Με αυξήσεις που ξεκινούν από περίπου 25% και φτάνουν σχεδόν το 55% μέσα σε μία πενταετία, η φοιτητική στέγη έχει μετατραπεί σε μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές προκλήσεις για χιλιάδες οικογένειες. Η σύγκριση των τιμών σ’ αυτό το διάστημα αποτυπώνει μια αγορά που έχει αλλάξει ριζικά, καθώς τα μικρά διαμερίσματα, τα οποία αποτελούν την κύρια δεξαμενή κατοικιών για τους φοιτητές, έχουν γίνει αισθητά ακριβότερα σχεδόν σε όλες τις μεγάλες πανεπιστημιακές πόλεις.
Την ίδια στιγμή, η νέα ακαδημαϊκή χρονιά ξεκινά με ένα ακόμη μεγαλύτερο πρόβλημα, που αφορά την εξαιρετικά περιορισμένη προσφορά κατοικιών που συνδυάζουν μικρή επιφάνεια, καλή κατάσταση και σχετικά προσιτό μίσθωμα. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις ένα διαθέσιμο ανακαινισμένο σπίτι αντιστοιχεί σε περίπου 10 νέους φοιτητές που ενδέχεται να χρειαστούν κατοικία εκτός του τόπου μόνιμης διαμονής τους. Και όσοι καταφέρνουν να βρουν διαθέσιμο ακίνητο βρίσκονται μπροστά σε μια πρωτοφανή «ψαλίδα» ζητούμενων τιμών. Στις αγγελίες που εξετάζονται, ένα μικρό διαμέρισμα μπορεί να κοστίζει από μόλις 180 ευρώ έως και 1.050 ευρώ τον μήνα, ενώ στις ακριβότερες περιπτώσεις το ζητούμενο μίσθωμα αγγίζει ακόμη και τα 40 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο.
Έως 54,8% η αύξηση των ενοικίων σε πέντε χρόνια
Τη μεγαλύτερη αύξηση εμφανίζει η Πάτρα, όπου τα φοιτητικά ενοίκια έχουν ενισχυθεί σε ορισμένες κατηγορίες μικρών κατοικιών έως και κατά 54,8% μέσα σε πέντε χρόνια. Ακολουθεί η Αθήνα, όπου η άνοδος φτάνει έως το 46%. Στην Καλλιθέα, μια περιοχή που συγκεντρώνει σταθερά ισχυρή φοιτητική ζήτηση λόγω της γειτνίασης με το Πάντειο Πανεπιστήμιο, η αύξηση διαμορφώνεται στο 36,9%, ενώ στην Κυψέλη φτάνει το 33,7%. Ισχυρές ανατιμήσεις καταγράφονται και στη Θεσσαλονίκη, όπου οι τιμές έχουν αυξηθεί έως 33,3% σε σχέση με το 2020. Στην Κομοτηνή η μεταβολή κυμαίνεται από 24,7% έως 33,3%, ενώ στο Ηράκλειο από 25% έως 30,5%. Πρόκειται, επομένως, για αυξήσεις που δεν περιορίζονται στα δύο μεγάλα αστικά κέντρα. Η άνοδος των ενοικίων έχει επεκταθεί στις βασικές πανεπιστημιακές πόλεις της περιφέρειας, περιορίζοντας σημαντικά τις οικονομικές επιλογές που είχαν στη διάθεσή τους οι φοιτητές πριν από μόλις πέντε χρόνια.
Μόλις 3.749 ανακαινισμένα σπίτια στην «προσιτή» ζώνη
Η αύξηση των τιμών συμπίπτει με μια εξαιρετικά στενή προσφορά. Στις Πανελλαδικές Εξετάσεις του 2026 συμμετείχαν περίπου 89.000 υποψήφιοι, ενώ οι θέσεις εισακτέων στα πανεπιστήμια ανέρχονται σε 68.788. Εφόσον περίπου οι μισοί φοιτητές σπουδάζουν μακριά από τον τόπο καταγωγής τους, περισσότεροι από 34.000 νέοι ενδέχεται να χρειαστεί να αναζητήσουν κατοικία σε διαφορετική πόλη.
Απέναντι σε αυτήν τη δυνητική ζήτηση, το απόθεμα των ακινήτων που πληρούν ορισμένες βασικές προϋποθέσεις μιας τυπικής φοιτητικής κατοικίας είναι εξαιρετικά περιορισμένο. Σε ολόκληρη τη χώρα εντοπίζονται μόλις 3.749 διαθέσιμες ανακαινισμένες κατοικίες, επιφάνειας από 20 έως 60 τ.μ., με ζητούμενο ενοίκιο από 250 έως 600 ευρώ τον μήνα.
Η μεγάλη «ψαλίδα» από τα 180 στα 1.050 ευρώ
Η εικόνα των αγγελιών σε επτά από τις βασικές φοιτητικές αγορές της χώρας αναδεικνύει και μια δεύτερη πτυχή του προβλήματος, τις τεράστιες αποκλίσεις στις ζητούμενες τιμές. Σύμφωνα με την έρευνα της Άννας Μωκάκου, πιστοποιημένης εκτιμήτριας ακινήτων και επικεφαλής της NEW LIFE REAL ESTATE, στις οικονομικότερες επιλογές τα μισθώματα ξεκινούν από 180 ευρώ στην Πάτρα, από 230 ευρώ στον Βόλο και από 250 ευρώ στη Θεσσαλονίκη και το Ηράκλειο.
Στην άλλη άκρη της αγοράς, όμως, τα ποσά αλλάζουν εντελώς. Οι ακριβότερες από τις εξεταζόμενες επιλογές φτάνουν τα 780 ευρώ στου Ζωγράφου, τα 800 ευρώ στον Βόλο, τα 990 ευρώ στον Πειραιά, τα 1.000 ευρώ στην Καλαμαριά και τα 1.050 ευρώ στην Πάτρα.
Ακόμη μεγαλύτερες είναι οι αποκλίσεις όταν η σύγκριση γίνεται ανά τετραγωνικό μέτρο. Στον Βόλο και το Ηράκλειο εντοπίζονται επιλογές περίπου στα 7 ευρώ/τ.μ., ενώ στην ακριβότερη περίπτωση της Καλαμαριάς η ζητούμενη τιμή εκτοξεύεται στα 40 ευρώ/τ.μ.
Ζωγράφου: Από 300 έως 780 ευρώ
Στου Ζωγράφου, μία από τις κατ’ εξοχήν φοιτητικές περιοχές της Αθήνας, η οικονομικότερη από τις εξεταζόμενες επιλογές αφορά ισόγεια κατοικία 32 τ.μ., κατασκευής 1972, με ζητούμενο ενοίκιο 300 ευρώ τον μήνα ή περίπου 9 ευρώ/τ.μ.
Στα Άνω Ιλίσια, αντίθετα, ένα νεόδμητο διαμέρισμα 35 τ.μ., τέταρτου ορόφου και κατασκευής 2026 προσφέρεται προς 780 ευρώ τον μήνα ή 22 ευρώ/τ.μ. Παρ’ ότι τα δύο ακίνητα απέχουν μόλις τρία τετραγωνικά μέτρα σε επιφάνεια, η διαφορά στο μηνιαίο μίσθωμα φτάνει τα 480 ευρώ.
Πειραιάς: Σχεδόν 1.000 ευρώ για 40 τετραγωνικά
Ακόμη μεγαλύτερο είναι το χάσμα στον Πειραιά. Στην Καστέλα και συγκεκριμένα στον Προφήτη Ηλία, ισόγεια κατοικία 26 τ.μ., κατασκευής 1970 διατίθεται προς 300 ευρώ τον μήνα ή 12 ευρώ/τ.μ. Στον Κεντρικό Λιμένα, ένα σχεδόν καινούργιο διαμέρισμα 40 τ.μ., έκτου ορόφου και κατασκευής 2025 φτάνει τα 990 ευρώ τον μήνα ή 25 ευρώ/τ.μ. Η απόσταση μεταξύ των δύο επιλογών ανέρχεται έτσι στα 690 ευρώ κάθε μήνα.
Κάτω Πατήσια: Μικρότερη απόσταση, ακριβό τετραγωνικό
Πιο περιορισμένη είναι η απόκλιση στα Κάτω Πατήσια, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι τιμές ανά τετραγωνικό είναι χαμηλές. Διαμέρισμα 25 τ.μ., πρώτου ορόφου και κατασκευής 1968, προσφέρεται προς 380 ευρώ τον μήνα, δηλαδή περίπου 15 ευρώ/τ.μ. Η ακριβότερη από τις δύο επιλογές είναι κατοικία 35 τ.μ., επίσης πρώτου ορόφου και κατασκευής 1975, με ζητούμενο μίσθωμα 600 ευρώ ή 17 ευρώ/τ.μ.
Θεσσαλονίκη: Από 250 ευρώ στο κέντρο έως 1.000 ευρώ στην Καλαμαριά
Από τις μεγαλύτερες αποκλίσεις εντοπίζεται στη Θεσσαλονίκη. Στο κέντρο της πόλης, κατοικία 28 τ.μ., πρώτου ορόφου και κατασκευής 1975, προσφέρεται προς 250 ευρώ τον μήνα ή περίπου 9 ευρώ/τ.μ. Στην Καλαμαριά, στον αντίποδα, διαμέρισμα μόλις 25 τ.μ., πρώτου ορόφου και κατασκευής 1982, εμφανίζεται με ζητούμενο μίσθωμα 1.000 ευρώ τον μήνα, δηλαδή 40 ευρώ/τ.μ.
Είναι η υψηλότερη τιμή ανά τετραγωνικό μεταξύ των περιπτώσεων που εξετάζονται, ενώ το συνολικό μηνιαίο μίσθωμα είναι τετραπλάσιο από εκείνο της οικονομικότερης επιλογής στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
Πάτρα: Από 180 έως 1.050 ευρώ
Στην Πάτρα, όπου καταγράφεται και η μεγαλύτερη πενταετής αύξηση, έως 54,8%, εμφανίζεται παράλληλα η μεγαλύτερη απόλυτη διαφορά μεταξύ των εξεταζόμενων αγγελιών. Στο χαμηλότερο άκρο βρίσκεται κατοικία 22 τ.μ., πρώτου ορόφου και κατασκευής 1965, με ζητούμενο μίσθωμα μόλις 180 ευρώ τον μήνα ή 8 ευρώ/τ.μ. Πρόκειται για τη φθηνότερη απ’ όλες τις περιπτώσεις που εξετάζονται.
Στο άλλο άκρο, διαμέρισμα 40 τ.μ., έκτου ορόφου και κατασκευής 1985, προσφέρεται προς 1.050 ευρώ τον μήνα ή 26 ευρώ/τ.μ. Η διαφορά φτάνει τα 870 ευρώ τον μήνα, με το ακριβότερο ακίνητο να κοστίζει σχεδόν έξι φορές περισσότερο.
Βόλος: Δύο επιπλέον τετραγωνικά, 570 ευρώ μεγαλύτερο ενοίκιο
Ενδεικτικό του πόσο καθοριστικά είναι η ηλικία και τα χαρακτηριστικά ενός ακινήτου είναι το παράδειγμα του Βόλου. Κατοικία 33 τ.μ., τρίτου ορόφου και κατασκευής 1979 προσφέρεται προς 230 ευρώ τον μήνα ή 7 ευρώ/τ.μ.
Αντίθετα, νεόδμητο διαμέρισμα 35 τ.μ., δεύτερου ορόφου και κατασκευής 2024, διατίθεται προς 800 ευρώ ή 22 ευρώ/τ.μ. Για διαφορά μόλις δύο τετραγωνικών μέτρων, το δεύτερο ακίνητο ζητάει 570 ευρώ περισσότερα τον μήνα, με τη μεγάλη διαφοροποίηση να συνδέεται προφανώς με την ηλικία, την κατάσταση και τα επιμέρους χαρακτηριστικά των δύο κατοικιών.
Ηράκλειο: Από 250 έως 550 ευρώ
Συγκρατημένη συγκριτικά με τις υπόλοιπες αγορές είναι η απόκλιση στο Ηράκλειο. Διαμέρισμα 37 τ.μ., δεύτερου ορόφου και κατασκευής 1990 προσφέρεται προς 250 ευρώ τον μήνα ή περίπου 7 ευρώ/τ.μ. Η ακριβότερη από τις εξεταζόμενες κατοικίες είναι 40 τ.μ., πρώτου ορόφου και κατασκευής 1998, με ζητούμενο μίσθωμα 550 ευρώ ή 14 ευρώ/τ.μ. Ακόμη και εδώ, επομένως, το ακριβότερο ακίνητο κοστίζει περισσότερο από το διπλάσιο του οικονομικότερου.
Τα στοιχεία σκιαγραφούν τελικά μια φοιτητική αγορά δύο ταχυτήτων. Από τη μία βρίσκονται τα παλαιότερα, συχνά μικρότερα ακίνητα, όπου εξακολουθούν να εντοπίζονται χαμηλότερα μισθώματα. Από την άλλη, τα νεότερα, ανακαινισμένα ή καλύτερων προδιαγραφών σπίτια είναι πολύ λιγότερα και σε αρκετές περιπτώσεις προσφέρονται σε τιμές που απέχουν αισθητά από αυτό που παραδοσιακά θεωρούνταν «φοιτητικό ενοίκιο».
