Το εκλογικό… Μουντιάλ ξεκίνησε
Οι συνεντεύξεις πρωθυπουργών στον συναγωνιστή Χατζηνικολάου αποτελούν εδώ και δεκαετίες κάτι σαν την τελετή έναρξης του εκλογικού… Μουντιάλ. Και η χθεσινή εμφάνιση του προέδρου Κυριάκου δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Ο αρχηγός Κυριάκος είπε πολλά και διάφορα για πολλούς και διάφορους, δίνοντας παράλληλα το στίγμα μιας προεκλογικής περιόδου που, απ’ ό,τι φαίνεται, θα είναι αρκετά μακρά. Με το που καληνύχτισε τον φίλο μου τον Νίκο, όπως ήταν αναμενόμενο, «χτύπησε» ακαριαία η θεία μου από τα Χανιά, εμφανώς ανεβασμένη, για να μου θυμίσει το όχι και τόσο μακρινό 2023. Τότε που οι δημοσκοπήσεις έδειχναν τον αγαπημένο της Κυριάκο καθαρά πρώτο, αλλά όχι απαραίτητα κοντά στην αυτοδυναμία, και τελικά κατέληξε να αφήσει τους αντιπάλους του να βλέπουν την πλάτη του από απόσταση σχεδόν είκοσι μονάδων. «Το ίδιο με το ’23 θα τους κάμει, το θωρώ στα μάθια του», ήταν τα λόγια της. Και, ακούγοντας προσεκτικά τη χθεσινή συνέντευξη, κατάλαβα γιατί η θεία μου έκανε τον συγκεκριμένο συνειρμό. Ο πρωθυπουργός επανέλαβε ότι «οι εκλογές θα γίνουν την άνοιξη του 2027», ξεκαθάρισε ότι η Νέα Δημοκρατία «διεκδικεί την αυτοδυναμία» και επέμεινε ότι το βασικό ερώτημα δεν είναι τι θα γίνει την Κυριακή των εκλογών, αλλά «αν θα υπάρχει κυβέρνηση τη Δευτέρα». Κυρίως, όμως, έδειξε διάθεση να μπει από νωρίς σε προεκλογικό ρυθμό, περιγράφοντας τι θα ήθελε να κάνει σε μια τρίτη θητεία και επαναλαμβάνοντας ότι θα μιλήσει για το μέλλον της χώρας και όχι για τους αντιπάλους του. Κάπως έτσι, αν κατάλαβα καλά, το σύνθημα είναι ένα: Περιοδείες, έργο και (πολύ) τρέξιμο μέχρι την κάλπη. Και όποιος αντέξει.
Οι πρώην και η γέφυρα
Η θεία μου, βέβαια, δεν στάθηκε μόνο στα εκλογικά, αλλά κυρίως ενθουσιάστηκε με το καρφί που επιφύλαξε ο πρόεδρος Κυριάκος στον φίλο μου τον Αντώνη Σαμαρά. «Αν αυτά που λέει σήμερα για τα ελληνοτουρκικά είναι σωστά, τότε γιατί ήταν υποψήφιος με εμάς το 2023;», αναρωτήθηκε για το γεροντάκι του Muppet Show. Μάλιστα, όταν ο συναγωνιστής Χατζηνικολάου τον ρώτησε ευθέως αν υπάρχει περιθώριο να πάρει το περίφημο «σφουγγάρι» και να σβήσει τα παλιά με τον Μεσσήνιο, ο αρχηγός Κυριάκος δεν έκλεισε την πόρτα, αλλά ούτε και έδειξε ιδιαίτερα αισιόδοξος. Κάπως έτσι, κράτησα ότι το σφουγγάρι παραμένει πάνω στο τραπέζι, αλλά προς το παρόν κανείς δεν έχει απλώσει το χέρι να το πιάσει. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι απέναντι στους δύο πρώην πρωθυπουργούς ο Μητσοτάκης εμφανίστηκε πολύ πιο προσεκτικός απ’ ό,τι ίσως περίμεναν αρκετοί. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι έκανε ο ίδιος πράξη όσα είχε ζητήσει λίγες ώρες νωρίτερα από τα στελέχη του στην Πολιτική Επιτροπή περί σεβασμού και χαμηλών τόνων. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι άφησε αναπάντητες τις αιχμές για τα ελληνοτουρκικά. Κάθε άλλο. Αφού υπενθύμισε μια σειρά πρωτοβουλιών της κυβέρνησής του, υποστήριξε ότι η κριτική που δέχεται είναι «άδικη», ενώ σημείωσε ότι πολλές από αυτές τις κινήσεις «ενδεχομένως θα μπορούσαν να είχαν αναληφθεί και στο παρελθόν και δεν ανελήφθησαν ποτέ». Ταυτόχρονα, όμως, φρόντισε να υπογραμμίσει ότι «σέβομαι και τους δύο πρώην πρωθυπουργούς», ενώ ειδικά για τον Κώστα Καραμανλή και τον Αντώνη Σαμαρά επέμεινε ότι τους αντιμετωπίζει «με σεβασμό και με αξιοπρέπεια».
Το τέλος της δουλοπρέπειας
Θα σας εξομολογηθώ κάτι. Από την πρώτη στιγμή που η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ άρχισε να αποκτά πολιτικές διαστάσεις, δεν καταλάβαινα γιατί ένα μέρος του πολιτικού συστήματος αντιμετώπιζε την Ευρωπαία εισαγγελέα σαν κάτι μεταξύ αλάθητου Πάπα και εξ αποκαλύψεως προφήτη. Άλλο ο θεσμικός σεβασμός και άλλο η δουλοπρέπεια. Και για αρκετό καιρό είχα την αίσθηση ότι πολλοί ζητούσαν από την κυβέρνηση να επιδεικνύει το δεύτερο βαφτίζοντάς το πρώτο. Γι’ αυτό και κράτησα τη χθεσινή αναφορά του προέδρου Κυριάκου στον συναγωνιστή Χατζηνικολάου. Όχι μόνο γιατί υπενθύμισε ότι από τους 13 βουλευτές για τους οποίους ζητήθηκε άρση ασυλίας οι δύο υποθέσεις έχουν ήδη μπει στο αρχείο, ούτε γιατί επικαλέστηκε το ίδιο το πόρισμα, που -όπως είπε- περιόρισε δραστικά το ύψος της ζημιάς. Κυρίως γιατί για πρώτη φορά έδειξε ότι δεν είναι διατεθειμένος να αντιμετωπίζει την Κοβέσι ως υπεράνω κριτικής πρόσωπο. Όταν, μάλιστα, σχολίασε ότι «ένας καλός εισαγγελέας κρίνεται από το πόσες καταδίκες τελικά καταφέρνει και επιτυγχάνει», το μήνυμα ήταν σαφές. Και κάπως έτσι βρέθηκαν σε δύσκολη θέση όσοι επί μήνες είχαν κάνει τη Ρουμάνα σημαία, προεξοφλώντας πολιτικές ενοχές, δίκες και καταδίκες. Γιατί αν τελικά αποδειχθεί ότι κάποιοι επιχείρησαν να φορτώσουν στο υπαρκτό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ πολιτικές προεκτάσεις πολύ μεγαλύτερες από τις πραγματικές -ή ακόμη χειρότερα ανύπαρκτες-, τότε το πρόβλημα δεν θα είναι της κυβέρνησης. Θα είναι όσων έσπευσαν να στήσουν το κατηγορητήριο πριν ολοκληρωθεί η έρευνα.
Μετρήσεις για το σενάριο «εν κινήσει»
Με πήρε χθες το πρωί η θεία μου από τα Χανιά και άρχισε να μου λέει κάτι περίεργα, σε σχέση με μια δημοσκόπηση που διενεργείται (λέει) και μετρά πρωτίστως το σενάριο της «εν κινήσει» αλλαγής του προέδρου Μητσοτάκη, την απήχηση των δελφίνων (που λέει ο λόγος) στη βάση του κόμματος και άλλα τέτοια περίεργα. Αρχικώς νόμιζα ότι τώρα που αρχίζουν να σφίγγουν οι ζέστες, η 86χρονη Χανιώτισσα άρχισε να ρετάρει. Ωστόσο, μετά σκέφτηκα ότι μπορεί και όχι. Κάπως έτσι, μπήκα στον πειρασμό να ξεκινήσω τα τηλέφωνα σε κάτι φίλους δημοσκόπους, οι οποίοι όντως μου επιβεβαίωσαν τη διεξαγωγή κάτι τέτοιων ερευνών. Μάλιστα, δύο εξ αυτών μου αποκάλυψαν και τα ευρύτατά τους! Αν κατάλαβα καλά, το σενάριο της «εν κινήσει» αλλαγής αρχηγού αποδοκιμάζεται από το 85% και βάλε των ερωτηθέντων, ενώ όταν επιχειρούν (οι δημοσκόποι πάντα) τη σύγκριση Μητσοτάκη ή κάποιου άλλου, ο πρωθυπουργός απλώς σαρώνει τον κάθε «κάποιον άλλον». Αυτά και κάτι άλλα βλέπουν οι «αποδομητές» του αρχηγού Κυριάκου και εσχάτως αποφάσισαν να κάνουν πίσω ολοταχώς, με δεδομένο ότι το μπροστά τούς οδηγούσε στον τοίχο της ιστορίας.
Η συγκίνηση του Γιούνκερ
Αν το μαύρο καλοκαίρι του 2015 μού έλεγε κάποιος ότι μια μέρα ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ θα καθόταν σε τραπέζι του Eurogroup ως προσκεκλημένος ενός Έλληνα προέδρου του οργάνου, μάλλον θα τον περνούσα για τρελό. Κι όμως, κάπως έτσι γράφονται οι πιο ενδιαφέρουσες πολιτικές ιστορίες. Ο άνθρωπος που σε εκείνες τις δραματικές ημέρες πάλευε να κρατήσει την Ελλάδα στην Ευρωζώνη βρέθηκε χθες στο άτυπο δείπνο των υπουργών Οικονομικών έπειτα από πρόσκληση του υπουργού Πιερρακάκη. Και, σύμφωνα με όσους ήταν παρόντες, δεν έκρυψε τη συγκίνησή του. «Κανείς δεν θα πίστευε πριν από χρόνια ότι θα ερχόταν η ημέρα που ένας Έλληνας υπουργός Οικονομικών θα βρισκόταν στο τιμόνι του Eurogroup», είπε, κοιτάζοντας τον οικοδεσπότη του. Ήταν ίσως η πιο χαρακτηριστική αποτύπωση της απόστασης που έχει διανύσει η χώρα, από το να συζητούν οι άλλοι για την Ελλάδα, στο να προεδρεύει η Ελλάδα της συζήτησης. Και επειδή οι συμβολισμοί έχουν τη σημασία τους, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που παρατήρησαν ότι ο «τσάρος» της Οικονομίας επέλεξε να τιμήσει έναν πολιτικό που πίστεψε στη χώρα όταν ελάχιστοι ήταν διατεθειμένοι να το κάνουν. Οι Έλληνες, βλέπετε, μπορεί να ξεχνούν πολλά. Όχι όμως τους φίλους τους.
Άνθρωπος του Μαξίμου στο Ναυτιλίας
Εδώ και κάτι μήνες ο υπουργός Κικίλιας δυσκολευόταν, και δεν το έκρυβε, να συνεργαστεί με τον επί επταετία γενικό γραμματέα, Βαγγέλη Κυριαζόπουλο. Μάλιστα, εξ όσων πληροφορούμαι, είχε ζητήσει αρκετές φορές από το Μαξίμου την αντικατάστασή του. Το ιδανικό για τον ψηλό, όπως και για κάθε υπουργό, θα ήταν να τοποθετήσει έναν γενικό γραμματέα του… χεριού του, αν και ο συγκεκριμένος κυβερνητικός αξιωματούχος έχει αποδείξει ότι μπορεί να συνεργαστεί άψογα ακόμη και με τον διάβολο, όταν πρόκειται για το καλό της πατρίδας. Όπως είναι λογικό, η παραίτηση Κυριαζόπουλου έφερε μια κάποια ανακούφιση (με την καλή πάντα έννοια) στον αρχηγό Βασίλη (όχι τυχαία το αρχηγός, δεδομένου ότι είναι ένα από τα ισχυρά φαβορί όταν θα έρθει η ώρα της διαδοχής Μητσοτάκη). Πριν προλάβει να χαρεί, ήρθε η ψυχρολουσία, δεδομένου ότι, όπως έμαθα, το Μαξίμου (όχι προφανώς το κτίριο) επιθυμεί να διορίσει γενικό γραμματέα που θα έχει αναφορά πρωτίστως στον πρωθυπουργό και δευτερευόντως στον υπουργό – κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…
Ο Κοντιζάς και το σενάριο Κουτουλάκη
Με αφορμή τα παραπάνω, να σας γράψω ότι για τη θέση του γενικού γραμματέα Λιμένων ακούστηκε έντονα κατά τη διάρκεια της χθεσινής μέρας το όνομα του πρώην αρχηγού Λιμενικού Σώματος, Τρύφωνα Κοντιζά, ο οποίος στα τέλη Μαρτίου ανακοινώθηκε ότι θα αναλάμβανε τη Γενική Γραμματεία Κρίσιμων Οντοτήτων του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, ωστόσο αυτό το σενάριο δεν ευδοκίμησε, καθώς οι φήμες λένε ότι ο υπουργός Χρυσοχοΐδης επιθυμούσε «δικό» του άνθρωπο για τη συγκεκριμένη θέση. Οπότε ο Τρύφων Κοντιζάς έχει μείνει «ορφανός» από… γαλόνια. Πάντως, κατά τη διάρκεια της χθεσινής μέρας «έπαιξε» και ένα σενάριο το οποίο ήθελε το νυν γενικό γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Μανώλη Κουτουλάκη, να αναλαμβάνει τη Γενική Γραμματεία Λιμένων. Σε αυτήν την περίπτωση, όπως αντιλαμβάνεστε, «ορφανεύει» η θέση του γενικού γραμματέα Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, οπότε αρχίζει το ψάξιμο για να καλυφθεί το συντομότερο δυνατόν.
Επιβεβαίωση για τους γενικούς γραμματείς
Παρά το γεγονός ότι από πέρυσι το καλοκαίρι τελώ υπό αυστηρό εμπάργκο από το κέντρο πληροφόρησης του Μαξίμου, οφείλω να παραδεχτώ ενώπιον Θεού και αναγνωστών ότι χθες ήταν μια πολύ καλή μέρα για τη στήλη. Και αυτό γιατί από τύχη έπεσα διάνα στα όσα έγραφα σε σχέση με την παραίτηση του Κυριαζόπουλου από το Ναυτιλίας και τον διορισμό του ως γενικού γραμματέα Χωροταξίας στη θέση που μέχρι πρότινος κατείχε ο Θύμιος Μπακογιάννης. Και, σαν μην έφτανε αυτό, έπεσα μέσα και στην παραίτηση του Γιώργου Διδασκάλου από τη θέση του γενικού γραμματέα Πολιτισμού. Με τη βοήθεια του Θεού, αφού όσοι επί χρόνια κατηγορούνταν ότι με «προμηθεύουν» πληροφορίες από την καρδιά του Μαξίμου έχουν ξεπαστρευτεί (!), κάτι κάναμε και χθες, γεγονός που με κάνει να ελπίζω σε ένα ακόμη καλύτερο φθινόπωρο, δεδομένου ότι ήδη έχω αρχίσει να μετρώ μέρες για την έναρξη των δίμηνων (και βάλε) διακοπών μου.
Σκάνδαλο πολεοδομιών και στο βάθος… ΤΕΕ
Τις τελευταίες μέρες, όπως θα έχετε καταλάβει, γίνεται της… πολεοδομίας. Στελέχη των δήμων συλλαμβάνονται με το δάχτυλο στο μέλι, γενικοί γραμματείς υπουργείων παραιτούνται. Κάποιοι για «προσωπικούς» λόγους, άλλοι, όπως ο Γιώργος Διδασκάλου, νίπτουν τας χείρας τους. Γιατί τα βάζετε με εμένα, διαμαρτύρεται ο πρώην γγ του υπουργείου Πολιτισμού, επειδή ένα μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου Νεότερων Μνημείων φέρεται εμπλεκόμενο στο σκάνδαλο; Εκπρόσωπος του ΤΕΕ ήταν ο άνθρωπος, όχι υπάλληλος του υπουργείου Πολιτισμού! Δεν έχει άδικο, όποια πέτρα του σκανδάλου κι αν σηκώσεις, από κάτω θα βρεις το ΤΕΕ. Όχι μόνο γιατί οι συλληφθέντες ήταν όλοι μηχανικοί, αλλά και γιατί κάποιοι είχαν οριστεί από τον πρόεδρό του σε κρίσιμους κρίκους της αμαρτωλής αλυσίδας. Η αλήθεια είναι ότι το ΤΕΕ, επί Στασινού, τα κάνει όλα – από τη μία εκπροσωπεί τους μηχανικούς, από την άλλη, μέσα από την παρουσία του στα κεντρικά συμβούλια, στο ΚΑΣ, το ΚΣΝΜ, τους… ελέγχει. Το αποτέλεσμα το βλέπουμε αυτές τις μέρες στα πρωτοσέλιδα. Χάρη στην αγαστή συνεργασία Στασινού (ΝΔ) και Μήλη (ΠΑΣΟΚ), το ΤΕΕ έχει μετατραπεί σε κράτος εν κράτει. Δεν μπορώ, ωστόσο, να μην επισημάνω την ειρωνεία: Ο Ανδρουλάκης ούτε να ακούσει δεν θέλει για συγκυβέρνηση με τον Μητσοτάκη, αλλά ο άνθρωπός του στο ΤΕΕ μια χαρά την εφαρμόζει με τον άνθρωπο του Μητσοτάκη, στο πιο κομβικό επιμελητήριο της χώρας. Όχι πως πέφτουμε από τα σύννεφα, δηλαδή – το ίδιο είδαμε και στη ΓΣΕΕ και φυσικά στο διακομματικό σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου εκεί πραγματικά απογειώθηκε η «συνεργασία» ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, σε τοπικό, πάντα, επίπεδο. Να δείτε που με αυτά και κυρίως με τα επόμενα, στο τέλος ο αρχηγός Κυριάκος θα μεταφέρει και τις πολεοδομίες στην ΑΑΔΕ…
Στο κάδρο ο Στασινός
Διαβάζοντας τη δήλωση που έκανε ο πρώην γενικός του Πολιτισμού, Γιώργος Διδασκάλου, και υποψιασμένος από διάφορα που φτάνουν τις τελευταίες μέρες στα υπερήφανα αυτάκια μου, δεν σας κρύβω ότι πίσω από λέξεις διέκρινα ένα πορτρέτο (να, μετά συγχωρήσεως) του Γιώργου Στασινού του ΤΕΕ. Και επειδή δεν θέλω να κρύβομαι απ’ όλους εσάς, δεν είναι ο μόνος που πλέον «καρφώνει» τον επικεφαλής των μηχανικών της χώρας. Υπάρχουν κι άλλοι, ενδεχομένως και πιο μεγάλοι… Ωστόσο, επί του παρόντος θα επικαλεστώ (κάτι σαν νεόκοπος Φραπές) το «δικαίωμα της σιωπής», που σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις μοιάζει με… χρυσό!
Το ακίνητο της CocoMat και το σκάνδαλο με τις πολεοδομίες
Στο επίκεντρο του σκανδάλου που έχει ξεσπάσει με τις πολεοδομίες βρίσκεται, όπως πληροφορούμαι, και το γνωστό ακίνητο του Mr CocoMat, που επιχειρούσε να αποκτήσει έναν ακόμη όροφο από την εποχή που ήταν υπουργός ο Χατζηδάκης. Η όλη υπόθεση είχε «κολλήσει» στην Αποκεντρωμένη, με τον επιχειρηματία να βρίζει θεούς και δαίμονες, ακόμη και στα καφενεία, σε μια προσπάθεια να επιβάλει το δίκιο του στη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας. Όσοι, μάλιστα, κατά καιρούς είχαν συνυπάρξει σε κοινές παρέες με τον άνδρα, μπορεί και να είχαν αποκομίσει την αίσθηση ότι το Μαξίμου, εκτός των άλλων, νομιμοποιούσε και ορόφους ξενοδοχείων.
Το προσωρινό που κράτησε τρεις δεκαετίες
Μέσα στον θόρυβο της επικαιρότητας, πέρασε σχεδόν στα ψιλά μία από εκείνες τις υποθέσεις που όλοι παραδέχονται ότι πρέπει να λυθούν, αλλά κανείς δεν αφιέρωνε χρόνο για να ασχοληθεί. Αναφέρομαι στο καθεστώς λειτουργίας των περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών, που παρέμενε ουσιαστικά προσωρινό επί σχεδόν τριάντα χρόνια, μέχρι ο εκπρόσωπος (και υφυπουργός για τον Τύπο) Μαρινάκης να το λύσει χθες μια και καλή. Και δεν πρόκειται για κάποιο αμελητέο ζήτημα, αφού μιλάμε για δεκάδες σταθμούς σε όλη τη χώρα, εργαζόμενους που ζούσαν σε μια μόνιμη εκκρεμότητα και ένα πλαίσιο που όλοι θεωρούσαν προβληματικό, αλλά κανείς δεν άλλαζε. Τελικά, ο ψηλός της κυβέρνησης αποφάσισε να το κλείσει μια και καλή. Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της υπόθεσης: ότι το νομοσχέδιο δεν έμεινε μόνο στις ψήφους της Νέας Δημοκρατίας, καθώς επί της αρχής το ψήφισε και το ΠΑΣΟΚ. Κοινώς, αυτήν τη φορά η Χαριλάου Τρικούπη «συμφώνησε με τον εαυτό της», επιβεβαιώνοντας όσα έλεγε τόσο καιρό για την ανάγκη αδειοδότησης και διαφάνειας. Και, εδώ που τα λέμε, δύσκολα θα μπορούσε να κάνει αλλιώς, όταν απέναντι βρίσκονταν όχι μόνο η κυβέρνηση, αλλά και σχεδόν ολόκληρος ο κλάδος, που ζητούσε λύση.
Το ΠΑΣΟΚ, που διαφωνεί με τον εαυτό του
Σας έγραφα χθες για τη Βαβέλ που βλέπει ο πρόεδρος Κυριάκος απέναντί του. Και, όπως εύλογα υποψιαστήκαμε όλοι από χθες, πρόκειται για μια μομφή που κατευθύνεται πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, μια και τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης δηλώνουν περήφανα θιασώτες αυτής της Βαβέλ. Και ομολογώ ότι οι χθεσινές αναφορές του πρωθυπουργού προς τη Χαριλάου Τρικούπη είχαν και αρκετές δόσεις χιούμορ. Αρχικά, περιέγραψε ουσιαστικά ένα κόμμα που έχει ανακαλύψει νέο είδος πολιτικής συμπεριφοράς: να διαφωνεί ακόμα και με τον εαυτό του. Η αρχή έγινε με τη Συνταγματική Αναθεώρηση, όταν ο πρόεδρος Κυριάκος κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι «δεν θα ψηφίσει τελικά τη δική του πρόταση, γιατί δεν θέλει να συμφωνήσει σε τίποτα μαζί μας». Και πριν προλάβει να πέσει η σκόνη, έφερε και δεύτερο παράδειγμα από τις Ανεξάρτητες Αρχές, υποστηρίζοντας ότι υπήρχε συμφωνία για δύο πρόσωπα, αλλά τελικά η Χαριλάου Τρικούπη στήριξε μόνο το ένα. Έτσι, ο αγαπημένος της θείας μου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η περίφημη «βελόνα» έχει πάρει για τα καλά μια κατεύθυνση που δείχνει προς τα κάτω. Και, εδώ που τα λέμε (και χωρίς να έχουμε ιδιαίτερη ανάγκη τις δημοσκοπήσεις), δεν έχει και τόσο άδικο, αφού αν συνεχίσει έτσι το ΠΑΣΟΚ, στο τέλος θα χρειαστεί να ξεκινήσει διάλογο συμφιλίωσης με τον ίδιο του τον εαυτό. Και, όπως γνωρίζουμε από την ελληνική πολιτική ιστορία, αυτές είναι συνήθως οι πιο δύσκολες διαπραγματεύσεις.
Ανανέωση με Βενιζέλο
Κάτι σαν αναπαλαίωση αντιμετωπίζουν μέχρι και οι γραμματείς του προέδρου Ανδρουλάκη την προοπτική να δούμε τον Βενιζέλο να ηγείται (κάπου πρέπει να το κάνει κι αυτό) του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ. Πάντως, εδώ που τα λέμε, και με δεδομένο ότι δεν χρωστάω καλή κουβέντα για τον Μπένι, όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα για τον αρχηγό Νικόλα, ενδεχομένως και να φαντάζει μονόδρομος η συγκεκριμένη επιλογή. Άλλωστε, με τον τρόπο αυτόν θα έχει «διορίσει» και τον αμφισβητία του, ο οποίος έχει και τη σχετική εμπειρία από το βράδυ που έσπευσε να πάει στο Ζάππειο για να αμφισβητήσει τον Παπανδρέου.
Μάζωξη Δούκα στην «Τζουτζούκα»
Από μια συμπαθητική πηγή που περιφέρεται πέριξ της πλατείας Κοτζιά έμαθα ότι απόψε ο δήμαρχος Δούκας κάνει μάζωξη της παράταξής του στην ταβέρνα «Τζουτζούκα». Από αυτά και κάτι άλλα, αντιλαμβάνομαι ότι σαν να έχει ανοίξει (γενικώς) η όρεξη του Χάρη.
Η Μαρία στον (πράσινο) ΔΣΑ
Για τα κατορθώματα του ΔΣΑ, που έχει εξελιχθεί σε παλκοσένικο για να ανεβάζει ο καθένας το αντιπολιτευτικό του «έργο», σας έχω γράψει αρκετές φορές. Ωστόσο, κάθε φορά η διοίκηση βρίσκει τρόπους να μας εκπλήσσει – δυστυχώς δυσάρεστα. Κυκλοφόρησε, που λέτε, τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο ένα ποστεράκι της Ελπίδας για τη Δημοκρατία (του κόμματος Καρυστιανού, ντε!), που καλεί σε κομματική εκδήλωση. Μαντέψτε πού. Μα, φυσικά, στην κεντρική αίθουσα του ΔΣΑ. Με το που έπεσε στα χέρια μου η φωτογραφία, άρχισα να «χώνω» τους φίλους μου τους δικηγόρους να μάθουν ποιος έδωσε την έγκριση. Λίγο αργότερα, τα νομικά «λαγωνικά» μου επέστρεψαν και μου μετέφεραν ότι όλοι οι σύμβουλοι του ΔΣ με τους οποίους μίλησαν δήλωναν παντελή άγνοια. Με τα πολλά, εικάζεται ότι η αίθουσα παραχωρήθηκε με πρωτοβουλία του προέδρου Ανδρέα Κουτσόλαμπρου, χωρίς να ρωτήσει την υπόλοιπη διοίκηση. Θα σας έγραφα ότι θέλω να δω τα μούτρα των φίλων μου των ΠΑΣΟΚων που έκαναν κανονική κινητοποίηση υπέρ του εκλεκτού του Δημήτρη Βερβεσού, για να καταλήξουν να βλέπουν την πρόεδρο Μαρία να αγορεύει μέσα στο συνδικαλιστικό τους «σπίτι», αλλά δεν θα πω τίποτα, γιατί σκοπεύω να ζητήσω την αίθουσα για ένα φεστιβάλ σαρδέλας που με έχει βάλει να οργανώσω ο Κουρτάκης.
Τρεις διαγραφές, πολλά ερωτήματα
Βλέποντας παντού να δεσπόζει η νέα στοιχηματική εταιρεία superbet, μπήκα στον πειρασμό να ασχοληθώ λίγο με την αφεντιά της. Από διαστροφή και μόνο ομολογώ, αφού δεν έχω τίποτε άλλο να κερδίσω, δεδομένου ότι δεν έμαθα να παίζω στοίχημα. Από μια σύντομη έρευνα, πέντε λεπτών για να ακριβολογώ, έμαθα ότι μια φαινομενικά τεχνική μεταβολή στον κατάλογο παράνομων εταιρειών της ΕΕΕΠ έχει μετατραπεί σε υπόθεση που προκαλεί έντονο θόρυβο στο παρασκήνιο της αγοράς online gaming. Συγκεκριμένα, έμαθα ότι τρεις ιστοσελίδες που συνδέονται με τον ίδιο διεθνή όμιλο (της superbet) αφαιρέθηκαν πρόσφατα από τη «μαύρη λίστα» της ΕΕΕΠ, χωρίς δημόσια εξήγηση που να κλείνει το θέμα. Στην αγορά, όμως, κανείς δεν το αντιμετωπίζει ως απλή διοικητική διόρθωση. Απεναντίας, θα έλεγα ότι η χρονική στιγμή, οι εμπλεκόμενοι και οι κινήσεις που έγιναν έχουν ήδη ανοίξει συζητήσεις για το τι πραγματικά συνέβη πίσω από κλειστές πόρτες. Και, κυρίως, με ποιο σκεπτικό. Ποιες είναι οι πραγματικές προεκτάσεις; Πώς συνδέονται με την αδειοδότηση ενός νέου παίκτη στην αγορά; Και γιατί αρκετοί ανταγωνιστές παρακολουθούν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις; Πιστέψτε με, το πλήρες παρασκήνιο και οι κανονιστικές διαστάσεις της υπόθεσης αναμένεται να προκαλέσουν έντονες συζητήσεις τις επόμενες ημέρες, ενδεχομένως να φέρουν σε δύσκολη θέση και τον παλιό γνώριμό μου Αντώνη Βαρθολομαίο (που προφανώς και δεν έχει καμία σχέση με τον Πατριάρχη…).
Ο Καλλίρης κάνει ανακαίνιση στο κτίριο του ΕΣΠΑ
Θυμάστε που σας έγραφα από τούτη εδώ τη φτωχική γωνίτσα για τα έργα και τις μέρες του Πελοπίδα Καλλίρη στην ΕΥΔΑΜ, σχετικά με τη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων; Εσχάτως, λοιπόν, διαπίστωσα ότι το συγκεκριμένο αγόρι δεν ασχολείται μόνο με τα λεφτά και τα προγράμματα, αλλά και με την ανακαίνιση των γραφείων της ειδικής υπηρεσίας του ΕΣΠΑ, τα οποία στεγάζονται στον 5ο και 6ο όροφο στην οδό Μέρλιν 5. Συγκεκριμένα, βρήκα ότι την ανακαίνιση την ανέλαβε μια εταιρεία από το Περιστέρι, η οποία ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 2022, με σκοπό τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις. Να σημειωθεί ότι το κόστος ανακαίνισης θα ανέλθει σε 17.900 ευρώ χωρίς ΦΠΑ.
