*** Να αλλάξουν τα πατώματα στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης ή όχι; Μείζον ερώτημα. Δεν το θέτω εγώ, αλλά όσοι ασχολούνται με το ζήτημα εδώ και μέρες. Με αφορμή μια σχετική αναφορά που έκανε ο νέος υπουργός, μπαίνοντας στο κτίριο.
*** Γεγονός αποτελεί ότι δεν είναι εικόνα σύγχρονης ευρωπαϊκής χώρας, ένα υπουργείο που καλύπτει τις… τρύπες με φθαρμένα χαλιά. Όντως, παραπέμπει σε τριτοκοσμικές καταστάσεις.
*** Από την άλλη, είναι τόσες πολλές οι πιεστικές προτεραιότητες που υπάρχουν για το συγκεκριμένο υπουργείο, ώστε οι τρύπες στο πάτωμα να φαντάζουν ασήμαντες λεπτομέρειες. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω.
*** Μια παρατήρηση που κάνουν στο υπουργείο Εξωτερικών – κι έχουν απολύτως δίκιο – είναι η εξής: Ποτέ άλλοτε το Πεκίνο δεν υποδέχθηκε δυο εν ενεργεία προέδρους των ΗΠΑ και της Ρωσίας, σε διάστημα… μιας εβδομάδας. Όπως έγινε με τον Σι και τους Τραμπ και Πούτιν, τις προηγούμενες μέρες.
*** Το γεγονός είναι ενδεικτικό της ισχύος που έχει αποκτήσει η Κίνα. Και της μετατόπισης του κέντρου βάρους, διεθνώς, προς την πλευρά της. Κάτι το οποίο η ελληνική πλευρά οφείλει να λαμβάνει υπόψη της από εδώ και στο εξής, όταν χαράσσει την πολιτική της.
*** Έστω και αν, για να το πετύχει αυτό, ο Σι υποχρεώθηκε να κάνει μεγάλες παρεκκλίσεις από την οικονομική του πολιτική. Που πολύ πιθανόν θα του στοιχίσουν στα χρόνια που έρχονται. Ήδη η μεσαία τάξη στην Κίνα δυσανασχετεί για τις μεταρρυθμίσεις που (δεν) γίνονται.
*** Το γεγονός έχει άμεση επίπτωση στην οικονομική δραστηριότητα της χώρας. Και δεν αποτυπώνεται μόνο στην υποχώρηση του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ της (που είναι τα 7% και τα 8% του σχετικά πρόσφατου παρελθόντος;), αλλά και στα εκατοντάδες λουκέτα των μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων της.
*** Από την άλλη, βέβαια, ο αντίλογος είναι ότι αυτό θα πρέπει να προβληματίζει τους κινέζους και όχι εμάς. Δείχνει όμως κάτι: Την διάρκεια που θα έχει αυτή η (παγκόσμια) ισχύς της χώρας του δράκου.
*** Να σας ενημερώσω πάντως ότι όλα τα παραπάνω απασχολούν – και πολύ μάλιστα – την ΕΕ. Για προφανείς λόγους. Ο σημαντικότερος; Μετά την μερική απώλεια της αμερικανικής αγοράς, θα πρέπει να αναπληρώσει το εμπορικό κενό με κάποια άλλη. Θα μπορούσε όμως να είναι αυτή η κινεζική;
*** Η απάντηση, σε αυτό το ερώτημα, δεν είναι καθόλου εύκολη.
*** Στη Λεωφόρο Αμαλίας τρέχουν και δεν φτάνουν. Για να προλάβουν να είναι όλα έτοιμα για τις 26 του μηνός, οπότε ο «μεγάλος αρχηγός» θα ανακοινώσει την ίδρυση του νέου κόμματος. Λογικό. Θα είναι η μέρα τους και θέλουν όλα να είναι έτοιμα.
*** Παραδόξως, όμως, για τα δεδομένα τους, αυτό δεν σημαίνει ότι σταματούν τα προγραμματίζουν τα επόμενα βήματα τους. Και το παραδέχομαι εγώ που έχω αμφισβητήσει πολλάκις την προνοητικότητα τους. Φαίνεται, όμως, ότι κάποια πράγματα αλλάζουν (κι εκεί).
*** Τι εννοώ; Μαθαίνω, για παράδειγμα, ότι μέσω του Ινστιτούτου Τσίπρα προγραμματίζουν μια μεγάλη εκδήλωση που θα ασχοληθεί με τα εθνικά θέματα. Τέτοια, μέχρι σήμερα, δεν έχουν κάνει. Οπότε θωρούν ότι ήρθε η ώρα, από την στιγμή μάλιστα που και η συγκυρία με την Τουρκία είναι ρευστή.
*** Το ακόμα καλύτερο; Όλα δείχνουν ότι η συγκεκριμένη εκδήλωση θα γίνει στην Κύπρο. Credit σε αυτόν που το σκέφτηκε. Και μάλιστα προσεχώς. Μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου.
