Το σενάριο του ανασχηματισμού
Παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης έχει αποκλείσει κάθε πιθανότητα (έστω και μία τόσο δα μικρούλα) να προχωρήσει σε έναν τελευταίο προεκλογικό ανασχηματισμό, από κάτι περιφερειακές πηγές που διαθέτω στο Μαξίμου, επ’ αφορμή και της πρωθυπουργικής απουσίας στις ΗΠΑ, έμαθα ότι το σενάριο ενός τέτοιου αιφνιδιασμού δεν θα πρέπει να αποκλειστεί. Όλα αυτά και κάτι άλλα θα κριθούν και από τις εξελίξεις που θα δρομολογηθούν σε διάφορα επίπεδα. Σε κάθε περίπτωση, κρατώ ορθάνοικτη μια μικρή πιθανότητα για μια μίνι αναδόμηση από τον αρχηγό Κυριάκο.
Εκλογικός Απρίλιος
Αν και, όπως σας έγραφα, ο πρόεδρος Μητσοτάκης δείχνει να εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να εκμεταλλευτεί στο έπακρον την προνομία του Συντάγματος, πηγαίνοντας σε εκλογές έναν μήνα μετά τη λήξη της τετραετίας, ο υπουργός Λιβάνιος, που ασχολείται (εκτός των άλλων) και με τα εκλογικά της ΝΔ, εκτιμά ότι στο τέλος θα στηθούν κάλπες κατά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Απρίλη. Φυσικά, εκείνος που έχει και το μαχαίρι και το καρπούζι είναι ο αρχηγός Κυριάκος.
Σωστή στάση αναμονής
Καταλαβαίνω απόλυτα την αγωνία του κόσμου για το πότε θα εξειδικεύσει η κυβέρνηση τα μέτρα που προανήγγειλε ο πρόεδρος Κυριάκος στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, καθώς οι τιμές των καυσίμων έχουν φθάσει στα ύψη. Ωστόσο, για το συγκεκριμένο θέμα μαθαίνω ότι πρέπει να κάνουμε λίγη ακόμα υπομονή, μέχρι τα τέλη του μήνα -δηλαδή κάπου στα μέσα της ερχόμενης εβδομάδας-, για να έχουμε εικόνα. Και, όπως μαθαίνω, η διαφαινόμενη ανακοίνωση την ερχόμενη εβδομάδα δεν είναι κάποιο «καψώνι», αλλά μια σωστή στάση αναμονής. Ρωτώντας ανθρώπους που γνωρίζουν αυτήν την αγορά να μου πουν τι ισχύει και τι όχι, μου εξήγησαν ότι υπάρχει ένα ολόκληρο σκεπτικό πίσω από τη μετάθεση των ανακοινώσεων – και πως μάλιστα δεν πρόκειται για ελληνικό φαινόμενο. Το βασικό που κατάλαβα είναι ότι οι επιδοτήσεις στην αντλία γίνονται πάντα στο τέλος κάθε μήνα, τόσο από τα διυλιστήρια όσο και από την κυβέρνηση. Γι’ αυτό και, με δεδομένες τις μεγάλες αυξομειώσεις που σημειώνονται στις τιμές, στην κυβέρνηση πράττουν σωστά, περιμένοντας τις εξελίξεις και ανακοινώνοντας τα μέτρα όσο πλησιάζουμε να αποχαιρετήσουμε τον Σεπτέμβρη.
Συνετή πολιτική (και) για το πετρέλαιο θέρμανσης
Συνεχίζοντας λίγο στο προηγούμενο θέμα, οι άνθρωποι τους οποίους ρώτησα αναφέρθηκαν εκτενώς στο ενδεχόμενο ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας να απελευθερώσει αποθέματα πετρελαίου, προκειμένου να αποκλιμακωθούν σημαντικά οι τιμές. Μάλιστα, όπως μου εξήγησαν, η γαλλική προεδρία της G7 ενισχύει, σύμφωνα με τους γνωρίζοντες, τις πιθανότητες του συγκεκριμένου σεναρίου. Καθώς, λοιπόν, για το πετρέλαιο θέρμανσης η ημερομηνία-κλειδί είναι η 15η Οκτωβρίου, αυτήν τη στιγμή η συνετή πολιτική υπαγορεύει οι ανακοινώσεις να γίνουν επί των τιμών που θα ισχύουν σε τρεις περίπου εβδομάδες από σήμερα και όχι στις τρέχουσες. Και αυτό γιατί οι τιμές μπορεί να κινηθούν είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω, αλλά το πιο κρίσιμο για να φτάσει οποιοδήποτε μέτρο στην τσέπη των πολιτών είναι να έχει γίνει σωστή ανάλυση και, κυρίως, να έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα δεδομένα, μέχρι και την τελευταία στιγμή πριν από την παρέμβαση.
Ο Μητσοτάκης «βλέπει» τα διυλιστήρια
Ένα από τα θέματα που αργά ή γρήγορα θα κληθεί να διαχειριστεί η κυβέρνηση θα αφορά τα διυλιστήρια, τα οποία θα κληθούν να βάλουν πλάτη! Με δεδομένο ότι την προηγούμενη φορά ο κυβερνητικός αιφνιδιασμός είχε σταθεί αφορμή για να προκληθεί ένταση στις σχέσεις του προέδρου Μητσοτάκη με το αφεντικό της Motor Oil, Γιάννη Βαρδινογιάννη, κάτι μου λέει ότι, επιστρέφοντας από τις ΗΠΑ, ο πρωθυπουργός θα επιδιώξει να συναντηθεί με τα αφεντικά των δύο διυλιστηρίων. Όχι τίποτε άλλο, το τελευταίο που θα ήθελε σε αυτήν τη φάση ο αρχηγός Κυριάκος είναι να διαταράξει τις σχέσεις του με τον Τζίγγερ. Γι’ αυτό και πριν από κάθε σχετική απόφαση θα υπάρξει και συνάντηση και ένα μίνιμουμ συμφωνίας, πριν από τις όποιες ανακοινώσεις…
Ο Τσίπρας και οι απώλειες σε Motor Oil και HelleniQ Energy
Σε αντίθεση με τον πρόεδρο Μητσοτάκη, ο αρχηγός Τσίπρας αποφάσισε να βγει χθες το πρωί στα social και να την πέσει στα διυλιστήρια. Δηλαδή στον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση. Το social πέσιμο είχε ως συνέπεια να την κάνουν οι ξένοι επενδυτές, γεγονός που οδήγησε σε σημαντικές απώλειες τις μετοχές τόσο της Motor Oil όσο και της HelleniQ Energy. Και μπορεί οι δύο εταιρείες να είχαν πρόσκαιρη ζημιά, αλλά, αν κρίνω από το πρόσφατο παρελθόν, δεν ισχύει το ίδιο και για όσους την προκάλεσαν.
Η χαμένη ευκαιρία
Με αφορμή την κυβερνητική αμηχανία, αλλά και τα όσα μαθαίνω ότι αναφέρει σε κάτι προβλέψεις που κάνει ο σύμβουλος επί των οικονομικών του προέδρου Μητσοτάκη, Μιχάλης Αργυρού, δεν ξέρω πώς αυτός ο νοσηρός νους μου επέστεψε σε αυτά που έγραφα κάπου εκεί πριν από το Πάσχα, σε σχέση με τη μοναδική ευκαιρία που είχε ο πρωθυπουργός να πάει σε εκλογές το αργότερο μέχρι τον Ιούνη. Ανάμεσα στα πολλά επιχειρήματα που προέβαλα τότε, όταν κάποιοι άλλοι τον προέτρεπαν να αποφύγει τις πρόωρες κάλπες, ήταν ότι έρχεται ένα δύσκολο φθινόπωρο και ένας ακόμη δυσκολότερος χειμώνας. Προφανώς και τότε δεν είχα συνομιλήσει ούτε με την Άση Μπίλιου ούτε με τον φίλο μου τον Κώστα Λεφάκη. Άλλωστε, το αποφεύγω από μικρός ν’ ασχολούμαι με τα άστρα, βλέποντας τα χάλια των ίδιων των αστρολόγων. Συγκεκριμένα, σκέφτηκα ότι αν οι ίδιοι είχαν ένα χάρισμα, αυτό που πουλάνε δεν θα το εκμεταλλεύονταν πρωτίστως για τον εαυτό τους; Εκτός κι αν είναι κάτι σαν τον Άγιο Παΐσιο, παρέχοντας απλόχερα ό,τι τους έστειλε ο Ύψιστος στους άλλους. Όμως, ακόμη κι αυτό να πίστευα, δεν νομίζω ότι δεν θα κράταγαν (οι αστρολόγοι) για τον εαυτό τους έστω έναν από τους τυχερούς αριθμούς του λαχείου, προκειμένου να μην παλεύουν με τα χρέη τους. Με δεδομένο ότι είχα αποφύγει κάθε συζήτηση με τους αστρολόγους φίλους μου, ο μόνος λόγος που με έκανε να υπεραμύνομαι με φανατισμό την ανάγκη της άμεσης προσφυγής, ήταν γιατί προέβλεπα τα προφανή. Ότι δηλαδή ύστερα από έναν σφοδρό πόλεμο, έρχονται με τόκο οι συνέπειές του. Προφανώς, όμως, όσοι συμβούλεψαν (και επιμένουν να τον συμβουλεύουν) τότε τον πρόεδρο Μητσοτάκη πίστευαν σε κάτι άλλο, πιο όμορφο και σίγουρα περισσότερο αισιόδοξο. Όπως πιστεύουν και σήμερα ότι μέχρι τον Μάη (ζήσε, Μάη μου, να φας τριφύλλι) θα έχουν εκτονωθεί τα πράγματα και ότι όλα θα φαντάζουν κάτι σαν όαση για τον αρχηγό Κυριάκο στον δρόμο προς τις επόμενες κάλπες.
Στο δείπνο Τραμπ ο Γεραπετρίτης
Στο χθεσινοβραδινό δείπνο που παρέθεσε ο πρόεδρος Τραμπ στους αρχηγούς των κυβερνήσεων την Ελλάδα εκπροσώπησε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, ο οποίος το πρωί είδε τους ομολόγους του τού Ιράν, του Πακιστάν και του Μπαχρέιν. Βλέπετε, σε αυτήν τη χρονική συγκυρία το γεγονός ότι μιλάμε με όλους μας κάνει περιζήτητους στην περιοχή. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι ο επικεφαλής της ελληνικής διπλωματίας συμμετείχε και στην τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ιορδανίας. Σήμερα ο Γεραπετρίτης θα πραγματοποιήσει πολιτικοακαδημαϊκή ομιλία στο Πανεπιστήμιο Columbia.
Το φυσάει και δεν κρυώνει
Με την ευκαιρία, να σας πω ότι όσοι παρακολούθησαν την ομιλία του Τούρκου προέδρου στάθηκαν στο ότι «ήταν μαζεμένος» σε σχέση με την Ελλάδα, αρκούμενος να επαναλάβει τις γνωστές θέσεις του για την Κύπρο. Πάντως, σε αυτό που στάθηκαν έμπειροι διπλωματικοί παρατηρητές ήταν το σημείο της ομιλίας που αφορούσε τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το πρόγραμμα SAFE. Το ότι ο Ερντογάν επέλεξε το βήμα του ΟΗΕ για να κάνει τα σχετικά παράπονα καταδεικνύει ότι το φυσάει και δεν κρυώνει με τον αποκλεισμό της Τουρκίας από το μεγαλύτερο αμυντικό πρόγραμμα που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρώπη. Μια, λοιπόν, και τα λένε όλα οι Σαμαράδες, δεν θα ήταν άσχημο να πουν κι αυτό.
Η καλή δουλειά του εκπροσώπου Μαρινάκη
Παρακολουθώντας τη χθεσινή εμφάνιση του εκπροσώπου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ στους συναγωνιστές Οικονόμου και Πιτταρά, νομίζω πως και κάποιοι λίγοι που δεν είναι φαν του ψηλού κατάλαβαν γιατί ο πρόεδρος Κυριάκος τον περιέλαβε με τόσο θερμά λόγια στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ. Και αυτό γιατί η ατάκα πως «ο κ. Τσίπρας κάνει καλύτερα βίντεο απ’ ό,τι κυβερνά τον τόπο» μπορεί να είναι έξυπνη και να «γράφει» τηλεοπτικά, αλλά θα μπορούσε να ειπωθεί από πολλά «γαλάζια» στελέχη. Αυτό που κάνει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να ξεχωρίζει (πέρα από τα δύο μέτρα μπόι) είναι ότι ψάχνει επίμονα τα πεπραγμένα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ώστε να φέρνει στον διάλογο συγκεκριμένα παραδείγματα. Έτσι, λοιπόν, χθες οι πολίτες θυμήθηκαν ότι «ο κ. Τσίπρας ως κυβέρνηση αύξησε τον ΕΦΚ και στην αμόλυβδη από 670 στα 700 ευρώ ανά χίλια λίτρα και στο πετρέλαιο εσωτερικής καύσης στα 410 ευρώ ανά χίλια λίτρα, στο φωτιστικό πετρέλαιο από τα 330 στα 410 ευρώ, στο υγραέριο κίνησης από τα 330 στα 430 ευρώ, στο ντίζελ κίνησης από τα 330 στα 410 ευρώ. Επιπλέον των αυξήσεων αυτών, αύξησε και τον ΦΠΑ». Αυτά, για να μην ξεχάσουμε πόσο ωραία (δεν) περνάγαμε όταν κυβερνούσε ο πρόεδρος Αλέξης παρέα με τον Καμμένο και τους θαμώνες του εξώστη.
Η πραγματική επιρροή Σαμαρά
Διαβάζοντας χθες στο site των ομόσταβλων Παραπολιτικών την ανάλυση του μετρ των δημοσκοπήσεων, Παπαργύρη, σχετικά με την «ακτινογραφία» των πεποιθήσεων των «γαλάζιων» ψηφοφόρων, βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον ένα εύρημα από την ιστορική αποτίμηση των ηγετών της ΝΔ. Αναφέρομαι στον πίνακα που αποτυπώνει την αποτίμηση των προέδρων της ΝΔ, με τις απαντήσεις να χωρίζονται στους ψηφοφόρους της ΝΔ στις εθνικές εκλογές του 2023, στις ευρωεκλογές του 2024 και σε αυτούς που δηλώνουν σήμερα ότι θα ψηφίσουν το κυβερνών κόμμα. Και αν η άνοδος του προέδρου Κυριάκου είναι αναμενόμενη, αυτό που έχει τη δική του αξία είναι η άποψη που έχουν όσοι αυτοπροσδιορίζονται ως Νεοδημοκράτες για τον φίλο μου τον Σαμαρά. Ενώ στους ψηφοφόρους του 2023 ο παλαίμαχος Μεσσήνιος «σκόραρε» 2,6% στο ερώτημα ποιος είναι ο πιο επιτυχημένος αρχηγός της ΝΔ, μέσα σε έναν χρόνο το (πενιχρό, είναι η αλήθεια) ποσοστό έπεσε στο 1,9%, για να κατρακυλήσει σήμερα στο 0,3% μεταξύ εκείνων που δηλώνουν πως θα ψηφίσουν ΝΔ. Αυτό, λοιπόν, που εγώ καταλαβαίνω με το φτωχό μου το μυαλό και με τα όποια μαθηματικά νογάω, είναι πως οι πραγματικοί Σαμαρικοί βρίσκονται ήδη εκτός ΝΔ – ή, με πιο απλά λόγια, η ΠΟΛΑΝ 2 θα «ψαρέψει» από το ήδη χαμένο κοινό της ΝΔ και όχι από το πάνω-κάτω 30% που τη «μετράνε» σήμερα οι δημοσκόποι.
Κυρίαρχος του «γαλάζιου» παιχνιδιού ο Μητσοτάκης
Τα κακά μαντάτα της GPO για το γεροντάκι του Muppet Show, όμως, δεν σταματούν εδώ. Και αυτό γιατί οι επιδόσεις (οι εκλογικές, μην παρεξηγηθώ) του οσονούπω προέδρου Αντώνη είναι ακόμα πιο αποκαρδιωτικές στο ερώτημα ποιος εκφράζει τις πολιτικές αρχές και αξίες της ΝΔ. Εκεί, που λέτε, ο Μεσσήνιος κατρακυλάει από το 7,2% των ψηφοφόρων της ΝΔ το 2023 στο 1,1% των σημερινών «γαλάζιων». Ακόμα χειρότερα, μόλις το 11,7% των ερωτηθέντων από όλα τα κόμματα βλέπει στο πρόσωπο του μπάρμπα Αντώνη τον πραγματικό εκφραστή της νεοδημοκρατικής ψυχής. Αντίθετα, το 85% όσων θα ψηφίσουν ΝΔ θεωρούν ότι ο πρόεδρος Κυριάκος είναι ο πολιτικός που εκφράζει τη Νέα Δημοκρατία. Κάπως έτσι, λοιπόν, πάει περίπατο το αφήγημα του φίλου μου του Νίκου του Τσιούτσια ότι το κυοφορούμενο κόμμα Σαμαρά αποσκοπεί στην επιστροφή της ΝΔ στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις». Γιατί άντε με τέτοια ποσοστά… Νέας Αριστεράς να πείσεις ότι μπορείς να εκφράσεις κάτι περισσότερο από τις εμμονές και τα γινάτια σου.
Ο παράγοντας Καραμανλής
Κλείνω με το θέμα της «γαλάζιας ψυχής» με μια ξεχωριστή αναφορά στον Κώστα Καραμανλή. Και άφησα συνειδητά τον πρώην πρωθυπουργό έξω από τη σύγκριση, ακριβώς γιατί οι απαντήσεις των Νεοδημοκρατών δείχνουν ότι είναι εντελώς διαφορετικό μέγεθος για την παράταξη σε σχέση με τον Σαμαρά. Σήμερα, λοιπόν, ο Κώστας Καραμανλής καταγράφει ένα ποσοστό της τάξης του 3,7% μεταξύ των ψηφοφόρων της ΝΔ στην ερώτηση για τον καλύτερο πρόεδρο της παράταξης. Και πριν βιαστείτε να θεωρήσετε το ποσοστό χαμηλό, λάβετε υπόψη σας ότι στο ερώτημα αυτό εξακολουθεί να σαρώνει -ποιος άλλος;- ο Εθνάρχης, Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η πραγματική επιρροή του ανιψιού Καραμανλή μετριέται πολύ καλύτερα στην ερώτηση για τον εκφραστή των αξιών της παράταξης. Εκεί ο πρώην πρωθυπουργός κρατά ακόμα ένα ποσοστό της τάξης του 8,7% στους νυν ψηφοφόρους της παράταξης, αλλά εκτινάσσεται στο 34% στον γενικό πληθυσμό. Και όλο αυτό δείχνει ότι υπάρχουν δύο άνθρωποι που κάτι κάνουν καλά αυτόν τον καιρό. Ο ένας είναι ο πρόεδρος Κυριάκος, που έχει διαχωρίσει ξεκάθαρα τον Καραμανλή από τον Σαμαρά, καθώς ο Καραμανλής εξακολουθεί να μιλά σε πραγματικά εκλογικά κοινά της παράταξης. Και ο άλλος είναι ο πρόεδρος Κώστας, που έχει διαχωρίσει τη θέση του από τον Μεσσήνιο. Είναι θέμα μεγέθους – με το συμπάθιο.
Στον εισαγγελέα (;) ο Πρωτοψάλτης
Για τον πρώην της ΔΥΠΑ, Σπύρο Πρωτοψάλτη, σας έχω γράψει και κατά το πρόσφατο παρελθόν, άρα δεν χρειάζεται να επαναλάβω όσα έχουν διαδραματιστεί επί των ημερών του στον παλιό ΟΑΕΔ. Μένω στα φρέσκα, αυτά που φτάνουν στ’ αυτιά μου, τα οποία σχετίζονται με κάτι (λέει) εισαγγελικές παραγγελίες, στις οποίες και εμπλέκεται (σύμφωνα με τα όσα πληροφορούμαι) ο υφυπουργός Πρωτοψάλτης.
Η ακρίβεια και ο Θεοδωρικάκος
Ένα από αυτά που μου έχουν προξενήσει μια κάποια εντύπωση είναι ότι ενώ η συζήτηση για την ακρίβεια έχει εκτοξευθεί στα ύψη, από την όλη κουβέντα μάλλον απουσιάζει ο αρμόδιος υπουργός, Τάκης Θεοδωρικάκος. Από την πρώτη στιγμή ο εν λόγω προσπάθησε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, αντιλαμβανόμενος ότι το θέμα με τις ανατιμήσεις ενδεχομένως να είναι και το κυρίαρχο στον δρόμο προς τις κάλπες. Κάπως έτσι, ο Sir Τάκης αποφάσισε να κρυφτεί, αφήνοντας στους Πιερρακάκη και Παπασταύρου την καυτή πατάτα της ακρίβειας.
Στην πεντάδα (ήδη) ο Φλωρίδης
Σε μια δημοσκόπηση που διενεργήθηκε προ ημερών, προκειμένου να μετρηθεί η απήχηση των νυν, αλλά και των καινούργιων της Α’ Θεσσαλονίκης, προκύπτει ότι ο υπουργός Φλωρίδης έχει ήδη πλασαριστεί στην πρώτη πεντάδα. Και να φανταστείτε ότι αυτό συμβαίνει ενώ δεν έχουν συμπληρωθεί δέκα μέρες από την επίσημη ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του. Προσωπικά, δε, μου προξενεί μια κάποια εντύπωση, δεδομένου ότι μιλάμε για έναν αντιτουριστικό (πολιτικά) τύπο, που το τελευταίο που σκέφτεσαι όταν τον βλέπεις είναι να τον ψηφίσεις. Το επικρατέστερο είναι να κάνεις κάτι άλλο, που και πάλι γίνεται με τα δάκτυλα…
Πολλά με λίγα
Ένα από τα πράγματα που είχαν προκαλέσει αρνητικό σχολιασμό γύρω από τη Θεώνη Κουφονικολάκου ήταν το γεγονός ότι η επί Γης (και ιδίως επί των ΜΜΕ) εκπρόσωπος του Αλέξη Τσίπρα επέμενε να εμφανίζεται μόνη της στα τηλεοπτικά πάνελ, ώστε να επιδίδεται σε μονολόγους. Καθώς, λοιπόν, η ιστορία αυτή δεν μπορούσε να κρατήσει για πάντα, είχε ενδιαφέρον η χθεσινή της αντιπαράθεση με τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη. Και δεν σας κρύβω ότι το τελικό αποτέλεσμα ήταν μάλλον συντριπτικό υπέρ του «γαλάζιου» γραμματέα, καθώς έβαλε στη συζήτηση ορισμένα μεγέθη που η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ (όχι η Κωνσταντία Δημογλίδου) απέφευγε όσο απολάμβανε τα τηλεοπτικά της «τετ α τετ» με δημοσιογράφους. «Δύο στους τρεις ανέργους που μας αφήσατε έχουν βρει δουλειά», ήταν η φράση που αντιπαρέβαλε ο Κυρανάκης στους ισχυρισμούς της συντρόφισσας Θεώνης για επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης για τους πολίτες, συνδέοντας τη μείωση της ανεργίας με τη δυνατότητα των νοικοκυριών να ανταποκρίνονται στις καθημερινές τους ανάγκες. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Οι πολίτες θυμούνται τα ΑΤΜs, τις απολύσεις, τα λουκέτα». Για να το πω με ποδοσφαιρικούς όρους, νομίζω ότι χθες «το κοντέρ έγραψε πολλά με λίγα».
Περί Σδούκου
Σας έλεγα που είδα χθες στον μεσημεριανό μου ύπνο τι χαμός έγινε όταν στη θέση του Φαραντούρη βρέθηκε (στο όνειρό μου) ένα γαλάζιο στέλεχος. Και δεν παίρνω πίσω τίποτα από την υποκρισία που διατρέχει την (κεντρο)αριστερά στα θέματα της ευπρέπειας και του σεβασμού των γυναικών, καθώς η συντρόφισσα Μαρκογιαννάκη μόνο που δεν μας είπε ότι η Σδούκου προκάλεσε, όπως σωστά σημείωσε στο πάνελ ο Νίκος Ρωμανός. Ευτυχώς, για τις (πολλές) Μαρκογιαννάκη αυτού του τόπου υπάρχει και μία Γιαννακοπούλου, που είχε το θάρρος να «αδειάσει» τον νεόκοπο σύντροφο Φαραντούρη (μάλλον γιατί η φίλη μου η Νάντια, σε αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη, θυμάται το «κυνήγι» που έτρωγαν οι πραγματικοί ΠΑΣΟΚοι από τους ΣΥΡΙΖΑίους προ 10-15 ετών). Ωστόσο, για να είμαι δίκαιος, δεν μπορώ να έχω απαιτήσεις από το ΠΑΣΟΚ, την ΕΛΑΣ ή οποιονδήποτε άλλον, τη στιγμή που η καταδίκη από πλευράς ΝΔ εκφράστηκε πάλι από τους ίδιους μετρημένους στα δάχτυλα που υπερασπίζονται την κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν.
Η παροιμιώδης άγνοια του δόκτορα Σιακαντάρη
Ο μέγας διδάκτωρ Κοινωνιολογίας Σιακαντάρης -αυτός που τελευταία ακούω ότι δεν θέλει να τον βλέπει στα μάτια του ο Αλέξης Τσίπρας- ξαναχτύπησε με τις εξυπνάδες του. Σε χθεσινή του ραδιοφωνική συνέντευξη, ο Σιακαντάρης, που εξακολουθεί να αυτοπροβάλλεται ως ο ιδεολογικός γκουρού της ΕΛΑΣ, βάλθηκε να βγάλει περίπου άχρηστες ορισμένες από τις ερωτήσεις που κάνουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων. Ισχυρίστηκε ότι «η καταλληλότητα και η παράσταση νίκης είναι δικές μας εφευρέσεις. Δεν υπάρχουν πουθενά στην υπόλοιπη Ευρώπη και δεν έχουν καμία αξία για την ανάλυση του αποτελέσματος και την πρόβλεψη». Ε, λοιπόν, δεν έχω καταλήξει αν κάποιοι δόκτορες δεν κάνουν τον κόπο να το ψάξουν και εμφανίζονται αδιάβαστοι ή το γνωρίζουν και λένε συνειδητά ψέματα. Γιατί και οι δύο ερωτήσεις συμπεριλαμβάνονται στα ερωτηματολόγια των μεγαλύτερων εταιρειών της Ευρώπης. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τη Βρετανία. Η Ipsos θέτει συνεχώς στις έρευνές της το ερώτημα «Ποιος νομίζετε ότι θα ήταν ο καταλληλότερος πρωθυπουργός» («Who do you think would make the most capable Prime Minister?»). Η ερώτηση για καταλληλότητα ξεκίνησε από το 1979, στην αναμέτρηση της Θάτσερ εναντίον του ηγέτη των Εργατικών, Κάλαχαν, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Μάλιστα, τον περασμένο Μάιο η εταιρεία έκανε ξεχωριστή έρευνα, με μοναδικό ερώτημα την καταλληλότητα για την πρωθυπουργία.
! Να πάμε και στη Γερμανία; Εκεί, μού λένε, υπάρχει η περίφημη Kanzlerfrage. Για να μη σας μπλέξω με τα γερμανικά -άλλωστε, κι εγώ δεν σκαμπάζω από τη γλώσσα, αλλά ρωτώντας έχω μάθει να πηγαίνω στην πόλη- η απόδοσή της στα ελληνικά είναι «αν μπορούσατε να εκλέξετε απευθείας τον καγκελάριο, ποιον θα επιλέγατε;». Αλλά και στην Ισπανία, τα «βαρόμετρα» του CIS, του πιο έγκυρου κέντρου κοινωνιολογικών ερευνών, μετρούν ξεχωριστά την εκτίμηση ψήφου, την αξιολόγηση των πολιτικών ηγετών και την προτίμηση για πρωθυπουργό. Και το καλύτερο; Μετρήσεις για την παράσταση νίκης κάνει στις ΗΠΑ η Gallup, μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ερευνών. Μη συνεχίσω, αλλά ο δόκτωρ Σιακαντάρης, κατά τα άλλα, δίνει συμβουλές ενότητας της αντιπολίτευσης ανάλογες με αυτές του απίθανου νέου αποκτήματος του ΠΑΣΟΚ, βουλευτή Αυλωνίτη. Μπλέξαμε με δόκτορες…
