Οι Ευρωπαίοι είναι σήμερα πιο συνδεδεμένοι από ποτέ, όμως το κόστος πρόσβασης στο διαδίκτυο εξακολουθεί να διαφέρει εντυπωσιακά από χώρα σε χώρα. Από το ακριβό Λουξεμβούργο έως τη φθηνή Ρουμανία, η ευρυζωνική σύνδεση παραμένει βασική υπηρεσία, αλλά όχι με το ίδιο τίμημα για όλους.
Την ίδια ώρα, η Ελλάδα βρίσκεται μεταξύ των χωρών που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν προκλήσεις στη συνδεσιμότητα, ειδικά στις αγροτικές περιοχές. Μαζί με τη Βουλγαρία, την Κροατία και την Πορτογαλία, καταγράφει από τα χαμηλότερα ποσοστά πρόσβασης στο διαδίκτυο εκτός αστικών κέντρων, δείχνοντας ότι το ψηφιακό χάσμα δεν έχει ακόμη κλείσει πλήρως.
Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat, το 2025 το 94% των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρησιμοποίησε το διαδίκτυο τους τελευταίους τρεις μήνες. Μόλις το 4% δεν έκανε καμία χρήση καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, ενώ σχεδόν εννέα στους δέκα Ευρωπαίους συνδέθηκαν μέσω κινητών συσκευών.
Η εικόνα αυτή επιβεβαιώνει ότι το διαδίκτυο έχει πλέον μετατραπεί σε καθημερινή ανάγκη για τα νοικοκυριά. Από την εργασία και την εκπαίδευση έως την ενημέρωση, την ψυχαγωγία και τις συναλλαγές με το Δημόσιο, η σύνδεση στο internet αποτελεί βασικό κομμάτι της σύγχρονης ζωής. Ωστόσο, η πρόσβαση αυτή δεν κοστίζει παντού το ίδιο.
Το Λουξεμβούργο έχει το πιο ακριβό Ίντερνετ
Σύμφωνα με έρευνα του ιστότοπου σύγκρισης ευρυζωνικών συνδέσεων Broadband Genie, το Λουξεμβούργο έχει την ακριβότερη υπηρεσία διαδικτύου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με μέσο μηνιαίο κόστος 49,99 ευρώ. Η μελέτη ανέλυσε 2.631 τιμολόγια ευρυζωνικών συνδέσεων σε 214 χώρες παγκοσμίως.
Ακολουθούν η Ολλανδία και η Φινλανδία, με μέσες μηνιαίες τιμές 48,73 ευρώ και 48 ευρώ αντίστοιχα. Παρά το υψηλό κόστος, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο καταγράφουν και τα υψηλότερα ποσοστά χρήσης διαδικτύου στην ΕΕ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat για το 2025.
Στον αντίποδα, η Ρουμανία προσφέρει τη φθηνότερη ευρυζωνική σύνδεση στην Ένωση, με μέσο μηνιαίο κόστος περίπου 6,66 ευρώ. Η τιμή αυτή είναι η έβδομη χαμηλότερη παγκοσμίως, γεγονός που τοποθετεί τη χώρα ανάμεσα στις πιο οικονομικές αγορές για broadband.
Ακολουθούν η Λιθουανία, με μέση τιμή 14,90 ευρώ, και η Βουλγαρία, με 15 ευρώ. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι τόσο η Βουλγαρία όσο και η Ρουμανία κατέγραψαν σημαντική αύξηση στη συνδεσιμότητα των νοικοκυριών την περίοδο 2015-2025, κατά 34% και 28% αντίστοιχα.
Η εικόνα της Ευρώπης δείχνει ότι οι τιμές επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τη γεωγραφία, τις υποδομές και το συνολικό κόστος ζωής. Η Ανατολική Ευρώπη εμφανίζει τις χαμηλότερες τιμές διαδικτύου σε υποπεριφερειακό επίπεδο παγκοσμίως, κυρίως λόγω της εκτεταμένης χρήσης οπτικών ινών.
Η ανάπτυξη των υποδομών στην περιοχή έγινε σε πολλές περιπτώσεις αργότερα, επιτρέποντας στις χώρες να παρακάμψουν παλαιότερα τηλεπικοινωνιακά συστήματα και να περάσουν απευθείας σε ταχύτερες και πιο σταθερές τεχνολογίες. Οι οπτικές ίνες θεωρούνται σήμερα η πιο αξιόπιστη μορφή σύνδεσης, καθώς μπορούν να υποστηρίξουν πολύ υψηλές ταχύτητες.
Τέταρτη η Νότια Ευρώπη ως προς την οικονομική προσιτότητα
Η Νότια Ευρώπη κατατάσσεται τέταρτη ως προς την οικονομική προσιτότητα μεταξύ των 22 υποπεριοχών που εξετάστηκαν, ενώ η Βόρεια και η Δυτική Ευρώπη παραμένουν οι ακριβότερες περιοχές της ηπείρου για πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Η μελέτη της Broadband Genie συνδέει τις υψηλότερες τιμές broadband με το γενικότερο αυξημένο κόστος ζωής στις χώρες αυτές. Με απλά λόγια, οι πιο ακριβές οικονομίες της Ευρώπης τείνουν να έχουν και ακριβότερες ευρυζωνικές υπηρεσίες.
Το κόστος, όμως, δεν είναι η μοναδική παράμετρος. Εξίσου σημαντικό είναι ποιοι έχουν πραγματικά πρόσβαση στο διαδίκτυο και με ποιες ταχύτητες. Σε αυτό το πεδίο, οι διαφορές ανάμεσα σε πόλεις και αγροτικές περιοχές παραμένουν αισθητές.
Στην Ιρλανδία, τη Δανία, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και τη Φινλανδία, τα ποσοστά συνδεσιμότητας στις πόλεις ξεπέρασαν το 99%. Αντίστοιχα, οι αγροτικές περιοχές στην Ιρλανδία, την Ολλανδία και τη Δανία κατέγραψαν επίσης ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά πρόσβασης, πάνω από 99%.
Υστέρηση της Ελλάδας στις αγροτικές περιοχές
Η Ελλάδα, αντίθετα, εμφανίζεται μεταξύ των χωρών όπου οι αγροτικές περιοχές εξακολουθούν να υστερούν. Το στοιχείο αυτό αναδεικνύει μια κρίσιμη πρόκληση: η ψηφιακή μετάβαση δεν αφορά μόνο τις τιμές, αλλά και την ισότιμη πρόσβαση όλων των πολιτών, ανεξάρτητα από το πού ζουν.
Καθώς η καθημερινότητα εξαρτάται όλο και περισσότερο από τις ψηφιακές υπηρεσίες, η ποιότητα και η διαθεσιμότητα της σύνδεσης αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Το φθηνό internet δεν αρκεί, αν δεν συνοδεύεται από αξιόπιστες υποδομές και ευρεία κάλυψη.
Η Ευρώπη μπορεί να είναι πιο συνδεδεμένη από ποτέ, όμως ο χάρτης της ευρυζωνικότητας δείχνει ότι οι ανισότητες παραμένουν. Άλλοι πληρώνουν ακριβά για γρήγορη και σχεδόν καθολική πρόσβαση, ενώ άλλοι απολαμβάνουν χαμηλότερες τιμές, αλλά εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν κενά στη συνδεσιμότητα.
Για την Ελλάδα, το στοίχημα είναι διπλό: να βελτιώσει την πρόσβαση στις περιοχές που μένουν πίσω και, ταυτόχρονα, να διασφαλίσει ότι το κόστος της σύνδεσης θα παραμείνει προσιτό για τα νοικοκυριά.
