Ο θεσμικά συνεπής Μητσοτάκης
Όπως γνωρίζετε, ήμουν και δεν σας κρύβω ότι εξακολουθώ να παραμένω θιασώτης της άποψης ότι ο καταλληλότερος χρόνος για την πρόωρη προσφυγή τις κάλπες ήταν (ενδεχομένως και να εξακολουθεί να παραμένει) ο παρών πολιτικός χρόνος. Ωστόσο, ο πρόεδρος Μητσοτάκης, θέλοντας να παραμείνει θεσμικά συνεπής, επέμεινε στη δέσμευση που έχει δώσει έναντι του κυρίαρχου ελληνικού λαού, η οποία δεν είναι άλλη από την εξάντληση της τετραετίας. Τα γράφω όλα αυτά επειδή τις τελευταίες μέρες άρχισαν και κυκλοφορούν κάτι εκλογικά σενάρια, τα οποία επί της ουσίας θέτουν υπό ευθεία αμφισβήτηση το ιερό δισκοπότηρο του αρχηγού Κυριάκου, που δεν είναι άλλο από τη συνέπεια που έχει επιδείξει απέναντι στους θεσμούς. Έχοντας ως δεδομένο ότι είναι κάτι σαν τον πατριάρχη της «θεσμικής συνέπειας», προσωπικά θα μου προκαλέσει μια κάποια απογοήτευση αν αποφασίσει ν αλλάξει άποψη, οδηγώντας τη χώρα σε πρόωρες εκλογές, τη στιγμή που μέχρι και η θειά μου από τα Χανιά υπερηφανεύεται για τη σταθερότητα που επιδεικνύει ο πολυαγαπημένος της Κυριάκος στην αρχική του άποψη, πολλώ δε μάλλον όταν αυτή (η άποψη) συνδέεται με τους θεσμούς.
Ζωηρή συνεδρίαση της ΚΟ
Αφήνω όμως τα μεγάλα και μελλοντικά, για να σας μεταφέρω λίγο κλίμα από τα τετριμμένα της επίγειας ζωής. Ένα απ’ αυτά τα τετριμμένα σχετίζεται με την κινητικότητα που καταγράφουν οι κεραίες μου στο εσωτερικό της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί, τόσο από τον πρόεδρο Μητσοτάκη όσο και από τους Χατζηδάκη, Χαρακόπουλο, Μπεκίρη και Νέζη, κάτι μου λέει ότι η συνεδρίαση της Πέμπτης θα είναι ιδιαιτέρως ζωηρή. Και αυτό γιατί δεν είναι λίγοι (τελικά) οι βουλευτές που έχουν αποφασίσει να μιλήσουν, για να τα ψάλλουν χωρίς φόβο στον πρωθυπουργό και διαμέσου αυτού και στον διορισμένο από τον ίδιο υπουργό Σκέρτσο.
Παρέμβαση Βορίδη για επιτελικό και Κοβέσι
Ψάχνοντας χθες το απόγευμα να μάθω ποιοι βουλευτές σκοπεύουν να μιλήσουν κατά τη μεθαυριανή συνεδρίαση της ΚΟ, ανάμεσα στους άλλους, «έπεσα» πάνω (με την καλή πάντα έννοια) στον Μάκη Βορίδη, που, όπως πληροφορούμαι, ετοιμάζει μια ομιλία που σε καμία περίπτωση δεν θα τη ζήλευαν οι μετριοπαθείς της κυβέρνησης. Σύμφωνα με τα όσα πληροφορήθηκα, ο πρώην υπουργός (που συναντά ολοένα και περισσότερους βουλευτές το τελευταίο χρονικό διάστημα), αφού επισημάνει τα καλά του επιτελικού κράτους, σκοπεύει να πραγματοποιήσει μια παρέμβαση που θα είναι εστιασμένη στα όσα κάνει και λέει η Ευρωπαία εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Βορίδης από την πρώτη στιγμή ήταν της άποψης (αλλά δεν το άκουσαν και πολλοί, για την ακρίβεια κανείς, εντός της κυβέρνησης) ότι η Κοβέσι κάνει πολιτικά statements. Μάλιστα, ο πρώην υπουργός Μάκης θεωρεί ότι ούτε πρέπει ούτε έχει δικαίωμα μια εισαγγελέας να έρχεται και να μας δίνει εντολές για το τι θα κάνουμε, τι δεν κάναμε και τι θα πάθουμε αν δεν κάνουμε όσα η ίδια επιθυμεί. Όντας καλός δικηγόρος, εκτός από καλός πολιτικός, ο Βορίδης από το βήμα της ΚΟ, αφού προβάλει μια σειρά από επιχειρήματα, θα αναρωτηθεί ποιος όρισε την εισαγγελέα Κοβέσι να λέει αυτά που λέει, αμφισβητώντας μέχρι και τη σχέση ανάμεσα στον βουλευτή, τον πολίτη και την κυβέρνηση. Αν και, όπως έχω καταλάβει, ο πρώην υπουργός δεν είναι και από τους πιο αρεστούς στο μυαλό του Μητσοτάκη, επειδή εμπιστεύομαι τη νομική του επάρκεια, περισσότερο απ’ αυτήν του Φλωρίδη και του Σκέρτσου, δεν θα ήταν και ανώφελο να αξιοποιηθούν όσα θα αραδιάσει κατά τη διάρκεια της μεθαυριανής ομιλίας του.
Τυχαία συνάντηση στο Alfiere
Θυμάστε που σας έγραφα χθες για το χαλαρό πρόγραμμα του προέδρου Μητσοτάκη; Ε, λοιπόν, αυτό ακριβώς επιβεβαιώθηκε (η χαλαρότητα) από το γεγονός ότι ύστερα από καιρό, επέλεξε να πιει μαζί με τη σύζυγό του, Μαρέβα, έναν καφέ στο αγαπημένο του Alfiere της Σέκερη. Και ενώ καθόταν στον εξωτερικό χώρο του δημοφιλούς Κολωνακιώτικου καφέ, κάποια στιγμή από το εσωτερικό του… καταστήματος διέκρινε να εξέρχονται οι βουλευτές Βορίδης και Παππάς. Χωρίς να χάσει χρόνο, ο αρχηγός Κυριάκος, με εμφανή διάθεση χιούμορ, απευθυνόμενος προς τον πρώην υπουργό Μάκη, του είπε αν κατάφερε να «ηρεμήσει» τον Παππά, ο οποίος ανήκει στην ομάδα των «πέντε». Στα όρθια (με την καλή πάντα έννοια) οι τρεις είχαν μια σύντομη συζήτηση, που εστιάστηκε στην προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής, που, αν κατάλαβα καλά, δεν θα επιτρέψει (έστω και καθυστερημένα, αλλά ποτέ δεν είναι αργά) ο πρόεδρος Μητσοτάκης.
Ομαδικό «πέσιμο» στον Σκέρτσο
Στη χθεσινή έκδοση της στήλης σάς έγραφα ότι επρόκειτο να μιλήσουν οι δύο από την ομάδα των «πέντε» της γαλάζιας ΚΟ. Επ’ αυτού σας φέρνω φρέσκα κουλούρια σήμερα, αφού, όπως έμαθα, έχουν αποφασίσει να μιλήσουν και οι πέντε. Με την ευκαιρία, να σας πω (για την ακρίβεια να σας γράψω) ότι τόσο ο Κατσανιώτης όσο και οι Ζεμπίλης και Οικονόμου, ενώπιον του προέδρου Μητσοτάκη, θα επιχειρήσουν να την «πέσουν» ευθέως στον υπουργό Σκέρτσο. Μάλιστα, τα μισά απ’ αυτά που έφτασαν στ’ αυτιά μου να τολμήσουν να πουν, θα είναι αρκετά για να συζητάμε για τον επόμενο μήνα, για το πόση ζημιά κάνει πλέον στον αρχηγό Κυριάκο και τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση ο διορισμένος επί επτά συναπτά έτη υπουργός Επικρατείας. Επειδή οι γαλάζιοι βουλευτές κατάλαβαν ότι η όποια κριτική στο επιτελικό κράτος στέλνει στην αγκαλιά του Μητσοτάκη τον υπουργό Άκη, αποφάσισαν ν’ αλλάξουν ρότα, κάτι που θα φανεί την Πέμπτη το πρωί, με κάτι ευθείες βολές που ετοιμάζονται να ρίξουν πέντε, έξι (κρατήστε τον αριθμό) προς τον Σκέρτσο, με αναφορές και εκλεκτούς και άλλα πολλά που σχετίζονται και με την ιδεολογική ταυτότητα της ΝΔ.
Ευθύνες για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
Εκτός από τους Κατσανιώτη, Ζεμπίλη και Οικονόμου, τον λόγο θα πάρουν οι Παππάς και Μπαραλιάκος, με τον δεύτερο να πραγματοποιεί μια ομιλία, μέσω της οποίας θα φροντίσει να χτυπήσει καμπανάκια (αν όχι καμπάνες), ότι μ’ αυτά που γίνονται, η ΝΔ σταδιακά αποκόπτεται από τον σκληρό πυρήνα των ψηφοφόρων της. Ο δε συναγωνιστής Παππάς, που συνάντησε χθες τυχαία τον πρόεδρο Μητσοτάκη, σκοπεύει να επαναλάβει τα όσα υποστήριξε δημοσίως τις προηγούμενες μέρες σε σχέση με τις ευθύνες που έχει ο υπουργός Σκέρτσος, ως «επιτελάρχης» του επιτελικού κράτους, στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ. Με αφορμή την απόφαση του Παππά να μιλήσει ενώπιον του πρωθυπουργού, μια καλή ιδέα θα ήταν να μεταφέρει και την εμπειρία του από τη συνεργασία που είχε με τον υπουργό Άκη όσο ήταν υφυπουργός και πάλευε για το μεταφορικό ισοδύναμο. Όχι τίποτε άλλο, κάτι μου λέει ότι πρόκειται για μια υπόθεση που υπό προϋποθέσεις μπορεί να ανταγωνιστεί με αξιώσεις και την πολυτραγουδισμένη του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Στο βήμα Χρυσομάλλης και Βλάχος
Εκτός από τους πέντε και τον Βορίδη, αποφασισμένοι να μιλήσουν την Πέμπτη στην ΚΟ είναι και οι βουλευτές Μίλτος Χρυσομάλλης και Γιώργος Βλάχος, οι οποίοι μάλιστα σκοπεύουν να είναι και κάπως πιο σκληροί από τους υπόλοιπους. Για παράδειγμα, ο πρώτος θα καταθέσει ενώπιον και του προέδρου Μητσοτάκη την πρόταση για την κατάργηση του γάμου των ομόφυλων ζευγαριών, ιδέα που βρίσκει εσχάτως (όχι ότι δεν την έβρισκε και την περίοδο που ψηφίζονταν ο νόμος) σύμφωνη και την πλειοψηφία των γαλάζιων βουλευτών. Πέραν των όσων σκοπεύουν να πουν οι Βλάχος και Χρυσομάλλης, υπάρχει και μια παράμετρος, όχι και τόσο σοβαρή, που οφείλω να επισημάνω, η οποία συνδέεται με το γεγονός ότι οι δύο εκπροσωπούν εντός της ΝΔ τον Σαμαροκαραμανλισμό ή κατά τον Σκέρτσο την «παλιά ΝΔ», που προφανώς και δεν έχει καμία σχέση με τη νέα των Kyriakistas.
! Για να μην το ξεχάσω, στη λίστα των βουλευτών που σκοπεύουν να μιλήσουν στη συνεδρίαση της ΚΟ σπεύδω να προσθέσω και τον Λάκη Βασιλειάδη, που μέχρι να μπλέξει (όπως έμπλεξε) με τον ΟΠΕΚΕΠΕ παρουσιαζόταν και κάτι σαν μεγάλος κομματάρχης.
Ο Άκης και οι πολιτικές γκάφες
Από τα παραπάνω και κυρίως απ’ αυτά που θα έρθουν στο παρακάτω της βδομάδας νομίζω ότι έχετε αντιληφθεί ότι τελικά δεν είχα κάτι προσωπικό με τον υπουργό Σκέρτσο, αλλά απλώς μετέφερα το κλίμα που διαμορφωνόταν στο εσωτερικό της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Παρ’ όλα αυτά, δράττομαι της ευκαιρίας, εν όψει και της επικείμενης συνεδρίασης της ΚΟ, να γράψω ότι είναι λάθος η προσέγγιση να την «πέσουμε» στο επιτελικό κράτος, που, εδώ που τα λέμε, μια χαρά το συντονίζει ο υπουργός Άκης. Απεναντίας, αυτό που δεν κάνει καθόλου καλά είναι ότι τοποθετείται πολιτικά, ενώ επί της ουσίας δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένας μετακλητός υπάλληλος (με αναβαθμισμένο ρόλο) του προέδρου Μητσοτάκη. Αν κάποιος νομιμοποιείται να πει το οτιδήποτε στους βουλευτές, από το αν θα κλείσουν τα γραφεία τους μέχρι το αν θα καταργηθεί ο σταυρός προτίμησης, αυτός σίγουρα δεν μπορεί να είναι ο Σκέρτσος, αλλά αποκλειστικά και μόνο ο πρωθυπουργός. Για να σας το κάνω πιο λιανά, το θέμα για τους βουλευτές δεν πρέπει να είναι το πώς συντονίζει το επιτελικό κράτος ο υπουργός Επικρατείας, αλλά το ότι κάνει πολιτική, ενώ δεν έχει ιδέα από το συγκεκριμένο σπορ.
«Όχι» σε προανακριτική και Εξεταστική
Αν και δεν διαθέτω ούτε για δείγμα άνθρωπο που να έχει πρόσβαση στην κεντρική κυβέρνηση, από τύχη «έπεσα» μέσα σε αυτά που σας έγραφα χθες σε σχέση με τη στάση που θα κρατήσει ο πρόεδρος Μητσοτάκης στα αιτήματα της αντιπολίτευσης για τη συγκρότηση προανακριτικής για τον Λιβανό και την Αραμπατζή και εξεταστικής για τις υποκλοπές. Πριν προλάβει να «ανέβει» η στήλη, ήρθε το πρώτο «όχι» από τον εκπρόσωπο Μαρινάκη και μέσα στη βδομάδα αναμένεται και το δεύτερο.
Αξιολόγηση από Κουτνατζή
Να σας πω ότι από την ώρα που κατέθεσε το αίτημα για τη συγκρότηση Εξεταστικής για τις υποκλοπές το ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος Μητσοτάκης ζήτησε από τον υφυπουργό Κουτνατζή, αφού διαβάσει την πρόταση, να του καταθέσει και τις προτάσεις του, για το πώς πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση. Πάντως, από μια πρώτη σχετικώς κλεφτή ματιά, καταλαβαίνω ότι πρόκειται περί μιας «πικραμένης» πολιτικής πρωτοβουλίας. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που μετά βεβαιότητας σπεύδω να επαναλάβω είναι ότι ο αρχηγός Κυριάκος έχει αποφασίσει να μην προχωρήσει σε καμία εξεταστική ή προανακριτική μέχρι και τις εκλογές.
Η «θεοποίηση» (από το ΕΚΠΑ) του Βενιζέλου
Το ότι ο ίδιος ο πρόεδρος Βενιζέλος ένιωθε (ενδεχομένως και να εξακολουθεί να νιώθει) κάτι σαν επί γης θεός, νομίζω ότι είναι κάτι σαν κοινό μυστικό. Άλλωστε, αν κάτι τον έκανε διαφορετικό απ’ όλους εμάς τους κοινούς θνητούς, ήταν το γεγονός ότι σταθερά και διαχρονικά αντιμετώπιζε μια δυσκολία συνεννόησης μαζί μας. Απολύτως λογικό, αφού αυτό συμβαίνει με όλους τους ευφυείς ανθρώπους, εκτός απ’ αυτούς που ρέπουν στην αγιοσύνη (όπως ήταν ο γέρων Παΐσιος). Διακρίνοντας, λοιπόν, αυτήν τη μοναδικότητα του προέδρου Βενιζέλου, ο φίλος μου ο Μάκης Σιάσος (πρύτανης του ΕΚΠΑ), αποφάσισε, όχι μόνος του, αλλά έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση της Συγκλήτου, να ανακηρύξει σε επίτιμο διδάκτορα της Νομικής Σχολής και του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας (κάπου εδώ αρχίζω να τα χάνω) της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ τον πρόεδρο Βενιζέλο. Αν και πίστευα ότι ο «Μπένι» ήταν θεόσταλτος επί της γης, σ’ αυτό το μικρό οικοπεδάκι της Οικουμένης, όταν έμαθα ότι στην τελετή της ανακήρυξης θα δώσει το «παρών», εκτός από τον Σαμαρά και τον Καραμανλή, και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, απλώς επιβεβαίωσα μέσα μου τη βαθιά πίστη μου, σε σχέση με το δώρο του Θεού στην αγαπημένη του Ελλάδα. Πάντως, εκείνο που με τρομάζει ακόμη και ως σκέψη είναι το βράδυ της Τετάρτης ο Βαρθολομαίος, που έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα να ανακηρύσσει αγίους, μη δει κάτι περισσότερο, κάτι πιο μεγάλο απ’ αυτό που είδε ο Σιάσος και τον χάσουμε οριστικά (τον Βενιζέλο).
Μικροψυχία από Σαμαρά
Και ενώ αύριο θα βρίσκεται στην τελετή ανακήρυξης του Βενιζέλου ως επίτιμου διδάκτορα, ο πρόεδρος Σαμαράς, χθες, δεν ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Κολεγίου Αθηνών, προκειμένου να παραστεί στην εκδήλωση με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του συγκεκριμένου εκπαιδευτικού ιδρύματος. Μάλιστα, η απουσία του αρχηγού Αντώνη προκάλεσε ποικίλες συζητήσεις, δεδομένης της διαχρονικής σχέσης που είχε η οικογένειά του, με το Κολέγιο. Φυσικά, όλα αυτά μπήκαν σε δεύτερη μοίρα, από τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός πληροφορήθηκε ότι ομιλητής στην πανηγυρική εκδήλωση θα ήταν ο απόφοιτος του Ιδρύματος, Κυριάκος Μητσοτάκης. Οι πληροφορίες που ήθελαν τον τελευταίο, όταν διαπίστωσε την απουσία του αρχηγού Αντώνη, να σκέφτηκε να ακυρώσει την ομιλία του, ελέγχονται ως ανακριβείς. Απεναντίας, από τη γλώσσα του σώματος διέκρινα μια μικρή ανακούφιση (με την αθώα του όρου έννοια). Πάντως, με αυτά και κάτι προηγούμενα, επιβεβαιώνεται η φήμη που ακολουθεί σταθερά και διαχρονικά τον Μεσσήνιο πολιτικό, σε σχέση με το εμπαθές του χαρακτήρα του.
Δείπνο για τρεις
Στο Musique στο Παγκράτι δείπνησαν χθες το βράδυ ο γνωστός Καραμανλικός δημοσιογράφος (διευθυντής της Εστίας) Μανώλης Κοττάκης, η πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και δημοσιογράφος Δώρα Αυγέρη και η δημοσιογράφος Βούλα Κεχαγιά.
Η (μη) απάντηση του ΠΑΣΟΚ για τις δημοσκοπήσεις
Σας έγραφα χθες για τον (αυτοπροσδιοριζόμενο ως) υπεύθυνο Επικοινωνίας Οργανωτικού Σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ, Αλέξανδρο Αλεξανδράκη, και όσα ανέφερε για τη «μεγάλη απάτη των δημοσκοπήσεων», συνοδεύοντας την ανάρτησή του με το λογότυπο του ΠΑΣΟΚ. Ρώτησα, λοιπόν, κατά πόσο οι απόψεις και η συγκεκριμένη φρασεολογία απηχούν τις επίσημες θέσεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τις δημοσκοπικές εταιρείες. Μέχρι χθες το βράδυ που τσέκαρα, ούτε απάντηση από το γραφείο Τύπου της Χαριλάου Τρικούπη πήρα ούτε ο σύντροφος Αλεξανδράκης κατέβασε την ανάρτηση ή ανέβασε κάποια διευκρίνιση ούτε αφαιρέθηκε το όνομά του από τα μέλη του Τομέα Επικοινωνίας του ΠΑΣΟΚ. Νομίζω, λοιπόν, ότι είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι στο ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι «η χειραγώγηση της κοινής γνώμης με στόχο την παραμονή του Μητσοτάκη στην εξουσία έχει κάνει τις εταιρείες μετρήσεων όργανα αναξιοπιστίας και ψεύδους». Περαιτέρω, στην αξιωματική αντιπολίτευση δεσμεύονται ότι «την επόμενη μέρα των εκλογών η συζήτηση θα είναι αν θα πρέπει να ελεγχθούν ή να κλείσουν οι υφιστάμενες δημοσκοπικές εταιρείες» και διαβεβαιώνουν όσους εξαπατούν τους Έλληνες πολίτες πως «ό,τι κι αν κάνουν, οι μέρες τους είναι μετρημένες».
Για το μανιφέστο Τσίπρα
Ο πρωινός αναγνώστης της στήλης απόρησε χθες που δεν ασχολήθηκα με το μανιφέστο Τσίπρα. Σας μεταφέρω αυτολεξεί ό,τι του εξομολογήθηκα, πως δηλαδή το τριήμερο στην Πόλη είχα καλύτερα πράγματα να κάνω από το να καταπιαστώ με το πόνημα Σιακαντάρη. Και εξίσου πικρή αλήθεια είναι ότι και χθες είχα σημαντικότερα πράγματα να ασχοληθώ, συνεπώς επιφυλάσσομαι για περαιτέρω σχόλια τις επόμενες ημέρες. Επειδή, όμως, στους τακτικούς θαμώνες της στήλης δεν πρέπει να χαλάμε χατίρι, κάνω ένα γρήγορο επικοινωνιακό σχόλιο. Και λέω ότι είτε το μανιφέστο δεν έσκισε είτε ο ίδιος ο Τσίπρας δεν το πιστεύει ιδιαίτερα για να σπεύσει Κυριακάτικα να μετατοπίσει τη συζήτηση στο ντοκιμαντέρ των συναγωνιστριών Βαρβιτσιώτη – Δενδρινού. Γενικά, παρατηρώ ότι ο πρώην πρωθυπουργός νιώθει πιο άνετα με τον «παλιό» εαυτό του, παρά με τη rebranded εκδοχή του. Και ίσως ο λόγος είναι ότι, πέρα από τη διαφήμιση, ο πάλαι ποτέ Τσίπρας και ο «ξανά νέος» Αλέξης δεν έχουν δα και τόσες διαφορές.
Μια σύγκριση Metron Analysis και Opinion Poll
Σας έγραφα χθες για τη «μέθοδο των τριών» της Metron Analysis. Και φαίνεται ότι το «πάθημα» της καλής δημοσκοπικής (να της την «πέσει» ημιεπίσημα το ΠΑΣΟΚ) έγινε μάθημα στην Opinion Poll, η οποία έσπευσε να δώσει μια ενδιαφέρουσα εξήγηση για τη μεθοδολογία από την οποία προέκυψε η εκτίμηση ψήφου. Συγκεκριμένα, η Opinion καταγράφει μια διευρυμένη «γκρίζα ζώνη» (αναποφάσιστοι και «άλλο κόμμα» που αθροιστικά κυμαίνονται στο 30%) και στη συνέχεια προχωράει σε κατανομή που δεν είναι μόνο μηχανική. Ένα σημαντικό μέρος βασίζεται στις ίδιες τις απαντήσεις των ερωτώμενων («προς τα πού κλίνετε;»), πριν μπει η κλασική αναλογική στάθμιση. Με απλά λόγια, επιχειρεί να βάλει μια γερή δόση συμπεριφοράς μέσα στην εξίσωση. Παρά το γεγονός ότι στην αντίστοιχη έρευνα της Metron δεν είναι σαφές αν προβαίνει σε καθαρή αναγωγή στο 100% με κοινό πολλαπλασιαστή ή αν ενσωματώνεται και κάποια μορφή στάθμισης των αναποφάσιστων, το ενδιαφέρον είναι ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει μεγάλες διαφοροποιήσεις: 21,5% παίρνει στην πρόθεση και 28,6 στην εκτίμηση η ΝΔ στη Metron, 25,5% και 31,2% παίρνει αντίστοιχα στην Opinion. Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση για το πώς διαβάζουμε τις δημοσκοπήσεις θα έχει και συνέχεια, ιδίως όσο θα μπαίνουν στον χορό τα νέα κόμματα. Και γι’ αυτό νομίζω ότι αξίζει να χαμηλώσουν πολύ οι τόνοι. Και, πριν αρχίσουμε να πυροβολούμε τους δημοσκόπους, καλό είναι να θυμόμαστε το προφανές: το πρόβλημα δεν είναι (μόνο) η μέθοδος, αλλά η πρώτη ύλη, δηλαδή η μεγάλη πολιτική ρευστότητα.
Αυτοί οι άλλοι
Μένω ακόμα στη δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action24, για να σχολιάσω τις προοπτικές των κυοφορούμενων κομμάτων. Γιατί, όπως είπαμε, το πραγματικό πρόβλημα στις τρέχουσες δημοσκοπήσεις είναι «αυτό το άλλο», που λειτουργεί ως προσωρινό… πάρκινγκ για ψηφοφόρους που αναζητούν πολιτική στέγη. Στην πρόθεση ψήφου, που λέτε, το «άλλο κόμμα» καταγράφει οριακά διψήφιο ποσοστό, ενώ στην εκτίμηση φτάνει στο 12,6%. Με απλά λόγια, μιλάμε για μια διόλου ευκαταφρόνητη δεξαμενή. Και κάπου εδώ πάμε στο ερώτημα του εκατομμυρίου – πώς δηλαδή θα κατανεμηθεί αυτό. Για το κόμμα Τσίπρα, η «πολύ πιθανή» ψήφος βρίσκεται στο 7,7%, με ανοδική τάση σε σχέση με τον Μάρτιο. Αντίστοιχα, για το κυοφορούμενο εγχείρημα Καρυστιανού, η εικόνα είναι πιο σταθερή, με τους πολύ σίγουρους ψηφοφόρους να ανέρχονται σε 9%. Όσο για το ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά, το 3,3% της «πολύ πιθανής» ψήφου αποτελεί ένα ακόμα μήνυμα προς τον παλαίμαχο Μεσσήνιο ότι το εγχείρημά του θα κινηθεί μεταξύ «συγγενών και φίλων». Με απλά λόγια, τα «κουκιά» υπάρχουν, αλλά προς το παρόν είναι σκορπισμένα σε μια γκρίζα ζώνη που περιμένει πρόταση για να αποκτήσει κατεύθυνση. Μέχρι να συμβεί αυτό, το «άλλο» θα παραμένει ο πιο ενδιαφέρων… πολιτικός σχηματισμός των δημοσκοπήσεων.
Η «αλάνθαστη ένδειξη» των δημοσκοπήσεων
Κλείνω τα της Opinion Poll (έρευνα που προβλήθηκε χθες στο Action24) με ένα στοιχείο που όλοι οι παροικούντες στην «πιάτσα» των δημοσκοπήσεων το θεωρούν τον πιο αξιόπιστο δείκτη, την περίφημη «παράσταση νίκης». Για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι, η «παράσταση νίκης» δεν μετρά τι θα ψηφίσεις, αλλά τι πιστεύεις ότι θα συμβεί. Και αυτό έχει τη δική του πολιτική βαρύτητα, γιατί διαμορφώνει κλίμα, επηρεάζει συμπεριφορές και, ενίοτε, εξελίσσεται σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Και εδώ η εικόνα για την κυβέρνηση είναι, το λιγότερο, θετική. Συγκεκριμένα, το 54,4% εκτιμά ότι η ΝΔ θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές, με το υπόλοιπο να διασπάται σε μικρά ποσοστά ή να δηλώνει ότι «δεν ξέρει – δεν απαντά». Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και το (πιο εξειδικευμένο) εύρημα για την τρίτη θητεία, καθώς σχεδόν ένας στους δύο (49,9%) θεωρεί πολύ ή αρκετά πιθανό να την εξασφαλίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η ΝΔ. Με απλά λόγια, πέρα από τα επιμέρους ποσοστά και τη γνωστή «γκρίζα ζώνη», η μεγάλη εικόνα δείχνει ότι, τουλάχιστον σε επίπεδο προσδοκίας, το παιχνίδι παραμένει σταθερά στα χέρια της λαοπρόβλητης κυβέρνησης του αγαπημένου (της θείας μου) Κυριάκου.
Πώς απέτυχε το σχέδιο του ΠΑΣΟΚ να ξεκολλήσει η βελόνα
Το νέο κύμα δημοσκοπήσεων πήρε και σήκωσε τις φιλοδοξίες και τους σχεδιασμούς του ΠΑΣΟΚ. Εξηγούμαι από αυτά που έμαθα. Ο πρόεδρος Νίκος, βλέποντας τον κίνδυνο να έρχεται με τα νέα κόμματα του Τσίπρα και της Κάρυ, είχε θέσει έναν φιλόδοξο στόχο, μετά το Συνέδριο: Το ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις του Απριλίου να γράψει διψήφιο νούμερο με το «2» μπροστά. Δηλαδή, να περάσει τον πήχη του 20% δημοσκοπικά, ώστε να δημιουργήσει ένα καλό ανάχωμα στα επερχόμενα και ανταγωνιστικά νέα σχήματα. Η σιγουριά και η αισιοδοξία περίσσευαν στη Χαριλάου Τρικούπη. Μαζί και η βεβαιότητα πως η σφοδρή επίθεση που εξαπέλυσε ο ίδιος ο σύντροφος Ανδρουλάκης κατά της ΝΔ θα κατάφερε πλήγμα στη «συμμορία» του Μαξίμου, τέτοια που θα είχαμε συμπτώματα κατάρρευσης της ΝΔ. Δυστυχώς για τον πρόεδρο Νικόλα, τίποτε από αυτά δεν έγινε. Η βελόνα κόλλησε στο 13%-14%, η ΝΔ αντέχει παρά τις απώλειές της και πάντως δεν καταρρέει, ενώ οι εξαλλοσύνες του προέδρου και των συντρόφων του στρώνουν το χαλί στην αυθεντία του είδους, τον Αλέξη Τσίπρα. Εξ ου και ο αυξημένος εκνευρισμός στο ΠΑΣΟΚ αλλά και οι ψίθυροι που δυναμώνουν ότι δήθεν οι δημοσκοπήσεις είναι πειραγμένες – από το Μαξίμου, εννοείται.
Η Αλμπανέζε κάτι παραπάνω ξέρει από εμάς τους αφελείς…
Η αξιότιμη κ. Αλμπανέζε είναι κοινό μυστικό πως αποκαλείται διεθνώς η άτυπη εκπρόσωπος της Χαμάς στον ΟΗΕ. Είναι -αλίμονο να μην ήταν- είδωλο για τους εγχώριους αριστερούς όλων των αποχρώσεων. Βρέθηκε στην Αθήνα, συναντήθηκε με τους θαυμαστές της αλλά και με γίγαντες της χώρας μας με παγκόσμια ακτινοβολία, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Χάρης Δούκας, που θυμίζω είναι και δήμαρχος Αθήνας, ο νέος ηγέτης της σχεδόν ανύπαρκτης Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, και ο γνωστός και μη εξαιρετέος Γιάνης Βαρουφάκης. Μίλησε χθες στο Πάντειο, ως επίσημη προσκεκλημένη, και προχθές στο Τριανόν, ελεύθερα, σε μια χώρα που υποτίθεται ότι είναι χειρότερη από το πάλαι ποτέ καθεστώς Όρμπαν, υποταγμένη στις ορέξεις του Νετανιάχου. Μέχρις εδώ πάει καλά. Δεν πάει πολύ, όμως, να γίνεται τιμητής της εξωτερικής μας πολιτικής; Αναφέρομαι στις δηλώσεις της για τη συνεργασία με το Ισραήλ, που η χώρα μας έχει επιλέξει όχι από βίτσιο, αλλά ως αντίβαρο στις τουρκικές απειλές, που τελευταία πυκνώνουν σε καθημερινή βάση. Συνεργασία που δεν αναιρεί τις γέφυρες που διατηρεί η κυβέρνηση με τον αραβικό κόσμο και ειδικότερα με την παλαιστινιακή αρχή της Δυτικής Όχθης και όχι τους τρομοκράτες της Χαμάς. Οπότε μοιάζει τουλάχιστον απρεπής η δήλωσή της ότι πλανάται η Ελλάδα, που έχει διαλέξει τη συμμαχία με το Ισραήλ, για να εξασφαλίσει προστασία από τους «αιώνιους εχθρούς» της. «Στην πραγματικότητα το Ισραήλ έχει διαλέξει εσάς για να εκμεταλλευτεί τους φόβους και τις ανασφάλειές μας, προκειμένου να προωθήσει τις φιλοδοξίες του στην περιοχή», είπε. Αλήθεια; Ευτυχώς που η κ. Αλμπανέζε ήρθε, μας υπέδειξε πώς μια κυρίαρχη χώρα πρέπει να ασκεί εξωτερική πολιτική και μας άνοιξε τα μάτια. Σωθήκαμε!
Οι ανατροπές στην αγορά τηλεπικοινωνιών
Σοβαρές ανακατατάξεις θα έχουμε μέσα στον επόμενο χρόνο στην αγορά τηλεπικοινωνιών, όχι μόνο επειδή αναμένεται η είσοδος της ΔΕΗ στις υπηρεσίες σταθερής τηλεφωνίας (σήμερα παρέχει μόνο υπηρεσίες πρόσβασης στο Διαδίκτυο). Οι φήμες για την τύχη της Nova και της Vodafone Ελλάδος δίνουν και παίρνουν. Στη Vodafone Ελλάδος έχουν συγκεκριμένη στάση απέναντι στη φημολογία και υποστηρίζουν πως πρόκειται απλώς περί… φημών. Η Nova, από την πλευρά της, ούτως ή άλλως ελέγχεται από την επενδυτική εταιρεία BC Partners, που κάποια στιγμή θα πρέπει να πωλήσει προκειμένου να γράψει και τις σχετικές υπεραξίες για τους επενδυτές της. Όσο για τον ΟΤΕ, φυσικά και δεν προτίθεται να μείνει απλός παρατηρητής. Το παιχνίδι έχει ανοίξει, πάντως, και για έναν ακόμα λόγο: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με βάση και τις συστάσεις Ντράγκι και Λέτα, ετοιμάζεται να γίνει περισσότερο ελαστική στις τηλεπικοινωνιακές συγχωνεύσεις, ώστε να δημιουργηθούν και στην Ευρώπη ισχυροί παίκτες, που να μπορούν να ανταγωνίζονται τους αμερικανικούς και κινεζικούς ομίλους.
