*** Θα ξεκινήσω σήμερα με μια αναφορά σε ένα γεγονός που έλαβε χώρα πριν από κάμποσες μέρες, αλλά νομίζω ότι πρέπει να αναφερθώ στην προέκτασή του, γιατί ενδεχομένως να τη βρούμε μπροστά μας. Αναφέρομαι στην απόφαση του Πενταγώνου να γκρεμίσει το Badminton.
*** Θέλω, λοιπόν, να καταγράψω εδώ ότι η πρωτοβουλία του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, έγινε δεκτή σχεδόν με… ενθουσιασμό από τον δήμαρχο Αθηναίων, Χάρη Δούκα. Αλλά και από τον επικεφαλής μιας εκ των δημοτικών ομάδων, Νίκο Ζαχαριάδη.
*** Έχει αξία το γεγονός; Με μια πρώτη ματιά, όχι. Αλλά με μια δεύτερη, μπορεί και να έχει. Γιατί πλέον κανείς δεν ξέρει τι του «ξημερώνει» πολιτικά αύριο ή μεθαύριο. Αν με καταλαβαίνετε…
*** Μπορεί το ενδιαφέρον μας σχεδόν να μονοπωλεί τις τελευταίες ώρες -σε ευρωπαϊκό επίπεδο- το ψυχροπολεμικό κλίμα μεταξύ Γερμανίας και Ρωσίας, ωστόσο αυτό δεν είναι το μοναδικό θέμα που θα πρέπει να μας απασχολεί. Γιατί σας το γράφω;
*** Επειδή μαθαίνω ότι οι Γερμανοί, σχεδόν παράλληλα, δεν ξεχνούν να ασχοληθούν και με το αγαπημένο τους θέμα: το ψαλίδι στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Μάλιστα, όπως μαθαίνω, κάνουν και μεγάλο λόμπινγκ υπέρ της θέσης τους για περικοπές. Ποιοι τους ακολουθούν;
*** Οι συνήθεις ύποπτοι. Σημειώστε: Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία, Σουηδία και Δανία. Για να καταλάβετε, προχθές ο καγκελάριος Μερτς διοργάνωσε κι ένα γεύμα με τους ηγέτες των παραπάνω χωρών, «για να ανταλλάξουν απόψεις». Το συμπέρασμα;
*** Στους Γερμανούς βρίσκει πλήρη εφαρμογή η γνωστή ρήση ότι «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι». Γιατί, ενώ ζουν με την απειλή της Μόσχας «έξω από την πόρτα τους», αυτοί έχουν στο μυαλό τους πώς θα περικόψουν τα κοινοτικά κονδύλια.
*** Σχετικά με τα παραπάνω, ωστόσο, έχω να κάνω μια παρατήρηση. Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα, ήρθε την περασμένη Πέμπτη στην Αθήνα, για να προμοτάρει την ψήφιση του νέου προϋπολογισμού. Στο πλαίσιο πανευρωπαϊκής περιοδείας του.
*** Το ωραίο της υπόθεσης είναι ότι ζητάει από τους ηγέτες της ΕΕ να ψηφίσουν ό,τι οι Γερμανοί και οι φίλοι τους ζητούν να περικοπεί. Ενδεικτικό στοιχείο κι αυτό του ευρωπαϊκού παραλογισμού. Εγώ, πάντως, έχω να πω το εξής:
*** Μπορεί τελικά να μη χρειαστεί να μπει κανείς στη δύσκολη θέση να ψηφίσει ή να μην ψηφίσει τον νέο προϋπολογισμό. Γιατί, αν δεν περάσει έως το τέλος του έτους, τότε κατά πάσα πιθανότητα θα τον «κόψουν» οι νέες ηγεσίες που θα εκλεγούν στη Γαλλία ή στην Ιταλία ή στην Ισπανία. Ειδικά στην πρώτη.
*** Γι’ αυτό σας λέω. Τζάμπα πλακώνονται…
*** Και κάτι τελευταίο: Έχει μεγάλο ενδιαφέρον αυτή η ιστορία με τον «όμιλο Ρήνου» του Μάριο Ντράγκι. Λοιπόν, είναι μάλλον μύθος ότι ο πρώην διοικητής της ΕΚΤ αιφνιδίασε τους πάντες με την ανακοίνωσή του. Κι αυτό γιατί για την ύπαρξή του ήξερε σίγουρα η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.
*** Και πάμε παρακάτω: Ο Μόντι, που λειτουργεί πάντα θεσμικά, έχει προσκαλέσει την πρόεδρο της ΕΕ στην πρώτη συνεδρίαση του ομίλου. Ο δε όμιλος κάτι μου λέει ότι στο μέλλον θα λειτουργεί ως ένα από τα βασικά think tanks της ΕΕ.
*** Κοινώς, θα δίνει γραμμή. Το πρόβλημα; Δεν υπάρχει καθόλου ελληνική συμμετοχή. Προς το παρόν.
