Η λατρεία του Τσίπρα για τον Σαμαρά, το δίδυμο της σωτηρίας (μας), οι φιλεύσπλαχνοι βουλευτές της ΝΔ, τα εκατομμύρια του ΤΕΕ και οι… Σιαδήμες

Η συνάντηση Μητσοτάκη με τον CEO της JP Morgan, Jamie Dimon, στη Νέα Υόρκη, οι προσδοκίες του Άδωνι και το μυστικό που αποκάλυψε ο Τσίπρας

Αλέξης Τσίπρας ©INTIME

Η Ντόρα και η αλαζονεία

Δεν ξέρω ποιον ή ποιους είχε στο μυαλό της η Ντόρα, όταν μιλούσε για αλαζονεία υπουργών, παρ’ όλα αυτά, αν και σπάνια συμφωνώ μαζί της, δεν θα μπορούσα να διαφωνήσω στο σημείο που αναφέρθηκε στη μονιμότητα των υπουργών. Σε αυτούς τους αναντικατάστατους της λαοπρόβλητης κυβέρνησης, που είναι αλήθεια ότι όσο παραμένουν στις καρέκλες τους, στο τέλος γίνονται ένα με αυτές. Η Μπακογιάννη, που προφανώς κι έχει τα δικά της, αλλά παρ’ όλα αυτά δεν νομίζω ότι υπάρχει έστω κι ένας που να μην τη συμπεριλαμβάνει, άντε βαριά, στη δεκάδα των πρωτοκλασάτων της ΝΔ, προφανώς και δεν ανακάλυψε την πυρίτιδα. Απεναντίας, είπε αυτό που συζητείται ευρέως και σιγά σιγά έχουν αρχίσει να το καταγράφουν και οι δημοσκόποι. Από κει και πέρα, γιατί επέλεξε να το πει τώρα και όχι νωρίτερα ή λίγο αργότερα, ούτε το γνωρίζω ούτε και θέλω να το μάθω.

Τα σενάρια του Επικρατείας

Αυτό, ωστόσο, που γνωρίζω, και δη από (σχετικά) πρώτο χέρι, είναι ότι η Ντόρα έχει αποφασίσει να μην είναι εκ νέου υποψήφια στα Χανιά. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα δώσει τη μάχη, κυρίως μέσα από τα τηλεοπτικά παράθυρα, για να ξαναγίνει η ΝΔ κυβέρνηση και ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός. Όσο για τα σενάρια που κυκλοφορούν στην πιάτσα, ότι δήθεν ήθελε να είναι υποψήφια στο Επικρατείας, προφανώς δεν το γνωρίζω, ωστόσο από τον Παπασταύρου σίγουρα θα ήταν καλύτερη υποψηφιότητα. Σε κάθε περίπτωση, τις τελευταίες μέρες, ακούγοντας την Ντόρα, θυμήθηκα έναν φίλο μου, που στην προσπάθειά του να μου την περιγράψει, μεταξύ σοβαρού κι αστείου μου έλεγε: «Μη δώσεις στην Μπακογιάννη να σου βάλει ένα τούβλο πάνω στο άλλο, γιατί το πιθανότερο είναι να μην καταφέρει να τα ταιριάξει. Απεναντίας, αν της δώσεις ένα οικοδομικό τετράγωνο, θα σ’ το γκρεμίσει μέσα σε ελάχιστα λεπτά». Μάλιστα, ο συνομιλητής μου έσπευσε να μου θυμίσει τι είχε τραβήξει ο συχωρεμένος ο Έβερτ όταν η ψηλή τού έκανε αντιπολίτευση.

Η απάντηση Βορίδη

Στα ωραία της χθεσινής μέρας ήταν και η εμφάνιση του Μάκη Βορίδη στους συναγωνιστές Υποφάντη και Καϋμένου στο Action24. Στο κλίμα της μέρας, οι συνάδελφοι μπήκαν στον κόπο να ζητήσουν από τον Βορίδη να σχολιάσει τις δηλώσεις της Ντόρας; σε σχέση με τους αλαζόνες υπουργούς, με αποτέλεσμα να λάβουν μια απάντηση που έμοιαζε και ως άδειασμα. Ωστόσο, ακούγοντας και ξανακούγοντας την απάντηση του φίλου μου του Μάκη, κατέληξα στη βεβαιότητα ότι έδωσε τη συγκεκριμένη απάντηση γιατί πολύ απλά θεωρεί την αλαζονεία (και ό,τι απορρέει απ’ αυτήν) ως απολύτως κανονική συνθήκη. Είναι σαν να ρωτάς έναν αλκοολικό αν τον χαλάει το ποτό ή πώς βλέπει τους υπόλοιπους μεθυσμένους της παρέας.

Στα χέρια των Πετραλιά και Τσάφου η σωτηρία (μας)

Τις τελευταίες μέρες προσπαθώ να βγάλω άκρη με τα μέτρα που σχεδιάζει η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας και ομολογώ ότι όσο το ψάχνω τόσο μπερδεύομαι. Γιατί μόνο μπέρδεμα σου προκαλεί μόνο και μόνο η υποψία ότι την όλη κρίση με την ακρίβεια στα καύσιμα την έχει εναποθέσει ο πρόεδρος Μητσοτάκης στους υφυπουργούς Πετραλιά και Τσάφο. Όχι τίποτε άλλο, αν πιστέψω ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει στ’ αλήθεια (και όχι σε κάτι παραμύθια), σκέφτομαι να δαγκώσω το διαβατήριό μου και να μπω στο πρώτο αεροπλάνο, αδιαφορώντας για τον προορισμό. Άλλωστε, όπου κι αν φτάσω, εκτός κι αν με πάνε στα ούφο, είμαι σίγουρος ότι δεν θα συναντήσω τύπο σαν τον υφυπουργό Τσάφο.

Ο Άδωνις και οι προσδοκίες του

Και μια και αναφέρθηκα στο δίδυμο της σωτηρίας μας, να σας πω ότι ακούγοντας τον υπουργό Άδωνι, άρχισα να πιστεύω ότι για πρώτη φορά πιάστηκε αδιάβαστος. Γιατί αντιλαμβάνομαι πως όταν μιλάει για τον Κάθετο Διάδρομο και τα ευεργετήματά του, δεν έχει πάρει είδηση ότι η κυβέρνηση διά του Τσάφου δεν φρόντισε να προμηθευτεί το καλοκαίρι LNG από τις ΗΠΑ, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουμε να ξεμείνουμε με τα αέρια που βγάζει το ανθρώπινο σώμα.

Ο Τσίπρας και τα διαλείμματα του ΣΚΑΪ

Τώρα που το ξανασκέφτομαι, είναι φορές που απορώ (όχι με την πληγωμένη καρδιά μου, αλλά) με το κουράγιο μου. Έκανα αυτές τις σκέψεις όταν, ξεκινώντας να γράφω το σχόλιο, διαπίστωσα ότι αντί να βγάλω μέσα στο ψιλόβροχο βόλτα τον σκύλο μου, καθηλώθηκα στον καναπέ του σπιτιού μου, προκειμένου να παρακολουθήσω τη συνέντευξη Τσίπρα στον ΣΚΑΪ και τους συναγωνιστές Οικονόμου και Πιτταρά. Για πρώτη φορά «συνέλαβα» τον εαυτό μου να παρακολουθεί μέχρι και τις διαφημίσεις, δεδομένου ότι ο πρώην πρωθυπουργός παρέμεινε στο στούντιο ακόμη κι όταν έκαναν διάλειμμα οι συνάδελφοι. Ο αρχηγός Αλέξης, που τώρα κάθεται και στις διαφημίσεις στο στούντιο του ΣΚΑΪ, τα παλιά τα χρόνια είχε θέσει σε καθεστώς εμπάργκο το κανάλι του Αλαφούζου. Εδώ, λοιπόν, ταιριάζει αυτό που λέει η θεία μου από τα Χανιά, σε σχέση με τον σκοπό που αγιάζει (εκτός από τους παπάδες) τα μέσα.

Η λατρεία για τον Σαμαρά

Δεν σας κρύβω ότι, βλέποντας τη συνέντευξη του προέδρου Αλέξη, ήμουν σίγουρος ότι μόλις τελείωνε (η συνέντευξη), θα με έπαιρνε τηλέφωνο η θεία μου από τα Χανιά. Πριν προλάβουν να τον αποχαιρετήσουν (με την καλή έννοια) οι συνάδελφοι, χτύπησε το κινητό μου και στην οθόνη εμφανίστηκε η μαυροφορεμένη θεία. Ομολογώ, όμως, πως είχα καιρό να την ακούσω τόσο αλαφιασμένη. Περίμενα να μου πει πως κάτι έπαθε όταν άκουσε τον Αλέξη, από εκεί που έλεγε παλιά «ή εμείς ή αυτοί», να φτάσει χθες να μονολογεί «ή εγώ ή ο κανένας» – προφανώς επηρεασμένος από την τεράστια επιτυχία της Οδύσσειας του Νόλαν και τα κατορθώματα του Οδυσσέα απέναντι στον Πολύφημο. Αλλά όχι, το βάσανο της θείας ήταν άλλο. «Παιδάκι μου», μου είπε, «μήπως ο Τσίπρας, που μας θύμισε τη συγκυβέρνηση με τον Καμμένο, θέλει την άλλη μέρα των εκλογών να τα βρει με τον Σαμαρά;». Ταραγμένη η 86χρονη Χανιώτισσα, με προέτρεψε (λες και είναι για χόρταση) να ξαναδώ τι είπε ο Τσίπρας για το γεροντάκι του Muppet Show. Και πράγματι, τέτοιο λιβανωτό ούτε ο αρχαίος φίλος μου, ο Νίκος Τσιούτσιας, δεν θα το αποτολμούσε δημόσια: «Δεν έχω λόγο να εύχομαι να αποτύχει. Ας κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Έχουμε διαφορές, τεράστιες. Αν κατέβει, θα αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό, όπως το έκανε και η ΕΛΑΣ. Θα δημιουργήσει πιο έντονη την εικόνα ότι υπάρχουν δύο πόλοι», είπε ο Αλέξης, αφήνοντας το καλύτερο για το τέλος: «Η διαφορά μας από τη ΝΔ θα μικρύνει». Εδώ είναι, λοιπόν, το ζουμί. Να πέσει ο Μητσοτάκης, να βάλει πλάτες ο Σαμαράς για να ανέβει το κόμμα του Αλέξη… Αλλά η θεία μου, που βλέπει καλά τελευταία, λέπειτα από επέμβαση καταρράκτη, και ακούει ξυράφι, με νέας γενιάς ακουστικά, δεν το έβαλε κάτω: «Μα είπε και κάτι ακόμα. Δεν το πρόσεξες;». Ξαναβλέπω τη συνέντευξη και πράγματι η θεία είχε δίκιο: «(Ο Σαμαράς) θα δημιουργήσει νέες συνθήκες σε ό,τι αφορά την επόμενη μέρα», κατέληξε η αναφορά του Αλέξη για τον φίλο του τον Αντώνη. «Λες, βρε παιδάκι μου, αν έρθουν τούμπα τα πράγματα μετά τις εκλογές, να τα βρει ο Τσίπρας με τον Σαμαρά, όπως έκανε με τον Καμμένο, που και με αυτόν έλεγε ότι είχε τεράστιες διαφορές;». Ομολογώ πως δεν πήγε εκεί το μυαλό μου. Καθησύχασα τη θεία, αλλά μόλις έκλεισα το τηλέφωνο μία ταραχή με έπιασε και μένα. Πήγα για έναν υπνάκο στον γνωστό καναπέ, μήπως και ξεκαθάριζαν τα πράγματα στους καθιερωμένους εφιάλτες μου.

Αποκάλυψε το μυστικό

Πάντως, δεν ξέρω ποιος και κυρίως αν υπάρχει κάποιος που συμβούλεψε τον Τσίπρα να βγει και να πει ότι το κόμμα Σαμαρά θα κόψει ψήφους από τη ΝΔ, άρα θα φέρει πιο κοντά τον ίδιο (τον Αλέξη) με τον Μητσοτάκη. Γιατί, αν ήμουν στη θέση του τελευταίου, θα έφτιαχνα σποτάκι το επίμαχο σημείο της συνέντευξης του πρώην πρωθυπουργού και θα το έπαιζα όσο πιο συχνά γινόταν. Όχι τίποτε άλλο, ο Τσίπρας κατά λάθος αποκάλυψε αυτό που ισχυρίζονται οι σοβαροί του τόπου. Ότι δηλαδή, ο στόχος του Σαμαρά είναι ένας και μόνος. Να κάνει ζημιά στον Μητσοτάκη, αδιαφορώντας αν θα κάνει καλό μέχρι και στον Τσίπρα, τον Παπαγγελόπουλο και τη Θάνου.

Κυβέρνηση ηττημένων ξανά

Αν κάτι πρέπει να κρατήσουμε από τη χθεσινή συνέντευξη του προέδρου Τσίπρα στον ΣΚΑΪ, αυτό είναι το γεγονός ότι ο αρχηγός της ΕΛΑΣ (όχι ο Αντιστράτηγος Μάλλιος) κάθε άλλο παρά απέκλεισε μια κυβέρνηση ηττημένων. Και επειδή θέλω να είμαι πολύ προσεκτικός σε αυτό που γράφω, παραθέτω ακριβώς την απάντηση του συντρόφου Αλέξη ως προς τη στάση του κόμματός του μετά τις πρώτες εκλογές: «Θα εξαντλήσουμε κάθε δυνατότητα, απευθυνόμενοι σε όλο το φάσμα των προοδευτικών δυνάμεων, να συγκροτηθεί η κυβέρνηση στη βάση του πολιτικού μας σχεδίου». Στο σημείο αυτό, μάλιστα, έδωσε έμφαση «στη βάση. Όχι απόλυτα, προφανώς», αφήνοντας ανοιχτό και το περιθώριο συμβιβασμών. Βέβαια, ο πρόεδρος Τσίπρας παρέλειψε να μας πει ποιες είναι οι προοδευτικές δυνάμεις (θα μου πείτε, εδώ έναν χρόνο περιμένουμε μάταια να μας πει τι στην ευχή θα είναι η «πατριωτική εισφορά»), αλλά όλοι καταλαβαίνουμε λίγο πάνω-λίγο κάτω σε ποιους αναφέρεται. Και επειδή όχι μόνο καταλαβαίνουμε, αλλά μερικοί έχουμε και το κακό συνήθειο να θυμόμαστε, σπεύδω να θυμίσω στον σύντροφο Τσίπρα ότι κάτι αντίστοιχο είπε και το 2023 (τότε που ερχόταν με φόρα) και από αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έγινε… συγγραφέας.

Λίγη Σαμαρική ιστορία

Η χθεσινή μου αναφορά στη στρατηγική Σαμαρά περί επαναφοράς της ΝΔ στις εργοστασιακές της ρυθμίσεις ήταν η αιτία για το τηλεφώνημα που δέχτηκα πρωί  πρωί, με το απαλό φθινοπωρινό αεράκι της αυγούλας, από τον πρωινό αναγνώστη της στήλης. «Το επιχείρημα είναι πιο παλιό και από τα γραφεία της ΠΟΛΑΝ», ήταν τα πρώτα λόγια του, για να παρατηρήσει στη συνέχεια ότι έγραψα αυτές τις γραμμές την τριακοστή επέτειο από την πανηγυρική του διάψευση. Επειδή μάλλον σας μπέρδεψα, εξηγούμαι. Το ημερολόγιο έγραφε 22 Σεπτεμβρίου 1996 (ναι, πέρασαν 30 χρόνια) όταν το ΠΑΣΟΚ του (φρέσκου τότε) Κώστα Σημίτη προσέφυγε στις κάλπες και κέρδισε με επτά μονάδες τη ΝΔ του Μιλτιάδη Έβερτ. Είχαν περάσει, δηλαδή, τρία χρόνια από την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη και την αποχώρηση του «ψηλού» από την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Θεωρητικά, ο διάδοχός του, ο περίφημος «μπουλντόζας», ήταν κομμένος και ραμμένος για να ξορκίσει όλες τις «πατριωτικές ανησυχίες», με τις οποίες πολιτευόταν από τότε ο Μεσσήνιος κομματάρχης. Και εκείνος τι έκανε; Επέστρεψε στην παράταξη; Φυσικά όχι. Αντίθετα, κατέβηκε με την ΠΟΛΑΝ και πήρε… παρά κάτι τρία (τοις εκατό, μην παρεξηγηθώ). Προφανώς, δεν ισχυρίζομαι πως διαθέτω κάποια μαντική ικανότητα, για να πω ότι το 39% της ΝΔ και το… σκάρτο 3% της ΠΟΛΑΝ θα αθροίζονταν – αν και η εμπειρία των δεύτερων εκλογών του 2012 έδειξε ακριβώς αυτό. Λέω, όμως, ότι και τότε (όπως πάντα, δηλαδή) ο φίλος μου ο Σαμαράς έβαλε την πάρτη του πάνω από την παράταξη. Κι ας προσπαθεί ο διαχρονικός του προφήτης, ο Νίκος ο Τσιούτσιας, να τον πλασάρει σαν θεματοφύλακα των «γαλάζιων» αρχών και αξιών.

Το πληγωμένο Βερολίνο πριονίζει τον ευρωπροϋπολογισμό

Σας έγραφα μόλις προχθές ότι η ήττα του Μερτς στις τοπικές εκλογές στη Γερμανία προοιωνίζεται σκλήρυνση της στάσης του Βερολίνου σε ό,τι αφορά την κατάρτιση του επταετούς προϋπολογισμού της ΕΕ. Και ήρθε η επιβεβαίωση. Ο Γερμανός υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Γκίντερ Κρίχμπαμουμ -μέλος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης και στενός συνεργάτης του Μερτς-, τάχθηκε κατηγορηματικά υπέρ των δραστικών περικοπών του προϋπολογισμού. Μάλιστα, αναφερόμενος στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, δήλωσε ότι «έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα», μόνο και μόνο γιατί υποστηρίζει ό,τι και η Ελλάδα, δηλαδή να μη μειωθούν τα προβλεπόμενα κονδύλια για την ΕΕ μέχρι το 2033. Κι όλα αυτά την ώρα που η ιρλανδική προεδρία καταρτίζει ένα συμβιβαστικό σχέδιο, που και αυτό το Βερολίνο το εξορκίζει. Εν τω μεταξύ, ο χρόνος της διαπραγμάτευσης τελειώνει και στα μέσα Οκτωβρίου, στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, οι κόντρες θα μεταφερθούν σε επίπεδο κορυφής, παρόντος και του Κυριάκου Μητσοτάκη…

Συνάντηση Μητσοτάκη με την JP Morgan

Εκτός από τη συνέντευξη που θα παραχωρήσει αύριο στο Bloomberg ο πρόεδρος Μητσοτάκης, από μια καλή πηγή που διαθέτω στο Μαξίμου πληροφορούμαι ότι αύριο (πρώτα ο Θεός), πρωί πρωί (ώρα Αμερικής) με την αυγούλα, θα συναντηθεί εκτός προγράμματος και με τον CEO της JP Morgan, Jamie Dimon, στη Νέα Υόρκη. Αυτά κάνει ο αρχηγός Κυριάκος κι όταν πέφτει το δίλημμα ποιον θέλουμε για κυβερνήτη, απλώς ψάχνουμε τον δεύτερο. Γιατί, εδώ που τα λέμε, η μόνη επαφή που θα μπορούσαν να έχουν με την JP Morgan οι αντίπαλοί του, είναι να περάσουν απέξω από το κτίριο για να βγάλουν καμιά αναμνηστική φωτογραφία.

Τα εκατομμύρια του ΤΕΕ και οι… Σιαδήμες

Επειδή προχθές σας έγραφα για τον γενικό γραμματέα Σιαδήμα, λέω να μείνω λίγο ακόμη στην περιοχή του, κάνοντας αυτήν τη φορά μια στάση στο Τεχνικό Επιμελητήριο. Το ΤΕΕ, βλέπετε, έχει πάψει προ πολλού να περιορίζεται στον παραδοσιακό θεσμικό του ρόλο και τα τελευταία χρόνια έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πλέον δραστήριους φορείς υλοποίησης μεγάλων ευρωπαϊκών προγραμμάτων. Ταμείο Ανάκαμψης, ΕΣΠΑ και ό,τι άλλο βρεθεί στον δρόμο του. Πόσα χρήματα έχουν περάσει συνολικά από το ΤΕΕ μόνο από το Ταμείο Ανάκαμψης; Εδώ θα ήθελα πραγματικά μια βοήθεια. Ακούω να γίνεται λόγος ακόμη και για χαρτοφυλάκιο άνω των 2 δισ. ευρώ. Επειδή, όμως, δεν έχω βρει κάπου συγκεντρωμένο τον λογαριασμό, αφήνω ένα ερωτηματικό και προσκαλώ όποιον γνωρίζει -κατά προτίμηση το ίδιο το Επιμελητήριο- να μας κάνει την πρόσθεση. Γιατί, πέρα από τους προϋπολογισμούς των έργων που υλοποιεί, υπάρχει και κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον: οι διαχειριστικές δαπάνες που χρηματοδοτούνται για να τα υλοποιεί. Και, κάπως έτσι, έπεσα πάνω στη νέα δράση του ΕΣΠΑ με τίτλο «Ανακαίνιση Κατοικίας». Η πρόσκληση είναι σχεδόν της τάξης των 480 εκατ. ευρώ, για την ακρίβεια 479.796.259,81 ευρώ. Δικαιούχος και φορέας υλοποίησης της δράσης είναι και το ΤΕΕ, με αρμοδιότητες που κάθε άλλο παρά διακοσμητικές είναι: από το πληροφοριακό σύστημα και την αξιολόγηση των αιτήσεων μέχρι τους ελέγχους, τις αποφάσεις υπαγωγής και τη διαβίβαση των εντολών πληρωμής. Και, φυσικά, όλη αυτή η δουλειά πληρώνεται. Η σχετική ΚΥΑ προβλέπει ότι οι διαχειριστικές δαπάνες του ΤΕΕ χρηματοδοτούνται από ενωσιακούς πόρους και το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και μπορούν να φθάσουν έως το 2% του συνολικού εγκεκριμένου προϋπολογισμού των επιχορηγήσεων της δράσης. Αν, λοιπόν, ο εγκεκριμένος προϋπολογισμός κινηθεί στα επίπεδα των περίπου 480 εκατ. της πρόσκλησης, το ταβάνι για τις διαχειριστικές δαπάνες του ΤΕΕ βγαίνει περίπου στα 9,6 εκατ. ευρώ. Δεν τα λες και καθόλου λίγα.

Και τώρα που τελειώσαμε με τα εκατομμύρια, πάμε στα πιο ωραία

Στις 14 Ιουλίου συνεδριάζει η Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ. Ανάμεσα στα μέλη που καταγράφονται ως παρόντα από την έναρξη έως τη λήξη είναι και ο Νικόλαος Σιαδήμας. Στην ίδια συνεδρίαση εγκρίνεται κατά πλειοψηφία ανάθεση 29.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ για εξειδικευμένες υπηρεσίες σχετικά με το κανονιστικό και επιχειρησιακό πλαίσιο της δράσης «Ανακαίνιση Κατοικίας». Το βασικό παραδοτέο είναι το σχέδιο του Οδηγού Εφαρμογής του προγράμματος. Το πρακτικό αναφέρει ονομαστικά τους τρεις που μειοψήφησαν και το ένα μέλος που ψήφισε λευκό. Ο Νικόλαος Σιαδήμας δεν είναι μεταξύ τους, άρα από την καταγραφή προκύπτει ότι περιλαμβάνεται στην πλειοψηφία που ενέκρινε την απόφαση. Μία εβδομάδα μετά, στις 21 Ιουλίου, έχουμε και δεύτερο επεισόδιο. Ο Νικόλαος Σιαδήμας είναι ξανά παρών από την αρχή έως το τέλος. Αυτήν τη φορά η Διοικούσα εγκρίνει συμπληρωματική σύμβαση 320.000 ευρώ πλέον ΦΠΑ με τη ΓΝΩΜΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ, για να προσαρμοστεί το πληροφοριακό σύστημα των «Εξοικονομώ» στις ανάγκες του «Ανακαίνιση Κατοικίας». Και πάλι το πρακτικό κατονομάζει όσους μειοψήφησαν και όσους ψήφισαν λευκό. Ο Νικόλαος Σιαδήμας δεν βρίσκεται ούτε στη μία ούτε στην άλλη κατηγορία. Και εδώ αρχίζω να μπερδεύομαι. Στην επίσημη Κεντρική Αντιπροσωπεία του ΤΕΕ βρίσκω έναν Νικόλαο Σιαδήμα του Σπυρίδωνος και ακριβώς δίπλα έναν Βασίλειο Σιαδήμα του Σπυρίδωνος. Ο δεύτερος είναι, βεβαίως, ο γνωστός μας γενικός Σιαδήμας, στην οργανωτική δομή του οποίου υπάγεται και η ΕΥΔ ΠΕΚΑ, που χρηματοδοτεί το έργο. Από ό,τι φαίνεται, με μια απόφαση του ΤΕΕ (Α.Π. 25168/4-6-2025) παραιτήθηκε από τη Διοικούσα Επιτροπή του ΤΕΕ ο Βασίλειος Σιαδήμας και αντικαταστάθηκε από κάποιον συνάδελφο Νικόλαο Σιαδήμα του Σπυρίδωνα. Δεν μπορώ να πιστέψω, φυσικά, ότι ο Νικόλαος Σιαδήμας της Διοικούσας του ΤΕΕ είναι αδελφός του γενικού Βασίλειου Σιαδήμα. Διότι αρχικά θα φανταζόμουν ότι η οικογενειοκρατία ζει και βασιλεύει. Όμως το κυριότερο είναι ότι, αν ήταν, θα δυσκολευόμουν να καταλάβω πώς βρέθηκε να συμμετέχει κανονικότατα στις ψηφοφορίες για το στήσιμο ενός προγράμματος στο οποίο ο αδελφός του έχει τόσο συγκεκριμένο θεσμικό ρόλο. Εκτός αν αυτά είναι λεπτομέρειες, που μόνο εγώ βρίσκω ενδιαφέρουσες. Για να γίνει, μάλιστα, η λεπτομέρεια λίγο πιο ενδιαφέρουσα, η ΚΥΑ προβλέπει ότι ο Οδηγός Εφαρμογής που καταρτίζει το ΤΕΕ εγκρίνεται από την ΕΥΔ ΠΕΚΑ και συνυπογράφεται από τον γενικό γραμματέα Διαχείρισης Τομεακών Προγραμμάτων ΕΤΠΑ, ΤΣ και ΕΚΤ. Δηλαδή, από τον ίδιο γενικό Σιαδήμα για τον οποίο σας έγραφα προχθές. Οπότε κρατάω τρία πραγματάκια: ένα ΤΕΕ που έχει αποκτήσει τεράστιο αποτύπωμα στη διαχείριση ευρωπαϊκών έργων, μια καινούργια δράση σχεδόν μισού δισ. ευρώ με δυνητικές διαχειριστικές δαπάνες για το Επιμελητήριο περίπου 9,6 εκατ. ευρώ και δύο Σιαδήμες στις δύο πλευρές της ίδιας ιστορίας.

! Και έχω μια τελευταία, μάλλον αφελή, απορία: μήπως σε κάποια από αυτές τις διαδικασίες κρίθηκε σκόπιμο να δηλωθεί κάποια αποχή ή να εξεταστεί αν υπάρχει ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων; Γιατί στα δύο πρακτικά που διάβασα δεν είδα αποχή του Νίκου Σιαδήμα από τις συγκεκριμένες αποφάσεις. Επειδή το θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων μπορεί να είναι ψιλά γράμματα στον μικρόκοσμο κάποιων, μπορώ να τους διαβεβαιώσω ότι για κάποιους άλλους, κάτι μυστήριους ελεγκτές και εισαγγελείς, το θέμα της σύγκρουσης συμφερόντων γράφεται με μεγάλα και έντονα γράμματα.

Προς «φιλεύσπλαχνους» γαλάζιους

Ένα από εκείνα τα πράγματα που διαχρονικά δεν καταλαβαίνω είναι γιατί υπάρχουν βουλευτές ενός κόμματος (και δη κυβερνητικού) που σπεύδουν να υιοθετήσουν προτάσεις των αντιπάλων τους, οι οποίες είναι καταφανώς οικονομικά ανέφικτες. Το φαινόμενο είναι διαχρονικό (ειδικά μέσα στην κρίση ζήσαμε στιγμές απείρου κάλλους), αλλά σας το γράφω σήμερα, βλέποντας διάφορους «γαλάζιους εθνοπατέρες» να συντάσσονται με τα αιτήματα ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ για εδώ και τώρα μειώσεις στη φορολογία των καυσίμων. Αφήνοντας στην άκρη όλα τα… πραγματικά προβλήματα αυτών των αιτημάτων (για τα οποία σας έγραψα χθες), υπάρχουν και άλλα, πιο… πολιτικά. Το πρώτο, φυσικά, είναι ότι εμφανίζουν την κυβέρνηση σαν να μπορεί και να μη θέλει να μειώσει δραστικά την επιβάρυνση των πολιτών – κάτι που δεν χρειάζεται ιδιαίτερη επιχειρηματολογία για μια κυβέρνηση που έχει μειώσει 90 και πλέον φόρους στη θητεία της. Το δεύτερο είναι ότι οι εν λόγω βουλευτές δεν κερδίζουν όχι ψήφο, αλλά ούτε καν τη συμπάθεια του εκλογικού σώματος με τέτοιες εξυπνάδες. Και αυτό γιατί οι πολίτες έχουν αποδείξει ότι σε κάθε περίπτωση προτιμούν το πρωτότυπο από το κακέκτυπο. Γι’ αυτό, λοιπόν, με αγάπη θα συμβούλευα τους «φιλεύσπλαχνους» Νεοδημοκράτες του Κοινοβουλίου να κάνουν λίγο κράτει στις παροχές – όχι για κανέναν άλλον λόγο, αλλά γιατί κάνουν κακό και στο κόμμα τους (αν αυτό τους νοιάζει), αλλά και στους εαυτούς τους (που αυτό σίγουρα τους νοιάζει).

Τώρα είναι καλές οι δημοσκοπήσεις;

Για την παράνοια που επικρατεί στο ΠΑΣΟΚ γύρω από την αντιμετώπιση των δημοσκοπήσεων ακούμε και διαβάζουμε πολλά εδώ και τρία χρόνια (όσο δηλαδή δείχνουν κολλημένη τη βελόνα). Μέχρι και την πόρτα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας φαίνεται να έχει χτυπήσει ο πρόεδρος Ανδρουλάκης, με την ελπίδα η συντρόφισσα Κοβέσι να ελέγξει τους εν Ελλάδι δημοσκόπους προτού αποχωρήσει από τη θέση της – κάτι σαν last dance ένα πράγμα. Ωστόσο, τώρα που οι ίδιες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο κραταιός Νικόλας «τσιμπάει» κάτι ψιλά μετά τη ΔΕΘ, διαβάζω ακριβώς τις αντίθετες διαρροές, ότι δηλαδή υπάρχει ικανοποίηση για τα ευρήματα στη Χαριλάου Τρικούπη. Επειδή με τις βελόνες ισχύει ό,τι και για… κάτι άλλο στο οποίο αναφερόταν η γιαγιά μου η Αργυρώ ότι «του φταίν’ οι τρίχες», εξαρχής δεν δίνω σημασία στις πράσινες κραυγές κατά των μετρήσεων, που δεν αναγνωρίζουν το μεγαλείο του Ανδρουλάκη, του Δουδωνή, του Φαραντούρη και των άλλων μεταγραφών από τα πανέρια του πάλαι ποτέ ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορώ, όμως, να μη γελάσω στη θέα των πανηγυρισμών στην προοπτική έστω και αναιμικής ανόδου. Και, για να έχουμε καλό ρώτημα, μια και στο ΠΑΣΟΚ ισχυρίζονται ότι σαρώνουν, φαντάζομαι ότι έχουν δικές τους, αδιάβλητες δημοσκοπήσεις που το δείχνουν. Γιατί δεν τις εμφανίζουν;

Μήπως ο Αυλωνίτης πάει για… διαγραφή

Κάθε φορά νομίζω ότι τα έχω δει και ακούσει όλα στον υπέροχο κόσμο του ΠΑΣΟΚ και κάθε φορά πέφτω έξω. Αυτήν τη φορά ανέλαβε να με διασκεδάσει ο ίδιος ο πρόεδρος του Κινήματος, που μέρα παρά μέρα πλέον τρώει μια χλαπάτσα από τη μεταγραφή αεροδρομίου που έκανε, τον Αλέξανδρο Αυλωνίτη. Τρία 24ωρα μετά τις αναφορές του Αυλωνίτη για συνεργασίες με σχεδόν όλους στην αντιπολίτευση, ακόμα και με τη Ζωή, και αφού τον έβαλαν από τη Χαριλάου Τρικούπη να διαψεύσει τον εαυτό του, χτύπησε ξανά χθες. Είπε και πάλι για συνεργασίες με Τσίπρα, ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και Βαρουφάκη αν μπει στη Βουλή – αυτήν τη φορά άφησε έξω την πρόεδρο της Πλεύσης. Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε στον πέμπτο όροφο της Χαριλάου Τρικούπη! Αλλά τι να κάνει ο πρόεδρος, έχει δεμένα τα χέρια του, αφού η φωτογραφία με τη χειραψία που ανταλλάσσει με τον Αυλωνίτη είναι ακόμα νωπή. Έτσι, έβαλε τον εκπρόσωπό του, Κώστα Τσουκαλά, να εμφανιστεί ως… «στελέχη της Χαριλάου Τρικούπη», για να επαναλάβει ότι «η θέση του ΠΑΣΟΚ είναι γνωστή και καθαρή: Πολιτική αυτονομία και πρώτη θέση στις εκλογές». Το θέμα είναι πως ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης θα βγει και θα ξαναβγεί να πει τα ίδια, οπότε τι θα κάνουν εκεί στο ΠΑΣΟΚ; Θα τον διαγράψουν ως «εκτός γραμμής» ή θα βγάζουν κάθε τόσο κύκλους να τον διαψεύδουν; Ρεζιλίκια πράγματα!

! Υπάρχει, βέβαια, ένας τρόπος να τον ξεφορτωθεί ο πρόεδρος Νίκος. Ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης δήλωσε πως αν το ΠΑΣΟΚ συνεργαστεί με τη ΝΔ, θα πάει σπίτι του. Σύντροφε Νίκο, ουδέν κακόν αμιγές καλού!

Συμμαχία Καθημερινής – Liberal

Θυμάστε που σας έγραφα για το ενδιαφέρον της Καθημερινής να αποκτήσει ένα οικονομικό site. Αν δεν το θυμάστε, σπεύδω να σας φρεσκάρω τη μνήμη, γράφοντάς σας ότι πριν από καμιά δεκαριά μέρες σάς είχα μεταφέρει μια πληροφορία, σύμφωνα με την οποία ο Θέμης Αλαφούζος της Καθημερινής είχε βολιδοσκοπήσει αν υπάρχει προοπτική να πουληθεί το Capital από τον Φιλιππόπουλο. Η άρνηση του τελευταίου δεν φαίνεται να έκαμψε το αφεντικό της ναυαρχίδας του Φαλήρου, το οποίο συνέχισε την προσπάθεια, η οποία χθες έλαβε σάρκα και οστά, με την ανακοίνωση της συνεργασίας της Καθημερινής με τον Θανάση Μαυρίδη του Liberal. Δεν ξέρω αν αυτό σημαίνει ότι κάπου εδώ τελειώνει το κυνήγι για την απόκτηση ενός σοβαρού οικονομικού site από το συγκρότημα Αλαφούζου. Ό,τι κι αν ισχύει, όμως, ένα είναι βέβαιο. Ότι πλέον σε επίπεδο φιλελεύθερης παρέμβασης έκλεισε πανηγυρικά ο κύκλος.