Στο 65% οι πωλήσεις για το Marina Residences της Orilina στο Ελληνικό
Με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2027 προχωρά η ανάπτυξη του οικιστικό project Marina Residences by Kengo Kuma στο Ελληνικό, που αναπτύσσει η Orilina Properties στη Μαρίνα Αγίου Κοσμά. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό της εταιρείας, οι πρώτοι κάτοικοι αναμένεται να εγκατασταθούν στο συγκρότημα τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, σηματοδοτώντας ένα ακόμη βήμα στην οικιστική ανάπτυξη της περιοχής του Ελληνικού. Όπως μαθαίνουμε επίσης, Θετικά εξελίσσεται και η εμπορική πορεία του έργου, καθώς έχουν ήδη πραγματοποιηθεί κρατήσεις και πωλήσεις για περίπου το 65% των διαθέσιμων κατοικιών. Το Marina Residences περιλαμβάνει συνολικά 20 διαμερίσματα, με το ενδιαφέρον να προέρχεται τόσο από την ελληνική αγορά όσο και από το εξωτερικό. Σύμφωνα με τα στοιχεία της εταιρείας, περίπου το 45% των αγοραστών είναι είτε κάτοικοι Ελλάδας είτε μέλη της ελληνικής διασποράς, ενώ αντίστοιχο ποσοστό προέρχεται από ευρωπαϊκές χώρες. Το υπόλοιπο 10% αφορά επενδυτές και αγοραστές από τη Μέση Ανατολή, επιβεβαιώνοντας τη διεθνή απήχηση που αποκτούν οι αναπτύξεις υψηλών προδιαγραφών στο Ελληνικό και ειδικότερα στο παραλιακό μέτωπο της Αθήνας. Παράλληλα, στο φουλ βρίσκονται και οι εργασίες για την ιδιωτική λέσχη, η οποία εκτιμάται ότι θα τεθεί σε λειτουργία το 2028, καθώς απαιτεί μεγαλύτερο χρόνο ωρίμανσης και ανάπτυξης.
Οι κινήσεις ματ της Alpha Bank σε wealth management και bancassurance
Τη δυναμική του επιχειρηματικού μοντέλου της Alpha Bank κατέδειξαν τα αποτελέσματα α’ τριμήνου που παρουσίασε χθες στους αναλυτές η Διοίκηση της Τράπεζας, επιφυλασσόμενη για εκτενέστερη παρουσίαση των στόχων για τη χρονιά και εφεξής, στο Investors’ day που θα πραγματοποιήσει μέσα στο δεύτερο εξάμηνο της χρονιάς. Το 2026 είναι μια μεταβατική χρονιά, καθώς από το 2027 θα φανούν τα οφέλη από τις εξαγορές που έκανε η Τράπεζα και δη των δύο που πρόκειται να ολοκληρωθούν εντός του 2026: την εξαγορά της Alpha Trust και την εξαγορά της Universal Life και της Altius (μετά τη συγχώνευση των δύο) στην Κύπρο. Οι δύο αυτές εξαγορές ενισχύουν ουσιαστικά την παρουσία της Alpha Bank στο wealth management και στο bancassurance, δύο τομείς με αυξανόμενη σημασία για τη διαφοροποίηση των εσόδων (ήδη στο α’ τρίμηνο η Τράπεζα κατέγραψε ισχυρή άνοδο στα έσοδα από προμήθειες, κατά 2,7% σε τριμηνιαία βάση και κατά 29% σε ετήσια) και την ανθεκτικότητα του επιχειρηματικού μοντέλου. Η συναλλαγή με την Alpha Trust θα ενισχύσει περαιτέρω τα έσοδα από προμήθειες, με περιορισμένες κεφαλαιακές απαιτήσεις και εντάσσεται πλήρως στη στρατηγική εξαγορών και συγχωνεύσεων της Alpha Bank που έχει ως κριτήρια την ενίσχυση των κερδών ανά μετοχή περίπου κατά 1%, απόδοση κεφαλαίων μεγαλύτερη του 15%, ενίσχυση της απόδοσης των ενσώματων ιδίων κεφαλαίων άνω των 10 μ.β. και επίπτωση στον δείκτη βασικών κεφαλαίων CET1 περίπου 17 μ.β. Με την απόκτηση σχεδόν του 70% της Alpha Trust η Alpha Bank θα διευρύνει την πελατειακή της βάση, επιταχύνοντας την ανάπτυξη των υπό διαχείριση κεφαλαίων (ήδη τα υπό διαχείριση κεφάλαια αυξήθηκαν κατά 18,6% σε τριμηνιαία βάση χωρίς να αποτυπώνεται ακόμη η συμβολή της Alpha Trust). Παράλληλα ενισχύει την προσφορά προϊόντων της, επεκτείνοντας το φάσμα των αμοιβαίων κεφαλαίων και των εναλλακτικών επενδυτικών λύσεων καθώς και των υπεράκτιων (offshore) δραστηριοτήτων της συμπεριλαμβανομένων πρωτοβουλιών ιδιωτικής τραπεζικής (private banking). Ο CEO της Alpha Bank Βασίλης Ψάλτης τόνισε ιδιαιτέρως ότι η ηγετική ομάδα της Alpha Trust αποτελεί ένα ισχυρό asset για την Alpha Bank και τα οφέλη που θα αποκομίσει από την εξαγορά. Όσο για την έτερη εξαγορά Universal Life και Altius στην Κύπρο, θα καταστήσει την Alpha Bank έναν από τους τρεις κορυφαίους παίκτες της κυπριακής ασφαλιστικής αγοράς στους τομείς Ζωής, Γενικών ασφαλειών και Υγείας. Η Τράπεζα θα αποκτήσει πρόσβαση σε περισσότερους από 100.000 πελάτες και δίκτυο άνω των 400 ασφαλιστικών διαμεσολαβητών. Η συγκεκριμένη συναλλαγή εκτιμάται ότι θα έχει περιορισμένη κεφαλαιακή επίπτωση, περίπου 23 μονάδες βάσης στον δείκτη CET1, με θετική συνεισφορά στα κέρδη ανά μετοχή της τάξης του 2% περίπου, ενώ θα ενισχύσει τον δείκτη απόδοσης ενσώματων ιδίων κεφαλαίων άνω των 30 μ.β.
Οι επενδυτές δεν ασχολούνται – ακόμα – με τις εθνικές εκλογές του 2027
Μπορεί η εστίαση στο Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας να φτάνει στο τέλος της, ωστόσο αυτό δεν θα επηρεάσει την πιστωτική επέκταση των τραπεζών. Χθες, κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων τριμήνου της Alpha Bank, ο CEO Βασίλης Ψάλτης είπε ότι τα έργα που δεν θα προλάβουν να ενταχθούν θα χρηματοδοτηθούν απευθείας από τις τράπεζες, ενώ οι επενδύσεις θα συνεχιστούν, με ρυθμό, βεβαίως, τον οποίο θα κρίνει η διάρκεια της γεωπολιτικής κρίσης και οι επιπτώσεις της στον πληθωρισμό και τις αποφάσεις της ΕΚΤ για τα επιτόκια. Η ανάκτηση της εμπιστοσύνης που έχει κερδίσει την τελευταία τριετία η χώρα, η οποία αξιολογείται πλέον από όλους τους οίκους στην επενδυτική βαθμίδα, έχει δημιουργήσει πολλές επενδυτικές ευκαιρίες που θα συνεχίσουν να προσελκύουν επενδυτές και έργα που θα ζητούν τραπεζική χρηματοδότηση. Χωρίς να παραγνωρίζει τις επιπτώσεις της γεωπολιτικής κρίσης, ο Β. Ψάλτης είπε ότι τόσο η χώρα, όσο και οι τράπεζές της είναι καλά εξοπλισμένες, μέσω των υψηλών δημοσιονομικών πλεονασμάτων η πρώτη και μέσω των υψηλών buffers ρευστότητας και το χαμηλότερο leverage οι δεύτερες. Οι επενδυτές, πάντως, δεν ασχολούνται με τις εθνικές εκλογές το 2027 στην Ελλάδα, καθώς η εστίαση παραμένει στις επιπτώσεις της γεωπολιτικής κρίσης. Βεβαίως, τα πολλά κόμματα που δημιουργούνται και εφόσον πιάσουν το κατώφλι του 3% για τη Βουλή, δυσχεραίνουν την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας. Για τους επενδυτές δεν τίθεται και θέμα έκτακτης φορολόγησης των τραπεζών, αφού η κυβέρνηση δεν έχει δώσει τέτοιο σήμα στις τράπεζες.
Για το ψηφιακό χρήμα και τα stablecoins ετοιμάζονται οι τράπεζες
Νέες καινοτόμες τεχνολογίες και λύσεις βασισμένες στα stablecoins, οι οποίες θα προσφέρουν περαιτέρω αξία στους πελάτες τους ενώ παράλληλα θα ενισχύσουν την επιχειρησιακή τους αποδοτικότητα και ανθεκτικότητα, διερευνούν οι ελληνικές τράπεζες. Ήδη, η Εθνική και η Πειραιώς, συμμετέχουν στην Qivalis, μία από τις σημαντικότερες προσπάθειες δημιουργίας ενός stablecoin βασισμένου στο ευρώ. Η Qivalis, μια κοινοπραξία 37 ευρωπαϊκών τραπεζών (μεταξύ αυτών η UniCredit, η BNP Paribas, η Intesa San Paolo, η ING, η ABN – AMRO, η Raiffeisen, η Rabobank, η Nordea, η KBC, η Erste, η Caixa, η Sabadell, η Danske, η Swedbank, η Bank of Ireland κ.ά.) με σκοπό την έκδοση νέου ψηφιακού σταθερού νομίσματος (stablecoin) με βάση το ευρώ, εδρεύει στο Άμστερνταμ και βρίσκεται σε διαδικασία αδειοδότησης ως Ίδρυμα Ηλεκτρονικού Χρήματος από την Κεντρική Τράπεζα της Ολλανδίας (DNB). Στόχος της είναι η έκδοση ενός πλήρως συμβατού με την ευρωπαϊκή νομοθεσία (MiCA) ψηφιακού σταθερού νομίσματος με βάση το ευρώ, εντός του β’ εξαμήνου του 2026. Η κοινή πρωτοβουλία της με τις 37 ευρωπαϊκές τράπεζες θα παρέχει τη δυνατότητα δημιουργίας ασφαλών και αποτελεσματικών λύσεων ψηφιακών πληρωμών και έξυπνου χρήματος (smart money) στην Ευρώπη. Η διανομή του stablecoin θα πραγματοποιείται μέσω αξιόπιστων και αδειοδοτημένων τρίτων παρόχων, μεταξύ των οποίων και οι τράπεζες μέτοχοι της Qivalis. Στα πλαίσια της συμμετοχής τους στην πρωτοβουλία, αυτή, η Εθνική και η Πειραιώς θα διερευνήσουν την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία blockchain. Το ρυθμιζόμενο ψηφιακό χρήμα και οι υποδομές διακανονισμού που βασίζονται στο blockchain θα διαδραματίσουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο, καθώς το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα εισέρχεται σε μια νέα φάση ψηφιακού μετασχηματισμού.
Εργολήπτες ζητούν άμεσες οδηγίες για τις αναθεωρήσεις στα δημόσια έργα
Την άμεση έκδοση εφαρμοστικής εγκυκλίου για το άρθρο 113 του Ν. 5290/2026 ζητούν οι εργοληπτικές οργανώσεις ΠΕΔΜΕΔΕ, ΠΕΣΕΔΕ και ΣΑΤΕ, προειδοποιώντας ότι η καθυστέρηση στην εφαρμογή της διάταξης δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην αγορά δημοσίων έργων, σε μια περίοδο όπου το κόστος κατασκευής παραμένει σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Με επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα Υποδομών Δημήτριο Αναγνώπουλο, οι οργανώσεις αναφέρουν ότι πολλές αναθέτουσες αρχές είτε αρνούνται να εφαρμόσουν τη ρύθμιση είτε μεταθέτουν τις αποφάσεις για αργότερα, υποστηρίζοντας ότι αναμένουν επίσημες οδηγίες από το υπουργείο. Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι το άρθρο 113 αφορά τη δυνατότητα χορήγησης αναθεωρήσεων στις δημόσιες συμβάσεις έργων, δηλαδή την οικονομική προσαρμογή των συμβάσεων ώστε να καλύπτεται μέρος των αυξήσεων που έχουν προκύψει σε υλικά, καύσιμα, μεταφορές και μισθώσεις μηχανημάτων έργου. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν μηχανισμό στήριξης των εργολαβιών σε συνθήκες έντονου πληθωρισμού και συνεχών ανατιμήσεων. Οι εργολήπτες υποστηρίζουν ότι η διάταξη αποτελεί μια σημαντική παρέμβαση για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν ομαλά τα δημόσια έργα, ιδιαίτερα εκείνα που συνδέονται με τα χρονοδιαγράμματα του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Ωστόσο, τονίζουν ότι χωρίς ενιαία εφαρμογή δημιουργούνται διαφορετικές ερμηνείες από υπηρεσία σε υπηρεσία και, κατ’ επέκταση, διαφορετικές ταχύτητες στην αγορά. Στην πράξη, όπως σημειώνουν στελέχη του κλάδου, άλλες υπηρεσίες εγκρίνουν ήδη αναθεωρήσεις και άλλες «παγώνουν» τις διαδικασίες περιμένοντας εγκύκλιο. Αυτό σημαίνει ότι δύο εργοληπτικές εταιρείες με παρόμοια έργα μπορεί να αντιμετωπίζονται διαφορετικά, ανάλογα με τον φορέα που επιβλέπει τη σύμβαση. Η μεγαλύτερη πίεση καταγράφεται στις μικρομεσαίες εργοληπτικές επιχειρήσεις, οι οποίες διαθέτουν περιορισμένες οικονομικές αντοχές και μικρότερα περιθώρια απορρόφησης του αυξημένου κόστους. Για πολλές από αυτές, η καθυστέρηση στην απόδοση των αναθεωρήσεων μετατρέπεται άμεσα σε πρόβλημα ρευστότητας. Παράλληλα, οι εργοληπτικές οργανώσεις συνδέουν το ζήτημα και με τις νέες πληθωριστικές πιέσεις που προκαλούν οι διεθνείς γεωπολιτικές εξελίξεις και ειδικότερα ο πόλεμος στο Ιράν, ο οποίος επηρεάζει περαιτέρω το ενεργειακό και μεταφορικό κόστος. Στο πλαίσιο αυτό, ζητούν συνάντηση με την ηγεσία του υπουργείου ώστε να καταγραφούν τα προβλήματα εφαρμογής του νόμου και να διαμορφωθεί μια σαφής εγκύκλιος που θα εφαρμόζεται οριζόντια σε όλες τις δημόσιες συμβάσεις έργων. Η παρέμβαση των εργοληπτικών οργανώσεων αναδεικνύει πάντως ένα ευρύτερο πρόβλημα της αγοράς δημοσίων έργων: ότι ακόμη και όταν θεσπίζονται μηχανισμοί στήριξης, η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται τελικά από το πόσο γρήγορα και ενιαία μπορούν να εφαρμοστούν από τη διοίκηση.
HelleniQ Energy: Ενεργός δημότης της δυτικής Θεσσαλονίκης
Tην τελευταία δεκαετία η HelleniQ Energy επένδυσε 65 εκατ. ευρώ για να μειώσει το περιβαλλοντικό αποτύπωμά της στη δυτική Θεσσαλονίκη, με ποσό 22 εκατ. ευρώ να αφορά στη μείωση των οσμών, που οφείλονται στη λειτουργία του μεγάλου διυλιστηρίου της εταιρείας. Όπως έχει πει ο διευθυντής εταιρικής επικοινωνίας του Ομίλου, Σωτήρης Αναστασιάδης «είμαστε ενεργοί δημότες» και με σειρά δράσεων περιβαλλοντικού χαρακτήρα, όπως και άλλων δράσεων εταιρικής κοινωνική υπευθυνότητας, η HelleniQ Energy, στηρίζει την πόλη στην οποία βρίσκεται και αναπτύσσει δραστηριότητες (ως ΕΛΠΕ), για περισσότερα από 30 χρόνια. Δεν χωράει αμφιβολία ότι η πετροχημική βιομηχανία είναι μια βαριά βιομηχανία, αλλά επίσης δεν χωράει αμφιβολία, ότι η δημιουργία του διυλιστηρίου, στη δεκαετία του 1960, από τον ομογενή επιχειρηματία Τομ Πάππας, αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία αναπτύχθηκε η Θεσσαλονίκη σαν βιομηχανικό κέντρο. Το συγκρότημα της ESSO Pappas, που εγκαινιάσθηκε το 1966, είχε κατασκευαστεί στα Διαβατά, σε μία περιοχή αγροτική, στον κάμπο της Θεσσαλονίκης, στα δυτικά της πόλης. Για τα Διαβατά και τη Θεσσαλονίκη συνολικά, αλλά και την χώρα ευρύτερα, η δημιουργία των διυλιστηρίων, που μετά περίπου 30 χρόνια έγιναν κρατικά και, σήμερα, αποτελούν ένα από τα ενεργειακά συγκροτήματα της HelleniQ Energy, αποτέλεσαν κρίσιμο παράγοντα και επιταχυντή ανάπτυξης. Εκεί που υπήρχαν χωράφια και λασπουριά, σιγά – σιγά έγιναν μονάδες μεταποιητικές, μεταλλουργεία, χημικές βιομηχανίες, εταιρείες πλαστικών και… επειδή δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας, η πόλη απλώθηκε προς τα δυτικά, μέχρι που κατέληξαν τα διυλιστήρια, να βρίσκονται μέσα στον αστικό ιστό. Φυσικά αυτή η στενή συνύπαρξη δημιουργεί προβλήματα, καθώς το περιβάλλον και η καθημερινότητα των κατοίκων, επιβαρύνεται από τη λειτουργία του μεγάλου συγκροτήματος. Ωστόσο, το διυλιστήριο προσφέρει άμεσα και έμμεσα 3.000 θέσεις εργασίας και προοπτική απασχόλησης, με αξιοπρεπείς αμοιβές, σε εκατοντάδες εργαζόμενους. Τα διυλιστήρια, είναι κομμάτι αναπόσπαστο της τοπικής κοινωνίας και ευτυχώς, λαμβάνονται μέτρα οι επιπτώσεις από τη λειτουργία τους, να μετριάζονται. Η ενέργεια δεν μπορεί να είναι μόνο green και οι ενεργειακοί όμιλοι της χώρας εξασφαλίζουν χιλιάδες θέσεις απασχόλησης και ενισχύουν σημαντικά τις ελληνικές εξαγωγές.
Άλμα κερδών στα 81,1 εκατ. δολάρια για την Dorian LPG
Η ισχυρή άνοδος των ναύλων στα πλοία μεταφοράς υγροποιημένου αερίου (VLGCs) αποτυπώνει με σαφήνεια τη μεταβλητότητα που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει την παγκόσμια ναυτιλιακή αγορά, σε ένα περιβάλλον αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων και περιορισμών στις βασικές θαλάσσιες οδούς, σύμφωνα με το Tradewinds. Η Dorian LPG ανακοίνωσε καθαρά κέρδη 81,1 εκατ. δολαρίων για το πρώτο τρίμηνο του 2026, έναντι μόλις 8,1 εκατ. δολαρίων την αντίστοιχη περίοδο του 2025, καταγράφοντας αύξηση περίπου 900%. Παράλληλα, τα ημερήσια έσοδα τύπου Time Charter Equivalent (TCE) σχεδόν διπλασιάστηκαν, φθάνοντας τα 63.615 δολάρια ανά ημέρα, το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων εννέα τριμήνων. Η άνοδος αυτή δεν είναι τυχαία. Η εταιρεία αποδίδει την ενίσχυση των ναύλων σε συνδυασμό παραγόντων, όπως οι καιρικές διαταραχές στις ΗΠΑ, οι περιορισμοί διέλευσης στη Διώρυγα του Παναμά και η γενικότερη αύξηση της ζήτησης για μεταφορές σε μεγαλύτερες αποστάσεις (ton-mile demand). Επιπλέον, οι γεωπολιτικές εξελίξεις στη Μέση Ανατολή έχουν οδηγήσει σε ανακατανομή στόλου και αύξηση κόστους ασφάλισης και καυσίμων, χωρίς όμως να αντισταθμίσουν την ανοδική πίεση στις τιμές ναύλωσης. Η Dorian LPG διαχειρίζεται στόλο 27 πλοίων, ενώ παράλληλα προχωρά σε στοχευμένη ανανέωση, που περιλαμβάνει την πώληση του πλοίου Cobra (82.000 cbm, κατασκευής 2015) και την παραλαβή του νεότευκτου Arion (93.000 cbm, 2026), επένδυση που χρηματοδοτείται εν μέρει μέσω δανειακής σύμβασης 62,9 εκατ. δολαρίων. Παρά τη θετική εικόνα, η διοίκηση επισημαίνει ότι οι αγορές παραμένουν ευμετάβλητες, με την αβεβαιότητα να συνεχίζει να επηρεάζει τις ναυτιλιακές αποφάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το «παραμύθι» των διεπαγγελματικών
Πάντα έχουν ενδιαφέρον αυτές τις περίφημες διεπαγγελματικές οργανώσεις και το έργο τους. Που συχνά λειτουργούν και προς εξυπηρέτηση προσωπικών επιδιώξεων. Όμως πολύ θα ήθελα να ήξερα πώς ακριβώς κινούνται και ποιο το έργο που επιτελούν. Ας μην αναφερθούμε σε συγκεκριμένα παραδείγματα διεπαγγελματικών οργανώσεων, ειδικά στα τρόφιμα. Όπου έχουν περάσει και αλεξιπτωτιστές. Κάποιες από αυτές, και δεν αναφερόμαστε σε όλες, είναι απλά και μόνο για να υπάρχουν. Στο στυλ ότι «μαζευόμαστε όλοι μαζί να πιούμε και κανένα κρασί, να περάσουμε καλά». Ξέρω, ότι πολύ θα αναρωτηθούν σε ποιους αναφερόμαστε, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι το ξέρουν καλύτερα. Και τι ρόλο καλούνται να διαδραματίσουν, αλλά και πάνω απ’ όλα εάν εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κλάδου τους ή εν τέλει μόνο προσωπικές επιδιώξεις.
Δημόσιο: Η εκκρεμής απόφαση του ΣτΕ για τα δώρα, οι προσδοκίες και η καυτή πατάτα της αποψίλωσης των υπηρεσιών
Πάνε τρεις μήνες από το θόρυβο ο οποίος προκλήθηκε στις τάξεις των δημοσίων υπαλλήλων από διαρροές στον τύπο, σύμφωνα με τις οποίες το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε την προσφυγή τους με στόχο την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Η «κοινή γνώμη» ίσως θεωρεί το θέμα λήξαν, πλην όμως, απόφαση του ΣτΕ επί του θέματος δεν έχει δημοσιευθεί. Τονίζουμε: Δεν έχει δημοσιευθεί. Και αυτό -δηλαδή το γεγονός ότι παρά τις διαρροές, δεν έχει δημοσιευθεί έως σήμερα απόφαση του ΣτΕ- προκαλεί «εντύπωση» σε συνδικαλιστικούς κύκλους της δημόσιας διοίκησης, σύμφωνα με πληροφορίες της στήλης. Και είναι ίσως για αυτό που κρατιούνται «ζεστά» κάποια σενάρια κάποιου τύπου επαναφοράς, έστω του 13ου μισθού με τη μορφή της καταβολής ενός επιδόματος στο ύψος του κατώτατου μισθού ή μιας αναλογίας του μισθού κάθε υπαλλήλου. Κατά τ΄ άλλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, δεν θεωρείται από τις προτεραιότητες της κυβέρνησης το μισθολογικό του Δημοσίου, αν και δεν παύουν να υπάρχουν κάποιες ελπίδες πως ενόψει των επερχόμενων εκλογών, η κυβέρνηση θα εντάξει με κάποιον τρόπο και τους δημοσίους υπαλλήλους στη «δεξαμενή» όσων ωφεληθούν από κάποιο νέο τακτικό ή έκτακτο μέτρο άμεσης εισοδηματικής στήριξης. Πάντως, ακόμα και αν η παρούσα κυβέρνηση δεν δώσει τίποτα περισσότερο στους δημοσίους υπαλλήλους (πέρα από μία ακόμα οριζόντια αύξηση στο μισθό τους με όχημα τον κατώτατο, τη μείωση της άμεσης φορολογίας τους), η επόμενη κυβέρνηση πιθανότατα θα βρεθεί αντιμέτωπη με το πρόβλημα αυτό λόγω της σταδιακής αποψίλωσης των υπηρεσιών, όχι μόνο λόγω του κανόνα 1:1 (1 πρόσληψη για κάθε 1 αποχώρηση – συνταξιοδότηση), αλλά και λόγω των αυξανόμενων πρόωρων παραιτήσεων υπαλλήλων πριν τη συνταξιοδότηση. Ένας από τους λόγους για το φαινόμενο αυτό είναι οι πολύ χαμηλοί μισθοί και εξαιρετικά αργή -σε σχέση με τον ιδιωτικό τομέα- «ωρίμανση» των αμοιβών ανάλογα με την προϋπηρεσία.
Οι κλαδικές συμβάσεις και ο απρόβλεπτος πληθωρισμός
Η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ήδη από την προηγούμενη ενεργειακή – πληθωριστική κρίση, το 2022 – 2023, πως το βασικότερο όπλο το οποίο υπάρχει απέναντι στην ακρίβεια είναι η αύξηση των μισθών. Τη θέση αυτή επανέλαβε πρόσφατα και η υπουργός Εργασίας και αρχιτέκτονας της Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας, Νίκη Κεραμέως: «Μιλάμε πάρα πολύ για την ακρίβεια, για τις δύσκολες συνθήκες που πραγματικά ταλανίζουν πάρα πολλά νοικοκυριά. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να απαλύνεις κάποιες από τις συνέπειες αυτής της διεθνούς κρίσης από το να αυξάνονται οι μισθοί. Όταν μιλάς όμως για τον μέσο μισθό ο μόνος τρόπος να ανέβουν οι μισθοί είναι μέσω συλλογικών συμβάσεων εργασίας». Αφού πήρε ΦΕΚ ο νόμος Κεραμέως για την ενίσχυση των συλλογικών συμβάσεων, υπεγράφησαν νέες κλαδικές συμβάσεις με πιο εμβληματική εκείνη στο χώρο της εστίασης. Και ακολουθούν και άλλες, όπως στο εμπόριο κ.λπ. Μάλιστα, δεν υπάρχει μόνο προθυμία από τα εργατικά σωματεία, όπως θα ήταν αναμενόμενο, αλλά και από τις εργοδοτικές ενώσεις, γεγονός που αποδεικνύει πως η υπογραφή του ΣΕΒ, της ΓΣΕΒΕΕ, κ.λπ. στην Εθνική Κοινωνική Συμφωνία κάθε άλλο παρά τυπικές ήταν. Είναι προφανές, έτσι, πως το σταθερό μισθολογικό περιβάλλον μέσω των κλαδικών συμβάσεων, «καίει» και τις επιχειρήσεις σε συνθήκες πληθωρισμού, ειδικά καθώς αυτός είναι προς το παρόν απρόβλεπτος. Αυτό σημαίνει πως μπορεί να ξεφύγει τους επόμενους μήνες και μαζί του να αρχίσουν να αυξάνονται οι πιέσεις από εργατικής πλευράς και για περισσότερες αυξήσεις. Όπου υπάρχει κλαδική σύμβαση, δύσκολα αυτή θα «έσπαγε». Κοινώς, ό,τι έλαβαν (από αυξήσεις) οι εργαζόμενοι των «καλυμμένων» από πλευράς συμβάσεων, έλαβαν για τα επόμενα 1-2 χρόνια. Μετά, βλέπουμε… Συνεπώς η όλη πίεση για μεγαλύτερες αυξήσεις θα περνούσε σε επιχειρησιακό και ατομικό επίπεδο, όπου θα ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να ικανοποιηθεί.
