Σε μια επένδυση που αλλάζει ουσιαστικά το τουριστικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα της περιοχής εισέρχεται το Χιονοδρομικό Κέντρο Λαϊλιά Σερρών, καθώς το έργο που χρηματοδοτείται με σχεδόν 10 εκατ. ευρώ από το Υπουργείο Τουρισμού μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης περνά πλέον και το κρίσιμο στάδιο της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, με την έγκριση των περιβαλλοντικών όρων να καθορίζει το τελικό πλαίσιο της υλοποίησης.
Το έργο αφορά τον εκσυγχρονισμό και την επέκταση του υφιστάμενου χιονοδρομικού στον Λαϊλιά Σερρών, το οποίο λειτουργεί εδώ και δεκαετίες και επιχειρεί πλέον να μετατραπεί σε έναν πιο σύγχρονο, πολυλειτουργικό και –κυρίως– λιγότερο εξαρτημένο από τις κλιματικές συνθήκες προορισμό χειμερινού τουρισμού.
Το νέο μοντέλο λειτουργίας του Λαϊλιά
Η βασική κατεύθυνση του σχεδίου είναι η μετάβαση από ένα κλασικό, φυσικής χιονόπτωσης χιονοδρομικό, σε ένα υβριδικό σύστημα λειτουργίας που θα μπορεί να υποστηρίζει δραστηριότητες ακόμη και σε περιόδους περιορισμένου χιονιού.
Κεντρικός άξονας της επένδυσης είναι η εγκατάσταση συστήματος τεχνητής χιόνωσης, συνολικής ισχύος περίπου 600 kW, το οποίο θα συνδυάζεται με δίκτυο συλλογής και αξιοποίησης υδάτων από απορροές και λιώσιμο χιονιού.
Για τον σκοπό αυτό προβλέπεται η κατασκευή λιμνοδεξαμενής χωρητικότητας περίπου 8.000 κυβικών μέτρων, η οποία θα λειτουργεί τόσο ως “δεξαμενή παραγωγής χιονιού” όσο και ως υποδομή πυρόσβεσης για το ορεινό περιβάλλον.
Νέο lift και εγκαταστάσεις
Σημαντική παρέμβαση αποτελεί και η εγκατάσταση νέου συρόμενου αναβατήρα, ο οποίος θα ενισχύσει τη δυναμικότητα του χιονοδρομικού και θα μειώσει τον χρόνο αναμονής στις πίστες.
Παράλληλα, το έργο περιλαμβάνει αναβάθμιση υφιστάμενων αναβατήρων, βελτίωση των χιονοδρομικών πιστών, εγκατάσταση ταινιόδρομου εκπαίδευσης αρχαρίων και δημιουργία dry slope (συνθετικής πίστας), που θα επιτρέπει δραστηριότητα ακόμη και χωρίς χιόνι.
Η τελευταία αυτή υποδομή θεωρείται κομβική για την επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου, καθώς μετατρέπει τον Λαϊλιά σε προορισμό που δεν περιορίζεται αποκλειστικά στον χειμώνα.
Στο πλαίσιο της επένδυσης προβλέπεται επίσης σημαντική ενίσχυση των υποστηρικτικών υποδομών, με νέα μικρά κτίρια και εγκαταστάσεις που θα εξυπηρετούν λειτουργικές ανάγκες του χιονοδρομικού.
Μεταξύ άλλων περιλαμβάνονται ιατρείο και σταθμός πρώτων βοηθειών, γραφεία διοίκησης και πληροφοριών, χώροι αποθήκευσης και τεχνικής υποστήριξης, εγκαταστάσεις για χιονοστρωτήρες και διάσωση, νέες υποδομές εξυπηρέτησης επισκεπτών.
Παράλληλα, προβλέπεται και ανακαίνιση του υφιστάμενου σαλέ, το οποίο εντάσσεται λειτουργικά στο σύνολο του χιονοδρομικού.
Το «ευαίσθητο» περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Η περιβαλλοντική έγκριση δεν αφορά απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά καθορίζει και τα όρια της επέκτασης.
Η περιοχή βρίσκεται σε δασικό σύμπλεγμα, με τμήματα γης που χαρακτηρίζονται ως δασικά (ΔΔ και ΔΑ), ενώ μέρος της ζώνης επέκτασης εμπίπτει σε αναδασωτέες εκτάσεις, οι οποίες εξαιρούνται από οποιαδήποτε νέα επέμβαση.
Αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξη του έργου γίνεται με αυστηρό χωρικό «φίλτρο», όπου κάθε νέα υποδομή πρέπει να εντάσσεται σε συγκεκριμένα περιβαλλοντικά όρια.
Ένα από τα πιο τεχνικά αλλά κρίσιμα σημεία του έργου αφορά τη διαχείριση του νερού για την παραγωγή τεχνητού χιονιού.
Σύμφωνα με τη μελέτη, οι ανάγκες μπορούν να καλυφθούν από φυσικές απορροές της περιοχής, οι οποίες συλλέγονται, αποθηκεύονται και επαναχρησιμοποιούνται, δημιουργώντας έναν κλειστό κύκλο αξιοποίησης υδάτινων πόρων.
Η λογική αυτή θεωρείται βασική προϋπόθεση βιωσιμότητας για σύγχρονα χιονοδρομικά κέντρα στην εποχή της κλιματικής αστάθειας.
Από το «τοπικό χιονοδρομικό» σε ορεινό τουριστικό hub
Ο συνολικός σχεδιασμός δείχνει μια σαφή αλλαγή φιλοσοφίας: ο Λαϊλιάς δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως χιονοδρομικό κέντρο, αλλά ως πολυδραστηριακός ορεινός προορισμός. Η συνδυαστική παρουσία τεχνητής χιόνωσης, dry slope, νέων αναβατήρων και αναβαθμισμένων υπηρεσιών δημιουργεί ένα μοντέλο λειτουργίας που στοχεύει σε μεγαλύτερη διάρκεια σεζόν και υψηλότερη επισκεψιμότητα.
Η επένδυση των περίπου 10 εκατ. ευρώ και η περιβαλλοντική έγκριση συνθέτουν πλέον το πλήρες θεσμικό πλαίσιο για την υλοποίηση ενός έργου που φιλοδοξεί να αλλάξει τη θέση των Σερρών στον χάρτη του χειμερινού τουρισμού.
Το ερώτημα που παραμένει είναι αν ο εκσυγχρονισμός των υποδομών θα μεταφραστεί πράγματι σε σταθερή τουριστική ζήτηση και βιώσιμη λειτουργία σε βάθος χρόνου, κάτι που αποτελεί το βασικό στοίχημα για όλα τα ελληνικά χιονοδρομικά κέντρα στη νέα εποχή της κλιματικής αλλαγής.
