Η απουσία Δένδια, η νέα (από το παρελθόν) στρατηγική Σαμαρά, το κάρφωμα υπουργού από προστατευόμενο μάρτυρα, η παραίτηση της Φον ντερ Λάιεν και ο διάδοχός της στην Κομισιόν 

Ο Δένδιας που αποφάσισε να απέχει από τη Βουλή, ο προστατευόμενος μάρτυρας που «κάρφωσε» υπουργό και το φαβορί για την ηγεσία της Κομισιόν

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας © Eurokinissi

Απών από τη Βουλή ο Δένδιας

Πριν προλάβω να σας γράψω ότι ο πρόεδρος Ανδρουλάκης σχεδιάζει να προκαλέσει στην αυριανή προ ημερησίας συζήτηση τον υπουργό Δένδια, έγινε γνωστό ότι ο τελευταίος δεν θα βρίσκεται στη Βουλή, αφού έκρινε πιο ενδιαφέρον να πάει στο Κόσοβο, προκειμένου να επιθεωρήσει την Ελληνική Δύναμη του Κοσσυφοπεδίου. Με κάτι τέτοια θυμάμαι τη συχωρεμένη τη γιαγιά μου την Αργυρώ, που συχνά πυκνά έφερνε στην κουβέντα τη φράση «Άφησε τον γάμο και πήγε για πουρνάρια». Η φυσική απουσία του υπουργού Άμυνας όχι μόνο δεν αλλάζει τους σχεδιασμούς Ανδρουλάκη, αλλά απεναντίας θα τον κάνει (εξ όσων πληροφορούμαι) ακόμη πιο επιθετικό. Συγκεκριμένα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης σκοπεύει να αναφερθεί στις επαφές που είχε ο Δένδιας την περίοδο που παρακολουθούνταν, ενώ θα εστιάσει και στην απόφαση για την εξαγωγή του Predator, που ως γνωστόν έγινε από το ΥΠΕΞ, την περίοδο που ο ίδιος ήταν επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας. Σε κάθε περίπτωση, κάτι μου λέει ότι κατά την αυριανή συζήτηση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών ο Κερκυραίος πολιτικός θα έχει την τιμητική του.

! Το γεγονός ότι ο Δένδιας αποφάσισε να μη βρίσκεται στη Βουλή, αλλά να πάει στο Κόσοβο, μόνο τυχαίο δεν θα πρέπει να θεωρείται. Το αντίθετο θα σας έλεγα. Ο άνθρωπος θέλει πάση θυσία να αποφύγει τις προκλήσεις, γιατί με δεδομένο ότι πρόκειται περί προκλήσεων, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ξεφύγει το πράγμα και να αρχίσει να λαλάει, εξέλιξη που προφανώς δεν εξυπηρετεί κανέναν.

Θεσμική αντεπίθεση από Μητσοτάκη

Κάτι σαν πατριάρχης της θεσμικότητας θα εμφανιστεί ο πρόεδρος Μητσοτάκης στην προ ημερησίας συζήτηση για το Κράτος Δικαίου. Όπως μαθαίνω από κάτι περιφερειακούς που διαθέτω στην καρδιά της κεντρικής κυβέρνησης, ο πρωθυπουργός όχι μόνο δεν πρόκειται να σηκώσει το γάντι της τοξικότητας, αλλά απεναντίας θα προσπαθήσει να δώσει τέλος στην πολύμηνη συζήτηση που δηλητηριάζει τον δημόσιο βίο. Ο αρχηγός Κυριάκος, εξ όσων πληροφορούμαι, δεν αποκλείεται να επιφυλάσσει και μια έκπληξη, που θα σχετίζεται με όσους πιστεύουν ότι είναι «όμηρος» του οποιουδήποτε ονειρεύεται εντός και εκτός ΝΔ να τον εμφανίσει ως τέτοιον (δηλαδή όμηρο). Με αφορμή την αυριανή συζήτηση, κάτι μου λέει ότι ο πρωθυπουργός, πάντα στο πλαίσιο της θεσμικότητας που τον χαρακτηρίζει, θα φροντίσει να επαναλάβει ότι δεν τίθεται θέμα πρόωρων εκλογών. Άλλωστε, πλέον δεν έχει και κανέναν λόγο να προσφύγει σε πρόωρες κάλπες, δεδομένου ότι η διεθνής οικονομία σταθεροποιείται, η σκανδαλολογία τελειώνει και κυρίως η ΚΟ του κυβερνώντος κόμματος μοιάζει με… αδιατάραχτη οικογένεια.

Προβληματισμός για Σκέρτσο

Παρά την αδυναμία που του έχει και δεν το κρύβει, κάτι μου λέει ότι τις τελευταίες μέρες ενδεχομένως και ο πρόεδρος Μητσοτάκης να έχει ξεκινήσει να προβληματίζεται σε σχέση με τον υπουργό Σκέρτσο. Απολύτως λογική (αν και καθυστερημένη) εξέλιξη, δεδομένου ότι εδώ και κάτι μέρες η γαλάζια Κοινοβουλευτική Ομάδα μοιάζει με καζάνι έτοιμο να εκραγεί. Μάλιστα, βασικός συντελεστής της συγκεκριμένης εξέλιξης είναι ο διορισμένος από τον πρωθυπουργό (αυτή είναι η μόνη νομιμοποίησή του) υπουργός Επικρατείας. Το κλίμα για τον υπουργό Άκη στους κόλπους των γαλάζιων βουλευτών είναι πολύ βαρύ, με αποτέλεσμα να μην είναι λίγοι εκείνοι που σπεύδουν, μεταξύ των άλλων, να θυμίσουν ότι ο επί χρόνια στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού επισκέφτηκε μέχρι και το σπίτι του «Φραπέ» στο Ηράκλειο. Προφανώς και αυτό δεν ήταν κάτι κακό, ωστόσο και μόνο η εικόνα έχει μια κάποια σημειολογία. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να κρατήσετε, για όση αξία μπορεί να έχει η εκτίμησή μου, είναι ότι ύστερα από επτά χρόνια, από αίσθηση και μόνο, έχω αρχίσει να πιστεύω ότι η μεγαλύτερη εσωκομματική ομάδα δεν είναι αυτή του Μητσοτάκη, αλλά μια καινούργια, που θέλει να… εκδικηθεί (γιατί το άλλο που θέλει να κάνει δεν μπορώ να το γράψω) τον Σκέρτσο.

Νέα δήλωση Σαμαρά (στη Βουλή) για τις υποκλοπές

Αν και το ιδανικό για τον πρόεδρο Σαμαρά θα ήταν να του δοθεί η ευκαιρία με την ιδιότητα του πρώην πρωθυπουργού να μιλήσει στην προ ημερησίας συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί, δεδομένου ότι δεν το προβλέπει ο κανονισμός. Πέραν των τυπικών, είναι προφανές ότι δεν θα το επιθυμούσε και ο πρόεδρος Μητσοτάκης. Επειδή, όμως, το γεροντάκι από την Καλαμάτα είναι εκτός των άλλων και πολιτικά εμμονικό, κάτι μου λέει ότι θα θελήσει πριν από την έναρξη της συζήτησης να κάνει μια δήλωση έξω από την αίθουσα της ολομέλειας, έχοντας ως προφανή στόχο να προκαλέσει εκνευρισμό στον αρχηγό Κυριάκο. Σε κάθε περίπτωση, εσείς κρατήστε ότι τα γεροντάκια του Muppet Show όσο φουντώνει η ιστορία των υποκλοπών τόσο θα ρίχνουν λάδι με τα γέρικα χεράκια τους στη φωτιά.

Η νέα (πολύ παλιά) στρατηγική Σαμαρά

Μια και ξεκίνησα να σας γράφω για τον Μεσσήνιο, σπεύδω να προσθέσω ότι με όσα βλέπουν το φως τις τελευταίες ώρες για το «αντάρτικο» των Σαμαρικών βουλευτών, προκύπτει ότι ο πρόεδρος Αντώνης έχει αποφασίσει να επαναλάβει το εγχείρημα της Πολιτικής Άνοιξης. Επιπλέον, επειδή έζησα και θυμάμαι (ήμουν ένα κοντό, αλλά ζωηρό αγοράκι) τα γεγονότα του ’93, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ο παλαίμαχος πολιτικός σκοπεύει να το κάνει και με παρεμφερή τρόπο, δηλαδή μέσω της αποσταθεροποίησης της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της Νέας Δημοκρατίας. Αυτό, όμως, που δεν μπορώ να καταλάβω είναι πώς γίνεται κάποιος να πιστεύει ότι εφαρμόζοντας μια αποτυχημένη στρατηγική, θα έχει τη δεύτερη φορά καλύτερο αποτέλεσμα. Πολλώ δε μάλλον όταν δεν μιλάμε πια για έναν πολιτικό πρώτης γραμμής στα 42 του, όπως ήταν ο πρόεδρος Αντώνης το 1993, αλλά ένα γεροντάκι του Muppet Show, που εδώ και καιρό είναι σκιά του (κακού) εαυτού του. Γι’ αυτό, λοιπόν, η άποψή μου είναι ότι ο μόνος στόχος του Σαμαρά δεν είναι άλλος από τη μοναδική του «επιτυχία»: Να βλάψει τη Νέα Δημοκρατία και τους Μητσοτάκηδες, παριστάνοντας τον άκαμπτο πατριώτη.

Η συμβουλή της θείας μου προς επίδοξους Συμπιλίδηδες

Την ώρα που αναλογιζόμουν τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ 1993 και 2026, τις σκέψεις μου διέκοψε ένα τηλεφώνημα της θείας μου από τα Χανιά, η οποία κατά διαβολική σύμπτωση σκεφτόταν ακριβώς το ίδιο πράγμα. «Έπαθε γεροντοσεβντά με την καρέκλα ο κακορίζικος», ήταν οι πρώτες κουβέντες που έφτασαν στ’ αυτιά μου. Βλέπετε, η 86χρονη Χανιώτισσα είχε πάρει φόρα και δεν σταματούσε. «Το ’93 ανέστησε το ΠΑΣΟΚ με τις αποκοτιές του. Τώρα όμως για να το κάνει πρέπει ν’ αναστήσει και τον μακαρίτη τον Αντρέα, γιατί όσο και να προσπαθήσει, τον Κυριάκο μας δεν θα τόνε ρίξει». Από την οργή της θείας μου δεν γλίτωσαν και οι Σαμαρικοί βουλευτές που έχουν βγει στο αντάρτικο: «Έχει αμολήσει ήδη τ’ απολειφάδια του να ρίξουνε τον Κυριάκο μας, όπως έκανε και στον πατέρα του. Λες κι όλοι δαύτοι που τους έπιασε ο πόνος για το ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή έχουνε ελπίδα να δούνε υπουργική καρέκλα», ήταν το αιχμηρό της σχόλιο. Ωστόσο, προτού με ρωτήσει αν τελείωσα τους χοχλιούς που μου έδωσε πεσκέσι και με αποχαιρετήσει, η θεματοφύλακας του Μητσοτακισμού είχε μια υπενθύμιση, που μου μοιάζει αρκετά με συμβουλή προς τους επίδοξους κοινοβουλευτικούς αμφισβητίες του προέδρου Μητσοτάκη. «Ν’ αναστορηθούνε όλοι δαύτοι ότι η παράταξη όλους τους συγχώρεσε, εκτός από ένανε: Τον Συμπιλίδη». Και, όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, η αρχόντισσα των Χανίων είχε δίκιο. Όσοι πήγαν στην Πολιτική Άνοιξη και θέλησαν να γυρίσουν, αργά ή γρήγορα το πέτυχαν. Όλοι, εκτός από έναν. Τον μοιραίο Γιώργο Συμπιλίδη, εκείνον που τελικά έριξε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Για όσους (κάνουν πως) δεν θυμούνται, το 2012, όταν η χώρα είχε πραγματικά προβλήματα, ο Σαμαράς είχε επιχειρήσει να επαναφέρει στη ΝΔ το πρωτοπαλίκαρό του στο Κιλκίς, ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων, που οδήγησαν τον γιατρό να αποσύρει διακριτικά την υποψηφιότητά του.

Προστατευόμενος μάρτυρας «κάρφωσε» υπουργό και Big4

Από μια καλή πηγή, από αυτές που σπάνια με ρίχνουν στα βράχια, πληροφορήθηκα ότι εσχάτως κάτι εισαγγελείς στην Αθήνα διερευνούν μια καταγγελία που σχετίζεται με τους επονομαζόμενους Big4, τις χρυσοφόρες δουλειές που έκαναν επί της διακυβέρνησης Μητσοτάκη και τις σχέσεις που διατηρεί μαζί τους πρωτοκλασάτος υπουργός της λαοπρόβλητης κυβέρνησής μας. Μάλιστα, σύμφωνα με τη διήγηση του πληροφοριοδότη μου, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο, στη συγκεκριμένη καταγγελία, να βρεθούμε μπροστά σε προστατευόμενο μάρτυρα. Επειδή με τους Big4 ασχολήθηκε σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα ο υπουργός Σκέρτσος, είμαι σχεδόν βέβαιος ότι είναι από τις υποθέσεις που απλώς οι εισαγγελείς χάνουν τον χρόνο τους.

Στήριξη από Μαξίμου

Αν και το κλίμα στο εσωτερικό της ΚΟ είναι κάτι περισσότερο από βαρύ, με τους γαλάζιους βουλευτές να δείχνουν εν πολλοίς απροθυμία να επιχειρηματολογήσουν υπέρ του Λαζαρίδη, ο πρόεδρος Μητσοτάκης, σε αντίθεση με τη σπιρτάδα που έδειξε κατά το πρόσφατο παρελθόν, εν προκειμένω το έχει πάρει αλλιώς. Συγκεκριμένα, αποφάσισε να στηρίξει τον επί χρόνια φίλο και συνεργάτη του, θεωρώντας ότι, έχοντας «φάει» κάμποσους, θα ήταν λάθος (ευτυχώς το κατάλαβε, έστω και με καθυστέρηση) να «φάει» και τον Μακάριο για ένα θέμα που συντελέστηκε το μακρινό 2007. Αυτή είναι η απόφαση του αρχηγού Κυριάκου και επειδή μιλάμε για απόφαση του συγκεκριμένου άνδρα, αντιλαμβάνεστε ότι δύσκολα αλλάζει. Ωστόσο, από τη λιγοστή εμπειρία που διαθέτω, που ομολογώ ότι δεν συγκρίνεται με αυτήν του Σκέρτσου, άντε και του Βλαστάρη, κάτι μου λέει ότι στο τέλος και τη φθορά θα καταγράψει και τον φίλο μου τον Μακάριο δεν θα καταφέρει να κρατήσει. Όχι γιατί έκανε κάτι σοβαρό ο τελευταίος, αλλά επειδή ο πρόεδρος Μητσοτάκης, από την πρώτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, χειρίστηκε εντελώς λανθασμένα την όλη ιστορία.

Πόλος έλξης για τους «11» ο Βορίδης

Με την ιδιότητα περισσότερο του νομικού και λιγότερο του πρώην υπουργού, μαθαίνω ότι ο Βορίδης εσχάτως έχει γίνει πόλος έλξης για τους «11» που έχει προγράψει το Μαξίμου. Σύμφωνα με τα όσα φτάνουν στ’ αυτιά μου, ο πρώην υπουργός έχει αρχίσει να μιλάει πολιτικά μαζί τους, επιχειρηματολογώντας μέχρι και γιατί δεν πρέπει να ψηφιστεί από τη γαλάζια ΚΟ η άρση της ασυλίας των «εμπλεκόμενων» στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ βουλευτών. Από τα λίγα που μπορώ να καταλάβω (γιατί δεν έχω δα και το μυαλό του Σκέρτσου), κάτι μου λέει, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αυτό, ότι ο Μάκης Βορίδης έχει αρχίσει να «γυρίζει» έργο, που δεν ξέρω αν είναι ευρύτερο ή περιορίζεται στο στενό εσωκομματικό πλαίσιο.

Στη Λωζάνη έκανε Ανάσταση ο Πολάκης

Με πήρε μια ξανθιά φίλη μου, που δεν είναι η μόνη με τη σχετική απόχρωση στην κόμη, η οποία ζει, μαζί με το αγόρι της, που είναι φωτογράφος στην Ελβετία, για να μου πει ότι είδε έναν κύριο με μουστάκι, Κρητικό, που τσακώνεται συνέχεια και που είναι κάτι στον ΣΥΡΙΖΑ, να κάνει Ανάσταση δίπλα της, στον ναό του Αγίου Γερασίμου. Αρχικώς πίστεψα ότι η ξανθιά, όμορφη και κατά κοινή παραδοχή ζωηρή (σε όλα τα πεδία της ζωής) φιλενάδα μου επέλεξε να περάσει τις άγιες μέρες του Πάσχα στην Κεφαλονιά, μαζί με τον φωτογράφο φίλο της, που το παίζει και ολίγον μοντέλο. Αφού συνέχιζε την αφήγηση, κατάλαβα ότι μου περιέγραφε σκηνές από ελληνορθόδοξη εκκλησία της Λωζάνης (και όχι της Κοζάνης). Μάλιστα, όσο περνούσε ο χρόνος δυσκολευόμουν να πιστέψω ότι ένας τόσο αυθεντικός αριστερός θα επέλεγε να κάνει Ανάσταση στην ελβετική πόλη. Κι όμως, συνέβη, αφού ο μουστακαλής ήταν αυτοπροσώπως ο αψύς Σφακιανός, ο οποίος παρέα με τη σύζυγό του βρέθηκε το βράδυ της Ανάστασης στον ναό του Αγίου Γερασίμου της Λωζάνης, δείχνοντας ότι εκτός από την αγάπη, δεν υπάρχουν σύνορα και στην πίστη. Άλλωστε, τι Λωζάνη, τι Κοζάνη…

Το σενάριο της παραίτησης της Ούρσουλα…

Όπως στην Ελλάδα συζητάμε σε κάθε ευκαιρία για ανασχηματισμό και πρόωρες εκλογές, έτσι και στις Βρυξέλλες αναζητούν συχνά πυκνά τον επόμενο πρόεδρο της Κομισιόν. Τι με έπιασε τώρα, μέρες που είναι, να καταπιαστώ με τέτοια περίεργα σενάρια… Τίποτα ιδιαίτερο, εκτός από κάτι φήμες (από τις καλές) που κυκλοφορούν εσχάτως ανάμεσα στους insiders των Βρυξελλών, που εμφανίζουν (οι φήμες πάντα) τη νυν πρόεδρο, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έτοιμη να μεταπηδήσει στη γερμανική Προεδρία της Δημοκρατίας, τον Φεβρουάριο του 2027, όταν ολοκληρώνεται η δεύτερη θητεία Σταϊνμάιερ. Όπως αντιλαμβάνεστε, σας φέρνω φρέσκα σενάρια, από αυτά που δεν έχετε ακόμη διαβάσει ή ακούσει. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι Der Spiegel και Bild είχαν γράψει πέρυσι το καλοκαίρι ότι σε κυβερνητικούς κύκλους στο Βερολίνο επικρατεί η άποψη πως η Φον ντερ Λάιεν έχει καλές πιθανότητες να γίνει η πρώτη γυναίκα αρχηγός κράτους στη Γερμανία, έχοντας ήδη γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τότε η εκπρόσωπος της Επιτροπής είχε απαντήσει στα δημοσιεύματα με τον προβλεπόμενο τρόπο: «Η πρόεδρος Φον ντερ Λάιεν είναι πλήρως αφοσιωμένη στα καθήκοντά της ως πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δεν είναι διαθέσιμη για άλλες θέσεις ή αξιώματα». Ήταν όμως και πολύ νωρίς για οποιαδήποτε άλλη απάντηση. Πλέον πλησιάζουμε στη λήξη της θητείας του Σταϊνμάιερ και τα γερμανικά κόμματα αναζητούν τον διάδοχό του, με το όνομα της Ούρσουλα να έχει ισχυρότατους συμβολισμούς.

…η περίπτωση Μητσοτάκη για την προεδρία της Κομισιόν…

Προφανώς και τα ως άνω συνδέονται και με τα δικά μας, μελλούμενα, αφού, σύμφωνα με τις ίδιες φήμες, στην περίπτωση που την κάνει η Ούρσουλα, πρώτο φαβορί για την ηγεσία της Κομισιόν θα είναι ο δικός μας, πρόεδρος Μητσοτάκης. Δεν το λένε τυχαία. Και δεν το λένε τυχαία όσοι το διακινούν, αφού ο Έλληνας πρωθυπουργός μαζί με τον Ντόναλντ Τουσκ είχαν αναλάβει τις διαπραγματεύσεις για την προεδρία της Κομισιόν το καλοκαίρι του 2024 για λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, ενώ εμφανίζεται πλήρως δικαιωμένος για την ήττα Όρμπαν, καθώς ήταν ο πρώτος που είχε ζητήσει την αποπομπή του από το ΕΛΚ, ήδη από το 2019.

…και οι εξελίξεις τον Δεκέμβριο

Ως δεύτερο φαβορί εμφανίζεται ο Ιρλανδός πρώην πρωθυπουργός ινδικής καταγωγής Λίο Βαράντκαρ. Αλλά, όπως μου έλεγαν κάτι δικοί μου, ο Μητσοτάκης έχει άριστες σχέσεις με διαχρονικούς παίκτες των Βρυξελλών. Και για να το λένε, κάτι περισσότερο από μένα τον εντελώς αδαή θα γνωρίζουν. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να βάλετε στο μυαλό σας, γιατί εμένα ήδη μου έχει καρφωθεί στο δικό μου το πονηρό, είναι ότι υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο τον προσεχή Δεκέμβριο να δούμε την Ούρσουλα να παραιτείται από την προεδρία της Κομισιόν και σχεδόν ταυτόχρονα τον πρόεδρο Μητσοτάκη να είναι ένα από μεγάλα φαβορί για να τη διαδεχτεί. Λαμβάνοντας στ’ αυτιά μου τη σχετική πληροφορία, άρχισα να καταλαβαίνω γιατί ο αρχηγός Κυριάκος δείχνει μια δυσανεξία στα προφανή της εγχώριας πολιτικής σκακιέρας.

Ο πρόθυμος επιβάτης με το καπελάκι τζόκεϊ στην πτήση για Χανιά

Λίγο καθυστερημένο, αλλά προλαβαίνω να το γράψω, καθώς ακόμα οι ευωδίες του Πάσχα μάς συνοδεύουν. Φίλος επιχειρηματίας ταξίδεψε τη Μεγάλη Πέμπτη το απόγευμα από την Αθήνα στα Χανιά, καθώς κάνει το δρομολόγιο σχεδόν κάθε εβδομάδα και είναι γνωστός πελάτης της αεροπορικής εταιρείας που χρησιμοποιεί. Όμως έφτασε στο αεροδρόμιο με καθυστέρηση και πρόλαβε την πτήση στο «και πέντε». Σπεύδοντας να καθίσει στη θέση του, προσπάθησε να βολέψει την αποσκευή του στους χώρους πάνω από τα καθίσματα. Όμως δυσκολεύτηκε, καθώς άλλες αποσκευές ήδη είχαν σχεδόν καταλάβει τον διαθέσιμο χώρο. Τότε ένας συνεπιβάτης του, που φορούσε καπελάκι τζόκεϊ, προσφέρθηκε να τον βοηθήσει. Σηκώθηκε και μαζί βόλεψαν τελικά την αποσκευή. Η έκπληξη, όμως, του επιχειρηματία ήταν μεγάλη, όταν αντιλήφθηκε ότι ο συνεπιβάτης με το καπελάκι ήταν ο πρωθυπουργός, που ταξίδευε σεμνά και ταπεινά (είναι το μόνο που έχει ζηλέψει ο Μητσοτάκης από τον Καραμανλή της Ραφήνας) με την ίδια πτήση. Ο επιχειρηματίας, λοιπόν, ύστερα από ελάχιστο χρόνο (και αφού είχε βολέψει με τη βοήθεια του πρωθυπουργού τις αποσκευές του) αντιλήφθηκε ότι καθόταν δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, με τη Μαρέβα λίγο πιο δίπλα και τους αστυνομικούς συνοδείας γύρω γύρω. Ωστόσο, η συνέχεια ήταν απολαυστική, όπως μου εξομολογήθηκε ο φίλος επιχειρηματίας, καθώς είχαν μια ενδιαφέρουσα κουβέντα καθ’ όλη τη διάρκεια της πτήσης. Όχι, για εκλογές δεν είπε τίποτα στον συνομιλητή του ο πρωθυπουργός, άλλωστε αυτές αργούν, για να μη σας πω ότι, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, δεν υπάρχει και σοβαρός λόγος να γίνουν.

Η δικαστική παραφροσύνη του νόμου Φλωρίδη

Βρισκόμαστε τον τελευταίο καιρό μπροστά σε απίθανα σενάρια διαρκούς εισαγγελικής έρευνας σε μια σειρά από θέματα, με φυσικά κορυφαίο αυτό του δήθεν σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ. Και γράφω δήθεν όχι για να περάσει η ώρα, αλλά γιατί πολύ απλά μέχρι στιγμής δεν έχει προκύψει ούτε σεντ που να το έχει πάρει βουλευτής ή ακόμη και υπάλληλος του Οργανισμού. Παρ’ όλα αυτά, κατηγορείται το 1/5 της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ, επειδή, λέει, κάτι 400.000 αγρότες έκαναν κακή χρήση των διατάξεων για τις αγροτικές επιδοτήσεις. Η εισαγγελική, όμως, έρευνα δεν έγινε με στόχο αυτούς που τελικά έβαλαν παρανόμως χρήματα στην τσέπη, αλλά μόνο για τους πολιτικούς που μεσολάβησαν, αλλά δεν χρηματίστηκαν. Έγιναν, λοιπόν, παρακολουθήσεις τηλεφώνων (στοχευμένες μόνο στους πολιτικούς) και πέρασαν χρόνια έρευνας, προκειμένου όχι να σταματήσουν οι παράνομες πρακτικές, αλλά να παγιδευτούν τα εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα.

Δικογραφίες σε… δόσεις

Αποτέλεσμα, να έρχονται φάκελοι στη Βουλή (σε δόσεις) με σχεδόν αστείο ποινικά περιεχόμενο, αποσκοπώντας σε ένα μόνο πράγμα, την πολιτική εξουδετέρωση της κυβερνητικής (προς το παρόν) πλειοψηφίας. Και ευλόγως διερωτάται κανείς, πώς είναι δυνατόν να επιτρέπεται σε οποιονδήποτε εισαγγελικό λειτουργό να στέλνει φακέλους ή να απαγγέλλει κατηγορίες χωρίς ίχνος ενδείξεων ενοχής ή, ακόμα χειρότερα, χωρίς να μπαίνει καν στον κόπο να αιτιολογεί για κάθε κατηγορούμενο το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται και τις αποχρώσες ενδείξεις ή αποδείξεις που υπάρχουν προς υποστήριξη της κατηγορίας; Επιτρέπεται αυτό από την ελληνική ποινική δικονομία; Και αν όχι, ποιος θεσμός υπάρχει ώστε να αποτρέπεται μια τέτοια καταφανώς καταχρηστική εισαγγελική πρακτική; Η απάντηση δυστυχώς είναι ότι πλέον με τον νέο νόμο Φλωρίδη οι μόνοι που χαίρουν του προνομίου της προστασίας από την πρακτική αυτήν είναι οι υπουργοί, κοινοβουλευτικοί και εξωκοινοβουλευτικοί.

Η παράνοια ενός νόμου

Συνεχίζω όμως και γράφω. Όπως σας επισήμανα και στη χθεσινή έκδοση της στήλης, ο Φλωρίδης κατήργησε τα δικαστικά συμβούλια (που σκοπό είχαν να προστατεύουν τους πολίτες από καταχρηστικές, εσφαλμένες και αστήρικτες εισαγγελικές πρακτικές) για όλους τους πολίτες, εκτός των υπουργών (εξωκοινοβουλευτικών ή μη), με το απίστευτο επιχείρημα ότι έτσι επιταχύνεται η απόδοση δικαιοσύνης από τα δικαστήρια. Τι, δηλαδή, μας είπε ο γίγας Φλωρίδης; Πολύ απλά, ότι οι εισαγγελείς θα δικαιούνται στο εξής να στέλνουν στα δικαστήρια κατηγορούμενους με αστήρικτες, αόριστες ή και ανύπαρκτες κατηγορίες και αυτοί θα αθωώνονται, λέει, στα δικαστήρια, αφού προηγουμένως θα έχουν διασυρθεί με την απαγγελία της κατηγορίας και την παραπομπή σε δίκη. Αυτά για όλους τους Έλληνες, εκτός από τους υπουργούς, επειδή για να τους συμπεριλάβει κι αυτούς (τους υπουργούς), πρέπει να συντελεστεί αναθεώρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος. Έτσι, οι μόνοι που χαίρουν πλέον της προστασίας από την αυθαίρετη εξουσία των εισαγγελέων είναι οι υπουργοί. Όλοι οι άλλοι Έλληνες είναι αδιάφοροι και αναλώσιμοι. Δεν πειράζει να διασύρονται ακόμη αδίκως. Δεν ενοχλεί κανέναν να τραβιούνται αδίκως στα δικαστήρια σαν κοινοί εγκληματίες. Είναι, βλέπετε, απλοί πολίτες. Οι υπουργοί, όμως, είναι αλλιώς. Πρέπει να προστατεύονται. Να έχουν διαφορετική μεταχείριση. Προνομιακή. Η προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Ελλάδα έγινε προνόμιο διασφαλισμένο μόνο για τους υπουργούς. Και φτάσαμε με αυτήν την ανοησία στην απόλυτη τρέλα. Κατηγορούνται βουλευτές για ηθική αυτουργία σε παράνομη πράξη υπουργού, ο οποίος, όταν θα δικάζεται ο βουλευτής, μπορεί να έχει απαλλαγή από το δικαστικό συμβούλιο, στο οποίο ο βουλευτής δεν θα μπορεί να προστρέξει. Άρα στη δίκη ο ηθικός αυτουργός, αλλά όχι ο υποτιθέμενος αυτουργός. Και δεν υπάρχει καν διάταξη με την οποία ο ηθικός αυτουργός να απαλλάσσεται αυτοδικαίως όταν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν μπορεί να κατηγορηθεί ο αυτουργός. Η απόλυτη παραφροσύνη. Και σε αυτήν την παραφροσύνη η κυβέρνηση εμφανίζεται κάτι σαν απλός θεατής. Δεν είναι δουλειά των δημοσιογράφων να κρίνουν αν ο τάδε εισαγγελέας ή η δείνα Ευρωπαία εισαγγελέας είναι καλή ή κακή στη δουλειά της. Είναι, όμως, καθήκον των δημοσιογράφων να εντοπίζουν και να προβάλλουν καταστάσεις που αφήνουν τους πολίτες χωρίς θεσμική προστασία στο ενδεχόμενο ενός κακού εισαγγελέα. Και αυτό, στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχει από την ημέρα που ο υπουργός Φλωρίδης, ως άλλος Ιουστινιανός, νομοθέτησε, για να επιτρέψει το τσουβάλιασμα των κατηγορουμένων και την άρση οποιουδήποτε δικαστικού φραγμού στη δυνατότητα των εισαγγελέων να παραπέμπουν ελευθέρως και χωρίς συνέπειες τον οποιονδήποτε σε δίκη. Αρκεί βέβαια αυτός να μην είναι υπουργός!

Οι έντεκα όμηροι της ΝΔ

Και απορεί κανείς γιατί αυτήν τη στιγμή στη ΝΔ υπάρχουν τουλάχιστον 11 βουλευτές (υπάρχουν πολλοί παραπάνω, γιατί οποιοσδήποτε έχει ποτέ τηλεφωνήσει σε υπουργό για αγροτικές επιδοτήσεις περιμένει τις επόμενες δόσεις των κατηγοριών) που προτιμούν εκλογές τώρα, αντί για εκλογές στη λήξη της θητείας της κυβέρνησης. Τώρα, γιατί ακόμα δεν έχουν διασυρθεί από τη διαδικασία Φλωρίδη, άρα ακόμα μπορούν να παλέψουν την έδρα τους, ενώ μερικούς μήνες αργότερα δεν θα έχουν καμία ελπίδα να επανεκλεγούν. Φτάνει ένας Φλωρίδης τελικά για να οδηγήσει την κυβέρνηση σε απώλεια της δεδηλωμένης; Όχι μόνος. Βοηθάει σε αυτό και η άποψη Σκέρτσου, ότι οι βουλευτές αυτοί είναι αναλώσιμοι, διότι συνιστούν την παλιά ΝΔ και όχι αυτήν που αρέσει στον Άκη. Ο Θεός να μας φυλάει από τέτοιους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς, που όμως χαίρουν των προνομίων που στέρησαν από τους Έλληνες πολίτες και τους βουλευτές τους.

Η «Αφροδίτη» της Κύπρου και τα νεύρα του Φιντάν

Δεν είναι μόνο οι ήττες στη διεθνή σκηνή (όπως σας έγραφα και χθες) που προκαλούν εκνευρισμό στην Άγκυρα και ωθούν τον Φιντάν σε προκλητικές δηλώσεις για τη συνεργασία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Είναι και η ανάπτυξη του ενεργειακού σχεδιασμού τόσο στη χώρα μας όσο και στην Κύπρο, που η Τουρκία παρακολουθεί ως θεατής, αδύναμη να παρέμβει και βλέποντας τον αμερικανικό παράγοντα να συνεχίζει να κάνει παιχνίδι υπέρ μας. Σήμερα γράφεται μία ακόμη σημαντική σελίδα για το ενεργειακό πρόγραμμα της χώρας μας, με την υπογραφή της σύμβασης γεώτρησης για το Block 2 στο Βορειοδυτικό Ιόνιο, παρουσία της πρέσβειρας των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ. Όμως σπουδαία μαντάτα έρχονται και από την Κύπρο. Η Λευκωσία έκανε χθες ένα αποφασιστικό βήμα για την αξιοποίηση του κοιτάσματος «Αφροδίτη», υπογράφοντας μνημόνιο συναντίληψης με την ισραηλινή NewMed Energy, για τη μεταφορά φυσικού αερίου στην Αίγυπτο. Η διάρκεια της συμφωνίας είναι για 15 χρόνια, με προοπτική πενταετούς επέκτασης. Όπως καταλαβαίνετε, η εξαγωγή αερίου από το κοίτασμα «Αφροδίτη» θα δώσει στην Κύπρο έναν αποφασιστικό ρόλο στην ενεργειακή σκακιέρα της Ανατολικής Μεσογείου. Η ισραηλινή εταιρεία θα αναλάβει τη μεταφορά του στην Αίγυπτο. Να, λοιπόν, ένας ακόμη λόγος εκνευρισμού της Άγκυρας, που βλέπει να γίνονται κινήσεις ενίσχυσης του ενεργειακού «άξονα» με ενεργό ρόλο του Ισραήλ. Η απορία μου είναι, τι λένε για τις εξελίξεις αυτές το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, που ενώ διυλίζουν τον κώνωπα επί παντός επιστητού, παθαίνουν γλωσσοδέτη για τόσο σημαντικές εξελίξεις;

Το προοδευτικό SLAPP του Δουδωνή

Βλέποντας χθες τον γίγαντα της πολιτικής Δουδωνή να επιτίθεται στον φίλο μου τον Βασίλη Χιώτη από τη συχνότητα του OPEN του Ιβάν, προς στιγμήν ανησύχησα ότι η μνήμη μου αρχίζει να αδυνατίζει. Ψάχνοντας, ωστόσο, στη σελίδα του ΠΑΣΟΚ, ανακουφίστηκα (με την καλή έννοια), καθώς ο «ξεχασιάρης» δεν είμαι εγώ, αλλά ο σύντροφος Τάκης. Βλέπετε, αυτό που έψαχνα ήταν η ευαισθησία του ΠΑΣΟΚ για τις περίφημες «αγωγές SLAPP», για τις οποίες στη Χαριλάου Τρικούπη οδύρονται κάθε φορά που κάποιος κυβερνητικός αντιδικεί δικαστικά με δημοσιογράφους. Χθες, λοιπόν, ο σύντροφος Τάκης ανακοίνωσε στους συναγωνιστές Κολοκυθά και Νιφλή ότι θα πάει τον διευθυντή του ΣΚΑΪ στα δικαστήρια, γιατί θεωρεί συκοφαντικά τα όσα ανέφερε ο τελευταίος για τηλεφωνήματά του στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης σχετικά με θέματα των κτηνοτρόφων της Λέσβου. Το παράδοξο, όμως, είναι ότι ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ (και υποψήφιος στη Λέσβο) δεν αρνήθηκε την τηλεφωνική του επικοινωνία με τον πρώην υπουργό Τσιάρα, αλλά ισχυρίστηκε ότι όσα ανέφερε ήταν απολύτως νόμιμα. Ό,τι, δηλαδή, ισχυρίζονται και οι συνάδελφοί του της Νέας Δημοκρατίας, που έχουν κρεμαστεί στα μανταλάκια από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Και ερωτώ: Είναι ή δεν είναι SLAPP η επικείμενη προσφυγή στη Δικαιοσύνη από τον σύντροφο Δουδωνή; Εκτός εάν υπάρχουν προοδευτικές αγωγές SLAPP, που είναι καλές. Γενικά, πάντως, θα συμβούλευα τον διαπρεπή νομικό και πολιτικό Τάκη να ρίξει λίγο τους τόνους. Το να κατηγορεί τον Χιώτη ότι βρίσκεται «σε διατεταγμένη υπηρεσία κατά της πατρίδας του», όσο άκομψο κι αν είναι, εξηγείται από το γεγονός ότι στο νησί είναι αλεξιπτωτιστής – δεν το λέω εγώ, αλλά ο μέχρι πρότινος ανθυποψήφιός του Παρασκευαΐδης. Το να αποκαλεί «κατιμά», «σκουπίδια» και «άχρηστους» τους πολιτικούς του αντιπάλους δεν είναι ιδιαίτερα σοσιαλδημοκρατικό. Αντίθετα, θυμίζει λίγο τα λογύδρια της προέδρου Ζωής – εκτός εάν το ΠΑΣΟΚ έχει αποφασίσει να απευθυνθεί σε αυτά τα κοινά, οπότε πάσο.

Μια γενικότερη παρατήρηση

Συνεχίζω λίγο με αφορμή τον αγαπημένο μου Δουδωνή, για να παρατηρήσω κάτι ευρύτερο για το ΠΑΣΟΚ. Μακριά από εμένα κάθε ισχυρισμός ότι η αντιπολίτευση δεν πρέπει να ελέγχει την κυβέρνηση για σκάνδαλα. Ωστόσο, αυτό που βλέπω εγώ είναι μια μονοθεματική ατζέντα, που απέχει από την πραγματικότητα που βλέπει κάθε πολίτης. Να δώσω δύο πρόχειρα παραδείγματα: Κάθε Πάσχα τα ατυχήματα έκλειναν σπίτια. Φέτος έχουμε λιγότερα ατυχήματα – και γενικά το κράτος φαίνεται να παύει να ανέχεται παραβατικές συμπεριφορές στον δρόμο. Αυτό είναι έργο της κυβέρνησης. Η αξιωματική αντιπολίτευση τι έχει να προτείνει για να πάμε ακόμα καλύτερα; Για το «φρένο» στην πρόσβαση ανηλίκων στα social media, ένα θέμα που επίσης απασχολεί κάθε σπίτι, το ΠΑΣΟΚ τι θέση έχει; Και αν έχει, γιατί από τη Μεγάλη Πέμπτη δεν υπάρχει στο σάιτ του; Γενικά, όπως η κυβέρνηση είναι του προέδρου Κυριάκου, έτσι και η αντιπολίτευση είναι του προέδρου Νίκου. Άμα θέλουν, βάζουν φωτιά και τις καίνε. Ωστόσο, εγώ να θυμίσω ότι ο τελευταίος που προσπάθησε να ρίξει τον Μητσοτάκη με κραυγές και υστερίες αυτήν την περίοδο κάνει rebranding – και ο κραταιός Νικόλας δεν προβλέπω να έχει τέτοια δεύτερη ευκαιρία.

Παραμένει στον ΣΚΑΪ η Κοσιώνη

Από μια καλή (σχετικώς) πηγή πληροφορούμαι ότι ύστερα από προσωπική απόφαση του Γιάννη Αλαφούζου, όλα δείχνουν ότι η Σία Κοσιώνη ανανεώνει τη συνεργασία της με το κανάλι του Φαλήρου. Βλέπετε, εδώ και κάτι μήνες κυκλοφορούσε εντονότατα μια φήμη, σύμφωνα με την οποία η κεντρική παρουσιάστρια του δελτίου ειδήσεων του ΣΚΑΪ είχε αποφασίσει να αποχωρήσει από το κανάλι του Αλαφούζου.

Οι «Σειρήνες» που εξυμνούν το ρωσικό αέριο και οι προειδοποιήσεις Εξάρχου και Παπασταύρου

«Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να “παγώσει” τη σχεδιασμένη απαγόρευση εισαγωγών ρωσικού αερίου, υπό το πρίσμα των νέων δεδομένων που δημιουργεί ο πόλεμος στο Ιράν». Αυτό δήλωσε ο Κλαούντιο Ντεσκάλτσι, διευθύνων σύμβουλος του ιταλικού ομίλου ΕNI. Ο Ντεσκάλτσι, που βρίσκεται στο πηδάλιο της δεύτερης μεγαλύτερης ενεργειακής εταιρείας που εδρεύει στην ΕΕ μετά την Total Energies εδώ και 12 χρόνια, είναι από τα πιο επιδραστικά στελέχη του ενεργειακού κλάδου διεθνώς. Το ότι βγαίνει και αμφισβητεί ανοιχτά την κεντρική επιλογή των Βρυξελλών για μπλόκο στο ρωσικό αέριο στην παρούσα φάση έχει τη σημασία του. Κι αυτό γιατί μέχρι τώρα οι μόνοι αξιωματούχοι που είχαν κινηθεί σε αυτήν τη γραμμή ήταν ο πρωθυπουργός της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίτσο, και ο απερχόμενος Ούγγρος ομόλογός του, Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος όμως αποτελεί παρελθόν από το βράδυ της Κυριακής, με τον διάδοχό του να θέλει να απομακρυνθεί από τη σφαίρα επιρροής του Κρεμλίνου. Καθώς διάβαζα τις δηλώσεις του πολύπειρου Ιταλού μάνατζερ, αναπόφευκτα μου ήρθαν στο μυαλό οι δημόσιες τοποθετήσεις του διευθύνοντος συμβούλου της AKTOR και της Atlantic SEE LNG, Αλέξανδρου Εξάρχου, που έχει επανειλημμένα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τα εμπόδια που συναντά το project του Κάθετου Διαδρόμου φυσικού αερίου (και κατ’ επέκταση το εγχείρημα της υποκατάστασης των εναπομεινασών ποσοτήτων ρωσικού αερίου με αμερικανικό LNG), τα οποία δεν είναι άσχετα με την απροθυμία ισχυρών κύκλων -εντός και εκτός ΕΕ- να εγκαταλείψουν το αέριο, με τον Ντεσκάλτσι να εκπροσωπεί αυτήν ακριβώς τη γραμμή σκέψης. Και ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Σταύρος Παπασταύρου, εξάλλου, έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι ο Κανονισμός της ΕΕ που θεσπίζει το μπλόκο στο ρωσικό αέριο μπορεί να φαίνεται πολύ καλός στα χαρτιά, αλλά το μεγάλο στοίχημα που καλείται να κερδίσει η Ευρώπη είναι η πιστή εφαρμογή του, καθώς αν υπάρχουν «καλοθελητές», τότε σίγουρα θα βρεθούν και «κερκόπορτες», από τις οποίες το ρωσικό αέριο θα βρει τον τρόπο να μπει στο έδαφος της ΕΕ. Να δούμε, λοιπόν, πώς θα εξελιχθεί το θέμα αυτό, αν η πρόοδος που σημειώθηκε πρόσφατα στο «μέτωπο» του Κάθετου Διαδρόμου σε ρυθμιστικό επίπεδο θα έχει συνέχεια και πώς οι Βρυξέλλες θα σηματοδοτήσουν με πειστικό τρόπο ότι εννοούν αυτό που λένε για το στοπ στο ρωσικό αέριο και δεν θα ακούσουν τις «Σειρήνες» που εξυμνούν τα κάλλη του…