Ένα περίεργο όνειρο
Επιστρέφοντας από τον Πανορμίτη (μεγάλη η χάρη του), και έχοντας κουραστεί από το πηγαινέλα των πλοίων της «γραμμής», δεδομένου ότι δεν φρόντισα μέχρι στιγμής να πάρω ένα δικό μου (πλοίο, άντε σκάφος), χθες προς το απόγευμα ήμουν κομμάτια, σαν τα σπασμένα του Ρέμου. Ξάπλωσα, λοιπόν, και πριν προλάβω να κλείσω τους καστανοπράσινους οφθαλμούς μου, άρχισα να βλέπω ένα όνειρο που έμοιαζε με τα σενάρια που συνηθίζουμε να γράφουμε οι δημοσιογράφοι στις εφημερίδες. Είδα μια τύπισσα, φτυστή η Λαγκάρντ, να παραιτείται από τη θέση που κατέχει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και, πριν προλάβει να αφήσει τον «θρόνο» της, να πηγαίνει και να κάθεται ένας ωραίος τύπος, που έμοιαζε (φτυστός ήταν) στον δικό μας τον Μητσοτάκη. Επειδή τρόμαξα, ξύπνησα, με αποτέλεσμα να μη δω την εξέλιξη αυτού του υπέροχου, οφείλω να ομολογήσω, ονείρου.
Η πρώιμη παραίτηση της Λαγκάρντ
Στο ξύπνιο μου τώρα, και αρχίζοντας να ψάχνω δεξιά κι αριστερά, έμαθα ότι εσχάτως κυκλοφορεί ένα σενάριο, που θέλει τη Λαγκάρντ να αποχωρεί από την προεδρία της ΕΚΤ πρόωρα. Συγκεκριμένα, αντί του επόμενου Οκτώβρη, που λήγει και επισήμως η θητεία της, να την «κάνει» την ερχόμενη άνοιξη, χρονικό διάστημα που εντελώς τυχαία, αν δεν με απατά η μνήμη μου, προγραμματίζονται εκλογές στην Ελλάδα. Με δεδομένο ότι στην Ευρώπη ο πρόεδρος Μητσοτάκης εξακολουθεί να παραμένει δημοφιλής, δεν ξέρω τι με κάνει να πιστεύω ότι σε μια τέτοια περίπτωση (που παραιτηθεί πρόωρα η Λαγκάρντ) θα είναι ένα από τα πρόσωπα, ενδεχομένως και το κυρίαρχο, στην κούρσα της διαδοχής της. Το θέμα είναι αν ο αρχηγός Κυριάκος θα προτιμήσει έναν υψηλόβαθμο ευρωπαϊκό θώκο ή μια τρίτη τετραετία στη διακυβέρνηση της χώρας. Προς το παρόν και εξ όσων επιμένει να δηλώνει, γέρνει προς το δεύτερο, αν και μέχρι πρότινος δεν είχε προκύψει η πρόωρη φυγή της Λαγκάρντ. Σε κάθε περίπτωση, κρατήστε και το όνειρο που είδα στον ύπνο μου και την πληροφορία που αλίευσα στον ξύπνιο μου.
Και δεύτερο (όνειρο)
Χθες κατάφερα, όπως σας έγραψα, για πρώτη φορά μετά την επιστροφή μου, να επανεντάξω στην καθημερινότητά μου την αγαπημένη συνήθεια της μεσημεριανής σιέστας στον καναπέ του γραφείου. Και δεν σας κρύβω ότι με μεγάλη χαρά διαπίστωσα πως τα μεσημεριανά όνειρα δεν έμειναν στις ξαπλώστρες, αλλά με ακολούθησαν στην Αθήνα. Έτσι, λοιπόν, όπως είχα γείρει και ροχάλιζα διακριτικά, επηρεασμένος από την πραγματικότητα, είδα μια παραλλαγή του πρωινού επεισοδίου μεταξύ Σδούκου και Φαραντούρη. Ήταν, που λέτε, σε ένα πάνελ ένα από τα προβεβλημένα κυβερνητικά στελέχη (δεν κατάφερα να ξεχωρίσω ποιος, αλλά ήταν ένας από εκείνους που δεν «ντρέπονται» για το ότι συμμετέχουν σε μια κεντροδεξιά κυβέρνηση) και, απευθυνόμενος σε μια θηλυκότητα (ωραία λέξη) του ΠΑΣΟΚ ή της ΕΛΑΣ (επίσης δεν κατάλαβα ποια ήταν), αναφέρθηκε σε «χαριεντισμούς» με προϊσταμένους της. Μη σας τα πολυλογώ, το απόγευμα είχε οργανωθεί πορεία διαμαρτυρίας έξω από το Μαξίμου, ζητώντας την παραίτηση Μητσοτάκη, όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί της δημοκρατικής παράταξης είχαν βγάλει ανακοινώσεις που ζητούσαν το κεφάλι του στελέχους, ενώ στις πρωινές εκπομπές της επόμενης μέρας συζητούσαν σοβαρά αν πρέπει να απαγορευτεί στη ΝΔ να συμμετάσχει στις επόμενες εκλογές. Επειδή όλα τα όνειρα έχουν ένα τέλος, όταν ξύπνησα είπα να ψάξω τι από τα παραπάνω έγινε με τον Φαραντούρη όσο κοιμόμουν. Ευτυχώς, δεν έχασα απολύτως τίποτα.
Μετά το σοκ της Γερμανίας, έρχονται περικοπές στον προϋπολογισμό της ΕΕ
Δεν άρεσε καθόλου στο Μαξίμου το νέο «Βατερλό» της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (CDU) του καγκελαρίου Μερτς στις εκλογές της περασμένης Κυριακής. Καμιά εκτίμηση δεν μπορεί να γίνει τόσο για την τύχη του Μερτς όσο και για το μέλλον του κυβερνητικού συνασπισμού μεταξύ της CDU και του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD), που και αυτό υφίσταται τη μία ήττα μετά την άλλη. Εκτός από τις ευρύτερες συνέπειες για τη συνοχή της ΕΕ και τις αποφάσεις που καλείται να πάρει… χθες αν γίνεται, για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις, έχουμε και ένα ειδικό πρόβλημα, που μας αφορά άμεσα. Είναι η κατάρτιση του προϋπολογισμού από την Κομισιόν, όπου η Γερμανία -σε συνεργασία με άλλους πέντε βόρειους γείτονές της εντός της ΕΕ- ζητάει δραστικές περικοπές αρκετών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Ο καγκελάριος Μερτς ήδη πριν από τα εκλογικά στραπάτσα εμφανίστηκε λάβρος υπέρ των περικοπών. Τόσο στο Μαξίμου όσο και στο οικονομικό επιτελείο -θυμίζω ότι πριν από λίγες μέρες ο Κυριάκος Πιερρακάκης τα είπε με τον Μερτς– εκτιμούν ότι η Γερμανία θα εμφανιστεί ακόμα πιο ανένδοτη στο αίτημά της για περικοπές στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Πράγμα που, βεβαίως, δεν επιθυμεί με τίποτα η ελληνική κυβέρνηση, εν όψει μάλιστα και της ανάληψης της προεδρίας τον προσεχή Ιούνιο, αλλά, κυρίως, για το τι έχει λαμβάνειν η χώρα μας για την κρίσιμη περίοδο από το 2028 έως το 2034. Σκούρα τα πράγματα…
! Παρά τις αντιξοότητες, υπάρχει ένας κυβερνητικός παράγοντας που αθόρυβα εξακολουθεί να παίρνει μέρος στις διαβουλεύσεις για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, κυρίως για την αγροτική πολιτική της χώρας και τις πολιτικές κοινωνικής συνοχής. Κι αυτό την ώρα που τα χρονικά περιθώρια διαπραγμάτευσης στενεύουν.
Το διπλό μήνυμα Μαρινάκη προς τα δεξιά
Παρακολουθώντας το χθεσινό briefing του εκπροσώπου Μαρινάκη, αυτό που συγκράτησα ήταν η απάντηση που έδωσε σχετικά με την άνοδο του AfD και πιθανό domino effect (που λέμε και στα Φαλάσαρνα) στην Ελλάδα. Ο ψηλός της κυβέρνησης έδωσε ένα πολύ ενδιαφέρον διπλό μήνυμα. Αρχικά, την απροθυμία της Νέας Δημοκρατίας να συνεργαστεί με κόμματα στα δεξιά της, θυμίζοντας τη σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2015-2019. Και, κυρίως, το πώς η Νέα Δημοκρατία θα περιορίσει τις διαρροές προς αυτά τα κόμματα. Ο Μαρινάκης ήταν ξεκάθαρος. Οι ψήφοι κερδίζονται με ταπεινότητα, δουλειά, αποτέλεσμα και καθαρές κουβέντες με τους πολίτες. Μάλιστα, δεν έμεινε εκεί, αλλά εξειδίκευσε περαιτέρω τα «προσεχώς» της γαλάζιας καμπάνιας προς τις κάλπες: «Απαντήσεις στα ερωτήματα των πολιτών, όσο γίνεται πιο γρήγορη επίλυση των προβλημάτων, χωρίς όμως να μπορούμε να τάξουμε μαγικές συνταγές, ούτως ώστε με τη στάση μας, με την πολιτική μας, με το ύφος μας, με τον τρόπο μας, να αποθαρρύνεται ο κόσμος από το να στρέφεται σε ακραίες δυνάμεις». Νομίζω, λοιπόν, ότι (και) σε αυτό το ζήτημα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε στην καρδιά κάθε νεοδημοκράτη – όχι απαραίτητα κάτι σαμαρικών γκρουπούσκουλων, που θυμούνται το κόμμα όταν είναι «από πάνω».
Έγινε κι αυτό, εγκώμια της ΕΣΗΕΑ στον πρωθυπουργό
Η χθεσινή μέρα πρέπει να περάσει στα ιστορικά χρονικά της χώρας. Αφορμή, η ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ, που χαιρετίζει την ανάκληση της απόφασης της Deutsche Welle να παύσει το ελληνόφωνο πρόγραμμά της. Για τους παλαιότερους, ήταν και ένα σύμβολο της δημοκρατικής έκφρασης στα χρόνια της χούντας. Όμως είναι από τις σπάνιες φορές -εμένα τουλάχιστον δεν μου έχει τύχει- που η Ένωση των δημοσιογράφων αναγνωρίζει δημόσια και αποδίδει τα εύσημα στις «προσπάθειες που καταβλήθηκαν σε υψηλό κυβερνητικό επίπεδο και μάλιστα από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη».
«Όχι» Τσίπρα στους παλιούς του ΣΥΡΙΖΑ
Παρά την εντεινόμενη φημολογία των τελευταίων ημερών, που είναι απόρροια και της δημοσκοπικής πτώσης που καταγράφει η ΕΛΑΣ του προέδρου Τσίπρα, από μια καλή πηγή που διαθέτω στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού (το έχουμε δει κι αυτό) έμαθα ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα σε σχέση με την άρνηση το νέο κόμμα να μετατραπεί σε παράρτημα του ΣΥΡΙΖΑ. Με εξαίρεση την Όλγα Γεροβασίλη, άντε και κάνα, δυο, τρεις ακόμη βουλευτές, αν κατάλαβα καλά, δεν πρόκειται να δούμε άλλα στελέχη της Κουμουνδούρου στην Αμαλίας. Απολύτως λογικό, δεδομένου του φορτίου που κουβαλά η συγκεκριμένη παρέα. Εκτός κι αν ο αρχηγός Αλέξης θέλει να μετατρέψει την ΕΛΑΣ, από κόμμα εξουσίας (που λέει τώρα ο λόγος), σε κόμμα διαμαρτυρίας, σαν αυτό που έκανε για χρόνια πολιτική καριέρα.
Ο Άδωνις και το όραμα του Κάθετου Διαδρόμου
Κάπου πήρε το μάτι μου (δεν τον προλαβαίνω κιόλας) τον υπουργό Άδωνι να υπεραμύνεται του Κάθετου Διαδρόμου, που από όποια οπτική και να τον δούμε, είναι ένα οραματικό project, που σε αυτούς τους χαλεπούς ενεργειακά καιρούς δίνει πολλές λύσεις και, κυρίως, φθηνές στην προμήθεια φυσικού αερίου. Ωστόσο, ο αντιπρόεδρος Γεωργιάδης προφανώς και αγνοούσε την ύπαρξη του υφυπουργού (επί της Ενέργειας), Νίκου Τσάφου, ο οποίος (λέει) φρόντισε να μην αγοράσουμε ούτε σταγόνα αμερικανικού LNG, γιατί έτσι αποφάσισε ο γίγαντας! Μάλιστα, αυτό που επίσης αγνοεί ο Άδωνις είναι ότι, σε αντίθεση με εμάς, που δεν ψωνίσαμε φθηνότερο φυσικό αέριο, προφανώς γιατί έχουμε ακριβά γούστα (σαν κάτι Ρωσίδες φίλες μου), η Αλβανία (ναι, του Ράμα) έκανε το προφανές, αγοράζοντας φθηνότερα φυσικό αέριο, που θα με θυμηθείτε ότι σε περίπτωση ανάγκης θα μας το χρυσοπουλήσει, μήπως και τη σκαπουλάρουμε τον χειμώνα. Οπότε, εκεί που ο Κάθετος Διάδρομος ήταν και παραμένει κάτι οραματικό και εθνικά επωφελές, δεν ξέρω γιατί αρχίζω να πιστεύω ότι, με τους «Τσάφους», από διάδρομος μπορεί να μετατραπεί σε άξονα, και δη των τριών, στον οποίο θα κάτσουμε ομαδικώς μέσα στο καταχείμωνο.
Προτεραιότητες
Διάβασα χθες στο ομόσταβλο iefimerida την απάντηση που έδωσαν κύκλοι της Χαριλάου Τρικούπη σχετικά με την απουσία του Νίκου Ανδρουλάκη από την κηδεία της Μαργαρίτας Παπανδρέου. Όπως αναφέρουν οι «πράσινοι» κύκλοι, ο κραταιός Νικόλας «απουσίαζε από την Παρασκευή εκτός Ελλάδος και, όταν έγινε γνωστός ο θάνατος της Μαργαρίτας Παπανδρέου, ο κ. Ανδρουλάκης ήταν ήδη σε πτήση». Όπως, όμως, σωστά επισημαίνει το site, δεν υπήρξε απάντηση ούτε για τον προορισμό ούτε για τον σκοπό του ταξιδιού του φίλου μου του Νίκου. Μπήκα, λοιπόν, στα social media του προέδρου του ΠΑΣΟΚ μήπως γίνω σοφότερος, αλλά φευ, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει ανεβάσει κάποια χαριτωμένη ανάρτηση από πολιτική υποχρέωση στο εξωτερικό (σαν το αλήστου μνήμης «- Are you in pain? – No, I’m in Spain»). Δεν υποστηρίζω επ’ ουδενί ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ «σνόμπαρε» τη μακαρίτισσα ή την οικογένεια Παπανδρέου. Επειδή, όμως, για κάτι κεντροδεξιούς τύπους σαν κι εμένα η Μαργαρίτα Παπανδρέου ενδεχομένως να είναι η σημαντικότερη προσφορά του Ανδρέα στη χώρα, νομίζω ότι ο πρόεδρος Νίκος δεν ζύγισε σωστά τις προτεραιότητες.
Δυσκολία προσαρμογής για τον Αυλωνίτη
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά φέτος δυσκολεύομαι περισσότερο από κάθε άλλη φορά να προσαρμοστώ στην επιστροφή από τις καλοκαιρινές διακοπές – ίσως, βέβαια, στην περίπτωσή μου να φταίει ότι φέτος ο Κουρτάκης μού «ξεπλήρωσε» άδειες που μου χρωστούσε από τότε που ο Τσίπρας θεωρείτο ακόμα απειλή για τον Μητσοτάκη. Κάνω αυτήν την εισαγωγή για να σας πω πόσο καταλαβαίνω τις αστοχίες των πολιτικών μας αυτές τις μέρες του αποκαλόκαιρου. Μια έξτρα συμπάθεια, μάλιστα, δείχνω σε εκείνους που επανέρχονται στην καθημερινότητα σε νέο μετερίζι, καθώς μαζί με όλα τα υπόλοιπα καλούνται να προσαρμοστούν σε ένα νέο περιβάλλον. Ένας τέτοιος πολιτικός που έχει τη συμπάθειά μου είναι ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης, μία από τις πιο πρόσφατες «μεταγραφές» του ΠΑΣΟΚ από τον πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ. Βγήκε, που λέτε, χθες το πρωί στον Αθήνα 9,84 ο σύντροφος Αυλωνίτης και είπε πως πιστεύει ότι «το ΠΑΣΟΚ μπορεί να παίξει έναν καταλυτικό ρόλο έτσι ώστε να συνεργαστούν μετεκλογικά οι προοδευτικές δυνάμεις του κεντροαριστερού χώρου, με σκοπό να φύγει αυτή η καθεστωτική κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη», διευκρινίζοντας ότι αναφέρεται στην ΕΛΑΣ, τον ΣΥΡΙΖΑ και την Πλεύση Ελευθερίας. Λίγο αργότερα βγήκε να τα μαζέψει, λέγοντας πως «μόνο με το ΠΑΣΟΚ πρώτο κόμμα μπορεί να γίνει πράξη η ήττα της Νέας Δημοκρατίας». Αν με ρωτάτε (που δεν με ρωτάτε), ο νεόκοπος σύντροφος τα έκανε χειρότερα. Γιατί εγώ καταλαβαίνω πως, αν ψηφίσεις Ανδρουλάκη, μπορεί να δεις ΠΑΣΟΚ με ολίγη από Αλέξη Τσίπρα, Ρένα Δούρου και -γιατί όχι;- Ζωή Κωνσταντοπούλου. Δεν το λες και θελκτικό.
Τα περίεργα με το Trust Your Stars
Όπως θα θυμούνται οι πιστοί αναγνώστες, η στήλη ήταν η πρώτη που είχε αναδείξει, εδώ και σχεδόν έναν χρόνο, το «χιλιοτραγουδισμένο» έργο «Εμπιστοσύνη στα Αστέρια μας – Trust Your Stars», του Ταμείου Ανάκαμψης, και τα (πολλά) προβλήματά του. Στην πορεία σχεδόν όλα τα εγχώρια μέσα ασχολήθηκαν με το θέμα και «αποκάλυψαν» τα πολλά προβλήματα. Ουδείς, βέβαια, μπήκε στον κόπο να αναφέρει την πηγή, αλλά δυστυχώς αυτή είναι μια σοβαρή παθογένεια που χαρακτηρίζει το συνάφι μας. Τελευταία με το έργο ασχολήθηκαν και ΜΜΕ του εξωτερικού (βλ. Politico), αναδεικνύοντας όχι μόνο τα προβλήματα που είχε αποκαλύψει αρχικά η στήλη, αλλά συσχετίζοντάς το με το brain gain κ.λπ. Πραγματικά, δεν έχω άποψη για τη συνεισφορά που θα είχε το έργο -αν υλοποιείτο- στο θέμα του brain gain, αλλά θα πρέπει να επιστρέψω σε ένα πολύ σοβαρό ερώτημα που είχα θέσει εδώ και έναν χρόνο και ατυχώς δεν έχει απαντηθεί ακόμα.
Οι «μαϊμού» πληρωμές των 40 εκατ. ευρώ
Στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ υπάρχει ακόμα μία απόφαση του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (ΑΔΑ: 93ΞΛΗ-ΥΨ1, αρ.πρωτ. 364/10-2-2025), που υπογράφει ο Νίκος Παπαθανάσης, όπου φαίνεται ότι ο κωδικός έργου 2022ΤΑ04700019, του Trust Your Stars, έχει πληρωμές μέχρι τις 31/12/2024, 40.417.725,6 ευρώ. Οι οποίες λέγεται ότι έχουν περιληφθεί στο αίτημα πληρωμής προς την ΕΕ της 20ής/12/2024, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή τον Μάρτιο του 2025. Δηλαδή για ένα έργο που δεν υλοποιήθηκε ποτέ και τελικά απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης είχαν γίνει πληρωμές πάνω από 40 εκατομμύρια ευρώ!
Τα ερωτήματα στον Παπαθανάση
Έστω και έπειτα από έναν χρόνο, μήπως θα μπορούσε επιτέλους ο αναπληρωτής (και κυρίως φίλος μου) Παπαθανάσης να δώσει μια απάντηση, από αυτές τις εύκολες, σε δυο, τρία πολύ προφανή ερωτήματα; Για παράδειγμα, να μας πει ποιος και πώς πήρε αυτά τα (καθόλου λίγα) χρήματα, για ποιον λόγο και τελικά πώς αξιοποίησε τη χρηματοδότηση με τι είδους παραδοτέα αποτελέσματα; Όχι τίποτε άλλο, γιατί κάποια «παλιόπαιδα» σε ένα κτίριο της οδού Νίκης (όχι αυτό του υπουργείου) λένε κάτι περίεργα πράγματα, που σε καμία περίπτωση δεν θέλω να πιστέψω. Λένε, για παράδειγμα, που προσωπικά το αποκρούω, γνωρίζοντας τον άνδρα, ότι αποτελεί συνηθισμένη πρακτική του αναπληρωτή Παπαθανάση η επίτευξη των στόχων και οροσήμων να επιτυγχάνεται μέσω του «παρκαρίσματος» χρημάτων, είτε σε Ειδικούς Λογαριασμούς είτε σε ανοικτούς καταπιστευτικούς λογαριασμούς στο Ταμείο Παρακαταθηκών είτε στην Αναπτυξιακή Τράπεζα. Με αυτόν τον τρόπο τα (μεγάλα αυτά) ποσά εμφανίζονται ως πληρωμένες δαπάνες, ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν «υποσχετικές» μελλοντικών πληρωμών, εάν και εφόσον πραγματοποιηθούν. Δηλαδή επί της ουσίας μιλάμε για «εικονικές» πληρωμές. Αυτό ακριβώς μάλλον συνέβη και με το Trust Your Stars. Εμφανίστηκαν στο τέλος του 2024 πάνω από 40 εκατ. ευρώ ως δαπάνες, προκειμένου να επιτευχθούν οι ποσοτικοί στόχοι και τα ορόσημα του Ταμείου Ανάκαμψης, στο πλαίσιο μελλοντικών δαπανών που κάποτε θα πραγματοποιούνταν. Έλα, όμως, που οι δαπάνες αυτές των 40 εκατ. ευρώ δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Και βέβαια τώρα προκύπτει το κρίσιμο ερώτημα. Σε πόσα άλλα έργα, πόσες άλλες φορές και για ποιον προϋπολογισμό έχει γίνει αυτή η πρακτική;
Τα «παλιόπαιδα» του Συντάγματος
Τα ίδια «παλιόπαιδα» πέριξ της πλατείας Συντάγματος λένε ότι αυτό το «κόλπο», επειδή αρέσει, έχει μεταφερθεί (όπως διαδίδουν τα «παλιόπαιδα») και στο ΕΣΠΑ. Μόνο που εκεί απαγορεύεται ρητά να εμφανίζονται εικονικές, μη πραγματικές πληρωμές, που δεν αντιστοιχούν με ακρίβεια στο πραγματικά εκτελεσμένο έργο. Πάντως, αν ζητάτε την άποψή μου (που δεν μου την έχει ζητήσει κανείς μέχρι σήμερα), εγώ δεν μπορώ να πιστέψω ότι εν έτει 2026 ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας της ελληνικής κυβέρνησης βάζει «μαϊμού» δαπάνες στα ευρωπαϊκά προγράμματα για να επιτύχει με αυτόν τον τρόπο στόχους και ορόσημα.
Πίσω ολοταχώς από Σιαδήμα
Αν και ακόμη δεν έχει δημοσιευτεί στη «Διαύγεια», ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στο site που «ανεβαίνουν» οι συμβάσεις, διαπίστωσα ότι ο γενικός Σιαδήμας πήρε πίσω το δεκαχίλιαρο της απευθείας ανάθεσης, για το οποίο σας έγραφα χθες. Συγκεκριμένα, διάβασα ότι η επίμαχη απόφαση τελεί υπό ανάκληση, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι κάποιο λάθος είχε κάνει ο αλάνθαστος γενικός. Ωστόσο, και επειδή μπήκα στον πειρασμό να ψάξω λίγο παραπάνω τις απευθείας αναθέσεις του συναγωνιστή Σιαδήμα, κάνοντας μια σούμα, μου προκύπτει ότι στους 15 μήνες της θητείας του έχει δώσει περί το 1,35 εκατ. ευρώ, με τη διαδικασία της απευθείας ανάθεσης. Σε πολλές, μάλιστα, περιπτώσεις προτιμά και κάτι Πατρινούς συμμαθητές του, αφήστε που του αρέσουν και οι κατατμήσεις, προκειμένου να μπορεί να δίνει απευθείας τις δουλειές.
