Τι πραγματικά ισχύει με τα δώρα του Τραμπ στους Τούρκους, το στοίχημα ενοποίησης της Λιβύης και τα κόλπα του κουστουμάτου Αλ Σάρα

Τι θα γίνει με την προμήθεια αμερικανικών κινητήρων για το ΚΑΑΝ, γιατί τους θέλουν οι Τούρκοι, γιατί δεν θα πάρουν F-35 και ο ρόλος της παρουσίας του Σύρου μεταβατικού προέδρου Αχμέντ αλ Σάρα στην Άγκυρα

Ο προσωρινός, μεταβατικός πρόεδρος της Συρίας, Αχμέντ αλ Σάρα © EPA/NECATI SAVAS

*** Κατ΄αρχάς, θα σας ξεκινήσω σήμερα με τα δεδομένα σε ό,τι έχει να κάνει με τα δώρα του Τραμπ στους Τούρκους. Ναι, όντως, η προμήθεια αμερικανικών κινητήρων για το τουρκικό μαχητικό πέμπτης (;) γενιάς Kaan θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Κι αυτό για έναν λόγο:

*** Γιατί δεν προσκρούει στις ίδιες νομοθετικές απαγορεύσεις που ισχύουν για τα F-35. Γι’ αυτό και δεν αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα στο Κογκρέσο. Για την Ουάσιγκτον ήταν μια εύκολη (πολιτική και νομική) παραχώρηση.

*** Θέλετε να σας πω ακριβώς, όμως, πώς έχουν τα πράγματα; Είναι μπιχλιμπίδια για ιθαγενείς. Οι μηχανές αυτές είναι παλιάς τεχνολογίας. Προχθές, μια πηγή μου που ξέρει από αυτά και δεν με έχει ρίξει ποτέ στα βράχια, μου έλεγε χαρακτηριστικά:

*** «Αν τους πάρουν και λεφτά οι Αμερικανοί, θα είναι σαν να κλέβουν εκκλησία». Γιατί; Επειδή η ηλικία τους σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνει ακόμα και τις τέσσερις δεκαετίες λειτουργίας! Βέβαια, τους έχουν κάνει ένα update, αλλά δεν παύουν να είναι «γριές».

*** Κι αναρωτιέμαι: Γιατί τις παίρνουν οι Τούρκοι; Επειδή είναι σχεδόν απελπισμένοι, μου λέει η πηγή μου. Τα Kaan πρέπει να πετάξουν για να κάνει το κομμάτι του ο Ερντογάν και δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Θα πετάξουν λοιπόν με τις «γριές» που θα τους πουλήσουν οι Αμερικανοί.

*** Σε κάθε περίπτωση, όμως, F-35 δεν θα τους δώσουν. Γιατί δεν τρελάθηκαν να στείλουν στην Άγκυρα ό,τι πιο σύγχρονο και προωθημένο έχουν, με τον φόβο την αμέσως επόμενη μέρα να αποκτήσουν πρόσβαση σ’ αυτό Ρώσοι, Κινέζοι, Πακιστανοί κι όποιοι άλλοι περαστικοί.

*** Είπαμε, Αμερικανοί είναι, αλλά όχι Αμερικανάκια. Και πάμε παρακάτω…

*** Ένας άλλος Αμερικανός, ο ειδικός απεσταλμένος του Ντόναλντ Τραμπ για την Αφρική, Μασάντ Μπούλος, έχει αναλάβει μια πολύ ειδική αποστολή, για λογαριασμό του προέδρου του. Ποια; Να προωθήσει την ενοποίηση της Λιβύης. Δεν τετραγωνίζει τον κύκλο καλύτερα; Πιο εύκολο είναι – έχω να του πω: χαιρετίσματα.

*** Αν και πρέπει να το ‘χει καταλάβει και ο ίδιος. Έξυπνος άνθρωπος είναι (και συμπέθερος -κι αυτός- του Τραμπ). Εδώ και μήνες, μου λένε, «πήρε γραμμή» ότι το σχέδιο στην πράξη αντιμετωπίζει πολλά και περίπλοκα προβλήματα. Για την ακρίβεια, άλυτα.

*** Ο συμπέθερος, όμως, καταλαβαίνει και κάτι άλλο. Ότι στη χώρα βάζουν πόδι οι… Κινέζοι. Κι αυτό δεν αρέσει καθόλου στην Ουάσιγκτον. Όπως και το ότι οι Λίβυοι «τρίβονται» να εμβαθύνουν κι άλλο τη σχέση τους με το Πεκίνο, που έχει καλή παρουσία εκεί, μέσω εταιρειών (πχ. την Cosco!).

*** Με την ευκαιρία, μια κι ανέφερα την περίπτωση του Μπούλος, να σας γράψω και κάτι ακόμα. Τον «σταυρώνω» και στην τετραμερή που έγινε προ ημερών στην Αίγυπτο (και για την οποία σας έγραψα σχετικά) με τη συμμετοχή της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Πακιστάν.

*** Ο τύπος είναι «αλεπού», αλλά να προσέχει, γιατί έπεσε σε «λύκους».

*** Και κάτι ακόμα, λίγο-πολύ, σχετικό. Λοιπόν, τις μέρες που θα γίνεται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα -προφανώς όχι από σύμπτωση- εκεί, θα βρίσκεται και ο Αχμέντ αλ Σάρα. Καλό παιδί κι αυτό. Για όσους δεν τον ξέρουν, πρόκειται για τον προσωρινό πρόεδρο της Συρίας, πρώην διοικητή της Αλ Κάιντα στην περιοχή.

*** Μόνο που τώρα φόρεσε γραβάτα και βοηθάει τη «φιλόστοργη» προς το καθεστώς του Τουρκία, που κάνει ό,τι μπορεί για να εντυπωσιάσει τον πρόεδρο Τραμπ. Και για να αποδείξει ότι έχει «το πάνω χέρι» στη Μέση Ανατολή.