Τα ρομπότ τρέχουν γρηγορότερα από τους ανθρώπους. Μπορούν όμως να δουλέψουν;

Στους αγώνες ανθρωποειδών ρομπότ στο Πεκίνο, οι εντυπωσιακές επιδόσεις στο τρέξιμο κρύβουν μια δυσκολότερη δοκιμασία: να εκτελούν με ακρίβεια πραγματικές εργασίες

Αγώνες ρομπότ στο Πεκίνο © EPA/WU HAO

Τα ανθρωποειδή ρομπότ της Κίνας έχουν ήδη καταφέρει κάτι που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε αδιανόητο: να τρέξουν ταχύτερα από τους κορυφαίους ανθρώπινους σπρίντερ.

Τώρα όμως καλούνται να αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν κάτι πολύ πιο χρήσιμο: να εργάζονται αξιόπιστα σε πραγματικές συνθήκες.

Αυτό είναι το βασικό στοίχημα των Παγκόσμιων Αγώνων Ανθρωποειδών Ρομπότ, που ξεκίνησαν στις 22 Αυγούστου στο Πεκίνο και διαρκούν πέντε ημέρες.

Η διοργάνωση περιλαμβάνει 51 αγωνίσματα, από τα οποία 30 βασίζονται σε ανθρώπινα αθλήματα και 21 προσομοιώνουν εργασίες σε εργοστάσια, αποθήκες, εστιατόρια, γραφεία και καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

Περισσότερο από το 40% των δοκιμασιών απαιτεί πλήρη αυτονομία, σύμφωνα με τη Huawei, τεχνολογικό εταίρο της διοργάνωσης.

Ταχύτητα, αλλά και… φρενάρισμα

Την πρώτη ημέρα, δύο ρομπότ έτρεξαν τα 100 μέτρα σε χρόνο καλύτερο από το παγκόσμιο ρεκόρ του Γιουσέιν Μπολτ, που είναι 9,58 δευτερόλεπτα.

Η πρόοδος είναι εντυπωσιακή: μόλις έναν χρόνο νωρίτερα, το νικητήριο ρομπότ χρειαζόταν περισσότερα από 20 δευτερόλεπτα.

Υπήρχε όμως ένα μικρό πρόβλημα: δεν μπορούσαν να φρενάρουν αρκετά γρήγορα. Τα ρομπότ έπεφταν πάνω σε ένα παχύ στρώμα που είχε τοποθετηθεί αρκετά μέτρα μετά τη γραμμή τερματισμού.

Ένα άλλο ανθρωποειδές, του ίδιου μοντέλου με τον νικητή των 100 μέτρων, ολοκλήρωσε τα 400 μέτρα σε 39,7 δευτερόλεπτα, καλύτερα από το ανθρώπινο παγκόσμιο ρεκόρ των 43,03 δευτερολέπτων.

Η πραγματική δοκιμασία είναι ένα καλώδιο

Οι εντυπωσιακές επιδόσεις στην ταχύτητα, όμως, δεν είναι απαραίτητα αυτές που ενδιαφέρουν περισσότερο τη βιομηχανία.

Η πραγματική πρόκληση μπορεί να είναι ένα καλώδιο που βρίσκεται σε λάθος γωνία, ένα αντικείμενο λίγο πιο μακριά από το αναμενόμενο ή ένα κιβώτιο που μετακινείται.

Σε μια δοκιμασία σύνδεσης καλωδίου, για παράδειγμα, το ρομπότ πρέπει να αναγνωρίσει το αντικείμενο, να τοποθετήσει με ακρίβεια το χέρι και το σώμα του, να ασκήσει τη σωστή δύναμη και, αν κάτι πάει στραβά, να διορθώσει το λάθος χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

Ανάμεσα στις δοκιμασίες περιλαμβάνονται επίσης φόρτιση ηλεκτρικών αυτοκινήτων, εργασίες σε εστιατόρια, συναρμολόγηση, μεταφορά υλικών και λειτουργίες σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Υπάρχουν ακόμη αγώνες διελκυστίνδας, άρσης βαρών, τάι τσι και τένις.

«Μπροστά στον πελάτη»

Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι απλώς να δημιουργηθούν ρομπότ που μπορούν να τρέχουν ή να κάνουν εντυπωσιακές κινήσεις.

Είναι να δημιουργηθούν μηχανές που μπορούν να πωληθούν σε μια επιχείρηση και να λύσουν πραγματικά προβλήματα (πχ. επισκευές) χωρίς να χρειάζονται διαρκώς ανθρώπινη βοήθεια.

Όπως το έθεσε στέλεχος της κινεζικής ρομποτικής βιομηχανίας, το πραγματικό ανταγωνιστικό πεδίο θα αρχίσει όταν τελειώσουν οι επιδείξεις και τα ρομπότ βρεθούν μπροστά στον πελάτη.