε το χθεσινό σημείωμα για την… αναιμική παρουσία του προέδρου Ανδρουλάκη στη Βαρκελώνη. Ωστόσο, οφείλω να παραδεχτώ ότι όσα ανέφερε στο χθεσινό briefing προκάλεσαν εκνευρισμό στη Χαριλάου Τρικούπη – πράγμα εύκολο, εδώ που τα λέμε. Ο ψηλός της κυβέρνησης σχολίασε ότι πέρα από τα βίντεο και τις selfies, δεν θα έβλαπτε και κάποια δημόσια τοποθέτηση του προέδρου Ανδρουλάκη, ιδίως για εθνικά θέματα, στα οποία ο Ισπανός… Ρουβάς κάθε κεντροαριστερού έχει κατά καιρούς πάρει θέσεις όχι ιδιαίτερα… φιλικές για τη χώρα μας. Μάλιστα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διευκρίνισε ότι «είμαι βέβαιος ότι ο κύριος Ανδρουλάκης, όταν βρίσκεται εκτός Ελλάδας, και δεν το αμφισβητώ σε καμία περίπτωση, προωθεί τις διαχρονικές εθνικές θέσεις», συμπλήρωσε όμως το (νομίζω) αυτονόητο, ότι «όταν βρίσκεται σε τόσο σημαντικά για το κόμμα που ανήκει, το ΠΑΣΟΚ, και τον ευρύτερο χώρο που ανήκει, συνέδρια, fora, εκδηλώσεις, καλό είναι και ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης της χώρας να τοποθετείται όχι μόνο για τα θέματα του δικού τους χώρου, αλλά και για τα συμφέροντα της χώρας». Ποια ήταν η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ; Ένα δριμύ, όσο και μακρόσυρτο «κατηγορώ» για «φαιδρούς υπαινιγμούς» εναντίον όχι μόνο του εκπροσώπου Μαρινάκη, αλλά και των «επικοινωνιακών βραχιόνων της κυβέρνησης σε ΜΜΕ και social media» – μια αναφορά που σίγουρα θα αξιολογηθεί θετικά από τους ανεξάρτητους οργανισμούς που αξιολογούν την ελευθερία του Τύπου στη χώρα μας. Βέβαια, παρά τα πολλά λόγια, στο ΠΑΣΟΚ βρήκαν μία μόνο σχετική αναφορά – κι αυτή πριν από πεντέμισι χρόνια, τον Δεκέμβριο του 2021. Δεν ξέρω, λοιπόν, εάν η φιέστα του Σάντσεθ ήταν καθαρά εσωτερικής κατανάλωσης, κάτι σαν προοδευτικό group therapy, αλλά σίγουρα το τριήμερο στη Βαρκελώνη δεν έφερε ηρεμία στη Χαριλάου Τρικούπη – το αντίθετο, σαν να γύρισαν με τα νεύρα κρόσια, που έλεγε και η γιαγιά μου η Αργυρώ.
Περί αντισημιτισμού
Αρχικά, σκέφτηκα να αφήσω ασχολίαστο το κλείσιμο της νευριασμένης ανακοίνωσης του ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας την αναφορά στα «ορφανά» του Καρατζαφέρη ως μομφή προς τον (επίσης περιφερόμενο στη Βαρκελώνη) Γιώργο Παπανδρέου, μια και αυτός τους υπουργοποίησε πρώτος. Έχοντας, όμως, παρακολουθήσει το briefing, μου έκανε εντύπωση ότι δεν θυμόμουν κάποια σχετική μομφή του εκπροσώπου Μαρινάκη προς τον Πέδρο Σάντσεθ για αντισημιτισμό. Έψαξα, λοιπόν, την απομαγνητοφώνηση και διαπίστωσα ότι η συγκεκριμένη αναφορά δεν έγινε από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, αλλά από τη συνάδελφο που ρώτησε! Είναι, λοιπόν, τόσα τα νεύρα της «προεδρικής φρουράς», που πλέον χρεώνουν στον κυβερνητικό εκπρόσωπο όχι μόνο τις απαντήσεις, αλλά και τις ερωτήσεις. Ωστόσο, μια και καταπιάστηκα με το θέμα, να θυμίσω στους φίλους μου στη Χαριλάου Τρικούπη ότι τον ισχυρισμό τους ότι «στους κόλπους των Σοσιαλιστών δεν υπάρχουν αρνητές του Ολοκαυτώματος» τον έχει διαψεύσει ο ίδιος ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, ο οποίος έχει απολογηθεί δημοσίως για τις αντισημιτικές θέσεις του προκατόχου του, του «πολύ» Τζέρεμι Κόρμπιν, ο οποίος μια χαρά δεκτός γινόταν στους κόλπους του PES.
Ένας απρόσεκτος φίλος της παρέας της Λυκόβρυσης
Σας έχω νέα για το παρεάκι της Λυκόβρυσης -στο Κολωνάκι και όχι κάπου στη Μεταμόρφωση- και ειδικότερα για ένα σημαίνον μέλος της. Ο κύριος με το ιδιαίτερο νησιωτικό-καλλιτεχνικό όνομα, πρώην πρόεδρος ενός δημόσιου οργανισμού τον οποίο έκλεισε (αλλά δεν έκλεισε) ο Σαμαράς, ακούγεται ότι συζητάει με διάφορους ως παράγοντας του εκκολαπτόμενου «κόμματος» Σαμαρά. Αναρωτιέμαι, ο Σαμαράς δεν έχει πάρει χαμπάρι ότι αυτός ο φίλος του και παλιός συνεργάτης του ήταν μέλος στα διοικητικά συμβούλια σε μια σειρά από εταιρείες του Γεωργίου, του σύντροφου της πολυμήχανης Στρατινάκη; Εκτός κι αν έχει ξεμείνει από φίλους και συνεργάτες, οπότε δικαιολογείται να συνομιλεί με αυτούς για τους οποίους δεν ακούγονται και τα καλύτερα στην αγορά. Προσοχή, δεν λέω και δεν υπάρχει και τίποτα τελεσίδικο περί εμπλοκής του σε όσα κατά καιρούς έχουν γραφτεί για την υπόθεση Παναγόπουλου, Στρατινάκη, Γεωργίου, αλλά, βρε αδερφέ, κοτζάμ ακαδημαϊκός, τραπεζικό στέλεχος επί σειρά ετών και πρώην πρόεδρος του δημόσιου οργανισμού ο οποίος (δεν) έκλεισε, δεν ήξερες, δεν κατάλαβες κάτι από τη συμμετοχή σου στα διοικητικά συμβούλια του Γεωργίου; Όχι τίποτε άλλο, αλλά θα εκθέσει τον Σαμαρά, αν κι εφόσον τον έχει συμπεριλάβει στην ομάδα του στο πιθανολογούμενο νέο του κόμμα.
Πού κολλάει το νομοσχέδιο για τις άδειες στα ραδιόφωνα
Σας έγραψα χθες για το επικείμενο νομοσχέδιο του εκπροσώπου της κυβέρνησης και υφυπουργού, Παύλου Μαρινάκη, για τα περιφερειακά κανάλια. Όμως μαθαίνω πως έχει προχωρήσει και η επεξεργασία για την κατάρτιση του νομοσχεδίου που θα αφορά την αδειοδότηση και των σχεδόν χιλίων ραδιοφωνικών σταθμών σε όλη την επικράτεια. Φαίνεται πως ο Μαρινάκης είναι αποφασισμένος να κλείσει και αυτό το κεφάλαιο, που αποτελεί πληγή για το ραδιοφωνικό φάσμα, τους ιδιοκτήτες και, κυρίως, για την προστασία των εργαζομένων σε αυτά – κυρίως στην περιφέρεια, όπου γίνεται το έλα να δεις. Μαθαίνω, πάντως, ότι οι διαδικασίες για κάποιον λόγο έχουν κολλήσει στο υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης. Μήπως πρέπει και εκεί να μπει ένα χεράκι για να τσουλήσουν οι διαδικασίες;
Η… σοσιαλιστική διαφθορά και ο ρόλος του Σόρος
Ο «are you in pain» πρόεδρος Νίκος δεν έκρυβε την ικανοποίησή του για τη συνάντηση των απανταχού της γης προοδευτικών στη Βαρκελώνη υπό τη σκέπη του ομοϊδεάτη Σάντσεθ. Μέσα στην τρελή χαρά και η Άννα Διαμαντοπούλου, που αισθάνθηκε ότι βρέθηκε στο στοιχείο της. Έπεσαν τα σποτάκια, βόγκηξαν τα social, περίσσεψαν οι selfies – γενικά ήταν μια ωραία ατμόσφαιρα. Εκείνο που έλειψε ήταν η παραγωγή ενός συγκεκριμένου, εφαρμόσιμου αποτελέσματος. Και βέβαια η προσπάθεια του Σάντσεθ να ξεπλύνει τις κατηγορίες για διαφθορά που τον βαραίνουν (άραγε η διαφθορά του σοσιαλιστή πρωθυπουργού είναι ανεκτή από τον Ανδρουλάκη; Ήρεμα ρωτάω…). Στα παραλειπόμενα οι αγκαλιές του Σάντσεθ με τον Άλεξ Σόρος, γιο του γνωστού Σόρος, που έχουν αναπτύξει θερμές σχέσεις και συνεργασία για τη νομιμοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων μεταναστών στην Ισπανία. Αλλά τι λέμε, αυτά είναι ψιλά γράμματα για εμάς τους ιθαγενείς…
