Η βεβαιότητα της θείας μου για τις εκλογές
Με πήρε χθες η θεία μου από τα Χανιά και άρχισε να μου λέει πολλά και διάφορα, από αυτά που με βάζουν σε σκέψεις, μήπως έχει υποστεί βλάβη στο σημείο του εγκεφάλου το οποίο έχει την ευθύνη να συνδέει τις παλαβομάρες με τη γλώσσα. Για παράδειγμα, η 86χρονη Χανιώτισσα, χωρίς να τη ρωτήσω, βλέποντας τον λατρεμένο της Κυριάκο να περιοδεύει νυχθημερόν μέσα στο κατακαλόκαιρο, έσπευσε να με καθησυχάσει ότι δεν πρόκειται να πάει σε πρόωρες εκλογές. Μάλιστα, αν κατάλαβα καλά, η σχετική βεβαιότητα προέκυψε μετά τον πρωινό καφέ που ήπιε με την άλλη θεία μας, την Αγαθώ. Οι δύο, αφού απόλαυσαν τον καφέ τους, άρχισαν να λέει η μία στην άλλη το φλιντζάνι, σαν κάτι παλιές γύφτισσες, που τα παλιά τα χρόνια έβλεπαν τη μοίρα (σου). Από το κατακάθι του καφέ η θεία μου γέμισε με βεβαιότητα ότι ο Μητσοτάκης δεν θα πάει σε εκλογές τον Σεπτέμβριο και απλώς το γεγονός ότι περιοδεύει ανά την Επικράτεια οφείλεται στο ότι βαριέται να κάτσει καλοκαιριάτικα στο γραφείο.
Διάψευση από Μητσοτάκη
Πάντως λίγη ώρα αργότερα, λες και ήταν συνεννοημένος με τη θεία μου, ο λατρεμένος της Κυριάκος, από τον Δήμο Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης, έσπευσε για μία ακόμη φορά να ξεκαθαρίσει ότι δεν σκοπεύει να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες εκλογές. Λες και δεν τον πιστέψαμε όταν το ξεκαθάρισε πριν από τέσσερις μέρες στον Χατζηνικολάου. «Πολλοί νομίζουν ότι έχω ξεκινήσει κάποιου είδους άτυπη προεκλογική εκστρατεία, επειδή έχω πρόθεση να κάνω εκλογές πιο νωρίς – αυτό που κάνω εδώ σήμερα το κάνω τρία χρόνια και θα συνεχίσω να το κάνω μέχρι τις εκλογές», υποστήριξε ο πρόεδρος Μητσοτάκης, θέλοντας να κλείσει τη συζήτηση (που είναι αλήθεια ότι δυσκολεύεται να κλείσει) σε σχέση με την προοπτική της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες. Και όχι αδίκως, εδώ που τα λέμε, δεδομένου ότι δύσκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι ένας ολόκληρος πρωθυπουργός δεν έχει άλλη δουλειά να κάνει (και δη καλοκαιριάτικα) από το να περιοδεύει από κέντρο υγείας σε κέντρο υγείας.
Το σενάριο του Ιούνη του ’27
Επειδή πλέον δεν υπάρχει τραπέζι, για να μην πω ούτε σκαμπό, που να μη συζητείται το θέμα των εκλογών, σπεύδω να σας μεταφέρω μια κουβέντα που είχα με έναν τύπο από αυτούς που συνομιλούν τακτικά με τον πρόεδρο Μητσοτάκη. Ο συγκεκριμένος τύπος, αφού μου απέκλεισε την εκλογική προοπτική του φθινοπώρου, όταν με το καλό φτάσαμε στο ’27, άρχισε να μου επιχειρηματολογεί γιατί ο πρόεδρος Μητσοτάκης πρέπει να στήσει κάλπες, όχι τον Μάρτιο, αλλά τον Ιούνιο. Σύμφωνα με τον συνομιλητή μου, με δεδομένο ότι τότε ξεκινά η προεδρία της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία περιμένουν πώς και πώς στα χωριά μας, θα μπορούσε να τεθεί πιο επιτακτικά το δίλημμα της πρώτης κάλπης. Δηλαδή να έβγαινε ο Μητσοτάκης και να έλεγε ότι επειδή δεν υπάρχει χρόνος, επιβάλλεται να δοθεί εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, για να αποφύγουμε το πανευρωπαϊκό ξεφτίλισμα. Αν και, όπως σας έχω πει, δεν έχω προνομιακή πληροφόρηση από την κεντρική διοίκηση της κυβέρνησης, γνωρίζοντας από παλιά τον πρωθυπουργό, δεν θα απέκλεια να «αγοράσει» το συγκεκριμένο σενάριο. Άλλωστε, εδώ που τα λέμε, είναι και το μόνο που τον αναγάγει σε… βασιλιά της θεσμικότητας.
Διώξεις για το μεταναστευτικό
Αποτελεί κάτι σαν κοινό μυστικό ότι εδώ και κάτι χρόνια η OLAF έχει ξεκινήσει να ξεψαχνίζει πολλά και ενδιαφέροντα που έλαβαν χώρα στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου επί των ημερών της υπουργίας Μηταράκη. Όπως πληροφορούμαι από μια καλή σχετικώς δικαστική πηγή, η σχετική έρευνα βαίνει προς ολοκλήρωση, εξέλιξη που προμηνύει διώξεις και άλλα τέτοια ωραία. Επειδή, όμως, δεν θέλω να αφήνω σκιές μέρες που είναι, σπεύδω να διευκρινίσω ότι δεν έχω μάθει αν στην όλη ιστορία υπάρχει ευθεία ανάμειξη του υπουργού Νότη. Φυσικά, γνωρίζοντας το κρυστάλλινο του χαρακτήρα του ανδρός, την αποκλείω προκαταβολικά.
Βαρύς πέλεκυς για τα προγράμματα κατάρτισης
Εκτός από το μεταναστευτικό, ένας φάκελος που επίσης έχει «ωριμάσει» (αν δεν έχει ήδη σαπίσει) είναι και αυτός της έρευνας που σχετίζεται με τα περιβόητα προγράμματα κατάρτισης. Εκεί μιλάμε για το απόλυτο φαγοπότι, στο οποίο, εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω, θα μπλέξει κόσμος και κοσμάκης. Για παράδειγμα, δεν αποκλείω να δούμε κάτι τύπους που επί χρόνια λυμαίνονταν τα ευρωπαϊκά χρήματα της κατάρτισης να περνούν μέχρι και το κατώφλι των φυλακών, δεδομένου ότι μιλάμε για περίπου 4 δισ. και βάλε. Φυσικά, εκ της θέσεώς της, είναι πολύ πιθανόν στη δίνη του εισαγγελικού κυκλώνα να βρεθεί και η πρώην γραμματέας Απασχόλησης, Άννα Στρατινάκη, η οποία έχει εξαφανιστεί από προσώπου γης.
Μέσα στον Ιούλιο η πρόταση για την Αναθεώρηση
Πολύ πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία μαθαίνω ότι θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία της Επιτροπής που έχει αναλάβει να καταθέσει προτάσεις για τη Συνταγματική Αναθεώρηση. Κι ενώ αρχικώς αυτό επρόκειτο να συμβεί την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου, από έναν συνομιλητή του προέδρου (της Επιτροπής) Βορίδη έμαθα ότι όλα θα έχουν τελειώσει μέσα στον επόμενο μήνα. Προφανώς οι συμμετέχοντες, βλέποντας ότι δεν έχουν και πολλά να κάνουν, αποφάσισαν από κοινού να μη χάνουν τον καιρό τους μέσα στον Αύγουστο.
Στο επόμενο Υπουργικό η νέα ηγεσία του Αρείου Πάγου
Όπως σας έχω γράψει εδώ και κάμποσες μέρες, ανάμεσα στα θέματα που θα συζητηθούν στο επόμενο και τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο, πριν κατεβάσει ατύπως ρολά το Μαξίμου, θα είναι κι αυτό της εκλογής της νέας ηγεσίας του Αρείου Πάγου. Ψάχνοντας για τον χρόνο που θα συντελεστεί το συγκεκριμένο γεγονός, έμαθα ότι, ανάμεσα στα άλλα, θα υπάρξει και εκλογή τριών νέων εισαγγελέων, που θα προστεθούν στο team του ελληνικού κλιμακίου της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Επί της ουσίας, πρόκειται για την ικανοποίηση από την πλευρά της κυβέρνησης του αιτήματος που είχε διατυπώσει η Λάουρα Κοβέσι, κατά την πρόσφατη επίσκεψή της στον υπουργό Δικαιοσύνης (μεγάλη η χάρη του), Γιώργο Φλωρίδη.
Το ΤΕΕ και τα έργα στον τουρισμό
Τώρα που έχουν ανοίξει τα στόματα και λαλάνε διάφοροι σε σχέση με τις μέρες και τα έργα του ΤΕΕ, ένα απ’ αυτά τα στόματα έκρινε σκόπιμο να με ενημερώσει (λέει) ότι ανάμεσα στα έργα που έτρεξε ο πρόεδρος Στασινός ήταν και κάτι ωραία projects στο υπουργείο Τουρισμού επί των ημερών υπουργίας Κικίλια. Προφανώς ο τελευταίος είχε ξεχωρίσει (το έχει αυτό το ταλέντο) την τεχνογνωσία του ΤΕΕ, ακόμη και στο πεδίο του τουρισμού.
Οι καναλάρχες «ψηφίζουν» Τσίπρα
Αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με τους ισχυρούς των καναλιών και τον πρόεδρο Τσίπρα, κάποια στιγμή στο βάθος του ιστορικού χρόνου είμαι βέβαιος ότι θα ξεκινήσει να διδάσκεται σε έδρες πανεπιστημίων. Γιατί μόνο για διδασκαλία προσφέρονται τα όσα βλέπουμε καθημερινά στα κανάλια, τα οποία από τη μία μέρα στην άλλη ανακάλυψαν την πολιτική γοητεία του αρχηγού Αλέξη, αφήνοντας στο έλεος του τηλεοπτικού θεού τον σύντροφο Ανδρουλάκη. Μάλιστα, ο τελευταίος, που προφανώς κι έχει πάρει «είδηση» τη μεταστροφή των βαρόνων, σκέφτεται σοβαρά να το παίξει «παλιός Τσίπρας», βγάζοντας στον «τάκο» τους βαρόνους των media. Προφανώς αυτό άκουσαν οι Βαρδινογιάννης, Κυριακού και Μαρινάκης και τους έχει πιάσει τρέμουλο καλοκαιριάτικα.
Στα χαμηλά ο πρόεδρος Σαμαράς
Δεν ξέρω τι θα κάνει, πότε και αν θα κάνει κόμμα ο πρόεδρος Σαμαράς. Απεναντίας, εκείνο που γνωρίζω, και δη από πρώτο χέρι, είναι ότι στην καλύτερη δημοσκόπηση για τον Μεσσήνιο πολιτικό του ρίχνει πέντε, έξι μονάδες στο κεφάλι η Καρυστιανού και δέκα και βάλε ο Τσίπρας. Επειδή, όπως και να το κάνουμε, είναι καλύτερος και από τους δύο, ακόμη και εγώ δεν θα ήθελα να τον δω να διασύρεται εκλογικά, κυρίως από τον αρχηγό Αλέξη.
Βαράει κανόνι
Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί ευρέως ότι όψιμος σχετικά επιχειρηματίας, που συνδέεται με επιχειρήσεις που έχουν μεταξύ των άλλων την εύνοια του ρωσικού παράγοντα, ετοιμάζεται να βαρέσει κανόνι. Συγκεκριμένα, μου λένε ότι ο άνθρωπος έμεινε από ρευστό, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να υλοποιήσει τα επενδυτικά του σχέδια.
Διαφημιστής χωρίς πελάτες
Ένας παλιός διαφημιστής, που έχτισε καριέρα πάνω στα παραδοσιακά μέσα, εσχάτως έχει αρχίσει να αντιμετωπίζει σοβαρά θέματα με τους πελάτες του, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί πέραν της καλής παρέας να τους προσφέρει οτιδήποτε άλλο. Και επειδή οι επιχειρηματίες δεν ψάχνουν για παρέα, κάτι μου λέει ότι ο διαφημιστής σε πολύ λίγο θα ψάχνει για πελάτες.
Η Dimand και το σκάνδαλο στις πολεοδομίες
Κάτι περίεργα ακούγονται στην πιάτσα με αφορμή το σκάνδαλο με τις πολεοδομίες. Μάλιστα, αυτά τα περίεργα συνδέονται και με τον κορυφαίο επιχειρηματία στον χώρο του real estate, Δημήτρη Ανδριόπουλο, της γνωστής Dimand.
Το διαλύει ο Φάμελλος
Τα αυγά και τα πασχάλια φαίνεται ότι έχει χάσει εσχάτως ο πρόεδρος Φάμελλος, αν κρίνω από τις χθεσινές κινήσεις πανικού, που τον οδήγησαν στην αποπομπή Ζαχαριάδη από τη μία και την αντικατάσταση Παππά από τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου από την άλλη. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, αντιλαμβανόμενος ότι μάλλον έχει κάνει κάποιο λάθος, δεδομένου ότι ο Τσίπρας δεν δείχνει καμία διάθεση να πάρει ούτε τον ίδιο τον Φάμελλο, άρχισε να το παίρνει αλλιώς, μήπως και καταφέρει να διασώσει έστω και τα προσχήματα. Επειδή όμως δεν είμαι μελλοντολόγος, σε αυτό που μένω είναι η πολιτική γραφικότητα των στιγμών, που αναδεικνύει και το πόσο τυχεροί ήμασταν, δεδομένου ότι ο σημερινός πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε αναπόσπαστο μέλος των κυβερνήσεων του αρχηγού Αλέξη.
Ανασυντάσσεται ο Παππάς
Αν κάποιος δεν μπορεί να χωνέψει τα όσα κάνει ο πρόεδρος Φάμελλος, αυτός είναι ο Νικολάκης ο Παππάς, που από χθες το μεσημέρι έχει ξεκινήσει να μαζεύει κόσμο, στην προοπτική να αμφισβητήσει ευθέως τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Αν έχω καταλάβει καλά, το σχέδιο προβλέπει έλεγχο της Κεντρικής Επιτροπής, εξέλιξη που σχεδόν αυτόματα θα οδηγήσει στη διαδικασία εκλογής νέου προέδρου. Όπως έχει γίνει ήδη γνωστό, η εσωκομματική αντιπολίτευση του αρχηγού Σωκράτη προτείνει ως ιδανική λύση τη Ρένα Δούρου, ευελπιστώντας ότι επειδή πρόκειται για «άκαυτο» (και δεν αναφέρομαι σε καμία περίπτωση στο Μάτι) πρόσωπο, θα μπορέσει να εγγυηθεί έναν νορμάλ εκλογικό διασυρμό του ΣΥΡΙΖΑ.
Με… premium άνεση οι μετακινήσεις της Καρυστιανού
Μπορεί να εμφανίζεται ως η φωνή της κοινωνικής αγανάκτησης, ωστόσο οι μετακινήσεις της προέδρου Καρυστιανού μόνο «λαϊκές» δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν. Απεναντίας θα έλεγα, δεδομένου ότι ο τηλεφωνικός φακός ενός αεικίνητου φίλου μου την κατέγραψε να φτάνει σε νοσοκομείο της Αττικής με ένα μαύρο, επιβλητικό και κάθε άλλο παρά διακριτικό SUV πολυτελείας, που δύσκολα περνά απαρατήρητο. Το συγκεκριμένο θηριώδες τζιπ, με την επιβλητική παρουσία και το premium προφίλ του, τράβηξε μάλιστα τα βλέμματα όχι μόνο για το μέγεθός του, αλλά και για τον συμβολισμό του. Γιατί, εδώ που τα λέμε, μπορεί η πολιτική να χτίζεται πάνω στην εικόνα της απλότητας, όμως οι εικόνες από το πάρκινγκ συχνά λένε τη δική τους ιστορία. Από τους παριστάμενους δεν έλειψαν τα σχόλια για την… άνετη, η αλήθεια είναι, άφιξη της επικεφαλής του «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», με αρκετούς να παρατηρούν ότι η απόσταση ανάμεσα στο αντισυστημικό αφήγημα και στα δερμάτινα καθίσματα ενός υπερπολυτελούς SUV ίσως να μην είναι τελικά τόσο μεγάλη. Άλλωστε, η πολιτική μπορεί να έχει αναταράξεις, αλλά καλό είναι αυτές να απορροφώνται από καλές και άνετες αναρτήσεις.
Η προοδευτική παράνοια με τον Γιωτόπουλο
Γενικά, αν ένας ξένος μού ζητούσε να του δώσω ένα παράδειγμα των εμμονών του λεγόμενου προοδευτικού χώρου, θα του έδειχνα τις αντιδράσεις σχετικά με το σίριαλ (όπως εξελίχθηκε) της αποφυλάκισης ή μη του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου. Ας τα πάρουμε από την αρχή: ο αρχηγός της «17 Νοέμβρη» έχει καταδικαστεί σε 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη. Αυτό μεταφράζεται σε ανώτατο όριο έκτισης ποινής 25 χρόνια. Καλώς; Κακώς; Αυτό είναι. Κάπου γύρω στα 24 χρόνια, ο Γιωτόπουλος έκανε αίτηση αποφυλάκισης, η οποία έγινε δεκτή από το αρμόδιο συμβούλιο. Άρα όχι μόνο η ποινή για 17 δολοφονίες έγινε 25 χρόνια, αλλά η Δικαιοσύνη έκανε και «σκόντο» τον τελευταίο χρόνο της μειωμένης ποινής. Αυτό από κάποιους χαιρετίστηκε ως θρίαμβος του Κράτους Δικαίου. Και μόλις ο Άρειος Πάγος έκανε το αυτονόητο, δηλαδή είπε ότι τα 25 είναι 25 και όχι «περίπου 24», άρχισαν οι προοδευτικοί οδυρμοί για το εκδικητικό κράτος.
Το «μπιφ» Δαβαράκη – Ακρίτα
Σας τα γράφω όλα αυτά σήμερα με αφορμή μια ανάρτηση του Άρη Δαβαράκη, γνωστού δημοσιογράφου, συγγραφέα και στιχουργού, στην οποία έλεγε το αυτονόητο: ούτε μέρα λιγότερη από τα 25 χρόνια. Η ανάρτηση, που συνοδεύεται από μία φωτογραφία και τη σύντομη ιστορία του Κωστή Περατικού, απευθύνεται στην Έλενα Ακρίτα, η οποία χαρακτήρισε την επιστροφή του Γιωτόπουλου στη φυλακή «ήττα της Δημοκρατίας». Το τι έγινε στα σχόλια μεταξύ του Δαβαράκη και της συντρόφισσας Ακρίτα, αφήστε το καλύτερα. Αυτό, πάντως, που έχει το δικό του ενδιαφέρον είναι ότι ο Δαβαράκης δεν είναι κανένας «ακροκεντρώος» Μητσοτακικός. Κάθε άλλο. Ο άνθρωπος στήριξε ανοιχτά τον Τσίπρα το 2015 – τόσο πολύ, που διάφοροι τότε συνοδοιπόροι του προέδρου Αλέξη τον είχαν προσεγγίσει για να διευθύνει ένα από τα media που θα «λιβάνιζε» την κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Τώρα, πώς κατάφερε ο προοδευτικός χώρος (που ενωμένος θα ρίξει τον Μητσοτάκη και άλλα τέτοια όμορφα) να βρεθεί απέναντι ακόμα και σε (πρώην, έστω) «δικούς του» ανθρώπους για ένα θέμα που παντού στον κόσμο θα ήταν αυτονόητο, ίσως να το διαβάσουμε σε κάποιο βιβλίο στο άμεσο μέλλον.
Ποια είναι η βλάβη;
Ήδη από το 2024, όταν και ξεκίνησε η ιστορία με τα emails που έστειλε η Άννα – Μισέλ Ασημακοπούλου σε κάποιους, υπάρχει κάτι που πραγματικά δυσκολεύομαι να καταλάβω. Και αυτό έχει να κάνει με το ποια είναι η βλάβη που προκλήθηκε στους φερόμενους ως «παθόντες». Σκεφτείτε το λίγο: παθαίνω κάτι αν λάβω ένα μήνυμα από έναν πολιτικό; Μπορώ να το διαβάσω, μπορώ να το αγνοήσω, μπορώ να το διαγράψω χωρίς να το ανοίξω καν. Κυριολεκτικά, βρίσκομαι μόλις δύο κλικ μακριά από το να το ξεφορτωθώ μια για πάντα. Ναι, μπορώ να καταλάβω ότι είναι ενοχλητικό. Από την άλλη, όμως, είναι επαρκής αυτή η ενόχληση για να έχουμε ποινικό αδίκημα; Δείτε το με ένα παράδειγμα από την καθημερινότητά μας εκτός ψηφιακού κόσμου. Αν ένας πολιτικός αφήσει ένα φυλλάδιο στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου μου ή αν το ρίξει στην είσοδο της πολυκατοικίας που μένω, θα πρέπει να τιμωρηθεί; Γιατί όλοι ξέρουμε ότι, όπως κανείς δεν συσχετίζει τη διανομή του φυλλαδίου με τον αριθμό της πινακίδας ή με τα ονόματα στα κουδούνια, έτσι δεν συσχετίζει και το email με τα στοιχεία κάθε εκλογέα. Άρα, σε αυτό το πλαίσιο, εγώ ξαναρωτάω; Για ποια βλάβη πρέπει να τιμωρηθεί η (κάθε) Ασημακοπούλου;
Νόμος υπέρ των παλαβών
Επειδή όμως dura lex sed lex, πάω ένα βήμα παραπέρα τη συζήτηση των emails Ασημακοπούλου και ρωτώ: θεωρούμε καλό για τη Δημοκρατία μας πολιτικοί και πολίτες να είναι αποκομμένοι; Στην εποχή που ο πάσα ένας ανοίγει μία (συνήθως ανώνυμη) σελίδα στο Facebook, στο X ή σε κάποιο άλλο μέσο και ο αλγόριθμος διασπείρει κάθε πιθανή και απίθανη ιστορία για αγρίους σε χιλιάδες ψηφοφόρους, το πρόβλημα είναι ο πολιτικός που ενημερώνει επωνύμως για την υποψηφιότητά του και τις θέσεις του; Γιατί μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που το ενδιαφέρον του πολιτικού για ζητήματα της περιφέρειάς του παραλίγο να αναγορευτεί σε έγκλημα κατά τα ανθρωπότητας, τώρα πάμε στο επόμενο στάδιο, δηλαδή ο πολιτικός να απαγορεύεται να προβάλει την υποψηφιότητά του πέρα από τον κύκλο που ήδη τον ξέρουν – και, άρα, δεν χρειάζεται προβολή. Για να μη μιλήσουμε για όσους οδύρονται που δεν υπάρχουν νέα πρόσωπα στη Βουλή και ταυτόχρονα υποστηρίζουν διώξεις για emails. Πώς θα γίνουν γνωστά νέα πρόσωπα; Θα τους προβάλετε εσείς; Και επειδή συνήθως τέτοιες «ευαισθησίες» ανήκουν σε αυτά που στα Φαλάσαρνα αποκαλούμε «first world problems», εσείς που τις υπερασπίζεστε πιστεύετε ότι το αποτέλεσμα θα οδηγήσει σε μια πιο «ορθολογική» πολιτική ή στην ανάδειξη ακόμα περισσότερων παλαβών; Γιατί εγώ πιστεύω το δεύτερο.
Το νέο κάζο των Δικηγορικών Συλλόγων
Επειδή εδώ και αρκετές συνεδριάσεις η δίκη των Τεμπών δεν «κόβει εισιτήρια» για διαφόρους που ψάχνουν τηλεοπτικό στασίδι, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν προχωράει. Και όχι μόνο προχωράει, αλλά βγάζει και ειδήσεις. Για παράδειγμα, χθες το δικαστήριο έκρινε ποιες από τις δηλώσεις παράστασης προς υποστήριξη της κατηγορίας (αυτό που παλιά λέγαμε πολιτική αγωγή) έγιναν δεκτές και ποιες όχι. Προφανώς και αυτονόητα, όλοι οι συγγενείς έγιναν δεκτοί και θα συμμετάσχουν στη δίκη. Δεν συνέβη, όμως, το ίδιο και με τους Δικηγορικούς Συλλόγους, οι οποίοι αποβλήθηκαν. Δικαιώθηκαν, λοιπόν, κάτι φίλοι μου κανονικοί δικηγόροι, που εδώ και μήνες φωνάζουν ότι οι σύλλογοί τους δεν είχαν καμιά δουλειά να παριστάνουν τον δημόσιο κατήγορο σε αυτήν τη δίκη (αλλά και σε πολλές άλλες). Ωστόσο, η Ολομέλεια Δικηγορικών Συλλόγων δεν κακοκάρδισε τον πρώην πρόεδρό της, Δημήτρη Βερβεσό, ο οποίος εκπροσώπησε μέχρι χθες στη δίκη τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών. Οι φίλοι μου οι δικηγόροι, όμως, μου είπαν και κάτι άλλο: ότι η αποβολή κάποιου που δηλώνει παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας είναι από τα μεγαλύτερα ρεζιλίκια που μπορεί να υποστεί ένας υπηρέτης της Θέμιδος. Να δούμε, λοιπόν, αν θα βρεθεί κανείς να ζητήσει συγγνώμη για το νέο κάζο.
Πρόωρο τέλος στη συνεργασία Ogilvy – Superbet;
Μπορεί η είσοδος της Superbet στην ελληνική αγορά να συνοδεύτηκε από υψηλές προσδοκίες, έντονη διαφημιστική παρουσία και χορηγίες με υπέρογκα ποσά, ωστόσο οι πληροφορίες των τελευταίων ημερών δεν σας κρύβω ότι προκαλούν κάποια (πολλά) ερωτήματα. Πέρα από τα ζητήματα που έχουν αναφερθεί πρόσφατα σχετικά με απλήρωτους παίκτες, στην αγορά ακούγονται πλέον ερωτήματα και για τις σχέσεις της εταιρείας με εξωτερικούς συνεργάτες και προμηθευτές. Μέσα σε αυτό το κλίμα, έντονη φημολογία συνοδεύει και τη συνεργασία με την Ogilvy, η οποία, αν επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες, θα ολοκληρωθεί πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Πρόκειται για μια εξέλιξη που προκαλεί αίσθηση, καθώς μιλάμε για μια συμφωνία που ξεκίνησε με πολύ μεγάλες φιλοδοξίες.
Γιατί η Superbet επέλεξε την εξαγορά της Exoplay;
Ένα ερώτημα που εξακολουθεί να συζητείται στους κύκλους της αγοράς αφορά τον τρόπο με τον οποίο η Superbet επέλεξε να εισέλθει στην Ελλάδα. Αντί να ακολουθήσει τη διαδικασία απόκτησης νέας άδειας, προχώρησε στην εξαγορά υφιστάμενης αδειοδοτημένης εταιρείας (Exoplay). Αρκετοί αναρωτιούνται ακόμα τι ήταν αυτό που έκανε την εξαγορά πιο ελκυστική από την απευθείας απόκτηση άδειας. Και κάπου εδώ, ενδεχομένως και λίγο παρακάτω, έχουν αρχίσει και προκύπτουν κάποια ερωτήματα, που αργά ή γρήγορα θα αναζητήσουν απαντήσεις. Ποιο ήταν το πραγματικό όφελος για τη Superbet και τον Sacha Dragic; Πόσο κόστισε η συναλλαγή και ποιες διευκολύνσεις παρείχε σε σχέση με μια νέα αδειοδότηση; Σε μια περίοδο που οι εξελίξεις γύρω από τη δραστηριότητα της εταιρείας στην Ελλάδα βρίσκονται στο μικροσκόπιο της αγοράς, το παρασκήνιο της συγκεκριμένης εξαγοράς αποκτά εκ νέου ενδιαφέρον. Ήταν μια απλή επιχειρηματική απόφαση ή υπήρχαν πρόσθετοι λόγοι που οδήγησαν σε αυτήν την επιλογή;
Ο Περιστέρης και η Γενική Συνέλευση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ που έγινε… συνέντευξη Τύπου
Σε μεγάλη φόρμα εμφανίστηκε ο πρόεδρος Περιστέρης στην ετήσια Γενική Συνέλευση της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, που έμοιαζε περισσότερο με συνέντευξη Τύπου, αφού οι ερωτήσεις των δημοσιογράφων προς το -ομολογουμένως ακριβοθώρητο- αφεντικό της εταιρείας ήταν πολύ περισσότερες από αυτές των μετόχων και το αφεντικό της ΤΕΡΝΑ τις απάντησε όλες με καλή διάθεση. Από τα πολλά και ενδιαφέροντα που είπε, κρατώ πρώτα την επισήμανσή του ότι οι επενδύσεις της εταιρείας έχουν ευρύτερο κοινωνικό αποτύπωμα. Γιατί, όπως εξήγησε, «καταθέσαμε στο Δημόσιο περίπου 5 δισεκατομμύρια από διαγωνισμούς που διενήργησε το ΤΑΙΠΕΔ για την απόκτηση δύο μεγάλων παραχωρήσεων (σ.σ. της Εγνατίας και της Αττικής Οδού), τα οποία κατευθύνθηκαν για τη μείωση του δημοσίου χρέους, ενώ έχουμε καταβάλει επιπροσθέτως και σχεδόν μισό δισεκατομμύριο σε φόρους και εισφορές». Ο Περιστέρης τόνισε ακόμη ότι η καλή πορεία της τιμής της μετοχής και των οικονομικών μεγεθών της εταιρείας αντανακλά τα οφέλη του μετασχηματισμού της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ από εταιρεία ενέργειας και κατασκευών σε εταιρεία υποδομών με προβλέψιμες και μακροχρόνιες ταμειακές ροές, άριστη χρηματοοικονομική θέση και ασφαλείς επενδύσεις που δημιουργούν αξία. Έκανε ειδική μνεία στην επενδυτική βαθμίδα που απέκτησε πρόσφατα η εταιρεία από Moody’s και S&P, ξεκαθάρισε ότι η συμμετοχή που απέκτησε στην ΕΥΔΑΠ έχει στρατηγικό και επενδυτικό χαρακτήρα και, ερωτώμενος αν σχεδιάζει νέες κινήσεις, απάντησε ευθαρσώς ότι τέτοια deals δεν προαναγγέλλονται. Όπως οι ανασχηματισμοί, οι εκλογές και (στην προ ευρώ εποχή) οι υποτιμήσεις της δραχμής, θα πρόσθετα εγώ…
Ο Παπασταύρου, η Chevron και ο καυτός Ιούνιος των υδρογονανθράκων
Τις τελευταίες ημέρες, ο Ιούνιος δεν είναι καυτός μόνο λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που ενέσκηψαν. Φωτιά έχει πάρει και το ελληνικό πρόγραμμα υδρογονανθράκων με την είσοδο της αμερικανικής Chevron στο μπλοκ 10 στο Νότιο Ιόνιο. Και μιλάμε για γερό μπάσιμο, αφού οι Αμερικανοί παίρνουν το 70% και τον ρόλο του Διαχειριστή. Για να φτάσουμε, πάντως, εδώ, υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση του υπουργού Παπασταύρου, που πήρε την υπόθεση στα χέρια του, με αποτέλεσμα σε μία ώρα να βάλει όσες υπογραφές δεν έχει βάλει σε έναν χρόνο. Πρώτον, «έτρεξε» τις αρμόδιες υπηρεσίες εν Ελλάδι, που κινήθηκαν με ταχύτητες Formula 1, με αποτέλεσμα, σε 20 ημέρες από τότε που εκδήλωσε η Chevron το ενδιαφέρον της για πρώτη φορά, να ολοκληρωθούν όλα τα διαδικαστικά βήματα. Δεύτερον, τα στελέχη της Chevron θα πρέπει να βλέπουν στον… ύπνο τους τον δικό μας Σταύρο, που τους έκανε πρέσινγκ που θα ζήλευε και ο Μουρίνιο. Τέσσερα ραντεβού μέσα σε μία εβδομάδα! Τρία στην Αμερική, στο πρόσφατο ταξίδι του, και ένα προχθές στο γραφείο του στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας στη Μεσογείων, όπου «έκλεισε η δουλειά». Ο υπουργός Σταύρος, πάντως, βγήκε χθες το πρωί στον συναγωνιστή Κώστα Παπαχλιμίντζο στην ΕΡΤ και δήλωσε ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στο ραντάρ των δύο μεγαλύτερων ενεργειακών εταιρειών του κόσμου (Chevron και ExxonMobil) και ότι «αυτό λέει πολλά». Είναι πράγματι σημαντική εξέλιξη ότι η Chevron, που συμπράττει με την Helleniq Energy σε τέσσερα, «φρέσκα» θαλάσσια οικόπεδα Νότια της Κρήτης και της Πελοποννήσου (όπου οι πρώτες σεισμικές έρευνες θα ξεκινήσουν στο τέλος του έτους), μπαίνει και σε ένα πέμπτο, ώριμο οικόπεδο, όπου τα σεισμικά έχουν ήδη γίνει. Γιατί αυτό σημαίνει ότι το μπλοκ 10 του Νοτίου Ιονίου μπαίνει στην ίδια τροχιά με το μπλοκ 2 στο Βόρειο Ιόνιο, όπου η είσοδος τον περασμένο Νοέμβριο της ExxonMobil «έστρωσε το έδαφος» για την πρώτη διερευνητική γεώτρηση, που προγραμματίζεται για το Φεβρουάριο του 2027. Οπότε ευλόγως δημιουργούνται προσδοκίες ότι η Chevron θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο και θα δώσει σήμα για drill baby, drill τον Οκτώβριο του 2027, οπότε και λήγει ο πρόσθετος χρόνος που δόθηκε για να αξιολογήσει τα δεδομένα…
