Πολύ κακό για το τίποτα
Έχοντας παρακολουθήσει όλο το δράμα των προηγούμενων εβδομάδων εν όψει της χθεσινής συζήτησης στη Βουλή για το Κράτος Δικαίου, δεν σας κρύβω ότι είχα σχηματίσει την εντύπωση ότι ο πρόεδρος Ανδρουλάκης σκόπευε να κάνει κάτι πραγματικά μεγάλο. Παρακολουθώντας την πρωτολογία του αρχηγού Νίκου μαζί με τον Φουσκίδη, από κάποια στιγμή και μετά αρχίσαμε να κοιταζόμαστε παραξενεμένοι. Όταν κατέβηκε από το βήμα, μάλιστα, έσπευσα να τσεκάρω ότι όντως παρακολουθούσαμε τη ζωντανή μετάδοση στη Βουλή και όχι κάποια επανάληψη προηγούμενου κοινοβουλευτικού συναπαντήματος των πολιτικών αρχηγών. Με απλά λόγια, όποιος χθες είχε κάτι καλύτερο να κάνει από το να παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα στον ναό της Δημοκρατίας, δεν έχασε απολύτως τίποτα. Ίσως, μάλιστα, αν κάποιος βρισκόταν στη ζώνη των αναποφάσιστων μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, να αυξήθηκαν οι πιθανότητες να καταφύγει ξανά στον πρόεδρο Κυριάκο την ώρα της κάλπης.
Η διπλή στρατηγική Μητσοτάκη
Στη χώρα που οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους, πολύ πριν η χώρα απολέσει προ 16ετίας την πιστοληπτική της ικανότητα, είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι τι είναι και τι δεν είναι Κράτος Δικαίου. Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρόεδρος Μητσοτάκης επέλεξε μια διπλή στρατηγική: Από τη μία, να εντάξει στη συζήτηση επιτεύγματα που μπορεί να μην περιλαμβάνονται στην απόλυτα στενή έννοια του όρου, βρίσκονται, ωστόσο, εντός της περιμέτρου του. Και, από την άλλη, δεν απέφυγε να απαντήσει με τη στενή ερμηνεία, φέρνοντας στη συζήτηση ανεξάρτητες διεθνείς εκθέσεις, που αποδεικνύουν αυτό που εξαρχής είπε, ότι δηλαδή η χώρα μπορεί να έχει ακόμα πολλή δουλειά μπροστά της, αλλά ότι λογίζεται χωρίς αστερίσκους στις πλήρεις δημοκρατίες. Έτσι, ο πρόεδρος Κυριάκος και τον μίνι κυβερνητικό του απολογισμό έκανε, δίνοντας έμφαση στις μεγάλες τομές των τελευταίων επτά ετών, και έβαλε στο τραπέζι ένα αντικειμενικό επιχείρημα, το οποίο θα μετρήσει υπέρ του στο κοινό που τον βλέπει θετικά. Αν σε όλα αυτά προσθέσετε τις ήπιες αναφορές στον Γιώργο Μυλωνάκη, ο πρωθυπουργός αποχώρησε από τη Βουλή χωρίς απώλειες – μη σας πω με κέρδη, αν και, για να είμαι δίκαιος, δεν ήταν (η χθεσινή) από τις καλύτερες εμφανίσεις του.
Θυμωμένος ναι, προετοιμασμένος όχι
Σας έγραψα πριν ότι η παρουσία του κραταιού Νικόλα ήταν σαν τη βελόνα του κόμματός του, κολλημένη στην προηγούμενη μέρα, η οποία προηγούμενη μέρα ήταν κολλημένη στην προπροηγούμενη και ούτω καθεξής. Τα κακά νέα, όμως, είναι ότι αυτά ήταν τα… καλά νέα. Και αυτό γιατί ο κραταιός Νικόλας σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις έβαλε… θεαματικά αυτογκόλ. Η πρώτη ήταν όταν αναφέρθηκε στις κουμπαριές μελών της ΝΔ – και η αλήθεια είναι ότι εγώ δεν το έπιασα με την πρώτη. Το έπιασε, ωστόσο, η θεία μου, που διέκοψε την παρακολούθηση της ομιλίας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για να μου θυμίσει ότι ο ίδιος είναι κουμπάρος με προφυλακισμένο για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ στο Ηράκλειο. Για κακή τύχη του Ανδρουλάκη, όμως, εκτός από τη θεία μου το θυμήθηκε και ο πρόεδρος Κυριάκος, ο οποίος έσπευσε να του το θυμίσει και από βήματος. Το δεύτερο αυτογκόλ, όμως, ήταν ακόμα χειρότερο. Αναφέρομαι, φυσικά, στην περίφημη έκθεση του ΚΕΦΙΜ, την οποία ο πρόεδρος Ανδρουλάκης περιέφερε στην πρωτολογία του περίπου σαν τις πλάκες με τους νόμους του Μωυσή, ωστόσο είχε παραβλέψει την αναφορά ότι «το 2024, ως προς την καλή νομοθέτηση, αποτελεί το καλύτερο έτος της δεκαετίας ως προς τη συνολική ποιότητα της νομοθέτησης». Έτσι, δευτερολογώντας ο πρόεδρος Κυριάκος διάβασε το βασικό (για την ακρίβεια το μόνο σοβαρό) «σχετικό» που είχε καταθέσει ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, το οποίο τελικά επιβεβαίωνε τους ισχυρισμούς του πρωθυπουργού: Ότι μπορεί να έχουμε ακόμα δρόμο μπροστά μας, ωστόσο σίγουρα δεν είμαστε εκεί που φωνάζει η αντιπολίτευση. Βλέποντας, λοιπόν, στη δευτερολογία του τον κραταιό Νικόλα αναψοκοκκινισμένο, επιβεβαίωσα αυτό που λένε οι Κινέζοι, ότι ο θυμός δεν είναι καλός σύμβουλος – ωστόσο, μπορεί να είναι καλύτερος από τον σύμβουλο του Ανδρουλάκη, που του πλάσαρε αυτήν την έκθεση σαν «υπερατού».
Σάντορ Φάμελλος
Έχω έναν φίλο που μοιράζει το πάθος του ανάμεσα στην πολιτική και το ποδόσφαιρο. Χθες, λοιπόν, με το που τελείωσε η Βουλή, μου έστειλε το εξής μήνυμα: «Αν το καλοσκεφτείς, ο Φάμελλος είναι σαν τον Τόργκελε. Ένα γκολ κι αυτό όταν το ματς έχει ήδη κριθεί». Προσπαθώντας μέσα στον χαμό να καταλάβω τι εννοεί, γκούγκλαρα και θυμήθηκα ότι ο Σάντορ Τόργκελε σε δύο σεζόν στην Ελλάδα κατάφερε να σκοράρει μόλις μία φορά, και αυτή στα χασομέρια ενός ματς ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός που το σκορ ήταν ήδη στο 1-3. Ωστόσο, ακόμα δεν μπορούσα να βρω τη σύνδεση με τον πρόεδρο (και οσονούπω σκέτο σύντροφο) Σωκράτη. Τότε ο φίλος με διαφώτισε με δεύτερο μήνυμα: «Ο Φάμελλος ζήτησε από τον Ανδρουλάκη να κάνουν πρόταση μομφής και ο Νικόλας σφύριξε κλέφτικα. Ποιος είναι κερδισμένος στο κοινό που απευθύνονται;». Όσο το σκεφτόμουν, διαπίστωνα ότι ο φίλος έχει δίκιο. Έστω και στα χασομέρια της προεδρικής του θητείας (και εν αναμονή της επιστροφής του συγγραφέα Αλέξη), ο σύντροφος Φάμελλος κέρδισε το «αντιπολιτευτικό μπρα ντε φερ» με τον πρόεδρο Ανδρουλάκη πολύ απλά γιατί άφησε τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να λέει πολλά, αλλά τελικά να φαίνεται ότι κάνει λίγα στην πράξη. Όχι ότι ο κραταιός Νικόλας θα είχε καλύτερη τύχη αν συνέπραττε ξανά με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό το αδιέξοδο το δημιούργησε μόνος του, οπότε δεν μπορώ να κάνω κάτι. Η μόνη διαφορά, λοιπόν, Φάμελλου και Τόργκελε είναι ότι ο σύντροφος Σωκράτης έβαλε «ένα και να καίει» – κι ας έχει λήξει το ματς για τον ίδιο.
Το ανθρώπινο πρόσωπο της πολιτικής
Από τη γλώσσα του σώματος, πολλές φορές είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος τα συναισθήματα που καταβάλλουν το μυαλό τού απέναντί του. Αυτό ακριβώς μου συνέβη χθες, βλέποντας τον πρόεδρο Μητσοτάκη στη Βουλή. Γνωρίζοντας, και δη από πρώτο χέρι, τη σχέση και κυρίως την εμπιστοσύνη που τρέφει στον επί χρόνια συνεργάτη του Γιώργο Μυλωνάκη. Το γεγονός ότι για πρώτη φορά (τουλάχιστον δεν θυμάμαι την προηγούμενη) «έσπασε» η φωνή του αρχηγού Κυριάκου, όταν αναφερόταν στον υφυπουργό του, ήταν ενδεικτικό της φόρτισης, αλλά κυρίως της κατάστασης στην οποία βρίσκεται από προχθές ο πρωθυπουργός. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι εκτός από τις επισκέψεις που πραγματοποιεί στον «Ευαγγελισμό», προκειμένου να ενημερωθεί από τους γιατρούς για την κατάσταση της υγείας του συνεργάτη του, τόσο ο πρόεδρος Μητσοτάκης όσο και η σύζυγός του, Μαρέβα, βρίσκονται σε και non stop επικοινωνία με την κορυφαία επιστήμονα και εντατικολόγο Αναστασία Κοτανίδου, με την οποία διατηρούν σχέση ετών.
Στο «απόσπασμα» η Μαρέβα
Το δεύτερο σημείο που ξεχώρισα από την ομιλία του προέδρου Μητσοτάκη ήταν εκείνο που θύμισε τις επιθέσεις που δέχτηκε ο ίδιος και η σύζυγός του, Μαρέβα. Ήταν η εποχή που ο πρόεδρος Τσίπρας είχε πειστεί από κάτι «λαθραίους» ότι εξοντώνοντας τη σύζυγο του Κυριάκου, επί της ουσίας θα «μονιμοποιούνταν» (κάτι σαν τον εν Ελλάδι Μαδούρο) στο Μαξίμου. Εκτός από τους παραδικαστικούς συνομιλητές που είχε ο αρχηγός Αλέξης, πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκεκριμένη παράσταση (γιατί περί παράστασης επρόκειτο) έπαιζαν τα τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, που κατευθύνονταν από τον Νικολάκη τον Παππά, και κάτι άλλοι, πιο θεσμικοί συνομιλητές του (τότε) πρωθυπουργού, που του πούλαγαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Τελικώς η… επιχείρηση πήγε κουβά, ο Μητσοτάκης έγινε πρωθυπουργός και ο Τσίπρας παλεύει με την Καρυστιανού αν θα είναι από πάνω ή από κάτω όταν θα γίνουν εκλογές.
Ο Ανδρουλάκης και η παρακολούθηση που έγινε (τελικά) απόπειρα
Αν ρωτήσει κανείς καμιά δεκαριά φίλους του αν πιστεύουν ότι ένας από τους βασικούς «στόχους» του Predator ήταν ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, νομίζω ότι και οι δέκα θα δώσουν καταφατική απάντηση. Ωστόσο, όπως σας αποκάλυψα πριν από κάμποσες μέρες, διαβάζοντας προσεκτικά κάποιος την απόφαση του δικαστηρίου, το οποίο καταδίκασε τον Λαβράνο και την παρέα του, θα διαπιστώσει ότι ήταν τόσο αστείοι οι «πράκτορες», που δεν κατάφεραν να παγιδεύσουν ούτε τον Ανδρουλάκη. Απλώς αποπειράθηκαν, όπως κατά καιρούς αποπειρώμαι κι εγώ να γίνω μπασκετμπολίστας, αρχίζοντας τα καρφώματα στα καλάθια. Και επειδή δεν τα καταφέρνω, αποφάσισα να αρκεστώ σε ένα καλάθι που έχω στο μπάνιο, όπου σχεδόν καθημερινά βγάζω τα απωθημένα μου, καρφώνοντας τα άπλυτά μου.
Οι αστυνομικοί του Λαβράνου
Ακούγοντας, πάντως, τον πρόεδρο Ανδρουλάκη (πολλές φορές απορώ, όχι με την καρδιά μου, που έχει αποδείξει ότι αντέχει να πονά, αλλά κυρίως με την υπομονή μου), δεν σας κρύβω ότι ξεχώρισα ένα έξυπνο απ’ όσα αδιάφορα αράδιασε. Και αναφέρομαι στην αναφορά που έκανε για τον μεγαλοεπιχειρηματία Γιάννη Λαβράνο, ο οποίος, όπως είπε, την περίοδο που είχε στείλει Predator στον τότε υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, διέθετε αστυνομική προστασία. Αν δεν το καταλάβατε, η Αστυνομία προστάτευε τον άνθρωπο που παρανόμως επιχείρησε να παρακολουθήσει τον πολιτικό της προϊστάμενο. Όμως, αν όλο αυτό δεν είναι κωμικοτραγικό, τότε αυτό που κάνει στο Δελφινάριο ο Σεφερλής είναι δράμα και όχι επιθεώρηση.
Η ΕΛΑΣ στην υπηρεσία των απατεώνων
Μια και το ‘φερε η κουβέντα, να σας πω ότι κάτι μου λέει ότι ο Λαβράνος είχε αποσπασμένους αστυνομικούς υπό την ιδιότητα του εν Ελλάδι εκπροσώπου της βασίλισσας Ελισάβετ (μην παραβλέπετε ότι τότε ζούσε και… βασίλευε η συχωρεμένη), γι’ αυτό και ύστερα από ώριμη σκέψη υποβάθμισα και τη συγκεκριμένη αποκάλυψη του προέδρου Ανδρουλάκη. Άλλωστε, σκέφτηκα ότι αυτό που προφανώς παραβλέπει τόσο ο πρόεδρος Μητσοτάκης όσο και ο ομόλογός του τού ΠΑΣΟΚ είναι ότι υπάρχουν ακόμη και σήμερα κάτι απατεώνες που τους φυλάνε αστυνομικοί, (αμφιβάλλω αν το γνωρίζει ο υπουργός Χρυσοχοΐδης), όπως ακριβώς φύλαγαν και τον Λαβράνο. Με τη μόνη διαφορά ότι ο τελευταίος μπορούσε και το έκρυβε, ενώ οι συγκεκριμένοι δεν το κρύβουν (ότι είναι απατεώνες). Και επειδή έπειτα από χρόνια, όταν θα αποκαλυφθεί η δράση τους, ενδεχομένως να βρεθεί ένας άλλος Ανδρουλάκης (γιατί αυτόν δεν τον βλέπω για πολύ), που θα «χτυπάει» στον Μητσοτάκη ότι είχε (ως κυβέρνηση) αποσπασμένους αστυνομικούς σε απατεώνες.
Αυτονόητη κριτική στην Ευρωπαία εισαγγελέα
Άκουγα τον πρόεδρο Μητσοτάκη να την «πέφτει» με τον δικό του τρόπο στην Ευρωπαία εισαγγελέα και κάποια στιγμή πίστεψα ότι μου κάνει πλάκα το ΑΙ και είχε αρχίσει να μου διαβάζει με τη φωνή του Κυριάκου τη στήλη. Γιατί, αν δεν με απατά η μνήμη μου, αυτά τα παλικαρίσια (και κυρίως αυτονόητα) που είπε ο πρωθυπουργός τα έγραφα και τα ξανάγραφα από την πρώτη φάση του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε που όλα τα έσκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά στο Μέγαρο Μαξίμου. Με αυτά και κάτι άλλα, τείνω να πιστέψω ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αν και τεχνοκράτης, είναι κοντά στην μπακαλίστικη λογική της θείας μου από τα Χανιά, που συχνά πυκνά μου λέει ότι «Η καλή δουλειά αργεί να γίνει». Αντί να βγει και να πει αυτά που είπε χθες, θα μπορούσε να το είχε κάνει από τότε που λίγο έλειψε να στείλει στο Ειδικό Δικαστήριο τον Βορίδη και «έφαγε» τέσσερα κυβερνητικά στελέχη. Επειδή όσοι του στέλνουν πρωί πρωί με την αυγούλα τα όσα γράφω στη στήλη αμφιβάλλω αν του έστειλαν και το επίμαχο που είχα γράψει, σχετικά με το θηρίο που όσο του δίνεις κρέας, ζητάει ακόμη περισσότερο, το λάθος του αρχηγού Κυριάκου είναι ότι έσπευσε να «πετάξει» μπόλικο κρέας στους Ευρωπαίους εισαγγελείς, με αποτέλεσμα μετά να τους ανοίξει η όρεξη και να θέλουν ολοένα και πιο πολύ, μήπως και χορτάσουν. Και, εδώ που τα λέμε, εν προκειμένω δεν μετρά τόσο η ποσότητα, όσο η ποιότητα του κρέατος. Δεδομένου ότι δεν έχουμε να κάνουμε με κρεοπωλείο, αλλά με κυβέρνηση, νομίζω ότι και οι πλέον αδαείς αντιλαμβάνονται ποιος διασφαλίζει το ποιητικό του πράγματος.
Το εξτρεμιστικό σενάριο για Καραμανλή
Με αφορμή τα όσα είπε ο πρόεδρος Μητσοτάκης για τους Ευρωπαίους εισαγγελείς, θυμήθηκα και μια πρόβλεψη που μου έκανε ένας από τους έμπειρους του νομικού κόσμου. Σύμφωνα με τον συνομιλητή μου, το ιδανικό σενάριο, που κυρίως θα εκτίνασσε την μπάνκα εντός και εκτός Ελλάδας για τους εισαγγελείς, θα ήταν, αφού αρθεί η ασυλία του Καραμανλή (του Αχιλλέα), όταν με το καλό τον φωνάξουν, να του επιβάλουν σκληρούς όρους, από αυτούς που πρωτίστως στοχεύουν στον διασυρμό. Άλλωστε, για να αντιγράψω ολίγον και τον αρχηγό Κυριάκο, όλο αυτό που βλέπουμε στοχεύει κυρίως στην πολιτική ζημιά της ΝΔ.
Βουλευτές ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στον ΟΠΕΚΕΠΕ 3
Από μια καλή πηγή, από αυτές που γυρίζουν στους διαδρόμους των δικαστηρίων, έμαθα ότι στην τρίτη (όχι φαρμακερή, αλλά κανονική) δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, εκτός από τα επώνυμα των Σταϊκούρα και Κέλλα, περιλαμβάνονται και δυο, τρία (μπορεί και τέσσερα… και όχι στα τέσσερα), ονόματα βουλευτών, που προέρχονται (λέει) από τους κόλπους του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, εξ όσων μου ανέφερε η πηγή μου, ο ΣΥΡΙΖΑίος ανήκει στο πάνω ράφι των βουλευτών της Κουμουνδούρου.
Ενισχύεται η ομάδα Σκέρτσου στο Μαξίμου
Κόντρα στις επιθέσεις των βουλευτών και μερίδας Μέσων (ευκαιρία να αυτομαστιγωθώ) φαίνεται ότι αποφάσισε να πάει ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αν κρίνω από το γεγονός ότι ενισχύει τον ρόλο του υφυπουργού Θανάση Κοντογιώργη και σε επίπεδο Μαξίμου. Για όσους ενδεχομένως να μην το γνωρίζουν, ο τελευταίος, αν και υφυπουργός στον πρωθυπουργό, επί της ουσίας είναι ο πιο στενός (και συνάμα αποτελεσματικός) συνεργάτης του υπουργού Σκέρτσου. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι σχετικές φήμες, που θέλουν τον προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ υφυπουργό να επιφορτίζεται με περαιτέρω αρμοδιότητες, εμμέσως θα μιλάμε και για την απόλυτη παράδοση (με την καλή έννοια) του Μαξίμου (προφανώς και όχι του κτιρίου) στον υπουργό Επικρατείας. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, και επειδή δεν έχω διάθεση να χαλάσω ακόμη περισσότερο την ψυχολογία του αρχηγού Κυριάκου, θα αρκεστώ σε αυτό που έλεγε συχνά πυκνά η συχωρεμένη η γιαγιά μου η Αργυρώ, σε σχέση με τα κολοκύθια και την όρεξη. «Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα». Απλά, αυτό που με τρομάζει εδώ και κάτι ώρες είναι με ποιον θα μιλάει ο Μητσοτάκης στον δρόμο προς τις κάλπες. Αλλά και πάλι, τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν μου πέφτει λόγος.
Κανονικά το Συνέδριο της ΝΔ με προσυνέδριο στο Ηράκλειο
Κανονικά και με τον νόμο θα πραγματοποιηθεί (ως έχει προγραμματιστεί) το Συνέδριο της ΝΔ. Στον δρόμο προς αυτό (το Συνέδριο), τη Δευτέρα θα λάβει χώρα στο Ηράκλειο της Κρήτης ένα από τα τελευταία προσυνέδρια, στο οποίο προφανώς και θα συμμετάσχει ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Όσον αφορά τώρα τον επόμενο γραμματέα της ΝΔ, ήδη υπάρχουν κάτι πρώτες (όψιμες) σκέψεις για το πρόσωπο που θα κληθεί να αντικαταστήσει τον Σκρέκα. Εδώ που τα λέμε, δεν είναι και δύσκολο να βρεθεί, δεδομένου του ύψους που είχε μπει ο πήχης…
Νομοσχέδιο-σκούπα από Θεοδωρικάκο
Σαν τον «τρελό του χωριού», για την ακρίβεια της κυβέρνησης, συμπεριφέρεται ο υπουργός Θεοδωρικάκος, αφού την ώρα που οι περισσότεροι συνάδελφοί του δείχνουν σαν να έχουν κατεβάσει τα μολύβια, ο ίδιος συνεχίζει ακάθεκτος το υπουργικό του έργο. Αφού στάθηκε στο πλευρό των συναδέλφων του, βουλευτών της ΝΔ, οι οποίοι ελέγχονται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κατέθεσε χθες στη Βουλή νομοσχέδιο, που από τη μία επιλύει εκκρεμότητες ετών, απλοποιώντας διαδικασίες στον τομέα της βιομηχανίας και της ανταγωνιστικότητας, και από την άλλη δημιουργεί τις συνθήκες για την περαιτέρω ανάπτυξη των επιχειρήσεων, με στόχο τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, που τόσο έχει ανάγκη η χώρα. Στο επίμαχο νομοθέτημα προβλέπεται, επίσης, όπως μου μετέφεραν κάτι τύποι που σκαμπάζουν απ’ αυτά, και η δημιουργία ενός «One Stop Shop» εντός του υπουργείου Ανάπτυξης, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η πολυδιάσπαση των διαδικασιών αξιολόγησης επενδυτικών προτάσεων, μια και η Γενική Γραμματεία Ιδιωτικών Επενδύσεων θα είναι πλέον ο μοναδικός φορέας υποδοχής και διεκπεραίωσης των αιτήσεων υπαγωγής για τις στρατηγικές επενδύσεις, αντί της Enterprise Greece.
Ευρωπαϊκό «μπλόκο» στα τουρκικά σχέδια για καλώδιο με τα Κατεχόμενα
Φρένο στα σχέδια της Άγκυρας να αποκτήσει «ευρωπαϊκή σφραγίδα» για την ηλεκτρική διασύνδεση με τα Κατεχόμενα βάζει ο ENTSO-E (Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος Διαχειριστών Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας), ξεκαθαρίζοντας ότι το μοναδικό εγκεκριμένο έργο που συνδέει την Κυπριακή Δημοκρατία με το ευρωπαϊκό σύστημα είναι ο Great Sea Interconnector. Επειδή απ’ αυτά δεν σκαμπάζω, έσπευσα να ρωτήσω τη συναγωνίστρια Λαλέλα, που είναι κάτι σαν λέμε ο Ιερώνυμος ο Αρχιεπίσκοπος στο ενεργειακό ρεπορτάζ. Σύμφωνα με την καλή συνάδελφο, το μήνυμα είναι σαφές και με πολιτικό βάρος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι κανένα έργο δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συγκατάθεση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σε μια περίοδο όπου επιχειρείται η μεταφορά «γκρίζων ζωνών» και στον ενεργειακό σχεδιασμό, η ευρωπαϊκή στάση λειτουργεί ως καθαρή γραμμή άμυνας. Ακυρώνει στην πράξη κάθε προσπάθεια της Τουρκίας για τη δημιουργία τετελεσμένων μέσω υποδομών. Παρά τις καθυστερήσεις στο έργο Ελλάδας – Κύπρου, η συνολική εικόνα δείχνει ότι το ευρωπαϊκό πλαίσιο παραμένει «κλειδωμένο». Με συντονισμένες κινήσεις, η Ελλάδα διασφαλίζει ότι το ενεργειακό παιχνίδι στην περιοχή παίζεται αυστηρά με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης – και όχι με τις μονομερείς ανιστόρητες επιδιώξεις των Τούρκων, που μέρα με τη μέρα περιθωριοποιούνται ολοένα και περισσότερο.
Συνάντηση Γεραπετρίτη – Φιντάν
Με αφορμή τα όσα διαδραματίζονται τις τελευταίες μέρες με την Τουρκία, μια καλή διπλωματική πηγή έσπευσε να με ενημερώσει ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο τις επόμενες μέρες (ακόμη και την επόμενη εβδομάδα) να έχουμε συνάντηση, άντε στη χειρότερη τηλεφωνική επικοινωνία, ανάμεσα στον Έλληνα υπουργό Εξωτερικών, Γιώργο Γεραπετρίτη, και τον Τούρκο ομόλογό του, Χακάν Φιντάν. Παρά το γεγονός ότι μέσα στη νύχτα προσπάθησα να επιβεβαιώσω τη σχετική πληροφορία, απέβη άκαρπη η προσπάθειά μου, αφού δεν κατάφερα να βρω το κατάλληλο πρόσωπο για να την τσεκάρω.
Ο Κυριακού ψάχνει site
Μετά το «ναυάγιο» των διαπραγματεύσεων με τον Ροδόλφο Οντόνι της LIQUID MEDIA, ο Θοδωρής Κυριακού του ΑΝΤ1 φαίνεται ότι επιμένει να ψάχνει στη μιντιακή αγορά, προκειμένου να βρει και να αγοράσει όμιλο που διαθέτει sites. Απολύτως λογικό, δεδομένου ότι είναι από τους μόνους μιντιάρχες που επί της ουσίας (τουλάχιστον σε επίπεδο Ελλάδος) είναι εντελώς γυμνός (και αναφέρομαι στον Βασιλιά του ΑΝΤ1), έχοντας χάσει το τρένο της επόμενης μέρας. Απαραίτητη προϋπόθεση για να βρει και να αγοράσει κάτι μεγάλο είναι από την πλευρά του ο αγοραστής (εν προκειμένω ο Κυριακού) να διαθέσει κάτι αντίστοιχο, προφανώς όχι σε ιδέες, αλλά σε εκατομμύρια ευρώ, άντε στη χειρότερη αγγλικές λίρες.
Ενθουσιασμός για Δημητριάδη
Μια και καταπιάστηκα με τα συμβαίνοντα στον θαυμαστό χώρο των media, να σας πω ότι οι πρώτες μέρες της παρουσίας του Γρηγόρη Δημητριάδη στον ΣΚΑΪ του προέδρου Αλαφούζου περιγράφονται κάπως σαν συναρπαστικές. Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος θα αντέξει, όντας σκληρός τεχνοκράτης, το τρελάδικο των media, ωστόσο αυτό που μπορώ να προδικάσω είναι ότι θα βάλει μια τάξη στο ταμείο του φαληριώτικου καναλιού. Επειδή, όμως, αυτή ακριβώς η πρόθεση νομοτελειακά θα τον φέρει αντιμέτωπο με τη φάρα μας, είναι κομματάκι δύσκολο να προβλέψω πόσο και κυρίως αν θα αντέξει…
