Ένας από τους μεγαλύτερους κύκλους στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου έκλεισε, καθώς ο Λιονέλ Μέσι ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την εθνική ομάδα της Αργεντινής, βάζοντας τέλος σε μια διαδρομή μεγαλύτερη των δύο δεκαετιών, η οποία είχε τα πάντα: ήττες που έμοιαζαν αβάσταχτες, αμφισβήτηση, συγκρίσεις, αλλά και πολλές νίκες και την κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου που έλειπε από το βιογραφικό του.
Στα 39 του χρόνια, ο Μέσι αφήνει την «αλμπισελέστε» έχοντας καταγράψει 207 συμμετοχές και 125 γκολ. Έπαιξε σε έξι Παγκόσμια Κύπελλα, έφτασε σε τρεις τελικούς και αποχωρεί έχοντας ζήσει και τις δύο όψεις του ποδοσφαίρου: την ήττα στον τελικό του 2014, τη δικαίωση με την κατάκτηση του τροπαίου το 2022 και, στο τέλος της διαδρομής, μία ακόμη δεύτερη θέση, στο Μουντιάλ του 2026.
Η απόφαση, όπως αποκάλυψε ο ίδιος, δεν πάρθηκε τη στιγμή της ανακοίνωσης. Είχε ουσιαστικά ληφθεί πολύ νωρίτερα. Ο Μέσι ανέφερε ότι έγραψε τη δήλωση με την οποία αποχαιρέτησε την εθνική ομάδα μόλις δύο ημέρες μετά την ήττα της Αργεντινής με 1-0 από την Ισπανία στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, στις 19 Ιουλίου.
«Ήταν μια απόφαση που πόνεσε και εξακολουθεί να πονά βαθιά μέσα μου, αλλά καταλαβαίνω ότι ήρθε η ώρα», ανέφερε, σύμφωνα με τους Financial Times, στο μήνυμα που δημοσίευσε στο Instagram.
View this post on Instagram
Η απόφαση μετά τον μεγάλο τελικό
Ο τελευταίος αγώνας του Μέσι σε Μουντιάλ δεν είχε το τέλος που θα επιθυμούσε. Η Αργεντινή έφτασε ξανά έως τον τελικό, τέσσερα χρόνια μετά τον θρίαμβο του Κατάρ, αλλά αυτή τη φορά βρέθηκε απέναντι σε μια Ισπανία που αποδείχθηκε ανώτερη και επικράτησε με 1-0.
Για τον Μέσι, όμως, η ήττα δεν άλλαζε πλέον όσα είχαν προηγηθεί. Σε αντίθεση με το 2014, όταν ένας χαμένος τελικός μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από όσους θεωρούσαν ότι κάτι έλειπε από τη διεθνή καριέρα του, το 2026 τον βρήκε ήδη πρωταθλητή κόσμου και δύο φορές νικητή του Copa América.
Το μεγάλο βάρος είχε φύγει τέσσερα χρόνια νωρίτερα: Στο Κατάρ το 2022, ο Μέσι είχε οδηγήσει την Αργεντινή στον πρώτο παγκόσμιο τίτλο της μετά από 36 χρόνια και είχε αναδειχθεί καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Ήταν η στιγμή κατά την οποία η καριέρα του με την εθνική ομάδα άλλαξε οριστικά χαρακτήρα.
Για χρόνια, κάθε αποτυχία της Αργεντινής μετατρεπόταν και σε προσωπική αποτυχία του Μέσι. Η σύγκριση με τον Μαραντόνα ήταν αναπόφευκτη και σχεδόν μόνιμη, ακριβώς επειδή ο τελευταίος είχε ταυτιστεί με την κατάκτηση του Μουντιάλ του 1986.
Το 2022, ο Μέσι απέκτησε και εκείνος τον δικό του παγκόσμιο τίτλο. Έτσι, όταν ήρθε ο επόμενος χαμένος τελικός, το καλοκαίρι του 2026, η θέση του στην ιστορία της Αργεντινής είχε ήδη εξασφαλιστεί.
Η απώλεια που ενίσχυσε την απόφαση του Μέσι
Υπήρξε όμως και ένας δεύτερος, βαθιά προσωπικός παράγοντας. Ο Μέσι αποκάλυψε ότι ο θάνατος του πατέρα του, Χόρχε, στις αρχές Αυγούστου, τον έκανε ακόμη πιο βέβαιο ότι είχε έρθει η στιγμή να ολοκληρώσει τη διεθνή του καριέρα. Ο Χόρχε Μέσι υπήρξε κεντρική προσωπικότητα τόσο στη ζωή όσο και στην καριέρα του γιου του. Η απώλειά του ήρθε λίγες εβδομάδες μετά τον τελικό του Μουντιάλ και ενώ η απόφαση για αποχώρηση είχε ήδη αρχίσει να ωριμάζει.
Ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής σημείωσε ότι μετά τον θάνατο του πατέρα του ήταν «ακόμη πιο πεπεισμένος» για την επιλογή του. Ήταν, με άλλα λόγια, μια απόφαση που γεννήθηκε μέσα στο γήπεδο, μετά τον τελευταίο μεγάλο τελικό της Αργεντινής, αλλά οριστικοποιήθηκε έξω από αυτό.
Από την αμφισβήτηση στην απόλυτη δικαίωση
Η σχέση του Μέσι με την εθνική Αργεντινής δεν υπήρξε ποτέ απλή. Συγκριτικά με την πορεία του στην Μπαρτσελόνα, όπου για χρόνια κατακτούσε τίτλους και κατέρριπτε ρεκόρ, η διεθνής καριέρα του άργησε πολύ περισσότερο να του προσφέρει την ίδια αίσθηση δικαίωσης. Στην κορύφωση της καριέρας του με τους Καταλανούς, ο Μέσι είχε εξελιχθεί σε ένα σχεδόν μοναδικό ποδοσφαιρικό φαινόμενο. Η ικανότητά του στο ένας εναντίον ενός, η παραγωγή γκολ και ασίστ και η διάρκεια της κυριαρχίας του τον οδήγησαν σε οκτώ Χρυσές Μπάλες, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο ποδοσφαιριστή.
Με την Αργεντινή, ωστόσο, η διαδρομή ήταν πολύ πιο δύσκολη. Ο τελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 τελείωσε με ήττα και για χρόνια η απουσία ενός Μουντιάλ αποτελούσε το βασικό κενό που οι επικριτές του εντόπιζαν όταν η συζήτηση έφτανε στο ερώτημα του κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών.
Η εικόνα αυτή άλλαξε σταδιακά. Οι δύο κατακτήσεις του Copa América και, κυρίως, ο θρίαμβος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 μετέτρεψαν τη σχέση του με την εθνική ομάδα. Ο Μέσι δεν ήταν πλέον μόνο ο μεγαλύτερος σταρ της Αργεντινής. Είχε γίνει ο αρχηγός που την επανέφερε στην κορυφή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Η σκιά του Μαραντόνα
Στην Αργεντινή, καμία συζήτηση για τον Μέσι δεν μπορούσε να αποφύγει για χρόνια τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Ο Μαραντόνα είχε οδηγήσει τη χώρα στην κατάκτηση του Μουντιάλ του 1986 και η εικόνα του με τη φανέλα με το «10» είχε αποκτήσει διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από το ίδιο το άθλημα. Ο Μέσι ακολούθησε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή και διέθετε διαφορετική προσωπικότητα. Ωστόσο, ο στόχος παρέμενε ο ίδιος: να κατακτήσει ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με την Αργεντινή. Το πέτυχε στο Κατάρ.
Και από εκείνο το σημείο και μετά, οι δύο κορυφαίοι Αργεντινοί μπορούσαν να συνυπάρχουν στην ίδια ιστορική συζήτηση χωρίς η απουσία ενός παγκόσμιου τίτλου να βαραίνει αποκλειστικά τον Μέσι.Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αργεντινής, αποχαιρετώντας τον, ανέφερε ότι η ιστορία του με την εθνική ομάδα έχει γίνει πλέον μέρος της ίδιας της ταυτότητας της χώρας.
«Ευχαριστούμε που μας έκανες να ονειρευτούμε», ήταν ένα από τα μηνύματα της ομοσπονδίας. Ακόμη και ο πρόεδρος της Αργεντινής, Χαβιέρ Μιλέι, παρενέβη δημόσια, αποχαιρετώντας τον με τη φράση «Ευχαριστούμε πολύ, ΑΠΙΘΑΝΕ ΑΝΘΡΩΠΕ».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η καριέρα του Μέσι δεν τελείωσε ακόμη
Η αποχώρηση από την εθνική Αργεντινής δεν σημαίνει και το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρας του Μέσι. Ο Αργεντινός συνεχίζει στην Inter Miami, στην οποία μετακόμισε το 2023 μετά το ευρωπαϊκό κεφάλαιο της καριέρας του. Είχε προηγηθεί η Μπαρτσελόνα, με την οποία ταυτίστηκε περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη ομάδα. Αποχώρησε δακρυσμένος τον Αύγουστο του 2021, σε μια περίοδο κατά την οποία ο καταλανικός σύλλογος αντιμετώπιζε τεράστιο μισθολογικό κόστος και υψηλά χρέη μετά την πανδημία.
Ακολούθησε η Paris Saint-Germain. Στο Παρίσι κατέκτησε εγχώριους τίτλους, χωρίς όμως να καταφέρει να προσθέσει άλλο Champions League στα τρία που, σύμφωνα με τους Financial Times, είχε ήδη κατακτήσει με την Μπαρτσελόνα.
Το 2023 επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στις ΗΠΑ με την Inter Miami, την ομάδα του MLS στην οποία συνιδιοκτήτης είναι ο πρώην αρχηγός της Αγγλίας Ντέιβιντ Μπέκαμ. Τον περασμένο Οκτώβριο υπέγραψε μάλιστα επέκταση συμβολαίου έως το τέλος της σεζόν του MLS το 2028. Αν ολοκληρώσει το συμβόλαιο, θα συνεχίσει να αγωνίζεται και μετά τα 40 του.
Όπως και ο μεγάλος αντίπαλός του επί σειρά ετών, Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Μέσι επέλεξε το τελευταίο μεγάλο κεφάλαιο της συλλογικής καριέρας του μακριά από την Ευρώπη. Η διαφορά είναι ότι πλέον θα το συνεχίσει χωρίς τις παράλληλες υποχρεώσεις και το βάρος μίας εθνικής ομάδας.
Το τέλος μιας εποχής
Τα νούμερα με τα οποία αποχωρεί από την Αργεντινή είναι από μόνα τους εντυπωσιακά: 207 αγώνες, 125 γκολ, έξι Παγκόσμια Κύπελλα, τρεις τελικοί, δύο Copa América και ένας παγκόσμιος τίτλος. Αλλά η σημασία της αποχώρησης δύσκολα περιορίζεται στους αριθμούς. Για περισσότερο από δύο δεκαετίες, κάθε μεγάλη διοργάνωση της Αργεντινής συνδεόταν σχεδόν αυτόματα με μία ερώτηση: τι θα κάνει ο Μέσι;
Στα πρώτα χρόνια, το ερώτημα αφορούσε το αν μπορούσε να μεταφέρει στην εθνική όσα έκανε με την Μπαρτσελόνα. Αργότερα, αν θα κατακτούσε επιτέλους έναν μεγάλο τίτλο. Και, τα τελευταία χρόνια, πόσο ακόμη θα συνέχιζε. Τώρα υπάρχει απάντηση και στο τελευταίο.
Ο Μέσι φεύγει χωρίς το ιδανικό κινηματογραφικό φινάλε ενός δεύτερου διαδοχικού Παγκοσμίου Κυπέλλου. Δεν αλλάζει όμως το σημείο στο οποίο έχει ήδη φτάσει η ιστορία του.
