Επιχείρηση «εξαφάνισης» υπουργών
Μέσα στην τούρλα του Σαββάτου, είμαι βέβαιος ότι πέρασε απαρατήρητο αυτό που σας έγραφα πριν από την άφιξη Ρούμπιο στην Αθήνα. Ότι δηλαδή η υφυπουργός Παπαδοπούλου, που είχε και εξακολουθεί να διατηρεί ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με το Μαξίμου, ήταν της άποψης ότι η διπλωματία θα πρέπει να περιοριστεί στον πρόεδρο Μητσοτάκη και τον υπουργό Γεραπετρίτη. Αυτό δηλαδή που είδαμε, προς μεγάλης απογοήτευσης κάποιων κυβερνητικών στελεχών, που εσχάτως την έχουν δει στην καλύτερη συνομιλητές του Τραμπ και στη χειρότερη μετρ της διπλωματίας. Και ενώ οι συγκεκριμένοι είχαν εκδηλώσει προς πάσα κατεύθυνση την επιθυμία να συναντήσουν και να τα πουν με τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, στο τέλος αρκέστηκαν σε «ρεφενέ» φωτογραφία με τον Γεραπετρίτη. Ωστόσο, αυτό που έγινε ήταν και το σωστό, αφού εδώ που τα λέμε ο λόγος που υπάρχει το υπουργείο Εξωτερικών και πληρώνει όλους αυτούς τους διπλωμάτες είναι για να κάνει διπλωματία, διαφορετικά θα έκανε τη δουλειά είτε ο Κικίλιας είτε ο φίλος μου ο Τάκης ο Θεοδωρικάκος.
Απών ο Παπασταύρου
Έχοντας συνηθίσει τους τελευταίους μήνες να βλέπω σε πρώτο πλάνο με τους Αμερικανούς αξιωματούχους τον υπουργό Παπασταύρου, σπεύδω να σας επισημάνω ότι ανησύχησα που δεν τον είδα να τα λέει (όπως παλιά) με τον Ρούμπιο. Προφανώς, παρέλειψαν να ενημερώσουν τον τελευταίο ότι υπάρχει ένας τύπος, που τον έχει αγγαρέψει ο Μητσοτάκης, να κάνει τον υπουργό Ενέργειας, ο οποίος θα ήταν χρήσιμος σε κάθε χώρα του πλανήτη, ακόμη και στην Αμερική. Άλλωστε, μιλάμε για έναν θεόσταλτο άνθρωπο, που με τα όσα κάνει, είναι βέβαιο ότι συνεχίζει τα όσα έκανε στην αρχαία Ελλάδα, ο συγχωρεμένος ο Σωκράτης άντε και ο Αριστοτέλης. Επειδή, όμως, η συμβολή του Παπασταύρου σε αυτό το νήμα που συνδέει τα κράτη της Δύσης μεταξύ τους θα αξιολογηθεί σε πιο μακρινό χρόνο, αποφάσισα να μείνω στο γεγονός ότι κάποιοι σύγχρονοι νεοέλληνες, σε συνεργασία με κάτι Αμερικάνους, αποφάσισαν να πατήσουν ένα κουμπί και να… εξαερώσουν από τις φωτογραφίες τον υπουργό Σταύρο. Το ανησυχητικό εν προκειμένω είναι ότι τον εξαφάνισαν και από τις επαφές και δεν αναφέρομαι σε αυτές του κινητού…
Στον ΣΚΑΪ ο Μητσοτάκης
Στην εκπομπή του συναγωνιστή Πορτοσάλτε θα βρίσκεται σήμερα ο πρόεδρος Μητσοτάκης, όπου θα παραχωρήσει μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, από αυτές που μένουν για το Σαββατοκύριακο. Ο αρχηγός Κυριάκος, εκμεταλλευόμενος τη θετική για τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση του συγκυρία, θα πάρει σήμερα τη θέση του Άδωνι μπροστά από τα μικρόφωνα του ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ.
Όνειρο με τρικούβερτο καυγά
Για τα όνειρά μου έχετε διαβάσει τόσα πολλά, που πλέον είναι σχεδόν σαν να τα βλέπουμε μαζί. Χθες, ωστόσο, οφείλω να παραδεχτώ ότι ξεπέρασα τον εαυτό μου, καθώς η μεσημεριανή μου σιέστα περιελάμβανε όχι μόνο όσα (μπορεί και να) συμβαίνουν τώρα, αλλά και τα… μελλούμενα. Ας τα πάρω όμως με τη σειρά. Το χθεσινό πρώτο μέρος του ονείρου διαδραματίστηκε σε ένα γραφείο τηλεοπτικού καναλιού. Διακριτικά δεν υπήρχαν στον χώρο, ούτε το περιβάλλον μου θύμιζε κάποιο γνωστό μου λημέρι. Ήταν, όμως, ξεκάθαρο πως το πρόσωπο που καθόταν πίσω από το γραφείο και μιλούσε στο τηλέφωνο «έλυνε κι έδενε» στο κανάλι. Στην άλλη άκρη της γραμμής ακουγόταν μια φωνή φτυστή ενός γνωστού νυν βουλευτή και επίδοξου βουλευτή επαρχίας στις προσεχείς κάλπες. Ο εθνοπατέρας, που λέτε, διαμαρτυρόταν στο μεγαλοστέλεχος του καναλιού ότι το κόμμα του δεν λαμβάνει την προβολή που του αρμόζει – και, ίσως, αυτό να φταίει που ακόμα βολοδέρνει στην τρίτη θέση, αλλά αυτό δεν ειπώθηκε ποτέ, περισσότερο το κατάλαβα από τη γλώσσα του σώματος. Η συζήτηση δεν εξελίχθηκε καθόλου καλά και, το ακόμα χειρότερο, γρήγορα διαδόθηκε στον σταθμό, αφού όλα έγιναν σε ώρα αιχμής. Επειδή, όμως, σας είπα για όνειρο – υπερπαραγωγή, πάμε στο δεύτερο μέρος, το οποίο ήταν σαφές ότι ερχόταν από το άμεσο μέλλον. Το φθινόπωρο έχει μπει για τα καλά και οι συνέπειες του τσακωμού έχουν αρχίσει να αποτυπώνονται. Από το γραφείο του στο κόμμα, ο επίδοξος βουλευτής επαρχίας συνεχίζει απτόητος το σχέδιό του, το οποίο έχει περιγράψει σε συνεργάτες του με τη φράση «όπως έσπασαν οι δημοσκόποι από τη γκρίνια μας, έτσι θα σπάσουν και οι καναλάρχες». Μόνο που η τηλεφωνική κουβέντα με το μεγαλοστέλεχος του καναλιού πήγε ακόμα χειρότερα από την πρώτη, με αποτέλεσμα ο βουλευτής να αρχίσει να ωρύεται προς τον συνομιλητή του με τη φράση «μη μου απευθύνετε τον λόγο με αυτόν τον ιταμό τρόπο, εγώ είμαι ένας σύγχρονος Τσάτσος (ή τσάτσος, δεν ξέρω)». Από την ένταση του διαλόγου ξύπνησα τρομαγμένος, προσπαθώντας να βάλω τα πράγματα σε μια σειρά. Και μπορεί ο προφορικός λόγος να μην παρέχει εχέγγυα περί κεφαλαίων και πεζών, αλλά υποψιάζομαι ότι ο επίδοξος βουλευτής επαρχίας δεν έκανε αυτοκριτική αυτοπροσδιοριζόμενος ως «τσάτσος», αλλά αναφερόταν στον Κωνσταντίνο (ή έστω στον Δημήτρη) Τσάτσο. Τώρα, για το τι σημαίνει να βλέπεις καυγά στον ύπνο σου δεν ξέρω, αλλά ζήτησα από τον Φουσκίδη να μου φέρει σήμερα στο γραφείο έναν Ονειροκρίτη να δω.
Η αγωνία Παπαχρήστου (των Νέων)…
Ανήκω στους αναγνώστες της στήλης «Στίγμα» (στα Νέα) του συντρόφου Παπαχρήστου. Και επειδή τον παρακολουθώ με ευλάβεια σε αυτά που γράφει, δεν σας κρύβω ότι τις τελευταίες μέρες, έχω αρχίσει να ανησυχώ, διαπιστώνοντας ότι ψάχνει έναν δικηγόρο και δεν τον βρίσκει. Ο λόγος για τον «Άρη Παπαδόπουλο» (τα εισαγωγικά είναι του Παπαχρήστου προς αποφυγήν παρεξηγήσεων). Την αφορμή για να ξεκινήσει να ψάχνει τον Άρη τον Παπαδόπουλο τον δικηγόρο, ο καλός συνάδελφος, έδωσε η καταγγελία (του δικηγόρου), που έφτασε σε εκατοντάδες mail, η οποία σύμφωνα με τον Παπαχρήστου, αμφισβητούσε την εγκυρότητα μέτρησης της εταιρείας μετρήσεων, ονόματι Interview. «Ως αποδέκτης και εγώ του mail του «Άρη Παπαδόπουλου, δικηγόρου, Καλλιθέα», επιχείρησα να επικοινωνήσω μαζί του, αλλά στάθηκε αδύνατον. Όχι μόνο γιατί δεν υπήρχε σε αυτό τηλέφωνο ή διεύθυνση, αλλά και γιατί mail που του απέστειλα (όχι μόνο εγώ, αλλά και οι αρμόδιες Αρχές) δεν απαντήθηκαν ποτέ, ως να αποστέλλονταν σε ανύπαρκτη διεύθυνση…» αναφέρει στα «Νέα του Σαββάτου» ο Παπαχρήστος, εκπέμποντας μέσα από το κείμενό του, αγωνία μήπως και έπαθε κάτι ο άνθρωπος.
…και η δική μου περίπτωση
Για να καταλάβετε πόσο το πάλεψε να βρει τον «Άρη Παπαδόπουλο» ο Παπαχρήστου, αφού δεν τον βρήκε στο δικό του τηλέφωνο, επικοινώνησε τηλεφωνικά και με μια δικηγορική εταιρεία, στην οποία εργάζεται δικηγόρος ονόματι Άρης Παπαδόπουλος, «τον ζήτησα, δεν με συνέδεσαν. Άφησα τα δικά μου τηλέφωνα επικοινωνίας, πλην όμως δεν μου τηλεφώνησε. Συνάδελφος η οποία πέτυχε αυτόν τον Παπαδόπουλο και είχε σύντομη συνομιλία μαζί του, της διέψευσε κατηγορηματικά ότι έχει οποιαδήποτε σχέση με το θέμα», γράφει στο «Στίγμα» ο Παπαχρήστος. Διαβάζοντας, λοιπόν ,τον έμπειρο συνάδελφο, πως ήρθε στη γέρικη μνήμη μου ένα αντίστοιχο περιστατικό, που ενώ έψαχνα στα τηλέφωνα έναν τύπο, τσουπ και ω του θαύματος τον εντόπισα στο γραφείο του Φουσκίδη. Από κείνη τη μέρα και για όσο ζω, πριν ξεκινήσω να κάνω τη Νικολούλη, δεσμεύτηκα στον εαυτό μου, ότι θα βολτάρω στους διαδρόμους της εταιρείας πριν ξεκινήσω να αναζητώ τον οποιοδήποτε.
Συνάντηση κορυφής Άρη – Τσιούτσια
Ένας από τους τακτικούς θαμώνες της πλατείας Κολωνακίου, έπεσε πάνω (με την καλή έννοια) στον καινούργιο (με το μουστάκι να δεσπόζει στη μούρη του) Άρη Σπηλιωτόπουλο και τον αρχαίο φίλο μου Νίκο Τσιούτσια. Οι δύο άνδρες που γνωρίζονται από τις καλές εποχές της διακυβέρνησης Καραμανλή, αποφάσισαν να τα πουν δημοσία θέα (με ό,τι σημαίνει αυτό) στο πεζοδρόμιο του Mayor (πρώην JK). Αντιλαμβάνεστε ότι σε αυτή τη χρονική συγκυρία, ο καφές του Αρούλη με τον Νικόλα (του Αντώνη), όπως και να το κάνουμε τροφοδοτεί τη σκέψη όσων αρέσκονται στα σενάρια. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι στον τελευταίο (Κασσελάκη) στον οποίο προσέφερε τις υπηρεσίες του (ως επικοινωνιολόγος) ο μουστακαλής Σπηλιωτόπουλος, είναι αμφίβολο αν «κατέβει» στις εκλογές, δεν θα ήταν κακή ιδέα να τον πάρει (τον Άρη) ο Σαμαράς στο υπό ίδρυση κόμμα του. Πάντως, με αυτούς και κάτι άλλους που έχει βολιδοσκοπήσει ο τελευταίος, το πιθανότερο είναι να δημιουργήσει Σύλλογο Πικραμένων από πολιτικό φορέα.
«Άδειασαν» τον αντιπρόσωπο του Τραμπ
Βλέποντας και ξαναβλέποντας τα όσα υποστήριξε ο Μάρκο Ρούμπιο κατά τη διήμερη παραμονή του στην Αθήνα, έμεινα στο σημείο που σχετίζεται με τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η χώρα μας, στη Νοτιανατολική Ευρώπη. Και έμεινα γιατί το εξέλαβα ως άδειασμα στον εν Ελλάδι εκπρόσωπο του Τραμπ, που δεν είναι άλλος από τον πρόεδρο Σαμαρά. Και σαν να μην έφταναν όσα υποστήριξε ο αθεόφοβος Ρούμπιο, έκατσε και 45΄ και τα έλεγε με τον υπουργό Γεραπετρίτη, έναν εκ των επιφανών εχθρών του Μεσσήνιου. Σε γενικές γραμμές, με αυτά που είπε και έκανε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, άρχισα να πιστεύω ότι ο αρχηγός Αντώνης αντιπροσωπεύει αυτοβούλως τους Ρεπουμπλικανούς, κάτι σαν τον πρόεδρο Καμμένο. Ωστόσο αν ο «Σπανός» δεν έχει τη συγκατάθεση των Γερμανών της BMW, σε σύντομο χρονικό διάστημα θα πουλάει κινεζικά πατίνια, αν όχι μουλάρια από την Πύλο.
Κάτι περίεργες συμπτώσεις
Όσοι προλάβαμε τις παλιές, καλές εποχές των εφημερίδων, έχουμε αποκτήσει κάποιες συνήθειες που δεν αλλάζουν ούτε στην ψηφιακή εποχή. Έτσι κι εμένα μου έχει μείνει το χούι να ξεκινώ τη μέρα μου από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων. Κάπως έτσι, λοιπόν, όταν άκουσα χθες τον πρόεδρο Τσίπρα στα ομόσταυλα «Παραπολιτικά» και στους συναγωνιστές Σκουρή και Ξενάκη να χαρακτηρίζει τον Ρούμπιο «Πόντιο Πιλάτο», ένιωσα ένα περίεργο déjà vu. Αφού παιδεύτηκα λίγο, το βρήκα. Η ατάκα του συντρόφου Αλέξη ήταν ολόιδια με το πρωτοσέλιδο της «Δημοκρατίας», της εφημερίδας που ζει και αναπνέει για να επιστρέψει η Νέα Δημοκρατία στις ρίζες της (και στο 18% που την είχε φέρει ο Αντώνης Σαμαράς). Τώρα, πώς γίνεται ένας πολιτικός που θέλει να εκφράσει τη «δημοκρατική παράταξη», τον «προοδευτικό χώρο», τη σοσιαλδημοκρατία και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, να ταυτίζεται στην εξωτερική πολιτική με τις απόψεις του Φιλιππάκη και του Κοττάκη, που ονειρεύονται (και καλά κάνουν οι άνθρωποι) να ξαναδούν τον Σαμαρά, άντε στη χειρότερη τον Καραμανλή της Ραφήνας πρωθυπουργό, δεν μπορώ να το καταλάβω. Ίσως θα μπορούσε να μας βοηθήσει σε αυτό ένας διανοητής του διαμετρήματος του Σιακαντάρη. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το πρωτοσέλιδο ήταν ευρηματικό, σε αντίθεση με την ατάκα του Τσίπρα, που έμοιαζε ολίγον μπαγιάτικη.
Πώς είδαν σε ΗΠΑ – Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο
Καθώς διάφοροι δικαιωματιστές και εθνικά ανήσυχοι διακινούσαν το μακρύ τους και το κοντό τους αυτές τις μέρες για την επίσκεψη Ρούμπιο, η θεία μου από τα Χανιά αποφάσισε να κάνει μόνη της το ρεπορτάζ. Έβαλε, λοιπόν, τα μεγάλα μέσα και τηλεφώνησε στον πρωτοξάδελφό της τον Μαθιό, ο οποίος ζει στην Ουάσιγκτον, παντρεύτηκε μια Αμερικανίδα καλλονή και ο γιος του δουλεύει στο State Department – σύμφωνα με την 86χρονη Χανιώτισσα, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η συστατική επιστολή που του είχε δώσει ο γέρος Μητσοτάκης. Ρώτησε, λοιπόν, και έμαθε ότι στις ΗΠΑ εμφανίζονται ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από όσα είδε και άκουσε ο υπουργός Μάρκο στην Αθήνα, με την ελληνική κυβέρνηση να παίρνει άριστα σε θέματα πρωτοκόλλου, αλλά και ετοιμότητας ως προς την ατζέντα που βρέθηκε στο τραπέζι. Με απλά λόγια, ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας βρήκε κάτι παραπάνω από μια κανονική χώρα και σοβαρούς συνομιλητές. Βρήκε επιχειρησιακή ετοιμότητα, επίγνωση της κατάστασης στην περιοχή και συγκροτημένο πλάνο για το τι προτίθεται η χώρα να δώσει, αλλά και τι ζητάει να πάρει. Μάλιστα, όλα τα παραπάνω δεν τα μαθαίνει μόνο η θεία μου, αλλά φτάνουν και στα αυτιά διπλωματών μας με διαύλους στις ΗΠΑ. Τώρα, επειδή στην αντιπολίτευση εξέλαβαν σαν υπεκφυγή την προτροπή του Ρούμπιο να μην γίνονται ριάλιτι τα ευαίσθητα διπλωματικά ζητήματα, δεν χρειάζεται να παιδεύονται ανακαλύπτοντας εθνικές καταστροφές εκεί που δεν υπάρχουν. Αρκεί να ανατρέξουν σε όσα λέει ο τουρκικός Τύπος, ο οποίος δεν είδε με καθόλου καλό μάτι ούτε την ίδια την επίσκεψη Ρούμπιο καθαυτή, ούτε πολλώ δε μάλλον όσα είπε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ στην Ελλάδα. Ενδεικτικά, η Aydınlık επέλεξε ως τίτλο «Ο άξονας ΗΠΑ – Ελλάδας ενισχύεται απέναντι στην Τουρκία», ενώ ο συναγωνιστής Κωστίδης πρόλαβε από χθες το δημοσίευμα του CNN Turk το οποίο κάνει λόγο για «πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική ασφαλείας» που οικοδομεί η Αθήνα. Με απλά λόγια, οι Τούρκοι αναγνωρίζουν στον Μητσοτάκη αυτό που αρνούνται να δουν ο Τσίπρας, ο Καραμανλής και ο Σαμαράς, πολυεπίπεδη εξωτερική πολιτική.
Ο Λάλας στον πρωινό καφέ της ΕΛΑΣ
Ομολογώ ότι μου είχε προκαλέσει μια κάποια εντύπωση το γεγονός ότι ο πρόεδρος Τσίπρας με αφορμή την παρουσία του στο «Olympia Forum» αποφάσισε να επισκεφτεί και το χωριό Λάλας της Ηλείας. Η εντύπωση διήρκησε όσο μου πήρε να μάθω ότι από το συγκεκριμένο χωριό έλκει την καταγωγή του ο Θανάσης Κυριακόπουλος, ο γνωστός Θανάσης Λάλας. Αναφέρομαι στον δημοσιογράφο, ζωγράφο και γενικώς καλλιτέχνη, ο οποίος εσχάτως αναπτύσσει καριέρα και ως σύμβουλος πολιτικών. Υποθέτω ότι με αυτή ακριβώς την ιδιότητα, μετέχει στον πρωινό καφέ της ΕΛΑΣ του αρχηγού Αλέξη. Αν δεν το καταλάβατε και το θέλετε ακόμη πιο λιανά, ο Λάλας (ο Θανάσης) φημολογείται ότι ανήκει στον σκληρό πυρήνα όσων συμβουλεύουν τον πρώην πρωθυπουργό. Έτσι, για να τιμήσει τον συνεργάτη του, ο τελευταίος αποφάσισε να επισκεφτεί το χωριό του, με την ευκαιρία της παρουσίας του στο νομό Ηλείας.
Το άγνωστο παρασκήνιο της επίσκεψης Τσίπρα στο Άγιο Όρος
Πολλή σκόνη σηκώθηκε την περασμένη εβδομάδα με την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιο Όρος. Έχει, όμως, το ενδιαφέρον του και το παρασκήνιο της επίσκεψης, κυρίως για όσα δεν έγιναν γνωστά, τα οποία αφού τα έμαθα (έστω και με καθυστέρηση) έκρινα σκόπιμο να σας τα μεταδώσω. Μαθαίνω, λοιπόν, ότι πίσω από την απόφασή του να επισκεφθεί τη Σιμωνόπετρα βρίσκεται η ιδιαίτερα καλή σχέση που έχει αναπτύξει με τον ηγούμενο της Μονής, Ελισαίο. Μάλιστα, όταν ο Τσίπρας παραιτήθηκε από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, ο ηγούμενος του είχε στείλει μια θερμή, ανθρώπινη επιστολή, με την οποία, μεταξύ άλλων, τον προσκαλούσε να επισκεφθεί το μοναστήρι. Μια πρόσκληση που ο πρώην πρωθυπουργός κράτησε και τελικά αποδέχθηκε. Το πρόγραμμα, πάντως, δεν περιορίστηκε στη Σιμωνόπετρα, καθώς επισκέφθηκε και τη Μονή Ιβήρων, αλλά και το κελί του Συμεών του Περουβιανού, μιας μάλλον ασυνήθιστης μορφής του αγιορείτικου μοναχισμού. Ο Συμεών, που γεννήθηκε στη Λίμα του Περού και προέρχεται από οικογένεια με πολιτική παράδοση, σπούδασε κινηματογράφο στο Παρίσι προτού εγκατασταθεί στο Άγιο Όρος το 1974. Ποιητής, ζωγράφος και συγγραφέας, με ιδιαίτερη αγάπη για την ελληνική γλώσσα, έχει συνδεθεί και με το ιστορικό κελί του Τιμίου Σταυρού, όπου ασκήτεψε ο παπα-Τύχων, πνευματικός πατέρας του Αγίου Παΐσιου. Στο ίδιο κελί έζησε αργότερα και ο ίδιος ο Άγιος Παΐσιος πριν εγκατασταθεί στην Παναγούδα. Όσο για τη συνοδεία του Τσίπρα, παρά τα όσα γράφτηκαν, δεν ήταν μαζί του ο γνωστός ιατρός, καθηγητής σύζυγος της Αθήνας Λινού, Δημήτρης Λινός τον οποίο συνάντησαν τυχαία εκεί. Τον πρώην πρωθυπουργό συνόδευσαν ο αδελφός του, ο Κωστής Δήμτσας, που είχε διατελέσει διοικητής του Αγίου Όρους επί κυβέρνησής του και ένας άνδρας της προσωπικής του φρουράς. Ο τελευταίος βρίσκεται τόσα χρόνια στο πλευρό του, ώστε η σχέση τους έχει ξεπεράσει προ πολλού τα στενά υπηρεσιακά όρια και θυμίζει περισσότερο οικογενειακή.
Η κωλοτούμπα Ανδρουλάκη
Άκουσα τον πρόεδρο Ανδρουλάκη στη Βουλή να λέει ότι η πολιτική Σάντσεθ για το στεγαστικό συμπυκνώνει την απανθρωπιά. Και δεν σας κρύβω πως πίστεψα ότι είναι ο Μητσικώστας. Βλέπετε πριν από λίγο καιρό, όσο ήταν πρωθυπουργός ο Σάντσεθ, ο αρχηγός Νικόλας αποθέωνε την πολιτική του κάθε δεύτερη μέρα. Τώρα που πήρε την κάτω βόλτα, ξέχασε αυτά που έλεγε και άρχισε να λέει τα εντελώς αντίθετα.
Πώς οι επισφάλειες σε εισηγμένες ελέγχονται στο πόδι
Σήμερα έχω μια ενδιαφέρουσα αποκάλυψη, εξαιρετικά αφιερωμένη στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, που μαθαίνω ότι γνωρίζει το θέμα αλλά σφυρίζει αδιάφορα. Ξεκινώ με ένα ερώτημα. Πόσοι οικονομικοί διευθυντές εισηγμένων γνωρίζουν πώς ακριβώς έχει βγει η πρόβλεψη επισφαλειών στον ισολογισμό των εταιρειών; Η απάντηση θα ήταν απλή αν εφαρμοζόταν στην πράξη το IFRS 9, δηλαδή το Διεθνές Πρότυπο Χρηματοοικονομικής Πληροφόρησης. Επειδή δεν είμαι φωτεινός παντογνώστης, από όσα μου είπαν κατάλαβα ότι το IFRS 9 ζητά κάτι απλό στη διατύπωση αλλά απαιτητικό στην ουσία: την εκτίμηση της ζημιάς από πελάτες που να είναι αμερόληπτη, σταθμισμένη με πιθανότητες και με εύλογη και τεκμηριωμένη πληροφόρηση για το μέλλον. Όμως σε πολλές εισηγμένες αυτό δεν τηρείται. Η δουλειά γίνεται στο πόδι. Γίνεται πρόβλεψη για ένα σταθερό ποσοστό που κανείς δεν γνωρίζει ποιος και πώς το όρισε, μια εκτίμηση που είναι copy paste ίδια με την περσινή και την προπέρσινη και μια μετέωρη διαβεβαίωση ότι «λήφθηκαν υπόψη οι μακροοικονομικές συνθήκες». Ποιες; Με ποιον τρόπο; Με ποια βαρύτητα; Άκρα του τάφου σιωπή. Κι έτσι συμβαίνει μια εταιρεία να προβλέψει πιστώσεις που θα εισπράξει μέσα στη χρονιά και που στο τέλος του έτους, αφού δεν τις εισπράττει, τις διαγράφει!
Ελεγκτές και ελεγχόμενοι
Τα πράγματα είναι απλά. Η οδηγία IFRS9 υποχρεώνει τις εταιρείες να αποδείξουν ποιες πραγματικές συναλλαγές εκτελούν. Ποιοι κάνουν αυτούς τους ελέγχους; Μα οι ορκωτοί ελεγκτές, που με βάση μια οδηγία τους βάζει να ελέγχουν μέθοδο, μοντέλα, δεδομένα. Γίνεται η δουλειά όμως; Γιατί ακούγονται διάφορα στην πιάτσα για εικονικούς ελέγχους… Μήπως η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς οφείλει να ελέγξει τα δεδομένα ώστε να μην επαναπαύεται αυτή και κάποιες εισηγμένες σε λογιστικά εικονικής πραγματικότητας; Γιατί μου λένε ότι ήδη στην Ευρώπη οι έλεγχοι βγάζουν λαβράκια. Στη Βρετανία η KPMG χρεώθηκε από την εκεί ελεγκτική επιτροπή με πρόστιμα άνω των 21 εκατομμυρίων λιρών για τον τρόπο ελέγχου της εταιρείας Carillion. Ή έναν άλλο κολοσσό, την Wirecard, όπου ο ειδικός έλεγχος δεν στάθηκε δυνατό να επαληθεύσει έσοδα τριών ετών επειδή απλώς δεν υπήρχαν δεδομένα συναλλαγών.
! Μήπως όμως είναι ώρα να αφυπνιστούν και οι τράπεζες και να πιάσουν δουλειά με ουσιαστικούς ελέγχους; Η τεχνολογία υπάρχει, είναι φθηνή και τα δεδομένα βρίσκονται ήδη στα κεντρικά μηχανογραφικά συστήματά τους.
