“Ασπίδα του Αχιλλέα”: Τη Δευτέρα οι υπογραφές στη συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ για τον αντιαεροπορικό “Θόλο”

Στο 25% θα είναι η ελληνική συμμετοχή στην "Ασπίδα του Αχιλλέα" ενώ συμμετέχουν 12 εταιρείες

Οπλικά συστήματα που συνθέτουν την "Ασπίδα του Αχιλλέα", © ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΥΠΕΘΑ

Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», που αποτελεί ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας και αντιπυραυλικής προστασίας, περνά πλέον στην καθοριστική φάση υλοποίησης, με το έργο να προβλέπεται να είναι απολύτως έτοιμο μέσα σε 35 μήνες από την υπογραφή των συμβάσεων.

Με ταχύτατους ρυθμούς προχωρά λοιπόν η «Ασπίδα του Αχιλλέα», καθώς τη Δευτέρα 31 Αυγούστου έχει προγραμματιστεί να μπουν στο Τελ Αβίβ οι τελικές υπογραφές στις συμβάσεις Ελλάδας – Ισραήλ για τα ισραηλινά οπλικά συστήματα του ελληνικού αντιαεροπορικού «Θόλου» που σχεδιάζεται. Το έργο περνά πλέον στην καθοριστική φάση υλοποίησης και προβλέπεται να είναι απολύτως έτοιμο μέσα σε 35 μήνες από την υπογραφή των συμβάσεων, με τον χρόνο να αφορά την ολοκλήρωση του προγράμματος, καθότι θα παραδίδεται σταδιακά. Προκειμένου να αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη του έργου χρειάστηκε να διευθετηθούν πρώτα οι τελευταίες εκκρεμότητες των διαπραγματεύσεων, κάτι που επετεύχθη τις προηγούμενες βδομάδες.

25% η ελληνική συμμετοχή στην «Ασπίδα του Αχιλλέα» – Θα συμμετάσχουν 12 εταιρείες

Οι σημαντικότερες αφορούσαν την εξασφάλιση ελληνικής συμμετοχής κατά 25% στο πρόγραμμα, καθώς και την εκχώρηση του πηγαίου κώδικα, ώστε οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να έχουν πρόσβαση και έλεγχο του λογισμικού που θα διαχειρίζεται τα ηλεκτρονικά υποσυστήματα της αντιαεροπορικής ασπίδας. Για το έργο, συνολικού κόστους περίπου 3,1 δισ. ευρώ, η ελληνική βιομηχανική συμμετοχή εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει τα 700.000.000 ευρώ, με συνολικά δώδεκα ελληνικές εταιρείες να αναλαμβάνουν μέρος του, μεταξύ των οποίων οι εξής: Metlen, Scytalys, ΕΑΣ, ΔΕΗ, ΕΑΒ, Prisma, Ionics, Uni Systems. Αξίζει να σημειωθεί ότι η «Ασπίδα του Αχιλλέα» εντάσσεται στην «Ατζέντα 2030» του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, ένα ριζικό σχέδιο μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Το βασικό πλεονέκτημά της είναι ότι δεν πρόκειται για την αγορά ενός συγκεκριμένου πυραυλικού συστήματος, αλλά για μια ολοκληρωμένη αρχιτεκτονική στην οποία διαφορετικοί αισθητήρες, ραντάρ, συστήματα διοίκησης και όπλα θα λειτουργούν μέσα από ένα κοινό δίκτυο. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας έχει περιγράψει το πρόγραμμα ως ένα σύστημα επάλληλων και αλληλοσυμπληρούμενων επιπέδων προστασίας, που θα καλύπτουν ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.

Συγκεκριμένα, ο κ. Δένδιας ανέφερε πρόσφατα ότι πρόκειται για μία σειρά οπλικών συστημάτων με επάλληλους θόλους και αποτελεί «ένα ολιστικό σύστημα διοίκησης και ελέγχου». Εξήγησε ότι «προσλαμβάνει εικόνα από το σύνολο των αισθητήρων» αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι λαμβάνει πληροφορίες ακόμη και «από τη διόπτρα στο κράνος των στελεχών του Στρατού Ξηράς». Υπογράμμισε ότι «επεξεργάζεται, προτεραιοποιεί και προτείνει απαντήσεις έναντι κάθε απειλής», τονίζοντας ότι «μετατρέπει τις Ένοπλες Δυνάμεις από την παλιά εικόνα του συνόλου προσωπικού και συστημάτων σε μια σύγχρονη μηχανή με δυνατότητα λήψης και επεξεργασίας όλων των δεδομένων και απάντησης σε όλες τις προκλήσεις».

Πώς θα “αναπτυχθεί” το πρόγραμμα

Να αναφέρουμε ακόμα ότι το νέο πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων θα συνδυάζει υφιστάμενα συστήματα, όπως τα Patriot και μέσα αντιμετώπισης drones, με ισραηλινής κατασκευής αντιαεροπορικά συστήματα διαφορετικού βεληνεκούς. Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η νέα αρχιτεκτονική αναμένεται να συνδυάσει υφιστάμενες ελληνικές δυνατότητες με τρία βασικά ισραηλινά συστήματα διαφορετικού βεληνεκούς. Συγκεκριμένα, προβλέπεται να ενταχθούν τα Spyder της Rafael για απειλές μικρού βεληνεκούς, τα Barak MX της IAI για απειλές μέσου βεληνεκούς και το David’s Sling για την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων και άλλων απειλών μεγάλου βεληνεκούς. Κομβικό ρόλο θα έχει λογισμικό που αξιοποιεί τεχνητή νοημοσύνη, μέσω του οποίου θα εντοπίζονται και θα κατηγοριοποιούνται οι πιθανές απειλές και θα υποδεικνύεται το καταλληλότερο μέσο αντιμετώπισής τους. Στόχος είναι η δημιουργία μιας ενιαίας, πολυεπίπεδης αντιαεροπορικής και αντιβαλλιστικής ομπρέλας, ικανής να αντιμετωπίζει από drones έως πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, περιορίζοντας παράλληλα το κόστος αναχαίτισης.