Άνοιγμα (από τα λίγα) Κυριάκου σε Καραμανλή
Ξεκινώντας να διαβάσω (αφού δεν είχα την ευκαιρία να την ακούσω) την ομιλία Μητσοτάκη στο εξωτικό Αιγάλεω , με το «καλημέρα», έμεινα με ανοικτό το στόμα (με την καλή πάντα έννοια) βλέποντας τον πρωθυπουργό να επιλέγει ως πρόλογο μια αναφορά στον πρόεδρο Καραμανλή της Ραφήνας. Ο αρχηγός Κυριάκος θυμήθηκε ότι το 2003 με την ιδιότητα του ολόφρεσκου υποψηφίου βουλευτή, είχε κάνει την παρθενική του εμφάνιση σε μια ομιλία του τότε αρχηγού (και για πάντα στην καρδιές μας) Κώστα Καραμανλή. Αντιλαμβάνεστε ότι η επιλογή Μητσοτάκη να ξεκινήσει τις αναφορές στον ανιψιό του ιδρυτή της παράταξης , αποτελεί στρατηγική επιλογή, που στόχο έχει να οδηγήσει αργά ή γρήγορα σε ένα ραντεβού (άντε κάποιο γεύμα ή δείπνο) με τον καλύτερο της φαμίλιας των Καραμανλήδων. Πάντως πλέον γίνεται σαφές ότι ο αρχηγός της ΝΔ, ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση σε σχέση με το πώς αντιμετωπίζει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς στο δρόμο προς τις κάλπες.
Η μάχη της ακρίβειας και ο Μητσοτάκης
Πριν από κάμποσες μέρες σας έγραφα για τις εισηγήσεις που δέχεται ο πρόεδρος Μητσοτάκης, να ζητήσει από τους σουπερμαρκετάδες να βάλουν πλάτη στη μάχη κατά της ακρίβειας. Επί της ουσίας προαναγγείλαμε με κάπως δικά μας λόγια, αυτό που έγινε κατά την διάρκεια της χθεσινής ημέρας, το οποίο είχε ενοχλήσει, όταν τον γράφαμε τον υπουργό ακρίβειας ή κατά της ακρίβειας (διαλέγεται και παίρνεται) Τάκη Θεοδωρικάκο. Δεν ξέρω γιατί έπρεπε να εμφανιστεί αυτοπροσώπως ο πρωθυπουργός για να δεσμεύσει όλους αυτούς που ασχολούνται με την αγορά για να πράξουν το προφανές. Ούτε μπορώ να καταλάβω ως πότε θα χρειάζεται να κάνει ο Μητσοτάκης, τον πρωθυπουργό των υπουργών του, βγάζοντας κάθε φορά που προκύπτει θέμα τα κάστανα από τη φωτιά.
Ο Μασούτης και οι «διπλανές» εταιρείες
Με αφορμή λοιπόν τη συνάντηση του προέδρου Μητσοτάκη με το νέο πρόεδρο των σουπερμαρκετάδων, Γιάννη Μασούτη, δεν ξέρω πως πέρασε από το κουρασμένο από την ζέστη μυαλό μου, ότι η κυβέρνηση, αντί να κάθεται και να παρακαλάει του ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ , να πράξουν το αυτονόητο, θα έπρεπε να τους ξεμπροστιάσει στα μάτια του κόσμου (τους). Για παράδειγμα, δεν σας κρύβω ότι θα με ενθουσίαζε η ιδέα, να έβλεπα του κυβερνώντες να αποκαλύπτουν τις «διπλανές» εταιρείες των σουπερμαρκετάδων, αυτές που θησαυρίζουν και για τις οποίες έχει πρωτογενή άποψη και ο πρόεδρος Μασούτης. Αναφέρομαι σε αυτές που κάνουν από real estate και που νοικιάζουν τα καταστήματα, στις άλλες εταιρείες που δεν τα πηγαίνουν και τόσο καλά σε επίπεδο κερδών. Αντί λοιπόν να τους ξεμπροστιάσουν (τους σουπερμαρκετάδες) τους παρακαλούν αν έχουν την ευγενική καλοσύνη να μην κερδοσκοπούν.
Αυτονομημένη Μεσσηνία
Σας έγραφα χθες για την επίσκεψη των κυβερνητικών το απόγευμα της Κυριακής στην Καλαμάτα. Από τα λίγα που κατάφερα να μάθω, οι Κεραμέως και ο Κυρανάκης, πέρασαν ένα από τα πιο δύσκολα καλοκαιρινά απογεύματά τους. Και η δυσκολία έχει να κάνει με το γεγονός ότι οι Μεσσήνιοι, δυσκολεύονται να χωνέψουν ότι ο άνθρωπός τους (αυτός ο καλός κύριος) βρίσκεται εδώ και καιρό (ξανά) εκτός Ν.Δ. Τόσο ο γαλάζιος γραμματέας, όσο και οι υπουργοί που τόλμησαν (γιατί περί τόλμης πρόκειται) να επισκεφτούν την Καλαμάτα, μαθαίνω ότι εισέπραξαν ένα κλίμα, από αυτά που προδικάζουν ένα κακό εκλογικό αποτέλεσμα. Για ν ακριβολογώ οι αξιωματούχοι τους κυβερνώντος κόμματος, σχεδόν σοκαρίστηκαν από την αντίδραση του κόσμου, υπέρ του Σαμαρά. Μάλιστα, το κλίμα είναι μαζικό, γεγονός που καταδεικνύει κάτι πολύ δύσκολο για τη Ν.Δ. στην Πελοπόννησο.
Σε εξέλιξη οι συζητήσεις Σαμαρά – Λατινοπούλου
Εκτός όμως από τα παραπάνω που έχουν να κάνουν με το κλίμα που ακόμη δεν το έχει φάει ο γάιδαρος, από μια συμπαθητική πηγή, από αυτές που σπάνια με ρίχνουν στα βράχια, πληροφορήθηκα ότι εσχάτως αναθερμάνθηκαν οι παρασκηνιακές συζητήσεις μεταξύ Σαμαρά και Λατινοπούλου. Για όσους το έχετε παραβλέψει, ο πρόεδρος της καρδιάς μας, από την πρώτη στιγμή που αποφάσισε να κάνει κακό στη Ν.Δ. και τον Μητσοτάκη, έσπευσε να ενισχύσει το αφήγημά του, κάνοντας πρόταση συνεργασίας στην εν Ελλάδι εκπρόσωπο της «Φωνής Λογικής» Αφροδίτη (Τίτη) Λατινοπούλου. Και ενώ η τελευταία είχε απορρίψει κάθε τέτοια πρόταση – πρόσκληση, κάτι μου λέει, ότι εσχάτως έχει αρχίσει να κάνει δεύτερες σκέψεις. Ως λογική γυναίκα, κάθισε και σκέφτηκε, ότι μαζί με τον αρχηγό Αντώνη, μπορούν να κάνουν την έκπληξη της Μεταπολίτευσης, πλησιάζοντας την εκλογική δύναμη της Καρυστιανού και του Βελόπουλου.
Η στρατηγική «φεύγα»
Όσοι με διαβάζετε, γνωρίζετε ότι προσπαθώ φιλότιμα ακόμα και στο απόλυτο παράλογο να βρίσκω μια χαραμάδα λογικής εξήγησης. Στην περίπτωση του Βασίλη Φεύγα, το πιο λογικό που μπορώ να εικάσω είναι ότι ο καλός επικοινωνιολόγος είδε τον πρωθυπουργό στη Νέα Σμύρνη να παίζει το… ομώνυμο παιχνίδι στο τάβλι και θεώρησε ότι ήρθε η ώρα του να τοποθετηθεί. Και πάλι, όμως, οι προτάσεις του γραμματέα στρατηγικού σχεδιασμού δεν βγάζουν κανένα, μα κανένα νόημα. Τι προτείνει, δηλαδή, ο σύντροφος Φεύγας; Ή ΝΔ να πάρει πίσω τον νόμο για τα ομόφυλα ζευγάρια και ταυτόχρονα να πάρει πίσω στις τάξεις της τον Αντώνη Σαμαρά. Χωρίς να έχω το πολιτικό αισθητήριο του Φεύγα, θεωρώ λιγότερο ατιμωτικό και περισσότερο επικερδές να παραδώσει ο αρχηγός Κυριάκος απευθείας το Μαξίμου στον Χρύσανθο Λαζαρίδη, παρά να ακολουθήσει τη συμβουλή του συνεργάτη του. Γιατί πολύ απλά το μόνο που θα πετύχει η ΝΔ με αυτή την (ο Θεός να την κάνει) στρατηγική είναι να δικαιώσει πλήρως όλους τους εκ δεξιών επικριτές της και, ταυτόχρονα, να τους δώσει την ευκαιρία να την κεράσουν μια μεγαλοπρεπέστατη… χυλόπιτα. Γιατί, βλέπετε, κανένας δικαιωμένος δεν θα καταδεχόταν να (επανα)συνταχθεί κάτω από έναν αρχηγό που έχει ομολογήσει ένα τόσο βαρύ (στο μυαλό τους) λάθος. Και τα κακά μαντάτα για τη ΝΔ δεν θα σταματούσαν εδώ, αφού τυχόν εφαρμογή της στρατηγικής Φεύγα θα αποξένωνε την κυβερνητική παράταξη από τους κεντρώους ψηφοφόρους, στους οποίους ο Μητσοτάκης εξακολουθεί να κυριαρχεί. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, η στρατηγική Φεύγα είναι περισσότερο… στρατηγική «φεύγα». Γι’ αυτό μην έχετε καμία αμφιβολία ότι από… «φεύγα» το μόνο που μπορεί να εφαρμόσει ο πρόεδρος Κυριάκος μέχρι τις εκλογές είναι να ξαναπαίξει καμιά παρτίδα τάβλι.
Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα
Όπως ήταν αναμενόμενο, η στρατηγική «φεύγα» προκάλεσε την έκρηξη της θείας μου από τα Χανιά. «Εκουζουλάθηκε μωρέ και έπεμψε γράμμα στον ντελικανή μου;», ήταν η πρώτη της αντίδραση. Ωστόσο, δεν έμεινε εκεί, αλλά συνέχισε ακάθεκτη, περνώντας στο διαχρονικά αγαπημένο της θέμα: «Και τι επιστολές κι αηδίες στα χρόνια των κουμπιούτερ; Σαν τον κακορίζικο τον μπάρμπα σου, που έπεμπε ραβασάκια στις αγαπητικές του». Πριν προλάβει, όμως, να αποσώσει τον σχολιασμό της, ο σύντροφος Φεύγας κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) να κάνει τα πράγματα ακόμα χειρότερα. Βλέπετε, μιλώντας στα ομόσταυλα Παραπολιτικά και στους συναγωνιστές Σκουρή και Ξενάκη, ο γνωστός επικοινωνιολόγος διευκρίνισε ότι «οι δικές μου προτάσεις αφορούν τη στρατηγική για τη νίκη». Και, σαν να μην έφτανε αυτό, έσπευσε να συμπληρώσει πως «η δημόσια τοποθέτηση όσον αφορά την επιστολή έχει και μια άλλη εξήγηση, υπάρχει αρκετός κόσμος στη ΝΔ οι οποίοι είναι δυσαρεστημένοι και αισθάνονται απομακρυσμένοι εξαιτίας αυτών των πολιτικών, και είναι ένα μήνυμα προς όλους αυτούς ότι η λύση δεν είναι να καταψηφίσουμε τη ΝΔ στις εκλογές, η λύση είναι να είμαστε μέσα στη ΝΔ και να στηρίξουμε τέτοιου είδους προτάσεις ώστε να υπάρξει θετική αλλαγή στο μέλλον». Σκεφτείτε τώρα κάθε στέλεχος της ΝΔ να βγαίνει και να λέει το μακρύ του και το κοντό του για κάθε ζήτημα στο οποίο διαφωνεί με την πολιτική της κυβέρνησης. Αυτό δεν θα είναι κόμμα, group therapy θα είναι.
Η πυροσβεστική παρέμβαση Μαρινάκη
Αν και στοίχημα δεν παίζω, χθες το πρωί σκέφτηκα να έχω μια άνεση παραπάνω στις διακοπές μου, ποντάροντας στο ότι στο χθεσινό briefing ο κυβερνητικός εκπρόσωπος θα έσπευδε να αδειάσει μεγαλοπρεπώς τον σύντροφο Φεύγα. Και μπορεί ο εκπρόσωπος Μαρινάκης να μην με διέψευσε, ωστόσο οι μπουκ δεν αποδείχθηκαν τόσο κορόιδα να μου προσφέρουν ένα τόσο εύκολο κέρδος. Επιστρέφοντας στα της ενημέρωσης των πολιτικών συντακτών, ήταν φραγμένο μέχρι και στη… Μαλαισία ότι ο ψηλός της κυβέρνησης θα «έκοβε μαχαίρι» κάθε συζήτηση περί στρατηγικής «φεύγα». Λίγοι, όμως, περίμεναν ότι θα το έκανε με τέτοια σφοδρότητα. «Σε καμία περίπτωση δεν εκφράζει μια επιστολή Φεύγα τη ΝΔ, δεν την αξιολογούμε ως σοβαρή κίνηση. Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο στον προγραμματισμό της κυβέρνησης», ήταν η λακωνική, πλην όμως εξαιρετικά αιχμηρή απάντηση του Μαρινάκη. Από εκεί και πέρα, όμως, έσπευσε να κλείσει το όποιο θέμα Φεύγα, ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν υπάρχει κάποια αντίθετη ενημέρωση» σχετικά με την παραμονή του επικοινωνιολόγου στη Γραμματεία Στρατηγικού Σχεδιασμού της ΝΔ. Και τολμώ να πω ότι με αυτή τη στρατηγική ο εκπρόσωπος Παύλος (χρόνια του πολλά, επ’ ευκαιρία) πέτυχε με ένα σμπάρο, δυο τρυγόνια. Από τη μία, έκλεισε μια συζήτηση που δεν έπρεπε καν να είχε ανοίξει και από την άλλη έστειλε το μήνυμα ότι στη ΝΔ δεν γίνεται «κυνήγι μαγισσών», ακόμα και για τόσο εξόφθαλμα άστοχες προτάσεις. Μιας και είμαστε και σε αντιπυρική περίοδο, μπορούμε να πούμε ότι ο ψηλός ενήργησε… πυροσβεστικά.
Ο γάμος των ομόφυλων
Πάντως δεν ξέρω αν έχουν ενοχληθεί εκεί στο Μαξίμου με την επιστολή Φεύγα (που υπήρξε ο πρώτος επικοινωνιολόγος του Μητσοτάκη όταν ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα), ωστόσο κάτι μου λέει, ότι αυτός ο νόμος για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, είναι αυτός που θα εκμεταλλευτεί ο πρόεδρος Σαμαράς για να διεμβολίσει τον παραδοσιακό πυρήνα της Ν.Δ. Με δεδομένο ότι έχει γίνει τεράστια ζημιά από τη μία, ενώ από την άλλη δεν υπάρχει δα και κανένα ζωηρό ενδιαφέρον από τα ομόφυλα ζευγάρια, ομολογώ ότι δεν θα ήταν κακή ιδέα να καταργηθεί με ένα άρθρο ο νόμος που ψήφισε (και ήταν λάθος) η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας.
Διάλογος με 17 δήμους της Αττικής για τη μεταρρύθμιση στο νερό
Σας έχω ενημερώσει ότι, μετά τις μεγάλες ενεργειακές συμφωνίες, στο επίκεντρο του ΥΠΕΝ μπαίνει πλέον το νερό. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Παπασταύρου είχε χθες διαδοχικές συναντήσεις μέσα στην ημέρα με 16 δημάρχους και έναν αντιδήμαρχο, που εκπροσωπούσαν συνολικά 17 δήμους της Αττικής, στο πλαίσιο της προετοιμασίας της νέας μεταρρύθμισης για τη διαχείριση των υδάτων. Στο τραπέζι μπήκαν οι προκλήσεις που δημιουργούν η λειψυδρία και η κλιματική κρίση, αλλά και οι ανάγκες κάθε περιοχής σε υποδομές, χρηματοδοτικά εργαλεία και καλύτερο συντονισμό. Από την Παιανία, το Κορωπί, τον Μαραθώνα, την Παλλήνη, τα Βριλήσσια, τα Σπάτα – Αρτέμιδα και τη Ραφήνα – Πικέρμι, μέχρι τον Ωρωπό, τον Σαρωνικό, τη Φυλή, τη Λαυρεωτική, το Μαρκόπουλο, τον Διόνυσο, την Κηφισιά και τη Γλυφάδα, το μήνυμα ήταν σαφές: το νερό χρειάζεται σχέδιο, συνεργασία και έγκαιρες αποφάσεις. Κοινώς, ο Παπασταύρου ανοίγει τον διάλογο με τους δήμους, για να ακούσει από πρώτο χέρι τις ανάγκες κάθε περιοχής και να μη βρεθεί κανείς προ τετελεσμένων. Γιατί η επάρκεια και η ποιότητα του νερού κρίνονται στην πράξη: στις υποδομές, στα δίκτυα, στην καθημερινότητα των πολιτών και στη συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων.
Επιστροφή σε γνώριμα λημέρια για τον Κυρανάκη
Αν δεν με απατά η μνήμη μου, ήταν Μάιος του 2017, στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας, όταν ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης, ολοκληρώνοντας δύο συνεχόμενες θητείες, παρέδιδε την προεδρία της Νεολαίας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Σχεδόν μία δεκαετία αργότερα, ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας επέστρεψε στα γνώριμα ευρωπαϊκά του λημέρια, συμμετέχοντας στην Πολιτική Συνέλευση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, που πραγματοποιείται αυτές τις ημέρες στη Βιέννη. Όπως μαθαίνω, στο περιθώριο του διημέρου συνάντησε πολλούς παλιούς γνώριμούς του από την εποχή της νεολαίας του ΕΛΚ, οι οποίοι σήμερα κατέχουν κορυφαίες κομματικές και κυβερνητικές θέσεις στις χώρες τους.Ένα ιδιότυπο reunion, με τις συζητήσεις να περιστρέφονται πλέον γύρω από τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα Δυτικά Βαλκάνια, τις ευρωτουρκικές σχέσεις και τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Μια υπενθύμιση ότι η γενιά των τότε πιτσιρικάδων του ΕΛΚ βρίσκεται σήμερα εκεί όπου λαμβάνονται οι μεγάλες πολιτικές αποφάσεις.
Ανταγωνισμός στο φουλ
Δεν πρόλαβα καλά – καλά να σας γράψω χθες πως δεν μπορώ να καταλάβω τι μυαλά κουβαλάνε οι «γαλάζιοι» βουλευτές που προσπαθούν να περιορίσουν τον κομματικό ανταγωνισμό στις περιφέρειές τους και η απάντηση του Μαξίμου (όχι του κτιρίου), ήταν να διαρρεύσει όχι ένα, όχι δύο αλλά… μια ολόκληρη εντεκάδα με ονόματα «φρέσκων» υποψηφίων. Μάλιστα, οι διαρροές από το πρωθυπουργικό στρατηγείο δεν έμειναν εκεί, αλλά «προειδοποίησαν» για συνολικά πενήντα νέα πρόσωπα που θα ανακοινωθούν εντός Ιουλίου ότι θα διεκδικήσουν τον σταυρό των Νεοδημοκρατών ανά την επικράτεια. Και, εδώ που τα λέμε, το ότι ο σταυρός βοηθά εκλογικά τη ΝΔ αποτελεί κάτι σαν… παγκόσμια εκλογική σταθερά, καθώς η «γαλάζια» παράταξη διαχρονικά «τσιμπάει» εκλογικά από την προσπάθεια των υποψηφίων της να εκλεγούν. Πηγαίνοντας, λοιπόν, το χθεσινό μου σχόλιο ένα βήμα παραπέρα, θα πω ότι ο ασφαλέστερος τρόπος η Νέα Δημοκρατία να διατηρήσει την πολιτική της κυριαρχία και να διεκδικήσει την τρίτη θητεία Μητσοτάκη είναι να… τερματίσει τον ανταγωνισμό στα ψηφοδέλτιά της. Και αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι ο πρόεδρος Κυριάκος έχει δώσει εντολή στο επιτελείο της Πειραιώς να κινηθεί απαρέγκλιτα προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση. Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση, τα δυνατά ψηφοδέλτια μόνο καλό μπορούν να κάνουν – όχι μόνο στη Νέα Δημοκρατία, αλλά και στην επόμενη Βουλή. Τα αποτελέσματα των «ρεζερβέ» τα έχουμε δει σε πολλές περιπτώσεις.
«Άδειασμα» Κουφονικολάκου σε Τσίπρα
Ύστερα από κάποιες μέρες σιωπής, ο πρωινός αναγνώστης εμφανίστηκε ξανά. «Περίμενα ότι θα σχολίαζες πως εκπρόσωπος Τύπου άδειασε έτσι τον πρόεδρό του», ήταν τα λόγια του. Όπως μου εξήγησε, αναφερόταν στην κυριακάτικη εμφάνιση της Θεώνης Κουφονικολάκου στο Action24, την οποία ομολογώ πως δεν παρακολούθησα, γιατί είχα καλύτερα πράγματα να κάνω τη μέρα που προσπαθώ να ξεκουραστώ. Επειδή, όμως, ο φίλος μου είχε δίκιο στην παρατήρησή του, πράγματι η συντρόφισσα Θεώνη άδειασε τον πρόεδρο Ταίπρα, αφού χαρακτήρισε «μεγάλη αδικία» τον αναβαλλόμενο φόρο των τραπεζών, τον οποίο ο Τσίπρας του ΣΥΡΙΖΑ επέκτεινε μέχρι το 2028. Και καλά, ας δεχτούμε ότι μετά το rebranding όλα σβήστηκαν. Εγώ θέλω να ρωτήσω τη συντρόφισσα Κουφονικολάκου κάτι άλλο. Μιας και πιάνει ξανά τη γνωστή καραμέλα περί υψηλότερης φορολόγησης των μερισμάτων, γιατί θέλει να στερήσει από την ελληνική οικονομία ένα σημαντικό έσοδο; Το γράφω γιατί έχω το κακό συνήθειο να συγκρίνω οικονομικά μεγέθη. Έχουμε και λέμε, λοιπόν: το 2019, με 10% φόρο στα μερίσματα, δηλώθηκαν εισοδήματα ύψους 1,73 δισεκατομμυρίων ευρώ και εισπράχθηκε φόρος 173 εκατομμύρια ευρώ. Με τον φόρο στο 5%, επί «κακιάς» Νέας Δημοκρατίας, δηλώθηκαν εισοδήματα 5,76 δισεκατομμυρίων και, αντίστοιχα, εισπράχθηκαν 288 εκατομμύρια ευρώ. Ρωτώ, λοιπόν, τη λαλίστατη συντρόφισσα Κουφονικολάκου. Προτιμά το κόμμα της να παριστάνει τον «φορολογικό εκδικητή» και να εισπράττει λιγότερα ή να λειτουργεί στο διεθνές πλαίσιο της οικονομίας και να εισπράττει σχεδόν τα διπλάσια; Να μας πει να ξέρουμε, δηλαδή.
Με τον Τσίπρα τα είπε η Κίμπερλι
Μετά τον πρόεδρο Σαμαρά η Αμερικανίδα πρέσβης στην Αθήνα, είχε την ευκαιρία (ο θεός που είναι μεγάλος να την κάνει ευκαιρία) να συναντηθεί με τον πρόεδρο της ΕΛΑΣ Αλέξη Τσίπρα. Από την γλώσσα του σώματος κατάλαβα ότι η Κίμπερλι Γκίλφοιλ μάλλον ενθουσιάστηκε από τις τόσες πολλές αμπελοφιλοσοφίες που της αράδιασε ο πρώην πρωθυπουργός. Το γεγονός ότι στη φωτογραφία είχε ένα χαμόγελο από τη Βασιλίσσης Σοφίας μέχρι την Νέα Ορλεάνη, καταδεικνύει αυτό που υποθέτω σκέφθηκε γνωρίζοντας τον αρχηγό Αλέξη. Ότι δύσκολα θα έχει ακούσει στη ζωή της, τόσες πολλές… μακακιες σε τόσο λίγο χρόνο .
Ξεθωριάζει η «Ελπίδα»
Το κατά πόσο οι διαρροές για κάλπες το φθινόπωρο είναι πραγματικές, αν αποτελούν απλά ένα από τα σενάρια που εξετάζονται ή αν μιλάμε για την πολιτική μπλόφα της δεκαετίας μόνο ο χρόνος θα το δείξει. Ωστόσο, υπάρχει ήδη ένα παράπλευρο όφελος από όλη αυτή την ιστορία, και αναφέρομαι φυσικά στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Όσο το νεογέννητο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού βρισκόταν ακόμα στα «σπάργανα», οι προσδοκίες για ένα κίνημα ανατροπής του πολιτικού κατεστημένου ήταν παραπάνω από μεγάλες. Ωστόσο, μέσα σε σκάρτο ενάμιση μήνα, η εικόνα έχει αντιστραφεί πλήρως, αποτυπώνοντας ένα (ανησυχητικά ραγδαίο) «ξεφούσκωμα». Θα μπορούσαν όλα αυτά να είναι οι λεγόμενες «παιδικές ασθένειες» κάθε νέου σχηματισμού, αλλά εδώ νομίζω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι άλλο. Αρχικά, ακόμα και πριν από την ανακοίνωση του νέου φορέα, ήδη από την επίσημη προαναγγελία του, η δημοτικότητα της προέδρου Μαρίας (που άγγιζε την αποδοχή της Έλενας Παπαρίζου μετά την πρωτιά στη Eurovision) άρχισε να παίρνει για τα καλά την… κάτω βόλτα. Το διψήφιο ποσοστό των πρώτων δημοσκοπήσεων έχει γίνει ήδη μονοψήφιο και οι αποχωρήσεις επώνυμων στελεχών με υπόνοιες κατά της Καρυστιανού και του περιβάλλοντός της δίνουν και παίρνουν. Σε κάθε περίπτωση, η «Ελπίδα» αρχίζει να ξεθωριάζει ανησυχητικά, και το μόνο που μένει είναι να δούμε αν θα έχει καλύτερη ή χειρότερη τύχη από το… ΚΕΠ του Αβραμόπουλου.
Ο Παπαμιμίκος και τα χρέη του Open στο Δημόσιο
Πριν από κάμποσο καιρό σας έγραφα ότι ο ανιψιός του Ιβάν (ιδιότητα κι αυτή) Ανδρέας Παπαμιμίκος, προσπάθησε να βρει μια άκρη, προκειμένου το ΕΣΡ να μην αφαιρέσει (ως όφειλε) την άδεια του Open, επειδή δεν είχε πληρώσει δεκάρα τσακιστή, για τη χρήση της άδειας του καναλιού. Μετά από μπόλικη πίεση και απανωτά ραντεβού με τον αντιπρόεδρο Χατζηδάκη, ο γίγας (1,65) Παπαμιμίκος, πέτυχε να πληρώσει κάτι ψιλά, δίνοντας παράταση ζωής στο κανάλι του μπάρμπα του. Επειδή όμως, απέναντι βρίσκονται οι σοβαροί καναλάρχες, Βαρδινογιάννης, Κυριακού και Μαρινάκης, εσχάτως το ΕΣΡ, ξεκίνησε να κάνει τη δουλειά του. Αυτό σημαίνει ότι έστω και με καθυστέρηση θα διεκδικήσει τα 4 και βάλε εκατομμύρια που οφείλει το Open στο Δημόσιο, όχι το ρώσικο, αλλά το ελληνικό, που προφανώς και δεν είναι τσιφλίκι κανενός μπάρμπα, ούτε φυσικά του… Παπαμιμίκου.
Παραίτηση Χιώτη από τον ΣΚΑΪ
Πριν από κάμποσο καιρό σας είχα προβλέψει ότι όπως εξελισσόταν τα πράγματα οι «νέοι» του ΣΚΑΪ θα ξεπάστρευαν σε σύντομο διάστημα ότι «παλιό» υπήρχε στο Φάληρο. Μετά τον Παπαδρόσο και την Κοσιώνη, χθες ήρθε η σειρά του συναγωνιστή Χιώτη να κουνήσει το μαντίλι στον Αλαφούζο, με τον οποίο είχε και εξακολουθεί εξ όσων πληροφορούμαι να διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις. Ωστόσο και πολύ άντεξε ο άνθρωπος , αφού εδώ και μήνες (για να μην πω χρόνια) δυσκολεύονταν να συνεννοηθεί για τα αυτονόητα. Η αποχώρηση του επί χρόνια διευθυντή του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ , από μόνη της αποτελεί γεγονός για την πιάτσα. Ωστόσο πέραν του δημοσιογραφικού αντίκτυπου , προφανώς έχει και πολιτική αντανάκλαση δεδομένου ότι ο Χιώτης για κάμποσα χρόνια ήταν ο δίαυλος επικοινωνίας ανάμεσα στον Αλαφούζο και το Μαξίμου. Ποιος όμως ασχολείται με τους «διαύλους» και τις «γέφυρες» στην εποχή του ΑΙ, που πλέον κυριαρχεί ως άποψη στο Φάληρο. Σήμερα αναμένεται και επίσημη ανακοίνωση που θα κάνει γνωστό ότι ο Χιώτης αποχωρεί για προσωπικούς λόγους, οι οποίοι όντως υφίστανται, αλλά δεν είναι της παρούσης να τους αναφέρω.
Ο γάμος του καλοκαιριού Aktor – Motor Oil
Θυμάστε εκείνο το όνειρο που είχα δει πριν από καμιά βδομάδα με τον φτυστό Εξάρχου, κάτι Αμερικάνους λεφτάδες και τον πασίγνωστο Κρητικό επιχειρηματία, που έκανε deal με την Aktor; Ε λοιπόν πριν καλά, καλά προλάβω να ξυπνήσω, ήρθε η άτιμη πραγματικότητα να μπερδέψει αυτά που είχα δει στον ύπνο μου, με εκείνα που συντελούνται στον ξύπνιο μου. Εκεί που απολάμβανα το παγωμένο πεπονάκι μου, έσκασε μια ενημέρωση προς το Χρηματιστήριο, με την οποία γίνονταν γνωστό, ότι ο Εξάρχου της Aktor, είχε έρθει σε γάμου κοινωνίαν (με την καλή πάντα έννοια) με τη Motor Oil του Βαρδινογιάννη, προκειμένου να αποκτήσει το 75% σε Hλέκτωρ και Thalis. Πρόκειται για δύο εταιρείες που πρωταγωνιστούν στα μελλοντικά project της χώρας, δεδομένου ότι αναπτύσσουν δράση στα απορρίμματα και τα νερά. Τη στιγμή που οι ανταγωνιστές του, προσπαθούσαν να χτίσουν καλοκαιριάτικα, παλάτια στην άμμο, ο συναγωνιστής Εξάρχου, κατάφερνε να χτίσει ενδεχομένως την πιο ισχυρή μεταπολιτευτικά συμμαχία, με την ισχυρότερη επιχειρηματική οικογένεια της χώρας, που δεν είναι άλλη από αυτή των Βαρδινογιάννηδων. Μιλάμε για big deal, όπως θα έλεγε και η θεία μου από τα Χανιά, που συμπαθούσε τον Εξάρχου, τώρα προβλέπω να μου ζητά να της τον πάω τον Αύγουστο, για να του φτιάξει ένα πιλάφι, γιορτάζοντας τον «γάμο» με τους Βαρδινογιάννηδες.
Τα σκοραρίσματα του Εξάρχου
Πάντως μιας και το φέρε η κουβέντα και ανεξάρτητα από τα μεγάλα και σημαντικά, κρίνω σκόπιμο να σας πω, ότι και μόνο το γεγονός ότι ο Εξάρχου, κατάφερε να κάνει ένα τόσο μεγάλο deal με την Motor Oil, δείχνει ότι ο άνθρωπος μάλλον δεν παίζεται. Για την ακρίβεια, το χθεσινό deal, ενώ ήδη έχει ανακοινωθεί η αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της Aktor, εκτοξεύει τις προσδοκίες των επίδοξων επενδυτών, οι οποίοι πλέον βλέπουν με εντελώς διαφορετικό μάτι την εταιρεία των Μπάκου, Καϋμενάκη και Εξάρχου. Κι όταν γράφω «εντελώς διαφορετικό μάτι», το εννοώ και με το παραπάνω, αφού πλέον η Aktor, μοιάζει με νύφη που εκτός από τη μεγάλη προίκα, περιμένει και μια ακόμη μεγαλύτερη κληρονομιά. Για να σας το κάνω πιο λιανά, η χθεσινή συμφωνία με τους Βαρδινογιάννηδες, αναδεικνύει σε πρώτο παίκτη σε σκουπίδια και νερά την Aktor, δεδομένου ότι πλέον κατέχει το 75% στις πρωτοδεύτερες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στα συγκεκριμένα πεδία. Και σαν μην έφταναν όλα αυτά έρχονται με φόρα (όχι σαν αυτή της Τσαπανίδου με τον Τσίπρα) και με δώρα, κάτι Αμερικάνοι που πίστεψαν στο όραμα του συναγωνιστή Εξάρχου, από την εποχή που οι ανταγωνιστές του, προεξοφλούσαν το τέλος του! Τέτοιο τέλος (σαν του Εξάρχου) να έχω και ας μην υπάρξει ποτέ αρχή…
Η συμμαχία της ισχύος
Αφήνω τη θεία μου στην ησυχία της, για να σας πάω στα πιο τεχνοκρατικά, που συνδέονται με την στρατηγική συνεργασία μακράς πνοής σε νερά, σκουπίδια και FSRU που ανακοίνωσαν χθες Aktor και Motor Oil . Από τα λίγα που σκαμπάζω κατάλαβα ότι δημιουργείται ένα ισχυρό μέτωπο (ενδεχομένως το ισχυρότερο) για τη διαχείριση και γενικά εκτέλεση υδραυλικών έργων στη Ελλάδα αφού μαζί με την Aktor και τη Motor Oil έχει εξασφαλιστεί και η συστράτευση της γαλλικής Suez . Η συμφωνία δε για το FSRU στην ουσία εντάσσει τον όμιλο Motor Oil στο concept του Κάθετου Διαδρόμου και των αμερικανικών συμφερόντων που σχετίζονται με αυτό . Με αυτά και κάτι άλλα που εξ όσων αντιλαμβάνομαι θα ανακοινωθούν τις επόμενες μέρες δημιουργείται ένα φιλοαμερικανικό μέτωπο στην Ελλάδα σημαντικής οικονομικής αλλά και ουσιαστικής ισχύος για το οποίο η κυβέρνηση θα κάνει μάλλον πάρτι.
Γιατί η Lamda αναμένει-μάταια- στο ακουστικό της τον Πινιατάρο
Όπως ξέρετε πολύ καλά ήμουν ο πρώτος, ο οποίος ανέδειξε το θέμα της φημολογούμενης επένδυσης της ION του διαβόητου Αντρέα Πινιατάρο και της Lamda ως προς το σκέλος της καθυστέρησης αλλά κυρίως της ποιότητας του προφίλ του επενδυτή. Παρακολουθώ, αν και το ήξερα, ότι από την Lamda ξεκίνησαν πριν από καιρό τις διαρροές ότι μέχρι τον Ιούλιο ολοκληρώνεται το due diligence και όπου να ναι θα γίνουν οι ανακοινώσεις της πραγματοποίησης της επένδυσης. Φτάσαμε τέλος Ιουνίου, βγήκε ένα ομόλογο, βγαίνουν και οι ανακοινώσεις για τα αποτελέσματα και από τους διθυράμβους φτάσαμε στο ότι.. έχει σκαλώσει το deal για 24 εκατ. διαφορά στην αποτίμηση των μετοχών! Ε, με συγχωρείτε αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα ακόμα κι αν είναι αλήθεια. Δηλαδή, ανακοινώθηκε προ μηνών, κοντά στον έναν χρόνο η είσοδος του Πινιατάρο σε deal 1,2 δισ. και σκαλώνει η ολοκλήρωση στα 24 εκατ. ευρώ; Κάποιος δεν μας τα λέει καλά. Βέβαια, αν η Lamda είχε κάνει πραγματικό reverse due diligence του προφίλ του Πινιατάρο θα διαπίστωνε, με απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο, την φοροδιαφυγή ύψους 1,2 δισ. ευρώ για την οποία κατηγορήθηκε και τελικά συμβιβάστηκε στα 280 εκατ. ευρώ με τις ιταλικές αρχές. Θα μάθαινε επίσης από την Alpha Bank την ταλαιπωρία την οποία πέρασε όταν ακύρωσε την τελευταία στιγμή την εξαγορά του Galaxy χωρίς πραγματικό λόγο. Θα διδασκόταν από την τράπεζα Πειραιώς και ενδεχομένως και τους τότε συμβούλους στο Μέγαρο Μαξίμου για την αποικιοκρατική του στάση και ύφος για την πρότασή του να αποκτήσει το 27% της τράπεζας, για το λουκέτο το οποίο έβαλε στην Cerved Credit Management Greece και για την περίεργη πορεία της πρώην Eurobank Properties στην Ελλάδα μετά την εξαγορά της. Αναρωτιέμαι, αν κι εφόσον τελικά γίνει το deal, η διοίκηση και οι μέτοχοι της Lamda- εγώ θα προσθέσω και την ελληνική Κυβέρνηση- είναι ευχαριστημένοι να έρθει μια τέτοια επένδυση από έναν sui generis επιχειρηματία όπως ο Πινιατάρο; Πόσο πειστικό είναι να φέρει 2.000 εργαζομένους από το Λονδίνο, το Μιλάνο κι άλλα μέρη στην Αθήνα μαζί με τις οικογένειες τους; Ή να τους αναζητήσει στην Ελλάδα; Είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη της Lamda και τόσο μικρό το επενδυτικό ενδιαφέρον ώστε μια τόσο σημαντική εταιρεία όπως η Lamda, ένα τόσο εμβληματικό έργο όπως το Ελληνικό, και μια χώρα σε διαρκή ανάπτυξη να φαίνεται ότι παρακαλάει έναν επιχειρηματία, ο οποίος έχει αρνητικό μέχρι σήμερα αποτύπωμα στην χώρα αλλά κι από ότι φαίνεται και στη διεθνή αγορά; Περίεργα πράγματα.
