Τα όμορφα μοντέλα όμορφα καίγονται
Διαβάζοντας τις χθεσινές διαρροές στον Τύπο περί γερμανικού εκλογικού μοντέλου, δεν σας κρύβω ότι απόρησα αν εκεί στο Μαξίμου όντως πιστεύουν ότι όλα αυτά τα σχέδια επί χάρτου μπορούν να πραγματοποιηθούν. Αγγάρεψα, που λέτε, Κυριακάτικα τον ωτακουστή μου στην πλαϊνή πόρτα του πρωθυπουργικού στρατηγείου να ψάξει και να μου πει. Αφού πέρασε αρκετές ώρες σουλατσάροντας στην Ηρώδου Αττικού, ο άνθρωπός μου επέστρεψε με ένα εμπεριστατωμένο πόρισμα. «Αν όντως ήμασταν μπροστά σε έναν τέτοιο πολιτικό σεισμό», μου είπε, «ο Πίνατ θα είχε σηκώσει τον κόσμο ανάποδα». Όπως μου εξήγησε στη συνέχεια, ο «Κέρβερος τσέπης» του Μαξίμου τις τελευταίες ώρες εμφανίζεται κατά τον προαυλισμό του σχεδόν ράθυμος, κάτι που σίγουρα δεν δείχνει διάθεση για τέτοιου μεγέθους τομές. «Το κομματόσκυλο έχει καταλάβει αυτό που δεν μπορεί να αποδεχτεί ο Σκέρτσος», μου εξήγησε ο πληροφοριοδότης μου, που είναι από τους καλούς που διαθέτω στη φαρέτρα μου. «Ότι οι συζητήσεις για ασυμβίβαστα υπουργών, ανατροπές στις βουλευτικές έδρες και τα τοιαύτα είναι ωραίες για θεωρητικές συζητήσεις – ιδίως όταν η επικαιρότητα είναι τόσο βαριά. Ωστόσο, στην πράξη πρέπει να περάσουν από τους άμεσα ενδιαφερόμενους – και αμεσότερα θιγόμενους, δηλαδή τους βουλευτές και τους υπουργούς», πρόσθεσε. Κάπως έτσι, διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι όλα αυτά τα μεγαλόσχημα όχι απλώς θα μείνουν στα χαρτιά, αλλά και ότι ο πρόεδρος Κυριάκος το ξέρει προτού δώσει το ελεύθερο να κυκλοφορήσουν στα ΜΜΕ τα σχετικά σενάρια. Ενδεχομένως, δε, να συμφώνησε στη διαρροή τους πρωτίστως για να αλλάξει η ατζέντα μετά την παραίτηση Λαζαρίδη και δευτερευόντως για να «καούν».
Το λάθος timing
Σε κάθε περίπτωση, όμως, διαβάζοντας με προσοχή το επίμαχο ρεπορτάζ του «Πρώτου Θέματος», εκείνο που έβγαλα ως συμπέρασμα είναι ότι αν κάτι επιβάλλεται να κάνει το συντομότερο δυνατόν ο πρόεδρος Μητσοτάκης, είναι να μαζέψει τους αμπελοφιλόσοφους του Μαξίμου. Γιατί δεν νομίζω ότι υπάρχει έστω και ένας νοήμων άνθρωπος που να θεωρεί ότι είναι το κατάλληλο timing για να γίνει μπάχαλο (από τα λίγα) η ΚΟ της ΝΔ. Γιατί, εδώ που τα λέμε, ακόμη και να μπορούσε να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές το νέο σύστημα, ο μόνος που πιστεύει ότι είναι ο κατάλληλος χρόνος για να γίνει αυτή η κουβέντα έχω την αίσθηση πως είναι ο Σκέρτσος. Ωστόσο, οφείλω να παραδεχτώ ότι η προηγούμενη «κατάλληλη στιγμή» δεν πήγε και τόσο καλά για τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας. Και αυτή δεν ήταν άλλη από την ψήφιση του νόμου για την ισότητα στον γάμο. Επειδή, λοιπόν, ο πρόεδρος Μητσοτάκης είναι πολιτικό ον, κάτι σαν να μου λέει πως κοντοζυγώνει η μέρα που θα αδειάσει (με την καλή έννοια) τους Σκέρτσους. Κι όταν αναφέρομαι σε άδειασμα, προφανώς και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να πάει ο νους σας στο κακό. Το «άδειασμα» συνδέεται με την προσγείωση στον πολιτικό ρεαλισμό.
Επίσκεψη και στα έργα της Κρήτης από Μητσοτάκη
Στην Κρήτη και συγκεκριμένα στο Ηράκλειο θα βρίσκεται σήμερα ο πρόεδρος Μητσοτάκης, προκειμένου να συμμετάσχει στο προσυνέδριο της ΝΔ, που πραγματοποιείται στη Λεβεντογέννα. Εκτός από τα κομματικά, που είναι τα εύκολα της μέρας, ο αρχηγός Κυριάκος βρήκε την ευκαιρία προκειμένου να ασχοληθεί και με κάνα, δυο, τρία σοβαρά θέματα που απασχολούν το νησί, με πρώτο και καλύτερο αυτό της λειψυδρίας. Όπως έγινε γνωστό, θα προεδρεύσει σύσκεψης, όπου θα συζητηθούν διάφορες προτάσεις που έχουν ετοιμαστεί από την περιφέρεια και τους τοπικούς φορείς. Ως συνηθίζει ο αρχηγός Κυριάκος, δεν αποκλείεται να επισκεφτεί και κάποια από τα εν εξελίξει μεγάλα έργα που πραγματοποιούνται στην Κρήτη. Αν κατάλαβα καλά, θα επισκεφτεί μεταξύ των άλλων το εργοτάξιο του ΒΟΑΚ στα Λινοπεράματα. Το συγκεκριμένο κομμάτι του άξονα έχει στο παρελθόν βρεθεί στο επίκεντρο της κριτικής για την επικινδυνότητά του, με αποτέλεσμα οι παρεμβάσεις να θεωρούνται κρίσιμες για τη μείωση των τροχαίων και την αναβάθμιση των προδιαγραφών του δρόμου.
Στην Κρήτη και ο Δήμας
Αυτοψίες στα έργα του ΒΟΑΚ σε Χανιά, Ρέθυμνο και Ηράκλειο θα πραγματοποιήσει και ο υπουργός Υποδομών, Χρήστος Δήμας, που επίσης θα βρίσκεται στην Κρήτη, με αφορμή το προσυνέδριο της ΝΔ, στο οποίο θα μιλήσει μάλιστα. Η περιοδεία του υπουργού Δήμα, με βάση το σχετικό πρόγραμμα που έπεσε στα καστανοπράσινα μάτια μου, ξεκινάει νωρίς σήμερα το πρωί από το εργοτάξιο της παράκαμψης στα Χανιά, συνεχίζεται με επίσκεψη στο εργοτάξιο της παράκαμψης Ρεθύμνου και ολοκληρώνεται το μεσημέρι, με αυτοψία στην παράκαμψη του Ηρακλείου. Πρόκειται, όπως μου λένε κάτι ντόπιοι, για τρία κομβικά τμήματα του ΒΟΑΚ, που στοχεύουν στην αποσυμφόρηση της κυκλοφορίας γύρω από τα μεγάλα αστικά κέντρα της Κρήτης και στη βελτίωση των χρόνων μετακίνησης.
Η εγκύκλιος (της Παρασκευής) του Λιβάνιου που «μύρισε» εκλογές
Με δεδομένο ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης σε κάθε (σχετική) ευκαιρία ξεκαθαρίζει την πρόθεσή του να εξαντλήσει τον χρόνο και της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας, σπεύδω να αποδώσω την εγκύκλιο που δημοσίευσε στη «Διαύγεια» ο υπουργός Λιβάνιος για τις εκλογές στο γεγονός ότι η κυβέρνηση, παρά τα όσα περί του αντιθέτου κυκλοφορούν, εξακολουθεί και λειτουργεί σαν καλοκουρδισμένο ρολόι. Αν δεν πίστευα στη θεσμική αφοσίωση του αρχηγού Κυριάκου, διαβάζοντας την επίμαχη απόφαση του αρμόδιου (και για τις εκλογές) υπουργού, θα θεωρούσα ότι είχε πατηθεί το εκλογικό μπουτόν. Επειδή, όμως, το συγκεκριμένο θέμα έχει πλέον κλείσει, θα αρκεστώ να σας μεταφέρω τι αναφέρουν οι δύο εγκύκλιοι που δημοσιεύθηκαν από το υπουργείο Εσωτερικών, οι οποίες αφορούν διαδικαστικής φύσεως ζητήματα όσον αφορά τους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους των Ελλήνων του εξωτερικού, τον τρόπο εγγραφής, συμμετοχής στη διαδικασία της ψηφοφορίας, καθώς και τεχνικά ζητήματα, όπως είναι τα χαρακτηριστικά των ψηφοδελτίων κ.ο.κ. Να σας πω, μάλιστα, ότι από την ανάγνωση των εγκυκλίων ξεχώρισα και μια ουσιώδη αλλαγή σε σχέση με το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο, που αφορά την προθεσμία που έχουν οι Έλληνες του εξωτερικού να εγγραφούν στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους. Και ενώ με τον Ν.4648/2019 προβλεπόταν προθεσμία 12 ημερών πριν από την προκήρυξη των εκλογών για την εγγραφή αλλά και για αλλαγές στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, με το άρθρο 19 Ν.5285/2026, η προθεσμία αυτή άλλαξε σε δύο μέρες μετά την προκήρυξη των εκλογών. Για να σας το κάνω πιο λιανά, οι Έλληνες του εξωτερικού, που έχουν το δικαίωμα και επιθυμούν να συμμετάσχουν και να ψηφίσουν στις εθνικές εκλογές, θα πρέπει να καταθέσουν τα δικαιολογητικά μέχρι και δύο μέρες μετά την προκήρυξη των εκλογών. Για να μη γράφω μόνο τα άσχημα, οφείλω ενώπιον Θεού και αναγνωστών να συγχαρώ τον υπουργό Λιβάνιο για το γεγονός ότι ακόμη και για τα διαδικαστικά θέματα των εκλογών του ’27, φροντίζει από την άνοιξη του ’26.
Δείτε ΕΔΩ και ΕΔΩ τις εγκυκλίους
Η απόφαση για τον Μακάριο
Μια και τελείωσε, όπως τελείωσε, το θέμα Λαζαρίδη, να σας πω ότι για το Μαξίμου η όλη ιστορία είχε «κλείσει» μετά τα όσα υποστήριξε στη συνέντευξη στο Open ο μόλις δεκαπέντε ημερών υφυπουργός Μακάριος. Ο πρόεδρος Μητσοτάκης είναι αλήθεια ότι, διαβάζοντας την ανακοίνωση του βουλευτή του, πριν από τη συζήτηση της Πέμπτης στη Βουλή, θεωρούσε ότι κάπου στο τέλος θα έκανε το αυτονόητο και θα παραιτούνταν. Όταν δεν το έκανε, επί της ουσίας πέταξε το γάντι στον αρχηγό Κυριάκο, ο οποίος και ζήτησε από τον Λαζαρίδη να τον διευκολύνει. Πάντως, με αυτά και κάτι άλλα, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ακόμη και στα δύσκολα ο πρωθυπουργός στο τέλος λαμβάνει τις σωστές αποφάσεις. Σε αντίθεση με τους άλλους του πολιτικού συστήματος, που απλώς γυρίζουν γύρω από τους εαυτούς τους.
Η μεγάλη (των δημοσκοπήσεων) εβδομάδα
Μπορεί προσφάτως να βιώσαμε τα Πάθη και την Ανάσταση του Θεανθρώπου, ωστόσο, ακούγοντας πολλά και ενδιαφέροντα τις τελευταίες ώρες, σαν να πιστεύω ότι η εβδομάδα που ξεκινά από σήμερα κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως η «Μεγάλη των Δημοσκοπήσεων», δεδομένου ότι θα δούμε δυο, τρεις μετα-πασχαλινές δημοσκοπήσεις. Όπως και να το κάνουμε, θα τις περιμένουμε με ζωηρό ενδιαφέρον, δεδομένου ότι το τελευταίο δεκαπενθήμερο έχουμε ζήσει πολλά και ενδιαφέροντα, που προφανώς και θα επηρεάζουν και τους δημοσκοπικούς δείκτες.
Ανακοινώνει η Καρυστιανού
Από κάτι περίεργες πηγές, γιατί οφείλω να ομολογήσω ότι δεν έχω βρει κανονικό άνθρωπο που να μιλά με την Καρυστιανού (συμπεριλαμβάνω σε αυτούς τους… αντικανονικούς και κάτι καλόγερους που συνάντησα στο Άγιον Όρος), μαθαίνω ότι η αρχηγός ετοιμάζεται (ακόμη και μέσα στην εβδομάδα) να ανακοινώσει την ίδρυση του νέου πολιτικού φορέα. Του δικού της κόμματος, αν το θέλετε πιο λιανά, το οποίο γεννιέται κάπως σαν τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που αποστέλλονται στη Βουλή σε δόσεις. Με αυτά και με κάτι άλλα, αρχίζω να πιστεύω ότι υπάρχει ένα αόρατο σύστημα (ανταγωνιστικό σε αυτό που μας ψεκάζει), το οποίο επιβάλλει στον κόσμο το μαρτύριο της σταγόνας.
Στους Δελφούς η Κοβέσι
Δεν μπορώ παρά να βγάλω το καπέλο που δεν φοράω στον Συμεών Τσομώκο του Φόρουμ των Δελφών, για το γεγονός ότι κατάφερε να «στήσει» (μεταξύ των άλλων) πάνελ με συμμετέχουσα την Ευρωπαία εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι. Σύμφωνα με το επίσημο πρόγραμμα του Συνέδριου, η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα έχει μια κουβέντα την ερχόμενη Πέμπτη με τον πολύπειρο δημοσιογράφο Παύλο Τσίμα. Ακολούθως (αφού δηλαδή τελειώσει την επίμαχη κουβέντα), κάπου πήρε το αυτί μου ότι σκοπεύει να παραχωρήσει συνέντευξη Τύπου, που, όπως και να το κάνουμε, θα έχει ζωηρό ενδιαφέρον, μετά και τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αποστολή της δεύτερης δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ στη Βουλή.
Η ανάρτηση του Άδωνι για τους εισαγγελείς
Με αφορμή την παρουσία Κοβέσι, σπεύδω να σας παραπέμψω στη μακροσκελή ανάρτηση που έκανε στο Facebook ο υπουργός Άδωνις, στην οποία, αν κατάλαβα καλά, θέλησε να απαντήσει (με ορθολογικό, οφείλω να παραδεχτώ, τρόπο) στα διάφορα πεσίματα που του έγιναν από στελέχη της αντιπολίτευσης, μετά τα όσα είπε για την εισαγγελέα Παπανδρέου στο ραδιόφωνο των ομόσταβλων «Παραπολιτικών» ο υπουργός Υγείας. Αν κατάλαβα καλά, γιατί από αυτά δεν σκαμπάζω και τόσο, ο Άδωνις, αφού ξεκαθάρισε ότι είναι κάτι σαν υποχρέωση των υπουργών να επισημάνουν και τα κακώς κείμενα σε σχέση με τη λειτουργία της Δικαιοσύνης, άφησε ανοιχτό ακόμη και το παράθυρο της κατάργησης του θεσμού. Άλλωστε, όπως έγραψε, η Ελλάδα δεν είναι η μόνη χώρα στην οποία ξεκίνησαν κάπως στραβά οι Ευρωπαίοι εισαγγελείς. Κι όταν γράφει «στραβά» ο Άδωνις, προφανώς και εστιάζει στην πρόσφατη δικογραφία, η οποία στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο σε κάτι τηλεφωνικές συνομιλίες, οι οποίες μάλιστα έχουν αδιάφορη ποινική αξιολόγηση.
Καταψηφίζει ο υπουργός Υγείας
Με δεδομένο ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν σκοπεύει να επιβάλει κομματική πειθαρχία στην ψηφοφορία που θα πραγματοποιηθεί στην ολομέλεια της Βουλής για τις άρσεις της ασυλίας των εμπλεκόμενων στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ βουλευτών, εκτός από τον Δένδια και τον Βορίδη, στη λίστα των κυβερνητικών που δεν σκοπεύουν να υπερψηφίσουν εντάσσεται και ο υπουργός Άδωνις. Εδώ που τα λέμε, δεν με εκπλήσσει η απόφαση του υπουργού Υγείας, δεδομένης της στάσης που κράτησε από την πρώτη μέρα που ξέσπασε το θέμα.
Επιμένει και ο Βορίδης
Συνομιλούσα προχθές με τον υπουργό (προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, πρώην) Βορίδη και, αν κατάλαβα καλά, επιμένει στη «γραμμή» της καταψήφισης των άρσεων ασυλίας. Μάλιστα, ενδεχομένως να είναι και ο μόνος που συνοδεύει την απόφασή του αυτήν και με μια νομική τεκμηρίωση, από αυτές που είναι κομματάκι δύσκολο ακόμη και να κάνει ανάγνωση ο υπουργός Σκέρτσος. Σύμφωνα με τον Μάκη (όπου Μάκης, προσθέστε το Βορίδης), από τη στιγμή που γίνεται παραδοχή ότι δεν υπάρχουν επίδικα στοιχεία στη δικογραφία, αποτελεί κάτι σαν παραλογισμό το να τσουβαλιάσει κάποιος έντεκα βουλευτές και να τους στείλει στο δικαστήριο, μόνο και μόνο για να μη χαλάσει το χατίρι της Ευρωπαίας εισαγγελέως.
Σε διαβούλευση το νομοσχέδιο για τα περιφερειακά κανάλια
Κατά τις ημέρες του Πάσχα η θεία μου από τα Χανιά μού μετέφερε ότι ένα από τα θέματα που συζητούσε με φίλους της τοπικούς καναλάρχες (έχει τέτοιους, αφού τους γνώρισε στου Γαβριλάκη, δεδομένου ότι οι περισσότεροι είναι της ηλικίας της, άρα μπαινοβγαίνουν πιο συχνά στην κλινική απ’ ό,τι στα κανάλια τους) ήταν το επικείμενο νομοσχέδιο του εκπροσώπου (και υφυπουργού) Μαρινάκη για τα περιφερειακά κανάλια. «Όλοι οι νοικοκυρεμένοι σταθμοί το αναμένουνε», ήταν η σύνοψη του ρεπορτάζ της 86χρονης Χανιώτισσας. Καθώς, λοιπόν, γνωρίζω κι εγώ κάμποσους «νοικοκυραίους» (όχι με την εύκολη πολιτική, αλλά με τη δύσκολη οικονομική έννοια) καναλάρχες, τους ενημερώνω ότι από σήμερα η αναμονή τους λαμβάνει τέλος, μια και μαθαίνω ότι το πολυαναμενόμενο νομοσχέδιο θα «ανέβει» προς διαβούλευση, ώστε να πάρει τον δρόμο του για τη Βουλή. Ωστόσο, η αναμονή δεν τελειώνει μόνο για τους έντιμους ιδιοκτήτες περιφερειακών τηλεοπτικών σταθμών, αλλά πρωτίστως για τους εργαζόμενους σε αυτά. Και αυτό διότι εδώ και πάνω από δύο δεκαετίες η λειτουργία των περιφερειακών καναλιών της Αττικής, αλλά και της επαρχίας, ήταν ένα από τα συντομότερα, αλλά και μεγαλύτερα ανέκδοτα στον χώρο των media. Και προσέξτε, μιλάμε για όλα τα κανάλια, πέρα από τα γνωστά έξι «πανελλαδικής εμβέλειας». Έτσι, από το 2002 μέχρι σήμερα, οπότε και ξεκίνησαν να λειτουργούν με καθεστώς προσωρινής λειτουργίας, στο τέλος κάθε χρόνου ο εκάστοτε υφυπουργός Τύπου ανανέωνε τις προσωρινές άδειες λειτουργίας. Γινόταν κάποιος έλεγχος; Πληρώνονταν χωρίς προβλήματα οι δημοσιογράφοι και οι εργαζόμενοι; Υπήρχαν καταγγελίες; Απασχολούσαν έναν ελάχιστο αριθμό εργαζομένων; Θα σας πω εγώ: Δεν γινόταν τίποτε από όλα αυτά.
Αλλάζουν όλα (προς το καλύτερο) στα περιφερειακά κανάλια
Ρωτώντας (κυρίως) δεξιά και (λιγότερο) αριστερά, έμαθα κάποια πράγματα για τον νέο νόμο του υφυπουργού Μαρινάκη. Αν έπρεπε να το πω σε έναν τίτλο, θα έλεγα ότι «κόβει τον βήχα» σε κάτι τηλεπειρατές, που βάφτιζαν κανάλια κάτι τσαντίρια, πουλώντας άποψη στις τοπικές κοινωνίες, υπηρεσίες σε κάθε απατεώνα και εκβιασμούς σε όσους ήθελαν να είναι σοβαροί στη δουλειά τους. Κυρίως, όμως, ο ψηλός της κυβέρνησης έρχεται να δώσει φωνή σε δημοσιογράφους και εργαζομένους, οι οποίοι πλέον αποκτούν διαπραγματευτική δύναμη απέναντι σε διάφορους «πονηρούς». Και, τέλος, προσφέρει στους τηλεθεατές ποιοτικό προϊόν, αφού πλέον όλοι οι σταθμοί θα εκπέμπουν σε HD (όπως λέμε στα Φαλάσαρνα την υψηλή ευκρίνεια). Με απλά λόγια, όσο η αντιπολίτευση πουλάει θεωρία για ελευθερία του Τύπου, επί ημερών Μαρινάκη η κυβέρνηση Μητσοτάκη απαντά με πολιτικές. Γιατί μην ξεχνάμε ότι έχουν προηγηθεί (και εφαρμόζονται) μια σειρά νομοθετικών πρωτοβουλιών για τα ΜΜΕ, από τα μητρώα εφημερίδων και sites (που έβαλαν τάξη στην αναρχία της κρατικής διαφήμισης όπου εκατομμύρια ευρώ πήγαιναν κάθε χρόνο σε ποινικούς) μέχρι την ενίσχυση της ΕΡΤ, στέλνοντας το μήνυμα στα σοβαρά μαγαζιά ότι υπάρχει ελπίδα και ότι οι νομοταγείς δεν είμαστε… μακάκες.
! Υπάρχει και μια (παρα)πολιτική συνέπεια του νέου νόμου Μαρινάκη: Ότι καταργείται πλέον στην πράξη ο αλήστου μνήμης νόμος του Νίκου 13-0 Παππά, με το χιλιοτραγουδισμένο Ινστιτούτο της Φλωρεντίας. Πλέον θα είναι το ΕΣΡ και όχι το εκάστοτε «μαγαζί» του Μαξίμου που θα αδειοδοτεί τους καθαρούς και συνεπείς και όχι αυτούς που καταβάλλουν (άμεσα ή έμμεσα) τα περισσότερα.
Οι προοδευτικές ευαισθησίες
Όσοι είχαμε την «τύχη» να ζήσουμε όλες τις κορυφώσεις της πολιτικής τοξικότητας τα τελευταία 16 χρόνια, σίγουρα θυμόμαστε τον προοδευτικό χώρο να δικαιολογεί οποιαδήποτε κατηγορία κατά των συστημικών κομμάτων. Μη μείνετε μόνο στις πρόσφατες κατηγορίες της Κωνσταντοπούλου περί «κόμματος δολοφόνων» ή τον χαρακτηρισμό «κυβέρνηση βιαστών», που χρησιμοποίησε το 2022 ο ΣΥΡΙΖΑ (με τα γνωστά αποτελέσματα). Θυμηθείτε τι λεγόταν για τον θάνατο των παιδιών με το μαγκάλι, με την αυτοκτονία πολίτη στο Σύνταγμα, ακόμα και τους περίφημους «νεκρούς της ΕΡΤ». Κοινή συνισταμένη σε όλες αυτές τις περιπτώσεις ήταν ότι οι «ανάλγητοι» πολιτικοί κατονομάζονταν ως ηθικοί αυτουργοί αυτών των τραγικών περιστατικών, επειδή με τις πολιτικές τους οδήγησαν ανθρώπους σε σφάλματα ή στο απονενοημένο. Κάθε τραγωδία είχε πολιτική υπογραφή και όποιος τολμούσε να πει το αντίθετο αμέσως κατατασσόταν στους «προδότες», στους «εχθρούς του λαού». Κοιτάξτε, όμως, να δείτε ένα παράδοξο: Με το που ο πρωθυπουργός συσχέτισε την περασμένη Πέμπτη την πίεση του Γιώργου Μυλωνάκη με συγκεκριμένες, απολύτως αβάσιμες κατηγορίες εις βάρος του, όλοι αυτοί οι προοδευτικοί συμπολίτες μας εξανέστησαν ότι δήθεν ο πρόεδρος Μητσοτάκης εργαλειοποιεί την περιπέτεια του συνεργάτη του για πολιτικό όφελος. Βέβαια, την ίδια άποψη με τον αρχηγό Κυριάκο είχε και η Τίνα Μεσσαροπούλου, που αναδημοσίευσε την πρωθυπουργική ομιλία. Εδώ, λοιπόν, μάλλον η οικογένεια του Μυλωνάκη δεν έχει τα ίδια δικαιώματα με τις οικογένειες των άλλων θυμάτων, που οι προοδευτικοί δημοσιολογούντες μας έλεγαν τόσο καιρό ότι έχουν αναφαίρετο δικαίωμα να λένε ό,τι θέλουν, χωρίς κανένα όριο. Προφανώς, επειδή ο Γιώργος και η Τίνα δεν είναι αρκετά προοδευτικοί για τα μέτρα τους. Επειδή 16 χρόνια τώρα κάποιοι έχουμε πάθει και έχουμε μάθει, το γράφω για όλους τους καλοπροαίρετους – αν έχει απομείνει κανείς σε αυτήν τη χώρα: Φιλότιμο και πνευματική εντιμότητα από τον προοδευτικό χώρο μην περιμένετε να δείτε. Αν με ρωτάτε, λοιπόν, η μόνη κριτική στον πρωθυπουργό είναι ότι τους είπε πολύ λίγα την περασμένη Πέμπτη.
In Spain ο Νίκος, in pain η αίσθηση του χιούμορ
Βλέποντας το βίντεο του προέδρου Ανδρουλάκη από τη συμμετοχή του στο σοσιαλιστικό φόρουμ του Πέδρο Σάντσεθ, αρχικά νόμιζα ότι το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε να στηρίξει την κυβερνητική στρατηγική κατά του εθισμού των ανηλίκων στα social media. Γιατί η αλήθεια είναι ότι το λογοπαίγνιο «-are you in pain? – no I’m in Spain» μόνο ως αποτρεπτικός παράγοντας για να μπει κάποιος στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να θεωρηθεί. Αφήνω, όμως, κατά μέρος το χιούμορ του κραταιού Νικόλα (αν και αρκετοί έχουν αρχίσει να νοσταλγούν την παλιά «βαριά κι ασήκωτη» ψηφιακή του παρουσία), γιατί μπαίνω στον πειρασμό να σχολιάσω κάτι άλλο. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήγε στη Βαρκελώνη για να βγάλει μια σέλφι με το νέο είδωλο των απανταχού σοσιαλιστών, Σάντσεθ, και να τραβήξει μισή ντουζίνα πλάνα με χαιρετούρες; Γιατί απ’ όλη την παρουσία του προέδρου Ανδρουλάκη στην πόλη του Καλατράβα δεν είδαμε τίποτε άλλο, ούτε ομιλία ούτε κάποια συνάντηση με συγκεκριμένη ατζέντα. Και πραγματικά αναρωτιέμαι, σε μια εποχή που η διεθνής παρουσία των ηγετών κερδίζει διαρκώς έδαφος, έτσι σκοπεύει ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ να συγκριθεί με τον Μητσοτάκη του Κογκρέσου και των Συνόδων της ΕΕ; Γιατί ναι μεν οι πολίτες ψηφίζουν πρώτα για την καθημερινότητά τους, αλλά πλέον είμαστε αρκετά ώριμοι για να καταλαβαίνουμε ότι αυτή (η καθημερινότητα) περνά και μέσα από το ανάστημα των πολιτικών μας σε διεθνές επίπεδο.
! Αν ισχύει αυτό που διακινούν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι δηλαδή ο πρόεδρος Ανδρουλάκης δεν συμφώνησε σε πρόταση μομφής την προηγούμενη Πέμπτη για να μη μείνει για τρεις μέρες στην Αθήνα και χάσει τη… σέλφι με τον πρόεδρο Πέδρο, τότε τα πράγματα είναι χειρότερα απ’ όσο νομίζαμε για τις προτεραιότητες του ΠΑΣΟΚ.
Το νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ και η διαχείριση των περιοχών Natura 2000
Όπως μαθαίνω από τη συναγωνίστρια Λαλέλα, τον δρόμο για τη Βουλή παίρνει σήμερα (ώρα του καλή) το σχέδιο νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος που επιχειρεί, αν κατάλαβα καλά, γιατί και από αυτά δεν σκαμπάζω, να βάλει τάξη σε ζητήματα που για δεκαετίες έμεναν άλυτα και σχετίζονται με την άναρχη δόμηση και τη διαχείριση των περιοχών Natura 2000. Στο χωριό μου αυτό το λένε και κάτι σαν «καρκίνωμα». Μετά την ολοκλήρωση, λοιπόν, της δημόσιας διαβούλευσης, οι διατάξεις, όπως μου επισήμανε η συνάδελφος, μπαίνουν στην τελική ευθεία, με στόχο να δώσουν λύσεις εκεί όπου μέχρι σήμερα κυριαρχούσαν η αβεβαιότητα και η αναρχία. Η βασική φιλοσοφία του νομοσχεδίου είναι ο εξορθολογισμός των χρήσεων γης με βάση την πραγματικότητα. Γιατί η πραγματικότητα είναι μία (πάντα είναι μία, ακόμη κι όταν διαψεύδεις στη σύζυγο τις φήμες για την γκόμενα), καθώς χιλιάδες οικισμοί και κρίσιμες υποδομές βρίσκονται ήδη εντός προστατευόμενων περιοχών. Και αυτό δεν είναι θεωρία, σύμφωνα με τους γνωρίζοντες, αλλά η καθημερινότητα σε πόλεις και νησιά σε όλη τη χώρα, από τα Ιωάννινα και την Καστοριά έως το Ναύπλιο, τη Σκόπελο, τη Χάλκη και τη Νίσυρο, που εδώ και χρόνια βρίσκονται εγκλωβισμένα σε ένα ασαφές και αντιφατικό πλαίσιο. Μάλιστα, από προσωπική εμπειρία σπεύδω να σημειώσω ότι έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι πολίτες των συγκεκριμένων νησιών αισθάνονταν -και δίκαια- σαν πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Σχεδόν το 28% της επικράτειας και περισσότεροι από 2.000 οικισμοί, με πάνω από 450.000 κατοίκους, εντάσσονται στο δίκτυο Natura 2000. Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα, η απάντηση δεν μπορεί να είναι οριζόντιες απαγορεύσεις. Η απάντηση είναι κανόνες. Με στοχευμένες παρεμβάσεις, επιστημονικά κριτήρια και αυστηρές δικλίδες προστασίας, επιχειρείται μια ισορροπία ανάμεσα στην προστασία του περιβάλλοντος και την ανάγκη για ανάπτυξη και ασφάλεια δικαίου. Γιατί στο τέλος της ημέρας, το πραγματικό δίλημμα δεν είναι «προστασία ή ανάπτυξη». Είναι αν θα συνεχίσουμε με το χάος ή αν θα περάσουμε, επιτέλους, σε μια οργανωμένη, σύγχρονη και δίκαιη πολεοδομική τάξη. Το ΥΠΕΝ οργανώνει τον χώρο στις περιοχές αυτές και τολμά να ρυθμίσει κάτι που για χρόνια παρέμενε άναρχο.
