Συνεδρίαση Κοινοβουλευτικής Ομάδας ήταν και πάει
Γενικά, η χθεσινή συνεδρίαση της γαλάζιας Κοινοβουλευτικής Ομάδας είχε περισσότερο δράμα πριν από την έναρξή της και όχι κατά τη διάρκειά της. Και αυτό γιατί διαβάζοντας (κυρίως) δεξιά και (λιγότερο) αριστερά για το τι διημείφθη πίσω από τις κλειστές πόρτες της Αίθουσας Ολομέλειας, κάποιος υποψιασμένος θα υποθέσει ότι οι βουλευτές της ΝΔ δεν επιδεικνύουν τον ίδιο επικριτικό ζήλο παρουσία του αρχηγού Κυριάκου. Πού ήταν όλοι αυτοί οι διαπρύσιοι ανησυχούντες χθες; Στη χειρότερη λούφαξαν στη θέση τους, στην καλύτερη να σηκώθηκαν για να πουν δυο μισόλογα, ότι «εντάξει, δεν είναι και τόσο άσχημα τα πράγματα όσο νομίζατε ότι είπα». Σε αυτό, βέβαια, βοήθησε και η τοποθέτηση του προέδρου Μητσοτάκη, ο οποίος δικαίωσε πλήρως τον ωτακουστή μου. Ο πρωθυπουργός, για να είμαι δίκαιος, κυρίως στη δευτερολογία του, έδειξε να ζηλεύει τη χάρη του Μελισσανίδη (όχι του προέδρου Δημήτρη, αλλά του Γιάννη με τις κωλοτούμπες των Ολυμπιακών διαστάσεων), αφού κάλυψε πλήρως τους βουλευτές που εμπλέκονται στις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και, γενικά, εξέπεμψε το μήνυμα ότι είναι δίπλα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του. Δεν παρέλειψε, ωστόσο, να τους θυμίσει ότι, όπως δεν υπάρχει κόμμα χωρίς βουλευτές, έτσι δεν υπάρχουν και βουλευτές χωρίς κόμμα. Στον κίνδυνο, λοιπόν, να «βγουν οφσάιντ» μπροστά στον πρόεδρο Κυριάκο, οι τοποθετήσεις των βουλευτών κινήθηκαν σε χαμηλά ντεσιμπέλ. Εκτός εάν ο πραγματικός λόγος των χαμηλών τόνων είναι αυτός που λέει εδώ και μέρες η θεία μου, ότι δηλαδή μάλλον οι γαλάζιοι επίδοξοι αντάρτες δεν ψήνονται ιδιαίτερα να αναλάβουν τις ευθύνες που έχουν επιφορτιστεί οι εξωκοινοβουλευτικοί τους στόχοι.
Κυριαρχία Μητσοτάκη με «στροφή» στους βουλευτές
Είχε καιρό να πανηγυρίσει τόσο έξαλλα η θεία μου από τα Χανιά και το έκανε χθες προς το μεσημεράκι στο τηλέφωνό μου. Υποθέτω πως ούτε η Μαρέβα δεν είχε τόση χαρά, σαν αυτήν της 86χρονης Χανιώτισσας, ακούγοντας τον αψεγάδιαστο Κυριάκο (της). Έχοντας προφανώς ανησυχήσει τις προηγούμενες μέρες, από τα όσα άκουγε από τους Νεοδημοκράτες βουλευτές, ήταν λογικό να ανακουφιστεί (με την καλή έννοια) από την εξέλιξη της ΚΟ. Το βασικότερο για τη θεία μου είχε να κάνει με το γεγονός ότι, ούσα έμπειρη στα πολιτικά, αντιλήφθηκε τη στροφή του προέδρου Μητσοτάκη προς τους βουλευτές. Εδώ που τα λέμε, μπορεί κανείς να πει χίλια μύρια όσα για τον πρωθυπουργό, το ότι δεν διαθέτει το αίσθημα της προσωπικής αυτοσυντήρησης ούτε να το ψελλίσω. Το αντίθετο, θα τολμούσα να πω. Ότι δηλαδή, ακόμη κι όταν ο Σκέρτσος επιμένει, ο αρχηγός Κυριάκος δεν έχει πρόβλημα να προσχωρήσει μέχρι και στη στρατηγική Βορίδη, ο οποίος εδώ και κάτι ημέρες δεξιά κι αριστερά διαλαλεί αυτό που είπε ο αρχηγός Κυριάκος. Το πολιτικά αυτονόητο, που προφανώς και δεν έχει καμία σχέση με τις αμπελοφιλοσοφίες των προοδευτικών του Μαξίμου.
Ο φόβος και τα έρμα
Πάντως, επειδή θέλω να είμαι δίκαιος (όχι σαν τον Αριστείδη), τολμώ να πω (για την ακρίβεια να γράψω) ότι οι βουλευτές απλώς επιβεβαίωσαν τη διαχρονική τους φήμη. Φώναζαν, έγραφαν και διέρρεαν και όταν ήρθε η ώρα να τα πουν ενώπιον του πρωθυπουργού, απλώς έκαναν τα κουνέλια. Και εγώ στη θέση τους κάτι αντίστοιχο θα έκανα, δεδομένου ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης δεν το έχει και σε πολύ να αφήσει οποιονδήποτε «σηκώσει» κεφαλάκι εκτός ψηφοδελτίου. Για να είμαι απόλυτα δίκαιος, ο λόγος που ηρέμησαν οι βουλευτές προφανώς και είχε να κάνει με το γεγονός ότι ο αρχηγός Κυριάκος, πιάνοντας το κλίμα των τελευταίων ημερών, θέλησε να παίξει έναν διαφορετικό ρόλο.
Σταυροβελονιά Βορίδη
Αν κάποιος κέρδισε από τη χθεσινή Κοινοβουλευτική Ομάδα, εκτός από τον αναμενόμενα κερδισμένο Μητσοτάκη, αυτός δεν ήταν άλλος από τον συναγωνιστή Βορίδη. Ενδεικτικό αυτού που σας γράφω είναι το γεγονός ότι στα πέντε λεπτά που διήρκεσε η ομιλία του πρώην υπουργού, αναγκάστηκε να τη διακόψει έξι φορές, όχι γιατί εμφανίστηκε κάποια γαλάζια Ζωή (Κωνσταντοπούλου), αλλά επειδή τον χειροκροτούσαν οι συνάδελφοί του. Προφανώς και δεν μου πέφτει λόγος, άλλωστε εγκαίρως έχω ξεκαθαρίσει ότι η κυβέρνηση είναι του Μητσοτάκη, άρα μπορεί να την κάνει ό,τι θέλει, ωστόσο, διαβάζοντας την ομιλία του Βορίδη, και έχοντας ως παράσταση τα έξι χειροκροτήματα, κάτι μου λέει ότι οι θέσεις του (του Βορίδη) ενδεχομένως να είναι σε αυτήν τη φάση πιο δημοφιλείς στο κομματικό ακροατήριο από αυτές του συναγωνιστή Σκέρτσου. Σε κάθε περίπτωση, και επειδή εξακολουθώ να μαθαίνω από το νεοδημοκρατικό στρατόπεδο διάφορα, εκείνο που κατάφερε χθες ο πρώην υπουργός Μάκης ήταν να πάρει με το μέρος του και τη συντριπτική (αν όχι όλη) πλειοψηφία των βουλευτών. Και επειδή προφανώς ο Βορίδης δεν είναι βουλευτής της Δανάης Μιχελάκου (πρόκειται για τη σύζυγό του), αλλά της ΝΔ και κατ’ επέκταση του Μητσοτάκη, μια καλή ιδέα θα ήταν να μετουσιωθούν σε επίπεδο στρατηγικής τα όσα υποστήριξε ο συμπαθής γαλάζιος εξηντάρης!
Μαεστρία από Μάκη
Πάντως, το λες και πολιτική μαεστρία να κάνεις μια τέτοια ομιλία (όπως αυτή που πραγματοποίησε ο Βορίδης) και να έχεις happy και τον πρόεδρο Μητσοτάκη και τους βουλευτές, που ήθελαν να την πέσουν, αλλά τελικώς δεν την έπεσαν στον Μητσοτάκη, ακούγοντας τον πρώην υπουργό Μάκη. Σε κάθε περίπτωση, αυτοί που κάθε πρωί «καρφώνουν» στον αρχηγό διάφορα είμαι σίγουρος ότι κατάλαβαν αυτό που συνέβη και δεν είναι άλλο από το γεγονός της δεξιάς στροφής που φαίνεται να επιθυμούν οι βουλευτές. Εκτός κι αν βρεθεί έστω και μισός που θα αντιμετωπίσει ως πολιτικά μετριοπαθή τον Βορίδη.
Το πέσιμο στον Δένδια
Στα αξιοσημείωτα της ΚΟ ήταν και το πέσιμο του Άδωνι στον Δένδια, με αφορμή την επιλογή του δεύτερου να απέχει από τη χθεσινή συνεδρίαση. Κάτι μου λέει ότι τα όσα είπε ο υπουργός Υγείας δεν τα χάρηκε μόνος ο ίδιος, αλλά και κάτι άλλοι, που προφανώς και δεν είναι της παρούσης να σας τους αραδιάσω… Απεναντίας, σπεύδω να σας πω ότι ο υπουργός Γεωργιάδης έχει αποφασίσει να συνεχίσει την εσωκομματική βεντέτα με τον υπουργό Άμυνας, προκαλώντας πάση θυσία την αντίδρασή του.
Ταβανόπροκα από Κυριάκο
Πάντως, εκτός από τον Άδωνι, κάτι μου λέει ότι γράμμα προς τους εντός της ΝΔ φρόντισε να στείλει και ο πρόεδρος Μητσοτάκης, αν κρίνω από την κάτωθι αποστροφή του λόγου του: «Είναι αλήθεια πως υπάρχουν αποκλίσεις στον ενθουσιασμό με τον οποίον κάποιοι στηρίζουν το κυβερνητικό έργο» . Μάλιστα, λίγο πιο κάτω φρόντισε να το κάνει και λίγο πιο σαφές. «Αφορά και υπουργούς που θέλουν να πηγαίνουν σε προστατευμένο περιβάλλον και να μιλούν. Αφορά στελέχη που οφείλουν να βγαίνουν, να μιλούν και να τσαλακώνονται και να υποστηρίζουν και δύσκολες πολιτικές της κυβέρνησης και να μην κρύβονται όταν τα πράγματα γίνονται σύνθετα. Ξέρουμε όλοι πως αν δεν αντέχουμε τη ζέστη, δεν πρέπει να είμαστε στην κουζίνα», ανέφερε με νόημα ο αρχηγός Κυριάκος, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα προς τα στελέχη εκείνα που επιμένουν να μην τσαλακώνονται και να την κάνουν στα δύσκολα.
Πίσω ολοταχώς για ασυμβίβαστο και σταυρό προτίμησης
Αν ήμουν στη θέση των Σκέρτσου και Λιβάνιου, ακούγοντας ή στη χειρότερη διαβάζοντας τη δευτερολογία του προέδρου Μητσοτάκη, δύσκολα θα με έπιανε ο ύπνος. Και αυτό γιατί, αν δεν το καταλάβατε, ο πρωθυπουργός άδειασε με τον δικό του ξεχωριστό, οφείλω να παραδεχτώ, τρόπο τη φοβερή μεταρρύθμιση που ο ίδιος και οι δύο υπουργοί του έσπευσαν πριν από καμιά εικοσαριά μέρες να μας διαφημίσουν. Εν προκειμένω, αναφέρομαι στα όσα ωραία είχαμε ακούσει για το ασυμβίβαστο βουλευτή – υπουργού, τη μείωση του αριθμού των βουλευτών, τις μονοεδρικές περιφέρειες και φυσικά την κατάργηση του σταυρού προτίμησης. Αν κατάλαβα καλά, ο αρχηγός Κυριάκος έριξε τίτλους τέλους σ’ αυτήν την… επανάσταση, αφήνοντας τους Σκέρτσο και Λιβάνιο να ζουν με την προσδοκία ότι κάποια στιγμή θα ξαναζήσουν το όνειρο. Με αυτά και με κάτι άλλα, σκέφτηκα ότι οι ωραίες ιδέες ενίοτε καίγονται και ωραία.
Τελικά κάνουν ρουσφέτια οι βουλευτές
Αυτό, όμως, που κατάφερα να μάθω από τη χθεσινή ομιλία του προέδρου Μητσοτάκη είναι ότι τελικά οι βουλευτές κάνουν ρουσφέτια. Όχι τίποτε άλλο, αλλά βλέποντας από πέρυσι το καλοκαίρι, που καρατόμησε μονοκοπανιά τέσσερις υπουργούς επειδή μίλαγαν στο τηλέφωνο και προσφάτως άλλους δυο, τρεις, είχα αρχίσει να πιστεύω πως ο αρχηγός Κυριάκος ζούσε με την ψευδαίσθηση ότι με την ψηφιοποίηση του κράτους σχεδόν αυτόματα καταργήθηκε και η μεσολάβηση του πολιτικού προς την υπηρεσία. Επειδή τίποτε απ’ αυτά δεν συμβαίνει, έστω και με κάποια χρονοκαθυστέρηση, υποδέχομαι με ενθουσιασμό το προφανές, που ωστόσο κόντεψε να οδηγήσει τη μισή κυβέρνηση στον Άρειο Πάγο.
Ο Σπανάκης για γραμματέας
Φαβορί για τη θέση του γραμματέα της ΝΔ παρουσιάζεται πλέον ο υφυπουργός Βασίλης Σπανάκης, ο οποίος αποτελεί επιλογή τόσο του πρόεδρο Μητσοτάκη όσο και του αντιπροέδρου Χατζηδάκη. Με την ευκαιρία, να σας πω ότι στους κόλπους της Κοινοβουλευτικής Ομάδας έχει ξεκινήσει (και αδίκως) μια κουβέντα, σε σχέση με το αν θα πρέπει ο επόμενος γραμματέας να έχει δικαίωμα να είναι εκ νέου υποψήφιος βουλευτής. Εδώ που τα λέμε, το ορθόν πολιτικά είναι ο γραμματέας να μη διεκδικεί σταυρό , άρα να μην έχει και θέματα εσωτερικό ανταγωνισμού.
Η αγωνία του Κουνιά για την Pulse
Καθώς χθες ξέμεινα μέχρι αργά το βράδυ στο γραφείο, κάποια στιγμή πέρασα από το γραφείο του συναγωνιστή Κουνιά. Αν και οι δύο μετράμε χρόνια στη δούλεψη του Κουρτάκη, είναι ελάχιστες οι φορές που έχω δει τον στυλοβάτη του Ομίλου τόσο προβληματισμένο. Η απάντησή του όταν τον ρώτησα τι έχει με ανησύχησε ακόμα περισσότερο: «Βγήκε νέα δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΪ», μου ανακοίνωσε. Αμέσως το μυαλό μου πήγε στο κακό – ή στο καλό, όπως το δει κανείς. Ξεκίνησα, λοιπόν, να τον ρωτάω αν η καλή εταιρεία δημοσκοπήσεων βλέπει πρώτο τον Τσίπρα, τον Ανδρουλάκη, τη Ζωή ή τη Μαρία. «Κοντά 30% η εκτίμηση για ΝΔ, με double score από το ΠΑΣΟΚ», μου απάντησε. Η επόμενη ερώτησή μου βγήκε εντελώς αυθόρμητα: Τι το διαφορετικό περίμενες, που σε έκανε να στεναχωρηθείς τόσο; «Ποιος ακούει τον Αλεξανδράκη του ΠΑΣΟΚ;», μου απάντησε. Βλέπετε, ο συναγωνιστής Κουνιάς, στην προσπάθειά του να είναι έτοιμος για κάθε είδηση, ξεκινά την ημέρα του από τη στήλη μου και διάβασε για την πολεμική ρητορική κατά των (εκτιμήσεων όλων των) δημοσκοπικών εταιρειών, στην οποία επιδίδεται ο υπεύθυνος επικοινωνίας οργανωτικού σχεδιασμού του ΠΑΣΟΚ και πρώτος σε ψήφους στο περιφερειακό συμβούλιο Αττικής του κόμματος (ελπίζω αυτήν τη φορά να τα έγραψα όλα). Φοβήθηκε, λοιπόν, ο Κουνιάς ότι θα έχουμε νέο κύκλο καταγγελιών.
Οι ημέρες των δημοσκόπων
Προσπαθώντας να ηρεμήσω τον καλό συνάδελφο, του είπα ότι δεν πρόκειται δα να ξεκινήσει επανάσταση για μια δημοσκόπηση. «Μα το έλεγε ξεκάθαρα ο Αλεξανδράκης, οι ημέρες τους είναι μετρημένες», μου αντιγύρισε.
Επειδή δεν θυμόμουν ακριβώς τις εκφράσεις του μεγαλοστελέχους του ΠΑΣΟΚ, πρότεινα να κάνουμε ένα fact checking, που λέμε και στα Φαλάσαρνα. Ψάχνοντας, λοιπόν, την ανάρτηση του συντρόφου, δεν βρήκα πουθενά την επίμαχη φράση. «Είδες που ήσουν υπερβολικός;», είπα στον Κουνιά. «Για δες το screenshot που έβαλες προχθές», επέμεινε. Ω του θαύματος, η φράση στεκόταν εκεί. Με τα πολλά, και με τη βοήθεια της τεχνολογίας, διαπιστώσαμε ότι ο σύντροφος Αλεξανδράκης στις 4 Μαΐου, δηλαδή κάπου 100 ώρες μετά την αρχική του ανάρτηση, αφαίρεσε την (όχι και τόσο ευγενική) διατύπωσή του. Πάλι καλά, θα πω εγώ. Αποδεικνύεται ότι υπάρχει ακόμα κάποιος στη Χαριλάου Τρικούπη που καταλαβαίνει ότι συριζοποίηση και εκπολακισμός δεν είναι το ίδιο πράγμα – και ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ακόμα στο πρώτο από τα δύο στάδια. Καλοδεχούμενο, λοιπόν, το (έστω και σιωπηρό) μάζεμα του συντρόφου.
Στα σοβαρά για τη δημοσκόπηση
Τώρα, αν ανήκετε σε αυτούς που δεν πιστεύετε ότι οι δημοσκοπήσεις είναι προϊόν νοθείας, πάμε να πούμε δυο πράγματα για την έρευνα της Pulse. Αρχικά, βλέπουμε ότι η «γκρίζα ζώνη» παραμένει ιδιαίτερα υψηλή, καθώς φτάνει στο 17,5%. Αν, μάλιστα, σε αυτό προστεθεί και το 11% του «άλλου», τότε μιλάμε για ένα ποσοστό αδιευκρίνιστης ψήφου που βρίσκεται μια ανάσα από το 30%. Ωστόσο, οι αυξομειώσεις στο υπόλοιπο 70% δεν παρουσιάζουν κάποια αξιοσημείωτη μεταβολή, με τη ΝΔ να διατηρεί μια άνετη πρωτιά. Αντίστοιχα, Αλέξης Τσίπρας και Μαρία Καρυστιανού καταγράφουν μονοψήφια ποσοστά σε αυτούς που «σίγουρα» θα τους ψηφίσουν (9% και 8% αντίστοιχα). Τώρα, πώς η εμφάνιση των νέων «παικτών» θα επηρεάσει το δημοσκοπικό τοπίο, μένει να το δούμε τους επόμενους μήνες, μετά τις επίσημες ανακοινώσεις.
Ποιοι στήνουν τις δημοσκοπήσεις στο εκτελεστικό απόσπασμα
Κάτι πήρε το αυτί μου ότι αυτό το Σαββατοκύριακο θα δει το φως της δημοσιότητας μια καμπάνια αποδόμησης και συκοφάντησης των δημοσκοπικών εταιρειών. Μάλιστα, ο ψίθυρος που άκουσα λέει πως η προέλευση της εκστρατείας αυτής σχετίζεται με τα λημέρια του Αλέξη Τσίπρα. Πρόκειται, λένε οι ψιθυριστές, για την αφετηρία μιας εκστρατείας στην πορεία προς τις εκλογές, που θα εμφανίζει τις δημοσκοπήσεις άχρηστες, καθοδηγούμενες από το Μαξίμου. Αναμένω…
Συναπάντημα στο Nolita
Τελικώς έχω τη βεβαιότητα πως με κυνηγούν οι ειδήσεις. Έπειτα από καιρό πήγα για ένα μεσημεριάτικο ραντεβού στο Nolita του Ψυχικού και πριν μπω μέσα, διέκρινα μια αυξημένη κινητικότητα σε επίπεδο ανδρών ασφαλείας. Πριν προλάβω να καθίσω, με πλησίασε ένας καλός άνθρωπος, από αυτούς τους διακριτικούς, που διακρίνονται για την εχεμύθειά τους, ο οποίος έσπευσε να με ενημερώσει ότι στο πατάρι του εστιατορίου λάμβανε χώρα κάτι σαν συναπάντημα. Σύμφωνα με τον πληροφοριοδότη μου, στο πριβέ του Nolita ήταν μαζεμένοι κάτι απόμαχοι του Καραμανλισμού, μαζί με τον Καραμανλή – προφανώς και δεν «σηκώθηκε» ακόμη ο Εθνάρχης, αλλά τον εκπροσώπησε ο ανιψιός του. Επειδή, όμως, δεν υπάρχει λόγος να χάνουμε χρόνο, να σας πω ότι την παρέα συγκροτούσαν οι Κώστας Καραμανλής, Προκόπης Παυλόπουλος, Γιώργος Αλογοσκούφης, ενώ τη βενιζελική πτέρυγα εκπροσώπησε ο Μιχάλης Σάλλας. Αν και ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μάθει κανείς τι ακριβώς συζητούσαν οι τέσσερις άνδρες, το πιθανότερο είναι να την έπεφταν ομαδικώς στον Μητσοτάκη, όπως κάνουν εδώ και κάτι χρόνια, κυρίως οι Καραμανλής και Παυλόπουλος. Πάντως, εδώ που τα λέμε, το λες και αναβάθμιση, ότι από τις ταβέρνες της Ραφήνας, απολαμβάνει τη ιταλική γαστρονομία στο Ψυχικό ο πρόεδρος των Καπνεμπόρων.
Κλήσεις από Παπανδρέου
Ξεκίνησαν, όπως μαθαίνω, οι κλήσεις των μαρτύρων από τους Ευρωπαίους εισαγγελείς, με τη δεύτερη φουρνιά να μην είναι και τόσο… βολική. Βλέπετε, τώρα σειρά έχουν αυτοί που θεωρούν κάπως σαν αστειότητα το αφήγημα του γίγαντα Βάρρα.
Δεν θα χάσει το ΠΑΣΟΚ το τεράστιο πολιτικό μέγεθος της Τζάκρη
Η καρατόμηση του Καστανίδη από την υποψηφιότητά του στη Θεσσαλονίκη με τη θέσπιση της βουλευτικής 20ετίας -που οδήγησε τον Χάρη στην παραίτηση από το ΠΑΣΟΚ- είναι μία από τις τροπολογίες του ποδαριού που προωθήθηκαν στο Συνέδριο την τελευταία μέρα και υιοθετήθηκαν διά βοής – σχεδόν ομόφωνα, όπως είπε και ο πρόεδρος Νίκος. Τώρα υπάρχει ένα προβληματάκι με την Τζάκρη, που έχει πικράνει σφόδρα τον νυν πρόεδρό της, Stefanos, καθώς του έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει να γυρίσει στο ΠΑΣΟΚ. Μαθαίνω ότι κάτι θα βρουν να μαγειρέψουν, μια τροπολογία της τροπολογίας που θα περάσει άρον άρον στην Πολιτική Επιτροπή, για να γυρίσουν όλοι χωρίς ηθικούς φραγμούς στο «πράσινο μαντρί». Διότι πολιτικά κεφάλαια όπως η Τζάκρη δεν μπορούν να πάνε χαμένα…
! Πάντως, με την έδρα της Α’ Θεσσαλονίκης φαίνεται να έχει μια ψύχωση ο Νίκος Ανδρουλάκης. Πριν από λίγους μήνες και η Άννα Διαμαντοπούλου τού είχε εκφράσει την επιθυμία να είναι υποψήφια στη συγκεκριμένη έδρα. Όμως ο πρόεδρος απέρριψε κατηγορηματικά το αίτημά της.
Βόλτα με κλεμμένο αμάξι
Υπάρχει ένα παλιό ανέκδοτο, που σταματούν ένα αυτοκίνητο για αλκοτέστ και, στην ερώτηση αν έχει πιει, ο οδηγός απαντά «όχι, θα μας φέρεις ένα Τζόνι;». Έντρομη η σύζυγος από τη θέση του συνοδηγού παρεμβαίνει, λέγοντας «μην τον ακούτε, όταν τα τσούζει λέει χαζομάρες» και η γιαγιά στο πίσω κάθισμα μονολογεί «σας το έλεγα ότι δεν πάμε μακριά με κλεμμένο αυτοκίνητο». Το θυμήθηκα χθες, όχι γιατί τα αλκοτέστ (επιτέλους) έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, αλλά βλέποντας τη συνέντευξη του Βαρουφάκη στο Kontra. Κληθείς να σχολιάσει το πρώτο επεισόδιο από το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό», ο πάλαι ποτέ ΥΠΟΙΚ (τι έχουμε ζήσει…) είπε πολλά και διάφορα για πολλούς και διάφορους. Γενικά, η ανακίνηση των γεγονότων του 2015 δεν δείχνει να βολεύει τους πρωταγωνιστές του, καθένας εκ των οποίων δίνει τη δική του εκδοχή για γεγονότα και καταστάσεις. Κάτι που σίγουρα δεν πείθει το εκλογικό σώμα ότι είχαν κοινές επιδιώξεις και ειλικρίνεια μεταξύ τους την ώρα που έπαιζαν τη χώρα στα ζάρια. Βλέπετε, έχω αποφασίσει να είμαι λεπτός στους χαρακτηρισμούς μου και δεν γράφω ότι αμφιβάλλω αν είχαν (όχι πλήρη, αλλά έστω μερική) επίγνωση της κατάστασης.
Οι δύο ατάκες του Γιάνη
Επανέρχομαι στη χθεσινή συνέντευξη του συντρόφου Γιάνη, γιατί δύο σημεία μού έκαναν εντύπωση. Το πρώτο ήταν η μαρτυρία του για την εικονική διαπραγμάτευση που έκανε με τον Γερμανό πρέσβη στην Αθήνα πριν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. «Ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία να πνίξει την κυβέρνησή μας. Έκατσα τρεις ώρες και κάναμε εικονική διαπραγμάτευση με δική του πρόσκληση», ανέφερε ο επικεφαλής του ΜεΡΑ25, για να συμπληρώσει ότι ο Σόοφ «ήταν “σκυλί του πολέμου”, είχε έρθει με τη νοοτροπία του Γερμανού κατακτητή. Το πιο βασικό ήταν το “θα σας πάρουμε τα σπίτια αν δεν υπογράψετε το μνημόνιο”». Με κάθε σεβασμό στον γίγαντα Βαρουφάκη και χωρίς να θέλω να αμφισβητήσω την αντιληπτική του ικανότητα, συνήθως οι εικονικές διαδικασίες είναι πάντα ακραία σκληρές, προκειμένου να προετοιμάσουν κάποιον για το χειρότερο δυνατό «πραγματικό» σενάριο. Κοινώς, υποψιάζομαι ότι ο Σόοφ δεν ήταν σκληρός με τον σύντροφο Γιάνη γιατί ήταν ανάλγητος, αλλά για να τον βοηθήσει να είναι (ο Θεός να το κάνει) έτοιμος για την πραγματική κατάσταση που θα έβρισκε. Και το ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί ήταν πρόθυμος να κάνει κάτι τέτοιο ο Γερμανός πρέσβης – που, εδώ που τα λέμε, δεν είχε και κάποια αρμοδιότητα να το κάνει. Μπορεί να ήταν από αγωνία για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας – εκτός αν κάποιος του ζήτησε να κλείσει το ραντεβού. Και το δεύτερο στοιχείο που μου έκανε εντύπωση ήταν η κουβέντα του πάλαι ποτέ ΥΠΟΙΚ (τι έχουμε ζήσει…) με τον μακαρίτη τον Σόιμπλε, με τον Βαρουφάκη να ρωτά τον ομόλογό του πότε αποφάσισε να ρίξει τον Σαμαρά και τον Σόιμπλε να του απαντά «τον Ιούλιο του 2014». Ίσως σε αυτήν την κουβέντα να κρύβεται και η απάντηση στο ερώτημα που προέκυψε από την πρώτη ατάκα Βαρουφάκη που σας είπα ότι μου έκανε εντύπωση.
Εξήγγειλε μέτρα για τα πατίνια ο Χάρης Δούκας, που είχε εξαγγείλει… πέρυσι
Μετά το μπάχαλο με τα πατίνια -χθες είχαμε ένα 12χρονο παιδί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση έπειτα από σύγκρουση με αυτοκίνητο- εμφανίστηκε περιχαρής ο επίδοξος πρωθυπουργός, φιλόδοξος για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ και -τι άλλο, τι άλλο;- α, ναι, και δήμαρχος της Αθήνας, για να εξαγγείλει μέτρα για τη στάθμευση των πατινιών. Πήρε μαζί του και ένα συνεργείο του Δήμου για να βάψει κάποιες γραμμές στα πεζοδρόμια, έφτιαξε βιντεάκι για τα social και δήλωσε ότι θα είναι αμείλικτος με τους παραβάτες. Μόνο που οι Αθηναίοι δεν έχουν μνήμη χρυσόψαρου. Το λέω γιατί ακριβώς πριν από έναν χρόνο, στις 5 Μαΐου 2025, ο Χάρης Δούκας είχε εξαγγείλει και τότε μέτρα για τα πατίνια, με οριοθετημένες θέσεις, με ανάλογες βαρύγδουπες δηλώσεις. Πέρασε ένας χρόνος, αλλά ο δήμαρχος μόνο με τα δημοτικά δεν βρήκε καιρό να ασχοληθεί. Έδωσε μάχες εντός του ΠΑΣΟΚ, στο Συνέδριο, για τις προοδευτικές του φαντασιώσεις – πού καιρός να αντιληφθεί ότι για τους Αθηναίους η ζωή με τα πατίνια είχε γίνει… πατίνι. Ραντεβού του χρόνου με νέες εξαγγελίες, από το παρελθόν.
Ο προκάτοχος του γραφείου της Αχτσιόγλου
Πολλά ακούστηκαν για τα προχθεσινά εγκαίνια του νέου δικηγορικού γραφείου της Έφης Αχτσιόγλου στην οδό Ηπείρου, απέναντι από το Αρχαιολογικό Μουσείο. Ποιοι πήγαν, ποιοι δεν πήγαν, ποιοι τα έλεγαν στα πηγαδάκια και ποιοι έκαναν διακριτικές εμφανίσεις. Υπάρχει όμως μια μικρή λεπτομέρεια που πέρασε κάτω από τα ραντάρ και που, κατά την ταπεινή μου άποψη, έχει μια ξεχωριστή σημασία. Γιατί το γραφείο στο οποίο εγκαταστάθηκε η Αχτσιόγλου δεν είναι κάποιο τυχαίο ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας. Σύμφωνα με μια πηγή μου, αρκετά κουλτουριάρα και με συχνές διελεύσεις πέριξ του Αρχαιολογικού Μουσείου, πρόκειται για το δικηγορικό γραφείο που διατηρούσαν επί χρόνια ο δικηγόρος Κώστας Παπασπύρου και η σύζυγός του, η πρώην εφέτης Μαρία Παπασπύρου, η οποία μετά την αποχώρησή της από το δικαστικό σώμα επέστρεψε στη δικηγορία και εργαζόταν στον συγκεκριμένο χώρο, πριν αναλάβει αργότερα τη θέση της γενικής επιθεωρήτριας Δημόσιας Διοίκησης επί των ημερών ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και κάπου εδώ αρχίζουν τα ενδιαφέροντα. Για όσους θυμούνται το κλίμα της εποχής, η Παπασπύρου δεν είναι τυχαίο πρόσωπο. Είχε βρεθεί στο επίκεντρο της μεγάλης πολιτικής σύγκρουσης για Novartis και ΚΕΕΛΠΝΟ, με την τότε αντιπολίτευση να τη βάζει στο κάδρο των καταγγελιών περί «σκευωρίας». Η ΝΔ την κατηγορούσε ανοιχτά ότι οι έλεγχοι και οι κινήσεις της υπηρεσίας της λειτουργούσαν πολιτικά υπέρ της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ το όνομά της ακουγόταν διαρκώς στα παρασκήνια της εποχής. Μαζί με αυτά, υπήρχαν και τα γνωστά δημοσιεύματα για τη σχέση της με τον τότε κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο, σημερινό σύζυγο της Αχτσιόγλου. Τότε γραφόταν ότι ο Τζανακόπουλος ήταν σχεδόν «παιδί του σπιτιού», ενώ είχε κάνει και την άσκησή του στο γραφείο του Κώστα Παπασπύρου. Βέβαια, εκείνη την περίοδο όλα αυτά διαψεύδονταν ή αντιμετωπίζονταν ως υπερβολές. Μόνο που τώρα έχει τη δική του σημειολογία το γεγονός ότι το ίδιο ακριβώς γραφείο περνά στην επαγγελματική στέγη της συζύγου του Τζανακόπουλου. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, κάποια πράγματα τελικά δείχνουν ότι οι σχέσεις ήταν μάλλον πιο στενές απ’ όσο παρουσιάζονταν δημοσίως εκείνα τα χρόνια.
Τελευταίο δελτίο (σήμερα) για την Κοσιώνη
Όπως σας έγραψα από τις αρχές της εβδομάδας, το διαζύγιο του ΣΚΑΪ με την επί χρόνια κεντρική παρουσιάστρια του δελτίου ειδήσεων του καναλιού, Σία Κοσιώνη, ήταν θέμα χρόνου. Σύμφωνα, λοιπόν, με μια καλή πηγή που διαθέτω δίπλα στον πρόεδρο Αλαφούζο, σήμερα η καλή συνάδελφος θα εκφωνήσει το τελευταίο δελτίο, με τη Φλυτζάνη να ετοιμάζεται από Σεπτέμβρη να τη διαδεχτεί στη θέση της κεντρικής παρουσιάστριας.
