Ο Βλαντίμιρ Πούτιν ολοκλήρωσε την επίσκεψή του στο Πεκίνο χωρίς να καταφέρει να εξασφαλίσει ουσιαστική πρόοδο στο στρατηγικής σημασίας σχέδιο του αγωγού φυσικού αερίου Power of Siberia 2, ένα έργο που θα μπορούσε να αναδιαμορφώσει τις παγκόσμιες ροές ενέργειας και τις γεωπολιτικές ισορροπίες μεταξύ Ρωσίας και Κίνας.
Η συνεργασία μεταξύ Κίνας και Ρωσίας είναι άνιση όπως επιβεβαιώθηκε και σε αυτή την επίσκεψη. Οι συνομιλίες ολοκληρώθηκαν με την υπογραφή 20 συμφωνιών σε θέματα εμπορίου και τεχνολογίας, δεν υπήρξε όμως καμία πρόοδος στο θέμα του αγωγού φυσικού αερίου που προωθεί από καιρό ο Πούτιν, ούτε η μακροσκελής κοινή δήλωση των δύο ηγετών έφερε κάποια σημαντική εξέλιξη, καθώς το ενδιαφέρον εστιάστηκε στο τι απαντούν στον Ντόναλντ Τραμπ.
Παρά τις δημόσιες αναφορές περί «κατανόησης» σε βασικά ζητήματα του έργου, δεν υπήρξε συμφωνία στα κρίσιμα σημεία που παραμένουν ανοιχτά εδώ και χρόνια, όπως η τιμολόγηση και η ευελιξία των ποσοτήτων.
Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου ανέφερε ότι υπάρχει γενική σύγκλιση στους βασικούς άξονες, ωστόσο το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης παραμένει αβέβαιο, ενώ οι τεχνικές και οικονομικές λεπτομέρειες δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί.
Power of Siberia 2 – κομβικής σημασίας για τη Ρωσία
Το έργο Power of Siberia 2 θεωρείται κομβικής σημασίας για τη Ρωσία, καθώς θα μπορούσε να υπερδιπλασιάσει τις εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Κίνα και να αντισταθμίσει σε μεγάλο βαθμό την απώλεια της ευρωπαϊκής αγοράς μετά τις κυρώσεις και τη μείωση των ροών λόγω του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο σχεδιασμός προβλέπει μεταφορά έως και 50 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως από κοιτάσματα στη δυτική Σιβηρία, μέσω διαδρομής που θα περνά από τη Μογγολία.
Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν δύσκολες, καθώς το Πεκίνο εμφανίζεται επιφυλακτικό απέναντι στην υπερβολική εξάρτηση από έναν μόνο προμηθευτή ενέργειας, ακόμη και αν η Ρωσία έχει ήδη εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους ενεργειακούς εταίρους της Κίνας.
Την ίδια στιγμή, η Μόσχα επιδιώκει να εξασφαλίσει μακροπρόθεσμες συμβάσεις που θα της επιτρέψουν να σταθεροποιήσει τα έσοδά της σε ένα περιβάλλον οικονομικών πιέσεων και δυτικών κυρώσεων.
Η Gazprom έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι τιμές πώλησης προς την Κίνα θα μπορούσαν να είναι χαμηλότερες από εκείνες που πληρώνουν οι ευρωπαϊκοί πελάτες που έχουν απομείνει, γεγονός που αναδεικνύει το διαπραγματευτικό βάρος του Πεκίνου.
Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της εμπορικής ισορροπίας, καθώς η Κίνα επιδιώκει διαφοροποίηση των ενεργειακών της πηγών και δεν επιθυμεί να εγκλωβιστεί σε μακροχρόνια εξάρτηση.
Οι εκκρεμότητες παραμένουν
Οι συνομιλίες για τον αγωγό έχουν ενταθεί τους τελευταίους μήνες, χωρίς όμως να οδηγήσουν σε τελική συμφωνία. Παρότι έχουν υπάρξει δηλώσεις για πρόοδο και ακόμη και για νομικά δεσμευτικές κατευθύνσεις, το Πεκίνο δεν έχει επιβεβαιώσει επίσημα την επίτευξη συμφωνίας, γεγονός που δείχνει ότι οι βασικές εκκρεμότητες παραμένουν.
Το ενεργειακό αυτό έργο αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία υπό το πρίσμα των ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων, καθώς η Ρωσία αναζητά νέες αγορές για το φυσικό της αέριο και η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει την ενεργειακή της ασφάλεια.
Ωστόσο, η ισορροπία μεταξύ των δύο πλευρών παραμένει λεπτή, με τη Μόσχα να χρειάζεται επειγόντως σταθερές εξαγωγές και το Πεκίνο να αποφεύγει δεσμεύσεις που θα μπορούσαν να περιορίσουν τη στρατηγική του ευελιξία.
Παρά την έλλειψη προόδου στο συγκεκριμένο ταξίδι, το μακροπρόθεσμο σχέδιο δεν έχει εγκαταλειφθεί. Η Ρωσία συνεχίζει να στοχεύει σε σημαντική αύξηση των εξαγωγών φυσικού αερίου προς την Ασία μέσα στην επόμενη δεκαετία, με συνδυασμό αγωγών που θα μπορούσαν να μεταφέρουν πάνω από 100 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως, εφόσον όλα τα έργα προχωρήσουν όπως σχεδιάζεται.
Προς το παρόν όμως, το Power of Siberia 2 παραμένει ένα έργο με μεγάλη γεωπολιτική βαρύτητα αλλά χωρίς οριστική εμπορική συμφωνία, αποτυπώνοντας τα όρια αλλά και την αλληλεξάρτηση στη σχέση Μόσχας και Πεκίνου σε μια περίοδο αυξημένης παγκόσμιας ενεργειακής αβεβαιότητας.
