Πρωτιά και με διαφορά για τη Ν.Δ.
Διάβαζα και ξαναδιάβαζα την δημοσκόπηση της MARC του συναγωνιστή Γεράκη και δεν σας κρύβω ότι σκέφτηκα πως αν με όλα όσα έχουν γίνει ο Μητσοτάκης και η Ν.Δ., «ρίχνουν» στη χειρότερη δεκαπέντε μονάδες στον δεύτερο, δυσκολεύομαι να προβλέψω, τι ακριβώς θα γίνει, όταν με το καλό θα παραταχθούν οι «στρατοί» των κομμάτων, για να δώσουν την προεκλογική μάχη. Το ποιος θα είναι πρώτος και ποιος δεύτερος πάνω κάτω έχει ξεκαθαρίσει. Πλέον αυτό που έχει ενδιαφέρον, χωρίς καμία δόση υπερβολής, είναι αν το ΠΑΣΟΚ θα είναι τρίτο ή τέταρτο, στις δημοσκοπήσεις πάντα, δεδομένου ότι μέχρι τις εκλογές κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τι θα γίνει.
Η θεωρία της πρόθεσης
Με αφορμή τις απανωτές δημοσκοπήσεις που έρχονται να δουν το φως της δημοσιότητας, σκέφτηκα κάτι που μου είχε πει σε ανύποπτο χρόνο, ένας παλιός δημοσκόπος. Λίγο μετά το εύρημα για την καταλληλότητα του πρωθυπουργού που ανακαλύφθηκε την εποχή Σημίτη, ήρθε το άλλο με την πρόθεση και την εκτίμηση, το οποίο μπερδεύει μέχρι και τη θεία μου στα Χανιά. Αν και παγκοσμίως αυτό που επιλέγετε είναι η εκτίμηση, δεδομένου ότι στο τελικό εκλογικό αποτέλεσμα προφανώς δεν συμπεριλαμβάνονται αναποφάσιστοι, εμείς εδώ, επιμένουμε να δείχνουμε και την πρόθεση και την εκτίμηση. Το γιατί το κάνουμε ειλικρινά δυσκολεύομαι να το καταλάβω, αν και έχω επ΄ αυτού ορισμένα ωραία, που δίνουν τις απαιτούμενες απαντήσεις.
Ο ορατός κίνδυνος της «βουβής ψήφου» από την ανάποδη
Ξάπλωσα χθες το απόγευμα στον καναπέ του γραφείου μου, την 1,67 κορμάρα μου και πριν προλάβω να κλείσω τα καστανοπράσινα μάτια μου, ένιωσα σαν να υπάρχει κάποιος αόρατος τύπος, που μου διηγούνταν ένα σενάριο από το μέλλον, σαν αυτά που αναλύει για παράδειγμα στο δελτίο του ΣΚΑΪ ο Παπαχελάς. Η διήγηση ξεκίνησε από το σοβαρό ενδεχόμενο να στηθούν κάλπες το φθινόπωρο, παρά το γεγονός ότι ο πρόεδρος Μητσοτάκης, έχει κουραστεί να διαψεύδει μια τέτοια πιθανότητα. Μετά από λίγο, μέσα στον βαθύ (οφείλω να ομολογήσω) ύπνο μου, ο τύπος που μου ψιθύριζε στο αυτί, άρχισε να μου λέει κάτι περίεργα περί «βουβής ψήφου». Μάλιστα μου θύμισε ότι στις εκλογές του ’23, αυτή ακριβώς η βουβαμάρα, είναι που οδήγησε χωρίς κανείς να το περιμένει, στο 41% τη Ν.Δ. και στη συγκρότηση της δεύτερης αυτοδύναμης κυβέρνησης από τον πρόεδρο Μητσοτάκη. Αν κατάλαβα καλά, εκείνο που φοβάται ο ψιθυριστής του ονείρου (μου), είναι το κύμα της «βουβής ψήφου», στις προσεχείς εκλογές (όποτε κι αν γίνουν) να εκδηλωθεί, με το ακριβώς ανάποδο τρόπο. Για να σας το κάνω πιο λιανά, αυτό που ανησυχεί τον «υποβολέα του ονείρου» μου, είναι η ύπαρξη ενός «βουβού κύματος», που θα σηκωθεί, κάτι σαν τσουνάμι, από τον καναπέ και θα πάει στις κάλπες, έχοντας έναν και μόνο στόχο. Να αποδοκιμάσει τον Μητσοτάκη και την λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας. Στο σημείο αυτό από φόβο, ξύπνησα και για ώρα προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω αν επρόκειτο για όνειρο ή για μια ιστορία που δεν απέχει και πολύ από την πραγματικότητα. Σε κάθε περίπτωση εκεί στο Μαξίμου, οφείλουν να έχουν κατά νου και το ορατό ενδεχόμενο, να επαναληφθεί αντίστροφα, αυτό που συνέβη το ’23 με τη «βουβή ψήφο».
Επισπεύδει το κόμμα ο Σαμαράς
Παρά τους προβληματισμούς και όλα τα υπόλοιπα που καταβάλλουν το θολωμένο μυαλό του, τις τελευταίες ημέρες πυκνώνουν οι πληροφορίες που θέλουν τον πρόεδρο Σαμαρά να επισπεύδει την υλοποίηση των σχεδιασμών του, σε σχέση με το υπό συγκρότηση κόμμα του. Στο πλαίσιο αυτό εκτός από τους δεκάδες κατατρεγμένους της ζωής, έχει αρχίσει να βλέπει μέχρι και παιδάκια που δραστηριοποιούνται στα social media, φιλοδοξώντας να φτιάξει τη δική του «Ομάδα Αλήθειας». Άλλωστε και την «πραγματική» πλέον ουδείς παραβλέπει ότι τη δημιούργησε ο Μεσσήνιος, έχοντας στο πλευρό του, τότε, τον συναγωνιστή Μουρούτη…
Οι … φάκελοι του Χατζηδάκη
Δύο θέματα είχε να παρουσιάσει στο χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο (το τελευταίο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές) ο αντιπρόεδρος Χατζηδάκης. Το πρώτο – που παρουσίασε μαζί με τον αγαπημένο μου Άκη Σκέρτσο, αφορούσε το κυβερνητικό σχέδιο δράσης, που έχει να κάνει με τον απολογισμό για το πρώτο εξάμηνο του 2026 και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης για το δεύτερο (εξάμηνο). Εδώ σίγουρα «κρατώ» ότι προχώρησαν και παραδίδονται άμεσα δύο μεγάλα έργα, ο οδικός άξονας Ε-65 και η επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά. Επιπλέον οι πιο σημαντικές προτεραιότητες της κυβέρνησης μέχρι τέλος του χρόνου είναι το Εθνικό Απολυτήριο και η απορρόφηση των πολεοδομιών από το Κτηματολόγιο. Το δεύτερο – που παρουσίασε ο αντιπρόεδρος Κωστής μαζί με τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, Μαργαρίτη Σχοινά, – αφορούσε τις πληρωμές των αγροτικών επιδοτήσεων. Η ΑΑΔΕ αυτές τις μέρες πλήρωσε σχεδόν 700 εκατ. ευρώ στους αγρότες και αυτό ήταν μια μεγάλη «ανάσα». Και για τους αγρότες… και για την κυβέρνηση. Για τους αγρότες ήταν «ανάσα» γιατί πληρώθηκαν έγκαιρα και οι πραγματικοί παραγωγοί είδαν στους λογαριασμούς τους να πιστώνονται περισσότερα χρήματα. Για την κυβέρνηση ήταν «ανάσα» διότι κερδίζει τελικά το στοίχημα της μετάβασης από τον ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ με τη δημιουργία ενός αξιόπιστου συστήματος ελέγχου και πληρωμών αγροτικών επιδοτήσεων. Ο πρόεδρος Μητσοτάκης, όπως μου μετέφεραν δεν έκρυψε την ικανοποίησή του για την εξέλιξη αυτή (των επιδοτήσεων εννοώ) και συνεχάρη τους Χατζηδάκη, Σχοινά και τον Γιώργο Πιτσιλή της ΑΑΔΕ.
Στις 28 Ιουλίου τα εγκαίνια του Μετρό στην Καλαμαριά
Σε αντίθεση με τον πρόεδρο Τσίπρα, που πριν από χρόνια, εγκαινίαζε τους μουσαμάδες στο Μετρό Θεσσαλονίκης, ο πρόεδρος Μητσοτάκης, στις 28 Ιουλίου, θα κόψει την κορδέλα και στην επέκταση του Μετρό προς την Καλαμαριά. Ένα όνειρο για τους Θεσσαλονικείς, όχι μόνο γίνεται πραγματικότητα, αλλά καταδεικνύει και την αποφασιστικότητα που είχε η λαοπρόβλητη κυβέρνησή μας, προκειμένου να προχωρήσει και να υλοποιηθεί το συγκεκριμένο, όχι και τόσο εύκολο έργο.
Εκτίναξη Κυρανάκη στο Νότο της Αθήνας
Για τη δυναμική που έχει αναπτύξει από την ημέρα που ανακοινώθηκε από τον πρόεδρο Μητσοτάκη, η επιλογή Κυρανάκη για τη θέση του γραμματέα της Ν.Δ., νομίζω ότι είναι περιττό να σας γράψω. Γι αυτό και θα ασχοληθώ με τα φρέσκα κουλούρια που σχετίζονται με τα ευρήματα δημοσκοπήσεων, τα οποία καταγράφουν κάτι σαν εκτίναξη του γραμματέα Κωνσταντίνου στο Νότο της Αθήνας. Εδώ που τα λέμε, εκτός από λογικό, είναι και κάπως αναμενόμενο, δεδομένης της υπερδημοσιότητας που έχει λάβει κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα το συγκεκριμένο παλικάρι.
Συνέντευξη Τύπου από Μαρινάκη (τον Βαγγέλη)
Για την αυριανή μέρα θεού θέλοντος και καιρού επιτρέποντος, είναι προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου του προέδρου του Ολυμπιακού Βαγγέλη Μαρινάκη στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, κατά την διάρκεια της οποίας θα παρουσιαστεί το σχέδιο – όραμα για το νέο γήπεδο Καραϊσκάκης. Αν και το θέμα της συνέντευξης είναι το συγκεκριμένο, γνωρίζοντας από πρώτο χέρι τον πρόεδρο Βαγγέλη, όχι μόνο δεν αποκλείω να επεκταθεί και σε άλλα θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας, αλλά απεναντίας θα στοιχημάτιζα προς αυτή την κατεύθυνση. Συγκεκριμένα κάτι μου λέει, αλλά δεν ξέρω τι ακριβώς, ότι θα απαντήσει και σε σειρά ερωτήσεων άσχετων με τον Καραϊσκάκη και ενδεχομένως και τον συγχωρεμένο τον Θόδωρο Κολοκοτρώνη.
Ο Μυστακίδης και το «χτύπημα» στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ
Και μιας και βρίσκομαι, έμμεσα ή άμεσα στον χώρο του αθλητισμού και δη του ποδοσφαίρου, σπεύδω να σας μεταφέρω μια πληροφορία από αυτές τις καλές, που αλιεύω μέσα στο κατακαλόκαιρο. Σύμφωνα λοιπόν με έναν αξιόπιστο συνομιλητή μου, εσχάτως άρχισε να κινείται και δη έντονα στο παρασκήνιο, μια ομάδα (ισχυρή την χαρακτηρίζουν) παραγόντων του ΠΑΟΚ, οι οποίοι θεωρούν ότι ήρθε η ώρα του Τέλη Μυστακίδη για τη μεγάλη ΠΑΕ της Θεσσαλονίκης. Το βασικό επιχείρημα που διατυπώνουν οι… κινηματίες, είναι τα πολλά και κυρίως εύκολα λεφτά, που μπορεί να επενδύσει ο Μυστακίδης, σε αντίθεση με τον κάπως ζορισμένο (εδώ και χρόνια) πρόεδρο Ιβάν.
Δουλειές από Παπαμιμίκο
Για τον ανιψιό Παπαμιμίκο που την έχει δει μέχρι και καναλάρχης, σας έχω γράψει κατ΄ επανάληψη. Αυτό ωστόσο που έχω παραβλέψει μέσα στην κούραση της εποχής, είναι ότι ο σύζυγος της ανιψιάς του Ιβάν, εκμεταλλευόμενος τις σχέσεις με κάποιους κυβερνητικούς αξιωματούχους, επιχειρεί και κάνει κάποιες καλές δουλίτσες, από αυτές που είχε ξεκινήσει από την εποχή που είχε συγκροτήσει την ΟΝΝΕΔ Α.Ε στη Θεσσαλονίκη.
Προσωρινές διοικήσεις στις τοπικές του ΠΑΣΟΚ
Αν νομίζετε ότι η φαγωμάρα στο ΠΑΣΟΚ εξαντλείται στις δημοσκοπικές επιδόσεις και τον προσανατολισμό του Κινήματος, μάλλον κάνετε λάθος. Και αυτό γιατί τις τελευταίες ημέρες στη Χαριλάου Τρικούπη, έχουν βρει ένα ακόμα πεδίο αντιπαράθεσης – και αναφέρομαι στη στελέχωση των τοπικών οργανώσεων. Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Θυμάστε λίγο πριν από το χιλιοτραγουδισμένο συνέδριο (που άργησε ενάμιση χρόνο) που το ΠΑΣΟΚ διοργάνωσε εκλογές για την ανάδειξη των συνέδρων; Ε, λοιπόν, ως είθισται, ήταν προγραμματισμένο να διεξαχθούν ταυτόχρονα και οι εκλογές για τις «πράσινες» τοπικές. Ωστόσο, η «προεδρική φρουρά» Ανδρουλάκη τις ανέβαλε, με το επιχείρημα ότι θα υπάρξουν αλλαγές στο καταστατικό, οπότε ας γίνουν μετά. Μη σας τα πολυλογώ, το συνέδριο έγινε, οι αλλαγές πέρασαν, το «μετά» έχει περάσει εδώ και τρεις μήνες, αλλά εκλογές δεν έχουν γίνει. Γιατί; Γιατί τώρα είμαστε σε προεκλογική περίοδο και πού να τρέχουμε με νέο κύκλο εσωστρέφειας, απαντούν οι «προεδρικοί». Τι να κάνουν λοιπόν, αφού δεν γίνεται αλλιώς, διορίζουν προσωρινές διοικήσεις. Ναι, καλά μαντέψατε, μιας και ο πρόεδρος Ανδρουλάκης κάτι τέτοια δεν τα αφήνει στην τύχη τους, τα πρόσωπα που επιλέγονται είναι της απολύτου εμπιστοσύνης του κραταιού Νικόλα. Με μόνη εξαίρεση την Αττική, όπου οι δελφίνοι όρισαν από κοινού διοικήσεις, όλη η επαρχία επελέγη από τον φίλο μου τον Νίκο – και άντε σε ορισμένες περιπτώσεις ο τοπικός βουλευτής να κατάφερε να περάσει και έναν δικό του. Όσο για τη θητεία των διορισμένων; Μη ρωτάτε τα αυτονόητα. Κανείς δεν ξέρει, αλλά ουδείς μονιμότερος του προσωρινού.
Πολιτική του καταστήματος
Καθώς το ΠΑΣΟΚ θυμίζει όλο και περισσότερο σε μέγεθος το γαλατικό χωριό του Αστερίξ, το εντυπωσιακό είναι ότι οι εναπομείναντες στη Χαριλάου Τρικούπη αρχίζουν να αποκτούν τις συνήθειες των Γαλατών. Αναφέρομαι, φυσικά, στην ικανότητά τους να εφευρίσκουν εστίες έντασης ακόμα και με τις πιο απίθανες αφορμές. Μαθαίνω, μάλιστα, ότι ένα τέτοιο περιστατικό καταγράφηκε στη Ρόδο, όπου οι πρωτοκλασάτοι Πασόκοι πραγματοποίησαν απόβαση το προηγούμενο ΣΚ για τον γάμο του Στέργου Χατζηδιάκου, γιου του παλιού δημάρχου Ρόδου, Φώτη Χατζηδιάκου. Ωστόσο, ο πρωταγωνιστής του επεισοδίου δεν ήταν κάποιο στέλεχος που διαπρέπει στα κανάλια, αλλά ο επικεφαλής της φρουράς (της κανονικής, όχι της προεδρικής) του κραταιού Νικόλα. Όπως μου σφύριξε μια ψυχή, τα πράσινα στελέχη σκέφτηκαν πως, αφού κουβαλήθηκαν μέχρι τη Ρόδο για τον γάμο, δεν οργανώνουν και μια περιοδεία; Βρήκαν, λοιπόν, εύκαιρη την τοπική λαϊκή και το βάφτισαν περιοδεία. Αφήνοντας στην άκρη αυτό το (αυτοτελώς αστείο) γεγονός, μαθαίνω ότι ο προϊστάμενος της φρουράς Ανδρουλάκη πήρε… αρκετά πατριωτικά τον ρόλο του, καθώς έδιωχνε με αρκετά αδιαπραγμάτευτο (για να το θέσω κομψά) τρόπο όσους βουλευτές προσπαθούσαν να πλησιάσουν τον αρχηγό Νίκο ώστε να εμφανιστούν στις σχετικές φωτογραφίες, ενώ το ίδιο έκανε και σε όσους πολίτες προσπαθούσαν να πιάσουν κουβέντα με τον κραταιό Νικόλα. Μάλιστα, όπως με πληροφόρησαν, δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για «πολιτική του καταστήματος», κάτι που έχει ενοχλήσει ιδιαίτερα πλήθος πράσινων στελεχών. Ας μην ανησυχούν όμως, είμαι βέβαιος πως, τώρα που θα το διαβάσουν στον έκτο όροφο της Χαριλάου Τρικούπη, η μικρή αυτή παρεξήγηση θα λυθεί.
Οι πρώτοι των πρώτων
Είναι αυτονόητο ότι εγώ, ένας ταπεινός γραφιάς του Κουρτάκη, δεν έχω ούτε τις επιστημονικές γνώσεις, ούτε (ευτυχώς να λέτε) την εμπειρία από τα δικαστήρια για να αξιολογήσω τον νέο πρόεδρο του Αρείου, Πάγου Παναγιώτη Λυμπερόπουλο, και τον νέο εισαγγελέα του ανωτάτου δικαστηρίου Ευάγγελο Μπακέλα. Το μόνο που εύχομαι από καρδιάς είναι να φανούν αντάξιοι των εξαιρετικά σημαντικών καθηκόντων που αναλαμβάνουν, σε μια περίοδο που η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών στη Δικαιοσύνη (την κανονική, όχι αυτή που φαντάζονται διάφοροι πολιτικάντηδες) αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την πρόοδο της χώρας. Δεν μπορώ, ωστόσο να μη σχολιάσω το γεγονός ότι, αμφότερες οι επιλογές που επικυρώθηκαν στο χθεσινό Υπουργικό, πρώτευσαν τόσο στην ψηφοφορία μεταξύ των συναδέλφων τους, όσο και στη βαθμολογία της διάσκεψης των προέδρων της Βουλής. Έτσι, λοιπόν, η κυβέρνηση ξεκινά με το δεξί το νέο σύστημα ανάδειξης της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, στέλνοντας ένα έμπρακτο μήνυμα πως ότι λέει, το εννοεί. Όχι σαν κάποιους rebranded κομματάρχες, που σήμερα ζητούν δήθεν αυτοκέφαλο της Δικαιοσύνης, αλλά επί των ημερών τους (συγκεκριμένα, επί των νυκτών τους, γιατί το 2015 η αντίστοιχη επιλογή έγινε… μαύρα μεσάνυχτα) έκαναν… μακροβούτι στον βυθό της επετηρίδας για να αναδείξουν στον θώκο του Αρείου Πάγου τη Βασιλική Θάνου.
Ο Μπίστης πήρε το όπλο του
Ότι ο Νίκος Μπίστης αντιμετωπίζεται από πολλούς ως ο «άγγελος του θανάτου» για τα κόμματα της κεντροαριστεράς είναι γνωστό. Εξάλλου, στην πλούσια (το δίχως άλλο) διαδρομή του, οκτώ κόμματα είναι αυτά τα οποία έχει αφήσει πίσω του – τα περισσότερα από ημιθανή έως… νεκρά. Φαίνεται, λοιπόν, ότι δεν σκοπεύει να βρει την «Ιθάκη» του ούτε στην ΕΛΑΣ του συντρόφου Τσίπρα. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός ότι επέλεξε να προκαλέσει «φουρτούνα» στην Αμαλίας με το θέμα του καλωδίου Ελλάδας – Κύπρου. Ο γερόλυκος της δημοκρατικής παράταξης την «έπεσε» στο ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας το για «χάιδεμα των παγιωμένων αντιτουρκικών ρεφλέξ» στην κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση για το καλώδιο. Μάλιστα, το πήγε και ένα βήμα παραπέρα, διατρανώνοντας ότι καμία από τις δύο πλευρές δεν έχει το απόλυτο δίκιο με το μέρος της. Τώρα, αν το rebranding του αρχηγού της ΕΛΑΣ (όχι του αντιστράτηγου Μάλλιου) τον έχει μετακινήσει στις εποχές που αναρωτιόταν αν η θάλασσα έχει σύνορα, με το καλό και με την ευχή μου. Αλλά αν το νεογέννητο κόμμα ξεκινά έτσι, προβλέπω η περίφημη «πατριωτική εισφορά» να αφορά… Τούρκους μεγαλοεπιχειρηματίες.
! Επειδή εχθρός του κακού είναι το χειρότερο, ο σύντροφος Μπίστης κατάφερε με την απάντησή του στο ΠΑΣΟΚ να «αποτελειώσει» την ήδη στραβή κατάσταση. «Οι επίσημες θέσεις της ΕΛΑΣ εκφράζονται από τα όργανα και τους τομεάρχες του κόμματος. Δεν ανήκω σε αυτά». Από τη Σκύλλα (αμφισβήτηση της εξωτερικής μας πολιτικής) στη Χάρυβδη (εσωκομματική Βαβέλ).
«Ζεστό» χρήμα στην αγορά
Θυμάστε που σας έγραφα για τον φίλο μου που εκτός από τις επιχειρήσεις των άλλων, ασχολείται και με τα πολλά λεφτά του κόσμου, αυτά που κυκλοφορούν στον πλανήτη γη; Αν δεν το θυμάστε, αν και σας είχα ενημερώσει επ΄ αυτού σχετικώς προσφάτως, σπεύδω να σας φρεσκάρω ολίγον τη μνήμη. Ο συγκεκριμένος φίλος μου, με είχε ενημερώσει ότι «πιάνει» ένα κλίμα, από αυτά που ακόμη δεν έχει προλάβει να τα φάει ο… γάιδαρος, σύμφωνα με το οποίο funds, ξένες τράπεζες και διεθνείς επενδυτές, προτείνουν στους πελάτες τους, να τοποθετήσουν στην Ελλάδα τα χρήματά τους. Η αρχή έγινε με τη ΔΕΗ, ακολούθησε ο ΑΔΜΗΕ, μετά ήρθε η ψήφος εμπιστοσύνης από τις τρεις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου στην Aktor και μόλις χθες, επαναβεβαιώθηκε η εμπιστοσύνη των επενδυτών, από το γεγονός ότι μέσα σε λίγες ώρες, η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ του Περιστέρη κατάφερε να «σηκώσει» 650 εκατ. ευρώ.
Η ψήφος εμπιστοσύνης και οι εκλογές
Με αφορμή τα παραπάνω να σας πω και κάτι ακόμη που συνδέεται προφανώς με τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις. Οι διεθνείς παίκτες του «ζεστού χρήματος», ενώ προτείνουν την Ελλάδα, για επενδύσεις, παράλληλα δεν κρύβουν και τον προβληματισμό τους, για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις. Συγκεκριμένα θεωρούν ότι το κατάλληλο timing για να «σηκωθούν» λεφτά από τις επιχειρήσεις, είναι από σήμερα αργά μέχρι το ερχόμενο φθινόπωρο. Και αυτό γιατί ο κίνδυνος της πολιτικής αστάθειας, μπορεί να επηρεάσει σοβαρά και την οικονομία. Άλλωστε, αν κάτι εμπιστεύονται τα funds και γενικώς οι ξένοι επενδυτές, είναι η σταθερότητα που έχει σχεδόν «επιβληθεί» από τον πρόεδρο Μητσοτάκη και τη λαοπρόβλητη κυβέρνησή του.
