Επανέρχονται στο προσκήνιο τα σχέδια για τον αγωγό πετρελαίου που θα συνδέει την ανατολική Λιβύη με την Αίγυπτο, αναβιώνοντας ένα έργο που εξετάστηκε για πρώτη φορά πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες. Η διαδρομή των 800 χιλιομέτρων από την Τομπρούκ έως την Αλεξάνδρεια θα μπορούσε αρχικά να μεταφέρει μεταξύ 150.000 και 250.000 βαρελιών ημερησίως (bpd), προσφέροντας στις δύο χώρες έναν νέο στρατηγικό ενεργειακό διάδρομο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο.
Για την Αίγυπτο, ο αγωγός θα παρείχε πρόσβαση στο λιβυκό πετρέλαιο χωρίς εξάρτηση από θαλάσσιες διαδρομές δεξαμενόπλοιων που είναι εκτεθειμένες στα Στενά του Ορμούζ, στο Μπαμπ ελ-Μαντέμπ ή στη Διώρυγα του Σουέζ. Για τη Λιβύη, θα δημιουργούσε μια εναλλακτική οδό εξαγωγών, καθώς η χώρα επιδιώκει να αυξήσει την παραγωγή της και να ενισχύσει τις υποδομές μεταφοράς του πετρελαίου προς τα σημεία εξαγωγής.
Ενεργή φάση
Το έργο έχει πρόσφατα εισέλθει σε πιο ενεργή φάση, με το Κάιρο και την Τρίπολη να συζητούν τη χρηματοδότηση, την υλοποίηση και τη δυναμικότητα μεταφοράς. Ωστόσο, σημαντικά ερωτήματα παραμένουν άλυτα. Δεν έχει συμφωνηθεί οριστική δυναμικότητα ούτε χρηματοδοτική δομή, ενώ δεν υπάρχει δημόσια δέσμευση από διεθνή τράπεζα, κρατικό επενδυτικό ταμείο ή διεθνή πετρελαϊκή εταιρεία. Ως εκ τούτου, οι τρέχουσες εκτιμήσεις κόστους θα πρέπει να θεωρούνται προκαταρκτικές και όχι ως ένας οριστικοποιημένος προϋπολογισμός κατασκευής που μπορεί να χρηματοδοτηθεί.
Η ίδια η ιδέα χρονολογείται από το 2002, όταν η Λιβύη και η Αίγυπτος εξέτασαν την κατασκευή δύο παράλληλων αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου κατά μήκος ουσιαστικά του ίδιου διαδρόμου. Ο αρχικός πετρελαιαγωγός μήκους 620 χιλιομέτρων είχε σχεδιαστεί για περίπου 150.000 bpd και αναπτύχθηκε μέσω μιας κοινοπραξίας 50:50 μεταξύ Λιβύης και Αιγύπτου. Αναφέρεται μάλιστα ότι είχε πραγματοποιηθεί ακόμη και αποναρκοθέτηση κατά μήκος της προτεινόμενης διαδρομής. Η σημερινή πρόταση, επομένως, αποτελεί μια σημαντικά διευρυμένη αναβίωση της παλαιότερης ιδέας.
Ανησυχίες
Αυτό που έχει αλλάξει είναι το γεωπολιτικό περιβάλλον. Η Αίγυπτος εκφράζει ολοένα και μεγαλύτερη ανησυχία για την ευπάθεια των θαλάσσιων προμηθειών πετρελαίου, μετά τις διαταραχές στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το Κάιρο έχει ήδη αυξήσει τις αγορές λιβυκού αργού, ενώ οι δύο χώρες συνεχίζουν τις εργασίες στο πλαίσιο της συμφωνίας ενεργειακής συνεργασίας τους για τη μεταφορά αργού πετρελαίου και φυσικού αερίου. Η Αίγυπτος επιδιώκει επίσης να ενισχύσει τα στρατηγικά της αποθέματα πετρελαίου.
Αυτό καθιστά τον προτεινόμενο αγωγό δυνητικά σημαντικότερο απ’ όσο υποδηλώνει το φυσικό του μέγεθος. Ένα βαρέλι που θα εισέρχεται στην Αίγυπτο μέσω της Τομπρούκ θα παρακάμπτει τα σημαντικά θαλάσσια σημεία διέλευσης που μπορούν να διαταράξουν τις προμήθειες μέσω δεξαμενόπλοιων. Ως εκ τούτου, το έργο θα μπορούσε να προσφέρει στην Αίγυπτο μια πιο ανθεκτική πηγή αργού, παρέχοντας παράλληλα στη Λιβύη μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση έναντι των θαλάσσιων εξαγωγών.
Η Αλεξάνδρεια παρέχει έναν ακόμη ισχυρό λόγο για το έργο. Η πόλη αποτελεί το κύριο κέντρο διύλισης της Αιγύπτου, με το διυλιστήριο MIDOR να λειτουργεί περίπου στα 160.000–170.000 bpd μετά την επέκταση ύψους 2,7 δισ. δολαρίων. Η Alexandria Petroleum και η Amreya συνεισφέρουν επίσης πρόσθετη δυναμικότητα διύλισης. Ένας αγωγός δυναμικότητας 150.000 bpd θα μπορούσε να παραδίδει σχεδόν 55 εκατομμύρια βαρέλια ετησίως· στα 250.000 bpd, η ποσότητα αυτή αυξάνεται σε περίπου 91 εκατομμύρια βαρέλια.
Για την Αίγυπτο, το λιβυκό αργό θα μπορούσε να αντικαταστήσει ακριβότερες ή πιο ευάλωτες εισαγωγές και να τροφοδοτεί τα διυλιστήρια της Αλεξάνδρειας. Τα διυλισμένα προϊόντα, όπως η βενζίνη, το ντίζελ και τα καύσιμα αεροσκαφών, θα μπορούσαν στη συνέχεια να τροφοδοτούν την εγχώρια αγορά, ενώ τα πλεονάζοντα προϊόντα θα μπορούσαν να εξάγονται στις αγορές της Μεσογείου.
Διαβάστε περισσότερα στο energygame.gr
