Τα νέα πασχαλινά ήθη για Μητσοτάκη
Αφού σας ευχηθώ «Χριστός Ανέστη» και όλα τα υπόλοιπα που ευχόμαστε με θέα το ξαπλωμένο αρνί, που φέρνει γυροβολιές λες και χορεύει ζεϊμπέκικο στα… τέσσερα, να σας πω ότι πέρασα ένα Πάσχα με μπόλικη γκρίνια. Με πήρε η θεία μου από τα Χανιά και άρχισε να μου παραπονιέται, για πρώτη φορά τόσο πολύ, επειδή, λέει, ο πολυαγαπημένος της Κυριάκος αποφάσισε να περάσει τις γιορτές κάπως στα κρυφά. Ζώντας με τις αναμνήσεις του παρελθόντος, η 86χρονη Χανιώτισσα, μόλις άκουσε ότι ο πρωθυπουργός θα προτιμήσει φέτος τα Χανιά από την Τήνο, πήρε τα πάνω της και άρχισε να κάνει σχέδια με τις φιλενάδες της, πιστεύοντας (μάταια όμως) ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα θελήσει να επιστρέψει στην οικογενειακή παράδοση. Λογάριασε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο, που εν προκειμένω ήταν ο πρωθυπουργός, ο οποίος προτίμησε να πάει σε κάτι μοναστήρια, από αυτά που δεν τα λες και πολυσύχναστα. Κάπως έτσι, άφησε «παγωτό», εκτός από τη θεία μου, μέχρι και τον νέο μητροπολίτη Χανίων Τίτο, που είχε φορέσει τα καλά του, στην προοπτική να συναντήσει (ακόμη και εντός του ναού) τον θεοσκέπαστο πρωθυπουργό μας. Αφήνω, όμως, τα παραπάνω, για να πάω σε αυτά που έρχονται.
Στο Μαξίμου (χωρίς ατζέντα) από σήμερα
Επιστρέφοντας από τα Χανιά, από σήμερα ο πρόεδρος Μητσοτάκης θα βρίσκεται στο Μαξίμου, χωρίς ωστόσο να έχει κάτι αξιοσημείωτο στο πρόγραμμά του. Όπως μου έλεγε ένας εκ των συνεργατών του, και σήμερα και αύριο θα έχει συσκέψεις εργασίας με τους Σκέρτσο, Μυλωνάκη και Κουτνατζή, σε μια προσπάθεια να προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλύτερα, εν όψει της προ ημερησίας συζήτησης στη Βουλή. Προφανώς και ο αρχηγός Κυριάκος έχει συνειδητοποιήσει ότι πρόκειται για μια συζήτηση που δεν θα έχει καμία σχέση με αυτές του παρελθόντος.
Αποφάσισε ο Κυριάκος
Όπως μου μετέφεραν κάτι φίλοι μου, που είχαν το προνόμιο να συναντήσουν (έστω και από απόσταση) τον πρόεδρο Μητσοτάκη στα Χανιά, ο άνθρωπος (και αναφέρομαι στον πρωθυπουργό) έδειχνε ευδιάθετος, γεγονός που ενισχύει την άποψη ότι μάλλον ξεπέρασε τα δύσκολα. Βλέπετε, το τετραήμερο των γιορτών του Πάσχα ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να σκεφτεί όσα του έρχονται (και, πιστέψτε με, του έρχονται πολλά και δύσκολα). Παρ’ όλα αυτά, ο αρχηγός Κυριάκος δείχνει να έχει αποφασίσει πριν από την Ανάσταση του Κυρίου ότι θα συνεχίσει το μαγικό ταξίδι του, γυρνώντας την πλάτη σε όσους επιμένουν να του εισηγούνται να προσφύγει σε πρόωρες κάλπες. Άλλωστε, όπως του εισηγείται και ο υπουργός Σκέρτσος, θα ήταν κάτι σαν τραγικό λάθος να διακόψει το μεταρρυθμιστικό έργο που βρίσκεται στα τελειώματά του. Πέραν τούτου, και επειδή είδα εν μέσω Μεγάλης Εβδομάδας πολλούς πιστούς, όχι μόνο του Υψίστου, αλλά και του εν Ελλάδι ανταγωνιστή του, συνειδητοποίησα ότι δεν θα του συγχωρούσαν οποιαδήποτε σκέψη που θα παρέκκλινε της θεσμικότητας. Με δεδομένο ότι κλείνει το σενάριο του εκλογικού αιφνιδιασμού, κάτι μου λέει ότι την ίδια στιγμή ανοίγει η όρεξη για ένα οργανωμένο εσωκομματικό αντάρτικο. Δεν θα σας πω περισσότερα σήμερα, γιατί δεσμεύτηκα στον πνευματικό μου ότι για μία εβδομάδα θα αποφύγω τις πονηρές σκέψεις (για τις πράξεις ούτε συζήτηση…) με το μυαλό μου.
Ροντέο η Βουλή την Πέμπτη
Ως γνωστόν, μεθαύριο, Πέμπτη, θα πραγματοποιηθεί στη Βουλή η προ ημερησίας συζήτηση σε επίπεδο αρχηγών κομμάτων για το Κράτος Δικαίου. Επί της ουσίας, η όλη κουβέντα θα εξαντληθεί στην υπόθεση των υποκλοπών και τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας πέριξ αυτής. Εξ όσων μαθαίνω, τόσο ο πρόεδρος Ανδρουλάκης όσο και οι υπόλοιποι αρχηγοί των κομμάτων της αντιπολίτευσης θα εστιάσουν στις προσωπικές ευθύνες του προέδρου Μητσοτάκη, σε μια προσπάθεια να περάσουν το μήνυμα ότι είχε «στήσει» αυτί και παρακολουθούσε μαζί με τον Ντίλιαν, τον Φέλιξ και τον Λαβράνο, όποιον ήθελε να ακούσει. Εκτός από την πρόσφατη απόφαση του δικαστηρίου, ο αρχηγός Νίκος θα εστιάσει στο γεγονός ότι με το «καλημέρα» ο αρχηγός Κυριάκος φρόντισε να πάρει υπό την εποπτεία του, εντός του Μαξίμου, την ΕΥΠ, μεταφέροντας σχεδόν ταυτόχρονα τη σχετική εποπτεία στον τότε γενικό γραμματέα του, Γρηγόρη Δημητριάδη. Αυτό είναι το πρώτο που θα επιδιώξουν να φωτίσουν την Πέμπτη οι της αντιπολίτευσης εντός της Βουλής, με το δεύτερο να συνδέεται με την αλλαγή του νόμου σε σχέση με τα προσόντα που πρέπει να διαθέτει ο επικεφαλής της ΕΥΠ. Για όσους δεν το θυμούνται, η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας με το «καλημέρα» άλλαξε τον νόμο, προκειμένου να βολέψει έναν πρώην σεκιουριτά ως επικεφαλής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Στο στόχαστρο ο Δένδιας
Εκτός από τον πρόεδρο Μητσοτάκη, κάτι μου λέει ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα επιδιώξει να οδηγήσει σε διαφοροποίηση από το Μαξίμου τον υπουργό Δένδια. Στο πλαίσιο αυτό, όπως μου λένε κάτι ΠΑΣΟΚοι φίλοι μου, σκοπεύει να αναδείξει δύο πράγματα που συνδέονται ευθέως με τον υπουργό Άμυνας και τις υποκλοπές. Το πρώτο έχει να κάνει με την «εξαγωγή» (αν και δεν είχε ιδέα) του Predator όταν ήταν επικεφαλής του ΥΠΕΞ ο Κερκυραίος πολιτικός. Και το δεύτερο στο οποίο θα εστιάσει ο πρόεδρος Ανδρουλάκης αφορά την περίοδο που παρακολουθήθηκε (ή και επιχειρήθηκε να παρακολουθηθεί) το κινητό του Δένδια. Όπως μου λένε, ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έχει καταγράψει τα ταξίδια και κυρίως τις επαφές που είχε το επίμαχο διάστημα ο τότε ΥΠΕΞ με ομολόγους του, τρίτων χωρών, θέλοντας να καταδείξει ότι μέσω του «δικού» μας ενδεχομένως να παρακολουθήθηκαν και οι περισσότεροι υπουργοί Εξωτερικών του πλανήτη. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να κρατήσετε είναι ότι ο Ανδρουλάκης εδώ και κάτι μέρες επιδιώκει (για τους δικούς του, προφανείς λόγους) να… ξετρυπώσει τον Δένδια, χωρίς να είμαι σίγουρος ότι θα το πετύχει, δεδομένου ότι ο τελευταίος δεν έχει κανέναν (μα απολύτως κανέναν) λόγο να ρίξει νερό στον μύλο της αντιπολίτευσης.
Χαμηλό βαρομετρικό για Σκέρτσο
Τι το ήθελα να σχολιάσω την πρόσφατη ανάρτηση του υπουργού Σκέρτσου σε σχέση με τους εξωκοινοβουλευτικούς; Πριν προλάβει να (μου) σηκωθεί (η ανάρτηση πάντα), άρχισαν τα τηλέφωνα από τους πανηγυρίζοντες υπουργούς και βουλευτές. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τι ακριβώς έγινε στο κινητό μου. Ούτε ανήμερα της γιορτής μου δεν έχω λάβει τόσα (μαζικά) μηνύματα. Βλέπετε, πλέον ο συμπαθής Άκης του Μαξίμου αντιμετωπίζεται κάπως σαν το σαμάρι (το προκαλεί, άλλωστε, και ο ίδιος) του Μητσοτάκη. Γιατί, εδώ που τα λέμε, μόνο αν το θέλει ο πισινός σου, όταν βράζει η Κοινοβουλευτική Ομάδα, αποφασίζεις να γράψεις όσα φοβερά και τρομερά έγραψε ο Σκέρτσος. Επειδή, όμως, είχα την ηρεμία να σκεφτώ πολλά και διάφορα αυτές τις άγιες μέρες, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο επί χρόνια «διορισμένος» από τον αρχηγό Κυριάκο υπουργός Επικρατείας δείχνει σαν να πάσχει από «πολιτικό αυτισμό». Διαφορετικά, διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας την ανάρτησή του, δυσκολεύομαι να βρω μια λογική εξήγηση, που να μου επιτρέπει να την αποδώσω σε οποιαδήποτε πολιτική λογική. Εκτός κι αν ο ίδιος θεωρεί ότι αν διαγραφούν οι μισοί βουλευτές της ΝΔ θα μπορέσει να συνεχίσει να κάνει καριέρα ως υπουργός σε μια κυβέρνηση συνεργασίας υπό τον φίλο μου τον Γιάννη Στουρνάρα. Το αναφέρω αυτό γιατί δυσκολευόμουν πραγματικά να εξηγήσω γιατί τόσο ο Σκέρτσος όσο και ο κεντρικός τραπεζίτης είναι φανατικά κατά του σεναρίου των πρόωρων εκλογών.
Πρόταση μομφής
Στο ΠΑΣΟΚ, βλέποντας το κλίμα που διαμορφώνεται εντός της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας κατά του υπουργού Σκέρτσου, άρχισαν να σκέφτονται σοβαρά το ενδεχόμενο να καταθέσουν πρόταση μομφής εναντίον του. Επειδή, όμως, δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο, είναι κάπως δύσκολο να τη δικαιολογήσουν. Παρ’ όλα αυτά, δεν σας κρύβω ότι θα είχε ζωηρό ενδιαφέρον σε αυτήν τη φάση να βλέπαμε πόσοι από τους Νεοδημοκράτες βουλευτές θα καταψήφιζαν μια πρόταση δυσπιστίας που θα αφορούσε τον υπουργό Επικρατείας, ο οποίος έχει βαλθεί να τους διαγράψει μαζικά (τους γαλάζιους βουλευτές).
Υποδιοικητής Πατέλης
Και μια και το ‘φερε η κουβέντα για τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και τον Σκέρτσο, να σας πω ότι εν όψει της ανανέωσης της θητείας του, κάπου πήρε το αυτί μου ότι για τη θέση του υποδιοικητή «παίζει» δυνατά ο επί χρόνια σύμβουλος του Μητσοτάκη, Άλεξ Πατέλης. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο τελευταίος εξακολουθεί και διατηρεί στενές σχέσεις με τον υπουργό Άκη, εκτός από τον αρχηγό Μητσοτάκη. Στην περίπτωση, μάλιστα, που ευδοκιμήσει το σενάριο της αξιοποίησης Πατέλη στην Τράπεζα της Ελλάδος, υπάρχει στον ορίζοντα και μια δεύτερη προοπτική, που ακολουθεί την πρώτη, η οποία συνδέεται με την πρόθεση (λέει) του Στουρνάρα να μην εξαντλήσει την τρίτη θητεία, με αποτέλεσμα να τον διαδεχτεί στον «θώκο» του διοικητή ο Πατέλης.
«Ρασπούτιν» ανέστη
Μέσα στις άγιες μέρες μίλησα με διάφορους φίλους μου δικηγόρους και, όπως φαντάζεστε, η συζήτηση δεν μπορούσε παρά να επικεντρωθεί στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αν και οι υπηρέτες της Θέμιδας δεν φημίζονται για την αγιοσύνη τους, αυτό που κατάλαβα από το κήρυγμά τους είναι ότι παράλληλα με την Ανάσταση του Χριστού μας (που κάποιοι συμπολίτες μας αμφισβητούν), τον τελευταίο καιρό συντελείται ένα ακόμα θαύμα, αναμφισβήτητο αυτήν τη φορά. Αυτό της ανάστασης του Μίμη του Παπαγγελόπουλου, του γνωστού και με το προσωνύμιο «Ρασπούτιν». Μη σας ανησυχήσω άδικα, δεν έπαθε τίποτα ο πρώην δικαστικός, διοικητής της ΕΥΠ (επί Καραμανλή των Καπνών) και υπουργός Δικαιοσύνης (επί Αλέξη του διαπραγματευτή), για να χρειαστεί να αναστηθεί. Αναφέρομαι στο περίφημο «δόγμα Παπαγγελόπουλου», που συνοψίστηκε στο «προχώρα και θα τα βρουν οι παρακάτω», που περιέγραψε η δικαστικός Ελένη Ράικου στην προανακριτική για τους χειρισμούς Παπαγγελόπουλου στην υπόθεση Novartis. Και μιλώ για ανάσταση του εν λόγω δόγματος, γιατί ακριβώς αυτό εφαρμόζεται στην πράξη στην περίπτωση πολλών εκ των εμπλεκόμενων βουλευτών στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όταν ένα πολιτικό πρόσωπο «κρεμιέται στα μανταλάκια» με διαλόγους που δεν έχουν το παραμικρό νομικό ενδιαφέρον, βρισκόμαστε ξανά μπροστά στο «φαινόμενο Ρασπούτιν»: Βάλ’ τους να ταλαιπωρηθούν χωρίς πολλά πολλά και αν απαλλαγούν, απαλλάχθηκαν. Τώρα, κατά πόσο αυτό αποτελεί σωστή ανακριτική λειτουργία, ας το κρίνουν οι νομικοί. Επειδή, όμως, εδώ μιλάμε για μια υπόθεση (και) με έντονο πολιτικό υπόβαθρο, αναρωτιέμαι κατά πόσο το πολιτικό μας σύστημα είναι πρόθυμο να κοιτά αδρανές τη διάλυσή του με πρόχειρες διώξεις που ρίχνουν νερό στον μύλο της αντισυστημικότητας.
Η νέα μόδα της ηθικής αυτουργίας
Επανέρχομαι σήμερα στον σπουδαίο νόμο Φλωρίδη, ο οποίος (νόμος, μαζί με τον Φλωρίδη) κατήργησε τα δικαστικά συμβούλια, επιτρέποντας σε εισαγγελείς να στέλνουν σε ποινικές δίκες πολίτες και συχνά πολιτικούς χωρίς να ενδιαφέρονται να αποδείξουν σε κανέναν ότι συντρέχουν εις βάρος τους αποχρώσες ενδείξεις ενοχής. Με απλά λόγια, ο γίγαντας Φλωρίδης άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για το εισαγγελικό τσουβάλιασμα. Κάπως έτσι, φτάσαμε σε αυτό που ζούμε σήμερα, να βλέπουμε να ανθεί (και να βασιλεύει) η κατηγορία της ηθικής αυτουργίας ακόμα και στην περίπτωση που δεν έχουμε ούτε αδίκημα ούτε καν αυτουργό. Με τον νόμο Φλωρίδη (του Γιώργη από το Κιλκίς) έχει ποινικοποιηθεί εκτός από το τηλεφώνημα και το γραπτό αίτημα, με αποτέλεσμα να ζω προσωπικά έναν εφιάλτη, δεδομένου ότι ανήκω στους εθισμένους του τηλεφώνου. Επανέρχομαι στα νομικά, για να σας πω ότι αυτό που ζούμε δεν έχει λογική, αφού, όπως διαπιστώνουμε εσχάτως, ένας υπουργός βγαίνει στον «τάκο» ακόμη και αν τα προφορικά ή γραπτά αιτήματα τελικά δεν οδηγούν σε παράνομες πράξεις, όπως συνέβη στην περίπτωση του συναγωνιστή Χατζηβασιλείου (του Τάσου των Σερρών). Και ενώ δεν έγινε το ρουσφέτι, η Ευρωπαία εισαγγελέας έστειλε κανονικά τη δικογραφία στη Βουλή.
Το «λάθος» (όχι της Πίτσας Παπαδοπούλου)
Και επειδή, όπως και εγώ, έτσι κι εσείς δεν είστε δικηγόροι, ούτε καν Φλωρίδηδες, υποθέτω ότι δεν αντιλαμβάνεστε τι ακριβώς συμβαίνει με όσους σήμερα εμπλέκονται σε δικογραφίες, με αφορμή τις συνομιλίες του ’21-’22. Τώρα, λοιπόν, βιώνουν αυτό που βιώνουν οι άνθρωποι, ύστερα από λίγο θα ζήσουν την άρση της ασυλίας τους και λίγο αργότερα θα βρεθούν ενώπιον του φυσικού τους δικαστή. Και όλα αυτά γιατί μεσολάβησαν προκειμένου να βοηθήσουν ψηφοφόρους τους, που δεν έβγαζαν άκρη με το ανάλγητο (έστω και ψηφιοποιημένο) κράτος μας. Αφού περάσουν ό,τι περάσουν, μετά θα έρθει η ώρα της νομικής κρίσης. Το ερώτημα, όμως, που μου θέτουν είναι πότε θα συμβεί αυτό; Αν και μου είναι πρόχειρη η απάντηση «του αγίου π… ανήμερα», θα την αποφύγω μέρες που είναι. Το «λάθος» (προφανώς δεν αναφέρομαι στο ομώνυμο άσμα της Πίτσας Παπαδοπούλου) θα κριθεί όταν γίνει η δίκη, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει το νομοθέτημα Φλωρίδη, που κάτι μου λέει ότι αγνοεί το βάθος του τόσο ο πρόεδρος Μητσοτάκης όσο και ο υπουργός Σκέρτσος.
Ο παραλογισμός Φλωρίδη
Για να καταλάβετε (αυτό που δυσκολεύομαι, ομολογώ, να κατανοήσω), αυτό που βιώνουμε στην παρούσα φάση δεν στέκει σε οποιαδήποτε λογική, πέραν αυτής που ανακάλυψε ο Φλωρίδης. Έτσι, βλέπουμε έναν βουλευτή να υποβάλλει αίτημα σε έναν υπουργό, το αίτημα να απορρίπτεται, άρα να μην υπάρχει παράνομη πράξη, αφού αυτή δεν έγινε (η πράξη), και παρ’ όλα αυτά ο βουλευτής να κατηγορείται για ηθική αυτουργία, χωρίς κανείς να προσδιορίζει για ποιο πράγμα κατηγορείται ως ηθικός αυτουργός.
Το βίτσιο και οι εισαγγελείς
Ρώτησα κάτι φίλους νομικούς και μου είπαν ότι ο νόμος για το αδίκημα της ηθικής αυτουργίας προϋποθέτει την τέλεση αδικήματος από τον αυτουργό και την απόδειξη ότι ο ηθικός αυτουργός με πειθώ και φορτικότητα προκάλεσε στον αυτουργό την απόφαση να διαπράξει αδίκημα. Όμως όλα αυτά είναι πράγματα αδιάφορα για τους ανεξέλεγκτους εισαγγελείς (Ευρωπαίους και ντόπιους), λόγω του νόμου Φλωρίδη, που ζουν με το όνειρο (τι βίτσιο κι αυτό) να δουν να δικάζονται πολιτικοί! Σκοπός δεν είναι η καταδίκη. Αυτή προφανώς και δεν θα υπάρξει, τουλάχιστον σ’ αυτήν τη ζωή, και σίγουρα με τα όσα αστεία περιέχονται στην επίμαχη δικογραφία, που θα τα ζήλευε μέχρι και για το Δελφινάριο ο Σεφερλής. Εκτός κι αν υπάρχει άνθρωπος, και δη της νομικής, που πιστεύει ότι πρέπει να πάει ισόβια ο Σκρέκας, γατί ζήτησε να πάει «χεράτα», δηλαδή χέρι με χέρι, το ρουσφέτι, μήπως και γίνει σε αυτήν τη ζωή, δεδομένου ότι για τους ψηφοφόρους της ΝΔ είναι κάπως κοντά το ραντεβού με την επόμενη, αφού στη μεγάλη πλειοψηφία τους διανύουν την 7η δεκαετία της ζωής τους. Επειδή, λοιπόν, αν για κάτι πρέπει να τιμωρηθούν οι «Σκρέκες», είναι για το γεγονός ότι δεν μπόρεσαν να φτιάξουν ένα κράτος που δεν θα χρειάζονται «μεσάζοντες του αυτονόητου», δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιο άλλο αδίκημα.
Το «δρομολόγιο» της καταστροφής
Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει «έγκλημα», ούτε φυσικά χρήμα, αφού κανείς εκ των εμπλεκόμενων βουλευτών δεν πήρε ούτε μισό ευρώ, αντιλαμβάνεστε ότι σκοπός των όσων διαδραματίζονται στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι η δίκη ή η καταδίκη, αυτή καθ’ αυτή, αλλά η πορεία προς αυτήν. Και μιλάμε περί μιας πορείας κατά τη διάρκεια της οποίας η πολιτική σταδιοδρομία θα έχει ανεπανόρθωτα πληγεί ή και στη χειρότερη καταστραφεί, ανεξάρτητα από την αθώωση, που είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει στη δίκη ύστερα από δύο, τρία χρόνια. Τώρα που το σκέφτομαι, πρόκειται περί μιας (έως και) ανεπίτρεπτης κατάστασης ποινικοποίησης της όποιας δραστηριότητας των βουλευτών της κυβερνητικής προσώρας πλειοψηφίας (νομίζω σύντομα θα επεκταθεί και στη συστημική αντιπολίτευση), με προφανή στόχο να πληγεί η εκλογική δύναμη του κυβερνώντος κόμματος. Και στον βωμό αυτό γίνονται πρωτίστως νομικά «εγκλήματα», αφού τα άλλα τα ψάχνουν ακόμη οι εισαγγελείς. Επανέρχομαι, όμως, στο ερασιτεχνικό (όχι βίντεο, αλλά) νομοθέτημα του ποινικού κώδικα, που κατάφερε να φτιάξει ο γίγας Φλωριδης, για να σας πω ότι όχι μόνο δεν μπορούν να διωχθούν, όπως θα έπρεπε, αλλά οδηγούνται άνθρωποι σε μακροχρόνιες δικαστικές περιπέτειες, με ανυπόστατες και αόριστες συχνά κατηγορίες, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται ανεπανόρθωτα. Ποιος φταίει για την κατάσταση αυτήν; Προφανώς και οι εισαγγελείς δεν μπορεί να αποτελέσουν στόχο. Οι άνθρωποι κάνουν τη δουλειά τους, καλώς ή κακώς. Σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν καλοί και κακοί! Αυτό δεν είναι θέμα και άλλωστε τη σωστή ή όχι άσκηση των καθηκόντων των εισαγγελέων και των δικαστών δεν την κρίνουν ούτε οι πολιτικοί ούτε οι δημοσιογράφοι. Την κρίνουν οι θεσμοί της Δικαιοσύνης, που θα έπρεπε να υπάρχουν και υπήρχαν για τον σκοπό αυτόν. Και το σύστημα δούλευε επιτυχώς ως προς τον κύριο σκοπό του. Πριν από τον νόμο Φλωρίδη οι πολίτες δεν ήταν στο έλεος ενός κακού εισαγγελέα. Υπήρχαν Δικαστικά Συμβούλια, να ελέγξουν υπερβολές ή και κακές εισαγγελικές πράξεις, και έτσι αυτές (οι κακές εισαγγελικές πράξεις) ήταν πολύ λιγότερες, όπως και οι δίκες σε αριθμό. Αλλά ο Φλωρίδης και η κυβέρνηση έκριναν ότι για κάποιον λόγο αυτό έπρεπε να αλλάξει και νομοθέτησαν, αφήνοντας τους πολίτες στο έλεος οπουδήποτε κακού εισαγγελέα, ο οποίος με ανυπόστατες κατηγορίες περί δήθεν ηθικής αυτουργίας χωρίς αδίκημα και χωρίς αυτουργό μπορεί να οδηγήσει σε δίκη οποιονδήποτε. Για να σας το κάνω λιανά, η κυβέρνηση τώρα πληρώνει το τίμημα μιας εσφαλμένης επιλογής ενός (ακόμη) εξωκοινοβουλευτικού υπουργού, ο οποίος μάλιστα λόγω «κατασκευής» δεν αντιλαμβάνεται (ή κάνει ότι δεν αντιλαμβάνεται) τη ζημιά που κάνει σε αυτόν που (μαζί με τον Δοξιάδη) τον επέλεξε.
Η πονηριά της εξαίρεσης για τους υπουργούς
Με πήρε ένας φίλος, από αυτούς που συνομιλούν με τον υπουργό Φλωρίδη, για να μου πει ότι ο λεγάμενος από το Κιλκίς δεν άλλαξε τίποτα σε σχέση με τα ισχύοντα στη λειτουργία των Δικαστικών Συμβουλίων. Επειδή, λοιπόν, δεν θέλω να αδικώ κανέναν, έσπευσα να τσεκάρω και όντως διαπίστωσα ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης, όταν αποφάσιζε την κατάργηση των Δικαστικών Συμβουλίων για τους βουλευτές και φυσικά για τους απλούς πολίτες, φρόντισε να καλύψει τον ποπό των υπουργών και φυσικά τον δικό του, που είναι και εξωκοινοβουλευτικός (ποπός). Αν δεν το καταλάβατε, κατήργησε τα Δικαστικά Συμβούλια (το δικονομικό φίλτρο) για όλους εμάς και το διατήρησε για τους υπουργούς, ακόμη και γι’ αυτούς που δεν έχουν τη λαϊκή εντολή. Έτσι, ο Χατζηβασιλείου και οι υπόλοιποι βγαίνουν στον τάκο, σε αντίθεση με τον Τριαντόπουλο, που προστατεύεται, λες και το «έγκλημα» είναι διαφορετικό όταν το διαπράττει ο βουλευτής. Μια και το ‘φερε η κουβέντα, θα είχε αξία να έβγαιναν πρωί πρωί με την αυγούλα, έστω και ντουέτο, οι Σκέρτσος και Φλωρίδης και να ζητούσαν αυτό που άλλαξε για όλους εμάς στον ποινικό κώδικα να ισχύσει και για τους υπουργούς και δη τους εξωκοινοβουλευτικούς, οι οποίοι είναι και μειωμένης λαϊκής αποδοχής, δεδομένου ότι επί της ουσίας διορίζονται από τον πρωθυπουργό, ο οποίος στηρίζεται από τους βουλευτές, οι οποίοι εκλέγονται από τους πολίτες.
Σκέψεις παραίτησης
Από μια καλή σχετικώς πηγή, από αυτές που σπανίως με ρίχνουν στα βράχια, πληροφορήθηκα ότι ο υπουργός Φλωρίδης εσχάτως σκέφτεται να παραιτηθεί. Αυτός ήταν και ο λόγος που, ενώ ο πρόεδρος Μητσοτάκης είχε αποφασίσει να τον «καρατομήσει», τελικώς του έδωσε «παράταση ζωής», περιμένοντας να φύγει μόνος του.
Άγιο Φως και soft power
Ακόμα και πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα, όλοι είχαν φροντίσει να «χαμηλώσουν τις προσδοκίες» σχετικά με την προοπτική έλευσης του Αγίου Φωτός. Και όταν λέω όλοι, συμπεριλαμβάνω και την Εκκλησία. Δεν ήταν τυχαία η δήλωση του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεου ήδη από τα τέλη Μαρτίου ότι «δεν είναι απαραίτητη η παρουσία του Αγίου Φωτός από τα Ιεροσόλυμα για να κάνουν Ανάσταση οι πιστοί». Εδώ που τα λέμε, με την κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή, δεν τέθηκε εν αμφιβόλω μόνο η μεταφορά, αλλά ακόμα και η αφή του Αγίου Φωτός. Ωστόσο, το γεγονός ότι η Ελλάδα βρέθηκε ανάμεσα στις χώρες που κατάφεραν να διατηρήσουν την παράδοση αποτέλεσε μια μικρή μεν, νίκη δε. Αρχικά, γλιτώσαμε από διάφορους γραφικούς και επιτήδειους που είχαν ετοιμάσει δεκάρικους λόγους περί αποχριστιανισμού και λοιπών δαιμονίων. Κυρίως, όμως, ήταν ένα μήνυμα ότι η χώρα διαθέτει το σχέδιο αλλά και τους διαύλους επικοινωνίας προκειμένου να επιτύχει «ασφαλείς διελεύσεις» σε μια εμπόλεμη ζώνη. Αν, μάλιστα, προσθέσουμε στην εξίσωση ότι η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες που οργάνωσαν και υλοποίησαν σχέδια επαναπατρισμού κατά την έναρξη των εχθροπραξιών, μιλάμε για μια σαφή επιβεβαίωση της «ήπιας ισχύος» (ή soft power, όπως το λέμε στα Φαλάσαρνα) της χώρας.
Νέο σπίτι στην Τήνο
Εδώ και καιρό σάς έχω γράψει ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης πούλησε, με τη βοήθεια (πάντα) της Μεγαλόχαρης, το σπίτι που διέθετε στην Τήνο. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε μια κάποια θλίψη σε όσους έσπευσαν να επενδύσουν στο συγκεκριμένο νησί, στην προοπτική ότι θα συναντούσαν κάθε Πάσχα και (κυρίως) τα καλοκαίρια, τυχαία, τον Κυριάκο με τη Μαρέβα. Εκεί, λοιπόν, που το απολάμβαναν (οι επενδυτές), αποεπένδυσε ο Μητσοτάκης, με αποτέλεσμα να μείνουν με τα… πόμολα στο χέρι. Και επειδή οι περισσότεροι δεν είναι και τόσο πιστοί, άρχισαν να ψάχνουν για να πουλήσουν, αφού το μόνο που τους «έδενε» με την Τήνο ήταν η έστω και τυχαία συνύπαρξη με τον πρωθυπουργό. Βλέποντας, λοιπόν, οι τοπικοί το κύμα της αποεπένδυσης, έσπευσαν να αφήσουν να διαρρεύσει (μέσα στις άγιες μέρες) ότι η Παναγία έκανε για άλλη μία φορά το θαύμα της, με αποτέλεσμα ο αρχηγός Κυριάκος να βρει και να αγοράσει νέο ακίνητο, πολύ κοντά στο προηγούμενο που πούλησε.
Θέμα Λαζαρίδη θέτει η αντιπολίτευση
Έχει γίνει κάτι περισσότερο από ξεκάθαρο ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση ενώθηκε Πασχαλιάτικα ενάντια στο πρόσωπο του υφυπουργού Λαζαρίδη. Επειδή, λοιπόν, ο πρόεδρος Μητσοτάκης μάς έχει συνηθίσει να μη σηκώνει μύγα στο σπαθί του, αν και κάποιοι το βλέπουν γεμάτο μύγες (το πρωθυπουργικό σπαθί), δεν αποκλείω τις επόμενες μέρες (αν όχι ώρες) να τεθεί ενώπιον του πρωθυπουργικού τραπεζιού και θέμα Λαζαρίδη. Βλέπετε, ο αρχηγός Κυριάκος με κάτι τέτοια, που αφορούν το επιτελικό κράτος και τους «άριστους», έχει μια κάποια αλλεργία. Το θέμα είναι ότι τρώγοντας κάθε λίγο και λιγάκι από έναν, δύο, στο τέλος θα μείνει με τον Σκέρτσο και τον Πίνατ.
Το σαρδάμ του Κικίλια
Την άποψή μου για τον υπουργό Κικίλια νομίζω ότι την ξέρετε, άρα δεν χρειάζεται να σας πω ότι αν θεωρούσα ότι δεν επρόκειτο περί σαρδάμ, θα τον γλένταγα με την καρδιά μου. Ο επί της Ναυτιλίας κυβερνητικός αξιωματούχος, που δεν υπερηφανεύεται ούτε για την ακαδημαϊκή του διαδρομή ούτε για τα ελληνικά του, μιλώντας μπροστά από ένα πλοίο, μπερδεύτηκε στο πασχαλιάτικο μήνυμά του, λέγοντας ότι πρέπει να δείξουμε «λίγη περισσότερη ανέχεια στον διπλανό μας». Επειδή είναι προφανές ότι η ανέχεια δεν επιδεικνύεται και οι πλέον αδαείς αντιλαμβάνονται ότι επρόκειτο περί σαρδάμ, στον κόσμο των social το λάθος Κικίλια στάθηκε αφορμή για να… σουβλιστεί πριν από την Ανάσταση ο υπουργός.
Μετράει τις πρόωρες κάλπες ο Λιβάνιος
Αν και πριν από κάμποσο (όχι πολύ, οφείλω να ομολογήσω) καιρό ο υπουργός Λιβάνιος δεν ήταν θιασώτης της εισήγησης περί της χρησιμότητας των πρόωρων εκλογών, κάτι μου λέει ότι εσχάτως έχει αλλάξει ρότα. Με την ιδιότητα, μάλιστα, του αναλυτή-δημοσκόπου, ξεκίνησε και διαβάζει τα ψιλά γράμματα των δημοσκοπήσεων και, αν καταλαβαίνω καλά από την ανάγνωσή τους, προκύπτει η ανάγκη πρόωρης κάλπης. Και όταν λέμε πρόωρη, προφανώς δεν εννοούμε τον μακρινό Οκτώβρη, αλλά βαριά τον κοντινό Ιούνη.
Νέες αποκαλύψεις για Στρατινάκη
Από κάτι καλές πηγές που διαθέτω στους εισαγγελικούς διαδρόμους πληροφορούμαι ότι έπονται νέες (πιο φρέσκιες) αποκαλύψεις, που σχετίζονται αποκλειστικά και μόνο με τις ημέρες και τα έργα της μέχρι πρότινος «ισόβιας» γενικής γραμματέως του Εργασίας, Άννας Στρατινάκη. Εξ όσων κατάλαβα, μιλάμε κυρίως για έργα που εκθέτουν εαυτούς (εν προκειμένω… εαυτήν) και αλλήλους. Προσωπικά, πρέπει να σας πω ότι δεν με εκπλήσσει η συγκεκριμένη εξέλιξη, δεδομένου ότι όσοι γνώριζαν τη γυναίκα απλώς περίμεναν να έρθει το πλήρωμα του χρόνου.
Περί Καρυπίδη και Ισραηλινών
Με αφορμή τη συζήτηση που αναπτύσσεται εσχάτως για τις υποκλοπές, άρχισε να κυκλοφορεί ολοένα και πιο έντονα στην πιάτσα το ονοματεπώνυμο μιας Καρυπίδη. Ειλικρινά αγνοώ την ύπαρξη της κυρίας, ωστόσο από το «λέγε λέγε» δεν σας κρύβω ότι κοντεύω να πιστέψω ότι πρόκειται κάτι μεταξύ παγκόσμιας διάνοιας και της εν Ελλάδι εκπροσώπου του Νετανιάχου. Φυσικά, η ίδια, της οποίας την ύπαρξη επαναλαμβάνω ότι αγνοώ, αν κατάλαβα καλά, συστήνεται και ως συνομιλήτρια του Ταλ Ντίλιαν.
Ο λογιστής της INTELLEXA και το Δημόσιο
Τώρα, που αναφέρθηκα στις υποκλοπές, θυμήθηκα μια ιστορία που θα πρέπει να σας τη διηγηθώ (για την ακρίβεια να σας τη γράψω). Μια ιστορία που έρχεται από το σχετικώς κοντινό 2020. Όπως προκύπτει από κάτι χαρτάκια, την άνοιξη (μέσα στον κορονοϊό) ιδρύεται η εταιρεία INTELLEXA, με μετοχικό κεφάλαιο 26.000 ευρώ. Σύμφωνα με το καταστατικό, μέτοχος της INTELLEXA είναι μια εταιρεία με έδρα το Δουβλίνο, η THALESTRIS LIMITED, η οποία, όπως επίσης προκύπτει από τα χαρτάκια, έχει έδρα στην οδό Ηρώδου Αττικού αρ. 7, Τ.Κ. 14561, στην Κηφισιά Αττικής. Μάλιστα, η εταιρεία αυτή ιδρύθηκε, όπως αναφέρεται στο καταστατικό της INTELLEXA, τον Νοέμβριο του 2019 στην Ιρλανδία. Εκπρόσωπος της ιρλανδικής εταιρείας στη σύσταση της INTELLEXA έχει οριστεί ο λογιστής Ηλίας Κυριακίδης, ο οποίος υπογράφει και τον μοναδικό ισολογισμό που έχει καταθέσει η INTELLEXA για τη χρήση του 2020. Ο Κυριακίδης, παράλληλα, διαθέτει μία εταιρεία παροχής λογιστικών υπηρεσιών με έδρα, μαντέψτε, την οδό Ηρώδου Αττικού 7 στην Κηφισιά, εκεί που είναι και τα γραφεία της ιρλανδικής εταιρείας (μετόχου της INTELLEXA) και όπου βρισκόταν αρχικά η έδρα της INTELLEXA. Η εταιρεία συμφερόντων του Κυριακίδη ονομάζεται ELG ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ FINANCE ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ. Η συγκεκριμένη, λοιπόν εταιρεία, συμφερόντων Κυριακίδη, από το 2020 και μετά ανέλαβε κυρίως διάφορες δουλειές παροχής υπηρεσιών από το Δημόσιο και συγκεκριμένα από την ΗΔΙΚΑ. Σναλυτικά:
- Στις 3/2/2020 η ΗΔΙΚΑ ανέθεσε έναντι του ποσού των 24.800 ευρώ με ΦΠΑ την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης της Δ/νσης Οικονομικού και ειδικότερα του Λογιστηρίου και της Μισθοδοσίας της Η.ΔΙ.Κ.Α. ΑΕ, για διάστημα δεκαπέντε (15) μηνών.
- Στις 9/4/2021 η ΗΔΙΚΑ ανέθεσε έναντι του ποσού των 24.800 ευρώ με ΦΠΑ την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης της Δ/νσης Οικονομικού και ειδικότερα του Λογιστηρίου και της Μισθοδοσίας της Η.ΔΙ.Κ.Α. ΑΕ, για διάστημα δεκαπέντε (15) μηνών.
- Στις 23/6/2022 η ΗΔΙΚΑ ανέθεσε έναντι του ποσού των 31.000 ευρώ με ΦΠΑ την παροχή φοροτεχνικής υποστήριξης της Η.ΔΙ.Κ.Α. ΑΕ, για διάστημα δεκαεπτά (17) μηνών.
- Στις 23/11/2023 η ΗΔΙΚΑ ανέθεσε έναντι του ποσού των 37.162,80 ευρώ με ΦΠΑ την παροχή φοροτεχνικής υποστήριξης της Η.ΔΙ.Κ.Α. ΑΕ, για διάστημα δεκαοχτώ (18) μηνών.
- Στις 19/6/2025 η ΗΔΙΚΑ ανέθεσε έναντι του ποσού των 37.162,80 ευρώ με ΦΠΑ την παροχή φοροτεχνικής υποστήριξης της Η.ΔΙ.Κ.Α. ΑΕ, για διάστημα δεκαοχτώ (18) μηνών.
Η τελευταία σύμβαση, όπως καταλαβαίνετε, είναι ακόμη ενεργή.
Προβληματισμός για τη στάση της Τουρκίας
Κάπως σαν αναμενόμενες έχω την αίσθηση ότι έγιναν δεκτές οι δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ, Φιντάν, από την Αθήνα. Και αυτό γιατί η ελληνική πλευρά και δη ο υπουργός Γεραπετρίτης έχουν φροντίσει να «διαβάσουν» και από την καλή και από την ανάποδη το τελευταίο κεφάλαιο που γράφτηκε στο βιβλίο της ευρύτερης περιοχής, με αφορμή τις εξελίξεις στο Ιράν. Όπως σας έχω γράψει, η Τουρκία έχει χάσει σε όλα τα επίπεδα, αφού, εκτός από τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, εσχάτως κατάφερε να περάσει «απέναντι» τους Ιρανούς, αλλά και τους Ρώσους. Επί της ουσίας, έχασε όλα τα κόζια της. Μπροστά σε αυτήν την εξέλιξη, έχει κάθε λόγο να ψάχνει «εχθρό» για να τον «πουλήσει» στο εσωτερικό της. Και καλύτερος (εχθρός) από την Ελλάδα δεν μπορεί να υπάρξει. Γι’ αυτό και στο ΥΠΕΞ από χθες έχει σημάνει συναγερμός, αφού οι διπλωμάτες μας δεν αποκλείουν εξτρεμιστική ενέργεια ακόμη και από ένα ψαράδικο, μόνο και μόνο για να υπάρξει προϊόν προς «πώληση» στο εσωτερικό από τον Ερντογάν.
Ανησυχούν για τον άξονα Ελλάδα, Ισραήλ, Κόλπος, Ινδία
Αυτό που ανησυχεί περισσότερο απ’ οτιδήποτε τους Τούρκους δεν είναι ούτε οι φρεγάτες στην Κύπρο ούτε οι Patriot στην Κάρπαθο, όσο η λειτουργία του άξονα (στρατηγικής σημασίας) που συγκροτείται από Ελλάδα, Ισραήλ, Κόλπο και εκτείνεται μέχρι και την Ινδία. Μπροστά σ’ αυτήν την πραγματικότητα, ο Φιντάν προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, με αποτέλεσμα να αλλάζει στάση έναντι ημών. Αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί και τον Γεραπετρίτη, ο οποίος δεν αποκλείεται να επιδιώξει την ανάληψη πρωτοβουλιών, που θα λειτουργήσουν (ως συνηθίζει άλλωστε) πυροσβεστικά προς την κατεύθυνση της αποκλιμάκωσης, αν και, όπως και να το κάνουμε, οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν και τόσο.
Ευρωπαϊκά πανηγύρια για την Ουγγαρία
Κάπως σαν πρόωρα έχω τη βεβαιότητα ότι είναι τα πανηγύρια των Ευρωπαίων με αφορμή την εκλογή του Πέτερ Μαγιάρ στην πρωθυπουργία της Ουγγαρίας. Ο τύπος είναι κάτι σαν τη Μελόνι και γι’ αυτό γράφω ότι ενδεχομένως να είναι κάπως πρόωροι οι πανηγυρισμοί των ηγετών μας. Βλέπετε, από τη μία εμφανίζεται ως σκληρός αντι-Ουκρανός και από την άλλη ως θερμός θιασώτης της ευρωπαϊκής ιδέας. Επειδή το συγκεκριμένο γλυκό δύσκολα «δένει», δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν ότι αν δεν αλλάξει ρότα (για την ακρίβεια μυαλά), σε λίγο θα ψάχνουν και θα ψάχνονται όσοι έσπευσαν να πανηγυρίσουν την εκλογή του. Ωστόσο, εν πολλοίς τα ευρωπαϊκά πανηγύρια είχαν και ως αποδέκτη τον πρόεδρο Τραμπ, δεδομένου ότι οι εταίροι μας εξέλαβαν την ήττα του Όρμπαν και κάτι σαν μια μικρή ήττα του πλανητάρχη.
Πολιτικές ανασκαφές
Κάπου ανάμεσα σε μαγειρίτσα, αντικριστό και κοκορέτσι, με έπιασε μια ξαφνική όρεξη για ιστορικές αναδρομές στο πρόσφατο πολιτικό μας παρελθόν. Η αναζήτηση με έβγαλε στις εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ το 2021, τότε που ο πρόεδρος Ανδρουλάκης και ο πρώην πρόεδρος Παπανδρέου συγκρούστηκαν για την αρχηγία. Ο πάλαι ποτέ πρωθυπουργός κατακεραύνωσε την τριμερή συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ, λέγοντας ότι «μόλις άλλαξε η κυβέρνηση και ήρθε αυτή του κ. Σαμαρά, πήγαμε σε μια λογική νομής της εξουσίας. Τέσσερα η Νέα Δημοκρατία, δύο το ΠΑΣΟΚ, ένα ο κ. Κουβέλης». Μάλιστα, είχε εσφαλμένα χρεώσει στον κραταιό Νικόλα ότι το 2012 ήταν γραμματέας του ΠΑΣΟΚ, κάτι που δεν ίσχυε. Τότε ο πρόεδρος Ανδρουλάκης είχε αντεπιτεθεί, απαντώντας πως «η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου έγινε το καλοκαίρι του 2012, ενώ εγώ εξελέγην γραμματέας του ΠΑΣΟΚ την άνοιξη του 2013. Στο Συνέδριο που εξελέγην γραμματέας, εξελέγην με έναν όρο. Ότι όσοι μπήκαν στο σύστημα 4-2-1 από τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ αποκλείονται από κάθε κομματική θέση. Αυτό έγινε με δική μου πρωτοβουλία, επειδή διαφωνούσα με αυτό το σύστημα».
! «Για την επιλογή των διοικητών των νοσοκομείων από την πλευρά της ΝΔ για το 4-2-1 ήταν αρμόδιος ο κ. Παπαμιμίκος και από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ ήταν αρμόδιος ο κ. Ανδρουλάκης». Τάδε έφη επίσης το 2021 ο στενός συνεργάτης του ΓΑΠ, Γιώργος Πεταλωτής. Και νομίζω ότι δεν χρειάζεται να προσθέσει κανείς τίποτα.
Πολιτικών ανασκαφών συνέχεια
Συνεχίζοντας τις ανασκαφές στο παρελθόν των πράσινων εσωκομματικών, έφτασα στο 2017, τότε που ο Νίκος Ανδρουλάκης επιδίωξε (ανεπιτυχώς) να αμφισβητήσει την αείμνηστη Φώφη. Τι έλεγε τότε ο πρόεδρος Ανδρουλάκης; Ότι «κάποιοι θα πρέπει να απολογηθούν γιατί το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να συγκυβερνήσει και με τον Καρατζαφέρη, παρά το γεγονός ότι δεν συνέτρεχε κανένας κοινοβουλευτικός λόγος. Επίσης, έναν χρόνο μετά, κι ενώ ο ελληνικός λαός ζητούσε αξιοκρατία και διαφάνεια, διαμοιραζόταν το κράτος με το 4-2-1 (Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ). Και οι δύο αυτές επιλογές προκάλεσαν τον δημοκρατικό κόσμο της παράταξης». Γιατί τα θυμάμαι όλα αυτά; Μα γιατί κατά το παρελθόν όλες οι ΠΑΣΟΚικές φυλές μια χαρά ήξεραν να παραδέχονται τα κομματικά ρουσφέτια των άλλων ΠΑΣΟΚικών φυλών. Ωστόσο, πλέον η γραμμή τόσο της «προεδρικής φρουράς» όσο και της εσωκομματικής αντιπολίτευσης είναι ότι τα ρουσφέτια ξεκίνησαν το 2019 από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Τώρα, το ερώτημα είναι ποιον να πιστέψουμε: Τον κραταιό Νικόλα του 2017 και του 2021 ή τον πρόεδρο Ανδρουλάκη του 2026;
Στην τηλεφωνία η ΔΕΗ
Μετά την οπτική ίνα, η ΔΕΗ κατά το αμέσως προσεχές διάστημα σκοπεύει να προχωρήσει στο επόμενο (αυτονόητο) βήμα, που δεν είναι άλλο από το να «πουλάει» εκτός από ρεύμα και internet και φωνή στο τηλέφωνο. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι αποφάσισε να εισέλθει στον θαυμαστό χώρο της σταθερής τηλεφωνίας, με την κινητή να περιμένει (έστω και για λίγο) προς το παρόν.
