Θηρασιά: Το “κρυφό” νησί 10 λεπτά από τη Σαντορίνη προτείνει το National Geographic

Το National Geographic ξεχωρίζει τη Θηρασιά για την ηρεμία, τα ηφαιστειακά τοπία και τον αυθεντικό κυκλαδίτικο χαρακτήρα της

Θηρασιά © ΙΝΤΙΜΕ

Στους πιο ενδιαφέροντες, αλλά λιγότερο γνωστούς προορισμούς του Αιγαίου εντάσσει τη Θηρασιά το National Geographic, σε πρόσφατο αφιέρωμά του για το μικρό νησί απέναντι από τη Σαντορίνη. Μπορεί να μοιράζεται με τη διάσημη γειτόνισσά της την ίδια ηφαιστειακή καλντέρα και να απέχει μόλις λίγα λεπτά με το πλοίο από την Οία, ωστόσο εξακολουθεί να παραμένει μακριά από τα μεγάλα τουριστικά ρεύματα.

Με μόλις 168 μόνιμους κατοίκους, η Θηρασιά δημιουργήθηκε από την ίδια ηφαιστειακή έκρηξη που διαμόρφωσε τη Σαντορίνη πριν από περίπου 3.600 χρόνια. Σήμερα, ενώ εκατομμύρια επισκέπτες φτάνουν κάθε χρόνο στο απέναντι νησί, μόνο ένα μικρό μέρος τους επιλέγει να περάσει στην άλλη πλευρά της καλντέρας.

Όπως σημειώνει το National Geographic, πάντως, η Θηρασιά αρχίζει σταδιακά να αποκτά νέες επιλογές διαμονής, εστίασης και δραστηριοτήτων, χωρίς μέχρι στιγμής να χάνει τον ήρεμο και αυθεντικό χαρακτήρα της.

Θηρασιά © ΙΝΤΙΜΕ

Θηρασιά © ΙΝΤΙΜΕ

Θηρασιά: Μόλις 10 λεπτά από την Οία

Η πρόσβαση στη Θηρασιά έχει γίνει ευκολότερη τα τελευταία χρόνια. Από τον Αμμούδι, κάτω από την Οία, μικρό πλοιάριο χρειάζεται περίπου δέκα λεπτά για να φτάσει στη Ρίβα, το βασικό λιμάνι του νησιού.

Τα δρομολόγια, που παλαιότερα δεν ήταν πάντα εύκολο να εντοπιστούν, είναι πλέον διαθέσιμα online, ενώ παράλληλα βελτιώνονται σταδιακά και οι βασικές υποδομές. Ενδεικτικό είναι ότι ο μοναδικός δρόμος του νησιού απέκτησε πρόσφατα αυτόματο πρατήριο καυσίμων.

Η αλλαγή, πάντως, παραμένει περιορισμένη. Η Θηρασιά εξακολουθεί να είναι ένας τόπος όπου η κίνηση των αυτοκινήτων είναι ελάχιστη και μεγάλο μέρος της εξερεύνησης γίνεται με τα πόδια ή με ποδήλατο.

Το δημοσίευμα αναφέρεται και στις πιο πρόσφατες τουριστικές αφίξεις το Santa Irini Retreat, που άνοιξε το 2024 κοντά στη Ρίβα. Όπως σημειώνει, ένα παλιό οικογενειακό κτίσμα μετατράπηκε σε τέσσερις ανεξάρτητες σουίτες, με τη διακόσμηση να βασίζεται σε χειροποίητα υφαντά, παλιά υφάσματα και υλικά από το φυσικό περιβάλλον του νησιού.

Στο ίδιο κτήμα βρίσκεται και η μικρή εκκλησία της Αγίας Ειρήνης, που χρονολογείται από το 1867. Το National Geographic συνδέει την τοπική παράδοση γύρω από την εκκλησία με μία από τις αφηγήσεις για την προέλευση της ονομασίας «Σαντορίνη».

Η Θηρασιά διαθέτει συνολικά 24 εκκλησίες, εντυπωσιακό αριθμό για ένα νησί μήκους περίπου 8,8 χιλιομέτρων και πλάτους μόλις 2,4 χιλιομέτρων. Στην Τρυπητή βρίσκεται το μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, με τον χαρακτηριστικό μπλε τρούλο και ανεμπόδιστη θέα προς την καλντέρα.

Τα 280 σκαλοπάτια προς τον Μανωλά

Μία από τις χαρακτηριστικότερες διαδρομές είναι η ανάβαση από τον Κόρφο προς τον Μανωλά, τον κυριότερο οικισμό της Θηρασιάς. Περίπου 280 πέτρινα σκαλοπάτια οδηγούν στο χωριό, το οποίο είναι χτισμένο ψηλά πάνω από τη θάλασσα.

Η θέση του συνδέεται με την ανάγκη προστασίας των κατοίκων από τις πειρατικές επιδρομές των προηγούμενων αιώνων. Σήμερα, τα στενά δρομάκια, τα λευκά σπίτια και οι υπόσκαφες κατοικίες συνθέτουν μια εικόνα Κυκλάδων πολύ διαφορετική από εκείνη των πολύβουων τουριστικών οικισμών της Σαντορίνης.

Στον Μανωλά λειτουργούν και ορισμένες από τις πιο ενδιαφέρουσες επιλογές για φαγητό, από παραδοσιακή ελληνική κουζίνα με τοπικές πρώτες ύλες μέχρι πιο σύγχρονες προσεγγίσεις.

Το κρασί της ηφαιστειακής γης

Όπως και στη Σαντορίνη, η ηφαιστειακή γη έχει αφήσει έντονο αποτύπωμα και στην αμπελουργία της Θηρασιάς.

Κοντά στον Ποταμό λειτουργεί το οινοποιείο Mikra Thira, όπου καλλιεργείται μεταξύ άλλων ασύρτικο. Τα αμπέλια ακολουθούν την παραδοσιακή τεχνική της «κουλούρας», με τα κλήματα να πλέκονται χαμηλά κοντά στο έδαφος ώστε τα σταφύλια να προστατεύονται από τους ισχυρούς ανέμους.

Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στους αμπελώνες και στους χώρους παραγωγής και να δοκιμάσουν διαφορετικές εκφράσεις της χαρακτηριστικής κυκλαδίτικης ποικιλίας.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Mikra Thira (@mikra_thira)

Πεζοπορία σε εγκαταλειμμένα χωριά και παλιά ορυχεία

Η Θηρασιά προσφέρεται ιδιαίτερα για όσους θέλουν να την ανακαλύψουν χωρίς αυτοκίνητο. Πεζοπορικές και ποδηλατικές διαδρομές διασχίζουν το ηφαιστειακό τοπίο, περνώντας από παλιούς ανεμόμυλους, εκκλησίες και εγκαταλειμμένους οικισμούς.

Ξεχωρίζει η Αγριλιά, ένας παλιός οικισμός με υπόσκαφες κατοικίες που κάποτε φιλοξενούσε εκατοντάδες ανθρώπους. Η κοινότητα άρχισε να παρακμάζει μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν έκλεισαν μονάδες επεξεργασίας τομάτας που στήριζαν την τοπική οικονομία, ενώ ο καταστροφικός σεισμός του 1956 επιτάχυνε την εγκατάλειψή της.

Σε άλλη διαδρομή βρίσκεται η αποκαλούμενη «Μεξικανική Εκκλησία», η Παναγία, που ξεχωρίζει χάρη στις ιδιαίτερες αποχρώσεις της μέσα στο μαύρο ηφαιστειακό τοπίο. Στην ίδια περιοχή διακρίνονται και ίχνη παλιών ορυχείων ελαφρόπετρας.

Η «άλλη» πλευρά της Σαντορίνης

Η Θηρασιά δεν επιχειρεί να ανταγωνιστεί τη Σαντορίνη σε πολυτελή resorts, οργανωμένες παραλίες ή νυχτερινή ζωή. Το ενδιαφέρον της βρίσκεται ακριβώς σε όσα δεν διαθέτει, αναφέρει το δημοσίευμα.

Η ησυχία, τα λιγοστά αυτοκίνητα, οι μικροί οικισμοί, τα μονοπάτια, τα ηφαιστειακά τοπία και η θέα προς την καλντέρα δημιουργούν έναν προορισμό που βρίσκεται δίπλα σε ένα από τα μεγαλύτερα τουριστικά hotspots της Μεσογείου, αλλά εξακολουθεί να κινείται σε τελείως διαφορετικούς ρυθμούς.

Όπως σημειώνει το National Geographic,  είναι ένα νησί που ανταμείβει εκείνους που είναι πρόθυμοι να κινηθούν λίγο πιο αργά και να απομακρυνθούν από τις καθιερωμένες τουριστικές διαδρομές.

Πώς θα πάτε

Η Ρίβα συνδέεται με τον Αμμούδι της Σαντορίνης με μικρό πλοιάριο, με τη διαδρομή να διαρκεί περίπου 10 λεπτά. Υπάρχει επίσης σύνδεση από τον Αθηνιό, με μεγαλύτερο πλοίο.

Στο νησί οι μετακινήσεις παραμένουν περιορισμένες – υπάρχει μόλις ένα ταξί –, ωστόσο οι μικρές αποστάσεις επιτρέπουν την εξερεύνηση με τα πόδια ή με ηλεκτρικό ποδήλατο. Για όσους θέλουν να μείνουν περισσότερο από μία ημέρα, οι επιλογές διαμονής αυξάνονται σταδιακά, χωρίς ακόμη η Θηρασιά να έχει χάσει αυτό που την κάνει ξεχωριστή: την αίσθηση ενός μικρού κυκλαδίτικου νησιού που βρίσκεται κυριολεκτικά στη σκιά της Σαντορίνης, αλλά έχει ακολουθήσει έναν πολύ διαφορετικό δρόμο.