Τα πρόστιμα για τις αγροτικές επιδοτήσεις που ξεχνά ο Καραμανλής
Μία μέρα αφότου φρόντισε να μας κάνει γνωστό ότι δεν θα παραστεί στο συνέδριο του κόμματος που ίδρυσε ο μπάρμπας του και του οποίου ο ίδιος ηγήθηκε για κάμποσα χρόνια και είχε την τύχη (μέσω αυτού του κόμματος) να γίνει πρωθυπουργός, χθες, με την ιδιότητα του προέδρου των καπνεμπόρων, ο Κώστας Καραμανλής μίλησε στην επετειακή εκδήλωση για τα 75 χρόνια από την ίδρυση της Κεντρικής Συνεταιριστικής Ένωσης Αμπελοοινικών Προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ). Από επαγγελματική διαστροφή μπήκα στον κόπο να διαβάσω την ομιλία του προέδρου των καπνεμπόρων και ξεχώρισα κάτι αναφορές για προβλήματα του πρωτογενούς τομέα. Γι’ αυτά με τις κοινοτικές ενισχύσεις και τους ευρωπαϊκούς πόρους.
Επειδή έχω καταλάβει ότι ο χρόνος έχει αφήσει πλέον τα σημάδια του στη μνήμη και του προέδρου Καραμανλή, με τη βοήθεια του ChatGPT έσπευσα να αναζητήσω τι ακριβώς είχε γίνει επί των ημερών του με τον πρωτογενή τομέα και τις επιδοτήσεις. Η καταραμένη τεχνολογία, που δεν ξεχνά, όπως ο πρόεδρος της καρδιάς μας, μου «πέταξε» μεταξύ των άλλων την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για παράνομες κρατικές ενισχύσεις στους αγρότες 425.000.000 ευρώ, την περίοδο που κυβερνούσε την Ελλάδα ο πρόεδρος Καραμανλής. Για όσους δεν το θυμούνται, εν προκειμένω μιλάμε για το λεγόμενο πακέτο Χατζηγάκη, ο οποίος, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ήταν υπουργός της κυβέρνησης του Καραμανλή. Μάλιστα, ψάχνοντας, το ChatGPT, λες και είχε βάλει το δάκτυλό του ο Μητσοτάκης μαζί με τον Σκέρτσο, μου «πέταξε» και μια δεύτερη απόφαση 250.000.000 ευρώ για πλημμελείς ελέγχους στο λάδι κ.λπ. (ένα κομμάτι της αφορά την τελευταία χρονιά Σημίτη και τα υπόλοιπα είναι την περίοδο Καραμανλή). Έχοντας ως δεδομένα τα παραπάνω, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το συντομότερο δυνατόν πρέπει να βρεθεί κάποιος χριστιανός, από αυτούς που πήγαν να τον χειροκροτήσουν, και να του πει ότι είναι προτιμότερο να μασουλάει παϊδάκια, παρά να μιλάει για πολιτική. Όχι τίποτε άλλο, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί.
Ο Τσιπροκαραμανλισμός επιστρέφει
Με αφορμή την απόφαση του Καραμανλή να μην παραστεί στο Συνέδριο της ΝΔ, ένας φίλος, από αυτούς τους περίεργους που διαθέτω, έσπευσε να συνδέσει την απουσία του πρώην πρωθυπουργού από την κορυφαία κομματική εκδήλωση του κόμματος που ίδρυσε ο κανονικός Καραμανλής, με το υπό ίδρυση κόμμα Τσίπρα. Όπως μου είπε, ο πρόεδρος Κώστας, που ως γνωστόν υπήρξε θαυμαστής του Τσίπρα, ακόμη και την περίοδο που οδηγούσε τη χώρα εκτός Ευρώπης, έχει αρχίσει και ελπίζει εκ νέου ότι ο αρχηγός Αλέξης θα μπορέσει να του κάνει πράξη το όνειρό του, που δεν είναι άλλο από το να δει ηττημένο τον Μητσοτάκη. Φυσικά, υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν ότι βρίσκεται στα σκαριά και μια προσπάθεια παλινόρθωσης του Τσιπροκαραμανλισμού. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλω να κρατήσετε, και που έχει τη μεγαλύτερη αξία, είναι ότι ο πρόεδρος Καραμανλής ήταν απέναντι στον αρχηγό Κυριάκο, από την περίοδο των εσωκομματικών εκλογών. Το τι έγινε μετέπειτα δεν χρειάζεται να σας το περιγράψω. Όχι μόνο δεν κατάφερε να επιβάλει την επιλογή του, για την αρχηγία της ΝΔ, αλλά και επί δύο φορές, όντας απέναντι στον σημερινό αρχηγό, τον βοήθησε να κερδίσει την αυτοδυναμία. Αφήστε που ήδη ο πρόεδρος Μητσοτάκης, εκτός από μακροβιότερος, είναι και ο πλέον πολυνίκης αρχηγός της ΝΔ.
! Πάντως, τώρα που το σκέφτομαι, με δεδομένο ότι ο πρόεδρος Καραμανλής απείχε απ’ όλες τις μάχες που έδωσε από το ’15 μέχρι και σήμερα ο πρόεδρος Μητσοτάκης, ακόμη και για να μη χαλάσει το γούρι, μόνο ως θετική εξέλιξη μπορεί να αντιμετωπιστεί η απουσία του από το Συνέδριο της ΝΔ.
Η σύσκεψη για τις πρόωρες…
Αν και αντιλαμβάνομαι ότι η παράθεση της ιστορίας που θα σας περιγράψω ενδεχομένως να παραπέμπει και σε σενάριο επιστημονικής φαντασίας, παρ’ όλα αυτά, έκρινα σκόπιμο να σας καταστήσω κοινωνούς, μια και προσωπικά με εξιτάρισε. Σύμφωνα με μια πηγή που διαθέτω (ακόμη) στο Μαξίμου, πριν από μία εβδομάδα ο πρόεδρος Μητσοτάκης (αν δεν με απατά η μνήμη μου, επρόκειτο για το προπερασμένο Σαββατοκύριακο) μάζεψε τους στενούς συνεργάτες του, προκειμένου να συζητήσει μαζί τους το ενδεχόμενο της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, κάτι που δύσκολα μπορώ να πιστέψω, γνωρίζοντας τη διαχρονική αφοσίωση του αρχηγού Κυριάκου στους θεσμούς και κατ’ επέκταση στον σεβασμό τους. Επειδή, όμως, όπως ισχυρίζεται η πηγή μου, έγινε μια κουβέντα, κατά τη διάρκεια της οποίας άρχισαν να «πέφτουν» βροχή και οι ημερομηνίες, ανάμεσα σε αυτές και η 27η Σεπτεμβρίου (υποθέτω ότι είναι Κυριακή), αποφάσισα σήμερα να σας αποκαλύψω ένα παρασκήνιο, από αυτά που με κάνουν διαφορετικό.
…και η εισήγηση Σκέρτσου για «θεσμική» προαναγγελία εκλογών
Με αφορμή τη συζήτηση για τις πρόωρες εκλογές, ανάμεσα στα πολλά που ακούστηκαν ήταν και μια σοβαρή άποψη που διατυπώθηκε από τον υπουργό Σκέρτσο, ο οποίος, όπως και να το κάνουμε, σε θέματα στρατηγικής ίσως και να μην έχει αντίπαλο. Ο υπουργός Επικρατείας, που αντιδρά κάπως σαν τον Μητσοτάκη, όταν του ζητούν να λειτουργήσει αντιθεσμικά, φαίνεται ότι έριξε μια ιδέα, από αυτές που οφείλω να αναγνωρίσω ότι θα ζήλευα και εγώ, που δεν τον πολυσυμπαθώ. Σύμφωνα με τα όσα μου διηγήθηκαν, ο υπουργός Άκης, θέλοντας να προστατεύσει ως κόρην οφθαλμού τη θεσμικότητα του πρωθυπουργού, έριξε επί τάπητος μια ιδέα, από αυτές που δεν πέφτουν και εύκολα, τουλάχιστον στα σοβαρά τραπέζια. Αν κατάλαβα καλά, γιατί μόλις το άκουσα δεν σας κρύβω ότι με έπιασε μια ζάλη (αν όχι παραζάλη), ο Σκέρτσος τάχθηκε υπέρ της προαναγγελίας των πρόωρων εκλογών. Δηλαδή, αν και πάλι το «έπιασα», γιατί δεν πιάνω και πουλιά στον αέρα, η ιδέα που διατύπωσε, στα σοβαρά θέλω να πιστεύω, ήταν ότι, αν ο πρόεδρος Μητσοτάκης τελικώς αποφασίσει να οδηγηθεί σε πρόωρες κάλπες το φθινόπωρο, μια μαγική (πολιτικά) κίνηση θα ήταν να τις ανακοινώσει το συντομότερο δυνατόν, θεωρώντας ότι οι ιδέες ωριμάζουν με τη λογική του κρασιού, που όσο παλιώνει γίνεται και πιο νόστιμο.
Η παράδοξη κριτική
Καθένας μπορεί να δίνει δίκιο ή άδικο στους βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που διαμαρτύρονται για τους εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς στη λαοπρόβλητη κυβέρνηση του λαοπρόβλητου Κυριάκου. Ωστόσο, νομίζω ότι μπορούμε όλοι να συμφωνήσουμε ότι δεν μπορεί κανείς να φταίει ταυτόχρονα για ένα πράγμα και για το αντίθετό του. Το γράφω αυτό γιατί μια συζήτηση που ξεκίνησε σχετικά με τη σχεδόν μόνιμη υπουργοποίηση προσώπων εκτός των 300, τις τελευταίες ώρες έχει αντιστραφεί, με «γαλάζιους» βουλευτές να παραπονιούνται για την προοπτική ορισμένοι εξωκοινοβουλευτικοί να πάψουν να είναι τέτοιοι (δηλαδή εξωκοινοβουλευτικοί) στις επόμενες εκλογές. Τις τελευταίες ημέρες έχω καταγράψει το συγκεκριμένο παράπονο από τα χείλη τόσο του Γιάννη Λοβέρδου όσο και του Δημήτρη Καιρίδη – μπορεί να είναι κι άλλοι που μου διέφυγαν. Η πρώτη απάντηση είναι αυτό που ήδη είπα: Ότι δεν γίνεται να έχουν δίκιο και οι μεν και οι δε. Ωστόσο, ως προς την ουσία του ζητήματος, κράτησα τη χθεσινή απάντηση του εκπροσώπου Μαρινάκη στον ΣΚΑΪ. Μιλώντας στους συναγωνιστές Ντσούνο και Κούτρα, χαρακτήρισε λανθασμένο τον διαχωρισμό και θύμισε ότι «την απάντηση την έδωσαν οι πολίτες» στις εκλογές του 2023. Όπως εξήγησε ο ψηλός της κυβέρνησης, στις τελευταίες εκλογές κάποιοι εξωκοινοβουλευτικοί της πρώτης τετραετίας Μητσοτάκη τέθηκαν στην κρίση των πολιτών, με εξαιρετικά αποτελέσματα. Όπως τόνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, «έχει σημασία ο κάθε βουλευτής που φέρνει σταυρό και ο κάθε υποψήφιος, αλλά μεγάλη σημασία έχει και σε ποιο ψηφοδέλτιο κατεβαίνει. Δηλαδή, πολλές φορές παίρνεις σταυρούς επειδή η πολιτική που εφαρμόζει το κόμμα σου αποδίδει».
Καρότο…
Καθώς πλέον μπαίνουμε για τα καλά στην άνοιξη, έχει έρθει η περίοδος που ο πληροφοριοδότης μου στην πλαϊνή πόρτα του Μεγάρου Μαξίμου ζει τους μήνες της δόξας του. Βλέπετε, με τα κλειστά παράθυρα τον χειμώνα, ο ωτακουστής μου ήταν σαν τον Δημοσθένη Σαρηγιάννη στον COVID: Όπως ο καλός καθηγητής μετρούσε τη διασπορά του ιού από τα λύματα, έτσι και ο άνθρωπός μου υπολόγιζε τις επόμενες κινήσεις του προέδρου Κυριάκου από τα λύματα του Πίνατ. Τώρα, που τα παράθυρα ανοίγουν, η πηγή μου από το πρωθυπουργικό στρατηγείο δεν είναι πια αναγκασμένη να πέφτει στην ανάγκη (κυριολεκτικά και μεταφορικά) του «Κέρβερου» του Μαξίμου, καθώς το βιονικό της αυτί «πιάνει» συζητήσεις των ενοίκων του κτιρίου. Έτσι, λοιπόν, μου είπε ότι άκουσε πως ο πρωθυπουργός θα μιλήσει στην ΚΟ κατά κύριο λόγο για τη συνταγματική αναθεώρηση, αλλά η ομιλία του θα περιλαμβάνει και ένα «καρότο» για την Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ποιο θα είναι αυτό; Αν και στο συγκεκριμένο σημείο οι συζητήσεις εντός Μαξίμου ήταν πιο χαμηλόφωνες, οι σκόρπιες λέξεις που κατέγραψε ο ωτακουστής μου ήταν «κάλυψη» και «διώξεις». Αν, λοιπόν, καταλαβαίνω σωστά, ο αρχηγός Κυριάκος μάλλον προσανατολίζεται σε μια ξεκάθαρη δήλωση στήριξης στους βουλευτές που είδαν τα ονόματά τους στις δικογραφίες της συντρόφισσας Κοβέσι. Ειδικά, δε, μετά τη χθεσινή γκάφα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που μπέρδεψε τα πλημμελήματα με τα κακουργήματα, ό,τι και να πει ο Μητσοτάκης λίγο θα είναι.
…και μαστίγιο
Ωστόσο, λίγο προτού τελειώσει τη βάρδιά του, ο πληροφοριοδότης μου κατέγραψε και κάτι ακόμα από το σχέδιο της σημερινής ομιλίας Μητσοτάκη. Συγκεκριμένα, άκουσε μια φωνή που έμοιαζε αρκετά με του πρωθυπουργού να ρωτά αν ο Βλαστάρης προσέθεσε την υπενθύμιση ότι υπάρχει ένα κυβερνητικό έργο που πρέπει να στηριχθεί. Εκτός, λοιπόν, από το «καρότο» που σας έγραψα πιο πάνω, μην εκπλαγείτε αν η ομιλία έχει και ολίγη από ήπιο «μαστίγιο» προς τους «γαλάζιους» βουλευτές. Αν και οι μαντικές μου ικανότητες περιλαμβάνονται στον κατάλογο των πραγμάτων για τα οποία δεν φημίζομαι, τολμώ να εικάσω ότι ο πρόεδρος Κυριάκος θα θυμίσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ότι η άνοιξη του 2027 είναι πιο κοντά απ’ όσο νομίζουν κάποιοι. Και ότι καλή η κριτική, αλλά αν δεν τονιστούν όσα (πράγματι) κάνει η κυβέρνηση, οι ψήφοι της ΝΔ δεν θα είναι τόσες πολλές. Και ο κανόνας λέει ότι λιγότερα ψηφοδέλτια σημαίνουν χαμηλότερο «ταβάνι» σταυρών. Περισσότερα, όμως, θα μάθουμε σε λίγες ώρες.
Η μάζωξη των πικραμένων
Η εκδήλωση για την ανακήρυξη του προέδρου Βενιζέλου ως επίτιμου διδάκτορα της Νομικής Σχολής και του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ έμοιαζε σαν σύναξη των επιθυμούντων το πρόωρο πολιτικό τέλος της λαοπρόβλητης κυβέρνησης Μητσοτάκη. Όλοι οι πικραμένοι μαζεύτηκαν για να γιορτάσουν την έστω και σε ακαδημαϊκό επίπεδο αγιοσύνη του Μπένι. Δεν θα ασχοληθώ καθόλου με την ουσία των όσων εκτυλίχθηκαν στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, αφού έχουν ελάχιστη σημασία μπροστά στον κίνδυνο που αιωρούνταν, να χάσουμε (πρωτίστως ως χώρα) αυτό το δώρο του Θεού, που δεν είναι άλλο από τον Βενιζέλο, αυτοπροσώπως. Ευτυχώς που ο Πατριάρχης είναι δικός μας, με αποτέλεσμα να κάνει τα στραβά μάτια μπροστά στο επί γης φαινόμενο, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ενώ είχε δίπλα του έναν άγιο, έκανε σαν να μην τον είδε. Κάπως έτσι, αυτό το θεόσταλτο δώρο θα παραμείνει στην υπηρεσία του Έθνους (όχι του Μπόμπολα, αυτό έκλεισε εδώ και κάτι χρόνια), που τόσο ανάγκη τον έχει, όπως σταθερά και διαχρονικά πιστεύει ο ίδιος ο Βενιζέλος για τον εαυτό του.
Η Ντόρα κάθισε στη θέση του Σαμαρά
Στα αξιοσημείωτα της χθεσινής εκδήλωσης ήταν και το λάθος που έκανε η Ντόρα, η οποία κάθισε στη θέση του Σαμαρά. Όταν, λοιπόν, ο τελευταίος έφτασε στον χώρο, διαπίστωσε ότι καθόταν δίπλα στην ψηλή, με αποτέλεσμα να φύγει με φόρα και να πάει λίγο παρακάτω. Βλέπετε, ο Μεσσήνιος νιώθει πιο βολικά δίπλα στη Θάνου και τον Νικολάκη τον Παππά, από την Ντόρα.
Οι ΠΑΣΟΚοι και ο Σαμαράς
Στην Ακαδημίας εθεάθησαν να περιπατάνε χθες το μεσημέρι ο πρόεδρος Σαμαράς με τον πρώην υποψήφιο ευρωβουλευτή της ΝΔ, προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ, Σπύρο Καρανικόλα. Ενδιαφέρουσα, αν μη τι άλλο, εικόνα, μια και ο Καρανικόλας συνιστά παιδί της «γαλάζιας» διεύρυνσης προς την Κεντροαριστερά, την οποία πλέον ο Σαμαράς ξορκίζει χάριν της επίκλησης του κομματικού πατριωτισμού. Εκτός, όμως, από τη συγκεκριμένη παράμετρο, ο Καρανικόλας υπήρξε δεξί χέρι του άλλοτε υπουργού του Μεσσήνιου επί συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ, Ανδρέα Λοβέρδου, ο οποίος επίσης έχει προσχωρήσει στη ΝΔ του Μητσοτάκη. Πιάσ’ τ’ αυγό και κούρευ’ το, δηλαδή, αν και δεν μπορώ ειλικρινώς να καταλάβω γιατί υπάρχει καλή και κακή διεύρυνση στο μυαλό του Σαμαρά.
Μοίρασε εγκεφαλικά και καρδιακά επεισόδια
Αυτό που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, οφείλω να ομολογήσω ενώπιον θεού και ανθρώπων πως είναι πράγματι από τα ανείπωτα. Και αναφέρομαι στη μεγαλοπρεπή γκάφα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία γκάφα έχει προκαλέσει τρόμο στους δικαστικούς και νομικούς κύκλους της Αθήνας. Όπως θα θυμάστε, η Βουλή προχώρησε σε άρση ασυλίας για 13 βουλευτές, εκ των οποίων δύο για κακούργημα, λόγω ποσών και μόνο (Παπακώστα, Καραμανλής) και στους υπόλοιπους εννέα η άρση ασυλίας έγινε για πλημμέλημα (Τσιάρας, Σκρέκας, Κεφαλογιάννης, Μηταράκης, Μπουκώρος, Βασιλειάδης, Λεονταρίδης, Συνετάκης, Βαρτζόπουλος). Τα παραπάνω εκτυλίχθηκαν πριν από καμιά δεκαριά ημέρες. Γιατί χθες, έγινε κάτι που θα το ζήλευε μέχρι και ο Μάρκος Σεφερλής, για να το εντάξει στο Δελφινάριο. Οι εννιά βουλευτές λαμβάνοντας από την εισαγγελέα Παπανδρέου , την κλήση διαπίστωσαν ότι πρέπει να παρέχουν εξηγήσεις στις 22 Μαΐου για κακούργημα, αφού η κλήση (όχι του τηλεφώνου, αλλά του εισαγγελέα και δη του Ευρωπαίου) ανέγραφε ποσό άνω των 120.000 ευρώ! Φαίνεται ότι από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μέσα στην πρεμούρα που τους έχει πιάσει να προκαλέσουν ζημιά, τα έκαναν όλα «κόπυ-παστέ», όπως θα έλεγε ο φίλος μου ο Πολάκης για το copy-paste. Κακουργήματα -που ο θεός να τα κάνει- και πλημμελήματα, τα έβαλαν στο μίξερ και όποιον πάρει ο χάρος.
Στο νοσοκομείο βουλευτής
Μόλις λοιπόν άρχισαν να καταφθάνουν οι κλήσεις, έμαθα από έγκυρη κοινοβουλευτική πηγή ότι κάποιος βουλευτής που ελέγχεται για πλημμέλημα και γνωρίζει νομικά χρειάστηκε ολιγόωρη νοσηλεία μόλις έλαβε την κλήση. Σε γνωστό νοσοκομείο όλα αυτά, ευτυχώς δεν είχε σοβαρότερη εξέλιξη ο άνθρωπος. Φυσικά όλα αυτά και ενδεχομένως και όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, έρχονται να επιβεβαιώσουν την άποψη, ότι πρέπει το συντομότερο δυνατόν να σταματήσει, η γελοιότητα με την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής.
Συγνώμη για την αναστάτωση
Κάποιος εκ των «πληγέντων» βουλευτών δια του δικηγόρου του διαμαρτυρήθηκε στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Για να λάβει την απάντηση: «Ε, τι κάνετε έτσι; Τόσο ευαίσθητοι είστε;»! Θα στείλουμε ορθή επανάληψη! Και πράγματι, από χθες αργά το μεσημέρι, άρχισαν να φτάνουν στις οικίες Αστυνομικές Διευθύνσεις, οι ορθές επαναλήψεις. Και στο διαβιβαστικό, άκουσον-άκουσον, σύμφωνα με έγκυρες αστυνομικές πηγές, είχε και τη φράση «Συγνώμη για την αναστάτωση». Λες και επρόκειτο για λάθος παραγγελία delivery. Προφανώς, πάντως, η συγνώμη πήγαινε στις αστυνομικές αρχές για τις επιδόσεις και όχι στους βουλευτές που κινδύνεψαν με εγκεφαλικά. Αυτούς δεν τους υπολογίζει κανείς. Ούτε οι δικοί τους, ούτε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Δηλαδή αν δεν είχε διαμαρτυρηθεί ο δικηγόρος του βουλευτή θα συνεχίζονταν η διαδικασία κανονικά για κακούργημα, παρότι η άρση έγινε για πλημμέλημα. Congrats… κυρία Κοβέσι.
Τώρα τι λένε οι περήφανοι;
Με αφορμή τα παραπάνω σκέφτηκα ότι ο υπουργός Σκέρτσος, νάτος πάλι αυτός, εξέφρασε την περηφάνια του για τις ομιλίες των βουλευτών που ζήτησαν την άρση ασυλίας τους. Μετά και τα χθεσινά θα ήθελα να είμαι σε μια άκρη του μυαλού του, να έβλεπε τι θα σκέφτεται ο κυβερνητικός αξιωματούχος που ήταν φανατικός θιασώτης της άρσης ασυλίας. Είναι περήφανος για αυτές τις διαδικασίες, στις οποίες στέλνει 11 εκλεγμένους βουλευτές, αυτός που δεν έχει φέρει ούτε κουκί για βράσιμο στην παράταξη που τον έχει επτά χρόνια υπουργό; Είναι περήφανος για το μένος, την προχειρότητα και την αναξιοπιστία των διαδικασιών, στις οποίες έστειλε τους βουλευτές;
Φόβος πάνω από την πόλη
Πάντως, το να φοβούνται οι βουλευτές να δημοσιοποιήσουν τις λάθος κλήσεις για να αποδείξουν την προχειρότητα των διαδικασιών, δεν είναι καλό σημάδι για το πολιτικό μας σύστημα. Πρωτίστως, βεβαίως, η ευθύνη είναι του ιδίου πολιτικού συστήματος που πετάει εκλεγμένους βουλευτές, λες και είναι εύκολο να εκλεγεί κάποιος βουλευτής, στις ορέξεις του κάθε φανατικού εισαγγελέα.
Διαχείριση Παπανδρέου από Δημητρακόπουλο
Πάντως εκτός από τη γκάφα των Ευρωπαίων Εισαγγελέων, εκείνο που ξεχώρισα, ήταν και η δήλωση του φίλου μου, του Μιχάλη Δημητρακόπουλου (του γνωστού δικηγόρου), ο οποίος στην προσπάθεια του να το παίξει καλός προς την Παπανδρέου, βγήκε και είπε ότι οι πελάτες του, δεν είχαν λάβει κλήση για κακούργημα. Την ίδια στιγμή που ο ένας εκ των πελατών του, ο Νότης Μηταράκης, επιβεβαίωνε και δη πανηγυρικά το γεγονός.
Ο μεγάλος κλαυσίγελος του Πέτρου
Νομίζω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να είδε χθες το βίντεο της ορκωμοσίας του συντρόφου Πέτρου Κωνσταντίνου στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας και να μην συμφωνεί ότι η εικόνα ήταν για γέλια και για κλάματα. Κατανοώντας την ευαισθησίες όσων θύμωσαν λίγο παραπάνω από το όλο σκηνικό, να πω ότι διαφωνώ με τις φωνές εκείνες που ζητούν να ακυρωθεί το πρακτικό της ανάληψης καθηκόντων και το διαπρεπές στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να κληθεί να ορκιστεί ξανά σαν άνθρωπος. Και αυτό διότι το γεγονός ότι ο ίδιος ο σύντροφος Κωνσταντίνου καταδέχτηκε να υπογράψει κάτω από το πρακτικό που αναφέρει έναν όρκο που ποτέ δεν έδωσε αποδεικνύει πόσο λίγο πραγματικά πιστεύει στις ιδέες του. Χωρίς επ’ ουδενί να νοσταλγώ τα παλιά, ορισμένοι πολιτικοί πρόγονοι του καλού συντρόφου Πέτρου έφαγαν τα χρόνια τους στα ξερονήσια για να μην υπογράψουν δήλωση φρονημάτων. Τώρα, ο κληρονόμος αυτού του πολιτικού χώρου υπογράφει πως ορκίστηκε σαν απλός «κυρ-Παντελής» για να βολευτεί στην καρέκλα. Αν ζούσε η συγχωρεμένη η Άλκη Ζέη, μέχρι και βιβλίο θα τον έκανε. Και επειδή ο «μεγάλος περίπατος» έχει συνδεθεί με άλλη δημοτική παράταξη, θα είχε τίτλο «ο μεγάλος κλαυσίγελος του Πέτρου».
! Το διακεκριμένο στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν είναι ο πρώτος «αγωνιστής» της Αριστεράς που ορκίζεται σε ότι κατεβάζει το κεφάλι του. Ποιος ξεχνά τη Ρένα Δούρου, που ορκίστηκε περιφερειάρχης στο… σύνταγμα των Κορυσχάδων; Γενικά, οι σύντροφοι έχουν μπερδέψει τη φιγούρα με το έργο – ενίοτε με ολέθρια αποτελέσματα.
Το πρόβλημα είναι (πάλι) του ΠΑΣΟΚ
Αν και είμαι καθησυχαστικός προς όσους (με το δίκιο τους) εξαγριώθηκαν κατά του συντρόφου Κωνσταντίνου, είμαι στη δυσάρεστη θέση να πω ότι δεν ισχύει το ίδιο και για το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό γιατί το θέαμα του αντιδημάρχου Γιώργου Γιάνναρου, να παρακολουθεί αμέτοχος και αμήχανος την παράσταση του αγωνιστή Πέτρου εκθέτει πρώτα και κύρια τον αυτοδιοικητικό του προϊστάμενο, δηλαδή τον Δούκα των Αθηνών (που, σε περίπτωση που το έχει ξεχάσει, παραμένει δήμαρχος της πρωτεύουσας). Επίσης, αν και όπως είπαμε η υπογραφή του Κωνσταντίνου στη ψευδή βεβαίωση ορκωμοσίας συνιστά γελοιοποίηση των (όποιων) ιδεών του, η υπογραφή Γιάνναρου αποτελεί γελοιοποίηση του θεσμού που εκπροσωπεί – και αυτό σίγουρα δεν αρέσει σε κανέναν από όσους ψήφισαν Δούκα βλέποντας έναν μετριοπαθή καθηγητή. Κυρίως, όμως, η όλη εικόνα είναι πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό γιατί το «μοντέλο» συνεργασίας του Δήμου Αθηναίων παρουσιάζεται περίπου σαν χρυσή συνταγή για την εκλογική ανατροπή του Μητσοτάκη. Αν, λοιπόν, η «προεδρική φρουρά» του κραταιού Νικόλα και η εσωκομματική του αντιπολίτευση νομίζουν ότι με τέτοιες τραγελαφικές καταστάσεις οι πολίτες θα διώξουν τον αρχηγό Κυριάκο από το Μέγαρο Μαξίμου, η κολλημένη βελόνα των τελευταίων (πολλών) μηνών θα φαντάζει παράδεισος μπροστά σε αυτά που (μοιραία) θα έρθουν.
Η επιστράτευση του Καλπαδάκη από τον Τσίπρα
Αν και διπλωμάτης στη Βιέννη, ενταγμένος στον ΟΑΣΕ, ο Βαγγέλης Καλπαδάκης βρίσκεται αυτόν τον καιρό όλο και πιο συχνά στην Αθήνα, καθώς παραμένει στυλοβάτης του Ινστιτούτου του Αλέξη Τσίπρα. Επιστρατεύτηκε τόσο για την προετοιμασία της τελικής ευθείας για την αναγγελία του κόμματος του Αλέξη, όσο και για επαφές με πρόσωπα του ευρύτερου ενδιαφέροντος του συγγραφέα της «Ιθάκης». Μάλιστα, μετά τα φάλτσα με τη διακήρυξη της Πρωτομαγιάς και τη μίνι κρίση στις σχέσεις του με τον Σιακαντάρη, ο Τσίπρας νιώθει την ανάγκη να στηριχθεί σε έναν από τους λίγους συνεργάτες του που δεν είδε… εξώστη, όπως άλλοι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ.
Ενεργές οι επαφές Τσίπρα-Δούκα
Διατηρούνται περίπου στον πάγο οι σχέσεις του Νίκου Ανδρουλάκη και του Χάρη Δούκα, παρά τις τυπικές χειραψίες στη χθεσινή συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ. Ο δήμαρχος αντιμετωπίζει πλέον υπαρξιακά διλήμματα καθώς μετά το Συνέδριο κόπηκαν τα φτερά του και μειώθηκε η επιρροή του στη Χαριλάου Τρικούπη. Ένα είναι βέβαιο. Οι επαφές του με τον Αλέξη Τσίπρα παραμένουν εν ενεργεία και θερμές. Μπορεί να το διαβεβαιώσει αυτό και ο Βαγγέλης Καλπαδάκης. Ένας εκ των συνεργατών του Αλέξη, έλεγε πάντως πως η όποια σύγκλιση των δύο ανδρών προϋποθέτει την εγκατάλειψη του οράματος του Χάρη Δούκα να γίνει πρωθυπουργός όλων των Ελλήνων το συντομότερο. Το λες και συστημένο καρφί αυτό!
Τα περίεργα ενός γεύματος
Με αφορμή το χθεσινό σχόλιο της στήλης, μου προέκυψε μια νεότερη, εντελώς, οφείλω να ομολογήσω διαφορετική ιστορία, που συνδέεται με το κλειστό γεύμα που παρέθεσε ο πρόεδρος της Βουλής στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Εκεί λοιπόν όπως έμαθα, μεταξύ των άλλων εντοπίστηκε να έχει παρεισφρήσει πρόσωπο που εμφανίζεται σαν δημοσιογράφος με το όνομα Βασιλική Πολύζου. Πρόκειται για μια κυρία που έχει καταγγελθεί από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου για κατ´επάγγελμα απόπειρα εκβίασης και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Το πρόσωπο αυτό έχει περάσει από το κανάλι ΑΡΤ του Καρατζαφέρη και το κανάλι ΑΛΕΡΤ. Έμαθα λοιπόν ότι ενώ κυκλοφορεί με το όνομα Βασιλική Πολύζου και λέει ότι γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, τα στοιχεία της είναι Βέρα Τζιρίδη ή Τζιρίδου, που γεννήθηκε στην Τυφλίδα. Έχει μία ΙΚΕ-φάντασμα, με φερόμενη έδρα σε χώρο όπου δεν εδρεύει. Όταν εντοπίστηκε να βρίσκεται παράνομα στον κλειστό χώρο του γεύματος, δήλωσε ότι δήθεν συνοδεύει τον Πατριάρχη, πράγμα που διαψεύσθηκε και της ζητήθηκε από την Εθιμοτυπία της Βουλής και την Ασφάλεια να αποχωρήσει. Το εντυπωσιακό είναι ότι παρεισέφρησε στο χώρο χωρίς άδεια και χωρίς δικαίωμα, χωρίς να το αντιληφθεί κανείς, γεγονός που γεννά μείζονα ζητήματα ασφαλείας. Ο πρόεδρος Κακλαμάνης δήλωσε πλήρη άγνοια για την παρουσία της, όπως και η υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων και Εθιμοτυπίας κα Μαργαρίτα Φλούδα. Όλα τα παραπάνω συνέβησαν σε προχωρημένο στάδιο του επίσημου γεύματος και συνιστούν σοβαρή παραβίαση πρωτοκόλλου. Έσπευσα να αναφέρω τα παραπάνω θέλοντας να διορθώσω τα όσα φιλοξένησα στη στήλη χθες.
Το Ινστιτούτο του Αλέξη και η ΔΕΗ που (δεν) αγάπησε
Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η εβδομάδα μου ξεκίνησε με ένα κείμενο-μνημείο, που με έκανε να αναρωτηθώ αν έχουμε 2026 ή αν κάποιος πάτησε το rewind και γυρίσαμε στο 2018. Αναφέρομαι φυσικά στο πόνημα του «Ινστιτούτου Αλέξη Τσίπρα», αυτού του think tank που σκέφτεται τόσο πολύ, που στο τέλος ξεχνάει. Και τι ξεχνάει; Τα πεπραγμένα του ίδιου του ιδρυτή του. Βγήκε, λοιπόν, το Ινστιτούτο (με την υπογραφή δύο συνεργατών, γιατί ο αρχηγός τώρα κάνει rebranding, φοράει ζιβάγκο και παίζει τον διανοούμενο) να μας πει για τους «μύθους» της ΔΕΗ. Και ποιος είναι ο πρώτος μύθος; Ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε τη ΔΕΗ στη χρεοκοπία. «Αλήθεια», μας λένε, «το 2019 η ΔΕΗ δεν ήταν τυπικά χρεοκοπημένη». Ας το πιάσουμε από αυτό το «τυπικά», όταν ο ορκωτός ελεγκτής σου βγάζει προειδοποίηση «going concern», δηλαδή λέει στην αγορά «μάγκες, δεν είμαι σίγουρος αν αυτή η εταιρεία θα υπάρχει του χρόνου», αυτό δεν είναι «τυπικά» χρεοκοπία;
Μειωμένο χρέος
Μας λένε ότι το καθαρό χρέος μειώθηκε από 4,9 δισ. το 2014 σε 3,6 δισ. το 2019. Τι ξεχνούν όμως να πουν; Ότι ταυτόχρονα το EBITDA (η λειτουργική κερδοφορία, βρε αδερφέ) πήγε από +925 εκατ. ευρώ το 2014 στα -40 εκατομμύρια! Δηλαδή, όχι μόνο δεν έβγαζαν λεφτά για να πληρώσουν το χρέος, αλλά «έμπαιναν μέσα» από την ίδια τους τη λειτουργία. Μειώνεις το χρέος όταν δεν επενδύεις ούτε ένα καρφί, όταν δεν συντηρείς τίποτα, όταν πουλάς το ρεύμα κάτω του κόστους στους ανταγωνιστές (θυμάστε τα ΝΟΜΕ;), και όταν αφήνεις την εταιρεία να σαπίζει.
Το αριστούργημα
Και μετά, το αριστούργημα. Μας λένε ότι το Δημόσιο δεν πρέπει να είναι «παθητικός χρηματοδότης ιδιωτικών αποδόσεων» και ότι οι επενδύσεις πρέπει να έχουν «κοινωνική ανταπόδοση». Και ποια είναι η απόδειξη της αποτυχίας; Ότι το ρεύμα είναι ακριβό! Ποιοι το λένε αυτό; Αυτοί που παρέδωσαν μια εταιρεία που αν δεν ερχόταν η επόμενη κυβέρνηση να βάλει 500 εκατομμύρια «ζεστά» και να φέρει τον Στάσση να τη μαζέψει, σήμερα θα ψάχναμε τη ΔΕΗ στα άγραφα. Θα είχαμε black-out κάθε Τρίτη και Πέμπτη και θα μιλούσαμε για «κοινωνική ανταπόδοση» με το φως των κεριών. Το Ινστιτούτο Τσίπρα, βλέπετε, ανακάλυψε την «ενεργειακή φτώχεια». Ξέρετε πότε δεν υπάρχει ενεργειακή φτώχεια; Όταν υπάρχει ενέργεια! Και η ΔΕΗ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μια εταιρεία που έσβηνε.
Επιστροφή στο… σήμερα
Αλλά ας έρθουμε στο σήμερα, γιατί εκεί είναι το ζουμί. Η ανάλυση του Ινστιτούτου είναι ένα αριστούργημα παραδοξολογίας. Από τη μία, κατηγορεί τη ΔΕΗ ότι έχει γίνει ένας κερδοσκοπικός μηχανισμός που κοιτάζει μόνο τους μετόχους. Από την άλλη, την κατηγορεί ότι αυξάνει το χρέος της (με τον δείκτη Καθαρό Χρέος/EBITDA)! Αποφασίστε, ρε παιδιά. Βγάζει πολλά λεφτά και τα δίνει στους μετόχους ή παίρνει μεγάλο ρίσκο και χρεώνεται; Γιατί και τα δύο μαζί, ούτε ο Βαρουφάκης στα καλύτερά του δεν θα τα έλεγε. Η ουσία όμως, είναι βαθύτερη και κρύβεται πίσω από τις λέξεις. Το Ινστιτούτο δεν ενοχλείται από το αν η ΔΕΗ είναι υγιής ή όχι. Ενοχλείται από το ότι είναι κανονική. Από το ότι λειτουργεί. Γιατί, ας μην γελιόμαστε, η κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την αριστερά. Η ευκαιρία της είναι η κρίση, η κατάρρευση, η σύγκρουση. Όταν μια εταιρεία-πυλώνας μετατρέπεται από ζόμπι σε περιφερειακό παίκτη, όταν προσελκύει επενδύσεις-μαμούθ, όταν σχεδιάζει το μέλλον, αυτό τους χαλάει τη σούπα. Τους στερεί το αφήγημα της καταστροφής.
Το νέο αφήγημα Αλέξη
Και εδώ βλέπουμε τον «νέο» Τσίπρα σε όλο του το μεγαλείο. Προσπαθεί να φορέσει τον μανδύα του σοβαρού, κεντροαριστερού, ευρωπαϊστή πολιτικού. Αλλά ο τρόπος που κινείται, οι «αναλύσεις» που βγάζει, ο στόχος που επιλέγει, είναι του πιο γνήσιου, παλιομοδίτικου αριστερού. Επιτίθεται σε μια επιτυχία, όχι με επιχειρήματα, αλλά με ιδεοληψίες. Επιδιώκει τη σύγκρουση μπας και ακουστεί, λες και κάνει κατάληψη σε σχολείο ή έχει κατέβει σε πορεία με επεισόδια. Δεν τους ενδιαφέρει αν το μέρισμα θα αποσβέσει την επένδυση του Δημοσίου Δεν τους ενδιαφέρει αν η επέκταση στα Βαλκάνια θα κάνει τη ΔΕΗ (και την Ελλάδα) ισχυρότερη. Τους ενδιαφέρει ένα πράγμα: Να ξαναγίνει η ΔΕΗ ένα προβληματικό, κρατικοδίαιτο πτώμα, για να μπορούν να φωνάζουν για το «δημόσιο συμφέρον» πάνω από τον τάφο της.
Ο κρυμμένος υποβολέας
Τώρα για το ποιος κρύβεται πίσω από την πρεμούρα που έπιασε τον Τσίπρα αμέσως μόλις ανακοινώθηκε η ΑΜΚ, που θα δώσει την ευκαιρία στη ΔΕΗ να γίνει μια γιγαντιαία δύναμη στην περιοχή, μην ψάχνετε πολύ. Αρκεί η λίστα με το σε ποιους υποχρεώθηκε η ΔΕΗ επί των ημερών του γίγαντα Αλέξη να πουλά δια νόμου ρεύμα κάτω του κόστους για να ανοίξει την αγορά. Στο χωριό μου το λένε με ξένα κόλλυβα κηδεία. Για να σας το πω απλά, η ΔΕΗ επιδοτούσε τους ανταγωνιστές της για να μας παίρνουν μετά τηλέφωνο από τις εταιρίες και να μας λένε «ελάτε σε μας με 50% έκπτωση σε σχέση με τη ΔΕΗ». Το ποσό καλά πήγε αυτό το είδαμε στην κρίση του 2022 που ανακαλύψαμε τελικά πως οι τιμές που μας έδιναν αυτοί οι καλοί άνθρωποι έκρυβαν μια ρήτρα «ΝΑ» με το συμπάθειο. Και βρεθήκαμε ξαφνικά από εκεί που νομίζαμε ότι θα πληρώνουμε 7 λεπτά την κιλοβατώρα να την πληρώνουμε 35. Αλλά, έτσι είναι. Τα αριστερά συμφέροντα είναι πάντα καλύτερα από τα δεξιά.
